← Κύπρος

A1 Group Limited ν. Α.Α.Β.P Advances Achievements Books Publishers Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 3526/12, 18/10/2012

A1 Group Limited ν. Α.Α.Β.P Advances Achievements Books Publishers Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 3526/12, 18/10/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2012:A92 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ Αρ. Αγωγής: 3526/12 Μεταξύ: A1 Group Limited Εναγόντων-Αιτητών Και 1. Α.Α.Β.P. Advances Achievements Books Publishers Ltd 2. I.H.V. Financing Ltd 3. Oleg Bartenev 4. Yuri Deykalo 5. Andrey Gertsev 6. Igor Feoktistov 7. Yakov Khelemskiy 8. Yury Khatskevich 9. OOO Izdatelstvo "Eksmo" 10. Oleg Novikov 11. Eksmo Holding Group Ltd 12. Lorrystone Ltd 13. Ast-Release Holdings Ltd Εναγομένων-Καθ' ων η Αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 24.9.12 Ημερομηνία: 18 Οκτωβρίου, 2012 Για Ενάγοντες-Αιτητές: κ. Πίττας Για Εναγόμενους-Καθ' ων η αίτηση 1, 2, και 13: κ. Θεοφίλου Για Εναγόμενους -Καθ' ων η αίτηση 3-8: κ. Χαβιαράς Για Εναγόμενους - Καθ' ων η αίτηση 9, 10, 11 και 12: κ. Τριανταφυλλίδης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση οι ενάγοντες ζητούν την έκδοση δεκαέξι συνολικά διαταγμάτων για παραμερισμό ενόρκων δηλώσεων που έχουν καταχωριστεί προς υποστήριξη της ένστασης των εναγομένων 3 - 8 σε αίτηση για προσωρινά διατάγματα και για διαγραφή των εγγράφων που έχουν επισυναφθεί ως τεκμήρια στις ενόρκους δηλώσεις των εναγομένων 1 - 13 και παράβαση των σχετικών δικονομικών θεσμών. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση δίδεται το ιστορικό της υπόθεσης το οποίο προκύπτει και από το φάκελο του Δικαστηρίου. Στις 1.8.2012 οι αιτητές καταχώρισαν γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα και την ίδια ημέρα καταχώρισαν μονομερή αίτηση για παρεμπίπτοντα διατάγματα. Στις 2.8.2012 το Δικαστήριο εξέδωσε σχετικά διατάγματα και ακολούθως οι εναγόμενοι-καθ΄ων η αίτηση καταχώρισαν ενστάσεις. Η ένσταση των εναγομένων 3-8 συνοδεύεται, μεταξύ άλλων, από ενόρκους δηλώσεις των κ.κ. Yuri Deykalo, Andrey Gertsev, Igor Feoktistov, Yakov Khelemskiy,Yury Khatskevich και Larisa Afanasyeva στη ρωσική γλώσσα. Περαιτέρω η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση κάποιου Vitaly Zaikovski στην οποία επισυνάπτονται ελληνικές μεταφράσεις των πιο πάνω ενόρκων δηλώσεων. Οι ένορκες δηλώσεις δεν έχουν εκτελεστεί νομότυπα, δε φέρουν την αναγκαία πιστοποίηση και βεβαίωση (jurat) που απαιτούν οι δικονομικοί θεσμοί και καμία δεν αναφέρει τον τίτλο και αριθμό της αγωγής ισχυρίζονται οι αιτητές. Επιπρόσθετα σε δύο από τις εν λόγω ένορκες δηλώσεις επισυνάπτονται ως τεκμήρια δέσμη εγγράφων κατά παράβαση της διαταγής 39. Πέραν τούτου η ένορκη δήλωση του Zaikovski είναι, σύμφωνα με τους αιτητές, απαράδεκτη και επιλήψιμη γιατί ο εν λόγω ομνύοντας δεν αναφέρει στην ένορκη του δήλωση τα προσόντα που του παρέχουν τη δυνατότητα να μεταφράζει από ρωσικά σε ελληνικά και εκ πρώτης όψεως φαίνεται ότι οι εν λόγω μεταφράσεις είναι προβληματικές. Επίσης δεν ενσωματώνονται στην ένορκη δήλωση του Zaikovski οι πρωτότυπες ένορκες δηλώσεις στη ρωσική γλώσσα. Σε ό,τι αφορά την ένσταση των εναγομένων 1, 2 και 13 και την ένσταση των εναγομένων 9, 10, 11 και 12 αυτές συνοδεύονται από ενόρκους δηλώσεις στις οποίες επισυνάπτονται σωρεία εγγράφων ως ένα τεκμήριο κατά παράβαση των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Οι καθ΄ ων η αίτηση 1, 2 και 13 καταχώρησαν ένσταση που στηρίζεται στους ακόλουθους λόγους: 1. Η αίτηση των Εναγόντων είναι νόμω και ουσία αβάσιμη. 2. Η νομική βάση της αίτησης είναι εσφαλμένη και/ή οι περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμοί των οποίων γίνεται επίκληση δεν τυγχάνουν εφαρμογής στην παρούσα περίπτωση και/ή δεν είναι ορθή βάση για αίτηση. 3. Ο τύπος και το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων είναι ορθά, αληθή και αποδεκτά και οποιεσδήποτε παρατυπίες τυχόν κριθεί πως υπάρχουν διόρθωση τους από το δικαστήριο κατ' εφαρμογή της Δ.39 ΘΘ15 και 16 και Δ.64 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών. 4. Η αίτηση των Εναγόντων συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας που στοχεύει στην εξασφάλιση αναβολής της ακρόασης του προσωρινού διατάγματος που είναι ορισμένη στις 18.10.12. 5. Τα τεκμήρια στις ένορκες δηλώσεις έχουν προσαχθεί και επισημανθεί ορθά και σύμφωνα με την υφιστάμενη νομοθεσία και δικαστική πρακτική. Το κάθε τεκμήριο αποτελείται από μία δέσμη συναφών μεταξύ τους εγγράφων τα οποία και επισυνάφθηκαν ως δέσμη σε ΕΝΑ τεκμήριο, με συνεχόμενη αρίθμηση των σελίδων αυτού, ώστε να γίνεται ακριβής παραπομπή στα διάφορα μέρη του κάθε τεκμηρίου. 6. Σε περίπτωση, δε, που συντρέχουν παρατυπίες ως προς την προσαγωγή και επισήμανση των τεκμηρίων αυτές είναι αμελητέες και είναι δυνατή η διόρθωση τους από το δικαστήριο κατ' εφαρμογή της Δ.39 ΘΘ15 και 16 και της Δ.64 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών. Η ένσταση των εναγομένων 3-8 καθ΄ων η αίτηση στηρίζεται στους ακόλουθους λόγους: (
  2. i)Η νομική βάση της αίτησης είναι εσφαλμένη και/ή οι περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμοί των οποίων γίνεται επίκληση δεν τυγχάνουν εφαρμογής και/ή δεν είναι ορθή η βάση για αίτηση τέτοιου περιεχομένου. (
  3. ii)Οι ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν την αίτηση των εναγομένων 3-8 είναι ορθές και αληθής και κατά τον τύπο και κατά το περιεχόμενο και μπορούν να γίνουν αποδεκτές ως ένορκες δηλώσεις σε υποστήριξη της ένστασης τους. (iii) Οποιεσδήποτε παρατυπίες στον τύπο των ενόρκων δηλώσεων είναι αμελητέες και είναι δυνατή η διόρθωση τους από το δικαστήριο κατ' εφαρμογή της Δ.39 θθ15 και 16 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών. (
  4. iv)Η αίτηση των εναγόντων συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας που στοχεύει στην εξασφάλιση αναβολής της ακρόασης του προσωρινού διατάγματος που είναι ορισμένη στις 18.10.12. (
  5. v)Οι ισχυρισμοί των εναγόντων σε σχέση με την ένορκη δήλωση του μεταφραστή είναι χωρίς βάση. (
  6. vi)Οι ισχυρισμοί των εναγόντων σε σχέση με τις ένορκες δηλώσεις των εναγομένων είναι χωρίς βάση. (vii) Οποιεσδήποτε παρατυπίες στον τύπο των ενόρκων δηλώσεων είναι αμελητέες και είναι δυνατή η διόρθωση τους από το δικαστήριο κατ' εφαρμογή της Δ.64 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών. (viii) Τα τεκμήρια στις ένορκες δηλώσεις έχουν επισημανθεί ορθά και σύμφωνα με την υφιστάμενη νομοθεσία. Σε περίπτωση που συντρέχουν παρατυπίες ως προς την προσαγωγή τους αυτές είναι αμελητέες και είναι δυνατή η διόρθωση τους από το δικαστήριο κατ' εφαρμογή της Δ.39 θθ15 και 16 και της Δ.64 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών. Η ένσταση των καθ΄ ων η αίτηση 9, 10, 11 και 12 στηρίζεται στους ακόλουθους λόγους: 1. Το επίδικο τεκμήριο, όπως φαίνεται τόσο από το περιεχόμενο του όσο και από την ένορκη δήλωση της Ιωάννας Σωτηρίου, είναι ένα και μοναδικό και δεν αποτελείται από διαφορετικά τεκμήρια τα οποία και δεν επισυνάπτονται σαν δέσμη και επομένως ορθά επισυνάφθηκε σαν ένα τεκμήριο στην ένορκη της δήλωση. 2. Η νομική βάση της αίτησης είναι εσφαλμένη καθ' ότι δεν βασίζεται στη Δ.64 των Κανόνων Πολιτικής Δικονομίας. Η αίτηση στηρίζεται « στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και δη: Δ.48 - Θ.Θ. 1-3, 5 - 9, Δ.39 - Θ.Θ. 1-21, και Δ.27 - Θ.Θ. 1-3, στα Άρθρα 15 και 17 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στο Άρθρο 8 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Θεμελιωδών Ελευθεριών (Ν.39/62), στα Άρθρα 1-28 του περί Επεξεργασίας Δεδομένων Προσωπικού χαρακτήρα (Προστασία του Ατόμου) Ν.138

(1)/2001, στο άρθρο 5 του περί Επισήμων Γλωσσών της Δημοκρατίας Νόμου του 1988 (Ν.67/88), στα άρθρα 2, 3 και 9 του περί Όρκων Νόμος (Κεφ. 18), στον Περί Δικαστικών Τελών Διάταγμα και Διαδικαστικό Κανονισμό 1953-2008, ως και επί της συμφυούς εξουσίας και πρακτικής του Δικαστηρίου.» Οι συνήγοροι όλων των πλευρών περιορίστηκαν σε αγορεύσεις όπου ανέπτυξαν τις αντίστοιχες θέσεις τους τις οποίες εξέτασα και εκεί που χρειάζεται θα κάνω αναφορά σ' αυτές. Θα εξετάσω πρώτα την εισήγηση των συνηγόρων των Καθ'ων η Αίτηση ότι η αίτηση δεν στηρίζεται στους ορθούς δικονομικούς θεσμούς με αποτέλεσμα να είναι θνησιγενής και θα πρέπει να απορριφθεί. Ο κ. Τριανταφυλλίδης ανέπτυξε επιχειρηματολογία επί του θέματος την οποία υιοθέτησαν και οι υπόλοιποι συνήγοροι παρά το ότι περιλαμβάνεται και στις γραπτές αγορεύσεις όλων των συνηγόρων των καθ' ων η αίτηση. Σύμφωνα λοιπόν με την εισήγηση των καθ΄ων η αίτηση, το δικαίωμα των Αιτητών να επιδιώξουν τις αιτούμενες θεραπείες, πηγάζει από τη Δ.64 την οποία οι Αιτητές παρέλειψαν να περιλάβουν στην αίτηση τους. Το νομικό υπόβαθρο της αίτησης αφορά, σύμφωνα με την εισήγηση τους λόγους που επικαλούνται οι αιτητές για τη διαγραφή ενόρκων δηλώσεων και τεκμηρίων. Η Δ.48 θ.1 επιτακτικά αναφέρει με τη χρήση της λέξης "shall" ότι κάθε αίτηση θα πρέπει να αναφέρεται στο συγκεκριμένο άρθρο του Νόμου ή στο συγκεκριμένο θεσμό επί του οποίου εδράζεται. Περαιτέρω στη Δ.48 θ.2
(1)αναφέρεται: ". every application to the Court shall be in writing stating the nature of the order or direction sought and referring to the specific section of the Law or to the specific Rules of Court upon which it is founded." Στην απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου στην υπόθεση Kouppa and Another v. Vassiliades
(1981)1 JSC 120 αποφασίστηκε ότι: «. σε ενδιάμεση αίτηση ο καθορισμός του νομικού βάθρου, με αναφορά στο άρθρο ή άρθρα της νομοθεσίας και των θεσμών που το στοιχειοθετούν, αποτελεί, σύμφωνα με τις διατάξεις της Δ.48 θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, όρο απαράβατο για την εγκυρότητα του δικονομικού μέτρου.» Το δε σκεπτικό της απόφασης του Δικαστηρίου στην εν λόγω απόφαση είναι ότι: «Ο καθορισμός των θεσμών στους οποίους στηρίζεται το ενδιάμεσο δικονομικό μέτρο (αίτηση με κλήση) δεν είναι όπως κατανοώ μόνο θέμα τύπου αλλά ουσιαστική δικονομική διάταξη, η οποία πρέπει να ακολουθείται αυστηρά ενόψει του ότι η ενδιάμεση διαδικασία συνιστά ασυνήθη χαρακτήρα για το λόγο ότι τα επίδικα θέματα εκδικάζονται έξω από το πλαίσιο της ολοκληρωμένης δίκης που αποτελεί τη συνήθη οδό για την εκδίκαση των επίδικων θεμάτων. Συνεπώς τα δικονομικά εχέγγυα τα οποία αποβλέπουν στον προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων και του πλαισίου εκδίκασης τους πρέπει να τηρούνται με σχολαστικότητα ιδιαίτερα στην περίπτωση των επιτακτικών προνοιών της Δ.48 θ.1. Δεν είναι τυχαίο ότι το νομικό υπόβαθρο της αίτησης πρέπει, αντίθετα με την έκθεση απαιτήσεως, να καθορίζεται συντρέχουν επιτακτικοί λόγοι που επιβάλλουν όπως παρεμφερή θέματα προσδιορίζονται τόσο νομικά όσο και πραγματικά με ακρίβεια ώστε το Δικαστήριο, χωρίς υπέρμετρη καθυστέρηση, να είναι σε θέση να τα εξετάσει και με αυτό τον τρόπο να επιστρώσει το έδαφος δια την εκδίκαση της ουσίας της διαφοράς.» Οι αρχές που καθιερώθηκαν στην Kouppa (πιο πάνω), υιοθετήθηκαν στην υπόθεση Μαχλουζαρίδη ν. Ιωαννίδη
(1990)1 A.A.Δ. 965, όπου τονίστηκε ότι απαράβατοι όροι της εγκυρότητας του δικονομικού πλαισίου μιας ενδιάμεσης αίτησης είναι η αναφορά στα άρθρα και τους θεσμούς που στοιχειοθετούν το νομικό πλαίσιο της αίτησης (βλ. Χριστοφόρου ν. Οικοδομικές Επιχειρήσεις Λοίζος Ιορδάνους Λίμιτεδ
(2001)1 Β Α.Α.Δ. 743). Το παράπονο των αιτητών σε συνάρτηση με τις ενόρκους δηλώσεις που συνοδεύουν τις ενστάσεις των καθ΄ ων η αίτηση 1, 2 και 13 και 9, 10, 11 και 12 είναι ότι επισυνάφθηκαν σε αυτές δέσμη εγγράφων ως ένα τεκμήριο αντί το κάθε έγγραφο να αποτελέσει ξεχωριστό τεκμήριο ως επιτάσσει η Δ.39 Θ.
  1. Όμως, όπως ορθά επισημάνθηκε από τους συνηγόρους των καθ΄ ων η αίτηση η δυνατότητα διαγραφής τέτοιων εγγράφων παρέχεται από τη Δ.64 και όχι από τη Δ.39 ή οποιοδήποτε άλλο θεσμό περιλαμβάνεται στο νομικό υπόβαθρο της αίτησης. Η Δ.39 περιέχει πρόνοιες που αφορούν τις ενόρκους δηλώσεις σε αιτήσεις όπως είναι η παρούσα περίπτωση. Η Δ.64 από την άλλη πραγματεύεται τις συνέπειες από τη μη συμμόρφωση με του κανονισμούς «αναφορικά με το χρόνο, τόπο, τρόπο, τύπο, περιεχόμενο ή οτιδήποτε άλλο κατά την έναρξη ή τη φερόμενη έναρξη οποιασδήποτε διαδικασίας, ή σε οποιοδήποτε στάδιο οποιασδήποτε διαδικασίας, ή σε σχέση με αυτή». Το παράπονο των αιτητών σε συνάρτηση με τα επισυναφθέντα έγγραφα στις ενόρκους δηλώσεις που συνοδεύουν τις ενστάσεις των εναγομένων 1, 2 και 13 και 9 - 12 εμπίπτει σε αυτή τη κατηγορία. Περαιτέρω η Δ.64 Θ.2 προνοεί τα ακόλουθα: «Αίτηση για παραμερισμό οποιασδήποτε διαδικασίας, οποιουδήπτε βήματος που έγινε σε οποιαδήποτε διαδικασία, ή οπουδήποτε εγγράφου, αποφάσεως ή διατάγματος σε αυτή, λόγω παρατυπίας, δε θα επιτρέπεται, εκτός αν υποβάλλεται μέσα σε εύλογο χρόνο και προτού ο διάδικος που υπέβαλε την αίτηση προβεί σε οποιοδήποτε νέο βήμα, αφότου η παρατυπία περιήλθε σε γνώση του. Οι προτεινόμενοι λόγοι για παραμερισμό δυνάμει του παρόντος Κανόνα, θα αναφέρονται στην αίτηση». Είναι λοιπόν με βάση αυτή τη δικονομική πρόνοια που δίδεται η διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να παραμερίσει ένα έγγραφο λόγω παρατυπίας, η οποία όμως δεν περιλαμβάνεται στο νομικό υπόβαθρο της υπό κρίση αίτησης. Συνακόλουθα, η παρούσα αίτηση σε συνάρτηση με τα πιο πάνω ζητήματα δεν στηρίζεται στο ορθό δικαιοδοτικό υπόβαθρο και σύμφωνα με τις αρχές που έχω παραθέσει πιο πάνω είναι έκθετη σε απόρριψη, χωρίς να απαιτείται να εξεταστεί η ουσία της αίτησης. Σε ότι αφορά τους εναγόμενους 3 - 8 ζητείται η διαγραφή των ενόρκων δηλώσεων των κ.κ. Yuri Deykalo, Andrey Gertsev, Igor Feoktistov, Yakov Khelemskiy,Yury Khatskevich και Larisa Afanasyeva γιατί δεν έχουν εκτελεστεί νομότυπα και σύμφωνα με τους νόμους και κανονισμούς της Κυπριακής Δημοκρατίας, είναι παράτυπες και δεν φέρουν την αναγκαία πιστοποίηση και βεβαίωση (JURAT) και δεν αναφέρουν τον τίτλο της αγωγής. Προς τούτο ο κ. Πίττας επικαλέστηκε παράβαση της διαφόρων θεσμών της Δ.
  2. Και σε αυτή τη περίπτωση ούτε η Δ.39 ούτε οποιαδήποτε άλλη πρόνοια που αποτελεί το νομικό υπόβαθρο της αίτησης προνοούν περί δυνατότητας του Δικαστηρίου να παραμερίσει τις εν λόγω ενόρκους δηλώσεις. Θεωρώ σκόπιμο να σημειώσω πως δυνάμει της Δ.39 Θ.18 παρέχεται η διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να διαγράψει από οποιαδήποτε ένορκη δήλωση οποιοδήποτε θέμα ήθελε κριθεί ως σκανδαλώδες και άσχετο. Όμως στη παρούσα περίπτωση δεν εγείρεται τέτοιο θέμα από τους αιτητές. Σε συνάρτηση με την ένορκο δήλωση του Vitaly Zaikovski το παράπονο των αιτητών είναι ότι σε αυτή δεν καθορίζονται τα προσόντα του ενόρκως δηλούντα να προβεί σε μετάφραση των ενόρκων δηλώσεων που έχουν καταχωριστεί προς υποστήριξη της ένστασης και δεν επισυνάπτεται το πρωτότυπο των εν λόγω ενόρκων δηλώσεων στη ρωσική γλώσσα. Και σε αυτή τη περίπτωση δεν περιλαμβάνεται στην αίτηση δικαιοδοτικό υπόβαθρο για παροχή των αιτουμένων θεραπειών. Έχοντας εντοπίσει την απουσία δικαιοδοτικού υποβάθρου για την παροχή των αιτουμένων θεραπειών, θεωρώ πως ακόμα και σε περίπτωση που ήθελε αποδειχθεί το βάσιμο των ισχυρισμών των αιτητών, που εκ πρώτης όψεως ενδεχόμενα να υπάρχουν παρατυπίες, χωρίς βέβαια να αποφαίνομαι επί του θέματος, η αίτηση θα παρέμενε ημιτελής. Και αυτό γιατί σύμφωνα με τη νομολογία η αναφορά στο ορθό νομικό βάθρο αποτελεί όρο απαράβατο για την εγκυρότητα του δικονομικού μέτρου και επίσης στην παρούσα περίπτωση δεν χωρεί διορθωτική επέμβαση με την καταφυγή στις πρόνοιες της Δ.
  3. Εν πάση περιπτώσει η Δ.64 παρέχει το μηχανισμό εκείνο που ενδεχόμενα μπορεί να επιτρέψει τη λήψη μέτρων που απαιτούνται για τα θέματα που προκύπτουν από την παρούσα αίτηση ώστε να προχωρήσει η ακρόαση της κυρίως αίτησης με επιλυμένα τα εν λόγω θέματα. Για τους πιο πάνω λόγους η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης όπως θα υπολογιστούν από το Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής θα είναι στην πορεία της κυρίως αίτησης αλλά όχι εναντίον των καθ΄ ων η αίτηση. (Υπ.) ........... Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Civil/Other Actions/Interim (Αναφορά: Πολιτική Δικονομία -αίτηση διαγραφής εγγράφων) (Re: aitisi diagrafis eggrafon) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.