← Κύπρος

ΔΕΣΠΩΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ κ.α. ν. ΜΑΡΩΣ ΙΩΑΝΝΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 4084/2010, 21/12/2012

ΔΕΣΠΩΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ κ.α. ν. ΜΑΡΩΣ ΙΩΑΝΝΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 4084/2010, 21/12/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2012:A153 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Μάρκου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4084/2010 Μεταξύ: 1. ΔΕΣΠΩΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ από τη Λεμεσό 2. ΑΝΔΡΕΑ ΙΩΑΝΝΟΥ από τη Λεμεσό και τώρα κάτοικος Λονδίνου διά της ειδικού πληρεξουσίου αντιπροσώπου του Δέσπως Χριστοφόρου 3. ΒΑΡΒΑΡΑΣ ΙΩΑΝΝΟΥ από τη Λεμεσό Εναγόντων -και- 1. ΜΑΡΩΣ ΙΩΑΝΝΟΥ, από τη Λεμεσό 2. ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΑΝΩΛΗ, από τη Λεμεσό Εναγομένων --------------------------- Αίτηση ημερ. 26/01/2011 Ημερομηνία: 21/12/2012 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές/Εναγόμενους: κ. Λ. Κολατσής Για τους Καθ' ών η Αίτηση/Ενάγοντες: κα Ρ. Κοκκόνια για κ. Γ. Χριστοφίδη ---------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η (Με προηγούμενη ενδιάμεση απόφαση του το Δικαστήριο ενέκρινε την αίτηση ημερομηνίας 26/01/2011 για να ακουστούν προδικαστικά οι ενστάσεις οι οποίες εγείρονται στην παράγραφο 1 της Έκθεσης Υπεράσπισης. Η παρούσα απόφαση αφορά την ουσία των εν λόγω προδικαστικών ενστάσεων.) ΚΟΙΝΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΑ ΔΙΚΟΓΡΑΦΑ Με βάση τα δικόγραφα τα εξής αποτελούν κοινό έδαφος: ότι ο Γεώργιος Ιωάννου, απεβίωσε στη Λεμεσό εντός της δικαιοδοσίας του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, καταλείποντας διαθήκη, ημερομηνίας 02/05/1997 (στο εξής «η διαθήκη»). Η Ενάγουσα αρ. 1 είναι Κύπρια πολίτης, θυγατέρα και νόμιμη κληρονόμος του ως άνω αποβιώσαντα. Ο Ενάγοντας αρ. 2 είναι υιός και νόμιμος κληρονόμος του αποβιώσαντα, μόνιμος κάτοικος Λονδίνου Αγγλίας με διεύθυνση, 59, Prebend Gardens, Stamford Brook, London, W6 OXT, England, United Kingdom. Η Ενάγουσα αρ. 3, είναι σύζυγος του αποβιώσαντα. Και οι τρεις Ενάγοντες έχουν σώας τας φρένας. Η Εναγόμενη 1 είναι θυγατέρα και επίσης κληρονόμος του αποβιώσαντα και μητέρα του Εναγόμενου 2. Οι Ενάγοντες ενάγουν τους Εναγόμενους υπό την ιδιότητά τους ως νόμιμοι κληρονόμοι του αποβιώσαντα. Ο αποβιώσας κατέλειπε ακίνητη περιουσία το ½ μερίδιο ενός διαμερίσματος στην οδό Γωνία Αρχιμήδους και Αττικού αρ. 15, Celebrity Place, Διαμ. 11, στη Λεμεσό, Τομέας 3031, με κατά προσέγγιση αξία €60.000 περίπου. (Σ' αυτό το σημείο οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι ο αποβιώσας κατέλειπε και άλλη περιουσία). Τα άτομα που διεκδικούν ιδιότητα νόμιμου κληρονόμου του αποβιώσαντα είναι οι τρεις Ενάγοντες και η Εναγόμενη 1. Η Εναγόμενη 1 με βάση τη Διαθήκη είναι κληροδόχος ακίνητης περιουσίας του αποβιώσαντα (όμως οι μεν Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι η Εναγόμενη 1 είναι η κατονομαζόμενη στη Διαθήκη του αποβιώσαντα και κληροδόχος όλης της ακίνητης του περιουσίας κατά παράβαση του Νόμου, ενώ οι Εναγόμενοι θέτουν τους ισχυρισμούς τους που περιγράφονται πιο κάτω σε άλλο σημείο της παρούσας απόφασης, κάτω από τον τίτλο: "Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση"). Ο Εναγόμενος 2, υιός της Εναγόμενης 1 και εγγονός του αποβιώσαντα, κατά την 21/05/2010 υπέβαλε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού την Αίτηση αρ. 238/10, με την οποία αιτείται να του χορηγηθούν έγγραφα διαχείρισης της περιουσίας του αποβιώσαντα. Οι Ενάγοντες έφεραν ένσταση στην πιο πάνω αίτηση του Εναγόμενου 2 και γι αυτό προχώρησαν σε διαδικασία ανακοπής (CAVEAT), η οποία καταχωρήθηκε εκ μέρους των Εναγόντων στις 04/06/2010 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού και με την οποία δεν συγκατατίθενται και δεν συμφωνούν στην αίτηση του Εναγόμενου 2, για παραχώρηση σε αυτόν εγγράφων διαχείρισης με συνημμένη διαθήκη και/ή παραχώρησης διατάγματος επικύρωσης της ως άνω διαθήκης. Ο Εναγόμενος 2 δεν είναι το κατονομαζόμενο πρόσωπο στη διαθήκη του αποβιώσαντα. Ο Ενάγοντας 2 είναι ο κατονομαζόμενος εκτελεστής της διαθήκης του αποβιώσαντα. Η ΘΕΣΗ ΤΩΝ ΕΝΑΓΟΝΤΩΝ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΑΠΑΙΤΗΣΗΣ Οι Ενάγοντες θεωρούν ότι η Εναγόμενη 1 είναι η κατονομαζόμενη στη διαθήκη του αποβιώσαντα κληροδόχος όλης της ακίνητης του περιουσίας κατά παράβαση του Νόμου (παράγρ. 5). Θεωρούν επίσης ότι ο Εναγόμενος 2 δε δικαιούται να του παραχωρηθούν έγγραφα διαχείρισης και/ή διάταγμα επικύρωσης της διαθήκης και/ή να διοριστεί διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντα. Ισχυρίζονται ότι τέτοιο δικαίωμα έχει ο Ενάγοντας 2 ο οποίος είναι ο κατονομαζόμενος εκτελεστής της διαθήκης του αποβιώσαντα και ο οποίος μπορεί να προχωρήσει προσωπικά και/ή μέσω αντιπροσώπου του σε σχετική αίτηση στο Ε.Δ. Λεμεσού για παραχώρηση εγγράφων διαχείρισης. Διαζευκτικά ισχυρίζονται ότι τέτοιο δικαίωμα έχουν οι Ενάγοντες 1 και 3 ως πλησιέστεροι από τον Εναγόμενο 2 συγγενείς του αποβιώσαντα. Διαζευκτικά ισχυρίζονται και συμφωνούν ότι η Ενάγουσα 1 έχει προτεραιότητα έναντι του Εναγόμενου 2 για να προχωρήσει σε σχετική αίτηση για παραχώρηση σ' αυτήν εγγράφων διαχείρισης. Οι Ενάγοντες ισχυρίζονται περαιτέρω ότι η διαθήκη του αποβιώσαντα είναι άκυρη και/ή κατά παράβαση του Νόμου και/ή άκυρη στο βαθμό που διανέμει μεγαλύτερο ποσοστό της περιουσίας του αποβιώσαντος από τη διαθέσιμη μοίρα και/ή τη νόμιμη μοίρα στην Εναγόμενη 1 παραβιάζοντας τα κληρονομικά δικαιώματα των Εναγόντων. Με βάση τους πιο πάνω ισχυρισμούς οι Ενάγοντες ζητούν με το παρακλητικό της παρούσας αγωγής τις εξής θεραπείες: «Α. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η Διαθήκη ημερομηνίας 02/05/1997, του αποβιώσαντα Γεωργίου Ιωάννου, με αριθμό ταυτότητας 333614, τέως από τη Λεμεσό είναι άκυρος και στερημένη εννόμου συνεπείας και/ή είναι άκυρος στο βαθμό που η κατονομαζόμενη προς την Εναγόμενη 1 μοίρα υπερβαίνει και/ή είναι μεγαλύτερη της διαθέσιμης μοίρας. Β. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η Διαθήκη ημερομηνίας 02/05/1997 του αποβιώσαντα Γεωργίου Ιωάννου, με αριθμό ταυτότητας 333614, τέως από τη Λεμεσό είναι άκυρος λόγω παράλειψης εκτελέσεως αυτής συμφώνως της κειμένης Νομοθεσίας. Γ. Δήλωση και/ή Διάταγμα του Δικαστηρίου δια του οποίου η Εναγόμενη 1 να καθίσταται, συνεπεία των πιο πάνω, έκπτωτη και/ή μη δικαιούμενη ποσοστού μεριδίου από την περιουσία του αποβιώσαντα πέραν του ποσοστού διαθέσιμης μοίρας που είχε δικαίωμα ο αποβιώσας να διαθέσει προς αυτή μέσω διαθήκης. Ε. Διάταγμα κατανομής και/ή διανομής του κληρονομικού μεριδίου των Εναγόντων όπως προνοεί ο Περί Διαχείρισης Κληρονομιών Νόμος και οι σχετικοί κανονισμοί. ΣT. Διάταγμα καθορισμού της διαθέσιμης μοίρας μέσω διαθήκης όπως προβλέπει ο Περί Διαθηκών και Διαδοχής Νόμος. Ζ. Δήλωση και/ή Διάταγμα του Δικαστηρίου δια του οποίου ο Εναγόμενος 2 να καθίσταται, συνεπεία των πιο πάνω, έκπτωτος και/ή μη δικαιούμενος να διορισθεί ως εκτελεστής/διαχειριστής της Διαθήκης και/ή της περιουσίας του ως άνω αποβιώσαντα. Η. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διορίζει τον Ενάγοντα 2, Ανδρέα Ιωάννου, κατονομαζόμενο εκτελεστή της διαθήκης και/ή την αντιπρόσωπό του, Δέσπω Χριστοφόρου, ως διαχειρίστρια και/ή εκτελεστή της περιουσίας του αποβιώσαντα υπό την ιδιότητά της ως αντιπροσώπου του κατονομαζόμενου εκτελεστή της διαθήκης του αποβιώσαντα Γεώργιου Ιωάννου. Θ. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διορίζει την Ενάγουσα 1, Δέσπω Χριστοφόρου, ως διαχειρίστρια και/ή εκτελεστή της περιουσίας του αποβιώσαντα υπό την προσωπική της ιδιότητα στην περίπτωση που το Δικαστήριο δεν ήθελε επικυρώσει τον αιτούμενο διορισμό του Ανδρέα Ιωάννου κατονομαζόμενου εκτελεστή της διαθήκης του αποβιώσαντα Γεωργίου Ιωάννου ως διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντος. Ι. Οιανδήποτε άλλη θεραπεία την οποία κατά την κρίση του το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει δίκαια και/ή εύλογο. Κ. Τα έξοδα, πλέον Φ.Π.Α.» Να σημειωθεί ότι το ειδικά οπισθογραφημένο Κλητήριο συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της Ενάγουσας αρ. 1, ημερομηνίας 23/08/2010, στην οποία αναφέρει ότι είναι δεόντως εξουσιοδοτημένη από όλους τους υπόλοιπους Ενάγοντες για να προβεί στην ένορκη δήλωση με το περιεχόμενο της οποίας συμφωνούν πλήρως. Αναφέρει περαιτέρω ότι προβαίνει στην ένορκη δήλωση προς επιβεβαίωση της οπισθογράφησης του κλητήριου προς σφράγιση. Επιβεβαιώνει ότι οι μόνοι κληρονόμοι του αποβιώσαντα είναι η ίδια και οι υπόλοιποι δύο Ενάγοντες, καθώς και η Εναγόμενη 2. Ακολούθως, προσθέτει τα εξής: "4. Ο διορισμός μου από το σεβαστό Δικαστήριο, ως μοναδικής διαχειρίστριας προσωπικά ή ως αντιπρόσωπος του ενάγοντος 2 της περιουσίας του αποβιώσαντος ή η παραχώρηση σε μένα διατάγματος επικύρωσης της διαθήκης για την περιουσία του αποθανόντος πατέρα μου είναι προς το συμφέρον όλων των ενδιαφερόμενων μερών. Ο ζητούμενος από μένα διορισμός θα αποτρέψει την δυσπιστία μεταξύ μας ως κληρονόμων και τις αντιπαραθέσεις που δημιουργήθησαν μετά την υποβολή της αίτησης του εναγομένου 2 αρ. 238/2010 Ε.Δ. Λεμεσού με την οποία επιχειρείται η αλλαγή της βούλησης του αποβιώσαντος και η αντικατάσταση του κατονομαζόμενου εκτελεστή της διαθήκης αδελφού μου ενάγοντος 2. 5. Η απαιτούμενη κατ' ένσταση παραχώρηση εγγράφων διαχείρισης στον εναγόμενο 2 δεν μπορεί να γίνει αποδεχτή αφού δεν συντρέχουν οι λόγοι που επικαλείται ο εναγόμενος 2 στην αίτηση του. 6. Ως πλησιέστερη συγγενής προς τον αποβιώσαντα από ότι ο εναγόμενος 2 αλλά και ως πρόσωπο που τυγχάνει της απολύτου αποδοχής και εμπιστοσύνης και των υπόλοιπων εναγόντων αλλά και της μεγαλύτερης πλειοψηφίας των κληρονόμων από ότι ο εναγόμενος 2 από μόνος του δηλώ ότι είμαι σε θέση να διασφαλίσω την σωστή διαχείριση και διανομή της περιουσίας του αποβιώσαντος πατέρα μου. 7. Η Διαθήκη της περιουσίας του αποβιώσαντος ημερομηνίας 2/5/1997 είναι παράνομη και άκυρη στο βαθμό που διανέμει μεγαλύτερο ποσοστό της περιουσίας του αποθανόντος από τη διαθέσιμη μοίρα στη μία από τους κληρονόμους του δηλαδή την Μάρω Γεωργίου Ιωάννου και αγνοεί και παραβιάζει τα κληρονομικά δικαιώματα των υπόλοιπων κληρονόμων - εναγόντων μεταξύ των οποίων και τα δικά μου, για αυτό οι ενάγοντες ζητούν διανομή της περιουσίας του αποβιώσαντος σύμφωνα με το κληρονομικό τους μερίδιο όπως προνοεί η σχετική νομοθεσία καθώς και τον διορισμό μου ως διαχειρίστριας της περιουσίας του αποβιώσαντος ως το συνημμένο κλητήριο. 8. Περαιτέρω δηλώ ότι όλα τα γεγονότα τα οποία αναφέρονται εις το εν λόγω κλητήριο εξ όσον κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω είναι αληθή και ορθά.» ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΚΑΙ ΑΝΤΑΠΑΙΤΗΣΗ Στο εν λόγω δικόγραφο, οι Εναγόμενοι καταρχήν εγείρουν στην παράγραφο 1 προδικαστικές ενστάσεις οι οποίες συνοψίζονται ως εξής: i. Οι ενστάσεις και/ή οι θέσεις των Εναγόντων στις παραγράφους 1 - 25 της Έκθεσης Απαίτησης είναι πρόωρες και/ή άσχετες με τις επιτρεπόμενες να προβληθούν υπό τις περιστάσεις ενστάσεις και/ή τις ενστάσεις κατά του κύρους της επίδικης διαθήκης και συνεπώς η αγωγή θα πρέπει ν' απορριφθεί. ii. Όλοι οι ισχυρισμοί στην Έκθεση Απαίτησης περί παραβίασης των κληρονομικών μεριδίων των Εναγόντων και/ή της νόμιμης μοίρας ως εκ της Διαθήκης του αποβιώσαντα είναι πρόωρες και/ή δεν μπορούν να εγερθούν σε αυτό το στάδιο και/ή πριν την απογραφή της περιουσίας του αποβιώσαντα και πριν να υπάρχει αποκρυσταλλωμένη εκτίμηση για την αξία της περιουσίας του αποβιώσαντα. iii. Ακόμη και εάν οι πιο πάνω ισχυρισμοί περί παράβασης της νόμιμης μοίρας ευσταθούσαν, σε καμία περίπτωση δεν συνιστούν καλή και νόμιμη ένσταση για τους σκοπούς της παρούσας αγωγής και σε καμία περίπτωση οι εν λόγω ισχυρισμοί δεν προσβάλουν την εγκυρότητα και/ή τη νομιμότητα της διαθήκης του αποβιώσαντος και/ή δεν επηρεάζουν τη νομιμότητα της και συνεπώς με δεδομένη και την απουσία υπό τις περιστάσεις νομικά επιτρεπτών ενστάσεων η αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί. v. Η αγωγή και/ή η Έκθεση Απαίτησης των Εναγόντων με βάση τα πιο πάνω, είναι εξ υπαρχής άκυρη και/ή άνευ νομίμου αποτελέσματος και/ή δεν υπάρχει καμία καλή και/ή νόμιμη ένσταση στην Αίτηση με αριθμό 238/2010 του Ε.Δ. Λεμεσού, και συνεπώς η εν λόγω Αίτηση θα πρέπει να επιτύχει και να εκδοθούν έγγραφα διαχείρισης με συνημμένη διαθήκη στον Εναγόμενο 2 (βλ. παρ. 1 (i), (ii), (iii), (iv), (v), (
  2. vi)της Έκθεσης Υπεράσπισης). Ακολούθως, χωρίς επηρεασμό των προδικαστικών ενστάσεων, τίθενται οι ακόλουθοι ισχυρισμοί: Ισχυρίζονται ότι η ημερομηνία θανάτου του αποβιώσαντα είναι στις 11/07/2007. Αγνοούν τον αριθμό της ταυτότητας των Εναγόντων Αρνούνται ότι οι Ενάγοντες είναι δικαιούχοι στην έγερση της παρούσας αγωγής. Αναφορικά με την παράγραφο 5 της Έκθεσης Απαίτησης, όπου οι Ενάγοντες ισχυρίζονται μεταξύ άλλων ότι η Εναγόμενη 1 είναι η κατονομαζόμενη στη διαθήκη του αποβιώσαντα και κληροδόχος όλης της ακίνητης περιουσίας του αποβιώσαντα κατά παράβαση του νόμου, οι Εναγόμενοι στην Υπεράσπισή τους αρνούνται τον εν λόγω ισχυρισμό στο μέτρο και στο βαθμό που αυτός αντίκειται με την υπεράσπιση. Οι Εναγόμενοι, περαιτέρω, ισχυρίζονται τα ακόλουθα: i. Ο Εναγόμενος 2, ο οποίος είναι εγγονός του αποβιώσαντα και υιός της Εναγόμενης 1, ήταν και είναι εξουσιοδοτημένος από την Εναγόμενη 1 για την υποβολή της αίτησης αρ. 238/10, Ε.Δ. Λεμεσού. ii. Η αναφερόμενη διαθήκη του αποβιώσαντα έχει μεταξύ άλλων τις εξής πρόνοιες: (α) Ο αποβιώσας κατέλειπε στην Εναγόμενη 1, την ακίνητη περιουσία του που περιγράφεται και που καλύπτεται από το πιστοποιητικό εγγραφής Ακίνητης ιδιοκτησίας 57984, στο εφεξής καλούμενο "το ακίνητο", καθώς επίσης και την κινητή περιουσία του, που αποτελεί μέρος του εν λόγω Ακινήτου. (β) Ο αποβιώσας κατέλειπε πάσα την υπόλοιπη κινητή περιουσία του, ήτοι την κινητή περιουσία του πέραν αυτής που αναφέρεται υπό (α) πιο πάνω, σε ίσα μερίδια στους Ενάγοντες 1 και 2, η οποία περιουσία περιελάμβανε μεταξύ άλλων και οποιαδήποτε χρήματα κατατεθειμένα σε Τραπεζικούς λογαριασμούς ή καταθέσεις και/ή σε ταμιευτήρια και/ή αλλού. (γ) Ο αποβιώσας κατέλειπε τυχόν άλλη ακίνητη περιουσία του, στους κληρονόμους του, ήτοι στους Ενάγοντες και στην Εναγόμενη 1 εξίσου. Αναφορικά με την παράγραφο 7 της Έκθεσης Απαίτησης, όπου οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι ο αποβιώσας κατέλειπε ακίνητη περιουσία ½ μεριδίου του διαμερίσματος με αξία περίπου €60.000,00, οι Εναγόμενοι με την Υπεράσπισή τους ισχυρίζονται τα εξής: i. Το εν λόγω διαμέρισμα είναι και η μόνη γνωστή στους Εναγόμενους ακίνητη περιουσία που κατέλειπε ο αποβιώσαντας, της οποία υπολογιζόμενη αξία ανέρχεται σε περίπου €60.000,00. ii. Ο αποβιώσαντας κατέλειπε και άλλη περιουσία, όπως μετρητά και/ή κινητά και/ή κοινούς λογαριασμούς με την Ενάγουσα 3, και/ή άλλους λογαριασμούς, πλέον κινητή περιουσία και/ή κινητή περιουσία που αποτελεί μέρος του εν λόγω Ακινήτου, η συνολική αξία της οποίας είναι άγνωστη σε αυτό το στάδιο στους Εναγόμενους. iii. Πριν να γίνει απογραφή της περιουσίας του αποβιώσαντα δεν δύνανται να γνωρίζουν την πραγματική έκταση και αξία τόσο της κινητής όσο και της ακίνητης περιουσίας του αποβιώσαντα και συνεπώς δεν είναι εφικτό να γίνει υπολογισμός της νόμιμης μοίρας και/ή των κληρονομικών μεριδίων των κληρονόμων του αποβιώσαντος και/ή εν πάση περιπτώσει, οι Ενάγοντες δεν μπορούν να προβάλλουν ισχυρισμούς περί παραβίασης της νόμιμης μοίρας και/ή άλλους συναφείς ισχυρισμούς σε αυτό το στάδιο και/ή προτού ακολουθηθούν οι νενομισμένες υπό τις περιστάσεις διαδικασίες και/ή η διαδικασία που προνοεί ο Νόμος. Αρνούνται ότι η εν λόγω ένσταση (caveat) των Εναγόντων ημερομηνίας 04/06/2010 στο Ε. Δ. Λεμεσού βρίσκεται ακόμα σε ισχύ. Είναι η θέση των Εναγομένων ότι οι Ενάγοντες δεν νομιμοποιούνται να ενίστανται στην παραχώρηση στον Εναγόμενο 2 εγγράφων διαχείρισης και διατάγματος επικύρωσης διαθήκης του αποβιώσαντα και ισχυρίζονται τα ακόλουθα: i. Ο Εναγόμενος 2 είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος από την Εναγόμενη 1. ii. Η Εναγόμενη 1 έχει το ισάξιο και/ή καλύτερο δικαίωμα προτεραιότητας σε σχέση με τους Ενάγοντες. iii. Αρνούνται ότι ο Εναγόμενος 2 στερείται δικαιώματος προτεραιότητας να διοριστεί διαχειριστής. iv. Ο Ενάγοντας 2 εμποδίζεται μεταξύ άλλων ως εκ του γεγονότος ότι διαμένει εκτός της δικαιοδοσίας της Δημοκρατίας και/ή άλλως πως και/ή δεν νομιμοποιείται να διοριστεί και/ή να ζητά τον διορισμό του ως εκτελεστής της διαθήκης του αποβιώσαντος είτε προσωπικά είτε δια μέσω αντιπροσώπου του. v. Οι Εναγόμενοι αρνούνται και απορρίπτουν τους ισχυρισμούς των παραγράφων 14 και 15 της Έκθεσης Απαίτησης στο μέτρο και στο βαθμό που αυτοί αντίκεινται με τους ισχυρισμούς της Υπεράσπισης. Οι Εναγόμενοι απορρίπτουν τους ισχυρισμούς περί ακυρότητας της Διαθήκης και αναφέρουν ότι για σκοπούς υπολογισμού της νόμιμης μοίρας και/ή των μεριδίων των κληρονόμων θα πρέπει να ληφθεί υπόψη πέραν της περιγραφόμενης στην διαθήκη περιουσίας και/ή της περιουσίας την οποία κατέλειπε ο αποβιώσαντας κατά την ημερομηνία θανάτου του, η οποιαδήποτε κινητή και/ή ακίνητη και/ή άλλη περιουσία η οποία λήφθηκε από τους Ενάγοντες και/ή οποιουσδήποτε από αυτούς από τον αποβιώσαντα σε οποιοδήποτε χρόνο, είτε με παροχή εν ζωή, και/ή δυνάμει γαμικής σύμβασης και/ή ως προίκα και/ή ως δωρεά θανάτου και ειδικότερα θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι οι Ενάγοντες και/ή οποιοιδήποτε εξ αυτών έλαβαν τέτοιου είδους κινητή και/ή ακίνητη και/ή άλλη περιουσία υπό τις πιο πάνω αναφερόμενες περιστάσεις και/ή οποιεσδήποτε από αυτές αφού μεταξύ άλλων, και εξ όσων οι Εναγόμενοι γνωρίζουν σε αυτό το στάδιο, η Ενάγουσα 2 έλαβε από τον αποβιώσαντα την οικία που περιγράφεται στην παράγραφο 8 της Έκθεσης Απαίτησης. Ακολούθως, οι Εναγόμενοι αρνούνται τις παραγράφους 18 και 25 της Έκθεσης Απαίτησης στο μέτρο και στο βαθμό που αντίκεινται με την Έκθεση Υπεράσπισης και αναφέρουν μεταξύ άλλων τα εξής: · Αρνούνται ότι η Ενάγουσα 1 θα διαχειριστεί την περιουσία του αποβιώσαντα με βάση τον νόμο. · Οι Εναγόμενοι αναφέρουν ότι σκοπός και στόχος της καταχώρησης της παρούσας αγωγής, είναι μεταξύ άλλων η εκ μέρους των Εναγόντων καταδολίευση της περιουσίας του αποβιώσαντα, και/ή η αποστέρηση των νόμιμων δικαιωμάτων της Εναγόμενης 2 και των κληρονόμων της ως αυτά απορρέουν από την διαχείριση της περιουσίας του αποβιώσαντος. (Βλ. παρ. 16 της Έκθεσης Υπεράσπισης.) Τέλος, οι Εναγόμενοι προβάλλουν Ανταπαίτηση, η οποία έχει ως εξής: "18. Άνευ βλάβης και χωρίς επηρεασμό των όσων αναφέρονται πιο πάνω και/ή στην Υπεράσπιση και/ή σε περίπτωση που το Δικαστήριο ήθελε αποφασίσει ότι ο Εναγόμενος 2 δεν δικαιούται στην έκδοση των εγγράφων διαχείρισης της περιουσίας του αποβιώσαντα και/ή επικύρωσης της διαθήκης του αποβιώσαντα στη βάση των όσων αναφέρονται πιο πάνω και/ή άλλως πως, και/ή σε περίπτωση που η παρούσα αγωγή δεν θεωρηθεί άκυρη και/ή παράτυπη και/ή σε περίπτωση που δεν επιτύχουν οι πιο πάνω αναφερόμενες προδικαστικές ενστάσεις: (
  3. i)Οι Εναγόμενοι συμφωνούν όπως διοριστεί προς το σκοπό αυτό η Εναγόμενη 1 και/ή ο Εναγόμενος 2. (
  4. ii)Περαιτέρω οι Εναγόμενοι δηλώνουν προς το σκοπό αυτό και/ή σε σχέση με τις πιο πάνω παραγράφους, ότι θα διαχειριστούν πιστά την περιουσία του αποβιώσαντα σύμφωνα πάντα με το Νόμο και το νόημα της διαθήκης. 19. Οι Εναγόμενοι ......... ανταπαιτητικά αξιώνουν αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως: (Α) Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η Διαθήκη ημερομηνίας 02/05/1997, του αποβιώσαντα Γεώργιου Ιωάννου με αριθμό ταυτότητας 333614, τέως από τη Λεμεσό, είναι καθ' όλα νόμιμη και έγκυρη και η μόνη έγκυρη διαθήκη του ρηθέντος αποβιώσαντα. (Β) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο ο Εναγόμενος 2 και/ή η Εναγόμενη 1 και/ή οποιοσδήποτε εξ' αυτών να διορίζεται ως αντιπρόσωπος της περιουσίας του αποβιώσαντος και όπως χορηγηθούν σε αυτούς και/ή σε οποιοδήποτε εξ' αυτών τα σχετικά έγγραφα διαχείρισης. (Γ) Διάταγμα και/ή οδηγίες του Δικαστηρίου αναφορικά με την επίλυση οποιουδήποτε ζητήματος που προκύπτει κατά τη διαχείριση της κληρονομιάς, του αποβιώσαντα...... και/ή τον υπολογισμό της νόμιμης μοίρας και/ή των κληρονομικών μεριδίων των διαδίκων σε σχέση με αυτή. (Δ) Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία το Δικαστήριο ήθελε κρίνει ως εύλογη και δίκαιη υπό τις περιστάσεις. (Ε) Έξοδα, πλέον Φ.Π.Α. (Αρ. Μητρώου 00769859V).» ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΚΑΙ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΣΤΗΝ ΑΝΤΑΠΑΊΤΗΣΗ Την 13/01/2011 καταχωρήθηκε εκ μέρους των Εναγόντων το πιο πάνω δικόγραφο με το οποίο εμμένουν στους ισχυρισμούς της Έκθεσης Απαίτησης και απορρίπτουν την Ανταπαίτηση. ΠΡΟΔΙΚΑΣΙΑ Μετά το κλείσιμο των δικογράφων καταχωρήθηκε αίτηση στην παρούσα αγωγή, ημερομηνίας 26/01/2011 εκ μέρους των Εναγομένων, με την οποία ζήτησαν με βάση τη Δ.27 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας άδεια όπως τα νομικά σημεία τα οποία εγείρονται στην παράγραφο 1 της Υπεράσπισης (τα οποία περιγράφονται πιο πάνω) να αποφασιστούν προδικαστικά. Οι Ενάγοντες είχαν φέρει ένσταση στο πιο πάνω αίτημα όμως το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του αποφάσισε όπως εγκρίνει την αίτηση και έδωσε άδεια για να ακουστούν προδικαστικά τα θέματα που εγείρονται στην παράγραφο 1 της Υπεράσπισης. Έτσι η παρούσα απόφαση αφορά τα εν λόγω προδικαστικά θέματα που εγείρονται στην παράγραφο 1 της Υπεράσπισης. Για το σκοπό αυτό ακούστηκαν αγορεύσεις. Κρίνεται όμως χρήσιμο σ' αυτό το σημείο να επισημανθούν τα εξής, σε σχέση με το θέμα της προδικαστικής εξέτασης θεμάτων: 1. Είναι η θέση του παρόντος ότι η απόφαση του να ακουστούν προδικαστικά κάποια θέματα, δεν δεσμεύει το Δικαστήριο στο να επιλύσει οπωσδήποτε προδικαστικά, τέτοια θέματα, αν τελικά, εφόσον ακούσει τα προδικαστικά ζητήματα, διαφανεί ότι θα είναι ορθότερο ή πρακτικότερο, ή προς το συμφέρον της δικαιοσύνης όπως αποφασιστούν κατά την ακροαματική διαδικασία της εκδίκασης της αγωγής. 2. Το εξής απόσπασμα από την υπόθεση Χ" Οικονόμου v. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ

(1992)1 Α.Α.Δ. 949, δίνει με περιεκτικότητα καθοδήγηση ως προς το πότε ένα ζήτημα μπορεί να αποφασίζεται προκαταρκτικά: «Η σχετική αίτηση πρέπει να καθορίζει το συγκεκριμένο νομικό σημείο που εγείρεται και να καταχωρείται κατά το χρόνο που κλείνουν οι έγγραφες προτάσεις ή πολύ σύντομα αργότερα. Κανονικά η προκαταρκτική εκδίκαση θα πρέπει να ζητείται στην Αίτηση για Οδηγίες (Summons for Directions). Η έκδοση τέτοιας διαταγής γίνεται κατά κανόνα, όταν το Δικαστήριο κρίνει ότι το κρινόμενο νομικό σημείο εγείρει σοβαρό νομικό θέμα, το οποίο αν αποφασιστεί υπέρ του αιτητή, αποφασίζεται η όλη υπόθεση, ή ένα ουσιώδες θέμα της αγωγής. Μια τέτοια διαταγή θα πρέπει να εκδίδεται με φειδώ και σε εξαιρετικά απλές και καθαρές περιπτώσεις και όχι στις περιπτώσεις εκείνες που τα εγειρόμενα θέματα, λόγω της ασάφειας των γεγονότων ή του νόμου, θα πρέπει να αποφασιστούν κατά την ακρόαση. Ακόμα, η διαταγή αυτή δεν εκδίδεται όταν υπάρχουν αμφισβητούμενα γεγονότα.»
  1. Από το πιο πάνω απόσπασμα συνάγεται ότι σε περιπτώσεις όπου υπάρχει ασάφεια θεμάτων νομικής φύσεως, το Δικαστήριο μπορεί να αποφασίσει να μην τα επιλύσει προδικαστικά έστω και αν δεν υπάρχει αμφισβήτηση σχετικών πραγματικών γεγονότων. --------------------------- Στην προκειμένη περίπτωση, αποτελεί κοινή θέση ότι μετά την καταχώρηση της ανακοπής (Caveat) στο Ε.Δ. Λεμεσού, οι Ενάγοντες επέλεξαν την καταχώρηση της παρούσας αγωγής. Κι οι δυο πλευρές δέχονται ότι πρόκειται για καταχώρηση κληρονομικής αγωγής (απόσπασμα αγόρευσης Εναγόντων: «Οι Ενάγοντες ..... προχώρησαν σε καταχώρηση κληρονομικής αγωγής». απόσπασμα αγόρευσης Εναγομένων: «Οι Ενάγοντες επέλεξαν τη διαδικασία καταχώρησης κληρονομικής αγωγής ..........») Γι' αυτό το σημείο κρίνεται χρήσιμη μια γενική εξέταση αναφορικά με την έννοια αυτή. ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΗ ΑΓΩΓΗ · Από δικονομικής απόψεως το θέμα της καταχώρησης μιας κληρονομικής αγωγής ρυθμίζεται από τη Δ.2 θ.5 και 13 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας: "
  2. In probate actions the indorsement shall show whether the plaintiff claims as creditor, administrator, legatee, heir, or any and what other character." "
  3. The sealing of a writ of summons in probate actions shall be preceded by the filing of an affidavit by the plaintiff, or one of the plaintiffs, in verification of the indorsement on the writ." · Το άρθρο 54
(2)και
(3)του Κεφ. 189 προνοεί τα εξής: "
(1)............................
(2)Τηρουμένων των διατάξεων του Νόμου αυτού και των Κανονισμών οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο υποβάλλει αίτηση για την έκδοση παραχωρητηρίου ή οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο καταχώρησε ανακοπή (caveat) δύναται να εγείρει διαδικασία για τη χορήγηση επικύρωσης διαθήκης ή διαχείρισης είτε με αγωγή είτε με ανταπαίτηση.
(3)Κατά την ακρόαση αγωγής που εγέρθηκε δυνάμει του άρθρου αυτού εφαρμόζονται στην εν λόγω αγωγή, στο μέτρο που είναι δυνατό, οι Διαδικαστικοί Κανονισμοί που ισχύουν εκάστοτε σε διαδικασίες αγωγών, και το Δικαστήριο δύναται να διατάξει τη γενική διαχείριση της κληρονομιάς από το Δικαστήριο ή αντί αυτής, να εκδώσει οποιοδήποτε διάταγμα το οποίο το Δικαστήριο δύναται να εκδίδει με εναρκτήρια κλήση (originating summons), ή να χορηγήσει παραχωρητήριο επικύρωσης διαθήκης ή διαχείρισης ή να αρνηθεί οποιαδήποτε αξίωση για την έκδοση παραχωρητηρίου. · Από την πιο κάτω ανάλυση όμως μπορεί να επιχειρηματολογηθεί ότι μια κληρονομική αγωγή δεν εξαντλείται στα πλαίσια μόνο του άρθρου 54
(2)του Κεφ. 189. Στις διαλέξεις του πρώην Γενικού Εισαγγελέα Α. Μαρκίδη, ημερομηνίας 2003 αναφέρονται τα εξής για την κληρονομική αγωγή: "Probate action είναι οποιαδήποτε αγωγή εν σχέση με το διορισμό εκτελεστή, το διορισμό διαχειριστή, την ανάκληση διαχειριστή, την ανάκληση διορισμού εκτελεστή και ούτω καθεξής." · Το άρθρο 58 του Κεφ. 189 επικαλείται την εκάστοτε πρακτική και τη διαδικασία των θεσμών του Ανωτάτου Δικαστηρίου, της Αγγλίας, όπου στο Κεφ. 189 ή στους Περί Διαχειρίσεως Κανονισμούς δεν γίνεται πρόνοια: "In any matter of practice or procedure in any Court or probate registry for which no provision has been made under this Law or the Rules, the practice and procedure of the Probate Division of the High Court of Justice in England for the time being shall apply." Στο Halsbury's Laws of England, 4η Έκδοση, Τόμος 17, στη σελ. 413 στη σημείωση 1, της παραγράφου 778, αναφέρεται όσον αφορά την έννοια της κληρονομικής αγωγής (Probate action): "Ιn the Rules of the Supreme Court probate action means an action for the grant of probate of the will, or letters of administration of the estate, of a deceased person or for the revocation of such a grant or for a decree pronouncing for or against the validity of an alleged will, not being an action which is non-contentious or common form business: ORS Ord. 76 R. 1
(2)." · Περαιτέρω, στο «Κυπριακό Κληρονομικό Δίκαιο» του κ. Α. Αιμιλιανίδη, στη σελίδα 234, αναφέρονται τα εξής: "Τα θέματα για τα οποία εγείρεται κληρονομική αγωγή (probate action), δηλαδή η έκδοση παραχωρητηρίου επικύρωσης διαθηκών ή εγγράφων διαχείρισης της περιουσίας αποβιώσαντος προσώπου ή για την ανάκληση ενός τέτοιου παραχωρητηρίου ή για διάταγμα που να κηρύσσει ως έγκυρη ή ως άκυρη μια ισχυριζόμενη διαθήκη, δεν συνιστούν θέματα που μπορούν να επιλυθούν με εναρκτήρια κλήση." Στο ίδιο σύγγραμμα, στις σελίδες 228 - 229, αναφέρονται τα εξής: "Ως αγωγή για επικύρωση διαθήκης ή ορθότερα κληρονομική αγωγή (probate action) υπό την έννοια της Δ.2 Κ. 13 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, νοείται σύμφωνα με το διάταγμα 76 των Κανονισμών του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Αγγλίας η αγωγή για την παραχώρηση επικύρωσης διαθήκης ή εγγράφων διαχείρισης της περιουσίας αποβιώσαντος προσώπου ή για την ανάκληση ενός τέτοιου παραχωρητηρίου ή για διάταγμα που να κηρύσσει ως έγκυρη ή ως άκυρη μια ισχυριζόμενη διαθήκη. Δεν εμπίπτει όμως εντός της έννοιας της κληρονομικής αγωγής, μια αγωγή για παραχωρητήρια κοινού τύπου, δηλαδή μη αμφισβητούμενα παραχωρητήρια. Ούτε και συνιστούν κληρονομικές αγωγές, οι γενικότερες αγωγές που στρέφονται κατά των διαχειριστών της περιουσίας από πιστωτές για χρέη του αποβιώσαντα ή από πρόσωπα που είχαν συμβατικές σχέσεις με τον αποβιώσαντα ή για άλλους λόγους. Η διάκριση μεταξύ των κληρονομικών αγωγών και άλλων αγωγών που μπορεί να στρέφονται κατά της περιουσίας αποβιώσαντος είναι ουσιώδης, διότι αν και σε κληρονομικές αγωγές εφαρμόζονται γενικά οι διατάξεις των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, υπάρχουν ορισμένες ειδικές διατάξεις που αφορούν αποκλειστικά την εν λόγω κατηγορία αγωγών." (Βλ. επίσης Ευστρατίου κ.ά. v. Stratos κ.ά.
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 751, όπου είχε ζητηθεί με εναρκτήρια κλήση ανάκληση του διορισμού του Εφεσίβλητου ως διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντα. Το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι το συγκεκριμένο αίτημα περιλαμβάνεται στην κατηγορία των contentious probate action, δηλαδή κληρονομικής αγωγής, για την οποία υπάρχει αμφισβήτηση και συνεπώς, ο τύπος εκείνης της διαδικασίας που έπρεπε να ακολουθηθεί, ήταν η κληρονομική αγωγή και όχι εναρκτήρια κλήση (βλ. Σύγγραμμα κ. Αιμιλιανίδη (πιο πάνω) στις σελίδες 234, 235). · Επιπρόσθετα, η «κληρονομική αγωγή» στο Annual Practice του 1957, στη σελ. 255, εξηγείται ως εξής: "Probate Action - Includes actions and other matters relating to the grant or recall of probate or letters of administration other than common form business." Η ΑΓΟΡΕΥΣΗ ΤΩΝ ΑΙΤΗΤΩΝ-ΕΝΑΓΟΜΕΝΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΠΡΟΔΙΚΑΣΤΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ Σ' αυτό το σημείο παρατίθεται αυτούσιο απόσπασμα από την αγόρευση του ευπαίδευτου συνηγόρου για τους Αιτητές/Εναγόμενους, το οποίο εμπεριέχει και το σκεπτικό της πλευράς των Εναγομένων: "18. Με βάση τη νομολογία ενστάσεις οι οποίες προβάλλονται σε κληρονομική αγωγή οι οποίες δεν καλύπτονται από τον κανονισμό 42 και/ή δεν έχουν εγερθεί με προγενέστερη άδεια του Δικαστηρίου με αίτηση δια κλήσεως δεν είναι βάσιμες και εάν δεν υπάρχουν στην αγωγή οι προβλεπόμενες από το Νόμο ενστάσεις τότε οδηγούν σε απόρριψη της αγωγής. Σχετική με το θέμα είναι η υπόθεση Ρωτή Νικόλα, Χ"Φόραδου ν. Αντρούλας Νικόλα Ρωτή Χ"Φόραδου του Ε.Δ. Λάρνακας, Αρ. Αγωγής 2791/2007, ημερομηνίας 18/05/2009. 19. Η παρούσα αγωγή αποτελεί κλασσική περίπτωση όπου οι ενστάσεις που εγείρουν οι Ενάγοντες και οι θέσεις που προβάλλουν με τη δικογραφία τους δεν αποτελούν νόμιμες και επιτρεπτές θέσεις και ενστάσεις σε κληρονομική αγωγή και συνακόλουθα η παρούσα αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί. 20. .................................. 21. Με βάση τα όσα αναφέρονται πιο πάνω καμία από τις ενστάσεις που εγείρουν οι Ενάγοντες δεν εμπίπτει εντός του Κ.42 και συνεπώς η παρούσα αγωγή δεν μπορεί να έχει καμία επιτυχία αφού μεταξύ άλλων: (
  1. i)Τα θέματα προτεραιότητας δεν καλύπτονται από τον Κ.42 και εάν οι Ενάγοντες επιθυμούσαν να τα θέσουν με βάση τις ρητές διαδικαστικές πρόνοιες που αναφέρονται στον εν λόγω κανονισμό όφειλαν να ακολουθήσουν άλλη διαδικασία. (
  2. ii)Επιπρόσθετα, ο κατονομαζόμενος στη διαθήκη του αποβιώσαντος ως εκτελεστής, ήτοι ο Ενάγοντας 2 σε κάθε περίπτωση δεν μπορεί να διοριστεί ως εκτελεστής της περιουσίας του αποβιώσαντος, αφού τελεί υπό ανικανότητα καθότι διαμένει στο εξωτερικό. Σχετικά επί του θέματος γίνεται αναφορά στο Άρθρο 18(στ) του Κεφ. 189 Περί Διαχειρίσεως Κληρονομιών Νόμος............... (iii) Τα θέματα περί νόμιμης μοίρας που εγείρουν οι Ενάγοντες επίσης δεν καλύπτονται από τον Κ.42. Επιπρόσθετα ακόμη και να υπάρχει παραβίαση νόμιμη μοίρας σε καμία περίπτωση δεν επιφέρει ακυρότητα της διαθήκης, αλλά στο κατάλληλο στάδιο της διαδικασίας διαχείρισης τα κληρονομικά μερίδια περικόπτονται και περιορίζονται με βάση τις πρόνοιες του νόμου χωρίς να επηρεάζεται όμως ποσώς η εγκυρότητα της διαθήκης. Βλέπε κατωτέρω §22. (
  3. iv)Το θέμα της νόμιμης μοίρας δεν μπορεί να εγερθεί σε αυτό το στάδιο και με αυτή τη διαδικασία συμπεριλαμβανομένης και της παρούσας αγωγής, αφού είναι λογικό να απαιτούνται προηγουμένως άλλα διαβήματα όπως η απογραφή της περιουσίας του αποβιώσαντος, και ο υπολογισμός της αξίας της, ώστε να μπορεί να τεθεί οποιοδήποτε θέμα παραβίασης των κληρονομικών μεριδίων με βάση την διαθήκη. 22. Το θέμα της παράβασης της νόμιμης μοίρας διέπεται από τον Περί Διαχείρισης Κληρονομιών Αποθανόντων Προσώπων Νόμο - Κεφ. 189 και το άρθρο 41. Περί Διαχείρισης Κληρονομιών Αποθανόντων Προσώπων Νόμο - Κεφ. 189 και το άρθρο 41....................... 23. Από το λεκτικό του συγκεκριμένου άρθρου δεν φαίνεται να προκύπτει ότι παράβαση της νόμιμης μοίρας καθιστά άκυρη τη διαθήκη του αποβιώσαντα ή άκυρη ή ανεκτέλεστη στο μέτρο και στο βαθμό που προσβάλλει τη νόμιμη μοίρα. Ο Νομοθέτης αυτό το οποίο έχει προνοήσει είναι να επιβάλλει καθήκον στον αντιπρόσωπο του διαθέτη αν μετά την απογραφή προσβάλλεται η νόμιμη μοίρα τότε περικόπτει και μειώνει κατ' αναλογία τις κληροδοσίες με τέτοιο τρόπο ώστε να είναι σύμφωνες με το νόμο. Σχετική επί του θέματος είναι και απόφαση στην υπόθεση Papavasileiou & Others v. Papafedia & Others
(1975)1 J.S.C. 96....................
  1. Με βάση τα όσα αναφέρονται πιο πάνω προκύπτει ότι καμία από τις θεραπείες που ζητούν οι Ενάγοντες με το παρακλητικό της αγωγής δεν μπορούν να επιτύχουν είτε διότι δεν τηρήθηκε η ορθή διαδικασία ώστε να νομιμοποιούνται να εγείρουν τέτοιες απαιτήσεις και/ή λόγω του ότι σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να εγείρουν σε αυτό το στάδιο τουλάχιστο και στην παρούσα διαδικασία τις αξιώσεις ως αυτές προβάλλονται στο παρακλητικό της Έκθεσης Απαίτησης.
  2. Συνεπεία των όσων αναφέρονται πιο πάνω η παρούσα αγωγή συμπεριλαμβανομένης και της Έκθεσης Απαίτησης των Εναγόντων, είναι εξ' υπαρχής άκυρη και άνευ νόμιμου αποτελέσματος. Συνακόλουθα και αφού η παρούσα αγωγή ήταν εξ υπαρχής ανύπαρκτη και άκυρη δεν υπάρχει καμία καλή και νόμιμη ένσταση (Caveat) σε σχέση με την αίτηση, με αριθμό 238/2010 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού για παραχώρηση στον Εναγόμενο 2 των εγγράφων διαχείρισης με συνημμένη διαθήκη και παραχώρησης σ' αυτόν διατάγματος επικύρωσης της διαθήκης του αποβιώσαντα που αναφέρεται στην αγωγή υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο, αφού παρήλθαν οι 3 μήνες και που προνοεί το άρθρο 24 του περί Κληρονομιών Κανονισμών
  3. Ως εκ τούτου με την απόρριψη της αγωγής ο αρμόδιος Πρωτοκολλητής και/ή ο Πρωτοκολλητής επικύρωσης διαθηκών πρέπει να εκδώσει και/ή το Δικαστήριο πρέπει να διατάξει και/ή να δώσει οδηγίες προς τον Πρωτοκολλητή να προχωρήσει με την έκδοση εγγράφων διαχείρισης με συνημμένη διαθήκη και/ή παραχώρηση των αιτούμενων διαταγμάτων επικύρωσης της διαθήκης του αποβιώσαντα στον Εναγόμενο 2 στα πλαίσια της Αίτησης 238/2010.» ΑΓΟΡΕΥΣΗ ΕΝΑΓΟΝΤΩΝ Παρατίθεται σχετικό απόσπασμα της αγόρευσης του ευπαίδευτου συνηγόρου των Εναγόντων. «Οι Ενάγοντες υποβάλλουν την παρούσα αγόρευση δια των δικηγόρων τους και τοποθετούνται εξ αρχής ότι:
  4. Οι θέσεις και ενστάσεις που διατυπώνουν οι ενάγοντες στην Έκθεση Απαίτησης τους και στα άλλα δικόγραφα τους είναι και νομικά και διαδικαστικά επιτρεπτές και ως εκ τούτου το Δικαστήριο θα πρέπει να επιτρέψει την συνέχιση της αγωγής και της διαδικασίας ενώπιον του για να μπορέσει να καταλήξει στις αποφάσεις του όσον αφορά την ζητούμενη διαχείριση του αποβιώσαντος μετά συνημμένης διαθήκης.
  5. Οι προδικαστικές ενστάσεις που εγείρουν οι Εναγόμενοι στην παράγραφο 1 της Έκθεσης Υπεράσπισης είναι γενικές και αόριστες, αβάσιμες και αδικαιολόγητες και ως εκ τούτου απορριπτέες.]
  6. Το Δικαστήριο με βάση τον Νόμο Περί Διαχείρισης Κληρονομικών Αποθανόντων Κεφ. 189 (στο εξής «ο Νόμος») και με βάση τους σχετικούς Κανονισμούς του 1955 (στο εξής «Κανονισμοί») δικαιούται αυτεπάγγελτα και κατόπιν αιτήματος των ενδιαφερομένων μερών να καλέσει τον κατονομαζόμενο εκτελεστή της διαθήκης για να προσέλθει και να ζητήσει επικύρωση της διαθήκης.
  7. Ως εκ τούτου οι Ενάγοντες με την παρούσα αγόρευσης ευσεβάστως υποβάλλω ότι το Δικαστήριο μπορεί και πρέπει να δώσει οδηγίες ώστε να προσέλθει ο ενάγοντας 2 στο Δικαστήριο για να ζητήσει επικύρωση της διαθήκης και να προχωρήσει στην διαχείριση της περιουσίας του αποβιώσαντα στη βάση της διαθήκης του την οποία το Δικαστήριο θα προσαρμόσει στο βαθμό που το περιεχόμενο του συνάδει με τον νόμο.
  8. Κάτι τέτοιο ως η παράγραφος 4 πιο πάνω μπορεί να επιτευχθεί είτε αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο, είτε μετά που θα ακούσει τους διάδικους στην παρούσα αγωγή.
  9. Εν πάση περιπτώσει το Δικαστήριο δεν μπορεί να αγνοήσει την διαδικασία ενώπιον ή να την απορρίψει και να επιστρέψει σε ένα τρίτο πρόσωπο τον Εναγόμενο 2 που δεν είναι κληρονόμος να ζητήσει επικύρωση μιας διαθήκης που υπό τας περιστάσεις αντιβαίνει του νόμου και να ζητήσει επίσης να διοριστεί διαχειριστής ενώ είναι εν γνώσει του και εν γνώσει του δικαστηρίου και αποτελεί παραδεκτό γεγονός στα δικόγραφα ότι υπάρχει κατονομαζόμενος εκτελεστής της διαθήκης του αποβιώσαντα και είναι ο Ενάγοντας 2.» ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΓΙΑ ΣΚΟΠΟΥΣ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΑΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ Με βάση τις αιτούμενες θεραπείες του παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης με την παρούσα αγωγή: (α) Προσβάλλεται η εγκυρότητα της σχετικής διαθήκης και/ή η εγκυρότητα της στο βαθμό που η κατονομαζόμενη προς την Εναγόμενη 1 μοίρα υπερβαίνει τη διαθέσιμη μοίρα (βλ. αιτητικά Α και Β του παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης ). (β) Ζητείται διανομή του κληρονομικού μεριδίου των Εναγόντων σύμφωνα με το Νόμο και τους Κανονισμούς και Δήλωση ότι η Εναγόμενη 1 δεν δικαιούται ποσοστό μεριδίου από την περιουσία του αποβιώσαντα πέραν του ποσοστού διαθέσιμης μοίρας. Ζητείται επίσης διάταγμα καθορισμού της διαθέσιμης μοίρας μέσω διαθήκης (βλ. αιτητικά Γ , Ε και ΣΤ του παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης). (γ) Αμφισβητείται το δικαίωμα του Εναγόμενου 2 να διοριστεί εκτελεστής/διαχειριστής της διαθήκης και ζητείται ο διορισμός ως εκτελεστών/διαχειριστών του Ενάγοντα 2 και/ή της Ενάγουσας 1 (βλ. αιτητικά Ζ, Η και Θ του παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης). --------------------------- Το άρθρο 42 των Περί Διαχειρίσεως Κληρονομιών Κανονισμών του 1955 προνοεί τα εξής: "Probate Actions
  10. The party or parties pleading to a declaration propounding a will or testamentary script shall be allowed to plead only the pleas hereunder set forth, unless by leave of the Court, to be obtained on summons-
  11. That the paper writing bearing date, etc., and alleged by the plaintiff (or defendant) to be the last will and testament (or codicil to the last will and testament) of A.B., late of, etc., deceased, was not duly executed according to the provisions of the Wills and Succession Law in manner and form as alleged.
  12. That Α.Β., the deceased in this cause, at the time his alleged will (or codicil) bears date, to wit, on the, etc., was not of sound mind, memory, and understanding.
  13. That the execution of the said alleged will (or codicil) was obtained by the undue influence of C.D., and others acting with him.
  14. That execution of the said alleged will (or codicil) was obtained by the fraud of C.D., and others acting for him.
  15. That the deceased at the time of the execution of the said alleged will (or codicil) did not know and approve of the contents thereof. Any party pleading the last of the above pleas shall therewith (unless otherwise ordered by the Court) deliver to the adverse parties and file in the registry particulars in writing, stating shortly the substance of the case he intends to set up thereunder; and no defence shall be available thereunder which might have been raised under any other of the said pleas, unless such other plea be pleaded therewith." Pleadings of party opposing will. Cap. 220 of
  16. ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΑ ΑΙΤΗΤΙΚΑ Ζ, Η, Θ ΤΟΥ ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΥ ΤΗΣ ΕΚΘΕΣΗΣ ΑΠΑΙΤΗΣΗΣ Από το λεκτικό του Καν. 42 προκύπτει ότι ο κανονισμός αυτός αφορά μόνο εκείνες τις κληρονομικές αγωγές (εκείνες τις πτυχές των κληρονομικών αγωγών) με βάση τις οποίες αμφισβητείται η ίδια η διαθήκη. Αυτό το σκεπτικό επιβεβαιώνεται και από τον τίτλο πλάγια του πιο πάνω Κανονισμού 42 «pleadings of party opposing will». Διαφορετικά, με το σκεπτικό της πλευράς των Αιτητών/Εναγομένων, θα ανέμενε κανείς μια γενικότερη διατύπωση της πρώτης γραμμής του Καν. 42 και σίγουρα δεν θα υπήρχε ο πλαγιότιτλος «pleadings of party opposing will». Συνεπώς, είναι η θέση του παρόντος Δικαστηρίου ότι στο βαθμό που μια κληρονομική αγωγή δεν αφορά αμφισβήτηση της ίδιας της διαθήκης, αλλά αφορά άλλα θέματα, όπως ένσταση στο διορισμό του διαχειριστή/εκτελεστή, τότε ο Κανονισμός 42 δεν είναι σχετικός και συνεπώς, δεν είναι αναγκαία η άδεια του Δικαστηρίου για δικογράφηση ισχυρισμών αναφορικά με θέματα διορισμού διαχειριστή ή εκτελεστή. Στην παρούσα αγωγή ένα σημαντικό μέρος δεν αφορά ένσταση σε διαθήκη αλλά αφορά θέμα διορισμού εκτελεστή/διαχειριστή (βλ. παράγραφο 11, 12, 13, 14, 15, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24 της Έκθεσης Απαίτησης και Αιτητικά Ζ, Η, Θ του Παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης). Με βάση το πιο πάνω σκεπτικό ο Κανονισμός 42 δεν αφορά το πιο πάνω μέρος της Αγωγής και άρα η Αγωγή καθ' όσον αφορά αυτό το μέρος της δεν μπορεί να απορριφθεί με βάση τον Καν. 42 και μάλιστα, προδικαστικά, αλλά θα πρέπει να εκδικαστεί. Γενικότερα οι προδικαστικές ενστάσεις της παραγράφου 1 της Υπεράσπισης δεν ευσταθούν σε σχέση με τα αιτητικά Ζ, Η και Θ. Συνεπώς ήδη με το πιο πάνω σκεπτικό αναφορικά με τα αιτητικά Ζ, Η και Θ, η θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου για τους Αιτητές/Εναγόμενους ότι ολόκληρη η αγωγή είναι εξ' υπαρχής άκυρη και εξ' υπαρχής ανύπαρκτη καταρρίπτεται. ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΑ ΑΙΤΗΤΙΚΑ Γ Ε ΚΑΙ ΣΤ ΤΟΥ ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΥ ΤΗΣ ΕΚΘΕΣΗΣ ΑΠΑΙΤΗΣΗΣ Δεν είναι ξεκάθαρο κατά πόσο τα αιτητικά αυτά στη γενικότητα τους αφορούν ενστάσεις στην ίδια τη διαθήκη. Επιπρόσθετα, δεν είναι ξεκάθαρο κατά πόσο με το αιτητικό Ε θα γίνει επίκληση του άρθρου 54
(1)του Κεφ. 189. «Οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο αναφέρεται στο εδάφιο
(1)του άρθρου 53 δύναται αντί να προχωρήσει με εναρκτήρια κλήση (originating summons) να εγείρει αγωγή αξιώνοντας όπως η κληρονομιά του αποθανόντος τύχει διαχείρισης σε Δικαστήριο.» Να επισημανθεί περαιτέρω ότι σε κάποιο βαθμό, παρόμοιας φύσεως με τα αιτητικά Ε και ΣΤ της Έκθεσης Απαίτησης υπάρχει και στην Ανταπαίτηση των Αιτητών/Εναγομένων. Πρόκειται για το αιτητικό Γ της Ανταπαίτησης. Οπότε δεν θα ήταν ορθό από τη μια να απορρίπτονταν προδικαστικά τα εν λόγω αιτητικά της Έκθεσης Απαίτησης ενώ αντίστοιχα αιτητικά υπάρχουν στην Ανταπαίτηση. Συνεπώς στο παρόν στάδιο κρίνεται ορθότερο όπως οι προδικαστικές ενστάσεις της παραγράφου 1 της Υπεράσπισης καθόσον αφορά τα αιτητικά Γ, Ε και ΣΤ της Έκθεσης Απαίτησης τύχουν χειρισμού στο πλαίσιο της συνολικής εκδίκασης της υπόθεσης. ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΑ ΑΙΤΗΤΙΚΑ Α ΚΑΙ Β ΤΟΥ ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΥ ΤΗΣ ΕΚΘΕΣΗΣ ΑΠΑΙΤΗΣΗΣ Με την παράγραφο 7 της ένορκης δήλωσης της Ενάγουσας 1 η οποία συνοδεύει την Έκθεση Απαίτησης ξεκαθαρίζεται η θέση των Εναγόντων/Καθ' ών η Αίτηση ότι ο ισχυρισμός τους περί ακυρότητας της διαθήκης εστιάζεται αποκλειστικά στην ισχυριζόμενη υπέρβαση της διαθέσιμης μοίρας «Η Διαθήκη της περιουσίας του αποβιώσαντος ημερομηνίας 2/5/1997 είναι παράνομη και άκυρη στο βαθμό που διανέμει μεγαλύτερο ποσοστό της περιουσίας του αποθανόντος από τη διαθέσιμη μοίρα ......» Αυτός εξάλλου είναι και ο λόγος ακυρότητας που οι Ενάγοντες επικαλούνται στο σώμα της Έκθεσης Απαίτησης και συγκεκριμένα στις παραγράφους 16 και 17 της Έκθεσης Απαίτησης: «
  1. Οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι η Διαθήκη του αποβιώσαντα ημερομηνίας 2/5/1997 είναι άκυρη και/ή κατά παράβαση του νόμου και/ή άκυρη στο βαθμό που διανέμει μεγαλύτερο ποσοστό της περιουσίας του αποθανόντος και τη διαθέσιμη μοίρα και/ή τη νόμιμη μοίρα στην εναγόμενη 1 αγνοώντας και/ή παραβιάζοντας τα κληρονομικά δικαιώματα των εναγόντων.
  2. Λόγω της ακυρότητας της διαθήκης του αποβιώσαντα στο βαθμό που η διαθέσιμη μοίρα προς την εναγόμενη 1 είναι μεγαλύτερη από την εκ του νόμου προβλεπόμενη, οι ενάγοντες ζητούν ακύρωση της διαθήκης και/ή ακύρωση της διαθήκης σε βαθμό που η διαθέσιμη μοίρα προς την εναγόμενη 1 είναι μεγαλύτερη από την εκ του νόμου προβλεπόμενη και περαιτέρω οι ενάγοντες ζητούν διανομή της περιουσίας του αποβιώσαντος σύμφωνα με το κληρονομικό τους μερίδιο όπως προνοεί η σχετική νομοθεσία.» Μάλιστα ο ευπαίδευτος συνήγορος των Καθ' ών η Αίτηση/Εναγόντων διευκρίνισε κατά την αγόρευση του ότι το μόνο πρόβλημα το οποίο έχουν οι Ενάγοντες σε σχέση με τη διαθήκη είναι η τυχόν υπέρβαση της νόμιμης μοίρας και όχι για οποιοδήποτε άλλο λόγο. Παρατίθεται σχετικό απόσπασμα από την αγόρευση εκ μέρους των Αιτητών/Εναγομένων. «Σαφώς οι Ενάγοντες μέσω των δικογράφων τους ζητούν επικύρωση της διαθήκης αλλά στον βαθμό που το περιεχόμενο της συνάδει με τον νόμο περί Διαδοχής και Διαθηκών και προσαρμογή της στη βάση των προνοιών του νόμου για το διαθέσιμο μέρος της κληρονομιάς.» Συνεπώς: · Είναι γεγονός ότι οι λόγοι για τους οποίους οι Ενάγοντες /Καθ' ών η Αίτηση επικαλούνται ακυρότητα της διαθήκης δεν εμπίπτουν στις υποπαραγράφους 1, 2, 3, 4, 5 του Καν. 42 των Περί Διαχειρίσεων Κληρονομιών Κανονισμών του
  3. · Είναι επίσης ξεκάθαρο (και δεν υπήρξε ισχυρισμός για το αντίθετο) ότι οι Καθ' ών η Αίτηση/Ενάγοντες δεν είχαν ζητήσει την προηγούμενη άδεια του Δικαστηρίου για να θέσουν τον ισχυρισμό στην Έκθεση Απαίτησης ότι η διαθήκη είναι άκυρη και/ή αντιβαίνει στο Νόμο στο βαθμό που διανέμει μεγαλύτερο ποσοστό περιουσίας από τη διαθέσιμη μοίρα. · Το λεκτικό του Καν. 42 είναι επιτακτικής φύσεως: "The party or parties pleading to a declaration propounding a will or testamentary script shall be allowed to plead only the pleas hereunder set forth, unless by leave of the Court, to be obtained on summons-" (Βλ. επίσης το σύγγραμμα «Κυπριακό Κληρονομικό Δίκαιο» του κ. Α. Αιμιλιανίδη στη σελίδα 232: «Σε περίπτωση που ο ενιστάμενος θέλει να εγείρει ενστάσεις άλλες από τις προαναφερόμενες, αυτός θα πρέπει πρώτα να εξασφαλίσει άδεια από το Δικαστήριο μετά από αίτηση δια κλήσεως....» ) - στην προηγούμενη σελίδα, στη σελίδα 231, ο συγγραφέας αρχίζει να αναφέρεται σε θέματα που αφορούν διαθήκες. · Αναπόφευκτα τα αιτητικά Α και Β του παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης δεν μπορούν να προωθηθούν ενόψει της παραβίασης του πιο πάνω Καν.
  4. Να σημειωθεί περαιτέρω ότι ο θ.2 της Δ.27 δίδει την ευχέρεια στο Δικαστήριο να χειριστεί ξεχωριστά οποιαδήποτε ξέχωρη αιτία αγωγής και να εκδώσει ανάλογη διαταγή: "If in the opinion of the Court the decision of such point of law substantially disposes of the whole action, or of any distinct cause of action, ground of defence, counter-claim, or reply therein, the court may thereupon dismiss the action or make such other order therein as may be just." Συνεπώς είναι η θέση του παρόντος Δικαστηρίου ότι παρέχεται η ευχέρεια στην κατάλληλη περίπτωση να απορριφθεί προδικαστικά ακόμη και μέρος της αγωγής. Ενόψει των πιο πάνω, τα αιτητικά Α και Β του παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης θα πρέπει να απορριφθούν. · Να επισημανθεί σ' αυτό το σημείο το άρθρο 41
(1)(γ) του Κεφ. 189, στο οποίο αναφέρθηκε ο κ. Κολατσής κατά την αγόρευση του, σύμφωνα με το οποίο ο οποιοσδήποτε εκτελεστής/διαχειριστής με επισυνημμένη διαθήκη που θα διοριστεί, θα έχει υποχρέωση να μειώσει κατ' αναλογία τις κληροδοσίες, εάν φανεί ότι ο διαθέτης με τη διαθήκη του διέθεσε περισσότερο από το διαθέσιμο μέρος της κληρονομιάς: «41-
(1)Εκτελεστής που επέτυχε επικύρωση διαθήκης ή διαχειριστής που επέτυχε έγγραφο διαχείρισης με επισυνημμένη διαθήκη, προχωρεί, κατά τη διαχείριση της κληρονομιάς, ως ακολούθως: (α) ............................ (β) .......................... (γ) προβαίνει σε αποτίμηση του εναπομείναντος, μέρους της κληρονομιάς που, αν φαίνεται αναγκαίο να πράξει αυτό και εκτελεί τις διατάξεις της διαθήκης σύμφωνα με το νόμο, μειώνοντας κατ' αναλογία τις κληροδοσίες αν φαίνεται ότι ο διαθέτης με τη διαθήκη διάθεσε περισσότερο από το διαθέσιμο μέρος της κληρονομιάς. (δ) ..........................» Συνεπώς, σε περίπτωση που το άτομο που θα διοριστεί λαμβανομένων υπόψη όλης της περιουσίας και σχετικών παραγόντων, ενεργήσει κατά παράβαση του εν λόγω άρθρου τότε οποιοσδήποτε παραπονούμενος θα έχει τη δυνατότητα να κινήσει την κατάλληλη νομική διαδικασία ούτως ώστε να μην υπάρχει παράβαση του εν λόγω άρθρου. Καταληκτικά, αποφασίζονται τα εξής:
  1. Τα αιτητικά Α και Β του παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης θα πρέπει να απορριφθούν και απορρίπτονται.
  2. Για τα αιτητικά Γ, Ε* και ΣΤ του παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτηση, κρίνεται ορθότερο όπως θέματα που θίγονται στις προδικαστικές ενστάσεις της παραγράφου 1 της Έκθεσης Υπεράσπισης να εξεταστούν και αποφασιστούν, αν καταστεί αναγκαίο κατά τη διάρκεια της εκδίκασης της αγωγής. (Σημείωση: Αντιλαμβάνομαι εκ παραδρομής στο παρακλητικό της Έκθεσης Απαίτησης μετά το παρακλητικό «Γ», αντί να υπάρχει αιτητικό «Δ», υπάρχει αιτητικό «Ε» και συνεπώς διευκρινίζεται ότι στην παρούσα απόφαση το Δικαστήριο ακολούθησε την περιγραφή της κάθε παραγράφου του παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης όπως ακριβώς είναι διατυπωμένη σε αυτή, δηλαδή Α, Β, Γ, Ε, ΣΤ, Ζ, Η, Θ, Ι, Κ.
  3. Οι προδικαστικές ενστάσεις της παραγράφου 1 της Υπεράσπισης καθόσον αφορούν τα αιτητικά Ζ, Η, Θ, του παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης δεν ευσταθούν και απορρίπτονται. -------------------------------- Συνεπώς παραμένει για να εκδικαστεί η αγωγή καθόσον αφορά τα αιτητικά Γ, Ε, ΣΤ, Ζ, Η, Θ, Ι, Κ του παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης και βέβαια η Ανταπαίτηση. Όσον αφορά τα έξοδα που προέκυψαν μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για να ακουστούν προδικαστικά οι ενστάσεις που εγείρονται στην παράγραφο 1 της Υπεράσπισης: Ενόψει της μερικής επιτυχίας της αίτησης, τα έξοδα όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, και πληρωθούν στο τέλος της εκδίκασης της υπόλοιπης αγωγής, επιδικάζονται κατά το 1/3 υπέρ των Αιτητών/Εναγομένων και εναντίον των Καθ' ών η Αίτηση/Εναγόντων. (Υπ.) ................. Λ. Μάρκου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./Λ.Κ./Γ.Α.Κ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.