← Κύπρος

Ανδρέας Κυριάκου ν. Γενικές Ασφάλειες Κύπρου ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής: 3285/08, 14/11/2012

Ανδρέας Κυριάκου ν. Γενικές Ασφάλειες Κύπρου ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής: 3285/08, 14/11/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2012:A115 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Δρουσιώτη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3285/08 Μεταξύ: Ανδρέας Κυριάκου Ενάγοντα και Γενικές Ασφάλειες Κύπρου ΛΤΔ Εναγόμενων -------------------------- Ημερομηνία: 14.11.2012 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα: κ. Ν. Νεοκλέους μαζί με κ. Νικολαΐδη Για Εναγόμενους: κα Α. Λιβέρα ΑΠΟΦΑΣΗ Ο ενάγοντας αξιώνει το ποσό των €17.940,32 από την εναγομένη δυνάμει ασφαλιστικού συμβολαίου, σε περίπτωση αυτοκινητιστικού ατυχήματος, τραυματισμού του και την πρόκληση μόνιμης ανικανότητας για οποιαδήποτε μετέπειτα απασχόληση ή επάγγελμα. Με βάση την έκθεση απαίτησης, ο ενάγοντας κατά την περίοδο 31.3.2002 μέχρι 31.3.2003 ήταν ασφαλισμένος στην εναγόμενη. Είναι δε περαιτέρω ισχυρισμός του ότι κατά ή περί 24.11.2002 είχε αυτοκινητιστικό δυστύχημα συνεπεία του οποίου τραυματίστηκε σοβαρά και κατέστη ολικά και μόνιμα ανίκανος για οποιαδήποτε απασχόληση ή επάγγελμα. Η εναγομένη παραδέχεται την παράγραφο 1 της έκθεσης απαίτησης. Παραδέχεται ότι ο ενάγων είχε αυτοκινητιστικό δυστύχημα στις 24.11.2002, αρνείται όμως όλους τους υπόλοιπους ισχυρισμούς, ισχυρίζεται ότι η οποιαδήποτε ανικανότητα του ενάγοντα που μπορεί να αποδείξει προήλθε από μέθη καθότι ο ενάγοντας οδηγούσε υπό την επήρεια αλκοόλ. Περαιτέρω θέτει στην υπεράσπιση της δύο προδικαστικές ενστάσεις, ότι με βάση τη μεταξύ τους συμφωνία ο ενάγοντας θα έπρεπε να ειδοποιήσει γραπτώς την εναγόμενη μέσα σε περίοδο 30 ημερών από την ημερομηνία που συνέβηκε το ατύχημα και ότι η εναγόμενη δεν θα ευθύνεται για οποιοδήποτε σωματικό τραυματισμό μετά την παρέλευση 12 μηνών από την ημερομηνία που συμβαίνει το ατύχημα εκτός αν η απαίτηση είναι το αντικείμενο της αγωγής ή διαιτησία που εκκρεμεί. Περαιτέρω, θέτει ότι η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε με μεγάλη καθυστέρηση και κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου. Ο ενάγοντας για να αποδείξει την υπόθεση του, κατέθεσε ο ίδιος και κάλεσε ακόμη δύο μάρτυρες. Η εναγόμενη κάλεσε έξι μάρτυρες. Κατατέθηκαν εκ μέρους του ενάγοντα τα Τεκμήρια 1 - 10 και εκ μέρους της εναγόμενης τα Τεκμήρια 11 -

  1. Ο ενάγοντας με τη γραπτή του κατάθεση, επανέλαβε το περιεχόμενο της έκθεσης απαίτησης και παρουσίασε ως Τεκμήριο 2 το ασφαλιστικό συμβόλαιο ημερομηνίας 16.3.2001 μαζί με τις ανανεώσεις, ως Τεκμήριο 3 τη σημείωση ανανέωσης ημερομηνίας 8.2.2002, ως Τεκμήριο 4 φωτοαντίγραφο του ιατρικού πιστοποιητικού ημερομηνίας 25.10.2005 της Δρος Α. Μαλεκκίδου, ως Τεκμήριο 5 δέσμη αποδείξεων που αφορά τα ιατρικά έξοδα, ως Τεκμήριο 6 το Ποινικό Έντυπο αρ. 9, κατηγορητήριο στην υπόθεση 17077/04, ως Τεκμήριο 7 την ποινή στην πιο πάνω ποινική υπόθεση, ως Τεκμήριο 8 την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 22.6.2006 στην πιο πάνω αναφερόμενη ποινική υπόθεση, ως Τεκμήριο 9 φωτοαντίγραφο του έντυπου απαίτησης Κλάδου Προσωπικών Ατυχημάτων. Ο μάρτυρας αντεξεταζόμενος, παραδέχτηκε ότι υπέγραψε το Τεκμήριο 2, συμφώνησε ότι ήταν υποχρεωμένος να ειδοποιήσει την εναγομένη στο χρόνο που αναφέρεται ο όρος IV του Τεκμηρίου 2 αλλά ανέφερε ότι βρισκόταν σε κώμα. Πριν το δυστύχημα ήταν μαζί με τους φίλους του σε μπαράκι για φαγητό, οι δύο φίλοι του ήπιαν ποτά, αυτός ήπιε μόνο ένα ποτήρι βότκα με λεμόνι και για το δυστύχημα θυμάται μόνο κάποια φώτα που έπεσαν στα μάτια του. Παραδέχθηκε ότι για το δυστύχημα είχε ευθύνη ο ίδιος, αρνείται όμως ότι ήταν μεθυσμένος. Δούλευε μαζί με τους γονείς του σε οικογενειακή επιχείρηση για φωτογραφήσεις και βιντεογραφήσεις. Παρέμεινε στο νοσοκομείο Λευκωσίας για περίοδο 2 ½ με 3 μηνών, μετά από 3 - 3 ½ μήνες ήρθε στη Λεμεσό, στο νοσοκομείο Λεμεσού, παρέμεινε ένα μήνα στο σπίτι της μητέρας του και μετά ενάμιση χρόνο στο Μέλαθρο Ευγηρίας Αγωνιστών ΕΟΚΑ. Δεν μπορεί να εργαστεί, δεν θυμάται καθόλου, δοκίμασε να επιστρέψει στο φωτογραφείο χωρίς να τα καταφέρει γιατί δεν έχει αντοχή, δεν μπορεί μέχρι τώρα να γράψει, βελτίωση υπάρχει. Η ΜΕ2, Παναγιώτα Χούρη, η κυρίως εξέταση της αποτελείτο και αυτής από γραπτή κατάθεση η οποία σημειώθηκε ως Τεκμήριο 10, στην οποία αναφέρει ότι ασκεί το επάγγελμα του φωτογράφου και βιντεογράφου, ο ενάγων είναι το μοναδικό της παιδί. Στη συνέχεια αναφέρθηκε στο ασφαλιστικό συμβόλαιο, στο δυστύχημα που ενεπλάκη ο γιος της στις 24.11.2002, στη ζωή του γιου της πριν το δυστύχημα, στους τραυματισμούς που υπέστη και την παραμονή του σε διάφορα ιατρικά κέντρα. Περαιτέρω ανέφερε ότι ως αποτέλεσμα του δυστυχήματος ο γιος της κατέστη από την ημέρα του δυστυχήματος μέχρι σήμερα ολικά ανίκανος για εργασία, δεν έχει σταθερότητα στα πόδια ούτε ισορροπία για να φωτογραφήσει και να βιντεογραφήσει. Αναφέρθηκε στις συνθήκες που βρήκε το γιο της στο ασθενοφόρο μετά το δυστύχημα και περαιτέρω ότι το αίμα που εξετάστηκε δεν είναι του γιου της. Όσον αφορά τους τραυματισμούς, ανέφερε ότι παρέμεινε στον αναπνευστήρα για τρεις μήνες, μεταφέρθηκε για έξι μήνες στο Μέλαθρο Ευγηρίας Αγωνιστών ΕΟΚΑ και για τα επόμενα 2 ½ χρόνια παρέμεινε στο αναπηρικό καροτσάκι. Αντεξεταζόμενη η μάρτυρας επανέλαβε ότι σήμερα ο γιός της δεν είναι σε θέση να δουλέψει και την περίοδο του δυστυχήματος του γιου της δεν είχε μυαλό για να σκεφτεί για την ασφάλεια και για τα λεφτά και η έγνοια της ήταν μόνο για το γιο της. Η ΜΕ3, Μαρία Ιωαννίδου, Πρωτοκολλητής του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, ανάφερε στο Δικαστήριο ότι έχει στην κατοχή της το φάκελο του Δικαστηρίου της ποινικής υπόθεσης 17077/04 και περιέγραψε τις κατηγορίες που περιέχονται κατηγορητήριο. Ερωτήθηκε για την η δεύτερη κατηγορία που αφορούσε την οδήγηση μηχανοκίνητου οχήματος από τον κατηγορούμενο στις 24.11.2002 ενώ είχε καταναλώσει ποσότητα αλκοόλης η οποία υπερέβαινε το καθορισθέν όριο δηλαδή 120 εκατομμυριοστά του γραμμαρίου αλκοόλης αντί 90 και ανέφερε ότι με βάση το πρακτικό του Δικαστηρίου ημερομηνίας 2.11.2006, η κατηγορούσα αρχή ζήτησε άδεια και απόσυρε τη δεύτερη κατηγορία, η δεύτερη κατηγορία αποσύρθηκε και ο κατηγορούμενος αθωώθηκε και απαλλάχθηκε. Δεν αναφέρεται στο πρακτικό ο λόγος απόσυρσης της δεύτερης κατηγορίας. Ως ΜΥ1 κατέθεσε ο υπαστυνόμος Αιμίλιος Καφφάς, ο οποίος ανέφερε ότι εργάζεται στην τροχαία Λεμεσού και κατά την επίδικη περίοδο ήταν ο Λοχίας 4662, ήταν ανακριτής του επίδικου δυστυχήματος στο οποίο ενεπλέκετο ο ενάγοντας. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 11, την κατάθεση της ιατρικού λειτουργού Βεατρίκης Δημητρίου, ημερομηνίας 22.2.2003, ως Τεκμήριο 12 την κατάθεση του Αστ. 2202 Χρ. Αθανασιάδη, ως Τεκμήριο 13 την κατάθεση του, ως Τεκμήριο 14 την κατάθεση του Αστ. 684 Χρ. Ττοφαρά, ως Τεκμήριο 15 πληροφορίες για την ορθή δειγματοληψία, συσκευασία, μεταφορά βιολογικών δειγμάτων για προσωπικό προσδιορισμό, αιθυλικής αλκοόλης από το εργαστήριο δικανικής χημείας και τοξικολογίας του Γενικού Χημείου του κράτους, ως Τεκμήριο 16 την αίτηση επιστημονική εξέταση τεκμηρίων ημερομηνίας 10.2.
  2. Η ΜΥ2 Βεατρίκη Δημητρίου, ιατρικός λειτουργός στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού, αναγνώρισε το Τεκμήριο 11 και ανέφερε ότι αποτελεί την κατάθεση της και υιοθέτησε το περιεχόμενο της. Η μάρτυρας εξήγησε πώς γίνεται η λήψη αίματος με βάση τις οδηγίες της αστυνομίας. Ο ΜΥ3 είναι ο αστ. 684 Χρίστος Ττοφαράς, του υποδείχθηκαν τα Τεκμήρια 14, 15 και
  3. Ο μάρτυρας αναγνώρισε τα Τεκμήρια 14 και 16 και υιοθέτησε το περιεχόμενο τους καθότι φέρουν την υπογραφή τους. Επεξήγησε τη μεταφορά φιαλιδίων αίματος στο κρατικό χημείο. Η ΜΥ4 Κατερίνα Κανάρη, είναι υπεύθυνη του τομέα Δικανικής Χημείας και Τοξικολογίας του Γενικού Χημείου του Κράτους, εργάζεται για 30 χρόνια και από το 1990 είναι η υπεύθυνη. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 17 έκθεση την οποία ετοίμασε η ίδια για τον εργαστηριακό έλεγχο που διενήργησε σε δείγμα αίματος του Ανδρέα Κυριάκου με ημερομηνία 10.12.
  4. Επεξήγησε τον τρόπο εξέτασης του δείγματος αίματος. Ο ΜΥ5 Αστ. 2202 Χρίστος Αθανασιάδης, υιοθέτησε το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 12 και επεξήγησε τη μεταφορά του δείγματος αίματος. Ως ΜΥ6 κατέθεσε ο Χριστόδουλος Μέσης, νευρολόγος - ψυχίατρος, ο οποίος ανέφερε ότι εξέτασε τον ενάγοντα στις 29.3.2012 και 02.04.
  5. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 18 ιατρική έκθεση την οποία έχει υιοθετήσει. Κατά την εξέταση του έλαβε υπόψη τις εκθέσεις των ιατρών Α. Μαλικίδου, Μ. Πρωτοπαπά και Ηλία Γεωργίου καθώς και τις αξονικές τομογραφίες ημερομηνίας 24.11.2002, 27.11.2002 και 3.12.
  6. Στο πρώτο μέρος της ιατρικής του έκθεσης παραθέτει τα γεγονότα σύμφωνα με τις πιο πάνω ιατρικές εκθέσεις και κατά τη δική του εξέταση διαπίστωσε τα ακόλουθα: «Είναι πολύ συνεργάσιμος και ομιλητικός. Βαδίζει με σπαστική χωλότητα στο αριστερό κάτω άκρο για την οποία λαμβάνει μυοχαλαρωτικό φάρμακο. Η ομιλία του είναι δυσαρθρική (scanning speech) αλλά πλήρως κατανοητή. Δεν υπάρχει συναισθηματική αστάθεια παρ' όλο που η μητέρα του αναφέρει ευερεθιστότητα για την οποία λαμβάνει ηρεμιστικό φάρμακο. Η μνήμη του παρουσιάζει κάποιες δυσκολίες όσον αφορά ημερομηνίες κ.α. Η νευρολογική εξέταση παρουσιάζει ελαφρά σπαστική αδυναμία αριστερά με αυξημένα τενόντια αντανακλαστικά και ελαφρά αταξία δεξιά. Σύμφωνα με τον ίδιο και την μητέρα του μέχρι το δυστύχημα εργαζόταν στο φωτογραφείο της μητέρας του κάτι που δεν μπορεί τώρα να κάνει λόγω των κινητικών του προβλημάτων. Δεν μπορεί τώρα να γράψει αλλά χρησιμοποιεί τον ηλεκτρονικό υπολογιστή με το αριστερό χέρι και επισκέπτεται το φωτογραφείο. Δεν οδηγεί και αποφεύγει τις κοινωνικές εξόδους. Παρ' όλα αυτά εδώ και ένα χρόνο είναι αρραβωνιασμένος. Παραπονείται επίσης για περιστασιακές ζαλάδες με θάμπωμα των ματιών.» Περαιτέρω κατέληξε στα πιο κάτω συμπεράσματα: «
  7. Ο νέος αυτός σαν αποτέλεσμα της κρανιοεγκεφαλικής κάκωσης υπέστη σοβαρή εγκεφαλική βλάβη που τον άφησε στον αναπνευστήρα για αρκετό διάστημα.
  8. Παρά τις αρχικές προβλέψεις των γιατρών σημείωσε θεαματική βελτίωση με αποτέλεσμα τώρα να παρουσιάζει σημαντική ανεξαρτησία με αποκορύφωμα τον αρραβώνα του προ έτους.
  9. Παραμένουν όμως δυσκολίες στη μνήμη, το βάδισμα και τη χρησιμοποίηση των χεριών του.
  10. Σαν επακόλουθο των ανωτέρω προβλημάτων δεν μπορεί να επαναλάβει την προ του ατυχήματος επαγγελματική του δραστηριότητα και αποφεύγει την κοινωνική ζωή. Θα μπορεί να βοηθά με απλούστερες ενασχολήσεις στο οικογενειακό φωτογραφείο.» Περαιτέρω ο μάρτυρας ερωτήθηκε να εκφράσει τη γνώμη του σε σχέση με το ιατρικό πιστοποιητικό Τεκμήριο 4 και ανέφερε ότι δεν κρίνει το πιστοποιητικό στις λεπτομέρειες του και το μόνο που μπορεί να αναφέρει είναι αυτό που αναφέρει στην έκθεση του ότι υπάρχει σαφής βελτίωση της κατάστασης του, μεγαλύτερη ανεξαρτησία του ατόμου και η δική του αξιολόγηση δεν δείχνει τέτοια εικόνα παρόλες τις δυσκολίες που έχει. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας σε σχέση με το συμπέρασμα 4, του Τεκμηρίου 18, εξήγησε ότι ο ενάγοντας δεν πηγαίνει σε καφέ και η μόνη δραστηριότητα που έχει είναι να επισκέπτεται το φωτογραφείο και ότι έχει αρραβωνιαστεί. Περαιτέρω ανέφερε ότι ο ενάγοντας δεν είναι σε θέση να ασχοληθεί με τη φωτογραφία λόγω της λεπτότητας στο χειρισμό από πλευράς των χεριών, δεν μπορεί να εργαστεί πλήρως και δεν μπορεί να αναλάβει υποχρεώσεις. Ουσιαστικά συμφώνησε ότι στην ελεύθερη αγορά οι πιθανότητες εργασίας του είναι ανύπαρκτες καθότι είναι αναγκαία και η ανάλογη υποστήριξη. Είχα την ευκαιρία και παρακολούθησα όλους τους μάρτυρες οι οποίοι κατέθεσαν ενώπιον μου και προχωρώ στην αξιολόγηση της μαρτυρίας τους σύμφωνα με τα όσα έχουν καταθέσει, τον τρόπο που απαντούσαν και την όλη αντίδραση τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Ο ενάγοντας έχει αφήσει θετική εντύπωση στο Δικαστήριο και αυτά που έχει καταθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου είναι απόσταγμα των γεγονότων που ο ίδιος πρέπει να έχει καταβάλει μεγάλη προσπάθεια για να μπορεί να τα αρθρώσει και να τα μεταφέρει ενώπιον του Δικαστηρίου. Η γραπτή δήλωση του δυστυχώς δεν μεταφέρει ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία αλλά αποτελεί τη μεταφορά των ισχυρισμών του, όπως αυτοί τοποθετούνται στην έκθεση απαίτησης. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας και παρά τη δυσκολία που είχε, αναφέρθηκε στα γεγονότα που ο ίδιος ήταν σε θέση να θυμηθεί, χωρίς να προσπαθεί να μεταφέρει είτε υπερβολικά γεγονότα είτε γεγονότα τα οποία δεν είχαν άμεση σχέση με την υπό εκδίκαση υπόθεση. Δεν μπορώ να θεωρήσω αντιφάσεις τους ισχυρισμούς του όσον αφορά την καταχώρηση της αγωγής και το χρόνο που έχει επιλεχθεί. Το μόνο βέβαιο από την υπόθεση είναι ότι ο ενάγοντας για αρκετούς μήνες δεν ήταν σε θέση να ανταποκριθεί σε οτιδήποτε αφορούσε τον εαυτό του αλλά και τους υπόλοιπους που ευρίσκονταν γύρω του. Όπως έχω αναφέρει και πιο πάνω, αυτά που ο ενάγοντας κατάφερε να μεταφέρει στο Δικαστήριο αποτελούν γεγονότα ειδικά μετά τον τραυματισμό του και μετά που συνήλθε από το κτύπημα. Φυσικά τα Τεκμήρια τα οποία έχει καταθέσει ο ενάγοντας με αρ. 2 - 9 αποτελούν έγγραφα τα οποία είχε ο ίδιος στην κατοχή του και δεν έχει δοθεί οποιαδήποτε περαιτέρω μαρτυρία. Θετική είναι και η εντύπωση που έχει αφήσει στο Δικαστήριο η μητέρα του ΜΕ2, Παναγιώτα Χούρη, η οποία προσπάθησε να περιγράψει την κατάσταση που βρισκόταν ο γιος της από την ημέρα του δυστυχήματος και μετέπειτα, το γολγοθά που η ίδια έχει ζήσει. Φυσικά ο ισχυρισμός της ότι το δείγμα αίματος που εξετάστηκε δεν είναι του γιου της, έχει παραμένει ένας απλά ισχυρισμός χωρίς να μπορεί ούτε και η ίδια να το επιβεβαιώσει. Δέχομαι τη μαρτυρία της στο υπόλοιπο μέρος σε γεγονότα που η ίδια είναι σε θέση να τα αντιληφθεί δηλαδή την κατάσταση που ο γιος της βρισκόταν αμέσως μετά το δυστύχημα και το χρόνο που αφορά την παραμονή του στα νοσοκομειακά κέντρα και στην όλη προσπάθεια του για αποκατάσταση των τραυματισμών. Τα όσα η ίδια ανέφερε για την ανικανότητα του παιδιού της, αποτελούν απόψεις της ίδιας χωρίς να ενισχύονται από ιατρική μαρτυρία. Εντελώς τυπική αλλά καθόλα αξιόπιστη αποτελεί και η μαρτυρία της Πρωτοκολλητού του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού ΜΕ3, Μαρίας Ιωαννίδου η οποία ουσιαστικά έχει παραθέσει στο Δικαστήριο το αποτέλεσμα του πρακτικού του Δικαστηρίου ημερομηνίας 2.11.2006 στην ποινική υπόθεση 17077/04 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού στην οποία κατηγορούμενος ήταν ο ενάγοντας. Οι ΜΥ1, 3 και 5, δηλαδή ο Υπαστυνόμος Αιμίλιος Καφφάς, ο αστ. 684 Χρίστος Ττοφαράς και ο αστ. 2202 Χρίστος Αθανασιάδης, εξήγησαν τον τρόπο λήψης δείγματος αίματος από τον ενάγοντα, οδηγίες οι οποίες δόθηκαν από τον ΜΥ
  11. Ο ΜΥ5 παρέλαβε τα φιαλίδια από την ΜΥ2, τα συσκεύασε ο ΜΥ1 και τα μετέφερε στο γενικό χημείο του κράτους ο ΜΥ3 και τα παρέδωσε στην ΜΥ
  12. Η μαρτυρία και των τριών κρίνεται καθόλα αξιόπιστη και αποδεκτή. Επίσης αξιόπιστη και αποδεκτή είναι η μαρτυρία του ΜΥ2, ιατρικής λειτουργού, Βεατρίκης Δημητρίου η οποία στις 24.11.2002 υπηρετούσε στο γενικό νοσοκομείο Λεμεσού και έλαβε από τον ενάγοντα ποσότητα αίματος για αναλύσεις και δείγμα από το αίμα το συσκεύασε κατάλληλα και το παρέδωσε στον ΜΥ5 αστ. 2202 Χρίστο Αθανασιάδη. Καθόλα αξιόπιστη και αποδεκτή κρίνεται και η μαρτυρία της ΜΥ4, Κατερίνας Κονάρης, υπεύθυνης του γενικού χημείου του κράτους η οποία εξέτασε το δείγμα αίματος που παρέλαβε από τον ΜΥ3 αστ. 684 Χρίστο Τοφαρά και αποτέλεσμα των εξετάσεων αποτελεί η έκθεση της Τεκμήριο
  13. Ο ΜΥ6 έχει καταθέσει ως εμπειρογνώμονας και συγκεκριμένα ως νευρολόγος - ψυχίατρος του οποίου τα πανεπιστημιακά προσόντα δεν έχουν αμφισβητηθεί. Σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές όπως αυτές έχουν αναφερθεί στην υπόθεση Φιλίππου ν. Οδυσσέως

(1989)1 Α.Α.Δ. σελ. 1, καθήκον των μαρτύρων αυτών, δηλαδή των εμπειρογνωμόνων είναι να εφοδιάσουν τον Δικαστή με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για έλεγχο της ακρίβειας των συμπερασμάτων τους έτσι ώστε ο Δικαστής να καταστεί ικανός να σχηματίσει δική του ανεξάρτητη κρίση με εφαρμογή των κριτηρίων στα γεγονότα που έχουν αποδειχθεί με μαρτυρία. Η ευπαίδευτη δικηγόρος της εναγομένης στην αγόρευση της, μεταξύ άλλων, καλεί το Δικαστήριο ουσιαστικά να εξετάσει τη μαρτυρία του ΜΥ6 δηλαδή του Δρ. Μέση σε σχέση με τα όσα ο ενάγοντας και η μητέρα του έχουν καταθέσει και ότι η μαρτυρία του ΜΥ6 καταρρίπτει τη μαρτυρία των ΜΕ1και ΜΕ
  1. Αυτό δεν πρόκειται όμως να το κάνω και απλά αναφέρω ότι ο ΜΥ6 θα εξεταστεί από το Δικαστήριο ως εμπειρογνώμονας και με βάση την πιο πάνω αναφερόμενη απόφαση (βλ. Οδυσσέως (ανωτέρω)) θα εξετάσω αν έχει παραθέσει επιστημονικά κριτήρια για έλεγχο της ακρίβειας των συμπερασμάτων του. Φυσικά δεν έχω οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία την οποία θα μπορώ να την αντιπαραβάλω. Μελετώντας λοιπόν με ιδιαίτερη προσοχή τη μαρτυρία του ΜΥ6, Δρ. Μέση, αυτό που διαπιστώνω τόσο μέσα από την έκθεση του όσο και από τα όσα έχει καταθέσει, ο ιατρός μετέφερε τη σημερινή κατάσταση του ενάγοντα μετά από τις εξετάσεις που υπέβαλε τον ενάγοντα στις 29.3.2012 και στις 2.4.
  2. επίσης, δεν διαπιστώνω να υπάρχει αγεφύρωτο χάσμα μεταξύ της μαρτυρίας του ενάγοντα και της μητέρας του και τα όσα ο ΜΥ6 έχει καταθέσει επιστημονικά. Ο ΜΥ6 τονίζει ότι υπάρχει θεαματική βελτίωση με αποτέλεσμα να παρουσιάζει σημαντική ανεξαρτησία και εξήγησε στο Δικαστήριο τι σημαίνει σημαντική ανεξαρτησία, παραμένουν όμως οι δυσκολίες στη μνήμη, στο βάδισμα και στη χρησιμοποίηση των χεριών του. Είναι ξεκάθαρος ότι δεν μπορεί να επαναλάβει την προ του ατυχήματος επαγγελματική του δραστηριότητα, θα μπορεί όμως να βοηθά με απλούστερες ενασχολήσεις στο οικογενειακό φωτογραφείο. Έχοντας υπόψη μου τα όσα ο ΜΥ6 έχει καταθέσει και χωρίς να έχω οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία ώστε να την αντιπαραβάλω, αποδέχομαι τη μαρτυρία του στο σύνολο της. Μετά την ολοκλήρωση της αξιολόγησης της μαρτυρίας και πριν προχωρήσω στην εξέταση των σημείων που εγείρονται στις αγορεύσεις των ευπαιδέυτων δικηγόρων θεωρώ ορθό ως αρχή να εξετάσω αν με την προσκομισθείσα μαρτυρία που έχει προσφέρει ο ενάγοντας και στο μέγεθος το οποίο έγινε αποδεκτή αποδεικνύονται οι αξιώσεις του ενάγοντα ως αυτές περιγράφονται στην έκθεση απαίτησης του. Είναι δεδομένο ότι ο ενάγοντας ήταν ασφαλισμένος στην εναγόμενη βάση ασφαλιστικού συμβολαίου για περίοδο 31.3.2002 μέχρι 31.3.
  3. Το σχέδιο για το οποίο ήταν ασφαλισμένος ο ενάγοντας ως περιγράφεται στο τεκμήριο 2 ήταν το Ε το οποίο καλύπτει οδηγούς μηχανοκίνητων οχημάτων εκτός μοτοσυκλετών και ή κάλυψη σε περίπτωση «θανάτου» ήταν 10000 ΛΚ σε περίπτωση «μόνιμης ολική ανικανότητα σύμφωνα με την κλίμακα αποζημιώσεων για μόνιμη ολική ανικανότητα» ΛΚ 10000 και «ιατρικά έξοδα» ΛΚ
  4. Στην πρόταση για το συμβόλαιο ασφάλισης οδηγών την οποία υπέγραψε ο ασφαλισμένος αναφέρεται εκτός από τα πιο πάνω ότι αποτελεί αναπόσπαστο μέρος αυτού του συμβολαίου πέραν από την πρόταση και τον Πίνακα Συμβολαίου αποτελεί το βιβλιάριο που επισυνάπτεται και περιλαμβάνει την Εισαγωγική και Λειτουργική Ρήτρα και τα Μέρη i, ii, iii και iv (περιεχόμενο τεκμηρίου 2). Είναι κοινά αποδεκτό ότι ο ενάγοντας στις 24.11.2002 είχε αυτοκινητιστικό δυστύχημα συνεπεία του οποίου τραυματίστηκε σοβαρά. Αυτό διαπιστώνεται μέσα από τις αναφορές του ιδίου, της μητέρας του και του ιατρού Χριστόδουλου Μέση από την ιατρική του έκθεση και με βάση τα όσα έχει καταθέσει προφορικά στο Δικαστήριο. Ο ενάγοντας δεν έχει προσκομίσει οποιαδήποτε άλλη ιατρική μαρτυρία για υποστήριξη των θέσεων του και συγκεκριμένα των τραυματισμών του πέραν της κατάθεσης του ιατρικού πιστοποιητικού τεκμήριο 4 ημερομηνίας 25.10.05 της Δρ. Α. Μαλεκίδου χωρίς όμως να δοθεί επί του περιεχομένου του οποιαδήποτε μαρτυρία από την ίδια. Το τεκμήριο 4 καταχωρήθηκε χωρίς ένσταση αλλά δεν υπήρξε εκ μέρους της εναγομένης αποδοχή του περιεχομένου του. Με βάση τα πιο πάνω θα προχωρήσω να εξετάσω τους όρους του ασφαλιστηρίου εγγράφου τεκμήριο 2 Μέρος 1 κάτω από τον τίτλο έκταση ασφαλιστική κάλυψης: « Το Συμβόλαιο αυτό καλύπτει σωματικό τραυματισμό του Ασφαλισμένου που συμβαίνει μέσα στην περίοδο ασφάλισης και που προξενείτε αποκλειστικά από βία, τυχαία, εξωτερικά και ορατά μέσα σε σχέση με μηχανοκίνητο όχημα ενώ οδηγεί, ή επιβαίνει, ή εισέρχεται ή εξέρχεται από το όχημα αυτό και θα είναι αποκλειστική αιτία (α) ..................................... (β) Μόνιμης Ολικής ανικανότητας, που συμβαίνει μέσα σε περίοδο 12 μηνών από την Ημερομηνία του σωματικού τραυματισμού και έχει ως αποτέλεσμα οποιαδήποτε από τις περιπτώσεις 1 - 11 που αναφέρονται στην Κλίμακα Αποζημιώσεων για Μόνιμη Ανικανότητα. (γ) Ιατρικών εξόδων που κατ' ανάγκη θα έχουν γίνει για τη θεραπεία του Ασφαλισμένου, συνεπεία του σωματικού αυτού τραυματισμού του, όπως καθορίζεται πιο πάνω. ...................................................................................................................................................................................................................................................................................................................... Κάτω από την παράγραφο Κλίμακα Αποζημιώσεων για μόνιμη ανικανότητα αναφέρει: Μόνιμη ανικανότητα για οποιαδήποτε μετέπειτα απασχόληση ή επάγγελμα. ...................................................................................................................................................................................................................................................................................................................... Με βάση τους όρους του ασφαλιστικού συμβολαίου όπως πιο πάνω περιγράφονται ο ενάγοντας οφείλει να αποδείξει ότι η κατάσταση του, του προκαλεί μόνιμη ανικανότητα για οποιαδήποτε μετέπειτα απασχόληση ή επάγγελμα. Η εξωτερική εμφάνιση του ενάγοντα και με βάση την θέση ενός μέσου κοινού λογικού ανθρώπου μπορεί άνετα να καταλήξει στο συμπέρασμα αυτό και αυτό έχει κάνει ο ενάγοντας. Πρόσφερε στο Δικαστήριο την μαρτυρία την δική του και της μητέρας του και καλεί το Δικαστήριο να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι από το αυτοκινητιστικό δυστύχημα κατέληξε να έχει μόνιμη ανικανότητα για οποιαδήποτε μετέπειτα απασχόληση ή επάγγελμα. Όντως η μητέρα του έχει μεταφέρει στο Δικαστήριο την κατάσταση που βρήκε το παιδί της, τις δύσκολες στιγμές που έζησε κοντά του σ' όλα τα νοσοκομειακά ιδρύματα δεν ήταν όμως σε θέση να μεταφέρει στο Δικαστήριο επιστημονικά ότι τα κατάλοιπα που άφησε το ατύχημα στο παιδί της τον καθιστούν μόνιμα ανίκανο για οποιαδήποτε μετέπειτα απασχόληση ή επάγγελμα. Η απόδειξη της υπόθεσης βρίσκετε στους ώμους του ενάγοντα και ο ενάγοντας είναι αυτός που θα πρέπει να προσκομίσει ιατρική μαρτυρία για να απόδειξη ότι από το αυτοκινητιστικό δυστύχημα που είχε στις 24.11.2002 έχει καταστεί μόνιμα ανίκανος για οποιαδήποτε μετέπειτα απασχόληση ή επάγγελμα. Αντιθέτως προς τούτο υπάρχει ιατρική μαρτυρία του ΜΥ6 ιατρού Μέση ο οποίος αναφέρει μεταξύ άλλων στα συμπεράσματα του ότι «παρά τις αρχικές προβλέψεις των ιατρών σημείωσε θεαματική ανεξαρτησία ....». Συνεπώς ελλείψει ιατρικής μαρτυρίας το Δικαστήριο δεν μπορεί να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο ενάγοντας από το αυτοκινητιστικό δυστύχημα έχει καταστεί μόνιμα ανίκανος για οποιαδήποτε απασχόληση ή επάγγελμα το οποίο αποτελεί και την βάση της αγωγής του. Περαιτέρω αναφέρω ότι με προσκόμιση ιατρικής μαρτυρίας η οποία να επιβεβαιώνει την ιατρική του κατάσταση αμέσως μετά το ατύχημα αλλά και αργότερα θα έδιδε το δικαίωμα στο Δικαστήριο να εξετάσει και αν ήταν δυνατό να υπερπηδήσει τις προθεσμίες που θέτει το ασφαλιστικό συμβόλαιο. Ο Ενάγοντας ανέφερε ότι βρισκόταν σε κώμα, αυτό αποτελεί ιατρικό όρο και ήταν αναγκαία ιατρική μαρτυρία ώστε το Δικαστήριο να μπορεί να καταλήξει σ' αυτό το συμπέρασμα Όσον αφορά την καθυστέρηση στην καταχώρηση της αγωγής επιγραμματικά αναφέρω ότι υπάρχει σοβαρή καθυστέρηση η οποία εκ των γεγονότων δικαιολογείται από τα προβλήματα υγείας που αντιμετώπισε ο ενάγοντας έχοντας πάντοτε υπόψη τα όσα ο ίδιος και η μητέρα του έχουν καταθέσει και ειδικά το μεγάλο χρονικό διάστημα παραμονής του σε νοσοκομειακές κλινικές κάτι που δεν χρειάζεται ιατρική μαρτυρία προς επιβεβαίωση του. Πέραν τούτου δεν διαπιστώνω ότι υπάρχει υπέρμετρη καθυστέρηση η οποία να προκαλεί κατάχρηση της διαδικασίας και παραβίαση του δικαιώματος της εναγομένης για δίκαιη δίκη. Όσον αφορά την μαρτυρία που έχει προσκομίσει η υπεράσπιση για απόδειξη του ισχυρισμού της ότι ο ενάγοντας οδηγούσε κατά την στιγμή του ατυχήματος υπό την επήρεια αλκοόλ, διαπιστώνων ότι αν και η μαρτυρία αποτελεί καθόλα αξιόπιστη μαρτυρία, το Δικαστήριο δεν είναι σε θέση να την αποδεχτεί γιατί η λήψη αίματος από τον ενάγοντα με βάση τις οδηγίες ΜΥ1 Λοχία τότε υπαστυνόμου κατά την στιγμή που έδιδε μαρτυρία Αιμίλιο Καφφά έγινε για σκοπούς διερεύνησης αδικήματος. Ο ενάγοντας δεν ήταν σε θέση να συναινέσει και δεν υπήρχε οποιαδήποτε αναφορά ότι λήφθηκε κατόπιν διαταγής του Δικαστηρίου βλέπε Άρθρο 25 του Περί Αστυνομίας Νόμου Ν. 73
(1)2004. Συνεπώς από τη στιγμή που δεν έχει τεθεί μαρτυρία ενώπιον μου ότι η λήψη έγινε κατόπιν συναίνεσης του ενάγοντα ή κατόπιν διατάγματος Δικαστηρίου καταλήγω ότι η λήψη αίματος από τον ενάγοντα και οι οποιεσδήποτε άλλες διαδικασίες έγιναν κατά παράβαση του Άρθρου 25 του πιο πάνω νόμου και δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή αυτή η μαρτυρία από το Δικαστήριο. Με βάση τα όσα πιο πάνω έχω εξηγήσει η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της εναγομένης και εναντίον του ενάγοντα ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)............ Μ. Δρουσιώτης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other action/Interim Αναφορά: Πολιτική - Ασφαλιστικό Συμβόλαιο cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.