Γιαννάκη Γεωργίου ν. Παύλου Παστελλά κ.α., Αρ. Αγωγής: 14/08, 19/12/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2012:A150 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Δρουσιώτη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 14/08 Μεταξύ: Γιαννάκη Γεωργίου Ενάγοντος και
- Παύλου Παστελλά
- Άννα χαραλάμπους Εναγόμενων -------------------------- Ημερομηνία: 19.12.2012 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα: κ. Ν. Καλλής για κ. Η. Δημοσθένους Για Εναγόμενους: κα Ευριπίδου για Ρίκκος Ν. Ερωτοκρίτου & Σία ΑΠΟΦΑΣΗ Ο ενάγοντας αξιώνει από τους εναγομένους 1 και 2 το ποσό των €29.046,22 το οποίο αντιστοιχεί στο ποσό των £17.
- Η αξίωση του βασίζεται στις έγγραφες συμφωνίες ημερομηνίας 30.7.2003 και 17.12.2004 οι οποίες υπεγράφησαν μεταξύ αυτού και των εναγομένων 1 και 2 και αφορούσαν την ανέγερση μίας κατοικίας στο ακίνητο με αριθμό εγγραφής 9155, τεμάχιο 497, Φ/Σχ 53/62 στο Κολόσσι της επαρχίας Λεμεσού. Περαιτέρω στην έκθεση απαίτησης του αναφέρει ότι οι εναγόμενοι 1 και 2 κατέβαλαν σε αυτόν το ποσό των £40.000 σε μετρητά και παρέμεινε το υπόλοιπο ποσό των £17.000 το οποίο εξακολουθούν να το οφείλουν. Περαιτέρω αναφέρει στην έκθεση απαίτησης του ότι συμμορφώθηκε πλήρως με τους όρους της συμφωνίας 30.7.2003 και 17.12.
- Οι εναγόμενοι 1 και 2 καταχώρησαν υπεράσπιση στην οποία κατ' αρχάς εγείρουν προδικαστική ένσταση ότι ο ενάγοντας δεν έχει οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα εναντίον των εναγομένων 1 και 2 γιατί δεν έχει προβεί σε νόμιμο τερματισμό των συμφωνιών ημερομηνίας 30.7.2003 και 17.12.
- Παραδέχονται την ύπαρξη των συμφωνιών και ισχυρίζονται ότι ο ενάγοντας με τη συμφωνία ημερομηνίας 17.12.2004 δεσμεύτηκε προς τους εναγομένους 1 και 2 να εξασφαλίσει τις αναγκαίες από το νόμο άδειες καθώς και πιστοποιητικό έγκρισης της κατοικίας, παραδέχονται ότι πώλησαν και μεταβίβασαν την κατοικία σε τρίτο πρόσωπο από τον Ιούλιο του 2006, παραδέχονται ότι κατέβαλαν στον ενάγοντα το ποσό των £40.000, αρνούνται όμως ότι οφείλουν σ' αυτόν το ποσό των £17.000 γιατί ο ενάγοντας παραβίασε ουσιώδη όρο της συμφωνίας και δεν είχε εξασφαλίσει τις σχετικές άδειες που προβλέπονταν από τη συμφωνία 17.12.
- Οι δικηγόροι των διαδίκων κατά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας προχώρησαν σε παραδεκτά γεγονότα και κατέθεσαν εκ συμφώνου τις συμφωνίες ημερομηνίας 30.7.2003 και 17.12.2004, ως Τεκμήρια 1 και 2 το περιεχόμενο των οποίων έγινε παραδεκτό γεγονός. Επίσης, παραδεκτό γεγονός αποτελεί και η παράγραφος 1 της έκθεσης απαιτήσεως ότι ο ενάγοντας κατά τον ουσιώδη χρόνο για την παρούσα αγωγή ήταν εργολάβος οικοδομών και ασχολείτο με άλλες συναφείς εργασίες. Ο ενάγοντας κατέθεσε στο Δικαστήριο ως ΜΕ1 και αναφέρθηκε στην υπογραφή των πιο πάνω αναφερόμενων συμφωνιών, Τεκμήρια 1 και 2, ότι οι εναγόμενοι 1 και 2 του πλήρωσαν μέχρι και την παράδοση της οικίας το συνολικό ποσό των £40.000 και παρέμεινε υπόλοιπο £17.
- Για την ανέγερση της κατοικίας υπήρχαν και έξτρα εργασίες τις οποίες δεν χρέωσε, γιατί υπήρξε μικρή καθυστέρηση στην παράδοση του έργου και ανέρχετο στο ποσό των £15.
- Κατέθεσε ως Τεκμήριο 3, φωτοαντίγραφο της άδειας οικοδομής της επίδικης κατοικίας. Αντεξεταζόμενος, ο μάρτυρας ανέφερε ότι το ποσό των £57.000 προνοούσε την παράδοση της κατοικίας και σε ερώτηση αν στους όρους της συμφωνίας περιλαμβανόταν και η ευθύνη του για έκδοση άδειας οικοδομής και πιστοποιητικού τελικής έγκρισης, ο μάρτυρας ανέφερε ότι άδεια οικοδομής έβγαλε αλλά πιστοποιητικό έγκρισης δεν μπόρεσε να βγάλει γιατί πωλήθηκε το σπίτι. Σε ερώτηση αν στη συμφωνία Τεκμήριο 2 οι έξτρα εργασίες έχουν συμφωνηθεί σε £3.250, ο μάρτυρας απάντησε ότι δεν συμφωνεί, γιατί οι έξτρα εργασίες ανέρχονταν στο ποσό των £15.
- Συμφωνεί όμως με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου
- Περαιτέρω ανέφερε ότι υπήρχε επιβλέπων πολιτικός μηχανικός και ήταν το γραφείο Λεβέντης και Λεβέντης. Ανέφερε ότι η αίτηση υπεβλήθηκε το 2004 ή 2005 για άδεια οικοδομής και η οικία ολοκληρώθηκε μέσα σε περίοδο έξι μηνών. Σε ερώτηση γιατί υπήρξε καθυστέρηση, απάντησε ότι υπήρχε ένα κομμάτι που απαλλοτριώθηκε από το ακίνητο. Σε ερώτηση για ποιο λόγο δεν εξασφάλισε πιστοποιητικό έγκρισης, απάντησε ότι πέρασαν κάποια χρόνια και η οικία είχε πωληθεί. Ο ΜΕ2, Γεώργιος Λεβέντης, ανέφερε ότι είναι αρχιτέκτονας και ότι ο ενάγοντας είναι πελάτης του από το
- Του υποδείχθηκε η άδεια οικοδομής, Τεκμήριο 3, την οποία αναγνώρισε και ανέφερε ότι μετά τη διεκπεραίωση του έργου και ενόψει του γεγονός ότι το σπίτι κτίστηκε κάτω από την επίβλεψη του γραφείου του, πήγε για να εξετάσει και διαπίστωσε ότι υπήρχαν διαφορές από την άδεια οικοδομής τις οποίες έκανε ο αγοραστής με αποτέλεσμα να μην μπορεί να προχωρήσει με αίτηση για έκδοση πιστοποιητικού τελικής εγκρίσεως. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι στην αρχή επισκεπτόταν την οικοδομής πολιτικός μηχανικός διορισμένος από το γραφείο του και στη συνέχεια ο ίδιος προσωπικά. Αρνήθηκε ότι δεν είχε την επίβλεψη του έργου και ανέφερε ότι επισκέφθηκε την οικοδομή στις αρχές του 2005 μαζί με τον ενάγοντα και ανέφερε ότι οι λόγοι που δεν μπορεί να εκδοθεί το πιστοποιητικό έγκρισης είναι οι παρατυπίες που υπάρχουν στην οικοδομή από τους εναγομένους. Αρνήθηκε την υποβολή ότι δεν έχουν γίνει οποιεσδήποτε αλλαγές. Η ΜΕ3, Χρυστάλλα Φυλακτού, σύζυγος του ενάγοντα, ανέφερε ότι στην παρουσία των εναγομένων 1 και 2, του συζύγου της και του δικηγόρου της του κ. Καλλή, έδωσε στον εναγόμενο 1 την επιστολή τερματισμού την οποία μόλις είδε ο εναγόμενος 1 άρχισε να φωνάζει. Κατάθεσε ως Τεκμήριο 4 την επιστολή ημερομηνίας 3.1.
- Η μάρτυρας αντεξεταζόμενη ερωτήθηκε αν έχει οποιοδήποτε πιστοποιητικό που να δείχνει ότι το Τεκμήριο 4 επιδόδθηκε στον εναγόμενο 1, απάντησε αρνητικά αλλά επέμεινε στη θέση της ότι του την παρέδωσε η ίδια. Ως ΜΥ1, κατέθεσε η εναγομένη 2, Άννα Χαραλάμπους η οποία στη γραπτή της δήλωση αναφέρεται στις συμφωνίες ημερομηνίας 30.7.2003 και 17.12.2004 και αναφέρει ότι στις 17.12.2004 ο ενάγοντας τους παρέδωσε την κατοικία και ενόψει του γεγονότος ότι δεν υπήρχαν οι αναγκαίες άδειες καθώς και το πιστοποιητικό τελικής έγκρισης, παρά την υποχρέωση που ανέλαβε σύμφωνα με τη συμφωνία 30.7.2003, υπέγραψαν τη νέα συμφωνία ημερομηνίας 17.12.2004 με την οποία ο ενάγοντας ανάλαβε να εκδώσει τις απαιτούμενες άδειες και το πιστοποιητικό τελικής έγκρισης. Ανέφερε ότι του πλήρωσαν το συνολικό ποσό των £40.000 και παρέμεινε το ποσό των £17.000 το οποίο θα πληρωνόταν στον ενάγοντα ταυτόχρονα με την έκδοση των σχετικών αδειών και του πιστοποιητικού τελικής έγκρισης. Είναι η θέση της ότι η αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί καθότι ο ενάγοντας δεν προέβηκε στην υποβολή αίτησης για έκδοση πιστοποιητικού τελικής έγκρισης της κατοικίας και ουδέποτε τους ζητήθηκε είτε προφορικώς είτε γραπτώς να του καταβάλουν το ποσό των £17.000 καθότι ο ενάγοντας δεν υλοποίησε την υποχρέωση που ανέλαβε με βάση τη συμφωνία ημερομηνίας 17.12.
- Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω όλους τους μάρτυρες την στιγμή που κατέθεταν ενώπιον του Δικαστηρίου και με την ίδια προσοχή προχωρώ να εξετάσω την μαρτυρία τους. Το έργο της αξιοπιστίας είναι ένα πολυσύνθετο και λεπτό έργο παρατήρησης κατατεθέντων μαρτύρων και ορθά έχει χαρακτηριστεί ως το σημαντικότερο καθήκον του Δικαστηρίου, (βλ. C & A Pelekanos Associates Ltd
(1991)1 Α.Α.Δ 1273). Ασκώντας συνεπώς το καθήκον μου σε σχέση με τα πρόσωπα που έχουν καταθέσει ενώπιον μου παρατηρώ τα εξής: Φυσικά η παρούσα αγωγή δεν είναι θέμα που άπτεται μόνο της αξιοπιστίας των μαρτυρίων αλλά είναι και θέμα ερμηνείας των συμφωνιών οι οποίες έχουν κατατεθεί εκ συμφώνου. Δεν λέω ότι ενάγοντας έχει πει ψέματα στο Δικαστήριο ή έχει υποπέσει σε σοβαρές αντιφάσεις οι οποίες να μειώνουν την αξιοπιστία της μαρτυρίας του. Τα περισσότερα από αυτά που έχει καταθέσει, αποτελούν κοινά παραδεκτά γεγονότα. Το κύριο σημείο της μαρτυρίας του δεν είναι αν έχει διορίσει επιβλέποντα μηχανικό ή αν υπήρχε επίβλεψη του έργου από την αρχή ή όχι. Το θέμα που πρέπει να εξετάσει το Δικαστήριο είναι αν με βάση τα όσα ο ενάγοντας έχει καταθέσει, υλοποιούνται οι υποχρεώσεις που έχει αναλάβει με βάση το Τεκμήριο 2, δηλαδή τη συμφωνία ημερομηνίας 17.12.2004, που όπως ο ίδιος ως ισχυρίζεται έχει συμμορφωθεί πλήρως με τους όρους της συγκεκριμένης συμφωνίας. Φαίνεται ότι ο ενάγοντας κάτω από το βάρος των πράξεων του να έχει ζητήσει από τον αρχιτέκτονα που εκπόνησε τα σχέδια να προβεί σε άμεσες ενέργειες ώστε να μπορέσει να προχωρήσει να υποβάλει τις σχετικές αιτήσεις για την έκδοση των απαιτούμενων αδειών, κάτι που έχει καταφέρει εν μέρει να επιτευχθεί, κατάφερε να εκδοθεί η άδεια οικοδομής που αφορά την επίδικη κατοικία. Δεν έχω πεισθεί από τα όσα έχει καταθέσει ο ίδιος ότι έχει προβεί στον τερματισμό των επίδικων συμφωνιών, κάτι που φυσικά δεν ήταν σε θέση να απαντήσει μετά βεβαιότητας. Περαιτέρω, αυτό που με προβληματίζει είναι το γεγονός ότι δεν μας έχει αναφέρει αν έχει λάβει οποιαδήποτε μέτρα από τη στιγμή που ο ίδιος, ως ισχυρίζεται μαζί με τον επιβλέποντα μηχανικό, μετέβησαν στην οικία και διαπίστωσαν να υπάρχουν επεμβάσεις που να μην του έδιδαν το δικαίωμα να εκδοθεί τελικό πιστοποιητικό έγκρισης. Ο ΜΕ2, Γεώργιος Λεβέντης, αρχιτέκτονας, έχει αναφέρει ότι είχε την επίβλεψη της οικοδομής και ότι έχει προχωρήσει στην έκδοση της άδειας οικοδομής τον Ιούλιο του 2006, αναγνώρισε το Τεκμήριο 3, το οποίο αποτελεί αντίγραφο της άδειας οικοδομής. Επίσης μας ανέφερε ότι επισκέφθηκε την οικία με τον πελάτη του, δηλαδή τον ενάγοντα και διαπίστωσε ότι υπήρχαν αλλαγές στο σπίτι με αποτέλεσμα να μην μπορεί να προχωρήσει στην αίτηση για έκδοση πιστοποιητικού τελικής έγκρισης. Φυσικά ο μάρτυρας, ως εμπειρογνώμονας, θα έπρεπε τουλάχιστον με εμπεριστατωμένη έκθεση και με γεγονότα να εξηγούσε στο Δικαστήριο ποιες ήταν αυτές οι επεμβάσεις, πότε έγιναν αν γνώριζε και για ποιο λόγο ήταν τέτοιας φύσης που να μην επιτρέπουν στην υποβολή αίτησης για έκδοση πιστοποιητικού τελικής έγκρισης. Έχει αφήσει εντύπωση ότι ήρθε στο Δικαστήριο απλά και μόνο να βοηθήσει τον ενάγοντα, που ως ισχυρίζεται είναι πελάτης του. Την ίδια εντύπωση έχει αφήσει και η ΜΕ3, σύζυγος του ενάγοντα Χρυστάλλα Φυλακτού, η οποία ουσιαστικά ήρθε στο Δικαστήριο για να καταθέσει την επιστολή τερματισμού, το Τεκμήριο 4, την οποία ο σύζυγος της, ενάγοντας, δεν παρουσίασε στο Δικαστήριο. Ήταν πασιφανής αυτή η προσπάθεια της ενώπιον του Δικαστηρίου και η μαρτυρία της απορρίπτεται στο σύνολο της. Η ΜΥ1, Άννα Χαραλάμπους, εναγόμενη 2, καλυπτόμενη από τα λάθη και τις παραλείψεις του ενάγοντα, προσπάθησε να πείσει και αυτή το Δικαστήριο ότι είναι το αναίτιο μέρος και ότι έχει υποστεί ουσιαστικές ζημιές τόσο αυτή όσο και ο σύζυγος της από τις πράξεις του ενάγοντα. Έχοντας στα χέρια της τη συμφωνία Τεκμήριο 3 ημερομηνίας 17.12.2004, παραδέχεται από τη μια ότι οφείλει στον ενάγοντα το ποσό των £17.000 όμως προϋποθέτει την καταβολή με την έκδοση πιστοποιητικού τελικής έγκρισης. Αν και υπερβολική σε διάφορα σημεία της μαρτυρίας της, η μαρτυρία της επί του θέματος που αφορά τη συμφωνία Τεκμήριο 3 έχει παραμείνει αναντίλεκτη και αποδεκτή από το Δικαστήριο. Με βάση τα παραδεκτά γεγονότα και τη μαρτυρία όπως έχει αξιολογηθεί ανωτέρω διαπιστώνεται ότι ο ενάγοντας και οι εναγόμενοι 1 και 2 στις 30.7.2003 υπέγραψαν συμφωνία με την οποία οι εναγόμενοι 1 και 2 ανέθεσαν στον ενάγοντα την ανέγερση κατοικίας εντός ενός δευτέρου μεριδίου του οικοπέδου με αρ. εγγραφής 9155, τεμάχιο 497, Φ/Σχ 53/62 που βρίσκεται στο Κολόσσι. Ο ενάγοντας ως εργολάβος οικοδομών συμφώνησε να εκτελέσει τις εργασίες και οι εναγόμενοι συμφώνησαν να τον πληρώσουν το ποσό των £57.000 με τον τρόπο που αναφέρεται στο Τεκμήριο 1 και η εξόφληση θα γίνει με την αποπεράτωση και παράδοση της κατοικίας. Με βάση τον όρο 6 της συμφωνίας, Τεκμήριο 1, ο ενάγοντας θα βαρύνεται με όλα τα εργατικά και ειδικά όπως και με όλα τα έξοδα για την εκπόνηση των αρχιτεκτονικών σχεδίων, την έκδοση πολεοδομικής άδειας, άδειας οικοδομής και πιστοποιητικού εγκρίσεως. Στις 17.12.2004 υπέγραψαν νέα συμφωνία, το Τεκμήριο 2, στην οποία περιλαμβάνονται οι όροι της συμφωνίας Τεκμήριο 1 και επειδή έχουν ολοκληρωθεί οι εργασίες στην κατοικία και οι εναγόμενοι 1 και 2 κατέβαλαν το συνολικό ποσό £40.000 και επειδή δεν έχουν εξασφαλιστεί οι άδειες, πολεοδομική και οικοδομική και το πιστοποιητικό έγκρισης λόγω ιδιαιτέρων προβλημάτων, οι εναγόμενοι 1 και 2 αποδέχθηκαν την παράδοση του έργου με την επιφύλαξη ο ενάγοντας να έχει την ευθύνη για την εξασφάλιση των σχετικών αδειών του πιστοποιητικού εγκρίσεως και όλων των συνεπακόλουθων συνεπειών που πιθανόν να προέλθουν από αυτά. Επίσης, οι διάδικοι συμφώνησαν ότι το ποσό των £17.000 που παρέμεινε για εξόφληση του συμφωνηθέντος τιμήματος εξοφληθεί από τους εναγόμενους 1 και 2 χωρίς τόκους ταυτόχρονα με την εξασφάλιση από τον ενάγοντα των σχετικών αδειών και το πιστοποιητικό έγκρισης της οικοδομής. Το άρθρο 10
(1)του περί Συμβάσεως Νόμου, Κεφ. 149 αναφέρει: «Συμβάσεις είναι όλες οι συμφωνίες οι οποίες καταρτίζονται με την ελεύθερη συναίνεση μερών ικανών προς το συμβάλλεσθαι, για νόμιμη αντιπαροχή και νόμιμο σκοπό, οι οποίες δεν χαρακτηρίζονται ρητά από το Νόμο αυτό ως άκυρες τηρουμένων των διατάξεων του Νόμου αυτού, οι συμβάσεις δύνανται να καταρτίζονται γραπτά ή προφορικά ή μερικώς γραπτά και μερικώς προφορικά ή δύνανται να συνάγονται από τη συμπεριφορά των μερών.» Η ευπαίδευτη δικηγόρος των εναγομένων 1 και 2 παρέπεμψε το Δικαστήριο στην υπόθεση Χ.Π.Θ. Αλεξάνδρου ΛΤΔ ν. Συμβουλίου Αποχετεύσεως Λευκωσίας
(1999)1 Α.Α.Δ. 630 και στην υπόθεση Alpan Furnishing v. Δημάδη
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 170, σε σχέση με την ερμηνεία της σύμβασης και πως πρέπει οι όροι των συμβάσεων να διατυπώνονται με σαφήνεια. Στην παρούσα υπόθεση και ειδικά στη συμφωνία ημερομηνίας 17.12.2004 Τεκμήριο 2, τα μέρη έχουν διατυπώσει με σαφήνεια τις προθέσεις τους με αποτέλεσμα να μην γίνεται δεκτή η εισαγωγή οποιασδήποτε εξωγενής μαρτυρίας προς άρση των αμφιβολιών ως προς τις προθέσεις των συμβαλλομένων και συγκεκριμένα στην παράγραφο 2 του Τεκμηρίου 2 αναφέρεται «ότι το εναπομείναν υπόλοιπο των £17.000 προς εξόφληση του συμφωνηθέντος τιμήματος εξοφληθεί από τους εναγόμενους 1 και 2 χωρίς τόκο ταυτόχρονα και εφόσον εξασφαλίσει ο ενάγοντας τις σχετικές άδειες και το πιστοποιητικό έγκρισης της ανεγερθείσας οικοδομής». Έχει εκδοθεί άδεια οικοδομής, Τεκμήριο 3. Συνεπάγεται ότι για να εκδοθεί άδεια οικοδομής, προϋπήρξε προηγουμένως η έκδοση πολεοδομικής άδειας. Συνεπώς αυτό που παραμένει είναι η έκδοση πιστοποιητικού τελικής έγκρισης, κάτι το οποίο και ο ενάγοντας έχει παραδεκτεί ότι δεν έχει εκδοθεί. Ο ενάγοντας ως όφειλε δεν έχει παραθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου ικανή μαρτυρία ώστε το Δικαστήριο να μπορεί να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι από υπαιτιότητα των εναγομένων 1 και 2 ή άλλων προσώπων καθίσταται αδύνατη η έκδοση πιστοποιητικού εγκρίσεως. Δεν έχει παραθέσει μαρτυρία ποια ήταν τα ιδιαίτερα προβλήματα τα οποία κατά την υπογραφή της συμφωνίας Τεκμήριο 2 δεν επέτρεπαν την έκδοση πιστοποιητικού τελικής έγκρισης. Τέλος, δεν υπάρχει αποδεκτή μαρτυρία ότι υπήρξε νόμιμος τερματισμός της συγκεκριμένης συμφωνίας εκ μέρους του ενάγοντα ώστε ως αναίτιο μέρος να αξιώσει αποζημιώσεις. Με βάση τα πιο πάνω, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι ο ενάγοντας είναι αυτός που δεν έχει ικανοποιήσει τη συμφωνία Τεκμήριο 2 ημερομηνίας 17.12.2004 και συγκεκριμένα την έκδοση πιστοποιητικού εγκρίσεως ώστε να καθιστά απαιτητό από τους εναγόμενους 1 και 2 το ποσό των £17.000, ως είναι και η βάση της αγωγής του. Ως εκ τούτου, η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του ενάγοντα και εναντίον των εναγομένων 1 και 2 όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)............ Μ. Δρουσιώτης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other action/Final Αναφορά: Πολιτική - παράβαση συμφωνίας cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο