ΣΤΑΥΡΟΣ ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΥΣ κ.α. ν. UNICARS LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 5488/2009, 12/11/2012

(1)της πρώτης Αίτησης Παραμερισμού ημερομηνίας 15/10/2010 με την οποία ζητείτο η απόρριψη του κλητηρίου εντάλματος της Αγωγής, άνευ βλάβης της Αιτήτριας/Εναγόμενης 2 να καταχωρήσει νέα Αίτηση. · Στις 09/12/2010 οι Καθ' ών η Αίτηση/Ενάγοντες πέτυχαν την ανανέωση του κλητηρίου Εντάλματος στην παρούσα αγωγή για 6 μήνες από την ημερομηνία του διατάγματος, βάσει σχετικής αιτήσεώς τους ημερομηνίας 25/11/

1. · Την ίδια ημερομηνία στις 09/12/2010 οι Καθ' ών η Αίτηση/ Ενάγοντες, κατόπιν της μονομερούς αίτησης τους ημερομηνίας 25/11/2010, πέτυχαν την έκδοση διατάγματος με το οποίο διατασσόταν, μεταξύ άλλων, η επίδοση της Ειδοποίησης του Κλητηρίου Εντάλματος στην Αιτήτρια/Εναγόμενη 2 εκτός δικαιοδοσίας. Το εν λόγω διάταγμα ημερομηνίας 09/12/2010 έχει ως εξής: "Το Δικαστήριο αυτό δια του παρόντος ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ όπως: Α. Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο δίδεται άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας της ειδοποιήσεως του κλητηρίου εντάλματος στους ως άνω Εναγόμενους αρ. 2 δυνάμει του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 1393 /2007 Άρθρο 4, παράγραφος 3, μέσω των αντίστοιχων υπηρεσιών διαβίβασης και παραλαβής σύμφωνα του Κανονισμού, στην διεύθυνση τους στην Ιταλία η οποία είναι: Via Modena no. 12, 40019 Sant Agata Bolognese (BU), Italy. Β. Οι Εναγόμενουι αρ. 2 να καταχωρήσουν εμφάνιση εντός 30 ημερών από την επίδοση. Γ. Αντίγραφο της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος στην παρούσα αγωγή, μαζί με πιστό αντίγραφο του παρόντος διατάγματος να αναρτηθεί στο Πινάκιο του Δικαστηρίου για 20 ημέρες. Δ. Αν οι Εναγόμενοι αρ. 2 παραλείψουν να το πράξουν εντός της εν λόγω προθεσμίας, κάθε μεταγενέστερο έγγραφο ή ειδοποίηση σε σχέση με την Αγωγή εναντίον τους θα θεωρείται ότι έχει επιδοθεί νόμιμα και/ή κατάλληλα αν αναρτηθεί στον πίνακα Ειδοποιήσεων του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού για περίοδο 10 ημερών. Ε. Τα έξοδα επιφυλάσσονται.» · Οι Καθ' ών η Αίτηση/Ενάγοντες προχώρησαν ξανά στην εν λόγω επίδοση εκτός δικαιοδοσίας στην Αιτήτρια/Εναγόμενη 2, στις 10/03/
2. · Μετέπειτα η Αιτήτρια/Εναγόμενη 2 καταχώρησε την 08/04/2011 Σημείωμα Εμφάνισης υπό Διαμαρτυρία και την Αίτηση Παραμερισμού ημερομηνίας 08/04/2011 δηλαδή την επίδικη Αίτηση. Η ΕΠΙΔΙΚΗ ΑΙΤΗΣΗ Με την επίδικη Αίτηση η οποία καταχωρήθηκε εκ μέρους της Αιτήτριας/ Εναγόμενης 2 την 08/04/2011 ζητούνται τα εξής: (Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου, με το οποίο να αναστέλλεται η ισχύς και/ή να απορρίπτονται και/ή να παραμερίζονται και/ή να ακυρώνονται, στην έκταση και/ή στο πλαίσιο που αφορούν την Εναγομένη 2, τα ακόλουθα:
3. Το Κλητήριο Ένταλμα της Αγωγής και/ή
4. η Ειδοποίηση του Κλητήριου Εντάλματος της Αγωγής και/ή
5. το μονομερώς εκδοθέν Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 09/12/10, το οποίο εκδόθηκε στο πλαίσιο της Ενδιάμεσης Μονομερούς Αίτησης της Ενάγουσας ημερομηνίας 25/11/10, σύμφωνα με το οποίο, η Ενάγουσα εξασφάλισε, μεταξύ άλλων, άδεια για επίδοση της Ειδοποίησης του Κλητήριου Εντάλματος της πιο πάνω Αγωγής, προς την Εναγόμενη 2 στην Ιταλία, δυνάμει του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 1393/07 και/ή άλλως πως, μέσω των αντίστοιχων υπηρεσιών διαβίβασης και παραλαβής, και/ή
6. η επίδοση της Ειδοποίησης του Κλητήριου Εντάλματος της Αγωγής και/ή των λοιπών επιδοθέντων εγγράφων, και/ή
7. το μονομερώς εκδοθέν διάταγμα ημερομηνίας 09/12/10, επιτρέπον την ανανέωση του Κλητήριου Εντάλματος της υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγής για περίοδο 6 μηνών από τις 09/12/10, το οποίο εκδόθηκε στο πλαίσιο Ενδιάμεσης Μονομερούς Αίτησης της Ενάγουσας ημερομηνίας 25/11/
8. (Β) Οποιαδήποτε άλλη και/ή περαιτέρω θεραπεία θεωρήσει το Δικαστήριο εύλογη και δίκαιη υπό τις περιστάσεις. (Γ) Έξοδα, πλέον Φ.Π.Α. (Αρ. Μητρώου Φ.Π.Α. 1025970R).» Η Αίτηση βασίζεται στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικό Κανονισμό Δ.2 θθ.2 & 3, Δ.3, Δ.4, Δ.6 θθ1 έως 9 (αμφοτέρων συμπεριλαμβανομένων), Δ.16 θθ.1, 7 & 9, Δ.48 θθ.1, 2, 3, 8

(1)(a1, (c) & (f), 8

(2)&

(4), 9, 11, 12 και 13, Δ.27 θ.3, Δ.64 θθ.1 και 2, στο άρθρο 3 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6, στον Κανονισμό (ΕΚ) υπ' αριθμό 1393/07 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης περί Επιδόσεως και Κοινοποιήσεως στα Κράτη Μέλη Δικαστικών και Εξώδικων Πράξεων σε Αστικές ή Εμπορικές Υποθέσεις (επίδοση ή κοινοποίηση πράξεων) και κατάργηση του Κανονισμού (ΕΚ) αριθμός 1348/2000 του Συμβουλίου, στις συμφυείς εξουσίες και/ή στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου και στη σχετική επί του θέματος νομολογία. Η Αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση, ημερομηνίας 08/04/2011, της κας Μαριλένας Μιλτιάδου, από τη Λευκωσία η οποία αναφέρει μεταξύ άλλων τα εξής: Ότι είναι δικηγόρος στο γραφείο των δικηγόρων της Εναγομένης 2/ Αιτήτριας και/ή της εταιρείας με την ονομασία AUTOMOBILI LAMBORGHINI S.P.A. και ότι είναι εξουσιοδοτημένη από την Εναγόμενη 2 για να προβεί στην ένορκη δήλωση. Η Εναγόμενη 2/Αιτήτρια είναι εταιρεία δεόντως εγγεγραμμένη στη Ιταλία όπου διεξάγει επιχειρηματικές δραστηριότητες, οι οποίες μεταξύ άλλων, συμπεριλαμβάνουν την κατασκευή, πώληση και προώθηση πολυτελών αυτοκινήτων στην Ιταλία καθώς και στη διεθνή αγορά. Ακολούθως στην παράγραφο 4 αναφέρει τα εξής: Ότι στις 10/03/2011, επιδόθηκαν στην Εναγομένη 2/Αιτήτρια τα ακόλουθα έγγραφα: (α) Ειδοποίηση του Κλητηρίου Εντάλματος της πιο πάνω Αγωγής στην ελληνική γλώσσα και μετάφραση της στην Ιταλική γλώσσα. (Τα επισυνάπτει ως Τεκμήριο Α). (β) Πιστό αντίγραφο της Μονομερούς Ενδιάμεσης Αίτησης ημερομηνίας 25/11/2010, την οποία οι Ενάγοντες / Καθ' ών η Αίτηση καταχώρησαν στα πλαίσια της πιο πάνω αγωγής, προκειμένου να εξασφαλίσουν άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, της Ειδοποίησης του Κλητηρίου Εντάλματος της αγωγής στην Ελληνική γλώσσα και μετάφραση της στην Ιταλική γλώσσα. (Τα επισυνάπτει ως Τεκμήριο Β). (γ) Πιστό αντίγραφο του Διατάγματος ημερομηνίας 09/12/2010, το οποίο εκδόθηκε με βάση την πιο πάνω Μονομερή Ενδιάμεση Αίτησης ημερομηνίας 25/11/2010, και σύμφωνα με το οποίο δόθηκε άδεια στους Ενάγοντες για την επίδοση στην Εναγομένης 2 της Ειδοποίησης του Κλητηρίου Εντάλματος της Αγωγής, δυνάμει του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 1393/07, μέσω των αντίστοιχων υπηρεσιών διαβίβασης και παραλαβής, στην Ιταλία, στην ελληνική γλώσσα και μετάφραση αυτού στην Ιταλική γλώσσα. (Τα επισυνάπτει ως Τεκμήριο Γ). (δ) Πιστό αντίγραφο του Γενικά Οπισθογραφημένου Κλητηρίου Εντάλματος της Αγωγής, ημερομηνίας 28/12/2009, στην ελληνική γλώσσα και μετάφραση αυτού στην Ιταλική γλώσσα. (Τα επισυνάπτει ως Τεκμήριο Δ). (ε) Ένορκη Δήλωση της μεταφράστριας, κας Μαρίας Πάνζα Κυριάκου, των πιο πάνω εγγράφων ημερομηνίας 03/02/2011 στην αγγλική γλώσσα και μετάφραση αυτού στην Ιταλική γλώσσα. (Τα επισυνάπτει ως Τεκμήριο Ε). (στ) Ειδοποίηση Αλλαγής Δικηγόρου ημερομηνίας 25/11/2010 στην ελληνική γλώσσα και μετάφραση αυτού στην Ιταλική γλώσσα. (Τα επισυνάπτει ως Τεκμήριο ΣΤ.) (ζ) Επιστολή του Δικηγορικού Γραφείου Αγγελίδης, Ιωαννίδης, Λεωνίδου Δ.Ε.Π.Ε. ημερομηνίας 09/12/2011 προς το Υπουργείο Δικαιοσύνης & Δημοσίας Τάξης της Δημοκρατίας στην ελληνική γλώσσα. (Τα επισυνάπτει ως Τεκμήριο Ζ.) Ακολούθως στην παράγραφο 5 η ενόρκως δηλούσα αναφέρεται στην μονομερή αίτηση των Εναγόντων ημερομηνίας 25/11/2010 με την οποία αιτήθηκαν την έκδοση διατάγματος ανανέωσης του Κλητηρίου Εντάλματος της αγωγής το οποίο εκδόθηκε από το Δικαστήριο στις 09/12/2010 και έδιδε άδεια για 6μηνη ανανέωση του εν λόγω Κλητηρίου Εντάλματος από τις 09/12/2010. (Επισυνάπτει ως Τεκμήριο Η την εν λόγω μονομερή αίτηση ημερομηνίας 25/11/2010 συνοδευόμενη από την ένορκη δήλωση του κου Χρίστου Ιωαννίδη, με βάση την οποία διατάχθηκε η ανανέωση του εν λόγω Κλητηρίου Εντάλματος.) Είναι η θέση της ενόρκως δηλούσας ότι η επίδικη αίτηση θα πρέπει να πετύχει για τους εξής λόγους: «(α) Δεν έχει ζητηθεί από τους Ενάγοντες και δεν έχει εκδοθεί διάταγμα επιτρέπον την σφράγιση του Κλητηρίου Εντάλματος, το οποίο και αποτελεί το αντικείμενο της ρηθείσας Ειδοποίησης (ήτοι του Τεκμηρίου Α), παρά το γεγονός ότι η Εναγόμενη 2 / Αιτήτρια είναι εταιρεία εγγεγραμμένη στην Ιταλία όπου και ασκείται η ουσιαστική διαχείριση των υποθέσεων της, ήτοι ως αναφέρεται και στην παράγραφο 3 της παρούσας ένορκης δήλωσης εκτός της δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων........................... Εν προκειμένω, οι Ενάγοντες, μετά την επίδοση στην Εναγόμενη 1 που βρίσκεται εντός δικαιοδοσίας στις 18/10/2010, προχώρησαν στην αίτηση για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας στην Εναγόμενη 2/ Αιτήτρια, χωρίς να έχουν προηγουμένως αιτηθεί και λάβει άδεια για σφράγιση του Κλητηρίου Εντάλματος, με αποτέλεσμα να μην έχει κρίνει το σεβαστό Δικαστήριο κατά πόσο έχει ή όχι δικαιοδοσία να επιληφθεί της παρούσης Αγωγής στο πλαίσιο που αφορά την Εναγόμενη 2/Αιτήτρια. ....................... (β) Βάσει του περιεχομένου του Τεκμηρίου Β, ήτοι της Μονομερούς Ενδιάμεσης Αίτησης ημερομηνίας 25/11/10, είναι φανερό ότι ενώ οι Ενάγοντες αιτούνται στο αιτητικό της εν λόγω αίτησης την άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας της Ειδοποίησης του Κλητηρίου Εντάλματος βάσει του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 1393/2007, στην παράγραφο όπου παρουσιάζεται η νομική βάση της εν λόγω αίτησης δεν αναγράφεται ο εν λόγω Ευρωπαϊκός Κανονισμός, κατά παράβαση της Δ.48 θ.2

(1)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. ................................Ειλικρινά πιστεύω ότι το γεγονός αυτό δεν αποτελεί απλή παρατυπία και πρέπει να οδηγήσει στην ακυρότητα τόσο του εκδοθέντος Διατάγματος, ήτοι του Τεκμηρίου Γ καθώς και της επίδοσης του συνόλου των επιδοθέντων εγγράφων στην Εναγόμενη 2 / Αιτήτρια, ως η παράγραφος 4 της παρούσης Ενόρκου Δηλώσεως αναφέρονται, αφού απουσιάζει η βασική νομοθεσία και/ή ουσιώδης νομική βάση στην οποία στηρίζεται το αιτητικό της εν λόγω αίτησης και το σχετικό επί αυτής Διάταγμα του σεβαστού Δικαστηρίου. (γ) Οι Ενάγοντες / Καθ' ών η Αίτηση αιτήθηκαν δια του Τεκμηρίου Β και έλαβαν δια του Τεκμηρίου Γ την άδεια για την επίδοση εκτός δικαιοδοσίας μόνο της Ειδοποίησης του Κλητηρίου Εντάλματος στην ως άνω Αγωγή. Παρά το γεγονός αυτό, προχώρησαν στην επίδοση των Τεκμηρίων Α έως Ζ (αμφοτέρων συμπεριλαμβανομένων) και συμπεριλαμβανομένου του Τεκμηρίου Γ. Ειλικρινά πιστεύω ότι η εν λόγω επίδοση είναι άκυρη και/ή ακυρώσιμη και αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι έχει λάβει χώρα, κατά παράβαση και/ή καθ' υπέρβαση του Διατάγματος/Τεκμηρίου Γ η επίδοση των πιο πάνω εγγράφων και των μεταφράσεων αυτών στην Εναγόμενη 2/Αιτήτρια, χωρίς την άδεια του σεβαστού Δικαστηρίου, αφού το εν λόγω Διάταγμα διάταζε και/ή προνοούσε μόνο την επίδοση της Ειδοποίησης του Κλητήριου Εντάλματος της ρηθείσας Αγωγής, ενώ οι Ενάγοντες/Καθ' ών η Αίτηση επέδωσαν το σύνολο των αναφερομένων εγγράφων, τα οποία είναι αναγκαίο βάσει της σχετικής νομοθεσίας και νομολογίας να επιδοθούν μαζί με το ρηθέν Τεκμήριο Γ. (δ) Βάσει του Τεκμηρίου Η / Μονομερούς αίτησης ημερομηνίας 25/11/2010 δια της οποίας διατάχθηκε η ανανέωση του εν λόγω Κλητήριου Εντάλματος εκδόθηκε το σχετικό διάταγμα ανανέωσης (εφεξής Διάταγμα Ανανέωσης), δια του οποίου ανανεώθηκε η ισχύς του Κλητήριου Εντάλματος για 6 μήνες από τις 09/12/

1. Βάσει μεταξύ άλλων, και/ή κατόπιν του Διατάγματος Ανανέωσης, η επίδοση των ρηθέντων στην παράγραφο 4 ανωτέρω εγγράφων, έλαβε χώρα στις 10/03/11, ήτοι εντός του ρηθέντος 6μήνου από τον χρόνο ανανέωσης του Κλητήριου Εντάλματος. Η εν λόγω μονομερής αίτηση ημερομηνίας 25/11/2010 / Τεκμήριο Η στηρίζεται μόνο στην Ένορκη Δήλωση του κου Χρίστου Ιωαννίδη, δικηγόρου των Καθ' ών η Αίτηση / Εναγόντων 1 και
2. Στην εν λόγω Ένορκη Δήλωση δεν παρουσιάζεται ουδεμία αιτιολογία αναφορικά με τον λόγο που δεν προβαίνουν στην εν λόγω Ένορκη Δήλωση οι Ενάγοντες 1 ή 2, γεγονός που ειλικρινά πιστεύω θα πρέπει από μόνο του να οδηγήσει στην ακυρότητα του Διατάγματος που έχει εκδοθεί στο πλαίσιο της διαδικασίας αυτής. Κατά συνέπεια, η ακυρότητα αυτή επηρεάζει και συμπαρασύρει και την επίδοση που έχει λάβει χώρα στις 10/03/2011 στην Εναγόμενη 2 και θα πρέπει να παραμεριστεί διότι έχει λάβει χώρα σε χρόνο που το Κλητήριο Ένταλμα είχε λήξει. Περαιτέρω, όπως αναφέρεται και στην παράγραφο 4 πιο πάνω, η Αίτηση Ανανέωσης συνοδευόμενη με την σχετική Ένορκη Δήλωση/ Τεκμήριο Η', δεν έχει επιδοθεί στην Εναγόμενη 2 / Αιτήτρια στις 10/03/
3. Ειλικρινά πιστεύω ότι το γεγονός αυτό καθιστά την εν λόγω επίδοση ελαττωματική διότι τα εν λόγω έγγραφα ήταν δικονομικά απαραίτητο και/ή προαπαιτούμενο να επιδοθούν στην Εναγόμενη 2 / Αιτήτρια...................... Περαιτέρω, στην παράγραφο 4 της εν λόγω Ένορκης Δήλωσης αναφέρονται τα ακόλουθα: «Έγινε προσπάθεια επίδοσης της εν λόγω ειδοποίησης του κλητήριου εντάλματος στους Εναγόμενους 2 αλλά αυτή ήταν ελαττωματική. Ο λόγος ήταν ότι το όνομα της Εναγόμενης 2 εκ παραδρομής γράφτηκε ανορθόγραφα, με αποτέλεσμα να κρίνεται ελαττωματική.» Στην εν λόγω Ένορκο Δήλωση δεν προβάλλεται οποιαδήποτε άλλη αιτιολογία αναφορικά με την ελαττωματικότητα της εν λόγω επίδοσης (εφεξής της Επίδοσης Α'). Όπως φαίνεται από το Δικαστηριακό φάκελο και/ή τα έγγραφα που επιδόθηκαν στην Εναγόμενη 2/Αιτήτρια, οι Ενάγοντες 1 και 2/Καθ' ών η Αίτηση δεν έχουν τηρήσει την υποχρέωση πλήρους και ειλικρινούς αποκάλυψης την οποίαν υπέχουν στο πλαίσιο της ρηθείσας μονομερούς αίτησης για ανανέωση του Κλητήριου Εντάλματος. Συγκεκριμένα, ειλικρινά πιστεύω ότι δεν έχουν παρουσιάσει στο σεβαστό Δικαστήριο το σύνολο και/ή τις βασικότερες των αιτιών που οδήγησαν στο να κριθεί η Επίδοση Α' ελαττωματική. (ε) Το Κλητήριο Ένταλμα το οποίο καταχωρήθηκε, στο πλαίσιο της Δ.6 θ1(h) των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας στις 28/12/2009 δεν αναφέρει επί του σώματός του τη φράση: «Όχι για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας στην Εναγόμενη 2 στο εξωτερικό χωρίς την προηγούμενη άδεια του Δικαστηρίου» ή άλλη φράση με παρόμοιο περιεχόμενο, ως οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας ορίζουν, γεγονός το οποίο επιβεβαιώθηκε και από την έρευνα των δικηγόρων της Εναγόμενης 2 / Αιτήτριας στον δικαστηριακό φάκελο της υπό τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό αγωγής που βρίσκεται στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού στις 23/03/11 καθώς καις τις 06/04/
4. Η εν λόγω παράλειψη καθιστά το Κλητήριο Ένταλμα, το οποίο καταχωρήθηκε ως ανωτέρω αναφέρεται, άνευ της λήψης άδειας για σφράγιση αυτού και στο βαθμό που αφορά την Εναγόμενη 2/Αιτήτρια άκυρο και/ή ακυρώσιμο και/ή συμπαρασύρει την επίδοση της ειδοποίησης αυτού και/ή κάθε άλλου επιδοθέντος εγγράφου στην Εναγόμενη 2/Αιτήτρια. Παράλληλα πιστεύω ότι η εν λόγω παράλειψη καθιστά άκυρο και/ή απορριπτέο και/ή παραμεριστέο κάθε Διάταγμα του σεβαστού Δικαστηρίου στο πλαίσιο που αφορά την Εναγόμενη 2/ Αιτήτρια. (στ) Κατόπιν παρατήρησης των επιδοθέντων στην Εναγόμενη 2/Αιτήτρια εγγράφων γίνεται αντιληπτό ότι σε διάφορα σημεία αυτών υπάρχει ουσιώδης διαφορά μεταξύ των εγγράφων ή δικογράφων στα ελληνικά και των «πιστών μεταφράσεων» αυτών στην Ιταλική γλώσσα. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αυτής της διαφοράς και/ή αντίφασης και/ή λάθους φανερώνεται στην σύγκριση των εγγράφων που αποτελούν το Τεκμήριο Α/Ειδοποίηση του Κλητήριου Εντάλματος. Συγκεκριμένα αναφέρεται στην 2η παράγραφο της ειδοποίησης στα ελληνικά «Δια της παρούσης ειδοποιήσθε ο Σταύρος Δημοσθένους και η Μύρια Αντωνίου από την Λεμεσό έχουν εγείρει αγωγή εναντίον σας στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας δια του Κλητήριου του ανωτέρου Δικαστηρίου χρονολογημένου την 21/12/2009.» Αντίθετα, ακόμη και σε πρόσωπα που δεν γνωρίζουν την ιταλική γλώσσα, είναι φανερό στην μετάφραση του τεκμηρίου εγγράφου στην ιταλική γλώσσα, ότι στην 2η αντίστοιχη παράγραφο αυτής γίνεται αναφορά για αγωγή ή νομική διαδικασία, η οποία εγέρθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, στην Κύπρο. Το γεγονός αυτό, δημιουργεί εύλογες αμφιβολίες τόσο για την ορθότητα της πιστής μετάφρασης της κας Πάνζα και/ή για τα προσόντα αυτής, η οποία και προβαίνει σε σχετική Ένορκη Δήλωση/Τεκμήριο Ε'. Ως αποτέλεσμα των όσων αναφέρονται ανωτέρω, η επίδοση των επιδοθέντων εγγράφων πάσχει ένεκα της ασάφειας και/ή σύγχυσης και/ή της διαφοράς που παρουσιάζουν οι μεταφράσεις αυτών από τα πρωτότυπα και/ή δεν αποτελεί την πιστή μετάφραση των εγγράφων που είχαν υποχρέωση οι Ενάγοντες να επιδώσουν και πρέπει να ακυρωθεί και/ή απορριφθεί και/ή παραμεριστεί. (ζ) Επιπλέον και/ή σωρευτικά με όσα αναφέρονται στην προηγούμενη υποπαράγραφο (στ), το γεγονός ότι στο σώμα της Ειδοποίησης ου Κλητήριου Εντάλματος/Τεκμηρίου Α' και συγκεκριμένα στην 2η παράγραφο της ειδοποίησης στα ελληνικά αναφέρονται τα ακόλουθα: «Δια της παρούσης ειδοποιήσθε ο Σταύρος Δημοσθένους και η Μύρια Αντωνίου από την Λεμεσό έχουν εγείρει αγωγή εναντίον σας στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, δια Κλητήριου του ανωτέρου Δικαστηρίου χρονολογημένου την 21/12/09», καθώς και το γεγονός της λανθασμένης ημερομηνίας καταχώρησης της Αγωγής στην μετάφραση στην Ιταλική γλώσσα, ήτοι 21/12/09 και όχι 28/12/09, αποτελεί λόγο ακυρότητας και/ή απόρριψης και/ή παραμερισμού τόσο της ίδιας της Ειδοποίησης του εν λόγω Κλητήριου Εντάλματος όσο και της Επίδοσης αυτού και/ή των λοιπών επιδοθέντων εγγράφων. Η εν λόγω ακυρότητα προκύπτει από το ότι η εν λόγω Ειδοποίηση του Κλητήριου Εντάλματος πάσχει διότι περιέχει ουσιώδεις πληροφορίες και περιγράφει γεγονότα και ισχυρισμούς κατά τρόπο λανθασμένο και παραπλανητικό και αντιφατικό αναφορικά με τα ακριβή και απαραίτητα στοιχεία, ήτοι το Επαρχιακό Δικαστήριο στο οποίο έχει καταχωρηθεί από τους Καθ' ών η Αίτηση εναντίον της Εναγόμενης 2/ Αιτήτριας το ρηθέν Κλητήριο Ένταλμα καθώς και ο χρόνος κατά τον οποίο αυτό καταχωρήθηκε.» Η ΕΝΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΠΙΔΙΚΗ ΑΙΤΗΣΗ Την 09/11/2011 καταχωρήθηκε εκ μέρους των Καθ' ών η Αίτηση/ Εναγόντων ένσταση στην επίδικη Αίτηση η οποία φέρει τους εξής λόγους ένστασης: «Α) Η Αίτηση της Εναγομένης στερείται νομικής βάσης και/ή στηρίζεται σε ανύπαρκτη νομική βάση. Β) Η ένορκη δήλωση των που επιχειρεί να υποστηρίξει την αίτηση των Εναγομένων 2/Αιτητών είναι παράτυπη και/ή αντικανονική. Γ) Τα γεγονότα τα οποία αποκαλύπτει η ενόρκως δηλούσα και/ή τα γεγονότα που αφορούν την παρούσα δεν δικαιολογούν τις αιτούμενες θεραπείες. Δ) Οι αιτούμενες θεραπείες είναι καταχρηστικές της διαδικασίας (abuse of process) και σκοπό έχουν την πρόκληση καθυστέρησης στην διαδικασία. Ε) Με τις αιτούμενες θεραπείες οι Ενάγοντες επιδιώκουν να λάβουν αθέμιτο δικονομικό πλεονέκτημα και/ή να αποφύγουν τις εκ του νόμου υποχρεώσεις τους. Στ) Στην Ένορκη Δήλωση της Ενόρκως Δηλούσας δεν αποκαλύπτονται όλα τα γεγονότα και/ή αποκρύπτονται ουσιώδη γεγονότα με τρόπο που καθιστά αυτήν παραπλανητική και/ή ελλιπή∙ Ζ) Η ερμηνεία των Εφαρμοστέων Δικονομικών Κανονισμών που προωθούν με την αίτησης τους οι Εναγόμενοι 2/ Αιτητές αποτελεί αδικαιολόγητα διάκριση μεταξύ εταιρειών δεόντως συστημένων εντός της Ε.Ε.» Η ένσταση βασίζεται στον Περί Δικαστηρίων Νόμο άρθρο Ν.14/60όπως τροποποιήθηκε άρθρο 32, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, άρθρα 3 και στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.2 θ.2 και 3, Δ.3, Δ.4, Δ.6 θ.1 έως 9 (αμφοτέρων περιλαμβανομένων), Δ.16 θ.1, 7 και 9, Δ.48 θ.1-4, 8, 9, 11, 12, 13, Δ.27 θ.3, Δ.64 θ.1 και 2, στον Κανονισμό (ΕΚ) υπ' αριθμό 1393/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης περί Επίδοσης και Κοινοποιήσεως στα Κράτη Μέλη Δικαστικών και Εξωδίκων Πράξεων σε Αστικές και Εμπορικές Υποθέσεις, στη νομολογία και στις συμφυείς και αναφαίρετες εξουσίες και γενικές αρχές του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Ενάγοντα αρ. 1 ημερομηνίας 09/11/2011 όπου αναφέρει μεταξύ άλλων τα εξής: Κατ' αρχήν απορρίπτει στην ολότητα της την επίδικη αίτηση και ισχυρίζεται ότι είναι καταχρηστική και ότι μόνος στόχος της αίτησης αυτής είναι η καθυστέρηση της διαδικασίας. Παραδέχεται ότι οι Εναγόμενοι 2/Αιτητές είναι τα πρόσωπα από τα οποία απαιτεί αποζημίωση και περαιτέρω είναι τα πρόσωπα που αναφέρονται στην παράγραφο 3 της ένορκης δήλωσης, που συνοδεύει την Αίτηση των Εναγόντων. Ακολούθως αναφέρει ότι εναντίον των Εναγομένων 2 οι Ενάγοντες επιχείρησαν στο παρελθόν να επιδώσουν τα διαδικαστικά έγγραφα της αγωγής έτσι ώστε να τους καλούν να εμφανιστούν στην διαδικασία και να εκδικαστεί η ουσία της διαφοράς. Η Εναγόμενη 2 επέλεξε να εμφανιστεί στην διαδικασία υπό διαμαρτυρία και να εγείρει αριθμό λόγων για τους οποίους αιτείτο την απόρριψη της επιτευχθείσας επίδοσης. Για τούτο το λόγο και προς αποφυγή περαιτέρω ταλαιπωρίας οι Ενάγοντες επέλεξαν όπως επανεκτελέσουν επίδοση των διαδικαστικών εγγράφων. Αφού λήφθηκαν τα απαραίτητα μέτρα ανανέωσης του κλητήριου εντάλματος και έκδοσης διαταγμάτων επίδοσης της ειδοποίησης της αγωγής στο εξωτερικό διενέργησαν με την σχετική επίδοση με το ορθό όνομα των Εναγομένων 2 να εμφανίζεται στα εν λόγω έγγραφα. Επισημαίνει ότι η Αιτήτρια/Εναγόμενη 2 με την επίδικη αίτηση δεν αμφισβητεί ότι πρόκειται για την Εναγόμενη 2 στην αγωγή και ούτε ισχυρίζεται ότι προκύπτει οποιαδήποτε σύγχυση που να της στερεί τα δικαιώματά της σε σχέση με την εμφάνιση και υπεράσπιση στην αγωγή. Καμία αμφιβολία δεν προκύπτει σε σχέση με αυτό το γεγονός. Επισημαίνει περαιτέρω ότι σε κάθε περίπτωση η Εναγόμενη 2 δεν αμφισβητεί ότι έχει λάβει γνώση της παρούσας αγωγής και των εγγράφων που της επιδόθηκαν. Αγνοεί το λόγο τον οποίο παρουσιάζει η κα Μιλτιάδου ως το λόγο για τον οποίο οι διευθυντές ή υπάλληλοι της Εναγόμενης 2/Αιτήτριας δεν προχώρησαν με την σύνταξη και υπογραφή της όποιας ένορκης δήλωσης που θα συνόδευε την αίτηση των Αιτητών, και περαιτέρω θεωρεί ότι ο λόγος ο οποίος παρουσιάζεται δεν είναι αρκετός για να δικαιολογήσει την σύνταξη και υπογραφή της ένορκης δήλωσης από τους δικηγόρους των Εναγομένων
5. Συμφωνεί με τα έγγραφα που αναφέρονται ως να επιδόθηκαν στην Εναγόμενη 2/Αιτήτρια, ως αυτά αναφέρονται στην παράγραφο 4 της ένορκης δήλωσης της κας Μιλτιάδου. Περαιτέρω συμφωνεί με την παράγραφο 5 της ένορκης δήλωσης της κας Μιλτιάδου. Αποδέχεται ότι δεν έχει ζητηθεί η άδεια του Δικαστηρίου που να επιτρέπει την σφράγιση του κλητήριου εντάλματος και ότι δεν συμπεριλήφθηκε η φράση «όχι για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας στην Εναγόμενη 2 στο εξωτερικό χωρίς προηγούμενη άδεια του Δικαστηρίου». Αρνείται όμως τα λοιπά συμπεράσματα και ισχυρισμούς που περιέχονται στην ένορκη δήλωση της κας Μιλτιάδου. Σε άλλο σημείο επισημαίνει ότι η νομική βάση της αίτησης ημερομηνίας 25/11/2010 είναι ξεκάθαρο ότι συμπεριλαμβάνει τον σχετικό Ευρωπαϊκό Κανονισμό αφού τον περιέχει ολογράφως στο κύριο σώμα της αίτησης. Γενικά ισχυρίζεται ότι ουδεμία παρατυπία υπήρξε. Σε σχέση με την παράγραφο 6(δ) αναφέρει ότι οι ισχυρισμοί της κας Μιλτιάδου δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη. Σε κάθε περίπτωση πέραν της προφανούς γνώσης της Εναγομένης 2 ως προς την αίτηση ανανέωσης του κλητήριου εντάλματος, η ανανέωση του κλητήριου εντάλματος εμφαίνεται δια σχετικής σημείωσης του πρωτοκολλητείου επί της όψεως του κλητήριου εντάλματος και επομένως η Εναγόμενη 2 δεν μπορεί να διαμαρτύρεται για τον τρόπο κοινοποίησης της ανανέωσης. Ακολούθως προσθέτει τα εξής: «
6. Τέλος σε σχέση με τις παραγράφους 6(στ) και (ζ) ειλικρινά πιστεύω ότι σε ουδεμία αμφιβολία πρέπει να έρχεται οποιοσδήποτε αναγνώσει τα εν λόγω έγγραφα. Ειδικότερα σε σχέση με την ιταλική μετάφραση το εκδικάζον Δικαστήριο περιγράφεται ξεκάθαρα όπως και ο αριθμός της αγωγής και τα ονόματα των διαδίκων. Ξεκάθαρες είναι και οι οδηγίες ως προς την εμφάνιση των Εναγομένων
7. Πραγματικά πιστεύω ότι σε σχέση με τούτο το θέμα προκύπτουν ξεκάθαρα και οι πραγματικές προθέσεις των Εναγομένων 2 που δεν είναι άλλες από το να αποφύγουν την εκδίκαση της ουσίας της αγωγής όπως επίσης και να καθυστερήσουν όσο το δυνατόν περισσότερο την όλη διαδικασία. Τούτο προκύπτει από τον ισχυρισμό της κας Μιλτιάδου ότι από την μια εγείρεται πρόβλημα εν όψει της μετάφρασης αλλά από την άλλη οι Εναγόμενοι 2 εμφανίζονται στην διαδικασία και ζητούν την ακύρωση σωρείας διαταγμάτων. Δεν αντιλαμβάνομαι που υπήρξε αμφιβολία και πως αυτή η αμφιβολία δεν ξεπεράστηκε με την καταχώρηση του σημειώματος εμφάνισης των Εναγομένων 2, κατά τρόπο που να δικαιολογείται να επικαλούνται το ενδεχόμενο σύγχυσης. Περαιτέρω είναι παραδεκτό από τους Εναγόμενους 2 ότι οι Ενάγοντες χωρίς να έχουν διαταχθεί από το Δικαστήριο εντούτοις επέδωσαν στους Εναγόμενους όλα τα σχετικά έγγραφα κατά τρόπο που ακόμα και αν εγείρετο η οποιαδήποτε αμφιβολία ως προς το είδος ή χώρο της διαδικασίας αυτό θα ξεκαθαρίζετο με μια απλή αντιπαραβολή τους.
8. Ενόψει όλων των ανωτέρω επιθυμώ να ξεκαθαρίσω ότι τα όσα προβάλλονται από τους Εναγόμενους αποτελούν προσπάθεια θόλωσης της κρίσης του Δικαστηρίου ως προς τα ακόλουθα αδιαμφισβήτητα γεγονότα. Οι Ενάγοντες έγειραν αγωγή εναντίον δυο εταιρειών μιας Κυπριακής και μιας Ιταλικής. Οι Ενάγοντες επέδωσαν την αγωγή προς την Κυπριακή εταιρεία την 11/10/
9. Οι Ενάγοντες προχώρησαν και ζήτησαν την άδεια του Σεβαστού Δικαστηρίου για επίδοση της ειδοποίησης περί του κλητήριου εντάλματος, έλαβαν δεόντως άδεια για ανανέωση του κλητήριου εντάλματος και στην συνέχεια επέδωσαν δεόντως, σύμφωνα με τις πρόνοιες του σχετικού Ευρωπαϊκού Κανονισμού, την ειδοποίηση περί του κλητήριου εντάλματος μαζί με πιστά αντίγραφα των σχετικών με την διαδικασία εγγράφων, στην Ιταλική εταιρεία Εναγόμενους 2 / Αιτητές.
10. Ειλικρινά πιστεύω ότι όλα τα μέτρα που έλαβαν οι Ενάγοντες λήφθηκαν σύμφωνα με την διαδικασία του Δικαστηρίου και σε πλήρη συμμόρφωση με το πνεύμα των θεσμών σε αυτό το στάδιο, δηλαδή να λάβουν οι Εναγόμενοι 2, πλήρη γνώση της εναντίον τους διαδικασίας. Αυτό έγινε και δεν αμφισβητείται. Όλα όσα ισχυρίζεται η κα Μιλτιάδου επιχειρούνται καθ' υπέρβαση του δικονομικού πνεύματος και σε μια καταφανή προσπάθεια κατάχρησης της διαδικασίας.» Συμπληρωματική ένορκη δήλωση εκ μέρους της Αιτήτριας/Εναγομένης 2: Ακολούθως κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου στην επίδικη αίτηση καταχωρήθηκε εκ μέρους της Αιτήτριας/Εναγόμενης 2 συμπληρωματική ένορκη δήλωση ημερομηνίας 22/05/2012 από την κα Μαριλένα Μιλτιάδου. Στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση η κα Μιλτιάδου υιοθετεί την αρχική της ένορκη δήλωση με εξαίρεση τα όσα είχε αναφέρει στην υποπαράγραφο 4(β) και (δ) της αρχικής της ένορκης δήλωσης. Περιληπτικά με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση διαμορφώνει την τελική της θέση, ότι το τι έχει επιδοθεί, δεν είναι πιστό αντίγραφο της αίτησης ημερομηνίας 25/11/2010 και/ή της ένορκη δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, ούτε πιστό αντίγραφο του γενικά οπισθογραφημένου κλητηρίου ημερομηνίας 28/12/
11. Αναφέρει περαιτέρω ότι τα πιο πάνω τα διαπίστωσε κατόπιν νέας έρευνας στο φάκελο του Δικαστηρίου την 11/11/2011 από τους δικηγόρους της Αιτήτριας/Εναγόμενης
12. Επιπρόσθετα, με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση απαντά στους ισχυρισμούς της ένστασης ημερομηνίας 09/11/2011 που καταχωρήθηκε εκ μέρους των Καθ' ών η Αίτηση/Εναγόντων. --------------------------------- Ακολούθησαν οι αγορεύσεις. KΑΤΑ ΠΟΣΟ ΗΤΑΝ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΘ' ΩΝ Η ΑΙΤΗΣΗ/ΕΝΑΓΟΝΤΕΣ ΝΑ ΑΙΤΟΥΝΤΟ ΡΗΤΑ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΑ ΕΚΔΟΣΗΣ ΣΦΡΑΓΙΣΗΣ ΤΟΥ ΚΛΗΤΗΡΙΟΥ/ΤΗΣ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗΣ Το θέμα αυτό εγείρεται στην παράγραφο 6 (δ) της ένορκης δήλωσης της κας Μαριλένας Μιλτιάδου, ημερομηνίας 08/04/2011, η οποία συνοδεύει την επίδικη αίτηση. Τίθεται επίσης ως λόγος παραμερισμού Α στην αγόρευση εκ μέρους της Αιτήτριας/Εναγόμενης
13. Αποτελεί κοινό έδαφος ότι πριν την καταχώρηση του Κλητηρίου Εντάλματος ημερομηνίας 28/12/2009 δεν ζητήθηκε άδεια για την σφράγιση του Κλητηρίου. Και ορθά αφού η Εναγόμενη 1 εταιρεία βρίσκεται στην Κύπρο (βλ. Niki Christoforou Cosmetics Ltd v. Αγαθοκλή (Λάκη) Στυλιανού κ. ά.

(2005)1 Α.Α.Δ. 273). Αποτελεί επίσης κοινό έδαφος ότι (α) η αγωγή επιδόθηκε στην Εναγόμενη 1 εταιρεία στην Κύπρο στις 18/10/2010 και μετέπειτα την 25/11/2010 ζητήθηκε η επίδοση εκτός δικαιοδοσίας σε σχέση με την Εναγόμενη 2 και (β) ότι ουδέποτε ζητήθηκε άδεια για σφράγιση του Κλητηρίου σε σχέση με την Αιτήτρια/Εναγόμενη 2 σ' οποιοδήποτε στάδιο. Η πλευρά της Αιτήτριας/Εναγόμενης 2 στην αγόρευση αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στην απόφαση στην Αίτηση ημερομηνίας 16/04/2008, Αγωγή 8063/07, Ε.Δ. Λευκωσίας, ημερομηνίας 23/12/2008 Γιώργος Χατζηπιερή v. Bat (Cyprus) Ltd κ. ά. (Κληρίδης Π.Ε.Δ.). Παρατίθεται σχετικό απόσπασμα από τις σελίδες 5 - 10: "Σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.2 κ.2 κανένα κλητήριο που προορίζεται για επίδοση εκτός Κύπρου ή του οποίου ειδοποίηση θα δοθεί εκτός Κύπρου, δεν θα σφραγίζεται χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου. Στην παρούσα αγωγή δύο είναι οι εναγόμενοι εκ των οποίων ο ένας εδρεύει στην Κύπρο και ο άλλος στο εξωτερικό. Στην περίπτωση κατά την οποία στο κλητήριο ένταλμα εμφανίζονται εναγόμενοι από τους οποίους ένας τουλάχιστον διαμένει ή εδρεύει στην Κύπρο ενώ άλλοι/άλλος βρίσκονται εκτός Κύπρου τότε τυγχάνουν εφαρμογής και οι πρόνοιες της Δ.6.1(h). Σύμφωνα με αυτές, επίδοση εκτός δικαιοδοσίας κλητηρίου ή ειδοποίησης κλητηρίου, μπορεί να επιτραπεί οποτεδήποτε κάποιο πρόσωπο εκτός Κύπρου είναι αναγκαίος ή κατάλληλος διάδικος σε αγωγή η οποία ορθά κινήθηκε εναντίον κάποιου άλλου προσώπου προς το οποίο επιδόθηκε δεόντως στην Κύπρο. Όπως αναφέρεται και στο Annual Practice 1958 σελ. 146, σε σχέση με την τότε ισχύουσα Αγγλική Ο.2 r.6 (που ήταν η αντίστοιχη της Κυπριακής Δ.2 κ.2) αυτή η θεσμική πρόνοια θα πρέπει να διαβάζεται μαζί με την υποπαράγραφο (g) της αγγλικής Ο.11 r.1 (που ήταν η αντίστοιχη της Κυπριακής Δ.6 κ.1(h). Σε τέτοια περίπτωση η διαταγή αυτή εφαρμόζεται σε αγωγές όπου ο διάδικος εκτός δικαιοδοσίας τυγχάνει αναγκαίος ή κατάλληλος διάδικος και το κλητήριο έχει επιδοθεί στο διάδικό εντός δικαιοδοσίας. Κατ' αυτό τον τρόπο το κλητήριο μπορεί να εκδοθεί χωρίς άδεια και ο ενάγων αφού επιδώσει το κλητήριο στον εναγόμενο διάδικο εντός της δικαιοδοσίας, τότε αποτείνεται και ζητά άδεια σφράγισης ή έκδοσης παράλληλου κλητηρίου για επίδοση στον εναγόμενο ο οποίος βρίσκεται εκτός της δικαιοδοσίας (Halsbury's Laws of England 3rd Ed. Vol. 30 para 588). Όπως ορθά συνοψίζεται το θέμα στην απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση Niki Christoforou Cosmetics Ltd v. Aγαθοκλή (Λάκη) Στυλιανού κ. ά.

(2005)1 Α.Α.Δ. 273, η υποβολή αίτησης για λήψη άδειας για σφράγιση του κλητηρίου εντάλματος πριν από την καταχώρηση του λόγω της ύπαρξης εναγομένου που βρίσκεται εκτός δικαιοδοσίας, δεν είναι αναγκαία εφόσον η αγωγή στρέφεται και εναντίον εναγομένου που βρίσκεται εντός της δικαιοδοσίας. Μετά δε την επίδοση του κλητηρίου στους εναγόμενους στην Κύπρο ακολουθεί η υποβολή αίτησης για σφράγιση του κλητηρίου και επίδοσης του ιδίου ή της ειδοποίησης του στο διάδικο στο εξωτερικό, οπότε εξετάζεται κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις της Δ.6 κ.1. Επανερχόμενος στα γεγονότα της παρούσας περίπτωσης και εφαρμοζομένων των πιο πάνω δικονομικών διατάξεων και αρχών της νομολογίας, παρατηρώ ότι αρχικά ήταν επιτρεπτό να μην είχε ληφθεί ή ζητηθεί η άδεια του Δικαστηρίου για σφράγιση του κλητηρίου εντάλματος άνκαι η ειδοποίηση του εσκοπείτο να γίνει για ένα από τους δύο εναγόμενους στο εξωτερικό. Αυτό ήταν επιτρεπτό αφ' ης στιγμής οι εναγόμενοι 1 βρίσκονταν εντός δικαιοδοσίας. Αργότερα όμως και συγκεκριμένα κατά τη χρονική στιγμή που θα επιχειρείτο η επίδοση της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος στους εναγόμενους 2 στο εξωτερικό, ήταν απαραίτητο όπως ζητηθεί και ληφθεί προηγουμένως από το Δικαστήριο η άδεια του για σφράγιση του κλητηρίου και για επίδοση του εκτός δικαιοδοσίας, μετά που το κλητήριο είχε ήδη επιδοθεί στους εναγόμενους 1 στην Κύπρο. Με την αρχική δε καταχώρηση του κλητηρίου χωρίς άδεια σφράγισης του, σ' αυτό θα έπρεπε ρητά να αναγράφεται η φράση «όχι για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας στους εναγόμενους 2 χωρίς τη σχετική άδεια του Δικαστηρίου» (βλ. Larticon Co v. Detergenta Developments Ltd

(2004)1 A.A.Δ. 1121). Είναι κοινός τόπος μεταξύ των διαδίκων και αυτό επιβεβαιώνεται βέβαια και από το περιεχόμενο του φακέλου δικογραφίας της παρούσας αγωγής, ότι σημειώθηκαν από πλευράς εναγούσης παραλείψεις συμμόρφωσης προς τα ανωτέρω. Οι παραλείψεις αυτές ήσαν συγκεκριμένα οι ακόλουθες:

1. Κατά την αρχική καταχώρηση του κλητηρίου εντάλματος δεν είχε αναγραφεί σ' αυτό η φράση ότι δεν θα επιδίδετο στους εναγόμενους 2 χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου.
2. Η άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας δεν ζητήθηκε μετά που το κλητήριο επιδόθηκε στους εν Κύπρω εναγόμενους 1 αλλά πριν απ' αυτήν.
3. Ουδέποτε ζητήθηκε η άδεια για σφράγιση του κλητηρίου σε σχέση με τους εναγόμενους 2 είτε μαζί με την αίτηση με την οποία ζητήθηκε η άδεια επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας είτε σε οποιοδήποτε άλλο στάδιο. ................................................................ Εδώ, εκείνο το οποίο πάσχει είναι η διαδικασία η οποία ακολουθήθηκε όταν ο ενάγων επεδίωξε να επιδώσει την ειδοποίηση του ήδη εκδοθέντος κλητηρίου στο εξωτερικό και η διαδικασία πάσχει επειδή δεν είχε προηγηθεί η επίδοση εντός δικαιοδοσίας, δεν είχε ζητηθεί άδεια για σφράγιση του κλητηρίου και δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου υλικό από το οποίο να εδικαιολογείτο η επίδοση ειδοποίησης του κλητηρίου εκτός της δικαιοδοσίας." (Για το θέμα της έκδοσης παράλληλου κλητηρίου (Concurrent writ) για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας βλ. Halsbury's Laws of England Vol. 30 παραγρ. 557) Κατά την αγόρευση, η πλευρά της Αιτήτριας/Εναγόμενης 2 αναφέρθηκε επίσης στην απόφαση ημερομηνίας 19/11/2009 στην Ενδιάμεση Αίτηση ημερομηνίας 27/04/2009 στην Αγωγή 2110/09 του Ε.Δ. Λευκωσίας (Orianda Management FZ LLC κ.ά. v. Ναταλίας Πατσαλίδου κ.ά. (Λιάτσος Π.Ε.Δ.)), όπου παραμερίστηκε επίδοση του κλητηρίου και σχετικών εγγράφων προς τους Εναγόμενους 3, 4, 5 οι οποίοι έδρευαν στο εξωτερικό (οι υπόλοιποι Εναγόμενοι είχαν διεύθυνση στην Κύπρο), καθότι οι Ενάγοντες δεν είχαν αποταθεί για εξασφάλιση άδειας του Δικαστηρίου για τη σφράγιση του Κλητηρίου Εντάλματος και για την επίδοσή του εκτός δικαιοδοσίας. Η ανάλυση και η θέση των Δικαστηρίων στο σημείο που συζητείται έχει ως εξής: Πράγματι, όπου σ' ένα κλητήριο ένταλμα υπάρχουν τόσο Εναγόμενοι με διεύθυνση την Κύπρο, όσο και Εναγόμενοι με διεύθυνση το εξωτερικό, το κλητήριο καταχωρείται χωρίς να είναι αναγκαία η προηγούμενη άδεια του Δικαστηρίου για τη σφράγισή του. Σ΄ αυτή την περίπτωση, είναι επίσης ορθό να αναγράφεται στο κλητήριο ότι δεν προορίζεται για επίδοση εκτός της δικαιοδοσίας. Ακολούθως θα πρέπει πρώτα να επιδοθεί το κλητήριο ένταλμα στον Εναγόμενο που βρίσκεται στην Κύπρο και μετέπειτα να επιδιωχθεί (με την οποιαδήποτε κατάλληλη διαδικασία και αιτήματα) η επίδοση στον Εναγόμενο στο εξωτερικό. Τώρα, o λόγος στην απόφαση Χατζηπιερή και Orianda (πιο πάνω), οπωσδήποτε δεν αγνοείται, αλλά θα πρέπει να επισημανθεί ότι τα γεγονότα στην κάθε μια από αυτές τις υποθέσεις διαφοροποιούνται ουσιαστικότατα από την προκειμένη περίπτωση, ως εξής: Στη Χατζηπιερή η άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας στον Εναγόμενο που είχε διεύθυνση στο εξωτερικό ζητήθηκε πριν την επίδοση του κλητηρίου στον Εναγόμενο στην Κύπρο, σε στάδιο δηλαδή, που το Δικαστήριο δεν μπορούσε να διατάξει την επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, και κατά παράβαση της Δ.6

(1)h των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Στη δε Orianda, ενώ οι Εναγόμενοι 3, 4, 5 είχαν την έδρα τους εκτός Κύπρου, δεν είχε καν ζητηθεί άδεια για επίδοση της Ειδοποίησης του Κλητηρίου εκτός Κύπρου. Στην προκειμένη περίπτωση, η αγωγή ορθά πρώτα επιδόθηκε στην Εναγόμενη 1 Εταιρεία, Unicars Ltd, η οποία έχει διεύθυνση στην Κύπρο και ακολούθως ζητήθηκε η άδεια για επίδοση της Ειδοποίησης του Κλητηρίου εκτός δικαιοδοσίας. Και τίθεται το ερώτημα: Αποτελεί λόγο παραμερισμού της επίδοσης στην Εναγόμενη 2 το γεγονός ότι μετά την επίδοση στην Εναγόμενη 1 Εταιρεία, Unicars Ltd, και πριν ή ταυτόχρονα με την αίτηση για επίδοση της Ειδοποίησης εκτός δικαιοδοσίας στην Εναγόμενη 2, δεν ζητήθηκε ρητά άδεια για τη σφράγιση της Ειδοποίησης; Η απάντηση, κατά την άποψή μου, είναι ότι κάτι τέτοιο δεν αποτελεί λόγο παραμερισμού για τους εξής λόγους: · Σύμφωνα με το αιτητικό της αίτησης ημερομηνίας 25/11/2010 για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας ζητήθηκε «διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να δίδεται άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας της Ειδοποίησης του Κλητηρίου ...» Συνεπώς, αν και δεν ζητήθηκε ρητά, το λεκτικό του αιτητικού έμμεσα περιλαμβάνει και αίτημα για άδεια έκδοσης ειδοποίησης (ή σφράγισης Ειδοποίησης). Εξάλλου, πώς θα μπορούσε η άδεια για επίδοση της Ειδοποίησης του Κλητηρίου να θεωρείτο ότι δεν περιλαμβάνει σιωπηλά και άδεια για έκδοση τέτοιας ειδοποίησης η οποία πρόκειται να επιδοθεί; · Με την αίτηση για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας το Δικαστήριο επιλήφθηκε του ερωτήματος κατά πόσο είχε ή όχι δικαιοδοσία για εκδίκαση της υπόθεσης εναντίον της Εναγόμενης 2. · Στην απόφαση Pat Joneska v. Ξένια Δημητρίου κ.ά.

(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1526, τέθηκε από τους Εφεσείοντες το θέμα ότι εφόσον οι Εφεσείοντες βρίσκονταν στο εξωτερικό η σφράγιση του Κλητηρίου Εντάλματος χωρίς άδεια του Δικαστηρίου καθιστούσε την αγωγή άκυρη εξ υπαρχής. Αποφασίστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι ο ισχυρισμός περί αντικανονικότητας της σφράγισης του Κλητηρίου Εντάλματος πρέπει να αντικριστεί με αναφορά στην Δ.64 η οποία ενεργεί αναδρομικά και σύμφωνα με την οποία κάθε είδους παρέκκλιση συνιστά μόνο παρατυπία και δεν καθιστά άκυρη τη διαδικασία. · Το εξής σχόλιο του Ανωτάτου Δικαστηρίου, Παμπαλλής Δ., στην αίτηση για Certiorrari 68/10

(2010)1(Β) Α.Α.Δ. 1364, είναι χρήσιμη για τον προβληματισμό των δικαστηρίων για θέματα όπως το υπό συζήτηση: «Με την ευκαιρία αυτή πρέπει να σημειωθεί ότι ο σκοπός της εξασφάλισης άδειας για σφράγιση που περιέχεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας δεν είχε μεταξύ άλλων κανένα σκοπό παρά τον δικαστικό έλεγχο αχρείαστων διαδικασιών που επιχειρείτο να προωθηθούν χωρίς την ύπαρξη δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων. Σήμερα με την ύπαρξη του ενιαίου Ευρωπαϊκού Χώρου εύλογα τίθεται το ερώτημα της αναγκαιότητας ύπαρξης των διαδικασιών αυτών αυτών.» Η ΜΗ ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΣΤΟ ΚΛΗΤΗΡΙΟ ΕΝΤΑΛΜΑ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 28/12/2009 ΤΗΣ ΦΡΑΣΗΣ «ΟΧΙ ΓΙΑ ΕΠΙΔΟΣΗ ΕΚΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΝΑΓΟΜΕΝΗ 2 ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΑΔΕΙΑ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ» Αποτελεί κοινή θέση ότι στο κλητήριο ένταλμα το οποίο αρχικά καταχωρήθηκε δεν συμπεριλήφθηκε η φράση «Όχι για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας στην Εναγόμενη 2 στο εξωτερικό χωρίς την προηγούμενη άδεια του Δικαστηρίου.» Είναι η θέση της Αιτήτριας/Εναγόμενης 2 ότι η πιο πάνω παράλειψη καθιστά το κλητήριο ένταλμα στο βαθμό που αφορά την Αιτήτρια-Εναγόμενη 2 «άκυρο και/ή ακυρώσιμο και/ή συμπαρασύρει την επίδοση της ειδοποίησης αυτού και/ή κάθε άλλου επιδοθέντος εγγράφου στην Εναγόμενη 2/Αιτήτρια καθιστώντας παράλληλα, άκυρο και/ή παραμεριστέο κάθε διάταγμα του Δικαστηρίου στο πλαίσιο που αφορά την Εναγόμενη 2/Αιτήτρια. (Βλ. λόγο παραμερισμού Β στην αγόρευση εκ μέρους της Αιτήτριας/Εναγόμενης 2.) Σύμφωνα δε με την πλευρά της Αιτήτριας/ Εναγόμενης 2 το εξής απόσπασμα από το Annual Practice του 1958 στη σελίδα 196 καθιστά αναμφισβήτητη την ανάγκη σημείωσης της πιο πάνω φράσης: "One or more within. - But if one or more of the defendants be resident within the jurisdiction, an ordinary writ, containing the names of all the defendants, should issued without leave, but such writ must be specially sealed with a notification that it is not for service out of the jurisdiction without order." Η ανάλυση και θέση του Δικαστηρίου στο θέμα είναι διαφορετική και έχει ως εξής: Η παράλειψη συμπερίληψης της πιο πάνω φράσης δεν είναι καθοριστικής σημασίας. Να σημειωθεί κατ' αρχή ότι δεν προνοείται ρητά από τους Θεσμούς Πολιτικής η αναγκαιότητα συμπερίληψης τέτοιας φράσης στο κλητήριο ένταλμα το οποίο καταχωρείται. Εν πάση περιπτώσει το θέμα αποφασίστηκε πρόσφατα στην απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, Αριθμός Αγωγής 2047/11, ημερομηνίας 15/06/2011 Ιωάννη Κλουκινά ν. Pernderhill Holdings Limited κ.α. (Τ. Ψαρά-Μιλτιάδους Π.Ε.Δ.) το σκεπτικό της οποίας υιοθετείται και από το παρόν Δικαστήριο. Παρατίθεται σχετικό απόσπασμα. «Παραμένει να εξετασθεί η σημασία της παράλειψης από την πλευρά του Ενάγοντα κατά την καταχώρηση της αγωγής της ένθεσης στο κλητήριο της φράσης «Όχι για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας στους εναγόμενους 7, 8 και 9 χωρίς την σχετική άδεια του Δικαστηρίου». Με όσο δυνατή ευρύτητα και να μελέτησα το θέμα δεν βρίσκω ότι έχει βάση η θεώρηση των Αιτητών ότι αυτή η παράλειψη, με τις παρούσες διαδικαστικές συνθήκες, μπορούσε να έχει θανατηφόρα κατάληξη για το ίδιο το κλητήριο και την αγωγή, ειδικά με το ακλόνητο δεδομένο ότι δεν επιχειρήθηκε επίδοση στους Εναγόμενους εκτός δικαιοδοσίας, χωρίς να εξασφαλισθεί προηγουμένως σχετική άδεια του Δικαστηρίου, ως πιο πάνω εξηγήθηκε. Κατά την κρίση μου, η παράλειψη είναι εντελώς τυπικής μορφής αφού μάλλον η φράση αυτή λειτουργεί ως προειδοποίηση ώστε να μην επιχειρηθεί οποιαδήποτε επίδοση στους εκτός της δικαιοδοσίας Εναγόμενους, χωρίς άδεια, κάτι που εδώ σαφώς και δεν έγινε. Περαιτέρω, η παρατυπία αυτή είναι τέτοιας μορφής που δεν αγγίζει σίγουρα την ρίζα της διαδικασίας και κατά τη Δ.64 είναι μια παρατυπία που δεν χρήζει καν διόρθωσης, αφού καμία βλάβη δεν προκαλείται (Pad Joneska v. Ξένια Δημητρίου κ.ά.

(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1526, στην οποία σχολιάσθηκε ως θεραπεύσιμη παρατυπία με την Δ.64 η ίδια η έλλειψη σφράγισης η οποία ήταν σίγουρα μείζον θέμα σε συνάρτηση με την παρούσα παράλειψη της σχετικής φράσης). Δεν θα συμφωνήσω με τον συνήγορο των Αιτητών ότι για κάθε παράλειψη - οποιασδήποτε μορφής - είναι αναγκαίο να ακολουθηθεί διορθωτικό μέτρο. Είναι θέμα κρίσης του Δικαστηρίου, όπως σαφώς συνάγεται από την Δ.64 θ.2, αν και η συνήθης πορεία θα ήταν αυτό να γίνεται, σύμφωνα με τη νομολογία. Στην κρινόμενη περίπτωση ωστόσο κατά την οποία η ενέργεια του ενάγοντα ως προς τους εναγόμενους εκτός δικαιοδοσίας και η επίδοση της αγωγής σ' αυτούς μπορεί να γίνει μόνο μ' άδεια του Δικαστηρίου, η μη ένθεση της φράσης απλώς δηλώνει την αναγκαιότητα να ακολουθηθεί αυτή η πορεία. Αφού η επίδοση δεν έγινε αλλά ούτε επιχειρήθηκε να γίνει χωρίς άδεια, η πιο πάνω παράλειψη δεν έχει νομική επίπτωση και ως εκ τούτου δεν χρήζει διορθωτικού μέτρου.» ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 25/11/2010 ΓΙΑ ΕΠΙΔΟΣΗ ΕΚΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑΣ Στην αγόρευση εκ μέρους της Αιτήτριας/Εναγόμενης 2 ως λόγος παραμερισμού Γ τίθεται το επιχείρημα ότι η βάση της εν λόγω ενδιάμεσης αίτησης για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας είναι ελλιπής. Πιο συγκεκριμένα:

1. Επιχειρηματολογείται ότι η νομική βάση της ως άνω ενδιάμεσης αίτησης ημερομηνίας 25/11/2010 πάσχει ανεπανόρθωτα διότι σε αυτή δεν συμπεριλαμβάνεται το άρθρο 3 του Νόμου Περί Πολιτικής Δικονομίας Κεφ.
2. Η ανάλυση και θέση του Δικαστηρίου έχει ως εξής: · Πράγματι το εν λόγω άρθρο 3 του Κεφ. 6 δεν περιλαμβάνεται στη νομική βάση της εν λόγω αίτησης. · Το άρθρο 3 του Κεφ. 6 προνοεί τα εξής: «Το Δικαστήριο δύναται να διατάξει όπως επιδοθεί κλητήριο ένταλμα εκτός της Δημοκρατίας όταν κρίνει, ότι η βάση της αγωγής προέκυψε από παράβαση ή κατ' ισχυρισμό παράβαση στη Δημοκρατία σύμβασης που συνάφθηκε οπουδήποτε ή σε σχέση με περιουσία που υπόκειται στους Νόμους της Δημοκρατίας ή ότι η βάση της αγωγής προέκυψε στη Δημοκρατία, και ότι σε οποιαδήποτε από τις περιπτώσεις που αναφέρθηκαν πιο πάνω, η αγωγή είναι αγωγή η οποία δεν δύναται να εκδικαστεί αλλού παρά μόνο στη Δημοκρατία ή δύναται να εκδικαστεί ευχερέστερα στη Δημοκρατία παρά αλλού.» · Στη δε απόφαση Zachariades & Pantelides Enterprises Ltd v. Fiat Auto S.P.A.

(2000)1 Α.Α.Δ. 447 λέχθηκαν τα εξής: «Κυρίως όμως, η αναγκαιότητα εξασφάλισης άδειας για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας δεν είναι απλώς θέμα θεσμών, ώστε παρέκκλιση από αυτούς να μπορούσε ενδεχόμενα να θεραπευθεί με εφαρμογή της Δ.64, αλλά θέμα νόμου, όπως ρυθμίζεται στο άρθρο 3 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.

1. Παρέκκλιση από τις πρόνοιες του άρθρου 3 δεν μπορεί να θεραπευθεί δυνάμει της Δ.64 που αφορά μόνο δικονομικές παρεκκλίσεις.» (Να σημειωθεί ότι σ' εκείνη την απόφαση με βάση τα στοιχεία που έλαβε υπόψη του το Δικαστήριο, δεν είχε καν ζητηθεί η επίδοση εκτός δικαιοδοσίας στην Ιταλία αλλά οι Αιτητές περιορίστηκαν σε αίτημα για υποκατάστατο επίδοση.) · Η Δ.48 θ.1 και 2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προνοεί τα εξής: «
2. Every application to the Registrar shall be in writing stating the nature of the request made and referring to the specific section of the Law or to the specific Rule of Court upon which is founded...................... 2.

(1)Save where other provision is made, every application to the Court shall be in writing stating the nature of the order or direction sought and referring to the specific section of the Law or to the specific Rules of Court upon which it is founded." · Όντως αναμένεται ότι σε αιτήσεις για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας να αναφέρεται το άρθρο 3 του Κεφ.

1. Όμως σ' αυτή την περίπτωση τα εξής λαμβάνονται υπόψη τα οποία θα πρέπει να λειτουργήσουν ενάντια στο αίτημα για παραμερισμό αναφορικά με το πιο πάνω σημείο: i. Η απουσία του άρθρου 3 δεν έχει τεθεί στην επίδικη αίτηση ως λόγος παραμερισμού. Έχει τεθεί μόνο στην αγόρευση. ii. Στην αίτηση ημερομηνίας 25/11/2010 για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας αναφέρεται η Δ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία προνοεί σε ποιες περιπτώσεις το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. iii Με τη θέσπιση του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 1393/2007 τον οποίο επικαλούνται οι Καθ' ών η Αίιτηση/Ενάγοντες στην αίτηση ημερομηνίας 25/11/2010 για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, ο οποίος κανονισμός προνοεί για επίδοση σχετικών εγγράφων από το ένα Κράτος Μέλος σε άλλο, και σε συνδυασμό με τα σημεία i και ii αμέσως πιο πάνω, έχω την πεποίθηση ότι ο τυχόν παραμερισμός της ως άνω αίτησης ημερομηνίας 25/11/2010 και του ανάλογου διατάγματος και της σχετικής επίδοσης για το συγκεκριμένο λόγο που επικαλείται η Αιτήτρια/Εναγόμενη 2 θα ερχόταν σε αντίθεση με τη φιλοσοφία και το σκοπό του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 1393/
3. Στην ένορκη δήλωση της κας Μαιρλένας Μιλτιάδου ημερομηνίας 08/04/2011 που συνοδεύει την επίδικη αίτηση στην παράγραφο 6 β υποδεικνύεται ότι στην εν λόγω αίτηση ημερομηνίας 25/11/2010 για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, στην παράγραφο που παρουσιάζεται η νομική βάση της εν λόγω αίτησης, δεν αναφέρεται ο Ευρωπαϊκός Κανονισμός 1393/2007 κατά παράβαση της Δ.48 θ.2

(1)των Θεσμών, κάτι που σύμφωνα με την ενόρκως δηλούσα θα πρέπει να οδηγήσει σε ακυρότητα του διατάγματος για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Το Δικαστήριο διαφωνεί με την ποιο πάνω προσέγγιση. Όπως αναγνωρίζει και η ίδια η πλευρά της Αιτήτριας/Εναγόμενης 2, στην παράγραφο Α της εν λόγω αίτησης ημερομηνίας 25/11/2010 αναφέρεται ότι ζητήθηκε διάταγμα για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας «Δυνάμει του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 1393/2007...» Συνεπώς γίνεται επίκληση του εν λόγω Κανονισμού. 3 Επιπρόσθετα επισημάνθηκε εκ μέρους της Αιτήτριας/Εναγόμενης 2 ότι το λεκτικό του διατάγματος ημερομηνίας 09/12/2010 για επίοδοση εκτός δικαιοδοσίας πάσχει ανεπανόρθωτα αφού δεν συμπεριλαμβάνει όλα τα εφαρμοστέα άρθρα του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 1393/2007 η οποία παράγραφος αποτελεί μια τυπική και/ή μη ουσιώδη διάταξη του Κανονισμού. Έτσι προβλήθηκε η θέση ότι η παράγραφος 3 του άρθρου 4 δεν μπορεί από μόνη της να νομιμοποιήσει μια επίδοση Δικαστικής πράξης δυνάμει του εν λόγω Ευρωπαϊκού Κανονισμού. Η ανάλυση και θέση του Δικαστηρίου στο πιο πάνω σημείο έχει ως εξής: · Η παράγραφος 3 του άρθρου 4 του Ευρωπαϊκού Κανονισμού προνοεί τα εξής: «Η διαβιβαζόμενη πράξη συνοδεύεται από αίτηση συντασσόμενη επί του τυποποιημένου εντύπου που εμφαίνεται στο παράρτημα Ι. Το έντυπο συμπληρώνεται στην επίσημη γλώσσα του κράτους μέλους παραλαβής ή, εφόσον οι επίσημες γλώσσες του εν λόγω κράτους μέλους είναι πλείονες, στην επίσημη ή σε μία από τις επίσημες γλώσσες του τόπου όπου πρόκειται να επιδοθεί ή να κοινοποιηθεί η πράξη ή σε άλλη γλώσσα την οποία το κράτος μέλος παραλαβής έχει δηλώσει ότι μπορεί να δεχθεί. Κάθε κράτος μέλος δηλώνει μία ή περισσότερες επίσημες γλώσσες των οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εκτός από τη δική του ή τις δικές του, στις οποίες δέχεται να συμπληρωθεί το έντυπο.» · Το γεγονός ότι στο λεκτικό του διατάγματος περιλαμβάνεται η παράγραφος 3 του άρθρου 4 του Κανονισμού (παράγραφος που αφορά μέρος της διαδικασίας), δεν αναιρεί το ξεκάθαρο γεγονός ότι το Δικαστήριο διέταξε να γίνει η σχετική επίδοση με βάση τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό στο σύνολο του. (Βλ. το λεκτικό του εν λόγω διατάγματος για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας ημερομηνίας 09/12/2010: «....μέσω των αντίστοιχων υπηρεσιών διαβίβασης και παραλαβής σύμφωνα του Κανονισμού...».) Συνεπώς η αναφορά της παραγράφου 3 του άρθρου 4 από μόνη της δεν αποτελεί λόγο παραμερισμού είτε της αίτησης ημερομηνίας 25/11/2010 για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας είτε του ως άνω διατάγματος ημερομηνίας 09/12/2010 είτε της επίδοσης τους. Ο ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΙΤΗΤΡΙΑΣ/ΕΝΑΓΟΜΕΝΗΣ 2 ΟΤΙ ΤΟ ΕΓΓΡΑΦΟ ΠΟΥ ΤΗΣ ΕΠΙΔΟΘΗΚΕ ΩΣ Η ΜΟΝΟΜΕΡΗΣ ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 25/11/2010 ΓΙΑ ΕΠΙΔΟΣΗ ΕΚΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑΣ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ, ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΧΩΡΗΘΕΙΣΑ ΜΟΝΟΜΕΡΗ ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 25/11/2010 ΣΤΟ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΦΑΚΕΛΟ ΒΑΣΕΙ ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ ΕΚΔΟΘΗΚΕ ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΡΕΣ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 09/12/2010 ΚΑΤΑ ΠΑΡΑΒΑΣΗ ΤΗΣ Δ.48 θ.12 ΚΑΙ 13 ΤΩΝ ΘΕΣΜΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑΣ Τα πιο πάνω τίθενται ως λόγος παραμερισμού Δ στην αγόρευση εκ μέρους της Αιτήτριας/Εναγόμενης

1. Ως Τεκμήριο Β επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση της κας Μαριλένας Μιλτιάδου, ημερομηνίας 08/04/2011 αντίγραφο της αίτησης ημερομηνίας 25/11/2010 για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας στην Ελληνική καθώς και μετάφραση της στην Ιταλική ως αυτά επιδόθηκαν στην Αιτήτρια/Εναγόμενη 2 την 10/03/
2. Μέσα δε στην αίτηση (Τεκμήριο Β) επισυνάπτεται και αντίγραφο της ειδοποίησης στην ελληνική που έχει την Εναγόμενη 2 ως AUTOMOBILI LAMBORGHINI S.P.A. Επισημαίνεται όμως στην παράγραφο 5.1 της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης της κας Μαριλένας Μιλτιάδου ημερομηνίας 22/05/2012 ότι στην ίδια την αίτηση ημερομηνίας 25/11/2010 που βρίσκεται στο φάκελο του Δικαστηρίου, στην ειδοποίηση του κλητηρίου στα ελληνικά που επισυνάπτεται στην εν λόγω αίτηση, η Εναγόμενη 2 καταγράφεται ως AUTOMOBILE LAMBORGHINI S.P.A. Έτσι με βάση τα πιο πάνω η πλευρά της Αιτήτριας/Εναγόμενης 2 επισημαίνει ότι δεν έχει επιδοθεί στην Αιτήτρια/Εναγόμενη 2 πιστό αντίγραφο της αίτησης ημερομηνίας 25/11/2010 για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Η θέση του Δικαστηρίου στα πιο πάνω έχει ως εξής: Έχοντας κατά νου ότι η ειδοποίηση που τελικά επιδόθηκε στην Αιτήτρια/Εναγόμενη 2 φέρει το ορθό όνομα της Αιτήτριας/Εναγόμενης 2, τα πιο πάνω αποτελούν απλά παρατυπία η οποία πραγματικά ουδόλως επηρέασε τα δικαιώματα της Αιτήτριας/Εναγόμενης
3. Να επισημανθεί δε πως στον τίτλο της αίτησης ημερομηνίας 25/11/2010 για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας η οποία είναι καταχωρημένη στο φάκελο του Δικαστηρίου (ως επίσης και στον τίτλο της ένορκης δήλωσης που τον συνοδεύει) δυνάμει της οποίας επιτράπηκε η επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, καταγράφεται το ορθό όνομα της Αιτήτριας/Εναγόμενης 2 οπότε η ουσία είναι ότι το Δικαστήριο εξέδωσε το διάταγμα για επίδοση της ειδοποίησης εκτός δικαιοδοσίας με βάση τον ορθό τίτλο της αίτησης, οπότε και η Αιτήτρια/Εναγόμενη 2 έλαβε την αντίστοιχη ειδοποίηση κλήθηκε με το ορθό όνομα της. ΕΠΙΔΟΣΗ ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΗΣ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗΣ ΚΛΗΤΗΡΙΟΥ ΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ Το θέμα αυτό αναπτύσσεται στην παράγραφο 6(ζ) της ένορκης δήλωσης της κ. Μαριλένας Μιλτιάδου, ημερομηνίας 08/04/2011, η οποία συνοδεύει την επίδικη αίτηση. Επίσης τίθεται και αναπτύσσεται ως λόγος παραμερισμού Ε στην αγόρευση εκ μέρους της Αιτήτριας/Εναγόμενης
4. Πιο συγκεκριμένα, επισημαίνεται εκ μέρους της Αιτήτριας/Εναγόμενης 2 το περιεχόμενο της Ειδοποίησης του Κλητηρίου Εντάλματος στην ελληνική γλώσσα που επιδόθηκε στην Αιτήτρια/Εναγόμενη 2 (Τεκμήριο Α στην ένορκη δήλωση της κας Μαριλένας Μιλτιάδου, ημερομηνίας 08/04/2011) και συγκεκριμένα, η εξής φράση: «Δια της παρούσης ειδοποιήσθε ότι ο Σταύρος Δημοσθένους και η Μύρια Αντωνίου από τη Λεμεσό έχουν εγείρει αγωγή εναντίον σας στο Ε.Δ. Λευκωσίας, δια κλητηρίου του ανωτέρω Δικαστηρίου χρονολογούμενου την 21/12/2009». Προσθέτουν ότι η εν λόγω λανθασμένη Ειδοποίηση ήταν επισυνημμένη στην αίτηση ημερομηνίας 25/11/2010 για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Ενώ στην πραγματικότητα το κλητήριο έχει καταχωρηθεί στη Λεμεσό την 28/12/
5. Οπότε, σύμφωνα με την Αιτήτρια/Εναγόμενη 2, καταρχήν οι Καθ' ων η Αίτηση/Ενάγοντες αιτήθηκαν επίδοση εκτός δικαιοδοσίας Ειδοποίησης με λανθασμένο περιεχόμενο και επίσης, επέδωσαν Ειδοποίηση στην ελληνική με λανθασμένο περιεχόμενο. Επίσης είναι η θέση της Αιτήτριας/Εναγόμενης 2 ότι τέτοια επίδοση παραβιάζει το μονομερές διάταγμα για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, ημερομηνίας 09/12/
6. Η ανάλυση και θέση του Δικαστηρίου στο πιο πάνω θέμα, έχει ως εξής: Στη συγκεκριμένη περίπτωση, τα πιο πάνω δεν μπορούν να αποτελέσουν λόγο για παραμερισμό της επίδοσης ή παραμερισμό του διατάγματος ημερομηνίας 09/12/2010 για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, για τους εξής λόγους: (i) Στην ίδια την Ειδοποίηση στην ελληνική γλώσσα καταγράφεται στον τίτλο η φράση: «Στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού». Επίσης, στο κάτω μέρος η Εναγόμενη 2 εταιρεία καλείται να καταχωρήσει εμφάνιση στο Ε.Δ. Λεμεσού. (ii) Στην ιταλική μετάφραση είναι εμφανέστατο ότι δεν γίνεται οποιαδήποτε αναφορά στο Ε.Δ. Λευκωσίας. (iii) Δεν έχει καταδειχθεί από την Αιτήτρια/Εναγόμενη 2 ότι είτε η πιο πάνω αναφορά στο Ε.Δ. Λευκωσίας, είτε η αναφορά ότι καταχωρήθηκε η αγωγή την 23/12/2009 αντί 28/12/2009, ότι έχουν παραπλανήσει την Αιτήτρια/Εναγόμενη 2 έτσι ώστε μάλιστα να έχουν επηρεαστεί οποιαδήποτε δικαιώματα της. Επιπρόσθετα, το ιστορικό του φακέλου, περιλαμβανομένου και του τελευταίου σημειώματος εμφάνισης υπό διαμαρτυρία ημερομηνίας 08/04/2011 από την Αιτήτρια/Εναγόμενη 2 δείχνει ότι περιήλθε σε γνώση της Αιτήτριας/Εναγόμενης 2 ότι έχει να αντιμετωπίσει την παρούσα αγωγή στο Ε.Δ. Λεμεσού. Συνεπώς, τα πιο πάνω, δεν μπορούν να αποτελέσουν λόγο παραμερισμού και απορρίπτονται. ΜΗ ΕΠΙΔΟΣΗ ΤΗΣ ΜΟΝΟΜΕΡΟΥΣ ΑΙΤΗΣΗΣ ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ ΚΛΗΤΗΡΙΟΥ ΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 25/11/2010 ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΟΝΟΜΕΡΟΥΣ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΑΝΑΝΕΩΣΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 09/12/2010 Το θέμα αυτό εγείρεται στην παράγραφο 6(δ) της ένορκης δήλωσης της κας Μαριλένας Μιλτιάδου ημερομηνίας 08/04/2011 που συνοδεύει την επίδικη αίτηση. Επίσης εγείρεται ως λόγος Παραμερισμού ΣΤ στην αγόρευση εκ μέρους της Αιτήτριας/Εναγόμενης
7. Η πλευρά της Αιτήτριας/Εναγόμενης 2 θεωρεί το γεγονός της μη επίδοσης της αίτησης ανανέωσης του κλητηρίου εντάλματος καθώς και του σχετικού διατάγματος για ανανέωση ημερομηνίας 09/12/2010 ως παράβαση της Δ.48 θ.12 και 13 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας οι οποίες προνοούν τα εξής: «
8. Every order shall from the date thereof be binding on the person on whose application the same was made and on all parties to the action on whom notice of the application was duly served. Where any party to the action has not been duly served with notice of the application, such order shall be binding on him from the date of the service of an office copy thereof upon him. [Δ.Κ. 3.7.1998]
9. Όποτε επιδίδεται δυνάμει των παρόντων Κανονισμών διάταγμα που εκδόθηκε μετά από μονομερή αίτηση, επιδίδεται ταυτόχρονα και η μονομερής αίτηση μαζί με την ένορκο δήλωση που τυχόν τη συνόδευσε.» Σε σχέση με τη Δ.48 θ.12 παρατηρούνται τα εξής: Το διάταγμα με το οποίο εγκρίνεται η ανανέωση του κλητηρίου εντάλματος δεν στρέφεται εναντίον του εναγόμενου. Πρόκειται για διάταγμα με το οποίο ανανεώνεται η ισχύς του κλητηρίου για σκοπούς επίδοσης της αγωγής ή της ειδοποίησης της αγωγής. Η δε Δ.48 θ.13 προνοεί για τα έγγραφα που θα πρέπει να επιδοθούν μαζί με οποιοδήποτε διάταγμα που αποφασίζεται να επιδοθεί. Δεν έχει υποδειχθεί εν πάση περιπτώσει οποιαδήποτε νομολογιακή αρχή που να υποδεικνύει ότι το τυχόν διάταγμα ανανέωσης κλητηρίου θα πρέπει να επιδίδεται με την επίδοση του κλητηρίου. Η δε απόφαση Earlsfield Steel Ltd v. Joint Stock Company

(2009)1(Β) Α.Α.Δ.1350, στην οποία αναφέρθηκε η πλευρά της Αιτήτριας/Εναγόμενης 2, αφορά την επίδοση των εγγράφων των σχετικών με την ειδοποίηση του κλητηρίου (δηλαδή επίδοση της ίδιας της ειδοποίησης της αίτησης για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας της ειδοποίησης και του διατάγματος με το οποίο επιτρέπεται η επίδοση εκτός δικαιοδοσίας της ειδοποίησης. Με βάση τα πιο πάνω καταλήγω ότι δεν ήταν νομική υποχρέωση των Εναγόντων να επιδώσουν την αίτηση με το διάταγμα ανανέωσης του κλητηρίου. ΕΠΙΔΟΣΗ ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΩΝ ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΩΝ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ; Στην αγόρευση εκ μέρους της Αιτήτριας/Εναγόμενης 2, ως λόγος παραμερισμού Ζ επισημαίνονται τα εξής: (

1. i)Το λεκτικό της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος στην Ελληνική γλώσσα και η μετάφραση του στην Ιταλική τα οποία επιδόθηκαν στην Αιτήτρια/Εναγόμενη 2 την 10/03/2011, επισυνάπτονται ως Τεκμήριο Α στην ένορκη δήλωση της κας Μαριλένας Μιλτιάδου ημερομηνίας 08/04/2011 που συνοδεύει την επίδικη αίτηση. Έτσι επισημαίνεται ότι ενώ στην ειδοποίηση του κλητηρίου στα Ελληνικά αναφέρεται στη δεύτερη παράγραφο η φράση «Έχουν εγείρει αγωγή εναντίον σας στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας...» στην αντίστοιχη ιταλική μετάφραση γίνεται αναφορά για Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού και όχι Λευκωσίας. (
2. ii)Επίσης το λεκτικό του κλητηρίου εντάλματος στα Ελληνικά και η μετάφραση του στα Ιταλικά που επιδόθηκαν την 10/03/2011 επισυνάπτονται ως Τεκμήριο Δ στην ένορκη δήλωση της κας Μαριλένας Μιλτιάδου ημερομηνίας 08/04/2011. Έτσι επισημαίνεται ότι στην μετάφραση στα Ιταλικά έχει ως ημερομηνία καταχώρησης του κλητηρίου την 28/10/2009 αντί την 28/12/2009 που είναι η ορθή ημερομηνία καταχώρησης του κλητηρίου και που αναφέρεται στη μετάφραση στα Ελληνικά. (Βλ. επίσης παράγραφο 5.2 της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης της κας Μαριλένας Μιλτιάδου ημερομηνίας 22/05/2012.) Με βάση τα πιο πάνω, και σε σχέση με την παράγραφο 12 του προοιμίου και των άρθρων 5 και 8 του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 1393/2007, η πλευρά της Αιτήτριας/Εναγόμενης 2 επιχειρηματολογεί ότι οι επιδοθείσες μεταφράσεις, και ιδίως η μετάφραση της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος είναι διαφορετικές και/ή λανθασμένες σε σχέση με τα αντίστοιχα έγγραφα στην ελληνική γλώσσα και συνεπώς έχουν αποστερήσει το δικαίωμα της Αιτήτριας/Εναγόμενης 2 να επικαλεστεί το άρθρο 8 του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 1393/2007 αφού «Επιδόθηκαν στην Αιτήτρια/Εναγόμενη 2 στις 10/03/2011 κάποια έγγραφα στην ιταλική γλώσσα, ήτοι στην επίσημη γλώσσα της Ιταλικής Δημοκρατίας, τα οποία όμως είναι λανθασμένα και/ή δεν είναι πιστές μεταφράσεις των αντιστοίχων εγγράφων στην Ελληνική γλώσσα.» Η ανάλυση και θέση του Δικαστηρίου στα πιο πάνω έχει ως εξής: Η παράγραφος 12 του προοιμίου του Ευρωπαϊκού Κανονισμού προνοεί τα εξής: «Η υπηρεσία παραλαβής ενημερώνει τον παραλήπτη εγγράφως, μέσω ενός τυποποιημένου εντύπου, ότι μπορεί να αρνηθεί να παραλάβει την επιδιδόμενη ή κοινοποιούμενη πράξη, είτε τη στιγμή της επίδοσης ή κοινοποίησης είτε επιστρέφοντας την πράξη στην υπηρεσία παραλαβής εντός εβδομάδος, εφόσον η πράξη δεν έχει συνταχθεί σε γλώσσα κατανοητή από τον παραλήπτη ή στην επίσημη γλώσσα ή σε μία από τις επίσημες γλώσσες του τόπου επίδοσης ή κοινοποίησης. Αυτός ο κανόνας θα πρέπει να ισχύει εξίσου και στην επόμενη επίδοση ή κοινοποίηση εφόσον ο παραλήπτης έχει ασκήσει το δικαίωμα άρνησης παραλαβής. Οι κανόνες σχετικά με την άρνηση παραλαβής εφαρμόζονται επίσης στην επίδοση ή κοινοποίηση μέσω διπλωματικών ή προξενικών υπηρεσιών, μέσω ταχυδρομείου καθώς και στην άμεση επίδοση ή κοινοποίηση. Τονιστέον ότι η άρνηση παραλαβής μιας πράξης μπορεί να θεραπευθεί μέσω της επίδοσης ή κοινοποίησης στον παραλήπτη μιας μετάφρασης της πράξης.» Το άρθρο 5

(1)του Ευρωπαϊκού Κανονισμού προνοεί τα εξής: «Μετάφραση των πράξεων 1. Η υπηρεσία διαβίβασης στην οποία κατατίθεται η προς διαβίβαση πράξη επισημαίνει στον αιτούντα ότι ο παραλήπτης μπορεί να αρνηθεί να παραλάβει την πράξη αν αυτή δεν έχει συνταχθεί σε μια από τις γλώσσες που ορίζει το άρθρο 8.» Το άρθρο 8

(1)του Ευρωπαϊκού Κανονισμού προνοεί τα εξής: «Άρνηση παραλαβής της πράξης 1. Η υπηρεσία παραλαβής ενημερώνει τον παραλήπτη, μέσω της έντυπης βεβαίωσης που εμφαίνεται στο παράρτημα ΙΙ, ότι μπορεί να αρνηθεί την παραλαβή κατά τη χρονική στιγμή της επίδοσης ή κοινοποίησης ή μπορεί να επιστρέψει την πράξη στην υπηρεσία παραλαβής εντός μιας εβδομάδας, εφόσον η πράξη που επιδίδεται ή κοινοποιείται δεν έχει συνταχθεί ή δεν συνοδεύεται από μετάφραση σε μία από τις ακόλουθες γλώσσες: α) σε γλώσσα την οποία ο παραλήπτης κατανοεί, ή β) στην επίσημη γλώσσα του κράτους μέλους παραλαβής ή , εάν αυτό το κράτος έχει περισσότερες επίσημες γλώσσες, στην επίσημη ή σε μία από τις επίσημες γλώσσες του τόπου όπου πρόκειται να γίνει η επίδοση ή η κοινοποίηση.» Σκοπός των πιο πάνω διατάξεων είναι να διασφαλιστεί ότι ο παραλήπτης παραλαμβάνει τα έγγραφα σε κατανοητή γι' αυτόν γλώσσα. Όσον αφορά το (

1. i)πιο πάνω, εφόσον στην μετάφραση στην ιταλική γίνεται ορθή αναφορά στο Ε.Δ. Λεμεσού, δεν βλέπω πώς έχουν επηρεαστεί τα δικαιώματα της Αιτήτριας/Εναγόμενης 2. Όσον αφορά το (
2. ii)πιο πάνω: Να επισημανθεί ότι το κλητήριο ένταλμα δεν ήταν ανάμεσα στα έγγραφα που όφειλαν οι Ενάγοντες να επιδώσουν. (Και μάλιστα έχει εξασφαλιστεί άδεια επίδοσης μόνο της ειδοποίησης του κλητηρίου.) Εφόσον δε η Αιτήτρια/Εναγόμενη 2 έχει καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία στην ορθή αγωγή και πάλι δεν εντοπίζεται οποιοσδήποτε δυσμενής επηρεασμός των δικαιωμάτων της Αιτήτριας/Εναγόμενης 2 ώστε να παραμεριστεί η επίδοση γι' αυτό το λόγο. Γενικά, τα έγγραφα έχουν επιδοθεί σε γλώσσα κατανοητή στον παραλήπτη, το περιεχόμενο των οποίων δεν παραπλάνησε την Αιτήτρια/Εναγόμενη 2. Ούτε προκύπτει από τις θέσεις της Αιτήτριας/Εναγόμενης 2, το αντίθετο. Πέραν των πιο πάνω, δεν έχει επισημανθεί οποιοδήποτε άλλο σημείο ώστε να συμφωνήσει το Δικαστήριο με την εισήγηση στην αγόρευσης της Αιτήτριας/Εναγόμενης 2 ότι η ικανότητα της μεταφράστριας κας Μαρίας Πάντζας αμφισβητήθηκε επαρκώς ώστε να ακυρωθεί η επίδοση. Να επισημανθεί επίσης ότι δεν διατυπώνεται οποιοδήποτε παράπονο ότι οι Αρμόδιες Αρχές παρέλειψαν να ενημερώσουν με τον κατάλληλο τρόπο την Αιτήτρια/Εναγόμενη 2 για τα δικαιώματα της σε σχέση με την επίδοση δυνάμει του εν λόγω Ευρωπαϊκού Κανονισμού. ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΟΥ ΓΕΓΟΝΟΤΟΣ ΟΤΙ ΕΠΙΔΟΘΗΚΑΝ ΤΗΝ 10/03/2011 ΣΤΗΝ ΑΙΤΗΤΡΙΑ/ΕΝΑΓΟΜΕΝΗ 2 ΚΑΙ ΕΓΓΡΑΦΑ ΓΙΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΠΡΟΝΟΙΑ ΓΙΑ ΕΠΙΔΟΣΗ ΣΤΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΜΕ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΕΠΙΤΡΑΠΗΚΕ Η ΕΠΙΔΟΣΗ ΕΚΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑΣ ΤΗΝ 09/12/2010 Ως λόγος παραμερισμού (Η) στην αγόρευση η πλευρά της Αιτήτριας/Εναγόμενης 2 επιχειρηματολογεί ότι η σχετική επίδοση πρέπει να παραμεριστεί και ότι έχει γίνει καθ' υπέρβαση των προνοιών του διατάγματος επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας την 09/12/2010 καθότι επιδόθηκαν έγραφα για τα οποία δεν ζητήθηκε άδεια επίδοσης τους και ήδη επιδόθηκαν έγγραφα που δεν επιτρεπόταν να επιδοθούν χωρίς την προηγούμενη σχετική άδεια. Η θέση του Δικαστηρίου έχει ως εξής: Στην προκειμένη περίπτωση έπρεπε σύμφωνα με τη Δ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας να ζητηθεί άδεια για επίδοση της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος εκτός δικαιοδοσίας στην Εναγόμενη 2. Τέτοια άδεια ζητήθηκε και δόθηκε με βάση το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 09/12/2010. Το ότι επιδόθηκαν μαζί με την ειδοποίηση και άλλα έγγραφα για τα οποία δεν προνοεί το διάταγμα, δεν επηρεάζει την επίδοση. Σημασία έχει το γεγονός ότι ζητήθηκε και λήφθηκε άδεια από το Δικαστήριο για την επίδοση της ειδοποίησης ως η Δ.6. ΤΑ ΑΙΤΗΤΙΚΑ ΤΗΣ ΕΠΙΔΙΚΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ Έχοντας ασχοληθεί και απορρίψει τις διάφορες θέσεις που διατυπώθηκαν εκ μέρους της Αιτήτριας/Εναγόμενης 2, σ' αυτό το τελικό στάδιο εξετάζεται το κάθε αιτητικό ξεχωριστά: 1. Αίτημα για παραμερισμό του κλητηρίου εντάλματος της αγωγής Με την παράγραφο (Α)1 της επίδικης αίτησης ζητείται ο παραμερισμός/αναστολή κλπ της ισχύος του κλητηρίου εντάλματος της αγωγής στην έκταση που αφορά την Εναγόμενη 2. Δεν έχει αποκαλυφθεί λόγος έγκρισης του εν λόγω αιτήματος. Σύμφωνα με τη νομολογία ορθά δεν ζητήθηκε άδεια για σφράγιση του κλητηρίου εντάλματος πριν την καταχώρηση της αγωγής εφόσον ο Εναγόμενος 1 είναι εταιρεία με διεύθυνση την Κύπρο. (βλ. ενδεικτικά Christoforou Cosmetics Ltd (ανωτέρω).) Αλλά και δεν έχει αποκαλυφθεί οποιοσδήποτε άλλος λόγος έγκρισης του εν λόγω αιτήματος. 2. Αίτημα για παραμερισμό της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος της αγωγής Με την παράγραφο (Α)2 της επίδικης αίτησης ζητείται ο παραμερισμός/αναστολή κλπ της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος. Δεν έχει αποκαλυφθεί ικανοποιητικό λόγος έγκρισης του συγκεκριμένου αιτήματος. 3. Αίτημα για παραμερισμό του διατάγματος ημερομηνίας 09/12/2010 για την επίδοση εκτός δικαιοδοσίας της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος στην Αιτήτρια/Εναγόμενη 2 Με την παράγραφο (Α)3 της επίδικης αίτησης ζητείται ο παραμερισμός/αναστολή κλπ του πιο πάνω διατάγματος. Και πάλι για λόγους που εξηγούνται στην απόφαση δεν έχει αποκαλυφθεί λόγος έγκρισης του αιτήματος. 4. Αίτημα για παραμερισμό της επίδοσης της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος της αγωγής και/ή των λοιπών επιδοθέντων εγγράφων Με την παράγραφο (Α)4 της επίδικης αίτησης ζητείται ο παραμερισμός της πιο πάνω επίδοσης. ................................................................ 5. Αίτημα για παραμερισμό του διατάγματος ημερομηνίας 09/12/2010 για ανανέωση του κλητηρίου εντάλματος Με την παράγραφο (Α)5 της επίδικης αίτησης ζητείται ο παραμερισμός του πιο πάνω διατάγματος (για τους λόγους του εν λόγω αιτητικού βλ. επίσης παράγραφο 6 δ της ένορκης δήλωσης της κας Μαριλένας Μιλτιάδου ημερομηνίας 08/04/2011 που συνοδεύει την επίδικη αίτηση καθώς και το λόγο παραμερισμού ΣΤ στην αγόρευση της Αιτήτριας/Εναγόμενης 2). Η εν λόγω παράγραφος Α

(5)της επίδικης αίτησης θα πρέπει να απορριφθεί για τους εξής λόγους: i. Ο τυχόν παραμερισμός του διατάγματος ημερομηνίας 09/12/2010 για ανανέωση του κλητηρίου εντάλματος θα ήταν άνευ αντικειμένου αφού η ανανέωση ίσχυε για έξι μήνες από την ημέρα του διατάγματος. ii Παρόλο που είναι ανεπιθύμητο να ορκίζεται δικηγόρος σε ένορκη δήλωση εκ μέρους του πελάτη του εντούτοις μια ένορκη δήλωση δεν αποκλείεται απλά επειδή ο ομνύων είναι δικηγόρος. Αυτό διευκρινίστηκε στις υποθέσεις Rybolovlev v. E. Rybolovleva και M. Holidings Ltd. κ.α. ν. Rybolovleva

(2009)1 Α.Α.Δ. .... όπου λέχθηκαν τα εξής: «Στις πιο πάνω καλά καθιερωμένες αρχές δεν κρίνουμε ορθό να προσθέσουμε ή να αναγνωρίσουμε και άλλη αρχή σύμφωνα με την οποία εάν ο ομνύων είναι δικηγόρος και δεν επεξηγεί με επάρκεια γιατί προβαίνει ο ίδιος στην ένορκη δήλωση και όχι ο πελάτης του, τότε η ένορκη δήλωση πάσχει και θα πρέπει ν' αγνοηθεί ή απορριφθεί.» iii. Η πλευρά της Αιτήτριας/Εναγόμενης 2 εισηγείται τον παραμερισμό του εν λόγω διατάγματος ανανέωσης ημερομηνίας 09/12/2010 ισχυριζόμενη ότι στη σχετική αίτηση ανανέωσης ημερομηνίας 25/11/2010 δυνάμει της οποίας είχε εκδοθεί το εν λόγω διάταγμα για ανανέωση του κλητηρίου εντάλματος, δεν είχε γίνει πλήρης αποκάλυψη. Κάτι τέτοιο δεν ευσταθεί. Στη σχετική ένορκη δήλωση που συνόδευε την εν λόγω αίτηση ημερομηνίας 25/11/2010 εμπεριέχετο ο ουσιώδης ισχυρισμός ότι παρά την προσπάθεια, επίδοση δεν είχε επιτευχθεί μέχρι τότε, και επίσης ότι ο λόγος ήταν ότι το όνομα της Εναγομένης 2 είχε γραφτεί ανορθόγραφα. Δεν ήταν αναγκαίο να εδίδετο λεπτομερής ανάλυση ως προς τα προβλήματα νομικής φύσεως που τυχόν υπήρχαν στην προηγούμενη επίδοση. Με βάση τα πιο πάνω η επίδικη αίτηση ημερομηνίας 08/04/2011 απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Καθ' ών η Αίτηση/Εναγόντων και εναντίον της Αιτήτριας/Εναγόμενης 2 όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο τα οποία να πληρωθούν στο τέλος. (Υπ.)................. Λ. Μάρκου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./Λ.Κ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο