Επί τοις αφορώσι την Μαρία Ξενοφώντος, Αρ. Αίτησης 102/12, 4/10/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2012:A74 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Στυλιανίδη, Α.Ε.Δ. Πρωτοκολλητείο Λεμεσού Δικαιοδοσία Πτωχεύσεων Αρ. Αίτησης 102/12 Εις Πτώχευσιν Επί τοις αφορώσι την Μαρία Ξενοφώντος, από τη Λεμεσό Οφειλέτιδα ------------------------------- Αίτηση από την καθ' ής η αίτηση οφειλέτιδα, από Λεμεσό Αιτήτρια ------------------------------- 4.10.12 Για Αιτήτρια: κ. Μελάς Για Καθ' ού η Αίτηση: κ. Α. Χαραλάμπους Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αίτηση η Αιτήτρια ζητά: «Α. Απόρριψη της Αίτησης Πτώχευσης και/ή Αναστολή της περαιτέρω διαδικασίας στην με τον ως άνω τίτλο και αριθμό Αίτηση Πτώχευσης μέχρι την ολοκλήρωση της εκδίκασης της ασκηθείσας, υπό της Αιτήτριας, Έφεσης με αριθμό εναντίον της απόφασης που δημιούργησε το χρέος της Αιτήτριας και επί του οποίου στηρίχθηκε ο πιστωτής εκδίδοντας την ειδοποίηση Πτώχευσης με αριθμό 732/12 για πληρωμή αυτού του εξ αποφάσεως χρέους και στην οποία παρέλειψε η Αιτήτρια να συμμορφωθεί με αποτέλεσμα να έχει διαπραχθεί πράξη Πτώχευσης.» Βάσισε την αίτηση της στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 άρθρο 47 στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Διαταγή 35, θεσμοί 18, 19 Διαταγή 48, θεσμοί 1, 2-4 και 8
(1)(ee), στο άρθρο 30 του Συντάγματος, στους κανόνες φυσικής δικαιοσύνης στα Άρθρα 3, 4, 5, 6, 11, 90, 93 και 97 του Περί Πτωχεύσεως Νόμου ΚΕΦ. 5, στους Κανονισμούς 2, 4, 7, 16, 44, 46, 47, 50, 60, 71, 187 και 188 των Περί Πτωχεύσεων Κανονισμών, στο Κοινοδίκαιο και στην πρακτική, στις συμφυείς εξουσίες και στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Μαρίας Ξενοφώντος η οποία τη συνοδεύει. Αναφέρει στην ένορκη της δήλωση ότι στις 23/4/10 εκδόθηκε εναντίον της απόφαση στην αγωγή 6892/05 υπέρ του Καθ' ου η αίτηση-Αιτητή και εναντίον της για το ποσό των €310.806 και το ποσό των €10.000 ως τιμωρητικές αποζημιώσεις, πλέον τόκοι και έξοδα. Οι δικηγόροι της καταχώρησαν έφεση στις 2.6.2010 εναντίον της απόφασης αυτής. Στις 3.6.2010 οι δικηγόροι της καταχώρισαν αίτηση με την οποία ζητείτο η αναστολή εκτέλεσης της απόφασης ημερομηνίας 23.4.2010 μέχρι ολοκλήρωσης της εκδίκασης της έφεσης που εκκρεμεί στο Ανώτατο Δικαστήριο. Η άλλη πλευρά καταχώρισε ένσταση και η αίτηση αναστολής οδηγήθηκε σε ακρόαση. Στις 21.2.2011 το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού εξέδωσε ενδιάμεση απόφαση με την οποία διέταξε την αναστολή εκτέλεσης της απόφασης με τον όρο μεταξύ άλλων όπως η Αιτήτρια καταθέσει στο Δικαστήριο τραπεζική εγγύηση €400.000, εντός τριών μηνών. Μετά την έκδοση της απόφασης αυτής προσπάθησε να εξασφαλίσει την απαιτούμενη τραπεζική εγγύηση αλλά αυτό δεν έγινε κατορθωτό. Στις 20.7.2011 καταχωρήθηκε από τον Πιστωτή, εναντίον της, νέα Ειδοποίηση Πτώχευσης με αριθμό 732/11 στην οποία καταχώρισε ένσταση αλλά η ένσταση της απορρίφθηκε από το Δικαστήριο με αποτέλεσμα να καταχωρηθεί η πιο πάνω με αριθμό και τίτλο Αίτηση Πτώχευσης. Είναι ισχυρισμός της ότι η έφεση εναντίον της απόφασης στην αγωγή έχει ασκηθεί νομότυπα, εμπρόθεσμα και καλόπιστα και με την οποία εγείρονται σοβαροί, νομικοί και πραγματικοί λόγοι για ανατροπή της προσβαλλόμενης απόφασης και έτσι ζητά την απόρριψη της κυρίως αίτησης. Στην πιο πάνω αίτηση ο πιστωτής καταχώρησε ένταση την οποία βάσισε στον Περί Πτωχεύσεως Νόμο Κεφ. 5, άρθρα 1, 2 3
(1)(α)-(θ),
(2)
(3),4 και 5
(1)(α)-(δ)
(2),6
(1)-
(4)-
(8),97, στους Περί πτωχεύσεων κανονισμούς κ.1-15, 16, 17-37, 38-53, 57-63, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Διαταγή 39, 48 1-4 και στις συμφυείς εξουσίες και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Στην Ειδοποίηση Ένστασης απαριθμεί αριθμό λόγων για τους οποίους θα πρέπει να απορριφθεί η Αίτηση. Μεταξύ των λόγων ένστασης είναι και οι ακόλουθοι δύο: «
- Η Αίτηση είναι κακόπιστη και γίνεται με σκοπό την περαιτέρω καθυστέρηση της υπόθεσης και προκειμένου η Εναγόμενη να δυνηθεί στο μεσοδιάστημα, να αποξενώσει περιουσιακά στοιχεία, αντί αυτά να τεθούν υπό την εποπτεία και διαχείριση του επίσημου Παραλήπτη όπως ο Νόμος ορίζει και/ή να μην δυνηθεί ο Ενάγοντας να δρέψει τους καρπούς της επιτυχίας του την προς όφελος του απόφαση.
- Η Καθ' ης η Αίτηση επιδιώκει την περαιτέρω αναστολή εκτέλεσης της απόφασης επί της οποίας εδράζεται η Ειδοποίηση και Αίτηση Πτώχευσης για δεύτερη φορά, παρά το γεγονός ότι πέτυχε ήδη διάταγμα αναστολής εκτέλεσης της απόφασης στην αγωγή 6505/2006 υπό τους οποίους όμως δεν τήρησε και έτσι το διάταγμα αναστολής εξέπνευσε.» Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Κατερίνας Ευαγγέλου, υπαλλήλου στο δικηγορικό γραφείο Ερμής Στυλιανίδης & Σία, δικηγόρων του Ενάγοντα και Αιτητή στην κυρίως Αίτηση. Είναι εξουσιοδοτημένη να κάνει την ένορκη δήλωση αφού ο Ενάγοντας είναι υπέργηρος με πολλά προβλήματα υγείας και διαμένει μόνιμα στο εξωτερικό στο Κουβέιτ. Στις 23.4.2010 εκδόθηκε απόφαση υπέρ του Ενάγοντα-Πιστωτή και εναντίον της Εναγομένης 1-Καθ' ης η Αίτηση, οφειλέτιδας, η οποία καταχώρησε έφεση η οποία έφεση δεν αναστέλλει από μόνη της την πρωτόδικη απόφαση. Η έφεση έγινε κακόπιστα με σκοπό να της δοθεί χρόνος για να αποξενώσει τυχόν περιουσιακά στοιχεία διαθέτει με σκοπό να αποφύγει την εκτέλεση της εναντίον της απόφασης. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Είναι παραδεκτό γεγονός ότι εκδόθηκε η πρωτόδικη απόφαση ημερ. 23.4.2010 στην αγωγή 6892/05 για το ποσό για το οποίο καταχωρήθηκε η παρούσα Αίτηση Πτώχευσης. Εναντίον της πρωτόδικης απόφασης καταχωρήθηκε έφεση και αμέσως μετά καταχωρήθηκε αίτηση για έκδοση διατάγματος αναστολής της εκτέλεσης της πρωτόδικης απόφασης μέχρι εκδίκασης της έφεσης. Πράγματι εκδόθηκε διάταγμα με το οποίο διατάσσετο η αναστολή της εκτέλεσης της πρωτόδικης απόφασης μέχρι εκδίκασης της έφεσης υπό τον όρο ότι η Εναγομένη-Καθ' ης η παρούσα Αίτηση θα κατέθετε στο Δικαστήριο τραπεζική εγγύηση ύψους €400.000 εντός τριών μηνών από της έκδοσης του διατάγματος. Η Εναγομένη δεν συμμορφώθηκε με τον όρο αυτό και η απόφαση υπόκειται σε εκτέλεση. Με την παρούσα ενδιάμεση αίτηση η Αιτήτρια ζητά το ίδιο το οποίο πέτυχε με την αίτηση αναστολής δηλαδή την αναστολή εκτέλεσης της απόφασης μέχρι εκδίκασης της έφεσης. Στην υπόθεση Beogradska D.D.
(1996)1 A.A.Δ. σελ. 911, το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε τα εξής: «Η κλασσική διατύπωση των αρχών που διέπουν την άσκηση της δικαιοδοσίας για την αποτροπή κατάχρησης των δικαιοδοσιών του δικαστηρίου έχει γίνει στην υπόθεση Τζεννάρο Περέλλα ν. Διευθυντή των Φυλακών, Πολιτική Έφεση 9173, 16.3.95 (απόφαση της ολομέλειας). Παραθέτουμε το σχετικό απόσπασμα: "Η δικαιοδοσία για την παρεμπόδιση, περιστολή, απόρριψη ή αναστολή διαδικασίας που συνιστά κατάχρηση των δικαιοδοσιών του Δικαστηρίου, εκπηγάζει από την ίδια τη φύση της δικαστικής λειτουργίας που έχει ως λόγο το δίκαιο και μέσο τους μηχανισμούς που προάγουν την κατίσχυσή του. Γι΄ αυτό, η δικαιοδοσία για τη χρήση πρόσφορων μέσων για την παρεμπόδιση κατάχρησης των δικαιοδοσιών είναι σύμφυτη, ενυπάρχει σε κάθε Δικαστήριο, απόρροια της κυριαρχίας των Δικαστηρίων στους μηχανισμούς για την απονομή της δικαιοσύνης. Τα μέσα για την αποτροπή της κατάχρησης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, δε συναρτούνται με οποιοδήποτε συγκεκριμένο διάταγμα ή διατάγματα, μπορεί να προσλάβουν οποιαδήποτε μορφή που επιβάλλει η ανάγκη στη συγκεκριμένη περίπτωση για την περιφρούρηση του σκοπού για τον οποίο παρέχονται οι δικαιοδοσίες του Δικαστηρίου." Στην Περέλλα (πιο πάνω) έγινε αναφορά στην Constantinides v. Vima Ltd
(1983)1 C.L.R. 348, στην οποία αποφασίστηκε ότι τα κυπριακά δικαστήρια έχουν την ίδια εξουσία, όπως και τα αγγλικά δικαστήρια, να ελέγχουν τις διαδικασίες προς αποφυγή καταχρήσεων της δικαστικής δικαιοδοσίας. Αποφασίστηκε, επίσης, ότι η κατάχρηση της διαδικασίας μπορεί να προσλάβει πολλές μορφές, και ότι ανάλογα ευρεία είναι και η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου για την παρεμπόδισή της. Η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου υιοθέτησε την ίδια προσέγγιση στην Re Αρχιεπίσκοπος Κύπρου, Πολιτική Έφεση 8894, 28.4.93. Αποφάσισε ότι: "... Η επίκληση των δικαιοδοσιών του Ανωτάτου Δικαστηρίου ελέγχεται προς αποτροπή κατάχρησης των δικαιοδοσιών. Η επιδίωξη όμοιων σκοπών με την υιοθέτηση παράλληλων ένδικων μέσων ελέγχεται από το Δικαστήριο όπως και γενικότερα η πολλαπλότητα των διαδικασιών για την επίτευξη του ίδιου στόχου ...".» Βρίσκω ότι στην παρούσα υπόθεση το αίτημα της οφειλέτιδας για αναστολή της περαιτέρω διαδικασίας αναφορικά με την Αίτηση Πτώχευσης μέχρι να εκδικαστεί η έφεση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας καθότι η οφειλέτιδα πέτυχε έκδοση διατάγματος αναστολής της πρωτόδικης απόφασης μέχρι εκδίκασης της έφεσης και η αναστολή έπαψε να ισχύει αφού δεν συμμορφώθηκε με συγκεκριμένο όρο τον οποίο έθεσε το Δικαστήριο για αναστολή της απόφασης μέχρι εκδίκασης της έφεσης. Η αναστολή της πρωτόδικης απόφασης επιδιώκεται με την υιοθέτηση παράλληλου ένδικου μέσου, η καταχώρηση της παρούσας Αίτησης, αναστολή την οποία πέτυχε με άλλο ένδικο μέσο, την καταχώρηση αίτησης αναστολής της πρωτόδικης απόφασης. Πέτυχε την έκδοση ανάλογου διατάγματος αλλά απώλεσε το όφελος αυτό αφού δεν συμμορφώθηκε με όρο που έθεσε το Δικαστήριο στην απόφαση. Η αίτηση απορρίπτεται για τον πιο πάνω λόγο. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ του Ενάγοντα-Καθ' ου η Αίτηση Πιστωτή και εναντίον της Εναγομένης 1, οφειλέτιδας, Αιτήτριας στην παρούσα αίτηση, τα οποία να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........... Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΠ Subject: Civil/Appl. Αναφορά: Αίτηση πτώχευσης αναστολή cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο