Ανδρέα Χειμωνίδη ν. Γεώργιου Ασημένου κ.α., Αρ. Αγωγής: 4607/07, 31/10/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2012:A102 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Στυλιανίδη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4607/07 Μεταξύ: Ανδρέα Χειμωνίδη, εκ Λεμεσού Ενάγοντος και
- Γεώργιου Ασημένου, εκ Λεμεσού
- Παύλου Χριστοδουλίδη, εκ Λεμεσού
- Βαλερύ Χριστοδουλίδη, εκ Λεμεσού Εναγομένων ------------------------------- Ημερομηνία: 31 Οκτωβρίου 2012 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: κ. Π. Κλεοβούλου Για τους Εναγόμενους: κ. Μ. Γαβριήλιδης ------------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης ο Ενάγων κατά την 24.5.07 συμφώνησε με τον Εναγόμενο 1, ο οποίος ήταν ο εγγεγραμμένος εξ΄ αδιαιρέτου συνιδιοκτήτης με άλλο πρόσωπο κατά 13/80 μερίδια της έπαυλης, με αριθμό εγγραφής 0/19539 Φ/Σχ. 54/44 Τεμ. 228, εβρισκομένης στην περιοχή Ποταμός Γερμασόγειας στην Λεμεσό, να αγοράσει την έπαυλη έναντι συνολικού τιμήματος πωλήσεως Λ.Κ. 350.000=. Το τίμημα θα καταβάλλετο από τον Ενάγοντα ως ακολούθως: Α) Ποσό εκ Λ.Κ.1000 αυθημερόν ως προκαταβολή. Β) Ποσό Λ.Κ.49.000 κατά την υπογραφή γραπτού αγοραπωλητηρίου το οποίο θα το κατέθετε ο ενάγοντας στο Κτηματολόγιο. Γ) Ποσό Λ.Κ.300.000 κατά την επ΄ ονόματι του Ενάγοντα μεταβίβαση και εγγραφή της έπαυλης, η οποία μεταβίβαση θα γινόταν το συντομότερο και το αργότερο εντός 2 μηνών. Στις 24.5.07 ο Ενάγων πλήρωσε προς τον Εναγόμενο ως προκαταβολή το ποσό των Λ.Κ.1000 και ο Εναγόμενος 1 διαβεβαίωσε τον Ενάγοντα ότι εντός των ημερών θα του προσκόμιζε όλα τα απαραίτητα έγγραφα για να συνταχθεί το αγοραπωλητήριο έγγραφο και να γίνει η μεταβίβαση της έπαυλης στο όνομα του Ενάγοντα. Ο Εναγόμενος 1 υπαναχώρησε από τα συμφωνηθέντα και πώλησε την έπαυλη στους Εναγόμενους 2 και
- Οι Εναγόμενοι 2 και 3 ενήργησαν παράνομα καθότι ενώ εγνώριζαν ότι η έπαυλη πωλήθηκε στον Ενάγοντα εν τούτοις παρακίνησαν τον Εναγόμενο 1 να μην τηρήσει την συμφωνία του με τον Ενάγοντα. Η αξία της έπαυλης κατά την καταχώρηση της αγωγής ήταν €850.000 και επειδή ο Ενάγων συμφώνησε με τον Εναγόμενο 1 να την αγοράσει μόνο €600.000, ένεκα της πιο πάνω παράνομης συμπεριφοράς των Εναγομένων ο Ενάγων υπέστη ζημιά ποσού €250.
- Έτσι ζητά από το Δικαστήριο δήλωση ότι η συμφωνία που σύνηψε με τον Εναγόμενο 1 είναι δεσμευτική και ότι οι Εναγόμενοι 2 και 3 παράνομα παρακίνησαν τον Εναγόμενο 1 να διαρρήξει την συμφωνία του με τον Ενάγοντα. Επίσης ζητά αποζημίωση για το ποσό των €250.
- Ο Εναγόμενος 1 καταχώρισε υπεράσπιση με την οποία αρνείται όλες τις παραγράφους της Έκθεσης Απαίτησης και περαιτέρω ισχυρίζεται ότι ο Ενάγων ήταν ενδιαφερόμενος για την αγορά της οικίας του και μεταξύ τους έγιναν κάποιες συζητήσεις όμως δεν υπήρξε συμφωνία γραπτή ή προφορική και δεν δέχεται τους ισχυρισμούς του για δόλια ή παράνομη συμπεριφορά και αρνείται ότι καταβλήθηκε το ποσό των Λ.Κ.1000 σ΄ αυτόν ως προκαταβολή. Έγινε μια διερευνητική συζήτηση μεταξύ των μερών χωρίς να εκδηλωθεί οποιοδήποτε άμεσο ενδιαφέρον εκ μέρους του Ενάγοντα για αγορά της επίδικης οικίας του Εναγόμενου
- Είναι αναφαίρετο συνταγματικό δικαίωμα του Εναγόμενου η διάθεση της περιουσίας του και ούτε υπήρχε νομοθεσία που να απαγορεύει την ελεύθερη διάθεση της περιουσίας του. Πώλησε και μεταβίβασε την οικία του στους Εναγόμενους 2 και 3, νόμιμα, χωρίς να υπάρχει οποιαδήποτε συμφωνία με οποιοδήποτε άλλο. Οι Εναγόμενοι 2 και 3 καταχώρισαν ξεχωριστά υπεράσπιση, αρνούνται και αυτοί το περιεχόμενο της Έκθεσης Απαίτησης και ισχυρίζονται ότι δεν είδαν ούτε μίλησαν ή γνωρίζουν τον ενάγοντα. Συζήτησαν και ολοκλήρωσαν την αγοραπωλησία με τον προηγούμενο ιδιοκτήτη χωρίς να γνωρίζουν ή να υποπέσουν στην αντίληψη τους οι ισχυρισμοί του Ενάγοντα. Έμαθαν για το ενδιαφέρον του Ενάγοντα, για να αγοράσει την οικία τους από τον προηγούμενο ιδιοκτήτη, όταν τους επιδόθηκε η παρούσα αγωγή. Αρνούνται ότι προξένησαν οποιαδήποτε ζημιά στον Ενάγοντα. Πρώτος μάρτυρας κατέθεσε ο ίδιος ο Ενάγων ο οποίος κατέθεσε γραπτή δήλωση ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Υιοθετεί σε αυτήν τα γεγονότα όπως αναφέρονται στην Έκθεση Απαίτησης και ακολούθως κάνει αναφορά σε αγορά του επίδικου ακινήτου από δύο άλλα άτομα γεγονότα όμως τα οποία δεν είναι δικογραφημένα και γι΄ αυτό τον λόγο δεν θα τα λάβω υπόψη. Στην συνέχεια λέει ότι πληροφορήθηκε πρώτα από τον Εναγόμενο 1 ότι οι Εναγόμενοι 2 και 3 ήταν ενδιαφερόμενοι αγοραστές της έπαυλης και πρόσφεραν για την αγορά τους το ποσό των Λ.Κ.400.
- Αντέδρασε στην συμπεριφορά αυτή του Εναγόμενου 1 και ακολούθως στις 28.6.07 αντιλήφθηκε την Εναγόμενη 3 να επιθεωρεί την έπαυλη η οποία του είπε ότι επιθεωρεί την έπαυλη για λογαριασμό κάποιου πελάτη της. Άλλο πρόσωπο που ήταν εκεί, ο κ. Αργυρίδης, της ανέφερε ότι πωλήθηκε το σπίτι στον Ενάγοντα. Ακολούθως μετέβη στον λογιστή του και του ανέφερε το περιστατικό ο οποίος επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον Εναγόμενο 2 και του κατέστησε σαφές ότι αγόρασε το ακίνητο ο ενάγοντας από τον εναγόμενο 1 και πλήρωσε προκαταβολή. Ακολούθως ο Εναγόμενος 1 του είπε ότι η συμφωνία τους έχει πρόβλημα καθότι μετά την πληρωμή της προκαταβολής έλαβε και προκαταβολή από τους Εναγόμενους 2 και
- Μετά από αυτά στις 4.7.07 απέστειλε στον Εναγόμενο 1 επιστολή μέσω της δικηγόρου του. Στην επιστολή αυτή απάντησε ο Εναγόμενος 1 ο οποίος αρνήθηκε τους ισχυρισμούς του Ενάγοντα. Μετά από έρευνα στο Κτηματολόγιο διαπίστωσε ότι ο Εναγόμενος 1 υπέγραψε αγοραπωλητήριο έγγραφο στις 29.6.07 με τους Εναγόμενους 2 και 3 με βάσει το οποίο οι Εναγόμενοι 2 και 3 αγόρασαν την έπαυλη για το ποσό των Λ.Κ.400.
- Το αγοραπωλητήριο έγγραφο κατατέθη στο Κτηματολόγιο για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης. Οι Εναγόμενοι 2 και 3 είχαν γνώση για την συμφωνία που είχε συνάψει με τον Εναγόμενο
- Παρά ταύτα όμως παρακίνησαν τον Εναγόμενο 1 να μην τηρήσει την μεταξύ τους συμφωνία με τον Ενάγοντα. Οι Εναγόμενοι 2 και 3 παρόλο που γνώριζαν την συμφωνία μεταξύ του και του Εναγόμενου 1 πρόσφεραν στον Εναγόμενο 1 μεγαλύτερο τίμημα της έπαυλης και με τον τρόπο αυτό έπεισαν τον Εναγόμενο 1 να υπαναχωρήσει της συμφωνίας και να προβεί στην πώληση της έπαυλης σ΄ αυτούς. Ο Εναγόμενος 1 τον χρησιμοποίησε ως επικουρικό αγοραστή. Η έπαυλη κατά την καταχώρηση της αγωγής μπορούσε να πωληθεί στο ποσό των €850.
- Όταν έδωσε την επιταγή των Λ.Κ.1000 του έδωσε το κλειδί της πίσω πόρτας, της κουζίνας, το οποίο είχε στην κατοχή του. Κατέθεσε ως Τεκμήριο Α1 την απόδειξη των Λ.Κ.1000 την οποία έκδωσε ο κ. Σαββίδης, ο λογιστής του, την οποία εξέδωσε στο γραφείο του στην παρουσία του Ενάγοντα. Κατέθεσε επίσης ως Τεκμήριο Α2 φωτοτυπία της επιταγής των Λ.Κ.1000 που έδωσε ως προκαταβολή και αντίγραφο του λογαριασμού Τεκμήριο Α3 στο οποίο φαίνεται ότι έχει πληρωθεί η επιταγή. Ως Τεκμήριο Α5 κατέθεσε την επιστολή της δικηγόρου του προς τον Εναγόμενο 1 και Τεκμήριο Α6 την απαντητική επιστολή. Τεκμήριο Α7 κατέθεσε αντίγραφο του αγοραπωλητηρίου εγγράφου μεταξύ Εναγομένου 1 και Εναγομένων 2 και
- Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας είπε ότι έδωσε Λ.Κ.1000 ως προκαταβολή στις 24.5.07 στην παρουσία του λογιστή του ο οποίος και έκδωσε την απόδειξη. Έδωσε το ποσό με επιταγή της εταιρείας του της οποίας είναι διευθυντής και ιδιοκτήτης της εταιρείας. Στο Τεκμήριο Α1 αναφέρεται αγορά οικίας στην περιοχή Καλόγηροι. Τόσο αυτός όσο και ο Εναγόμενος 1 γνώριζαν για ποια οικία είχαν συμφωνήσει. Ο Εναγόμενος 1 υπέγραψε την απόδειξη μπροστά στο λογιστή του και σ΄ αυτόν. Ο κ. Αργυρίδης ήταν ο εργολάβος ο οποίος εργοδοτήθηκε από τους προηγούμενους από αυτόν αγοραστές για επιδιορθώσεις στην οικία. Στο εργοτάξιο είδε την Εναγομένη
- Μάρτυρας Ενάγοντα 2 κατέθεσε ο Χάρης Αργυρίδης ο οποίος ασχολείται με οικοδομικές εργασίες. Ανέλαβε την συντήρηση της επίδικης οικίας με οδηγίες των προηγούμενων αγοραστών δηλαδή του Χρίστου και της Σωτηρούλας. Τον Ενάγοντα τον γνώρισε στο εργοτάξιο για τον οποίο ο παλιός εργοδότης του είπε ότι αγόρασε την οικία του. Κρατούσε κλειδί και έμπαινε στην οικία. Δεν γνωρίζει αν μεταβιβάστηκε το σπίτι στον Ενάγοντα. Την Εναγομένη 3 δεν την γνωρίζει σαν όνομα. Πήγε αυτή ένα πρωί στο εργοτάξιο και την ρώτησε πως μπορεί να την βοηθήσει και αυτή του είπε ότι αγόρασε το σπίτι. Της είπε ότι το αγόρασε ο Ενάγοντας και αυτό έγινε τις ημέρες που πήγαινε στο εργοτάξιο ο Ενάγοντας. Αντεξεταζόμενος είπε ότι πληρώνονταν από τον Χρίστο Γεωργίου και μετά ένα υπόλοιπο το πήρε από τον Ενάγοντα. Η Σωτηρούλα και ο Χρίστος πήγαιναν στο εργοτάξιο, πρώτη φορά τους το είπε ο Χρίστος Γεωργίου ότι το αγόρασε ο γιατρός. Δεν ήξερε τίποτα για τις διαβουλεύσεις μεταξύ των μερών. Μάρτυρας Ένάγοντα 3 κατέθεσε ο Άγγελος Αγαθαγγέλου εκτιμητής ακινήτων. Έγινε παραδεκτό γεγονός ότι είναι προσοντούχος, είπε ότι έκανε εκτίμηση του ακινήτου, ήταν μια διόρωφη έπαυλη 14 χρόνων, καλής κατασκευής και συντήρησης. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 1 την εκτίμηση που έκανε και υιοθέτησε το περιεχόμενο της. Αντεξεταζόμενος είπε ότι του ζητήθηκε από τον κ. Χειμωνίδη να ετοιμάσει το Τεκμήριο
- Μάρτυρας Ενάγοντα 4 κατέθεσε ο Σαββίδης Νεόφυτος, κατέθεσε γραπτή δήλωση ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε. Λέει στην δήλωση του ότι είναι εγγεγραμμένος λογιστής και διατηρεί ελεγκτικό γραφείο στην Λεμεσό. Ο Αντρέας Χειμωνίδης είναι πελάτης του και στις 24.5.07 στο γραφείο του, στην παρουσία του, συμφώνησε με τον Γεώργιο Ασημένο να αγοράσει μια έπαυλη του τελευταίου η οποία βρίσκεται στην περιοχή των Καλογήρων έναντι του τιμήματος των Λ.Κ.350.000 και στην συνέχεια ο Χειμωνίδης πλήρωσε την προκαταβολή των Λ.Κ.1000 με επιταγή της εταιρείας του ονόματι ΝΕΟΓΕΝΕΣΙΣ ΛΤΔ. Εξέδωσε την επιταγή στον Γεώργιο Ασημένο και το γραφείο του ετοίμασε την υπ΄αριθμό Ε184307 απόδειξη είσπραξης ημερομηνίας 24.5.07 την οποία υπέγραψε ο Γεώργιος Ασημένος στην παρουσία του αφού έλαβε την πιο πάνω επιταγή. Αργότερα στην παρουσία του Αντρέα Χειμωνίδη τηλεφώνησε στον Πάμπο Χριστοδουλίδη και τον ενημέρωσε ότι ο Γεώργιος Ασημένος συμφώνησε να πωλήσει την έπαυλη στον Αντρέα Χειμωνίδη. Αυτό το έκανε για να προστατεύσει και τους δύο. Αναγνώρισε το Τεκμήριο Α1, είναι ο γραφικός χαρακτήρας του συνέταιρου του, είπε. Αντεξεταζόμενος είπε ότι ο Χειμωνίδης είναι μέτοχος και σύμβουλος της εταιρείας του, χρησιμοποίησε βιβλιάριο επιταγών για να εκδώσει την επιταγή. Την εταιρεία την ίδρυσαν αυτοί ως γραφείο. Δεν είχε καμιά εξουσία από τον Ασημένο για να τηλεφωνήσει του Χριστοδουλίδη. Δεν γνωρίζει εάν ο Χειμωνίδης έδωσε προσωπικά δικά του λεφτά για την αγορά. Το μόνο που έδωσε είναι την επιταγή. Από πλευράς Εναγομένων δεν προσκομίστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία. Αξιολόγηση της μαρτυρίας Μέσα στα πλαίσια της ζωντανής ατμόσφαιρας της δίκης είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω και ακούσω με προσοχή τους μάρτυρες ενώ κατέθεταν ενόρκως ενώπιον μου, αξιολογώντας τη μαρτυρία τους με πλήρη πάντα επίγνωση ότι η αξιοπιστία εκτιμάται αυτοτελώς και αποσυναρτημένα επιπέδου απόδειξης με δείχτη το στάδιο από το οποίο ανέκυψε, τη πηγή των γνώσεων τους στο βαθμό που αυτές αφορούσαν τα επίδικα γεγονότα, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, τις ευκαιρίες που είχαν για να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα, την μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων τους και την ύπαρξη σε αυτές υπερβολών ή ουσιαστικών εγγενών αντιφάσεων. Γιαννή κ.α ν. Χριστοφόρου
(1995)1 σελ. 340, Μόδεστος Πίτσιλλος ν. Δημητράκη Ευγενίου
(1989)1 (Ε) 691, Ντίνος Μιχαηλίδης Λτδ ν Δρουσιώτου και άλλων
(1995)1 Α.Α.Δ σελ. 877. Το Δίκαιο της Απόδειξης
(1994), Τάκη Ηλιάδη, σελ. 24 και 215). Έχω καταγράψει πιο πάνω την ουσιώδη μαρτυρία. Βρίσκω ότι ο Ενάγοντας, τουλάχιστον όσον αφορά τα γεγονότα από την ημέρα που ισχυρίζεται ότι συμφώνησε στην αγορά της επίδικης οικείας με τον Εναγόμενο 1 μέχρι την ημερομηνία που επισκέφθηκε το λογιστή του, από το γραφείο του οποίου τηλεφώνησαν στον Εναγόμενο 2 στις 28/6/07 και τον πληροφόρησε ότι ο Ενάγοντας είχε αγοράσει ήδη την έπαυλη, είναι όπως τα παρουσίασε στη μαρτυρία του. Η μαρτυρία του όσον αφορά τα γεγονότα αυτά είναι σύμφωνη και με την έγγραφη μαρτυρία που προσκόμισε. Δεν βρίσκω να υπάρχει οποιαδήποτε αντίφαση στη μαρτυρία του Ενάγοντα όσον αφορά τα γεγονότα της κρίσιμης αυτής περιόδου. Τα γεγονότα που ανέφερε για τους δύο αγοραστές πριν αγοράσει αυτός την έπαυλη, εκτός του ότι είναι ισχυρισμοί που δεν είναι δικογραφημένοι, βρίσκω ότι δεν έχουν σχέση με την παρούσα υπόθεση. Γενικά ο μάρτυρας αυτός μου έκαμε καλή εντύπωση. Μάρτυρα της αλήθειας βρίσκω και το Μ.Ε.2 Χάρη Αργυρίδη, κατέθεσε στο Δικαστήριο τα όσα γεγονότα σχετικά με την παρούσα υπόθεση είχαν περιπέσει στην αντίληψη του. Η μαρτυρία του ήταν χωρίς αντιφάσεις και υπερβολές. Μάρτυρας της αλήθειας επίσης ήταν και ο Άγγελος Αγαθαγγέλου Μ.Ε.3, εκτιμητής ακινήτων, όπως και ο Μ.Ε.4 Σαββίδης Νεόφυτος. Γεγονότα της υπόθεσης Βρίσκω, μέσα από την αξιόπιστη μαρτυρία, ότι ο Ενάγοντας στις 24/5/07 συμφώνησε με τον Εναγόμενο 1, παρόντος και του λογιστή του Νεόφυτου Σαββίδη Μ.Ε.4, να αγοράσει την έπαυλη για το ποσό των £350.000, καταβάλλοντας ως προκαταβολή το ποσό των £1.000, αυθημερόν. Ποσό £49.000 θα κατέβαλλε με την υπογραφή αγοραπωλητηρίου εγγράφου το οποίο θα κατατίθετο και στο κτηματολόγιο και το υπόλοιπο ποσό των £300.000 θα καταβάλλετο από τον Ενάγοντα με την μεταβίβαση του ακινήτου η οποία θα εγίνετο το συντομότερο και το αργότερο εντός δύο μηνών. Το ότι η επιταγή ήταν της εταιρείας του Ενάγοντα, δεν έχει καμία σημασία για την παρούσα υπόθεση. Η επιταγή αυτή εξαργυρώθηκε στις 31/5/
- Ο Ενάγοντας και ο Εναγόμενος 1, είχαν συνάντηση στο γραφείο του δικηγόρου Μιχαλάκη Μεσιήτη, δέκα μέρες μετά την πληρωμή του ποσού των £1.000, για να προχωρήσουν στην ετοιμασία του αγοραπωλητηρίου εγγράφου, έγινε όμως κάποια παρεξήγηση και ο Εναγόμενος 1 απεχώρησε από το χώρο της συνάντησης. Ο Ενάγοντας αντελήφθη σε κάποιο στάδιο ότι ο Εναγόμενος 1 διαπραγματευόταν να πουλήσει την έπαυλη στους Εναγόμενους 2 και
- Πληροφορήθηκε μάλιστα ότι ενδιαφέρονται να την αγοράσουν στην τιμή των £400.
- Στις 28/6/07 ο Ενάγων εβρισκόμενος στην έπαυλη αντελήφθη την Εναγομένη 3 να επιθεωρεί την έπαυλη, για λογαριασμό κάποιου πελάτη της, ο οποίος ενδιαφερόταν να την αγοράσει. Ακολούθως ο Ενάγων μετέβη στο λογιστή του, του ανέφερε το περιστατικό και ο λογιστής του τηλεφώνησε στον Εναγόμενο 2 και του κατέστησε σαφές ότι ο Ενάγων αγόρασε το ακίνητο από τον Εναγόμενο 1, ότι έκλεισε η συμφωνία και πλήρωσε και προκαταβολή. Οι Εναγόμενοι 2 και 3 υπέγραψαν με τον Εναγόμενο 1, αγοραπωλητήριο έγγραφο στις 29/6/07 για το ποσό των £400.
- Νομική Πτυχή Ο δικηγόρος του Ενάγοντα ήγειρε τέσσερα ερωτήματα με την αγόρευση του που ουσιαστικά είναι τέσσερις ισχυρισμοί, τους οποίους πρέπει το Δικαστήριο να αποδεχθεί, για να εκδώσει υπέρ του Ενάγοντα απόφαση. Τα τέσσερα αυτά θέματα είναι: (α) Ότι υπήρξε συμφωνία. (β) Διέρρηξε τη συμφωνία ο Εναγόμενος 1; (γ) Εάν υπήρξε ρήξη της συμφωνίας, ποια η ευθύνη των Εναγομένων 2 και 3; (δ) Ποια η ζημιά του Ενάγοντα. (α) Ύπαρξη ή όχι συμφωνίας Μέσα από τα γεγονότα της υπόθεσης όπως τα έχω βρει πιο πάνω, τα οποία έχουν βγει μέσα από την αναντίλεκτη μαρτυρία του Ενάγοντα, βρίσκω ότι είχε συναφθεί συμφωνία μεταξύ Ενάγοντα και Εναγόμενου 1 για την αγορά από τον πρώτο έπαυλης, ιδιοκτησία του Εναγόμενου 1, για το ποσό των £350.
- Η συμφωνία αυτή ήταν προφορική και είχε συναφθεί στις 24/5/
- Ο Ενάγων την ημέρα αυτή, πλήρωσε ποσό £1.000 ως προκαταβολή, έναντι της συμφωνηθείσας αξίας της έπαυλης την οποία αγόρασε με την προφορική αυτή συμφωνία ο Ενάγων. Το υπόλοιπο ποσό, θα καταβάλλετο £49.000 με την υπογραφή του αγοραπωλητηρίου εγγράφου και £300.000 με την μεταβίβαση του ακινήτου, η οποία θα έπρεπε να γίνει το αργότερο εντός δύο μηνών από την ημέρα της συμφωνίας τους. Η προφορική αυτή συμφωνία, θα ήταν το αντικείμενο της γραπτής συμφωνίας που θα γινόταν μετά από λίγες μέρες σε γραφείο δικηγόρου και απ΄ ότι φαίνεται μέσα από τη μαρτυρία, ο σκοπός της γραπτής συμφωνίας ήταν για να κατατεθεί αυτή στο κτηματολόγιο. (β) Διέρρηξε τη συμφωνία ο Εναγόμενος 1; Η πιο πάνω συμφωνία είχε διαρρηχθεί με υπαιτιότητα του Εναγόμενου
- Ο συμβαλλόμενος αυτός, υπαναχώρησε των όσων είχαν συμφωνηθεί με τον Ενάγοντα. Εξάλλου ουδεμία αντίθετη μαρτυρία προσκομίστηκε από την πλευρά των Εναγομένων. Ο Ενάγων ήταν πρόθυμος να εκπληρώσει τις οικονομικές του υποχρεώσεις οι οποίες απέρρεαν από την συμφωνία του με τον Εναγόμενο 1 σε όσο μέρος αφορούσαν την επίδικη έπαυλη. (γ) Εάν υπήρξε ρήξη της συμφωνίας, ποια η ευθύνη των Εναγομένων 2 και 3; Είναι νομικός ισχυρισμός του Ενάγοντα ότι η ευθύνη των Εναγομένων 2 και 3 προσδιορίζεται στο άρθρο 34
(1)του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ.
- Το πιο πάνω άρθρο προβλέπει τα εξής: «Πρόσωπο το οποίο, για λόγους άλλους από την προώθηση απεργίας ή ανταπεργίας σε σχέση με εργατική διαφορά που δημιουργήθηκε στην εργασία ή τη βιομηχανία στην οποία απασχολούνται οι απεργοί ή ανταπεργοί, εν γνώσει και χωρίς επαρκή δικαιολογία, προκαλεί οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να παραβεί κατά νόμο δεσμευτική σύμβαση με τρίτο, διαπράττει αστικό αδίκημα κατά του τρίτου.» Απ΄ ότι φαίνεται μέσα από τη μαρτυρία του Ενάγοντα, στις 28/6/07, η Εναγομένη 3 ήταν στο χώρο της έπαυλης και ήταν τότε που ο Χάρης Αργυρίδης την πληροφόρησε ότι την έπαυλη την είχε ήδη αγοράσει ο γιατρός, εννοώντας τον Ενάγοντα. Η Εναγομένη 3, του ανέφερε ότι ήθελε την έπαυλη για λογαριασμό κάποιου πελάτη της. Εξάλλου, ήταν στις 28/6/07 που ο Μ.Ε.3 τηλεφώνησε στον Εναγόμενο 2 και τον πληροφόρησε ότι ο Ενάγων είχε ήδη αγοράσει την έπαυλη. Ο Ενάγων πληροφορήθηκε όμως για το ενδιαφέρον των Εναγομένων 2 και 3 να αγοράσουν την επίδικη έπαυλη από τις μέρες που συναντήθηκε με τον Εναγόμενο 1 στο γραφείο του δικηγόρου Μιχαλάκη Μεσιήτη. Πληροφορήθηκε ακόμα και το ποσό που συμφώνησαν, ότι ήταν £400.
- Άρα οι Εναγόμενοι 2 και 3 διαπραγματεύονταν την αγορά της επίδικης έπαυλης πολύ πριν πληροφορηθούν ότι πωλήθηκε στον Ενάγοντα και κατεβλήθη και προκαταβολή Η έγγραφη συμφωνία μεταξύ του Εναγόμενου 1 και των Εναγομένων 2 και 3, έχει ημερομηνία 29/6/
- Δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία, ότι οι Εναγόμενοι 2 και 3 εγνώριζαν προηγουμένως το γεγονός ότι ο Ενάγων αγόρασε ήδη την οικεία από τον Εναγόμενο
- Δεν υπάρχει μαρτυρία ότι υπήρχε από μέρους των Εναγομένων 2 και 3, οποιαδήποτε πρόθεση ακύρωσης της μεταξύ του Ενάγοντα και Εναγόμενου 1 συμφωνίας. Στις 28/6/07 πληροφορήθησαν για πρώτη φορά, οι Εναγόμενοι 2 και 3, ότι υπήρχε συμφωνία μεταξύ Ενάγοντα και Εναγόμενου
- Είχαν όμως ήδη κάμει απ΄ ότι φαίνεται διαπραγματεύσεις με τον Εναγόμενο 1 για την αγορά της επίδικης οικείας και συμφώνησαν το ποσό αγοράς της. Αυτό που έκαμαν οι Εναγόμενοι ήταν μέσα στα πλαίσια ενός υγιούς ανταγωνισμού και διαπραγμάτευσης, καταβάλλοντας μεγαλύτερο ποσό, να καταστούν ιδιοκτήτες της επίδικης οικείας. Ο Ενάγων δεν απέδειξε την υπόθεση του, εναντίον των Εναγομένων 2 και 3 και για το λόγο αυτό η αγωγή εναντίον τους θα απορριφθεί. (δ) Ποια η ζημιά του Ενάγοντα Είναι ισχυρισμός του Ενάγοντα, όπως τον έχει θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου με τη γραπτή του αγόρευση ο δικηγόρος του, ότι η ζημιά του Ενάγοντα είναι η απώλεια την οποία αυτός υπέστη ένεκα της μη υλοποίησης της συμφωνίας. Ο Ενάγων συμφώνησε να αγοράσει την έπαυλη στην τιμή των £350.
- Προσδοκούσε, όπως ισχυρίζεται στην αγόρευση, να κερδίσει από αυτή την πράξη. Ουδεμία μαρτυρία προσκομίστηκε, ούτε ο ίδιος ο Ενάγων ανέφερε, ότι προσδοκούσε να κερδίσει από αυτή την πράξη. Συνεχίζει δε να ισχυρίζεται ότι το κέρδος του Ενάγοντα, αναμένετο να είναι η διαφορά της τιμής που συμφώνησε να αγοράσει, £350.000, με την αξία την οποία η έπαυλη απέκτησε αργότερα και θα μπορούσε να πωληθεί. Δεν υπάρχει δικογραφημένος ισχυρισμός αλλά ούτε και μαρτυρία ότι θα πουλούσε αργότερα την έπαυλη ο Ενάγων. Ο μόνος δικογραφημένος ισχυρισμός του Ενάγοντα είναι ότι η αξία της έπαυλης κατά την καταχώριση της Αγωγής ήταν £850.000 και επειδή ο Ενάγων συνεφώνησε με τον Εναγόμενο 1 να την αγοράσει μόνο €600.000, ένεκα της ως άνω παράνομης συμπεριφοράς των Εναγομένων, ο Ενάγων υπέστη ζημιά ποσού €250.000 Η έπαυλη λέει, θα μπορούσε σε λίγες μέρες να πωληθεί στην τιμή των £400.000 που αγόρασαν οι Εναγόμενοι ή σε κάποιες εβδομάδες στην τιμή των £525.780, σύμφωνα με την εκτίμηση του Άγγελου Αγαθαγγέλου Μ.Ε.
- Ο Ενάγοντας στη μαρτυρία του δεν ανέφερε, αλλά ούτε στις διαπραγματεύσεις ή κατά τη σύναψη της συμφωνίας ανέφερε, οτιδήποτε αναφορικά με μεταπώληση ή πώληση σε άλλο πρόσωπο της επίδικης έπαυλης. Τέτοια πρόθεση δεν εξωτερίκευσε ποτέ του. Ούτε ανέφερε στη μαρτυρία του, ότι είχε έτοιμο αγοραστή στον οποίο θα πουλούσε την επίδικη έπαυλη με σκοπό το κέρδος. Δεν ήταν στη σκέψη του Ενάγοντα κέρδος που θα αποκόμιζε από τυχόν πώληση του ακινήτου αυτού. Στην απόφαση Χ΄΄Κυπρή κ.α. v. Sanifix Ltd κ.α.
(1993)1 Α.Α.Δ. σελ. 447, στη σελ. 453 λέχθηκαν τα εξής: «Διερευνούμε αν, ως πραγματικό γεγονός, η κατ΄ ισχυρισμό ζημιά με τη μορφή διαφυγόντος κέρδους ήταν απομακρυσμένη και έμμεση ή αν θα μπορούσε να θεωρηθεί ως η φυσιολογική, στη συνήθη πορεία των πραγμάτων, συνέπεια της παράβασης της σύμβασης ή ως ζημία που τα μέρη γνώριζαν, κατά το χρόνο της σύναψης της σύμβασης ότι θα ήταν το πιθανό αποτέλεσμα της παράβασης. Αυτά, κατά το άρθρο 73
(1)του περί Συμβάσεων Νόμου Κεφ. 149 που, όπως έχει λεχθεί επανειλημένα, απέβλεψε στην κωδικοποίηση των βασικών αρχών του κοινοδικαίου όπως διατυπώθηκαν στην υπόθεση Hadley v. Baxendale [1843-60] All E.R. Rep. 461. (Βλ. Christos Markou v. Gregoria Michael 19 C.L.R. 282, Philippou Ltd v. Josephy Hoyle & Son, (ανωτέρω), Saab and Another v. Holy Monastery Ay. Neofytos (ανωτέρω). Όσα νομολογήθηκαν ειδικά ως προς την έκφανση του θέματος που αναφέρεται στη δυνατότητα διεκδίκησης διαφυγόντος κέρδους, αποτελούν προέκταση των ιδίων αρχών. Η υπόθεση Hadley v. Baxendale (ανωτέρω) βρίσκεται στον πυρήνα του συλλογισμού που στήριξε την αιτιολογία στην υπόθεση Victoria Laundry v. Newman Industries (ανωτέρω). Μπορεί να τίθεται θέμα αποζημίωσης για διαφυγόν κέρδος ανάλογα με το αν, ως συνέπεια της γνώσης των σχετικών γεγονότων, πραγματικής ή αποδιδόμενης ως συναρτημένης προς τη φυσική πορεία των πραγμάτων, θεωρείται ότι η απώλεια του ορισμένου κέρδους, ως σοβαρή πιθανότητα ή ως πραγματικός κίνδυνος, ήταν εύλογα προβλεπτή και, επομένως, μέσα στη σκέψη των συμβαλλομένων κατά το χρόνο της σύναψης της σύμβασης.» Ο Ενάγων κατά το χρόνο της συμφωνίας του με τον Εναγόμενο 1 δεν γνώριζε ότι η αξία της περιουσίας αυτής αυξήθηκε. Ούτε γνώριζε ότι είχε αυξητική τάση η αξία της έπαυλης, τουλάχιστον δεν φαίνεται μέσα από τη μαρτυρία να γνώριζε. Οι συμβαλλόμενοι δεν γνώριζαν, όταν συνάπτετο η σύμβαση, ως ενδεχόμενη συνέπεια της παράβασης της σύμβασης, την ισχυριζόμενη ζημιά η οποία προέκυψε από την αύξηση της αξίας της περιουσίας από την ημερομηνία της συμφωνίας μέχρι την ημερομηνία καταχώρισης της Αγωγής. Ο Ενάγων δεν δικαιούται να επιδικαστούν υπέρ του οποιοδήποτε ποσό αποζημιώσεων, καθότι δεν απέδειξε κάτι τέτοιο. Με δεδομένη, πλέον, την παράβαση της σύμβασης από τον Εναγόμενο 1, δικαιολογείται η επιδίκαση υπέρ του Ενάγοντα μόνο ονομαστικών αποζημιώσεων. [Χ΄΄Κυπρή κ.ά. v. Sanifix Ltd κ.ά. (ανωτέρω)]. Ως εκ τούτου, επιδικάζεται προς όφελος του Ενάγοντα και εναντίον του Εναγόμενου 1, το ποσό των €20 ως ονομαστικές αποζημιώσεις. Η Αγωγή, όσον αφορά τον Εναγόμενο 1, ως προς τις υπόλοιπες αξιώσεις, απορρίπτεται. Η Αγωγή εναντίον των Εναγομένων 2 και 3 απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Εναγομένων 2 και 3 και εναντίον του Ενάγοντα. Όσον αφορά τα έξοδα μεταξύ Ενάγοντα και Εναγομένου 1 σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση Παπακόκκινου & άλλες v. Θεοδοσίου
(1991)1 Α.Α.Δ. 379: «Σχετικά με τα έξοδα, όπως αναφέρεται στον Winfield And Jolowicz on Tort, 9η Έκδοση, στη σελ. 565, σε περιπτώσεις που επιδικάζονται μόνο ονομαστικές αποζημιώσεις το Δικαστήριο έχει την ευχέρεια να στερήσει τον ενάγοντα των εξόδων του, ή ακόμη να τον καταδικάσει στην πληρωμή των εξόδων της άλλης πλευράς [Anglo-Cyprian Trade Agencies ltd v. Paphos Wine Industries Ltd
(1951)All E.R. 873 (υπόθεση σύμβασης)]. Ο ενάγοντας όμως δεν μπορεί να διαταχθεί να πληρώσει τα έξοδα της άλλης πλευράς εάν έχει επιτύχει πλήρως στην αγωγή του [Kierson v. Thompson & Sons Ltd
(1913)1 K.B. 587].» Σε μία άλλη απόφαση στην Βερεγγάρια Π. Παπακόκκινου κ.ά. πολιτική έφεση άρ. 404/06, ημερ. 9/6/2010, το Ανώτατο είπε τα εξής, αναφορικά με το ίδιο θέμα: Η πάγια αρχή, όπως έχει προσδιοριστεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, είναι ότι τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα, εκτός όπου συντρέχει και εξειδικεύεται λόγος για άλλη εξέλιξη. Βλ. Φιλίππου v. Γιαννήατη κ.ά.
(1996)1Β Α.Α.Δ. 1314. Στην εν λόγω απόφαση, το εφετείο, υιοθετώντας παλαιότερη νομολογία, προσδιόρισε ότι η παρέκκλιση από την πάγια πιο πάνω αρχή δικαιολογείται μόνο εφόσον συντρέχει άλλη επαρκής περίσταση που πρέπει, βεβαίως, να εκτίθεται. Στην προκειμένη περίπτωση, ο λόγος για τον οποίο το Δικαστήριο δεν επιδίκασε έξοδα, υπέρ των εφεσειουσών, ήταν το γεγονός ότι δεν απέδειξαν οποιαδήποτε ζημιά. Υπήρξε όμως επιβεβαίωση του αγώγιμου δικαιώματος τους, δηλαδή της παράνομης επέμβασης εκ μέρους του εφεσίβλητου. Περαιτέρω, δεν επιδικάστηκαν έξοδα λόγω του τρόπου με τον οποίο οι εφεσείουσες χειρίστηκαν την υπόθεση τους, και συγκεκριμένα στην επιμήκυνση του χρόνου εξέτασης και ήταν το αποτέλεσμα του μεγάλου χρονικού διαστήματος που χρειάστηκε για την εκδίκαση της υπόθεσης. Αυτό κατά την άποψη μας δεν μπορεί να αποτελέσει λόγο για στέρηση των εξόδων από τις εφεσείουσες, θα μπορούσε όμως να περιοριστεί ή να μειωθεί το ύψος των εξόδων, αναλόγως του χειρισμού που έγινε από πλευράς εφεσειουσών. Θα ήταν «ασύννομο ο δικαιωθείς διάδικος να επωμίζεται τα έξοδα της υπεράσπισης των δικαιωμάτων του», όπως «τονίστηκε στην υπόθεση Θρασυβούλου v. ARTO Estates Ltd
(1993)1 Α.Α.Δ. 12.» Στην παρούσα υπόθεση, ο Ενάγων πέτυχε να αποδείξει ότι η συμφωνία αγοράς από αυτόν, της επίδικης έπαυλης, διερρήχθη από υπαιτιότητας του Εναγομένου 1. Παρόλο που η αγωγή για αποζημιώσεις απερρίφθη, θα επιδικαστούν προς όφελος του Ενάγοντα μέρος των εξόδων. Αφού έχουν επιδικαστεί ονομαστικές αποζημιώσεις ύψους €20 προς όφελος του Ενάγοντα κρίνω ότι θα ήταν δίκαιο να επιδικαστούν προς όφελος του και δικηγορικά έξοδα στην κλίμακα μέχρι €500, τα οποία και επιδικάζονται, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./Κ.Κ. Subject: Civil/other action/final Αναφορά: Διάρρηξη συμφωνίας cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο