← Κύπρος

Γιώργου Τσιάκκιρου ν. Μαρίνας Μαρκαντώνη, Αρ. Αγωγής: 6125/07, 31/12/2012

Γιώργου Τσιάκκιρου ν. Μαρίνας Μαρκαντώνη, Αρ. Αγωγής: 6125/07, 31/12/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2012:A156 ΣTΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Στυλιανίδη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 6125/07 Μεταξύ: Γιώργου Τσιάκκιρου Ενάγοντα -και- Μαρίνας Μαρκαντώνη Εναγόμενης ------------------------------------------ Ημερομηνία: 31 Δεκεμβρίου, 2012 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα: κ. Α. Τσιρίδης Για Εναγομένη: κ. Κουρίδης ------------------------------------------ Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Ενάγων με την πιο πάνω με αριθμό και τίτλο αγωγή ζητά όπως επιδικαστούν από το Δικαστήριο προς όφελος του γενικές αποζημιώσεις, αποζημιώσεις για μελλοντική απώλεια απολαβών και €5.322,69 ως ειδικές αποζημιώσεις. Είναι ισχυρισμός του Ενάγοντα ότι τις πιο πάνω ζημιές και απώλειες υπέστη σε τροχαίο δυστύχημα το οποίο επεσυνέβη στις 28.10.2005 ενώ οδηγούσε τη μοτοσικλέτα με αριθμό εγγραφής ΗΡΥ 809 επί της Φραγκλίνου Ρούσβελτ στη Λεμεσό, με ανατολική κατεύθυνση και ενώ η Εναγόμενη οδηγούσε την ίδια ώρα το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΕΤΤ 044, στον ίδιο δρόμο με αντίθετη κατεύθυνση. Σε κάποιο σημείο του δρόμου η Εναγόμενη επιχείρησε στροφή δεξιά, σύμφωνα με την πορεία της, με αποτέλεσμα να ανακόψει την πορεία της μοτοσικλέτας που οδηγούσε ο Ενάγοντας και τα δύο οχήματα να συγκρουστούν. Στις 8.12.2011, όταν η υπόθεση ήταν ορισμένη για ακρόαση, ο δικηγόρος της Εναγόμενης απεδέχθη πλήρη ευθύνη για το δυστύχημα και ο δικηγόρος του Ενάγοντα απεδέχθη ότι ο Ενάγων δεν φορούσε κράνος και ότι αυτό συνέτεινε στις σωματικές βλάβες που υπέστη ο Ενάγων. Άφησαν δε στο Δικαστήριο τον καθορισμό του ποσοστού ευθύνης για το θέμα αυτό. Ακολούθως για να αποδείξει την υπόθεση του ο Ενάγων, βασικά τις ζημιές και απώλειες του, κάλεσε αριθμό μαρτύρων. Πρώτος μάρτυρας κατέθεσε ο ίδιος ο Ενάγων ο οποίος ετοίμασε γραπτή δήλωση, ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, την οποία και ανέγνωσε στο Δικαστήριο. Λέγει σ' αυτήν ότι μετά από τη σύγκρουση δεν ξέρει τι έγινε. Θυμάται μόνο πολύ αμυδρά ότι τον μετέφεραν στο Νοσοκομείο με ασθενοφόρο. Είχε πολλούς πόνους στην κεφαλή, έκαμνε εμετούς, ζαλιζόταν, δυσκολευόταν να αναπνεύσει και πονούσε πολύ το δεξί του αυτί. Μετά έχασε επαφή με το περιβάλλον και κοιμόταν συνέχεια. Είχε πρόβλημα με το δεξί αυτί, εκτός από τον έντονο πόνο, δεν άκουγε καλά. Δεν μπορούσε να κλείσει το δεξί του μάτι, το στόμα του στράβωσε, δυσκολευόταν να μασήσει. Για να πίνει νερό χρησιμοποιούσε καλαμάκι. Τις νύκτες δυσκολευόταν να κοιμηθεί, γιατί εκτός από τους πόνους το δεξί του μάτι δεν έκλεινε. Έμεινε στο Νοσοκομείο για περίπου 14 μέρες. Πλήρωσε για το πιστοποιητικό του Δρ. Χαραλάμπους €47,84, Τεκμήριο Α, του Δρ. Ιωάννου €47,84, του Δρ. Φρούρναρη €18,79 ήτοι σύνολο €115 περίπου. Ο γιατρός τον συμβούλευσε, όταν βγήκε από το Νοσοκομείο, να αποφεύγει τον ήλιο και το νερό. Έχασε πολλές μέρες από το σχολείο και πάρα πολλά μαθήματα. Εκτός από τα μαθήματα που έχασε, είχε πολλούς πόνους στο κεφάλι και δεν μπορούσε να συγκεντρωθεί, να διαβάσει. Δεν μπορούσε να συγκρατήσει αυτά που διάβαζε και τα ξεχνούσε εύκολα. Πριν το δυστύχημα ασχολείτο και παρακολουθούσε μαθήματα για πολεμικές τέχνες και για οκτώ χρόνια έπαιζε ποδόσφαιρο, αρχικά στην ΑΕΛ και μετά στην Ομόνοια. Μετά το δυστύχημα σταμάτησε κατόπιν συμβουλής των γιατρών του. Υπηρέτησε στο στρατό ως I4 αντί στις Ειδικές Δυνάμεις Καταδρομών που ήθελε. Για τα προβλήματα που αντιμετώπιζε, ιδιαίτερα τους πονοκεφάλους, τη ζάλη, το πρόβλημα με την αναπνοή και το αυτί επισκέφθηκε διάφορους γιατρούς. Για το πρόβλημα της αναπνοής του είπαν οι γιατροί ότι έπρεπε να κάνει εγχείρηση το διάφραγμα της μύτης του γιατί είχε σπάσει από το δυστύχημα. Έκαμε την εγχείρηση στην Πολυκλινική Υγεία με το γιατρό Κουνούνη. Για τις επισκέψεις στους γιατρούς, τις γνωματεύσεις, τις θεραπείες, τα φάρμακα και τη χειρουργική επέμβαση πλήρωσε συνολικά €5.093,80 για τα οποία παρουσίασε αποδείξεις οι οποίες κατατέθηκαν ως Τεκμήρια. Σήμερα αντιμετωπίζει προβλήματα με τα μαθήματα, δεν μπορεί να συγκεντρωθεί να διαβάσει για πολλή ώρα. Δεν παίζει ποδόσφαιρο ούτε πηγαίνει στο γήπεδο γιατί φοβάται μήπως χτυπήσει. Αντεξεταζόμενος ο Ενάγων είπε ότι δεν είχε άλλο ατύχημα. Δούλευε μηχανικός μοτόρων. Δεν φορούσε το κράνος του. Η Εναγόμενη του έκοψε το δρόμο και χτύπησε πάνω του. Ύστερα πετάχτηκε και δεν ξέρει που πήγε. Δεν ξέρει τι έγινε εκείνη την ώρα. Ξύπνησε μια στιγμή μέσα στο ασθενοφόρο και μετά στο Νοσοκομείο και μετά κοιμήθηκε. Τον γιατρό τον Μέση τον πλήρωσε. Πήγε στο γιατρό της ασφάλειας. Δεν διαβεβαίωσε τον γιατρό ότι δεν έχει πρόβλημα με την ακοή του και δεν είπε του γιατρού ότι είχε άλλο ατύχημα. Είναι στο στρατό Ι4 ένεκα του δυστυχήματος. Τα €2.500 ήταν για το διάφραγμα. Στο Νοσοκομείο, εκείνο τον καιρό δεν φάνηκε. Το διάφραγμα δεν ήταν κάτι που είχε προηγουμένως. Τον είχε εξετάσει όταν ήταν πιο μικρός ο κ. Κουνούνης για τις φωνητικές του χορδές και εάν είχε πρόβλημα με το διάφραγμα θα του το έλεγε. Έχει πονοκεφάλους πολύ συχνά και δεν μπορεί να βγει στον ήλιο. Δεν μπορεί τη δυνατή μουσική και δεν είναι σε άριστη κατάσταση. Μάρτυρας Ενάγοντα 2 κατέθεσε ο Σαμίρ Μαϊχούπ, Ωτορινολαρυγγολόγος. Το 2006 ο Ενάγων πήγε στο ιατρείο του. Είχε πρόβλημα με τη μύτη και την ακοή του. Τον εξέτασε, είχε διάφραγμα, ήταν ζαβό και έκαναν ακτινογράφημα. Βρήκαν ότι το δεξί αυτί είχε βαρηκοΐα, Τεκμήριο Α

  1. Υιοθέτησε το περιεχόμενο της ιατρικής του έκθεσης. Έκαναν ξανά έλεγχο για την ακοή και είχαν το ίδιο αποτέλεσμα στις 19.12.
  2. Είχε βαρηκοΐα στο δεξί αυτί. Το Τεκμήριο Α5 είναι η απόδειξη από αυτόν. Πληρώθηκε αυτά τα λεφτά. Στο ιατρικό πιστοποιητικό ημερ. 13/10/2006, Τεκμ. Α19, λέγει ότι κατά την κλινική εξέταση διαπίστωσε κάταγμα του ρινικού διαφράγματος για το οποίο συνέστησε χειρουργική επέμβαση. Αντεξεταζόμενος ανάφερε ότι είναι ελαφριά βαρηκοΐα. Η διάτρηση είχε επουλωθεί. Αυτοί βρήκαν ότι είχε διάφραγμα. Πέρασε ένας χρόνος, η διάτρηση έκλεισε και αυτό είναι φυσιολογικό. Δεν υπάρχει διαφορά με τους συναδέλφους. Ο ίδιος σαν γιατρός την ημέρα που πήγε ο Ενάγων βρήκε διάφραγμα. Ο Ενάγων έχει ελαφριά βαρηκοΐα που δεν χρειάζεται θεραπεία. Δεν ήξερε ότι ο Ενάγων δεν φορούσε κράνος και δεν μπορεί να ξέρει τι θα πάθαινε εάν φορούσε. Εξαρτάται από τον τρόπο που πέφτεις και πού θα είναι το χτύπημα. Μπορεί να μην είχε σχέση με το ατύχημα το θέμα της ακοής και του διαφράγματος. Τρίτος μάρτυρας κατέθεσε ο Δρ. Χριστόδουλος Μέσης, Νευρολόγος - Ψυχίατρος. Γνωρίζει τον Ενάγοντα από τις σημειώσεις του. Τον εξέτασε. Υιοθέτησε το περιεχόμενο του Τεκμηρίου Α
  3. Η εξέταση για την ακοή γίνεται με ειδικό όργανο που τοποθετείται στο κρανίο κοντά στο δεξί και αριστερό αυτί και ερωτείται ο ασθενής κατά πόσο ακούει κάποιες δονήσεις. Η εξέταση έγινε επίσης με ακουογράφημα από τον Ωτορινολαρυγγολόγο. Η συνολική αμοιβή μέχρι την έκδοση του πιστοποιητικού ήταν Λ.Κ.200, μετά είδε τον Ενάγοντα ακόμη δύο φορές και τον χρέωσε Λ.Κ.150 και για τις δύο. Στην έκθεση του, Τεκμ. Α4, καταγράφει τα συμπεράσματα του. Διαπιστώνει ότι ο Ενάγων υπέστη κρανιοεγκεφαλική κάκωση με διάσειση εγκεφάλου και ανέπτυξε μεταδιασεισικά ενοχλήματα. Το πιο σοβαρό τραύμα αφορά το κάταγμα του δεξιού κροταφικού οστού με ρήξη της τυμπανικής μεμβράνης και αιμάτωμα στο μέσο ους και τις μαστοειδείς κυψέλες με αποτέλεσμα μείωση της ακοής, ζάλες και παροδική πάρεση του προσωπικού νεύρου. Μελλοντικά δεν αποκλείονται διακυμάνσεις στα συμπτώματα από την ακοή (εμβοές) και τον λαβύρινθο (ζάλη και ίλιγγος). Αντεξεταζόμενος ανάφερε ότι δεν τον ξαναεξέτασε γι' αυτό δεν μπορεί να πει εάν είναι μόνιμη ή όχι η μείωση της ακοής. Δεν πληρώθηκε τα ποσά που ανέφερε. Δεν γνωρίζει εάν φορούσε κράνος και παραδέχτηκε ότι το κράνος μειώνει τις πιθανότητες σοβαρότερου τραύματος. Μπορεί να μείωνε το βαθμό του τραύματος. Μάρτυρας Ενάγουσας 4 κατέθεσε ο Δρ. Κουνούνης. Ανάφερε ότι τον Ενάγοντα τον γνωρίζει ως ασθενή. Είχε πολύποδα στις φωνητικές χορδές το
  4. Του συνέστησε να χειρουργηθεί. Τελικά τον ξαναείδε στις 17.7.2007, μετά από ένα ατύχημα που είχε. Δυσκολευόταν στην αναπνοή. Έπασχε από σκολίωση του ρινικού διαφράγματος. Ήταν μετατραυματικό. Ο Ενάγων άρχισε να παραπονείται μετά το δυστύχημα για την αναπνοή. Δεν διάγνωσε το 2001 τέτοια πάθηση. Στις 9.1.2008 χειρουργήθηκε για το διάφραγμα και τον πολύποδα, ο οποίος δεν είχε σχέση με το ατύχημα, Τεκμήριο
  5. Χρέωσε τον Ενάγοντα €2.500 (προεγχειρητικός έλεγχος, χειρούργηση, μετεγχειρητικός έλεγχος), Τεκμήριο
  6. Αντεξεταζόμενος ανάφερε ότι είναι απλήρωτος μέχρι σήμερα. Τον πολύποδα ο Ενάγοντας τον είχε από το
  7. Ο Ενάγοντας του ανάφερε ότι δυσκολευόταν να αναπνεύσει και ότι αυτό το έπαθε μετά το ατύχημα και του είπε και πότε έγινε το ατύχημα. Εάν από το 2005 μέχρι το 2007 είχε άλλο ατύχημα δεν το ξέρει. Υπάρχει ένα ιστορικό από τα πιστοποιητικά ότι έπαθε αιμοτύμπανο λόγω του τραυματισμού του κροταφικού οστού. Η βαρηκοΐα αγωγής σιγά σιγά βελτιώθηκε. Δεν ήταν σοβαρή βαρηκοΐα η οποία να προϋποθέτει εξέλιξη και γι΄ αυτό δεν έκαμε δεύτερο ακουογράφημα. Υπάρχει πιθανότητα να σπάσει το διάφραγμα και να πονεί 1-2 μέρες. Εάν ένας είναι πολυτραυματίας και έχει άλλους πόνους από τη μύτη, το τελευταίο πράγμα που θα κοιτάξει είναι τη μύτη. Εάν χτυπήσει το διάφραγμα και πάθει σκολίωση δεν σημαίνει ότι έπαθε απόφραξη. Δεν είναι το πρώτο που θα παραπονεθεί. Πρέπει να το αισθανόταν. Ο Ενάγων δεν του είπε εάν φορούσε κράνος ή όχι. Επανεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανάφερε ότι είναι βαρηκοΐα αγωγής. Ότι απεκαταστάθη στα δύο χρόνια απεκαταστάθη. Θεωρείται πλέον μόνιμη. Η βαρηκοΐα αγωγής είναι από το τύμπανο μέχρι το νεύρο. Μάρτυρας Ενάγοντα 5 ήταν ο Δρ. Χατζηβασίλης Κωστάκης, Νευρολόγος - Ψυχίατρος. Ανάφερε ότι γνωρίζει τον Ενάγοντα και ότι τον εξέτασε το 2005 και αρχές του 2006, λόγω ατυχήματος που είχε. Τον είχε ξαναδεί στις 12.9.2008, είχε πάει για ηλεκτροεγκεφαλογράφημα. Τα συμπτώματα είναι σε σχέση με το ατύχημα που υπέστη στις 28/10/
  8. Τον χρέωσε Λ.Κ.
  9. Το 2008 έκανε ένα εγκεφαλογράφημα. Στα συμπεράσματα του στο ιατρικό πιστοποιητικό καταγράφει τα εξής: Ο ασθενής υπέστη κατά το ατύχημα κρανιοεγκεφαλική κάκωση, με εγκεφαλική διάσειση, μεταδιασεισικό σύνδρομο, κάταγμα κροταφικού οστού δεξιά, μείωση της ακοής δεξιά και μετατραυματική πάρεση του προσωπικού νεύρου δεξιά. Η πρόγνωση των μετατραυματικών συμπτωμάτων παρέμειναν αβέβαια. Αντεξεταζόμενος ανάφερε ότι πληρώθηκε τις Λ.Κ.
  10. Στις 3.11.2005 είχε ελαφριά πάρεση. Στις 22.3.2006 δεν υπήρχε. Το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα ήταν φυσιολογικό, το
  11. Δεν γνωρίζει εάν φορούσε κράνος ο Ενάγοντας. Εάν φορούσε θα ήταν σε καλύτερη κατάσταση. Μ.Υ.1 κατέθεσε ο Δρ. Ηλίας Γεωργίου. Ανάφερε ότι είναι Ορθοπεδικός με ειδικότητα ορθοπεδική, τραυματιολογία και χειρουργική. Είδε τον Ενάγοντα στις 11.7.
  12. Ετοίμασε ιατρική έκθεση ημερομηνίας 16.7.
  13. Καταγράφει στην έκθεση του ως τραύματα, κρανιοεγκεφαλική κάκωση με κάταγμα του δεξιού κροταφικού οστού, διάσειση, μεταδιασεισικό σύνδρομο. Ουσιαστικά κάμνει σύνοψη των ευρημάτων των άλλων ιατρών. Καταγράφει ακόμα ότι παρουσίασε ο Ενάγων μείωση της ακοής του δεξιού αυτιού λόγω παρουσίας αίματος στον ακουστικό πόρο αλλά και τραυματισμού της ακουστικής μεβράνης. Επίσης παρουσίασε ελαφράς μορφής πάρεση του δεξιού προσωπικού νεύρου. Υιοθέτησε το περιεχόμενο της έκθεσης του. Με τον όρο πάρεση εννοεί τραυματισμό νεύρου, υπάγεται στην ειδικότητα του στη μορφή τραύματος αφού η τραυματολογία είναι μέσα στην ειδικότητα του. Πάρεση είναι η προσωρινή ανατάξιμη μείωση της λειτουργίας ενός νεύρου. Η πάρεση εκδηλώνεται με παραμόρφωση της μιας γωνιάς του στόματος και διαταραχή της λειτουργίας των βλεφάρων (πτώση). Κατά τη δική του εξέταση δεν υπήρχε παραμόρφωση του στόματος ούτε πτώση του βλεφάρου. Αποκαταστάθηκε ως αναμένετο η πάρεση του προσωπικού νεύρου. Του έδωσε το ιστορικό όπως το καταγράφει στην τρίτη σελίδα της έκθεσης του. Επίσης ανάφερε ότι το ρωγμώδες κάταγμα σημαίνει απλή ρωγμή σε ένα οστούν. Είναι η απλούστερη μορφή κατάγματος με άριστη πρόγνωση σε αντίθεση με ένα συμπιεστικό κάταγμα. Ιδιαίτερα στο κρανίο θεωρείται σοβαρή μορφή τραυματισμού υπό την έννοια ότι το κάταγμα συμπιέζει τον εγκέφαλο και χρήζει άμεσης νευροχειρουργικής επέμβασης. Η παρουσία κράνους μειώνει τη μορφή βίας που εξασκείται επί της κεφαλής. Αντεξεταζόμενος ανάφερε ότι η ρωγμή στο κρανίο δεν πιέζει τον εγκέφαλο, εδώ δεν χρειάζεται θεραπεία. Στο συμπιεστικό κάταγμα χρειάζεται να επέμβει ο Νευροχειρουργός, το ανασπά. Υφίσταται η πιθανότητα ανάπτυξης αιμορραγίας εντός του κρανίου. Αναφέρει στο πιστοποιητικό του ο Μαϊχόυπ για κάταγμα ρινικού χόνδρου - κάταγμα του ρινικού διαφράγματος (οστού και χόντρου). Δεν διαπίστωσε κάταγμα του οστού της μύτης από τις ακτινογραφίες. Ούτε κανένας από τους ωτορυνολαρυγγολόγους κατέγραψε τέτοιο εύρημα. Η πάρεση του προσωπικού νεύρου δεν χρήζει θεραπείας ούτε υπάρχει θεραπεία. Η θεραπεία είναι ο χρόνος. Ως Μ.Υ.2 κατέθεσε ο Δρ. Κωνσταντίνος Πούγιουρος ο οποίος εργάζεται στο Απολλώνιο από το 1997 με ειδικότητα νευρολογίας. Εξέδωσε πιστοποιητικό στις 25.1.
  14. Η πάρεση οφειλόταν στο κάταγμα κροταφικού οστού και στη συλλογή αίματος στις μαστοειδείς κυψέλες. Καταγράφει στο πιστοποιητικό του, Τεκμ. 8, στα συμπεράσματα, ότι παρουσιάζει υπακουσία δεξιά, φυσιολογική νευρολογική εξέταση και πολλαπλά συμπτώματα που δεν έχουν οργανικό υπόβαθρο (καμιά αξονική τομογραφία δεν έδειξε εγκεφαλική βλάβη) αλλά αντανακλούν ψυχικά κύρια φαινόμενα. Αντεξεταζόμενος ανάφερε ότι δεν μπορεί να πει με απόλυτο τρόπο ότι εάν κάποιος φορεί κράνος δεν τραυματίζεται. Αν δεν γινόταν το κάταγμα δεν θα γίνονταν τα άλλα προβλήματα. Εάν κάποιος φορεί κράνος μειώνει την πιθανότητα να τραυματιστεί. Παθήσεις στα νεύρα είναι της ειδικότητας του Νευρολόγου. Συμφωνά ότι ο Ενάγων υπέστη κάταγμα κροταφικού οστού. Υπήρχε υπακουσία δεξιά. Το ακουογράφημα επιβεβαιώνει την μείωση ακοής. Κατατέθηκε ως Τεκμήριο 3 ιατρικό πιστοποιητικό του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού, υπογραμμένο από τον Δρ. Άντρο Χαραλάμπους, Γενικό Χειρούργο. Αναφέρει ο ιατρός ότι στις 28.10.2005, εισήχθη ο Γιώργος Τσιάκκιρος στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού, μετά από τροχαίο ατύχημα. Διεπιστώθη κάταγμα του κροταφικού οστού δεξιά καθώς επίσης ύπαρξη αίματος στην τυμπανική κοιλότητα δεξιά και ύπαρξη υγρού (αιματηρό υγρό) σε αμφότερα τα ιγμόρεια λόγω του τραυματισμού του, στο σπλαχνικό κρανίο (πρόσωπο). Παρουσίαζε αίμα στο έξω ακουστικό πόρο. Επίσης παρουσίαζε μικρού προς μετρίου βαθμού βαρηκοία κυρίως στις υψηλές συχνότητες. Στις 3.11.2005 παρουσίαζε όψιμο πάρεση του προσωπικού νεύρου δεξιά λόγω του κατάγματος που υπήρχε στο δεξιό κροταφικό οστούν και του επακολουθούμενου οιδήματος και πιέσεως του προσωπικού νεύρου. Ετέθη σε θεραπευτική αγωγή. Εξήλθε του Νοσοκομείου στις 10.11.
  15. Ως Τεκμήριο Α17, κατατέθηκε το πιστοποιητικό του Δρ. Ι. Ιωάννου, Βοηθός Διευθυντής Ωτορινολαρυγγολογικής Κλινικής. Καταλήγει στο πιστοποιητικό ότι έγιναν επανειλημμένα ακουογραφήματα στα εξωτερικά ιατρεία και διαπιστώθη επούλωση του τυμπανικού υμένους δεξιά καθώς και σχεδόν πλήρης αποκατάσταση της ακοής του στο δεξιό αυτί. Επίσης η πάρεση του προσωπικού νεύρου αποκαταστάθηκε σχεδόν πλήρως. Αξιολόγηση μαρτυρίας Πραγματογνώμονες: Νομολογιακά έχει τονισθεί ότι για εξειδικευμένα επίδικα θέματα απαιτείται μαρτυρία εμπειρογνωμόνων την οποία δέχεται το Δικαστήριο προκειμένου να καταλήξει κατόπιν αξιολόγησης της στα δικά του συμπεράσματα. Συχνά η μαρτυρία των εμπειρογνωμόνων παρουσιάζει αντιθέσεις με μικρές ή μεγάλες αποκλίσεις και ιδιαίτερα σε περιπτώσεις μαρτυρίας γιατρών. Η μαρτυρία των ιατρών όπως και κάθε άλλου μάρτυρα εμπειρογνώμονα θεωρείται ανεξάρτητη. Το καθήκον των εμπειρογνωμόνων είναι να εφοδιάσουν το Δικαστήριο με τα αναγκαία επιστημονικά και ειδικά κριτήρια και στοιχεία τα οποία αφού εκτιμηθούν θα αποβούν χρήσιμα και βοηθητικά για το Δικαστήριο στο να καταλήξει στα δικά του συμπεράσματα προς ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Κώστας Νεάρχου ν. Σάββας Στεφανίδης κ.ά.

(2003)1 Α.Α.Δ. 351). Το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να ακούσει και παρατηρήσει τη μαρτυρία των γιατρών όταν κατέθεταν και έκαμναν αναφορά στις θέσεις και τις εκτιμήσεις τους ως προς τα τραύματα και τα κατάλοιπα που άφησαν τα τραύματα στον Ενάγοντα. Επίσης έχει μελετηθεί το περιεχόμενο των ιατρικών πιστοποιητικών και εκθέσεων που έχουν κατατεθεί ως Τεκμήρια στο Δικαστήριο. Δεν βρίσκω να υπάρχει ουσιαστική διαφορά όσον αφορά τις σωματικές βλάβες που υπέστη ο Ενάγων από το δυστύχημα πλην της ύπαρξης ή μη βλάβης στο διάφραγμα. Ο Ενάγων υπέστη κρανιοεγκεφαλική κάκωση με κάταγμα του δεξιού κροταφικού οστού - διάσειση, μεταδιασεισικό σύνδρομο, μείωση της ακοής του δεξιού αυτιού λόγω παρουσίας αίματος στον ακουστικό πόρο και τραυματισμού της ακουστικής μεμβράνης καθώς και ελαφριάς μορφής πάρεση του δεξιού προσωπικού νεύρου. Τα προβλήματα αυτά σταδιακά βελτιώθηκαν μέχρι πλήρους αποκατάστασης. Η μόνη αμφισβήτηση από μέρους Ενάγοντα - Εναγομένης ήταν το κατά πόσο ο Ενάγων υπέστη σκολίωση ρινικού διαφράγματος ένεκα τραυματισμού του στο δυστύχημα. Ο Ενάγων πριν τον τραυματισμό του δεν είχε παραπονεθεί για την αναπνοή του. Εξάλλου εξετάστηκε από τον Μ.Ε.4 πριν το δυστύχημα και δεν είχε διαπιστώσει σκολίωση ρινικού διαφράγματος. Το διαπίστωσε μετά το δυστύχημα όταν ο Ενάγων παραπονέθη για δυσκολίες στην αναπνοή. Ο Μ.Ε.4 διεπίστωσε ότι ήταν μετατραυματικό. Την διαπίστωση για βλάβη στο διάφραγμα έκαμε και ο Μ.Ε.2 Μαϊχούπ. Ο Μ.Ε.4 δικαιολογώντας το ότι ο Ενάγων δεν παραπονέθη για πόνο στη μύτη είπε ότι εάν ένας είναι πολυτραυματίας και έχει και άλλους πόνους από τη μύτη, το τελευταίο πράγμα που θα κοιτάξει είναι τη μύτη. Δεν είναι το πρώτο που θα παραπονεθεί. Κάνω πιστευτή τη μαρτυρία του Μ.Ε.4 και βρίσκω ότι ο Ενάγων υπέστη συνεπεία του δυστυχήματος και σκολίωση ρινικού διαφράγματος. Εξάλλου δεν υπάρχει και αντίθετη ρητή μαρτυρία. Επίσης δεν βρίσκω διαφορά στα συμπεράσματα των Μ.Ε.3, Μ.Ε.5 και Μ.Υ.2. Ο Μ.Ε.3 στην έκθεση του στα συμπεράσματα παρ. 3 λέγει ότι μελλοντικά δεν αποκλείονται διακυμάνσεις στα συμπτώματα από την ακοή (εμβοές) και του λαβύρινθου (ζάλη και ίλιγγος). Ο Μ.Ε.5 στην έκθεση του στο συμπέρασμα λέγει ότι η πρόγνωση των μετατραυματικών συμπερασμάτων όπως πονοκεφάλοι και ζάλες ιδιαίτερα μετά από σωματική ή πνευματική κόπωση, κατά τη διάρκεια απότομων κινήσεων και κατά την έκθεση στον ήλιο, για τα οποία παραπονείται ο Ενάγων, παραμένουν αβέβαια. Ο Μ.Υ.2 κάτω από τον τίτλο συμπέρασμα στο ιατρικό του πιστοποιητικό λέγει ότι ο Ενάγων μετά από αναφερόμενο ατύχημα παρουσιάζει πολλαπλά συμπτώματα που δεν έχουν οργανικό υπόβαθρο (καμία αξονική τομογραφία δεν έδειξε εγκεφαλική βλάβη) αλλά αντανακλούν ψυχικά κύρια φαινόμενα. Γενικές αποζημιώσεις Το Δικαστήριο με βάσει τις πιο πάνω διαπιστώσεις για τις κακώσεις που έχει υποστεί ο Ενάγων και τις συνέπειες τους, καλείται να καθορίσει το ύψος των γενικών αποζημιώσεων για τον πόνο και την ταλαιπωρία του. Ο δικηγόρος του Ενάγοντα, κάνοντας αναφορά σε Νομολογία, όπως την απόφαση Καϊλάς v. Παπαχαραλάμπους
(2009), 1 ΑΑΔ 596, εισηγείται, έχοντας υπόψη τους τραυματισμούς του Ενάγοντα, τα κατάλοιπα και τις συνέπειες τους, ως Γενικές αποζημιώσεις για πόνο, οδύνη και κατάλοιπα, ποσό €80.000. Είναι γνωστά τα κριτήρια που λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο για τον καθορισμό των αποζημιώσεων για σωματικά τραύματα. Οι αποζημιώσεις, όπως υποδεικνύεται από τη νομολογία, είναι το μέσο που προσφέρεται στο Δικαστήριο για την αποτίμηση του πόνου και της ταλαιπωρίας από τα τραύματα που έχει υποστεί το θύμα αστικού αδικήματος. Το ύψος τους συναρτάται με τη φύση των τραυμάτων, την έκταση τους, τη διάρκεια και τα κατάλοιπα, όπου διαπιστώνεται να υπάρχουν. Προσέγγισα το θέμα του ύψους των γενικών αποζημιώσεων λαμβανομένης υπόψη της φύσης και έκτασης των βλαβών και επιπτώσεων τους και καθοδηγούμενος από αρχές και ποσά που προκύπτουν από τη νομολογία σε υποθέσεις με παρόμοια γεγονότα. Θα πρέπει όμως να γίνει αναφορά στις αρχές που καθοδηγούν τα Δικαστήρια στην εκτίμηση των αποζημιώσεων. Στην υπόθεση Ioannou Paraskevaides (Overseas) Ltd & other v. Christofis P. Christofis
(1982)1 CLR 789 επισημαίνεται η αναγκαιότητα φιλελευθεροποίησης των αποζημιώσεων και ο ανθρώπινος πόνος και δυσχέρεια πρέπει να αντιμετωπίζονται με μεγαλύτερη ευαισθησία. Επίσης οι αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου αποκαλύπτουν σταθερή άνοδο του επιπέδου των γενικών αποζημιώσεων, τάση που αντανακλά μεγαλύτερη ευαισθησία για τον ανθρώπινο πόνο, την αγωνία της αναπηρίας και τη ψυχική οδύνη από την περιθωριοποίηση από τις συνήθεις δραστηριότητες του ανθρώπου (Μαυροπετρή ν Λουκά
(1995)1 ΑΑΔ 66). Αναμφίβολα, ο Ενάγων υπέστη σοβαρές και επώδυνες κακώσεις που του προκάλεσαν πόνους, δυσχέρειες και ταλαιπωρίες για αρκετό διάστημα. Υπέστη κρανιοεγκεφαλική κάκωση με κάταγμα του δεξιού κροταφικού οστού - διάσειση, μεταδιασεισικό σύνδρομο, παρουσίασε μείωση της ακοής του δεξιού αυτιού λόγω παρουσίας αίματος στον ακουστικό πόρο αλλά και τραυματισμού της ακουστικής μεβράνης, επίσης ελαφράς μορφής πάρεση του δεξιού προσωπικού νεύρου. Υπάρχει σχεδόν πλήρης αποκατάσταση τόσο της ακοής όσο και της πάρεσης του προσωπικού νεύρου. Επίσης υπέστη σκολίωση ρινικού διαφράγματος το οποίο χειρουργήθη. Παρέμεινε στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού από τις 28.10.2005 μέχρι τις 10.11.05. Ο Ενάγων βασίστηκε στην απόφαση Καϊλάς v. Παπαχαραλάμπους (ανωτέρω) για να υποστηρίξει την εισήγηση του για επιδίκαση €80.000 γενικές αποζημιώσεις. Ο Εφεσείων στην πιο πάνω υπόθεση, υπέστη πιο σοβαρές σωματικές βλάβες από τον Ενάγοντα. Ο Εφεσείων υπέστη κρανιοεγκεφαλική κάκωση και κάταγμα κρανίου, κάταγμα αριστερού κροταφικού οστού και κατάγματα σπλαχνικού κρανίου, διαπιστώθηκε επίσης επισκληρίδιο αιμάτωμα και θλάση στον αριστερό μετωπιαίο λοβό, ήταν σε κωματώδη κατάσταση, αντιδρούσε μόνο στα επώδυνα ερεθίσματα με σπαστική κάλυψη του αριστερού άνω άκρου και με έκταση του δεξιού άνω άκρου. Την ίδια ημέρα το μικρό επισκληρίδιο αιμάτωμα επεκτάθηκε με πιεστικά φαινόμενα. Διενεργήθη αμέσως κρανιοτομή στην αριστερή μετωποκροταφοβρεγματική χώρα για αφαίρεση του αιματώματος. Μικρή έκπτωση των διανοητικών λειτουργιών του. Μείωση της όρασης του κατά 20%. Ο δικηγόρος της Εναγομένης επικαλέστηκε δύο αποφάσεις την Παύλος Ευαγγέλου v. Άθου Δημητρίου
(2008)1 ΑΑΔ 248 και Βάσω Μιχαήλ v. Ανδρέας Ονουφρίου
(2002)1 ΑΑΔ σελίδα 1349, τις οποίες βρίσκω καθοδηγητικές για την επιδίκαση γενικών αποζημιώσεων στην παρούσα υπόθεση. Ο δικηγόρος της Εναγομένης βασιζόμενος στην απόφαση Ζαουρή Αζόφ v. Προδρόμου
(2006)1 ΑΑΔ 331, ισχυρίστηκε ότι το γεγονός που ο Ενάγων δεν φορούσε κράνος μπορεί να αποτελέσει αιτία για διαπίστωση συντρέχουσας ευθύνης. Είναι παραδεκτό γεγονός ότι ο Ενάγων δεν φορούσε κράνος και παρέμεινε στο Δικαστήριο ο καθορισμός του ποσοστού ευθύνης γι΄ αυτήν την παράλειψη του Ενάγοντα. Εισηγήθηκε ο συνήγορος της Εναγομένης ότι θα πρέπει ένα ποσοστό της τάξης του 25% να αποκοπεί από τις αποζημιώσεις του Ενάγοντα για τον λόγο ότι δεν έφερε το κράνος του κατά την σύγκρουση. Είναι σημαντικό, λέγει, ότι υπάρχει ξεκάθαρη δήλωση των συνηγόρων ότι κατά το ατύχημα ο Ενάγων δεν έφερε προστατευτικό κράνος και η μη χρήση του κράνους του συνέτεινε στις σωματικές βλάβες του και έγκειται στο Δικαστήριο να καθορίσει σε πιο βαθμό. Καθοδηγητική απόφαση σε ότι αφορά την συντρέχουσα αμέλεια αποτελεί η υπόθεση Χρήστος Χ΄΄Θεοδοσίου v. Κώστα Στυλιανού Διονυσίου
(2007)1 Β ΑΑΔ 1121, η οποία πραγματεύεται παρόμοιο μέτρο για προστασία οδηγού φορώντας τη ζώνη ασφαλείας και όπου κατ΄ αναλογία ισχύει και στην παρούσα υπόθεση: «Ότι η ζώνη ασφαλείας προστατεύει σε περίπτωση δυστυχήματος, ανάγεται στην κάθε υπόθεση στα ιδιαίτερα περιστατικά της, γι΄ αυτό και μόνο η μαρτυρία εμπειρογνώμονα μπορεί να βοηθήσει το Δικαστήριο να κρίνει τι ρόλο διεδραμάτισε η πρόσδεση ή μη της ζώνης ασφαλείας.» Το Εφετείο επεκύρωσε ποσοστό 15% συντρέχουσας αμέλειας για την παράλειψη πρόσδεσης με ζώνη ασφαλείας, το οποίο απέδωσε το πρωτόδικο Δικαστήριο. Και στην παρούσα υπόθεση κρίνω το ποσοστό 15% ως λογικό ποσοστό συντρέχουσας αμέλειας του Ενάγοντα για τους τραυματισμούς του που προήλθαν από την παράλειψη του να φορεί κράνος. Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω κατέληξα στο συμπέρασμα ότι το ποσό των €60.000 θα συνιστούσε ένα ορθό και δίκαιο υπολογισμό γενικών αποζημιώσεων, το οποίο λαμβανομένου υπόψη του ποσοστού συντρέχουσας αμέλειας που βαραίνει τον Ενάγοντα, το οποίο αποφασίστηκε ότι ανέρχεται στο 15%, θα μειωθεί και μειώνεται σε €51.000. Ειδικές αποζημιώσεις Νομολογιακά έχει καθιερωθεί ότι ειδικές αποζημιώσεις πρέπει να καταγράφονται με κάθε λεπτομέρεια στις έγγραφες προτάσεις και να αποδεικνύονται αυστηρά από τον Ενάγοντα με την προσκόμιση της κατάλληλης αποδεκτής μαρτυρίας και τις οποίες πρέπει να αποδεικνύει με σαφήνεια και συγκεκριμένα στοιχεία (βλ. υποθέσεις Σπύρου ν. Χ"Χαραλάμπους
(1991)1 Α.Α.Δ. 298, Ηρακλέους ν. Πίτρος
(1994)1 Α.Α.Δ. 299 και Αλεξάνδρου ν. Ιωάννου
(1996)1 Α.Α.Δ. 1157, Νεοκλής Αντωνιάδης ν. Μιχάλης Σταύρου
(1998)1 Α.Α.Δ. 1171). Απόκειται στον Ενάγοντα σε κάθε περίπτωση να αποδείξει με κατάλληλη μαρτυρία τα κονδύλια που συνιστούν ειδική ζημιά και τα οποία έχει προηγουμένως συμπεριλάβει στο δικόγραφο του. Κατατέθηκαν αποδεικτικά στοιχεία και προσκομίστηκε για ορισμένα προφορική μαρτυρία που αποδεικνύουν και Τεκμηριώνουν τις αξιώσεις του Ενάγοντα για τα ακόλουθα κονδύλια: 1) Πιστοποιητικά Τμήματος Ιατρικών Υπηρεσιών €
  1. 2) Ιατρικό πιστοποιητικό, ιατρικά έξοδα Δρ. Μέση €
  2. 3) Ωτορινολαρυγγολογική κλινική Δρ. Σάμιρ Μαϊχούπ €
  3. 4) Δρ. Κωστάκης Χατζηβασίλης €
  4. 5) Πολυκλινική Υγεία €719,
  5. 6) Ιατρικό Κέντρο Λεμεσού Αχίλλειον €341,
  6. 7) Ηλεκτροεγκεφαλογράφημα από Δρ. Κωστάκη Χατζηβασίλη €
  7. 8) Πολυκλινική Υγεία (αμοιβή ιατρού) €341,72 9) Ιατρικά έξοδα Δρ. Κουνούνη €2.
  8. Ολικό ποσό €5.364,74 Το σύνολο, επομένως, των ειδικών ζημιών που δικαιούται ο Ενάγων, επί ποσοστού πλήρους ευθύνης, είναι το συνολικό ποσό των €5.364,74 το οποίο μειώνεται κατά 15% που είναι το ποσοστό συντρέχουσας αμέλειας του Ενάγοντα. Συνεπώς, ο Ενάγων δικαιούται απόφαση για ειδικές αποζημιώσεις στο ποσό των €4.560,
  9. Όσον αφορά το θέμα του τόκου, σύμφωνα με τις καθιερωμένες αρχές, εκτός εάν διαπιστωθεί από μέρους του Ενάγοντα, επιδικάζεται νόμιμος τόκος από την ημέρα γένεσης του αγώγιμου δικαιώματος επί των γενικών αποζημιώσεων, όπως επίσης και επί των ειδικών αποζημιώσεων, μειωμένος κατά το ήμισυ μέχρι την ημέρα έκδοσης της απόφασης (βλ. Φοινικαρίδης v. Γεωργίου
(1991)1 ΑΑΔ 475, Miller v. Petek
(1999)1Γ ΑΑΔ 2091, Θεοδούλου v. A. Panayides Constructing Ltd
(1999)1 Γ ΑΑΔ 2134). Στην παρούσα υπόθεση το ατύχημα συνέβηκε στις 28.10.2005 και η αγωγή καταχωρήθηκε στις 16.11.2007. Δεν δόθηκε οποιαδήποτε δικαιολογία από μέρους του Ενάγοντα για την καθυστέρηση στην καταχώρηση της αγωγής για δύο και πλέον έτη. Ως εκ τούτου θα επιδικάσω τόκο από της καταχώρισης της αγωγής. Αποτέλεσμα Εκδίδεται, κατά συνέπεια, απόφαση υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον της Εναγομένης για το συνολικό ποσό των €55.560,14 με τόκο ως ακολούθως: α) Το ποσό των €51.000, γενικές αποζημιώσεις για τις σωματικές βλάβες, θα φέρει τόκο προς 8% ετησίως από τις 16.11.2007, ημερομηνία κατά την οποία καταχωρήθηκε η αγωγή, μέχρι 14.10.2008 και ακολούθως 5,5% ετησίως από 15.10.2008 μέχρι σήμερα, ημερομηνία έκδοσης της απόφασης. β) Το ποσό των €4.560,14 ειδικές αποζημιώσεις, θα φέρει τόκο προς 4% από 16.11.2007 μέχρι 14.10.2008 και ακολούθως 2,75% από 15.10.2008 μέχρι σήμερα, ημερομηνία έκδοσης της απόφασης. Εννοείται ότι ολόκληρο το ποσό της απόφασης θα φέρει νόμιμο τόκο από 1.1.2013, ημερομηνία η οποία έπεται της ημερομηνίας έκδοσης της απόφασης, μέχρι εξοφλήσεως. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον της Εναγομένης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στην σχετική κλίμακα των επιδικασθέντων ποσών μετά των τόκων. (Υπ.) ................ Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΡ, ΕΠ. Subject: Civil/Αction Αναφορά: Δυστύχημα - αποζημιώσεις cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.