Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Κυπερούντας ν. Νίκο Σταύρου Πιπερή κ.α., Αρ. Γενικής Αίτησης: 635/10, 4/12/2012

(2), στον περί Διαιτησίας Νόμο, Κεφ.4, στον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο 22/85, άρθρο 52, στους περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμούς, Θ.Θ.78 και 79, καθώς και στις γενικές αρχές του νόμου, στους κανόνες επιείκειας, στην πρακτική και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων βασίζεται η ένσταση εμφαίνονται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση του καθ' ου η αίτηση 1 - Νίκου Πιπερή, ημερομηνίας 29.3.

1. Οι καθ' ων η αίτηση 2 και 3, στις 6.10.2011 καταχώρησαν κι αυτοί πανομοιότυπη ένσταση στην υπό κρίση αίτηση, με τη διαφορά ότι αυτή υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση των ιδίων, ημερομηνίας 4.10.
2. Τα ακόλουθα γεγονότα, με κοινή - γραπτή δήλωση των δικηγόρων και των δύο μερών, ημερομηνίας
4. 2012 είναι παραδεκτά: «ΠΑΡΑΔΕΚΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ
5. Στις 28.5.2010 κατόπιν διαιτησίας που διεξήχθη, στη βάση του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου και του περί Διαιτησίας Νόμου εκδόθηκε η επίδικη διαιτητική απόφαση από διαιτητή που διορίστηκε από τον Έφορο Υπηρεσίας Εποπτείας και Ανάπτυξης Συνεργατικών Εταιρειών.
6. Όλοι οι Καθ' ων η Αίτηση ειδοποιήθηκαν όπως παρουσιασθούν ενώπιον του διαιτητή για την διεξαγωγή της διαιτησίας αλλά παρουσιάστηκαν εκεί μόνο οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και
8. Οι επίδικες διαιτητικές αποφάσεις εκδόθηκαν εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και 3 και υπέρ των Αιτητών. Αντίγραφα των επίδικων διαιτητικών αποφάσεων κατατίθενται εκ συμφώνου ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ.
9. Πιστό αντίγραφο διαιτητικής απόφασης επιδόθηκε προσωπικά στον Καθ' ου η Αίτηση 1 στις 5.7.2010 μέσω ιδιώτη επιδότη και επίσης αντίγραφα διαιτητικής απόφασης επιδόθηκαν στους Καθ' ων η Αίτηση αρ.2 και αρ. 3 στις 19.9.
11. Ο Καθ' ου η Αίτηση αρ. 1 υπέβαλε στις 20.7.2010 ένσταση και/ή έφεση (αρ. Γενικής Αιτ. 392/2010), κατά της επίδικης διαιτητικής απόφασης, η οποία εκκρεμεί, ενώ οι Καθ' ων η Αίτηση αρ. 2 και 3 δεν υπέβαλαν ένσταση και/ή έφεση κατά της επίδικης απόφασης.
12. Οι Αιτητές στις 28.3.2012 απέσυραν την αίτηση εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση αρ. 1, χωρίς επηρεασμό δικαιωμάτων.
13. Ουδέν ποσό έχει καταβληθεί από τους Καθ' ων η Αίτηση μετά την έκδοση της επίδικης διαιτητικής απόφασης.» Συνάγεται από το περιεχόμενο της επίδικης διαιτητικής απόφασης (βλ. το τεκμήριο Γ στην ένορκη δήλωση του Αχιλλέα Παπαχριστοδούλου για τους αιτητές) ότι αυτή εκδόθηκε εναντίον του καθ' ου η αίτηση 1, υπό την ιδιότητά του ως πρωτοφειλέτη και εναντίον των καθ' ων η αίτηση 2 και 3 καθώς και άλλων τριών προσώπων, υπό την ιδιότητά τους ως εγγυητών, αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα για το ποσό των €3.677,75, με τόκο 9% το χρόνο από 28.5.2010 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον €80,00 έξοδα διαιτησίας. Η ακρόαση της αίτησης διεξάχθηκε στη βάση του περιεχομένου των εκατέρωθεν γραπτών αγορεύσεων. Δεν προτίθεμαι να επαναλάβω το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων και το ίδιο ισχύει και για το περιεχόμενο των αγορεύσεων των συνηγόρων. Στη συνέχεια και στο βαθμό που κριθεί αναγκαίο θα διαφανεί ποιες από τις θέσεις κάθε πλευράς αποδέχομαι και ποιες απορρίπτω. Σύμφωνα με το άρθρο 52

(4)και

(5)του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου 22/85: «

(4)Οιοσδήποτε θεωρεί τον εαυτόν του ηδικημένον από την απόφασιν οιουδήποτε διαιτητού ή διαιτητών δύναται να υποβάλει έφεσιν εις το Δικαστήριον εντός είκοσι και μιάς ημερών από της ημερομηνίας της προς αυτόν γνωστοποιήσεως της αποφάσεως.»

(5)Αν οποιαδήποτε απόφαση του διαιτητή ή των διαιτητών, με βάση το εδάφιο

(2), δεν έχει εφεσιβληθεί στο δικαστήριο, σύμφωνα με το εδάφιο

(4), ή αν η έφεση κατ' αυτής εγκαταλειφθεί ή αποσυρθεί, η διαιτητική απόφαση είναι τελική και εκτελείται κατά τον ίδιο τρόπο ως να ήταν απόφαση πολιτικού δικαστηρίου.» Στην υπόθεση Σ.Π.Ε. Αγίας Νάπας ν. Κυριακίδη κ.ά.

(2008)1(Α) Α.Α.Δ.716 επισημαίνονται τα εξής: «Η διαδικασία που οδηγεί στην εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης ως απόφαση Δικαστηρίου είναι, κατά την άποψη μας, ζήτημα τύπου. Για να εκτελεστεί οποιαδήποτε απόφαση Δικαστηρίου χρειάζεται η εμπλοκή του ιδίου, που αφενός την διατάσσει και ταυτόχρονα την εποπτεύει. Επομένως, η διαιτητική απόφαση πρέπει κατά κάποιο τρόπο να καταχωριστεί, να «εγγραφεί" δηλαδή στα αρχεία του πρωτοκολλητείου ως απόφαση Δικαστηρίου, για να προχωρήσει η εκτέλεση της. Γι΄αυτό το σκοπό υπεβλήθη η υπό συζήτηση αίτηση, και μάλιστα επιδόθηκε στους εφεσίβλητους για να προβάλουν ενώπιον του Δικαστηρίου ο,τιδήποτε ήθελαν, με αναφορά ασφαλώς μόνο στο επίδικο θέμα, της προώθησης δηλαδή της εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης.» Περαιτέρω, απ' όσα ακολουθούν από την απόφαση στην υπόθεση Σωτηρούλλα Κωνσταντινίδου

(1995)1 Α.Α.Δ. 827 συνάγεται ότι, όταν το Δικαστήριο επιλαμβάνεται αίτησης, όπως η υπό κρίση, δεν έχει δικαιοδοσία να εξετάσει οποιοδήποτε θέμα συναφώς με το περιεχόμενο της διαιτητικής απόφασης. Ακολουθεί το σχετικό απόσπασμα: «Αντικείμενο της αίτησης είναι το διάταγμα που εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο για την καταχώριση και εγγραφή της απόφασης του Διαιτητή. Ως μόνη αιτία ακύρωσης προτείνεται η θέση της αιτήτριας πως η αξίωση χρημάτων πέραν των καταβληθέντων θα συνιστούσε καταστρατήγηση της νομοθεσίας περί τόκου. Πρόκειται για τον περί Τόκου Νόμο του 1977 (Ν.2/77)οι επιπτώσεις του οποίου εξετάστηκαν πρόσφατα στην υπόθεση Τράπεζα Κύπρου και Άλλοι ν. Coudounaris Food Products Ltd και Άλλων

(1995)1 Α.Α.Δ. 641. Δεν έχει εξηγηθεί όμως ποια είναι η σύνδεση της δικαστικής απόφασης, η οποία αφορούσε μόνο στην καταχώριση και εγγραφή της απόφασης του Διαιτητή και συνακόλουθα της παροχής άδειας για εκτέλεση, με το πιο πάνω ζήτημα ουσίας που εγείρεται. Δεν έχει υποστηριχθεί καν ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο είχε δικαιοδοσία στο πλαίσιο εκείνης της διαδικασίας, εξέτασης τέτοιου θέματος ή οποιουδήποτε θέματος αναφερομένου στο περιεχόμενο της απόφασης του Διαιτητή και τελικά δεν έχει υποδειχθεί με πιο τρόπο, κατά την αντίληψη της αιτήτριας, πάσχει η απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου. Η αιτήτρια παρέπεμψε στην απόφαση του Διαιτητή για να υποστηρίξει πως περιέχει το σπέρμα της αξίωσης τόκου πέραν του επιτρεπομένου. Δεν είναι αντικείμενο αυτής της διαδικασίας η απόφαση του Διαιτητή και, εν πάση περιπτώσει, επισημαίνω πως το άρθρο 52

(4)του Ν.22/85 παρέχει σε όποιον θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από την απόφαση του Διαιτητή δικαίωμα έφεσης στο Επαρχιακό Δικαστήριο που πρέπει να ασκείται μέσα στην προθεσμία που τάσσει. Δεν έχει ασκηθεί έφεση εναντίον της απόφασης του Διαιτητή, η απόφαση αυτή κατέστη τελεσίδικη και δεν έχει εξηγηθεί πώς θα μπορούσε να εκδηλωθεί τώρα, στο πλαίσιο αυτής της διαδικασίας που, επαναλαμβάνω, αναφέρεται μόνο στην απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου που ακολούθησε, τέτοιο παράπονο». Επειδή, τέλος, η επίδικη διαιτητική απόφαση εφεσιβλήθηκε από τον καθ' ου ή αίτηση 1, για σκοπούς πλήρους αναφοράς στη νομική πτυχή της υπόθεσης παραπέμπω και σε διάφορα αποσπάσματα, από την απόφαση στην υπόθεση Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ. ν. Γ. & Κ. Βιονευρολογική Λτδ. κ.ά., Πολιτική Έφεση Αρ. 123/2010, ημερομηνίας 18.2.2011. Ειδικότερα: «Σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης Σιαμμάς, η έκδοση απόφασης εναντίον του εγγυητή λόγω παράλειψης καταχώρισης σημειώματος εμφάνισης, αφαιρεί οποιαδήποτε υπεράσπιση από τον πρωτοφειλέτη «εφόσον το Δικαστήριο διαπίστωσε ήδη την ύπαρξη και την οφειλή του χρέους και εξέδωσε απόφαση για τον εγγυητή». Ανεξάρτητα από το γεγονός ότι η δυναμική του σκεπτικού της απόφασης στην υπόθεση Σιαμμάς επηρεάζεται ως εκ των πραγμάτων από τα πιο πάνω, για τους λόγους που ακολουθούν, η έκδοση απόφασης εναντίον του εγγυητή δεν συνεπάγεται τις συνέπειες που υποδεικνύονται στην υπόθεση Σιαμμάς. .................................. Προκύπτει επομένως ότι η δυνατότητα έκδοσης ξεχωριστών αποφάσεων εναντίον συνεναγομένων στη βάση ξεχωριστών αιτήσεων για απόφαση, είναι θεσμικά κατοχυρωμένη. .................................. Όμως, η απόφαση Σιαμμάς είναι εσφαλμένη και για τους πιο κάτω λόγους: Έκδοση απόφασης εναντίον συνεναγομένου δεν προκαθορίζει ούτε και προαποφασίζει κατ' ανάγκη, ως το σκεπτικό της υπόθεσης Σιαμμάς εισηγείται, τη μοίρα της αξίωσης εναντίον άλλου συνεναγομένου. Η κάθε περίπτωση κρίνεται ξεχωριστά και με βάση το υλικό που ο αιτητής επιλέγει να θέσει ενώπιον του δικαστηρίου. ................................. Απόφαση που εκδίδεται λόγω παράλειψης καταχώρισης σημειώματος εμφάνισης, δεν καθορίζει με τελεσίδικο ή απόλυτο τρόπο ακόμη και τα δικαιώματα αυτού τούτου του ενάγοντα εναντίον του εγγυητή. ................................. Ακόμη και στην περίπτωση που το δικαστήριο δεν εγκρίνει το αίτημα του εναγόμενου - εγγυητή για παραμερισμό της απόφασης, γιατί δεν έχει πειστεί ότι συντρέχουν οι απαιτούμενες προϋποθέσεις, τέτοια απόφαση δεν δημιουργεί δεδικασμένο εναντίον του πρωτοφειλέτη έτσι ώστε ο πρωτοφειλέτης να εμποδίζεται από του να προβάλει υπεράσπιση. Ο λόγος είναι προφανής. Εφαρμογή της αρχής του δεδικασμένου προϋποθέτει τελεσίδικη απόφαση, ταύτιση διαδίκων και ταύτιση επίδικων θεμάτων. .................................. Ο πρωτοφειλέτης είναι απόλυτα ελεύθερος να προβάλει οποιεσδήποτε υπερασπίσεις του προσφέρονται από το δίκαιο και η έκδοση απόφασης εναντίον του εγγυητή δεν τον αποστερεί από το εν λόγω δικαίωμα. Επομένως, διαπιστώνουμε ότι η αρχή η οποία έχει υιοθετηθεί στη Σιαμμάς είναι εσφαλμένη. Επομένως είναι δυνατή η απόκλιση από το λόγο της (ratio).» Έχοντας υπόψη όλες τις παραπάνω αρχές και με βάθρο την ενώπιόν μου μαρτυρία, περιλαμβανομένων των παραδεκτών γεγονότων, παρατηρώ τα εξής: Αφ' ης στιγμής η επίδικη διαιτητική απόφαση δεν έχει εφεσιβληθεί από τους καθ' ων η αίτηση 2 και 3, εντός της αποκλειστικής προθεσμίας των 21 ημερών που τάσσει το εδάφιο

(4)του άρθρου 52 του νόμου 22/85 (ανωτέρω), γι' αυτούς, η απόφαση, σε εφαρμογή του εδαφίου

(5)του ίδιου άρθρου είναι τελική και εκτελείται κατά τον ίδιο τρόπο που εκτελούνται οι δικαστικές αποφάσεις. Ό,τι απαιτείται για το σκοπό αυτό που είναι και το μόνο, προκειμένου η υπό αναφορά διαιτητική απόφαση να εξομοιωθεί για σκοπούς εκτέλεσης με δικαστική απόφαση είναι να ακολουθηθεί η τυπική διαδικασία καταχώρησης και εγγραφής της στα αρχεία του πρωτοκολλητείου (βλ. τη Σ.Π.Ε. Αγίας Νάπας (ανωτέρω)). Αυτή λοιπόν την τυπική διαδικασία ακολούθησαν οι αιτητές με την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης. Απ' εκεί και πέρα, σε εφαρμογή όσων αναφέρονται στην Κωνσταντινίδου (ανωτέρω επίσης) οι καθ' ων οι αίτηση 2 και 3 δε νομιμοποιούνται να εγείρουν και με τη σειρά μου στερούμαι δικαιοδοσίας να εξετάσω οποιοδήποτε θέμα συναφώς με το περιεχόμενο της επίδικης διαιτητικής απόφασης. Τέλος, σε εφαρμογή της αρχής που καθιερώθηκε στην υπόθεση Τράπεζα Κύπρου (ανωτέρω επίσης) - η οποία θεωρώ ότι, τηρουμένων των αναλογιών, τυγχάνει πλήρους εφαρμογής και στην περίπτωσή μας - με την οποία κρίθηκε εσφαλμένη η αντίστοιχη αρχή που είχε υιοθετηθεί στην υπόθεση Σιαμμάς ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ

(2008)1(Β) Α.Α.Δ. 1021, το γεγονός ότι η επίδικη διαιτητική απόφαση εφεσιβλήθηκε από τον καθ' ου η αίτηση 1, δε σημαίνει ότι αυτή δεν είναι τελική και εκτελεστέα και για τους καθ' ων η αίτηση 2 και 3, οι οποίοι, για δικούς τους λόγους, μολονότι σύμφωνα με τα παραδεκτά γεγονότα τους έχει επιδοθεί, δεν την έχουν εφεσιβάλει. Το εδάφιο 5 του άρθρου 52 του νόμου θα πρέπει να ιδωθεί σε συνάρτηση με το εδάφιο 4 του ίδιου άρθρου και όχι μεμονωμένα. Με συνδυασμένη ερμηνεία των δύο διατάξεων, το ορθό νόημα που εξάγεται για ό, τι μας αφορά είναι ότι, οι συνέπειες, εξαιτίας του γεγονότος ότι μία διαιτητική απόφαση έχει εφεσιβληθεί και σε τέτοια περίπτωση, οι επιπτώσεις, αν η έφεση είτε εγκαταλείφθηκε είτε αποσύρθηκε αφορούν τον «οιονδήποτε θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από την απόφαση του διαιτητή» και την εφεσιβάλλει. Οποιοσδήποτε άλλος, μολονότι επηρεάζεται από την απόφαση του διαιτητή και παρότι αυτή του γνωστοποιήθηκε νομότυπα, εντούτοις παραλείπει να την εφεσιβάλει, τεκμαίρεται, αμάχητα κατά τη γνώμη μου, ότι δε θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από την απόφαση, η οποία για εκείνο είναι τελική και ως τέτοια «εκτελείται κατά τον ίδιο τρόπο ως να ήταν απόφαση πολιτικού δικαστηρίου». Κατ' ακολουθία όλων όσων ανέφερα η αίτηση εγκρίνεται. Εκδίδεται Διάταγμα εγγραφής της διαιτητικής απόφασης ημερομηνίας 28.5.2010, για σκοπούς εκτέλεσής της εναντίον των καθ' ων η αίτηση 2 και 3. Τα έξοδα της αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ των αιτητών και σε βάρος των καθ' ων η αίτηση 2 και 3. (Υπ.) . ........... Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΚ-TA Subject: Civil/General Applications/Final Αναφορά: Πολιτική - Αίτηση για εγγραφή και εκτέλεση διαιτητικής απόφασης. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο