Αναφορικά με τον Γεώργιο Σαββίδη, Αρ. Αίτησης: 296/2012, 25/2/2012

(6)μηνών περίοδο πριν από την υποβολή της παρούσας αίτησης κατοικούσε ή διεξήγαγε την εργασία του στην οδό Γιούρη Γκαγκάριν αρ.6 της επαρχίας Λεμεσού ή εργάζεται στην εταιρεία Pierides Holding Ltd, οδός Ανδρέα Καρυόλου αρ.38 της επαρχίας Λεμεσού. β) Δυνάμει δικαστικής απόφασης που εκδόθηκε υπέρ των Αιτητών και εναντίον του Καθ' ου η αίτηση στην αγωγή υπ' αριθμό 6268/1992, η εκτέλεση της οποίας δεν αναστάληκε, επιδικάστηκε το ποσό των €7.146,29 (ισότιμο σε Λ.Κ.£4.182,54) πλέον τόκο προς 9% ετησίως επί του ποσού αυτού από 01.07.92 μέχρι εξόφλησης πλέον το ποσό των €274,56 (ισότιμο σε Λ.Κ.£160,69) έξοδα αγωγής συμπεριλαμβανομένων των εξόδων εκδόσεως της απόφασης με τόκο προς 6% ετησίως επί του ποσού αυτού από 24.05.93 μέχρι εξόφλησης πλέον Φ.Π.Α. πλέον έξοδα διαδικασιών μέτρων εκτέλεσης και παρά τις πληρωμές των €831,10 (ισότιμο σε Λ.Κ.£486,42), €957,50 (ισότιμο σε Λ.Κ.£560,40) και €4.527,79 (ισότιμο σε Λ.Κ.£2.650,00) που έγιναν στις 04.08.99, 22.09.03 και 19.01.04 αντίστοιχα, παραμένει απλήρωτο και απαιτητό το οφειλόμενο ποσό των €13.223,36 πλέον τόκο προς 9% ετησίως επί ποσού €7.146,29 από 29.06.11 μέχρι εξόφλησης πλέον έξοδα. γ) Δεν κατέχουν οποιανδήποτε εξασφάλιση επί της περιουσίας του Καθ' ου η αίτηση ή επί οποιουδήποτε μέρους αυτής δια την πληρωμή του εξ' αποφάσεως χρέους. δ) Εντός τριών

(3)μηνών πριν από την υποβολή της παρούσας αίτησης ο Καθ' ου η αίτηση διέπραξε πράξη πτώχευσης αφού κατά την 21.06.12 του επιδόθηκε η ειδοποίηση πτώχευσης 447/2012 στις πρόνοιες της οποίας παρέλειψε να συμμορφωθεί εντός της περιόδου των επτά

(7)ημερών από της επίδοσης. Η εν λόγω αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση ημερομηνίας 21.09.12 στην οποίαν προέβηκε η Αγάθη Κέη, αρμόδιος υπάλληλος των Αιτητών, η οποία, όπως δηλώνει, γνωρίζει τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, είναι κατάλληλα εξουσιοδοτημένος και δηλώνει ως αληθή τα όσα περιέχονται στην αίτηση αυτή. Περαιτέρω, η υπό κρίση αίτηση συνοδεύεται από φωτοαντίγραφα πιστοποιητικών αλλαγής ονομάτων των Αιτητών από το αρχείο του Εφόρου Εταιρειών (Τεκμήρια 'Α', 'Β' και 'Γ'), φωτοαντίγραφο απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού ημερομηνίας 24.05.93 στην αγωγή υπ' αριθμό 6268/1992 (Τεκμήριο 'Δ'), η οποία αναφέρει το εξ' αποφάσεως χρέος του Καθ' ου η αίτηση (Εναγόμενος 4 στην εν λόγω αγωγή) που κλήθηκε να πληρώσει στους Αιτητές (Ενάγοντες στην ίδια αγωγή) υπό τη μορφή αλληλέγγυας και/ή κεχωρισμένης ευθύνης με τους συνεναγόμενους του αρ. 1, 3 και 5, φωτοαντίγραφο άδειας Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού ημερομηνίας 24.11.2000 για εκτέλεση της προαναφερόμενης δικαστικής απόφασης (Τεκμήριο 'Ε') και φωτοαντίγραφο άδειας Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού ημερομηνίας 20.09.2011 για λήψη από την Marfin Popular Bank Public Co Ltd (πρώην επωνυμία των Αιτητών) μέτρων εκτέλεσης της εν λόγω δικαστικής απόφασης εναντίον των εξ' αποφάσεως οφειλετών των Αιτητών λόγω παρέλευσης έξι

(6)ετών από της εκδόσεως της (επίσης Τεκμήριο 'Ε'). Μετά από εξέταση του φακέλλου, διαπιστώνεται ότι η αίτηση αυτή επιδόθηκε στον Καθ' ου η αίτηση προσωπικά στις 31.10.2012 (η Ένορκος Δήλωση Επιδότη καταχωρήθηκε ως Τεκμήριο 1) καθώς και στον Επίσημο Παραλήπτη την ίδια ημέρα (η Ένορκος Δήλωση Επιδότη καταχωρήθηκε ως Τεκμήριο 2). Η ένσταση Στις 03.07.2011 ο Καθ' ου η αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης επί των ακόλουθων λόγων:

1. Η αίτηση πτώχευσης είναι εκπρόθεσμη.
2. Η αίτηση πτώχευσης είναι καταχρηστική των εξουσιών του Δικαστηρίου.
3. Η αίτηση πτώχευσης είναι εκβιαστική.
4. Η αίτηση πτώχευσης βασίζεται επί αναληθών γεγονότων.
5. Η αίτηση πτώχευσης δεν αφορά εν πάσει περιπτώσει και οπωσδήποτε εκκαθαρισμένη απαίτηση.
6. Η αίτηση αντίκειται προς τις αρχές επιείκειας. Η ένσταση εδράζεται στο άρθρο 6

(4),

(6)και

(7)του Περί Πτωχεύσεως Νόμου Κεφ.5, στους Κανονισμούς 18, 44 και 45 των Περί Πτωχεύσεως Κανονισμών, στη νομολογία, στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η εν λόγω ένσταση υποστηρίζεται από ένορκες δηλώσεις του Καθ' ου η αίτηση ημερομηνίας 07.11.12 και του Νίκου Τεμενέ ιδίας ημερομηνίας. Στην ένορκη δήλωση του ο Καθ' ου η αίτηση, αφού επαναλαμβάνει τους λόγους για τους οποίους ενίσταται και που εξέθεσε στο σώμα της ένστασης του, ισχυρίζεται περιληπτικά τα εξής: · Μετά από 18 και πλέον χρόνια από της έκδοσης εν ερήμην του δικαστικής απόφασης εναντίον του πληροφορήθηκε για πρώτη φορά για την ύπαρξη της με την ειδοποίηση πτώχευσης υπ' αριθμό 1070/2011, η οποία αποσύρθηκε στις 09.01.

1. · Ενώ βρίσκονταν σε εξέλιξη συζητήσεις με ανταλλαγή επιστολών, οι Αιτητές εκβιαστικά καταχώρησαν δεύτερη ειδοποίηση πτώχευσης με υπ' αριθμό 447/2012, η οποία επιδόθηκε στον Καθ' ου η αίτηση στις 21.06.
2. Φωτοαντίγραφα διαφόρων επιστολών επισυνάφθηκαν στην ένορκο δήλωση ως Τεκμήρια 'Α' μέχρι 'ΙΑ' και 'ΙΓ'. · Στο μέσο διαπραγματεύσεων οι Αιτητές στις 21.09.12 καταχώρησαν την παρούσα αίτηση πτώχευσης. · Οι Αιτητές εισέπραξαν από τους λογαριασμούς των εναγομένων 1 και 5 στην αγωγή υπ' αριθμό 6268/1992 στις 15.06.93 το ποσό των €5.624,84 χωρίς την υπογραφή του εναγομένου 5 και στις 29.11.93 το ποσό των €21.074,76 χωρίς την υπογραφή του εναγομένου
3. Με την κατάχρηση ή εξαφάνιση του ποσού των €21.074,76 δεν οφείλεται οποιοδήποτε ποσό στους Αιτητές αλλά απεναντίας έχει να λαμβάνει χρήματα από αυτή. Φωτοαντίγραφο εγγράφου Λαϊκής Τράπεζας ημερομηνίας 11.06.93 αναφορικά με τον Νικόλαο Τεμενέ κατατέθηκε ως Τεκμήριο 'ΙΔ' ενώ φωτοαντίγραφο πίστωσης ποσού €12.334,51 ημερομηνίας 29.11.93 προς όφελος της N. Temenes Insurance Agencies Ltd κατατέθηκε ως Τεκμήριο 'ΙΕ'. Ακόμη φωτοαντίγραφο ανάληψης του ποσού των €3.186,08 ημερομηνίας 12.11.91 από λογαριασμό του Νικόλαου Τεμενέ κατατέθηκε ως Τεκμήριο 'ΙΣΤ'. Επίσης, φωτοαντίγραφο εξασφάλισης του Νικόλαου Τεμενέ προς τη Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ κατατέθηκε ως Τεκμήριο 'ΙΒ'. · Η παρούσα αίτηση δεν αφορά εκκαθαρισμένη απαίτηση επειδή για τα προαναφερόμενα ποσά δεν δίνεται καμία εξήγηση που έχουν δοθεί. · Τα ποσά των €2,68 για ένταλμα κινητής περιουσίας, €129,85 για αίτηση χρηματικής ποινής και €136,24 για αίτηση μηνιαίων δόσεων τα οποία οι Αιτητές απαιτούν δεν τον αφορούν αλλά άλλους εναγομένους. · Ως λογιστής στο επάγγελμα, ο καθ' ου η αίτηση ετοίμασε κατάσταση λογαριασμού που αντανακλά την πραγματικότητα από την οποία αφαίρεσε τα ποσά που οι Αιτητές αναληθώς ισχυρίζονται ότι πληρώθηκαν ενώ δεν αφαίρεσε το ποσό των €26.699,60 (και όχι €21.074,76 όπως λόγω προφανούς τυπογραφικού λάθους σημειώνεται στην παράγραφο 26 της ενόρκου δηλώσεως του Καθ' ου η αίτηση που συνοδεύει την ένσταση), την οποία και κατάθεσε ως Τεκμήριο 'ΙΖ'. · Η αίτηση καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα αφού η τελευταία ημέρα που έπρεπε να είχε καταχωρηθεί ήταν η 20.09.
4. · Η υπό κρίση αίτηση, η οποία καταχωρήθηκε 19 χρόνια μετά την έκδοση δικαστικής απόφασης, αντίκειται στις αρχές της επιείκειας καθ' ότι του στέρησε το δικαίωμα να ερευνήσει με δικά του στοιχεία την όλη υπόθεση ενώ τα μόνα στοιχεία που έχει είναι αυτά που οι Αιτητές του παραχώρησαν. · Η όλη συμπεριφορά και αργοπορία των Αιτητών τον έφεραν σε δυσμενή θέση και επηρέασαν ουσιαστικά την υπόθεση του. · Οι Αιτητές δεν προσήλθαν και δεν προσέρχονται με καθαρά χέρια ενώπιον του Δικαστηρίου. Η ένορκος δήλωση του Νίκου Τεμενέ αναφέρει συνοπτικά τα εξής: - Είναι ο εναγόμενος 5 και διευθυντής της εναγομένης 1 στην αγωγή υπ' αριθμό 6268/1992 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. - Εναντίον του ιδίου και της εναγομένης 1 εκδόθηκε απόφαση για το ποσό των €7.146,00 πλέον τόκοι και έξοδα ενώ τελικά οι Αιτητές εισέπραξαν το ποσό των €27.391,15 με αποτέλεσμα η απαίτηση των Αιτητών να είναι εξοφλημένη. - Συμφωνεί με το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως του Καθ' ου η αίτηση. Προσαχθείσα μαρτυρία Για την απόδειξη της υπόθεσης τους οι Αιτητές παρουσίασαν ένα μάρτυρα, ήτοι την Πόλα Θεοχάρους που εργάζεται στην υπηρεσία των Αιτητών και από το 2000 στην υπηρεσία είσπραξης χρεών, ενώ ο Καθ' ου η αίτηση στα πλαίσια της ένστασης του παρουσίασε δύο μάρτυρες, ήτοι τον Νικόλα Τεμενέ (ΜΚΑ1) και τον εαυτό του (ΜΚΑ2). Κατά την ακροαματική διαδικασία κατατέθηκαν ως τεκμήρια τ' ακόλουθα έγγραφα: Τεκμήριο 1: Ένορκη δήλωση ιδιώτη επιδότη ημερομηνίας 22.06.12 για επίδοση της ειδοποίησης πτώχευσης υπ' αριθμό 447/2012 στον Καθ' ου η αίτηση προσωπικά Τεκμήριο 2: Πρακτικό απόφασης ημερομηνίας 09.01.12 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού στην Ειδοποίηση Πτώχευσης Αρ. 1070/2011 Τεκμήριο 3: Γραπτή δήλωση Πόλα Θεοχάρους ημερομηνίας 15.11.12 Τεκμήρια 4 Πιστοποιητικά αλλαγής ονόματος Αιτητών ημερομηνίας 28.03.05, Α, Β & Γ: 04.12.2006 και 05.04.12 Τεκμήριο 5: Γραπτή ειδοποίηση αλλαγής ονόματος Αιτητών ημερομηνίας 23.05.12 στον πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού Τεκμήριο 6: Απόφαση Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού ημερομηνίας 24.05.93 στην αγωγή υπ' αριθμό 6268/92 Τεκμήριο 7Α: Κατάσταση λογαριασμού υπ' αριθμό 023-12-534983 για την περίοδο από 01.07.92 μέχρι 29.06.11 Τεκμήριο 7Β: Κατάσταση λογαριασμού υπ' αριθμό 023-12-508524 για την περίοδο από 01.10.93 μέχρι 04.09.99 Τεκμήριο 8: Διάταγμα μηνιαίων δόσεων ημερομηνίας 28.03.95 των εναγομένων 3 & 4 στην αγωγή υπ' αριθμό 6268/92 Τεκμήριο 9: Φωτοαντίγραφο επιστολής Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ ημερομηνίας 14.09.12 Τεκμήριο 10: Φωτοαντίγραφο επιστολής Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ ημερομηνίας 22.02.93 Τεκμήριο 11: Φωτοαντίγραφο εξασφάλισης του Νικόλαου Τεμενέ προς τη Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ ημερομηνίας 17.08.89 Τεκμήριο 12: Φωτοαντίγραφο εγγράφου Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ ημερομηνίας 11.06.93 αναφορικά με τον Νικόλαο Τεμενέ Τεκμήριο 13: Επιστολή Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ ημερομηνίας 06.06.12 Τεκμήριο 14: Φωτοαντίγραφο αναλυτικής οικονομικής κατάστασης (όπως ετοιμάστηκε από τον Καθ' ου η αίτηση) Τεκμήριο 15: Επιστολή ημερομηνίας 02.07.12 του δικηγορικού γραφείου Ανδρέα Γ. Δανού & Σία Τεκμήριο 16: Φωτοαντίγραφο ταμειακού εντύπου ημερομηνίας 29.11.93 Τεκμήριο 17: Φωτοαντίγραφο ταμειακού εντύπου ημερομηνίας 12.11.91 Να σημειωθεί ότι τα μέρη από κοινού κατέθεσαν τα Τεκμήρια 1 και 2, το περιεχόμενο των οποίων αποδέχονται ως αληθές. Επίσης, τα μέρη αποδέχονται ως αληθές το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 4Α, 4Β, 4Γ και
5. Επιπροσθέτως, κατά την εκδίκαση της υπό κρίση αίτησης τα μέρη κατέθεσαν από κοινού τα εξής παραδεχτά γεγονότα:
6. Στις 23.05.12 καταχωρήθηκε η ειδοποίηση πτώχευσης υπ' αριθμό 447/
8. Στις 21.06.12 η πιο πάνω ειδοποίηση πτώχευσης επιδόθηκε προσωπικά στον Καθ' ου η αίτηση.
9. Δεν καταχωρήθηκε ένορκος δήλωση ή αίτηση παραμερισμού της προαναφερόμενης ειδοποίησης πτώχευσης.
10. Προηγουμένως υπήρξε η ειδοποίηση πτώχευσης υπ' αριθμό 1070/2011 η οποία καταχωρήθηκε στις 24.10.11 και επιδόθηκε στον Καθ' ου η αίτηση στις 02.11.
11. Επί της εν λόγω αίτησης ο Καθ' ου η αίτηση καταχώρησε αίτηση παραμερισμού την οποία όμως απέσυρε ανεπιφύλακτα στις 09.01.
12. Τα πιο πάνω παραδεχτά γεγονότα εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο και αποτελούν αυτόματα μέρος των ευρημάτων του. Πλήρης έκταση της μαρτυρίας που δόθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου βρίσκεται καταγραμμένη στα πρακτικά που τηρούνται και απλά πιο κάτω παρουσιάζεται μια συνοπτική παράθεση της με περισσότερες λεπτομέρειες να δίδονται εκεί που κρίνεται σκόπιμο για σκοπούς αξιολόγησης της, εξαγωγής ευρημάτων και συμπερασμάτων του Δικαστηρίου. Η μοναδική μάρτυρας των Αιτητών, Πόλα Θεοχάρους (ΜΑ), στην κυρίως εξέταση της, αφού πρώτα σημείωσε το ιστορικό αλλαγής ονομάτων των Αιτητών καταθέτοντας τα Τεκμήρια 1 έως 5, ανάφερε, μεταξύ άλλων ότι στις 24.05.93, στα πλαίσια της αγωγής υπ' αριθμό 6268/1992, εκδόθηκε απόφαση εναντίον του Καθ' ου η αίτηση αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως με τους υπόλοιπους συνεναγομένους για το ποσό των Λ.Κ.£4.182,54 πλέον τόκοι προς 9% ετησίως επί του ποσού αυτού από 01.07.92 μέχρι εξόφλησης πλέον έξοδα εκ Λ.Κ.£160,69 πλέον τόκοι προς 6% ετησίως επί του εν λόγω ποσού από 24.05.93 μέχρι εξόφλησης. Επ' αυτού η μάρτυρας κατάθεσε το Τεκμήριο
13. Έχοντας ελέγξει το αρχείο των Αιτητών, η μάρτυρας διαπίστωσε ότι έναντι του εξ' αποφάσεως χρέους πληρώθηκαν μόνο τα ποσά των Λ.Κ.£486,42 (ισότιμο σε €831,10), Λ.Κ.£560,40 (ισότιμο σε €957,50) και Λ.Κ.£2.650,00 (ισότιμο σε €4.527,79) στις 04.08.99, 22.09.03 και 19.01.04 αντίστοιχα με αποτέλεσμα να παραμένει οφειλόμενο και απαιτητό το ποσό των €13.223,36 πλέον τόκο προς 9% ετησίως επί ποσού €7.146,29 από 29.06.11 μέχρι εξόφλησης. Προς ενίσχυση της θέσης της η εν λόγω μάρτυρας κατάθεσε τα Τεκμήρια 7Α και 7Β. Έκτοτε και στα πλαίσια λήψης μέτρων με σκοπό την εκτέλεση της πιο πάνω δικαστικής απόφασης για είσπραξη του υπολοίπου οφειλομένου ποσού, οι Αιτητές: (α) στις 17.05.94 καταχώρησαν εναντίον του Καθ' ου η αίτηση αίτηση μηνιαίων δόσεων συνεπεία της οποίας στις 28.03.95 ο Καθ' ου η αίτηση δέχτηκε διάταγμα καταβολής μηνιαίων δόσεων για το μηνιαίο ποσό των Λ.Κ.£50,00 πλέον έξοδα εκ Λ.Κ.£39,87 αρχής γενομένης την 01.05.
14. Σε σχέση με το θέμα αυτό, η μάρτυρας κατάθεσε το Τεκμήριο 8 και (β) προχώρησαν με την έκδοση διαταγμάτων χρηματικής ποινής εναντίον του Καθ' ου η αίτηση επειδή δεν υπήρξε συμμόρφωση από τον τελευταίο τα οποία όμως απέσυρε άνευ βλάβης επειδή τη συγκεκριμένη εκείνη στιγμή ο Καθ' ου η αίτηση απουσίαζε στο εξωτερικό και (β) στις 15.10.93 καταχώρησαν εναντίον του Καθ' ου η αίτηση αίτηση για έκδοση εντάλματος κινητής περιουσίας με αρ. Sheriff
15. Ακολούθως, η μάρτυρας ανάφερε ότι στις 23.05.12 οι Αιτητές καταχώρησαν την αίτηση για έκδοση ειδοποίησης πτώχευσης υπ' αριθμό 447/
16. Αφού η αίτηση εγκρίθηκε η εν λόγω ειδοποίηση πτώχευσης επιδόθηκε προσωπικά στον Καθ' ου η αίτηση στις 21.06.12, ο οποίος και παρέλειψε να συμμορφωθεί με το περιεχόμενο της. Ο Καθ' ου η αίτηση προχώρησε με αίτηση παραμερισμού, την οποία όμως απέσυρε ανεπιφύλακτα. Όπως η μάρτυρας συνέχισε να εξηγεί, επειδή εκ παραδρομής διέφυγε της προσοχής τους η προθεσμία καταχώρησης αίτησης πτώχευσης, καταχωρήθηκε νέα ειδοποίηση πτώχευσης με αριθμό 447/
17. Στις 21.09.12 καταχωρήθηκε η υπό κρίση αίτηση πτώχευσης, η οποία επίσης επιδόθηκε προσωπικά στον Καθ' ου η αίτηση στις 31.10.12 καθώς και στον Επίσημο Παραλήπτη την ίδια ημέρα. Σύμφωνα πάντοτε με τη μάρτυρα, η ίδια είχε συναντήσεις και τηλεφωνικές επικοινωνίες με τον Καθ' ου η αίτηση και Νίκο Τεμενέ (εναγόμενος 5 και διευθυντής της εναγομένης 1 στην αγωγή υπ' αριθμό 6268/1992) μεταξύ της περιόδου Σεπτεμβρίου 2007 μέχρι και τα μέσα του έτους
18. Επ' αυτού κατατέθηκε το Τεκμήριο
19. Εξηγώντας τι απέγινε το ποσό των €5.624,84 του Ανδρόνικου Τεμενέ που ήταν κατατεθειμένο στους Αιτητές υπό τη μορφή γραμματίου, η μάρτυρας ανάφερε ότι ποσό ύψους Λ.Κ.£3.233,09 (ισοδύναμο σε €5.524,06) χρησιμοποιήθηκε προς εξόφληση του χρεωστικού υπολοίπου του λογαριασμού δανείου υπ' αριθμό 023-12-503220 επ' ονόματι του Νίκου Τεμενέ ενώ ποσό ύψους Λ.Κ.£58,98 (ισοδύναμο σε €100,77) χρησιμοποιήθηκε για την πληρωμή των εξόδων των Αιτητών αναφορικά με το κλείσιμο του προαναφερόμενου λογαριασμού δανείου. Η μάρτυρας περαιτέρω διευκρίνισε ότι το εν λόγω γραμμάτιο ήταν δεσμευμένο για απεριόριστο ποσό με έγγραφο επισχέσεως ημερομηνίας 17.08.89 ως εξασφάλιση των υποχρεώσεων του Νίκου Τεμενέ προς τους Αιτητές, χωρίς έτσι να απαιτείτο η υπογραφή του Ανδρόνικου Τεμενέ στο τραπεζικό έντυπο για διάθεση του δεσμευμένου ποσού του γραμματίου προς όφελος των Αιτητών, αντίγραφο των οποίων εγγράφων βρίσκονται επισυνημμένα ως τεκμήρια 'ΙΒ' και 'ΙΔ' στην ένορκο δήλωση του Καθ' ου η αίτηση. Σε σχέση με το τι απέγινε το ποσό των €21.074,76 (ισοδύναμο σε Λ.Κ.£12.334,51), η μάρτυρας ανάφερε ότι κατατέθηκε στο λογαριασμό υπ' αριθμό 023-12-507455 επ' ονόματι της εταιρείας N. Temenes Insurance Agencies Ltd που είναι συμφερόντων του Νίκου Τεμενέ με το πιο πάνω ποσό να αποτελεί προϊόν της εμπρόθεσμης κατάθεσης Καταλήγοντας, η μάρτυρας ανάφερε ότι οι Αιτητές δεν έχουν οποιαδήποτε εξασφάλιση επί των περιουσιακών στοιχείων του Καθ' ου η αίτηση ή σε οποιοδήποτε μέρος τους για την αποπληρωμή του εξ' αποφάσεως χρέους. Αντεξεταζόμενη η μάρτυρας δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, πως το διάταγμα μηνιαίων πληρωμών που εκδόθηκε εναντίον του Καθ' ου η αίτηση σχετίζεται με το εξ' αποφάσεως χρέος στην αγωγή υπ' αριθμό 6268/1992 ενώ απέρριψε τη θέση του συνηγόρου του Καθ' ου η αίτηση ότι τα ποσά Λ.Κ.£3.233,09 (ισότιμο σε €5.524,06) και Λ.Κ.£58,98 (ισότιμο σε €100,77) πληρώθηκαν ως έναντι του εξ' αποφάσεως χρέους. Ομοίως ήταν η θέση της μάρτυρας σε σχέση με το ποσό των €21.074,
20. Επίσης, η εν λόγω μάρτυρας απέρριψε τη θέση του Καθ' ου η αίτηση ότι το κατ' ισχυρισμό υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό υπολογίστηκε λανθασμένα περιέχοντας ανατοκισμό λέγοντας ότι ο τόκος υπολογίστηκε επί του ποσού του κεφαλαίου και προστίθετο στο υπόλοιπο και έτσι δεν υπάρχει ανατοκισμός. Αφού επανέλαβε τα ποσά που μέχρι σήμερα εισπράχτηκαν, αρνήθηκε τον ισχυρισμό του Καθ' ου η αίτηση ότι το Τεκμήριο 10 αφορά τη συγκεκριμένη αγωγή όπως και τα Τεκμήρια 11 και 12 που κατατέθηκαν στο στάδιο της αντεξέτασης της, αλλά ότι τα εν λόγω έγγραφα σχετίζονται με άλλες υποχρεώσεις του Νίκου Τεμενέ.Ούτε, είναι η θέση της μάρτυρας ότι η συγκεκριμένη ανάληψη χρημάτων που φαίνεται με το Τεκμήριο 13, το οποίο επίσης κατατέθηκε στο στάδιο αντεξέτασης της, σχετίζεται με την αγωγή υπ' αριθμό 6268/1992 αλλά ότι το ποσό της ανάληψης χρησιμοποιήθηκε για άλλο σκοπό του Νίκου Τεμενέ. Περαιτέρω, η μάρτυρας διευκρίνισε ότι από τα εντάλματα φυλάκισης που εκδόθηκαν εναντίον του Καθ' ου η αίτηση δεν εισπράχτηκε κανένα ποσό. Όσον αφορά τη δεύτερη ειδοποίηση πτώχευσης, η μάρτυρας δήλωσε ότι καταχωρήθηκε επειδή της διέφυγε η προθεσμία καταχώρησης της αίτησης πτώχευσης βασιζόμενη στην πρώτη ειδοποίηση. Πρώτος μάρτυρας του Καθ' ου η αίτηση ήταν ο Νίκος Τεμενές (ΜΚΑ1), ο οποίος στην κυρίως εξέταση του αφού αναγνώρισε το Τεκμήριο 6 (δικαστική απόφαση στην αγωγή υπ' αριθμό 6268/1992 ανάφερε, μεταξύ άλλων, ότι περί το έτος 1991 έδωσε στους Αιτητές γραμμάτιο ύψους Λ.Κ.£3.000,00 ως εγγύηση μέχρι την εξόφληση του λογαριασμού που σχετίζεται με την αγωγή 6268/1992 με την προοπτική αν δεν εξοφλείτο ο λογαριασμός να χρησιμοποιείτο το εν λόγω γραμμάτιο. Ο ΜΚΑ1 δεν γνωρίζει αν το γραμμάτιο χρησιμοποιήθηκε αλλά από ότι θυμάται μετά την πιο πάνω αγωγή πληρώθηκαν διάφορα ποσά συνολικού ύψους Λ.Κ.£4.000,00 μέσω του αποβιώσαντα Άλκη Πέτρου και στη βάση αυτών των στοιχείων ο ίδιος ήταν πεπεισμένος ότι το εξ' αποφάσεως χρέος (Τεκμήριο 6) θα εξοφλείτο. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας αυτός δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, ότι του είπαν ότι το προαναφερόμενο γραμμάτιο ρευστοποιήθηκε και χρησιμοποιήθηκε για την πληρωμή διαφόρων λογαριασμών. Ο ίδιος δεν γνωρίζει κατά πόσο το πιο πάνω γραμμάτιο χρησιμοποιήθηκε για την εξόφληση δικού του λογαριασμού, ο αριθμός του οποίου καταγράφεται στο Τεκμήριο
21. Ούτε θυμάται την δικαστική απόφαση που εκδόθηκε στην αγωγή 6268/1992 αλλά ούτε αν του κοινοποιήθηκε. Σε ερώτηση του συνηγόρου των Αιτητών για ποιο λόγο στην παράγραφο 2 της ενόρκου δηλώσεως του που συνοδεύει την ένσταση δηλώνει ότι οι Αιτητές εισέπραξαν ποσό ύψους €27.391,15 ενώ στην κυρίως εξέταση του ανάφερε ότι εισπράχτηκε το ποσό των Λ.Κ.£4.000,00, ο ΜΚΑ1 σημείωσε ότι αυτό που είπε ήταν ότι εκτός από τα γραμμάτια πληρώθηκε ένα ποσό ύψους Λ.Κ.£4.000,00 σε μετρητά. Όπως ο μάρτυρας εξήγησε, έναντι του εξ' αποφάσεως χρέους που δημιουργήθηκε με βάση το Τεκμήριο 6 πληρώθηκε το ποσό των Λ.Κ.£7.000,00 από τις οποίες οι Λ.Κ.£4.000,00 σε μετρητά ενώ τα υπόλοιπα σε γραμμάτια. Παράλληλα, απέρριψε τη θέση των Αιτητών ότι εξακολουθεί να παραμένει οφειλόμενο ποσό ύψους €13.223,36 αναφέροντας ότι κατά την άποψη του το οφειλόμενο ποσό και οι τόκοι θα έπρεπε να είχαν ήδη εξοφληθεί. Τελευταίος μάρτυρας ήταν ο ίδιος ο Καθ' ου η αίτηση. Στην κυρίως εξέταση του αφού αναγνώρισε την δικαστική απόφαση στην αγωγή υπ' αριθμό 6268/1992 που εκδόθηκε εναντίον του ανάφερε, μεταξύ άλλων, ότι δεν γνωρίζει αν το εν λόγω εξ' αποφάσεως χρέος εξοφλήθηκε ή όχι. Ωστόσο από προφορική ενημέρωση που έτυχε πληρώθηκαν σε μετρητά το ποσό των Λ.Κ.£4.000,
22. Όταν μετά από 18 χρόνια πληροφορήθηκε για την ύπαρξη χρέους, ζήτησε μαζί με τον Νίκο Τεμενέ από τους Αιτητές να τους δοθούν αναλυτική κατάσταση του Νίκου Τεμενέ και των τριών γραμματίων που κατατέθηκαν ως εγγύηση, ήτοι δύο των €3.000,00 και ένα των €12.000, χωρίς όμως αποτέλεσμα επικαλούμενοι ως δικαιολογία τον μη εντοπισμό τους. Σύμφωνα με τον Καθ' ου η αίτηση, ενώ συζητούσε με τους Αιτητές οι τελευταίοι καταχώρησαν την παρούσα αίτηση. Είναι η θέση του ότι το υπόλοιπο ποσό που οι Αιτητές αξιώνουν είναι υπέρογκο και προς ενίσχυση του επιχειρήματος του ετοίμασε αναλυτική κατάσταση λογαριασμού, την οποία και κατάθεσε ως Τεκμήριο
23. Εξηγώντας το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 14, ο Καθ' ου η αίτηση ανάφερε ότι το σύνολο του οφειλομένου κεφαλαίου ανέρχεται σε €7.145,00 ενώ του τόκου σε €6.261,
24. Αντεξεταζόμενος ο Καθ' ου η αίτηση δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, ότι με βάση τους δικούς του υπολογισμούς το οφειλόμενο ποσό ανέρχεται περίπου στις €8.000,
25. Καταθέτοντας το Τεκμήριο 15 αφού πρώτα το αναγνώρισε και συγκρίνοντας το με το Τεκμήριο 12 ο Καθ' ου η αίτηση παραδέχτηκε ότι το ποσό που σημειώνεται εκεί φαίνεται να εξαργυρώθηκε σε λογαριασμό που δεν συνδέεται με δικαστική απόφαση χωρίς όμως την υπογραφή του Νίκου Τεμενέ. Περαιτέρω, καταθέτοντας το Τεκμήριο 16 αφού πρώτα το αναγνώρισε, ο Καθ' ου η αίτηση συμφώνησε με το συνήγορο των Αιτητών ότι το έγγραφο αυτό αποστάληκε στο δικηγόρο του προς ικανοποίηση της πρώτης παραγράφου του Τεκμηρίου
26. Είναι η θέση του Καθ' ου η αίτηση ότι το ποσό του Τεκμηρίου 16 πήγαν στον ίδιο λογαριασμό που πήγαν τα χρήματα που εξασφαλίστηκαν από την εκποίηση ακίνητης περιουσίας της συζύγου του Νίκου Τεμενέ. Επίσης, καταθέτοντας το Τεκμήριο 17 αφού πρώτα το αναγνώρισε, ο Καθ' ου η αίτηση συμφώνησε με το συνήγορο των Αιτητών ότι το έγγραφο αυτό αποστάληκε στο δικηγόρο του προς ικανοποίηση της τρίτης παραγράφου του Τεκμηρίου
27. Τελικές Αγορεύσεις Ακολούθως, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων υπέβαλαν γραπτές αγορεύσεις προς διευκόλυνση του Δικαστηρίου, το περιεχόμενο των οποίων υιοθέτησαν. Στην επιχειρηματολογία του ο ευπαίδευτος συνήγορος των Αιτητών ευσεβάστως εισηγήθηκε ότι η μαρτυρία της ΜΑ θα πρέπει να γίνει αποδεχτή επειδή τεκμηριώνεται από τα έγγραφα που κατατέθηκαν αλλά και επειδή μέρος της παρέμεινε ουσιαστικά αναντίλεκτο. Παράλληλα, μέσα από σχολιασμό της μαρτυρίας του Καθ' ου η αίτηση ο εν λόγω συνήγορος ευσεβάστως εισηγήθηκε την απόρριψη της ως μετέωρη και αβάσιμη ενώ με την απουσία πραγματικού και νομικού υποβάθρου οι λόγοι ένστασης παρέμειναν ατεκμηρίωτοι. Είναι ακόμη η θέση του κυρίου Αγιομαμίτη ότι με βάση την προσκομισθείσα μαρτυρία της ΜΑ συντρέχουν οι προϋποθέσεις για επιτυχία της υπό κρίση αίτησης και με παραπομπή σε αγγλικά νομικά συγγράμματα αλλά και σε κυπριακή νομολογία κάλεσε το Δικαστήριο να εκδώσει διάταγμα παραλαβής της περιουσίας του Καθ' ου η αίτηση. Αντίθετη ήταν η επιχειρηματολογία του ευπαιδεύτου συνηγόρου του Καθ' ου η αίτηση, ο οποίο μέσα από αναφορά σε αγγλικά νομικά συγγράμματα και κυπριακή νομολογία επέμεινε στην ορθότητα των λόγων ένστασης καλώντας έτσι το Δικαστήριο στην απόρριψη της παρούσας αίτησης. Αξιολόγηση μαρτυρίας Κατά την ακροαματική διαδικασία το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία και ευχέρεια να παρακολουθήσει με κάθε δυνατή προσοχή όλους τους μάρτυρες οι οποίοι κατέθεσαν ενώπιον του. Με κριτήρια την όλη στάση και συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα κατά τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης καθώς και το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους, σε συνυφασμό με τα τεκμήρια που έχουν κατατεθεί στη δίκη το Δικαστήριο προχωρεί στην αξιολόγηση τους, πάντοτε με πλήρη επίγνωση ότι η αξιοπιστία εκτιμάται αυτοτελώς και αποσυναρτημένα του επιπέδου απόδειξης με δείχτη το στάδιο από το οποίο ανέκυψε, την πηγή των γνώσεων τους στο βαθμό που αυτές αφορούσαν τα επίδικα γεγονότα, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, τις ευκαιρίες που είχαν για να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων τους, την ειλικρίνεια τους και την ύπαρξη σε αυτές υπερβολών ή ουσιαστικών εγγενών αντιφάσεων.[1] Στη συνέχεια και κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται συγκεκριμένη αναφορά στα σημεία της μαρτυρίας, που στηρίζεται η κρίση του Δικαστηρίου για την αξιοπιστία ή μη της μαρτυρίας αυτής και κατά λογική συνέχεια για την αποδοχή ή απόρριψη της είτε στην ολότητα της είτε μέρος της.[2] Μικρές αντιφάσεις σε ασήμαντες λεπτομέρειες ή μικροανακρίβειες σε επουσιώδη θέματα δεν καταστρέφουν την αξιοπιστία των μαρτύρων αλλά αντίθετα ενδυναμώνουν την ειλικρίνειά τους και δείχνουν ότι δεν προσχεδίασαν την εκδοχή που μετέφεραν στο Δικαστήριο.[3] Είναι καλά γνωστό ότι η μαρτυρία που παρουσιάζεται δεν κρίνεται μικροσκοπικά, υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Μπορεί η αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα να είναι ατομική, δηλαδή να γίνεται με βάση το περιεχόμενό της, την ποιότητά της και την πειστικότητά της, όμως θα πρέπει τα όσα αναφέρονται από τον κάθε μάρτυρα να συναρτώνται, να αντιπαραβάλλονται και να συγκρίνονται με τα λεγόμενα των λοιπών μαρτύρων και έτσι να διερευνάται η αντικειμενικότητα των εκατέρωθεν εκδοχών.[4] Η ΜΑ έκανε πολύ καλή εντύπωση στο Δικαστήριο και φεύγοντας από το χώρο αυτό έδωσε την εικόνα της ειλικρινούς μάρτυρος. Στις διάφορες ερωτήσεις που της υποβλήθηκαν απάντησε με σαφήνεια, ευθύτητα και τεκμηριωμένα χωρίς αμφιταλαντεύσεις, προσχεδιασμό και τάση υπερβολής. Μέρος της μαρτυρίας της παρέμεινε αναντίλεκτη ενώ ο πυρήνας και η ουσία της υποστηρίζεται από έγγραφα που κατατέθηκαν ως τεκμήρια κατά την εκδίκαση της υπόθεσης. Παράλληλα, η μαρτυρία της είναι απαλλαγμένη από ουσιώδεις αντιφάσεις, οι οποίες αν υπήρχαν θα μπορούσαν να κλονίσουν ανεπανόρθωτα την αξιοπιστία της ως μάρτυρας. Συγκεκριμένα, μέσα από την προσκομισθείσα μαρτυρία παρέμειναν αναντίλεκτα τα πιο κάτω γεγονότα, τα οποία και αποδέχομαι: (α) Στις 24.05.93, στα πλαίσια της αγωγής υπ' αριθμό 6268/1992, εκδόθηκε απόφαση εναντίον του Καθ' ου η αίτηση, αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως με άλλους συνεναγομένους, για το ποσό των Λ.Κ.£4.182,54 πλέον τόκοι προς 9% ετησίως επί του ποσού αυτού από 01.07.92 μέχρι εξόφλησης πλέον έξοδα εκ Λ.Κ.£160,69 πλέον τόκοι προς 6% ετησίως επί του εν λόγω ποσού από 24.05.93 μέχρι εξόφλησης. (β) Η παρούσα αίτηση πτώχευσης βασίζεται στην ειδοποίηση πτώχευσης υπ' αριθμό 447/
28. (γ) Η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε από τους Αιτητές στις 21.09.12 και επιδόθηκε τόσο στον Καθ' ου η αίτηση προσωπικά όσο και στο γραφείο του Επίσημου Παραλήπτη στις 31.10.
29. (δ) Η πιο πάνω ειδοποίηση πτώχευσης είναι η δεύτερη και καταχωρήθηκε επειδή διέφυγε της προσοχής των Αιτητών η χρονική προθεσμία καταχώρησης αίτησης πτώχευσης με βάση την πρώτη ειδοποίηση πτώχευσης, η οποία φέρει αριθμό 1070/
30. (ε) Τόσο η ειδοποίηση πτώχευσης υπ' αριθμό 447/2012 όσο και η παρούσα αίτηση πτώχευσης αφορούν κατ' ισχυρισμό υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό από εξ' αποφάσεως χρέος συνεπεία απόφασης από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού στην αγωγή υπ' αριθμό 6268/1992 που εκδόθηκε υπέρ των Αιτητών (εναγόντων) και εναντίον του Καθ' ου η αίτηση (εναγομένου 4) και άλλων εναγομένων, ένας εκ των οποίων ήταν ο ΜΚΑ1 (εναγόμενος 5). (στ) Στις 15.10.93 οι Αιτητές καταχώρησαν εναντίον του Καθ' ου η αίτηση αίτηση για έκδοση εντάλματος πώλησης κινητής περιουσίας με αριθμό Sheriff 418044 μέσα από την οποία προέκυψαν έξοδα ύψους €50,
31. (ζ) Στις 17.05.94 καταχωρήθηκε αίτηση πληρωμής δια μηνιαίων δόσεων του εξ' αποφάσεως χρέους ως αποτέλεσμα της οποίας ο Καθ' ου η αίτηση δέχτηκε την έκδοση σχετικού διατάγματος για την πληρωμή του μηνιαίου ποσού των Λ.Κ.£50,00 πλέον έξοδα εκ Λ.Κ.£39,87 αρχής γενομένης την 01.05.
32. Πέραν της μη αμφισβήτησης του από τον Καθ' ου η αίτηση, το γεγονός αυτό επαληθεύεται από το Τεκμήριο 8 που είναι πιστό αντίγραφο του δικαστικού διατάγματος πληρωμής από τον Καθ' ου η αίτηση του εξ' αποφάσεως χρέους στην αγωγή υπ' αριθμό 6268/1992 δια μηνιαίων δόσεων ύψους Λ.Κ.£50,
33. (η) Επειδή δεν υπήρξε συμμόρφωση, οι Αιτητές προχώρησαν με την έκδοση διαταγμάτων χρηματικής ποινής εναντίον του Καθ' ου η αίτηση, τα οποία όμως απέσυραν άνευ βλάβης επειδή την περίοδο εκείνη ο Καθ' ου η αίτηση απουσίαζε στο εξωτερικό. Ακόμη μέσα από την εκδίκαση της υπόθεσης παρέμεινε ουσιαστικά αναντίλεκτο γεγονός ότι οι Αιτητές δεν έχουν οποιαδήποτε εξασφάλιση επί των περιουσιακών στοιχείων του Καθ' ου η αίτηση για την αποπληρωμή του εξ' αποφάσεως χρέους, πράγμα που αποδέχομαι, αφού κανένα συγκεκριμένο στοιχείο ή οποιαδήποτε θετική μαρτυρία που να αντικρούει τη θέση αυτή τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Επιπλέον, το ότι το εξ' αποφάσεως χρέος που προέκυψε μέσα από τη δικαστική απόφαση ημερομηνίας 24.05.93 στην αγωγή υπ' αριθμό 6268/1992 αφορούσε το ποσό των Λ.Κ.£4.182,54 με τόκο προς 9% ετησίως επί του ποσού αυτού από 01.07.92 μέχρι εξόφλησης πλέον δικηγορικά έξοδα ύψους Λ.Κ.£160,69 με τόκο προς 6% ετησίως επί του ποσού αυτού από 24.05.93 μέχρι εξόφλησης, εκτός από το ότι δεν αμφισβητήθηκε από τον Καθ' ου η αίτηση, τεκμηριώνεται από το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 6 που είναι το κείμενο της εν λόγω δικαστικής απόφασης, γεγονός που επίσης αποδέχομαι. Περαιτέρω, δεν αμφισβητήθηκε η θέση των Αιτητών ότι ως έναντι του εξ' αποφάσεως χρέους πληρώθηκαν τα ποσά των Λ.Κ.£486,42 (ισότιμο σε €831,10), Λ.Κ.£560,40 (ισότιμο σε €957,50) και Λ.Κ.£2.650,00 (ισότιμο σε €4.527,79) στις 04.08.99, 22.09.03 και 19.01.04 αντίστοιχα. Μπορεί η μάρτυρας να απέρριψε τη θέση του Καθ' ου η αίτηση ότι πληρώθηκαν και άλλα ποσά δίδοντας τη δική της εξήγηση, όπως Λ.Κ.£3.233,09, Λ.Κ.£58,98 και Λ.Κ.£12.334,51, τα οποία, κατά τη γνώμη του Καθ' ου η αίτηση, υπερκάλυψαν το κατ' ισχυρισμό χρεωστικό υπόλοιπο σε βαθμό εξόφλησης του, ωστόσο οι προαναφερόμενες πληρωμές που η μάρτυρας ισχυρίστηκε παρέμειναν αναντίλεκτες και ως εκ τούτου τις αποδέχομαι. Σε σχέση με τις πληρωμές των ποσών Λ.Κ.£3.233,09, Λ.Κ.£58,98 και Λ.Κ.£12.334,51 που ο συνήγορος του Καθ' ου η αίτηση υπέβαλε στη μάρτυρα ότι αφορούσαν το εξ' αποφάσεως χρέος ή ότι εναλλακτικά θα έπρεπε να είχαν υπολογιστεί για το σκοπό αυτό η ΜΑ έδωσε τη δική της εξήγηση λέγοντας ότι χρησιμοποιήθηκαν προς όφελος του Νίκου Τεμενέ (ΜΚΑ1) αναφορικά με υποχρεώσεις του που ουδεμία σχέση είχαν με το εξ' αποφάσεως χρέος του. Πράγματι μελετώντας το Τεκμήριο 12 παρατηρώ ότι στις 11.06.93 το ποσό των Λ.Κ.£3.233,09 χρησιμοποιήθηκε προς εξόφληση και κλείσιμο του λογαριασμού δανείου υπ' αριθμό 023-12-503220 εις το όνομα του ΜΚΑ1 ενώ το ποσό των Λ.Κ.£58,98 κατατέθηκε στο λογαριασμό υπ' αριθμό 023-411-90213 και χρησιμοποιήθηκε για την κάλυψη των εξόδων των Αιτητών για το κλείσιμο του λογαριασμού δανείου. Οι πληρωμές έγιναν υπό τη μορφή ταμειακών καταθέσεων. Δέχομαι τη θέση της ΜΑ ότι η εξόφληση του πιο πάνω λογαριασμού δανείου πραγματοποιήθηκε με χρήματα που αποτελούσαν προϊόν γραμματίου εις το όνομα του Ανδρόνικου Τεμενέ, πατέρα του ΜΚΑ
34. Το Τεκμήριο 11 που είναι έγγραφο εξασφάλισης ημερομηνίας 17.08.89 υποχρεώσεων του ΜΚΑ1 υποστηρίζει τη θέση της ΜΑ. Δυνάμει του Τεκμηρίου 11, επί του οποίου αναγνωρίστηκε η υπογραφή του Ανδρόνικου Τεμενέ στην παρουσία μαρτύρων, ο τελευταίος παρείχε το δικαίωμα στους Αιτητές να χρησιμοποιήσουν γραμμάτια, άλλα είδη συναλλαγματικών ή καταθέσεις λογαριασμών του ιδίου προς κάλυψη ή εξασφάλιση, εξόφληση υποχρεώσεων του ΜΚΑ1 απεριόριστου ποσού ως χρεώστη σε τραπεζικές διευκολύνσεις που έλαβε προσωπικά από τους Αιτητές. Το δε περιεχόμενο του Τεκμηρίου 13, που είναι επιστολή των Αιτητών ημερομηνίας 06.06.12 εις απάντηση επιστολής ημερομηνίας 07.05.12 του δικηγορικού γραφείου του ΜΚΑ1, επιβεβαιώνει τα πιο πάνω για τα οποία ο ΜΚΑ1 ήταν ήδη ενήμερος. Τα ποσά των Λ.Κ.£3.233,09 και Λ.Κ.£58,98 δεν θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως έναντι του εξ' αποφάσεως χρέους στην αγωγή υπ' αριθμό 6268/1992 καθ' ότι, με βάση το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 11, το δικαίωμα των Αιτητών να χρησιμοποιήσουν χρήματα του Ανδρόνικου Τεμενέ φαίνεται να αφορούσε την εξασφάλιση, κάλυψη ή εξόφληση υποχρεώσεων του ΜΚΑ1 που προκύπτουν από την παροχή τραπεζικών διευκολύνσεων είτε σε τρεχούμενο λογαριασμό είτε σε λογαριασμό δανείου είτε πιστώσεις υπό την ιδιότητα του πρωτοφειλέτη-χρεώστη και όχι ως εγγυητή. Με το αναντίλεκτο δεδομένο ότι ο ΜΚΑ1 στην αγωγή υπ' αριθμό 6268/1992 ήταν εγγυητής της εταιρείας N. Temenes Farm House Ltd που, χωρίς να έχει αμφισβητηθεί η θέση της ΜΑ, έφερε την ταυτότητα του πρωτοφειλέτη, το δικαίωμα των Αιτητών που απορρέει από το Τεκμήριο 11 δεν θα μπορούσε να είχε ασκηθεί. Είναι προφανές ότι οι όποιες τραπεζικές διευκολύνσεις χορηγήθηκαν αφορούσαν την πιο πάνω εταιρεία και όχι οποιοδήποτε λογαριασμό δανείου του ΜΚΑ
35. Εν πάσει περιπτώσει, αυτό που παραμένει ουσιαστικό είναι ότι χρήματα του Ανδρόνικου Τεμενέ χρησιμοποιήθηκαν προς όφελος του ΜΚΑ1 πιστώνοντας και εξοφλώντας σχετικό λογαριασμό δανείου εις το όνομα του τελευταίου, ως το περιεχόμενο του Τεκμηρίου
36. Όσον αφορά το ποσό των Λ.Κ.£12.334,51, προκύπτει από το Τεκμήριο 16, το περιεχόμενο του οποίου αποδέχομαι ως ορθό και αληθές αφού δεν αμφισβητήθηκε από οποιοδήποτε διάδικο, καθώς και από το Τεκμήριο 13 ότι στις 29.11.93 έγινε ταμειακή ανάληψη του ποσού αυτού από τον ΜΚΑ1 δυνάμει σχετικού λογαριασμού γραμματίου υπ' αριθμό 023-09-026608 και την ίδια ημέρα κατάθεσε το εν λόγω ποσό στο λογαριασμό υπ' αριθμό 023-12-507455, ο οποίος λειτουργεί εις το όνομα της εταιρείας N. Temenes Insurance Agencies Ltd, καθιστώντας έτσι αληθή τη θέση της ΜΑ στο θέμα αυτό την οποία και αποδέχομαι. Εξάλλου η υποβολή της θέσης του Καθ' ου η αίτηση μέσω του συνηγόρου του στην ΜΑ ότι ενώ οι Αιτητές έπρεπε να είχαν εισπράξει το ποσό αυτό προς όφελος της αγωγής υπ' αριθμό 6268/1992 δεν το έπραξαν, φανερώνει γνώση από μέρους του Καθ' ου η αίτηση ότι το ποσό αυτό όντως δεν αποτελεί μέρος των πληρωμών στο εξ' αποφάσεως χρέος στην αγωγή υπ' αριθμό 6268/1992 σε αντίθεση με τι αρχικά ισχυρίστηκε. Ούτε η αναφορά μέσα από το Τεκμήριο 12 ότι στις 08.01.01 έγινε κατάθεση ποσού ύψους Λ.Κ.£4.086,60 στο λογαριασμό δανείου υπ' αριθμό 020-12-528708 από τον κύριο Τεμενέ φανερώνει οποιαδήποτε σύνδεση με πληρωμή, ως επιπλέον αυτών που έγιναν πιο πάνω αποδεχτές, του εξ' αποφάσεως χρέους στην αγωγή υπ' αριθμό 6268/1992, καθιστώντας έτσι αληθή της θέση της ΜΑ την οποία και αποδέχομαι. Σε σχέση με τη θέση της μάρτυρος για τον τρόπο υπολογισμού του χρεωστικού υπολοίπου, η ίδια είπε, βασιζόμενη στη δικαστική απόφαση (Τεκμήριο 6) και στις πληρωμές που έγιναν, ετοίμασε σχετική οικονομική κατάσταση (Τεκμήρια 7Α και 7Β) στην οποία ο τόκος υπολογίζεται πάνω στο ποσό του κεφαλαίου και μετά προστίθεται στο υπόλοιπο. Το ίδιο σκεπτικό εφαρμόστηκε και στο θέμα των δικηγορικών εξόδων. Το Τεκμήριο 7Α παρουσιάζει χρεωστικό υπόλοιπο ύψους €13.223,36 (περιλαμβανομένου τόκου ύψους €6.077,07, δηλαδή τόκου προς 9% ετησίως επί ποσού €7.146,29 από 01.07.92 μέχρι τις 29.06.11) πλέον τόκο προς 9% ετησίως επί ποσού €7.146,29 (ισότιμο σε Λ.Κ.£4.182,54) από 30.06.11 μέχρι εξόφλησης. Το δε Τεκμήριο 7Β φανερώνει ότι συνεπεία των πληρωμών των Λ.Κ.£152,25 και Λ.Κ.£93,66 που έγιναν στις 17.02.97 και 04.08.99, οι οποίες δεν αμφισβητήθηκαν από τον Καθ' ου η αίτηση κατά την εκδίκαση της παρούσας αίτησης πτώχευσης, εξοφλήθηκε το οφειλόμενο ποσό των εξόδων. Το ότι η ΜΑ ακολούθησε τη μέθοδο που φαίνεται μέσα από τα Τεκμήρια 7Α και 7Β επίσης δεν αμφισβητήθηκε από τον Καθ' ου η αίτηση. Ομοίως και για τους μαθηματικούς και λογιστικούς υπολογισμούς που εφαρμόστηκαν μέσα από τα Τεκμήρια 7Α και 7Β. Ούτε και αμφισβητήθηκαν οποιαδήποτε δεδομένα είτε αριθμητικά είτε λογιστικά είτε άλλα που χρησιμοποιούνται μέσα από τα εν λόγω τεκμήρια. Με γνώμονα αυτά, αυτό που διαπιστώνεται είναι ο υπολογισμός τόκου μόνο πάνω στο ποσό του κεφαλαίου και όχι στο εκάστοτε υπόλοιπο. Το υπόλοιπο ποσό προκύπτει από την πρόσθεση του κεφαλαίου και του υπολογισμένου τόκου και την αφαίρεση των πληρωμών, χωρίς έτσι να τοκίζεται ο τόκος. Συνεπώς δεν εντοπίζεται το στοιχείο του ανατοκισμού. Για να υπήρχε ανατοκισμός ο τόκος θα έπρεπε να υπολογίζεται από το υπόλοιπο στο οποίο να συμπεριλαμβάνονται κεφάλαιο και τόκοι μαζί, πράγμα που εδώ όμως που δεν συμβαίνει. Στη βάση των πιο πάνω αποδέχομαι τη μαρτυρία της ΜΑ στην ολότητα της ως εκφράζουσα την αληθινή όψη των γεγονότων. Επίσης, έχοντας εξετάσει και αξιολογήσει τα Τεκμήρια 1 έως 13 υπό το πλέγμα όλης της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον μου αποδέχομαι το περιεχόμενο τους ως ορθό και αληθές. Εξάλλου το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 1, 2, 4Α, 4Β, 4Γ, 5, 6, 8 μέχρι και 13 παρέμεινε ουσιαστικά αναντίλεκτο. Ο ΜΚΑ1 δεν έκανε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Οι απαντήσεις που έδωσε κάθε άλλο παρά πειστικές και ξεκάθαρες ήταν. Οι αόριστες και ατεκμηρίωτες τοποθετήσεις του παρέμειναν μετέωροι ισχυρισμοί κενού περιεχομένου. Η όλη στάση του μόνο σύγχυση και δυσπιστία προκάλεσε και σε καμία περίπτωση η μαρτυρία του βοήθησε την εκδοχή του Καθ' ου η αίτηση. Παρά το ότι μέσα από ανεπιτυχείς προσπάθειες η επιθυμία του απλά και μόνο να βοηθήσει την υπόθεση του Καθ' ου η αίτηση ήταν εμφανής, εντούτοις η μαρτυρία του σε καίρια ζητήματα ήταν τόσο φτωχή, τρωτή και στερημένης υποστηριχτικού υποβάθρου που μόνο ασφάλεια δεν δημιουργούσε για να βασιστεί κάποιος σ' αυτή και να καταλήξει σε ευρήματα, καθιστώντας την έτσι μηδενικής αξιοπιστίας. Σε κάποια δε σημεία της είναι αντιφατική σε βαθμό που να αυτοαναιρείται, προθέτοντας έτσι στο στοιχείο αναξιοπιστίας που τη χαρακτηρίζει. Ειδικότερα, ενώ στην ένορκο δήλωση του που συνοδεύει την ένσταση του Καθ' ου η αίτηση αλλά και στην κυρίως εξέταση του δείχνει να είναι ενημερωμένος για την έκδοση δικαστικής απόφασης στην αγωγή υπ' αριθμό 6268/1992, το κείμενο της οποίας θυμάται και αναγνώρισε, στην αντεξέταση του διαφοροποιήθηκε και προσποιήθηκε ότι δεν τη θυμάται. Ακολούθως, ο εν λόγω μάρτυρας προβαίνει σε μια γενική και αόριστη αναφορά για ένα γραμμάτιο ύψους Λ.Κ.£3.000,00 που δόθηκε ως εγγύηση μέχρι την εξόφληση του λογαριασμού που σχετίζεται με την αγωγή υπ' αριθμό 6268/1992 χωρίς να είναι σε θέση να δώσει οποιαδήποτε στοιχεία και πληροφορίες για να γίνει πειστικός. Ούτε γνωρίζει προσωπικά αν το γραμμάτιο το οποίο επικαλείται χρησιμοποιήθηκε για την πληρωμή του εξ' αποφάσεως χρέους ή έστω για οποιοδήποτε άλλο σκοπό. Από την άλλη, αυτό που υπάρχει είναι το Τεκμήριο 17, το περιεχόμενο του οποίου αποδέχομαι ως ορθό και αληθές αφού δεν αμφισβητήθηκε από οποιοδήποτε διάδικο, με το οποίο καθίσταται αντιληπτό ότι στις 12.11.91 ο ΜΚΑ1 εισέπραξε ολόκληρο το διαθέσιμο ποσό ύψους Λ.Κ.£3.186,08 που αφορούσε το λογαριασμό γραμματίου αρ. 023-09-026500 που βρισκόταν εις το όνομα του, διαψεύδοντας έτσι τον ΜΚΑ1 στο θέμα αυτό. Ο εν λόγω μάρτυρας περαιτέρω ισχυρίστηκε ότι από ότι θυμάται μετά την έκδοση της δικαστικής απόφασης στην αγωγή υπ' αριθμό 6268/1992 πληρώθηκαν διάφορα ποσά συνολικού ύψους Λ.Κ.£4.000,00 μέσω του αποβιώσαντα Άλκη Πέτρου και στη βάση αυτών ήταν πεπεισμένος ότι το εξ' αποφάσεως χρέος θα εξοφλείτο. Το Δικαστήριο εύλογα διερωτάται από που ο μάρτυρας αυτός αντλεί τέτοια πεποίθηση τη στιγμή που ο ίδιος γνωρίζει ότι το Τεκμήριο 6 επιδίκασε ποσό ύψους Λ.Κ.£4.182,00 με τόκο προς 9% ετησίως επί του ποσού αυτού από 01.07.92 μέχρι εξόφλησης πλέον δικηγορικά έξοδα εκ Λ.Κ.£160,89 με τόκο προς 6% ετησίως επί του ποσού αυτού από 24.05.93 μέχρι εξόφλησης. Συνεπώς, το Τεκμήριο 6 εξ' αντικειμένου δεν δικαιολογεί την εντύπωση που ο μάρτυρας αυτός επιδίωξε να δημιουργήσει στο Δικαστήριο και αφορούσε τον ισχυρισμό του περί δυνατότητας εξόφλησης του εξ' αποφάσεως χρέους. Δεν διαφεύγει ακόμη της προσοχής του Δικαστηρίου η προσπάθεια του εν λόγω μάρτυρα κατά την αντεξέταση του να ανασκευάσει τη θέση του σε σχέση με τις πληρωμές που ισχυρίζεται ότι έγιναν προκειμένου να πείσει ότι το εξ' αποφάσεως χρέος έχει εξοφληθεί. Χωρίς να είναι σε θέση να παραθέσει οποιαδήποτε συγκεκριμένα στοιχεία, πληροφορίες ή λεπτομέρειες, ο ΜΚΑ1 ελίχθηκε και διαφοροποιήθηκε δηλώνοντας γενικά και αόριστα ότι πληρώθηκε ποσό ύψους Λ.Κ.£7.000,00 από τις οποίες οι Λ.Κ.£4.000,00 σε μετρητά ενώ τα υπόλοιπα σε γραμμάτια. Επίσης, δεν διέλαθε του Δικαστηρίου το γεγονός ότι ο ΜΚΑ1 ενώ στην δεύτερη παράγραφο της ένορκης δήλωσης του αναφέρει κατηγορηματικά ότι οι Αιτητές τελικά εισέπραξαν το ποσό των €27.391,15 στην προφορική μαρτυρική κατάθεση του αναδιπλώθηκε και πάλι χωρίς να παραθέτει ίχνος τεκμηρίωσης αναφέρει γενικά και αόριστα πληρωμές συνολικού ύψους Λ.Κ.£7.000,00 (ισοδύναμο σε €11.960,21). Παράλληλα, ο εξίσου γενικός και αόριστος ισχυρισμός του ότι το οφειλόμενο ποσό και οι τόκοι θα έπρεπε να είχαν εξοφληθεί χωρίς να εξηγεί που τον βασίζει τον καθιστά αυθαίρετο και μη πειστικό και κατ' επέκταση δεν μπορεί να γίνει πιστευτός. Με αυτά τα δεδομένα, το Δικαστήριο δεν θεωρεί αξιόπιστη τη μαρτυρία του ΜΚΑ1 έτσι ώστε να βασιστεί σ' αυτή και να καταλήξει σε ασφαλή ευρήματα και συμπεράσματα. Κατά συνέπεια, το Δικαστήριο δεν αποδέχεται την εκδοχή του εν λόγω μάρτυρα στην ολότητα της ως εκφράζουσα την αληθινή όψη των γεγονότων. Ούτε ο Καθ' ου η αίτηση άφησε καλή εικόνα στο Δικαστήριο ως μάρτυρας. Με διάφορες δικαιολογίες και προφάσεις που επικαλέστηκε μέσα από τη μαρτυρία του επιχείρησε απλά να υποβιβάσει τη σημασία των γεγονότων που παρουσιάστηκαν από τους Αιτητές. Παράλληλα, δεν μπορεί να περάσουν απαρατήρητες οι ουσιώδεις διαφορές που εντοπίζονται μεταξύ της ενόρκου δηλώσεως του που συνοδεύει την ένσταση του και της ένορκης προφορικής μαρτυρίας του στο Δικαστήριο, χαρακτηρίζοντας έτσι ασταθή την πορεία και γραμμή της εκδοχής του. Συγκεκριμένα, ενώ στην παράγραφο 15 της ένορκης δήλωσης του θεωρεί το εξ' αποφάσεως χρέος ότι έχει εξοφληθεί στην κυρίως εξέταση του παραδέχεται ότι υπάρχει οφειλόμενο ποσό. Παρουσιάζοντας το Τεκμήριο 14 ως έγγραφο που ο ίδιος ετοίμασε υπό την ιδιότητα του λογιστή και αποτελεί αναλυτική κατάσταση λογαριασμού, ο Καθ' ου η αίτηση δέχεται ότι το σύνολο του οφειλομένου κεφαλαίου ανέρχεται σε €7.145,00 και του τόκου σε €6.261,89, πλην όμως, όπως ισχυρίστηκε στην αντεξέταση του, οι Αιτητές θα έπρεπε τελικά να ζητούσαν την πληρωμή του ποσού €8.000,00 περίπου αφού, κατά τη γνώμη του, το εξ' αποφάσεως χρέος δεν μπορεί να διπλασιάσει με βάση τον Περί Τόκου Νόμο. Κατ' αρχήν καταγράφεται η εκ των υστέρων διαφοροποίηση του Καθ' ου η αίτηση που από κατηγορηματική θέση εξόφλησης μετατρέπεται πρώτα σε €13.406,89 (κεφάλαιο και τόκος) και στη συνέχεια περιορίζεται σε €8.000,00 ένεκα της νομοθεσίας που επικαλείται. Ο Καθ' ου η αίτηση, αν και μη νομικός, προφανώς αναφέρεται στο άρθρο 6

(1)του Περί Τόκου Νόμου Ν.2/77το οποίο όμως εφαρμοζόταν μέχρι την κατάργηση του από μεταγενέστερη νομοθεσία σε διεκδίκηση με αγωγή από κάποιο ποσού ως καθυστερημένος τόκος που δεν θα πρέπει να υπερβαίνει το ύψος του αρχικού χρέους, δηλαδή του κεφαλαίου. Στην προκειμένη όμως περίπτωση υπάρχει ήδη εκδοθείσα δικαστική απόφαση η οποία καθορίζει ρητά τόσο το ύψος του οφειλομένου ποσού όσο και το ύψος του επιδικαζόμενου τόκου με βάση τις διατάξεις του άρθρου 33 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/

1. Εάν ο Καθ' ου η αίτηση διαφωνούσε με την δικαστική απόφαση τότε όφειλε να ακολουθήσει τα διαθέσιμα προς την κατεύθυνση αυτή ένδικα μέσα, πράγμα που δεν έπραξε. Εάν ακόμη θεωρούσε ότι η επίδοση που του έγινε και στη βάση της οποίας εκδόθηκε η δικαστική απόφαση δεν ήταν η δέουσα τότε όφειλε να λάβει τα αναγκαία διαβήματα για τον παραμερισμό της δικαστικής απόφασης, κάτι που επίσης δεν έκανε. Συνεπώς, οι πιο πάνω θέσεις του δεν έχουν οποιοδήποτε νομικό και πραγματικό έρεισμα στα πλαίσια εξέτασης της αίτησης αυτής. Η ουσία όμως που παραμένει είναι ότι το Τεκμήριο 14 που ετοιμάστηκε από τον Καθ' ου η αίτηση παρουσιάζει οφειλόμενο ποσό, ως κεφάλαιο και τόκο, που ανέρχεται στο ίδιο ύψος με αυτό που έχει υπολογιστεί μέσα από το Τεκμήριο 7Α που οι Αιτητές ετοίμασαν αν ληφθεί υπόψη ότι η διαφορά των €183,53 που παρατηρείται και εμφανίζει ως κατά τέτοιο ύψος μεγαλύτερο το Τεκμήριο 14 δικαιολογείται από το ότι ο τόκος στο Τεκμήριο 7Α υπολογίστηκε μέχρι τις 29.06.11 ενώ στο Τεκμήριο 14 μέχρι το τέλος του
2. Βέβαια το Δικαστήριο προτιμά και αποδέχεται τα Τεκμήρια 7Α και 7Β έναντι του Τεκμηρίου 14 επειδή, όπως ο ίδιος ο μάρτυρας είπε, ετοίμασε το δικό του έγγραφο (Τεκμήριο 14) στη βάση δεδομένων και στοιχείων που έλαβε από τους Αιτητές. Συνακόλουθα, κατόπιν αξιολόγησης δεν αποδίδω οποιαδήποτε βαρύτητα στο Τεκμήριο
3. Αυτό που τελικά γίνεται αντιληπτό είναι ότι το παράπονο του Καθ' ου η αίτηση εστιάζεται στη θέση του ότι η πληρωμή θα έπρεπε να περιοριστεί σε €8.000,00 περίπου ένεκα του ισχυρισμού που πρόβαλε, ο οποίος όμως δεν έγινε αποδεχτός από το Δικαστήριο για τους λόγους που αναφέρθηκαν πιο πάνω. Περαιτέρω, δεν μπορεί να παραγνωριστεί το γεγονός ότι ενώ στην παράγραφο 7 της ενόρκου δηλώσεως του ο Καθ' ου η αίτηση σημειώνει κατά τρόπο κατηγορηματικό ότι η εναντίον του δικαστική απόφαση περιήλθε για πρώτη φορά εις γνώση του όταν του επιδόθηκε η ειδοποίησης πτώχευσης υπ' αριθμό 1070/2011, η θέση του αυτή δεν επαληθεύεται από το Τεκμήριο 8 όπου διαπιστώνεται ότι ο Καθ' ου η αίτηση εκπροσωπούμενος από δικηγόρο ανέλαβε την πληρωμή του εξ' αποφάσεως χρέους δια μηνιαίων δόσεων ύψους Λ.Κ.£50,00 αρχής γενομένης 01.05.95 μέχρι εξόφλησης. Επίσης, ενώ στην παράγραφο 12(α) της ενόρκου δηλώσεως του ο Καθ' ου η αίτηση αναφέρει ότι οι Αιτητές εισέπραξαν το ποσό των €5.624,84 στην αντεξέταση του όταν του υποδείχτηκε το Τεκμήριο 12 που δείχνει χρησιμοποίηση του εν λόγω ποσού για σκοπό που δεν συνδέεται με το εξ' αποφάσεως χρέος, ο Καθ' ου η αίτηση αναθεώρησε τη θέση του και αποδέχτηκε αυτή των Αιτητών, η οποία και απαντά στο περιεχόμενο της δεύτερης παραγράφου του Τεκμηρίου 15, το οποίο κατατέθηκε στο στάδιο της αντεξέτασης του Καθ' ου η αίτηση. Ωστόσο ο Καθ' ου η αίτηση σε μια προσπάθεια του να μειώσει τη σημασία του Τεκμηρίου 12 επικαλέστηκε μη υπογραφή του εν λόγω εγγράφου από το Νίκο Τεμενέ, πράγμα που ουδεμία σημασία έχει για σκοπούς εξέτασης της παρούσας αίτησης. Αυτό που εν πάσει περιπτώσει έχει σημασία είναι ότι το ποσό όντως χρησιμοποιήθηκε προς όφελος του Νίκου Τεμενέ, γεγονός που ο Καθ' ου η αίτηση παραδέχεται. Ομοίως και με το Τεκμήριο 17 όπου ο Καθ' ου η αίτηση δέχεται ότι το ποσό που εμφανίζεται σ' αυτό απαντά στο περιεχόμενο της τρίτης παραγράφου του Τεκμηρίου
4. Στη βάση αυτών των δεδομένων και κατόπιν αξιολόγησης του, το Τεκμήριο 15 έχει μηδενική αποδειχτική αξία. Επιπροσθέτως, ο Καθ' ου η αίτηση ισχυρίστηκε ότι το ποσό του Τεκμηρίου 16 πήγε στον ίδιο λογαριασμό που πήγαν τα χρήματα που εξασφαλίστηκαν από την κατ' ισχυρισμό εκποίηση ακίνητης περιουσίας της συζύγου του Νίκου Τεμενέ. Πρόκειται για μια γενική και αόριστη θέση στερούμενης θεμελίωσης και ως εκ τούτου δεν μπορεί να γίνει αποδεχτή. Ελλείψει συγκεκριμένων αποδειχτικών στοιχείων, το Δικαστήριο δεν αποδέχεται τόσο το μέρος του ισχυρισμού που αφορά την τύχη του ποσού του Τεκμηρίου 16 όσο και το κομμάτι που σχετίζεται με εκποίηση ακίνητης περιουσίας. Αντίθετα, παρατηρώντας το Τεκμήριο 16 διαπιστώνω ότι το ποσό που εμφανίζεται πιστώθηκε προς όφελος του λογαριασμού υπ' αριθμό 023-12-507455, ο οποίος λειτουργεί εις το όνομα της εταιρείας N. Temenes Insurance Agencies Ltd, καταρρίπτοντας έτσι ολόκληρο τον πιο πάνω ισχυρισμό του Καθ' ου η αίτηση ενώ ταυτόχρονα επαληθεύει στο ακέραιο τη θέση των Αιτητών. Με γνώμονα τα πιο πάνω το Δικαστήριο δεν αποδέχεται τη μαρτυρία του Καθ' ου η αίτηση ως αξιόπιστη και ότι περιγράφει τα γεγονότα που πραγματικά διαδραματίστηκαν. Ευρήματα Έχοντας μελετήσει και αξιολογήσει την μαρτυρία που προσάχθηκε ενώπιον μου, τα τεκμήρια που κατατέθηκαν κατά την εκδίκαση της υπόθεσης αυτής αλλά λαμβάνοντας υπόψη μου και τα παραδεχτά γεγονότα αλλά και αυτά που τελικά δεν αμφισβητήθηκαν μέσα από την προσκομισθείσα μαρτυρία, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα που αφορούν τα πραγματικά και αληθή ουσιώδη γεγονότα που διαδραματίστηκαν κατά τον ουσιώδη χρόνο: Στις 24.05.93, στα πλαίσια της αγωγής υπ' αριθμό 6268/1992, εκδόθηκε απόφαση εναντίον του Καθ' ου η αίτηση, αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως με άλλους συνεναγομένους, για το ποσό των Λ.Κ.£4.182,54 πλέον τόκοι προς 9% ετησίως επί του ποσού αυτού από 01.07.92 μέχρι εξόφλησης πλέον έξοδα εκ Λ.Κ.£160,69 πλέον τόκοι προς 6% ετησίως επί του εν λόγω ποσού από 24.05.93 μέχρι εξόφλησης. Ως έναντι του εξ' αποφάσεως χρέους και των εξόδων πληρώθηκαν τα ποσά των Λ.Κ.£486,42 (ισότιμο σε €831,10), Λ.Κ.£560,40 (ισότιμο σε €957,50), Λ.Κ.£2.650,00 (ισότιμο σε €4.527,79), Λ.Κ.£152,25 (ισότιμο σε €) και Λ.Κ.£93,66 (ισότιμο σε €) στις 17.02.97, 04.08.99, 22.09.03 και 19.01.04 αντίστοιχα. Έκτοτε και στα πλαίσια λήψης μέτρων με σκοπό την εκτέλεση της πιο πάνω δικαστικής απόφασης για είσπραξη του υπολοίπου οφειλομένου ποσού, οι Αιτητές στις 17.05.94 καταχώρησαν εναντίον του Καθ' ου η αίτηση αίτηση μηνιαίων δόσεων συνεπεία της οποίας στις 28.03.95 ο Καθ' ου η αίτηση δέχτηκε διάταγμα καταβολής μηνιαίων δόσεων για το μηνιαίο ποσό των Λ.Κ.£50,00 πλέον έξοδα εκ Λ.Κ.£39,87 αρχής γενομένης την 01.05.95, προχώρησαν με την έκδοση διαταγμάτων χρηματικής ποινής εναντίον του Καθ' ου η αίτηση επειδή δεν υπήρξε συμμόρφωση από τον τελευταίο τα οποία όμως απέσυραν άνευ βλάβης επειδή τη συγκεκριμένη εκείνη στιγμή ο Καθ' ου η αίτηση απουσίαζε στο εξωτερικό ενώ στις 15.10.93 καταχώρησαν εναντίον του Καθ' ου η αίτηση αίτηση για έκδοση εντάλματος κινητής περιουσίας με αριθμό Sheriff
5. Η πιο πάνω απόφαση όχι μόνο δεν έχει ανασταλεί αλλά στις 20.09.11 δόθηκε άδεια από το Δικαστήριο για λήψη μέτρων εκτέλεσης εναντίον των εξ' αποφάσεως οφειλετών των Αιτητών, ένας εκ των οποίων είναι ο Καθ' ου η αίτηση, λόγω παρέλευσης έξι

(6)ετών. Στις 24.10.11 καταχωρήθηκε η ειδοποίηση πτώχευσης υπ' αριθμό 1070/2011, η οποία επιδόθηκε στον Καθ' ου η αίτηση στις 02.11.

1. Επί της εν λόγω αίτησης ο Καθ' ου η αίτηση καταχώρησε αίτηση παραμερισμού, την οποία όμως απέσυρε ανεπιφύλακτα στις 09.01.
2. Επειδή διέφυγε της προσοχής των Αιτητών η χρονική προθεσμία καταχώρησης αίτησης πτώχευσης με βάση την πιο πάνω ειδοποίηση πτώχευσης, στις 23.05.12 οι Αιτητές καταχώρησαν νέα ειδοποίηση πτώχευσης με αριθμό 447/2012, η οποία επιδόθηκε προσωπικά στον Καθ' ου η αίτηση στις 21.06.
3. Επί της νέας ειδοποίησης πτώχευσης δεν καταχωρήθηκε ένορκος δήλωση ή αίτηση παραμερισμού της από μέρους του Καθ' ου η αίτηση. Στις 21.09.12 οι Αιτητές καταχώρησαν την παρούσα αίτηση που βασίζεται στην ειδοποίηση πτώχευσης υπ' αριθμό 447/
4. Η υπό κρίση αίτηση επιδόθηκε τόσο στον Καθ' ου η αίτηση προσωπικά όσο και στο γραφείο του Επίσημου Παραλήπτη στις 31.10.
5. Τόσο η ειδοποίηση πτώχευσης υπ' αριθμό 447/2012 όσο και η παρούσα αίτηση πτώχευσης αφορούν υπόλοιπο οφειλομένου ποσού από εξ' αποφάσεως χρέος συνεπεία της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού στην αγωγή υπ' αριθμό 6268/1992 που εκδόθηκε υπέρ των Αιτητών (εναγόντων) και εναντίον του Καθ' ου η αίτηση (εναγομένου 4) και άλλων εναγομένων, ένας εκ των οποίων ήταν ο ΜΚΑ1 (εναγόμενος 5). Πέραν των προαναφερόμενων πληρωμών ουδεμία άλλη καταβολή χρημάτων έγινε ως έναντι ή προς εξόφληση του εξ' αποφάσεως χρέους στην αγωγή υπ' αριθμό 6268/1992 με αποτέλεσμα σήμερα η οφειλή του Καθ' ου η αίτηση να ανέρχεται σε €13.223,36 (περιλαμβανομένου τόκου ύψους €6.077,07, δηλαδή τόκου προς 9% ετησίως επί ποσού €7.146,29 από 01.07.92 μέχρι τις 29.06.11) πλέον τόκος προς 9% ετησίως επί ποσού €7.146,29 (ισότιμο σε Λ.Κ.£4.182,54) από 29.06.11 μέχρι εξόφλησης. Ταυτόχρονα με τις πιο πάνω πληρωμές εξοφλήθηκε το οφειλόμενο ποσό των εξόδων. Οι δε Αιτητές δεν έχουν οποιαδήποτε εξασφάλιση επί των περιουσιακών στοιχείων του Καθ' ου η αίτηση για την αποπληρωμή του εξ' αποφάσεως χρέους. Νομική πτυχή Το νομοθετικό πλαίσιο που διέπει την εξέταση τέτοιων αιτήσεων είναι ο Περί Πτωχεύσεως Νόμου Κεφ.5 μετά των συναφών τροποποιήσεων (στο εξής καλείται η 'νομοθεσία') και οι Περί Πτωχεύσεως Κανονισμοί (στο εξής καλούνται 'οι κανονισμοί'), οι οποίοι εκδόθηκαν δυνάμει του άρθρου 108 της νομοθεσίας για την εφαρμογή των διατάξεων της αλλά και της διαδικασίας που διέπεται από αυτήν. Η πτωχευτική διαδικασία συνιστά μια sui generis διαδικασία οιωνεί ποινικού χαρακτήρα, με γνώμονα πρώτιστα την προστασία της περιουσίας του χρεώστη προς όφελος των πιστωτών του (Λοΐζου κ.α. v. Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Δερύνειας

(2009)1Α Α.Α.Δ. 279). Το βάρος απόδειξης ότι πρέπει να εκδοθεί διάταγμα παραλαβής της περιουσίας του Καθ' ου η αίτηση (χρεώστη) βρίσκεται στους ώμους του Αιτητή (πιστωτή) στη βάση προσκόμισης μαρτυρίας. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να σημειωθεί ότι η παρούσα αίτηση εξετάζεται με το προηγούμενο νομικό καθεστώς της νομοθεσίας και ειδικότερα αυτό που ίσχυε πριν από την τροποποίηση του Κεφ.5 με τη θέσπιση και εισαγωγή του τροποποιητικού Νόμου 206/2012 αφού τόσο η ημερομηνία καταχώρησης της υπό κρίση αίτησης όσο και ο χρόνος που κατ' ισχυρισμό έγινε πράξη πτώχευσης στη βάση της οποίας εγέρθηκε η παρούσα αίτηση πτώχευσης είναι προγενέστερα της 28.12.12, ημερομηνία κατά την οποία τέθηκε σε ισχύ ο πιο πάνω τροποποιητικός νόμος. Οι προϋποθέσεις για την επιτυχή έκδοση διατάγματος παραλαβής περιγράφονται στο άρθρο 6

(2)του Περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ.6 μετά των συναφών τροποποιήσεων. Ειδικότερα, το εν λόγω άρθρο αναφέρει τα εξής: "Κατά την ακρόαση της αίτησης, το Δικαστήριο θα απαιτεί απόδειξη του χρέους που οφείλεται προς τον αιτούντα πιστωτή, της επίδοσης της αίτησης και της πράξης πτώχευσης...και το Δικαστήριο αν ικανοποιηθεί με τέτοια απόδειξη, θα εκδίδει διάταγμα παραλαβής σύμφωνα με την αίτηση." [Οι υπογραμμίσεις του παρόντος Δικαστηρίου] Περαιτέρω, ο Κανονισμός 60 των Περί Πτωχεύσεως Κανονισμών προνοεί αναφορικά με την ακολουθούμενη διαδικασία τα εξής: "

(2)If the debtor appears to show cause against the petition, the petitioning creditor's debt, and the act of bankruptcy, or the matters notified by the debtor to be disputed, shall be proved;." Σε ελεύθερη ελληνική μετάφραση: "

(2)Αν ο οφειλέτης εμφανίζεται για να δείξει λόγο εναντίον της αίτησης, το προς τον αιτούντα πιστωτή χρέος και η πράξη πτωχεύσεως ή τα ζητήματα που γνωστοποιήθηκαν από τον οφειλέτη ότι θα αμφισβητηθούν πρέπει να επαληθευτούν. " [Οι υπογραμμίσεις του παρόντος Δικαστηρίου] Σύμφωνα με το πιο πάνω άρθρο και κανονισμό, κατά την ακρόαση αίτησης πτώχευσης ο Αιτητής πρέπει να αποδείξει: (α) την οφειλή του συγκεκριμένου χρέους προς τον Καθ' ου η αίτηση, (β) την επίδοση της αίτησης πτώχευσης στον Καθ' ου η αίτηση, η οποία να σημειωθεί ότι θα πρέπει να πραγματοποιηθεί προσωπικά σ' αυτόν, (γ) τη διάπραξη πράξη πτώχευσης και (δ) κάθε ζήτημα που αμφισβητείται από τον Καθ' ου η αίτηση μέσα από την ένσταση του και ασφαλώς αποτελεί μέρος των κριτηρίων που απαιτούνται για την εξέταση αίτησης πτώχευσης. Περαιτέρω, το άρθρο 5 του Κεφ.5 εκθέτει τους όρους στη βάση των οποίων ο Αιτητής δύναται να υποβάλει αίτηση πτώχευσης, οι οποίοι είναι: (α) Το χρέος που οφείλεται από το χρεώστη στον πιστωτή ανέρχεται τουλάχιστο σε €854,30 (ισότιμο σε Λ.Κ.500,00), (β) Το χρέος είναι εκκαθαρισμένο ποσό, πληρωτέο είτε αμέσως είτε σε καθορισμένο μελλοντικό χρόνο, (γ) Η πράξη πτώχευσης στην οποία στηρίζεται η αίτηση πτώχευση συνέβηκε μέσα σε τρεις

(3)μήνες πριν από την υποβολή της αίτησης, (δ) Ο οφειλέτης κατοικεί στην Κύπρο ή μέσα σε περίοδο ενός έτους πριν από την υποβολή της αίτησης κατοικούσε ή είχε τη συνήθη διαμονή του ή διεξήγαγε εργασίες στην Κύπρο (ε) Ο Αιτητής δεν είναι εξασφαλισμένος πιστωτής ή αν είναι είτε να δηλώσει ότι παραιτείται από την εξασφάλιση προς όφελος του είτε να δώσει εκτίμηση της ασφάλειας του. Το τι συνιστά 'πράξη' πτώχευσης καθορίζεται σε μια σειρά από περιπτώσεις μέσα από τις διατάξεις του άρθρου 3

(1)του Κεφ.5 όπου, ανάμεσα σ' άλλα, το εδάφιο (ζ) προνοεί διάπραξη της όταν πιστωτής αφού εξασφαλίσει εναντίον του χρεώστη τελεσίδικη απόφαση ή τελικό διάταγμα για οποιοδήποτε ποσό, η εκτέλεση των οποίων δεν αναστάληκε, επέδωσε σ' αυτόν με άδεια του Δικαστηρίου ειδοποίηση πτώχευσης και μέσα σε επτά

(7)ημέρες μετά την επίδοση της εν λόγω ειδοποίησης σ' αυτόν είτε δεν συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης είτε δεν ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι έχει ανταπαίτηση, δικαίωμα συμψηφισμού ή ανταγωγή η οποία εξισώνεται ή υπερβαίνει το ποσό του εξ' αποφάσεως χρέους ή το ποσό που διατάχθηκε να πληρώσει και την οποία δεν μπορούσε να προβάλει στην αγωγή ή τη διαδικασία στην οποία εξασφαλίστηκε η απόφαση ή το διάταγμα. Μαζί με τα πιο πάνω προστίθεται η αναγκαιότητα ικανοποίησης των διατάξεων του άρθρου 6

(1)του Κεφ.5 όπου η αίτηση του πιστωτή θα πρέπει να βεβαιώνεται από ένορκο δήλωση του πιστωτή ή από πρόσωπο για λογαριασμό του που γνωρίζει τα γεγονότα και θα επιδίδεται κατά τον καθορισμένο τρόπο. Στην περίπτωση νομικού προσώπου η διαδικασία πτώχευσης προωθείται μέσω των μελών ή των αξιωματούχων της, οι οποίοι θα πρέπει να δηλώσουν ότι είναι δεόντως εξουσιοδοτημένοι γι' αυτό, εξουσιοδότηση η οποία θα πρέπει να αποδεικνύεται κατά την ακρόαση (βλέπε Williams Law and Practice in Bankruptcy, 18η έκδοση, Re Sanders

(1894)1 Mans 382, Re a Debtor, ex. p. Debtor

(1915)1 KB 287). Επιπλέον, ο Κανονισμός 126

(2)των πτωχευτικών κανονισμών αναφέρει ότι η αίτηση πτώχευσης εναντίον οφειλέτη ή ειδοποίηση πτωχεύσεως σε οφειλέτη εταιρείας περιορισμένης ευθύνης ή άλλου νομικού προσώπου δύναται να ληφθεί ή εναχθεί από οποιοδήποτε λειτουργό αυτού που εξουσιοδοτείται για το σκοπό αυτό καταχωρώντας ένορκο δήλωση που να δηλώνει ότι είναι λειτουργός και ότι εξουσιοδοτήθηκε κανονικά να υποβάλει την αίτηση ή να λάβει αυτή. Αναμφίβολα κάθε πτωχευτική διαδικασία έχει καταλυτικές συνέπειες για τον Καθ' ου η αίτηση επειδή δύναται να οδηγήσει στην πτώχευση του με όλες τις συνεπαγόμενες αρνητικές, οικονομικές, κοινωνικές και ηθικές επιπτώσεις, πέραν βεβαίως των νομικών συνεπειών. Είναι για το λόγο αυτό που ο νόμος και οι κανονισμοί χρησιμοποιούν επιτακτικό λεκτικό και όπως σημειώνεται στο αγγλικό νομικό σύγγραμμα The Law and Practice in Bankruptcy των Williams & Hunter 19η έκδοση, με αναφορά σε σχετική νομολογία, το Δικαστήριο έχει καθήκον να εξετάσει ότι όλες οι προϋποθέσεις του Νόμου και των Κανονισμών έχουν τηρηθεί. Συγκεκριμένα, στη σελίδα 56 του εν λόγω νομικού συγγράμματος αναφέρονται ρητά τα εξής: "Since bankruptcy affects not only the debtor and his creditors but also the general public, the court has a duty to see that all the requirements of the Act and Rules have been observed. The petitioning creditor's debt must be proved not only to have existed at the date of the act of bankruptcy, and at the date of the presentation of the petition, but also to exist at the hearing and down to the making of the receiving order." Η νομολογία υποδεικνύει ότι οι προϋποθέσεις του νόμου και των κανονισμών πρέπει να τηρούνται με αυστηρότητα και σε ότι αφορά το χρέος σε συνδυασμό πάντοτε με την εκδοθείσα απόφαση. Επομένως, όπως σημειώνεται στο προαναφερόμενο απόσπασμα, το χρέος πρέπει να αποδεικτεί ότι υφίστατο όχι μόνο κατά την ημερομηνία που διαπράχτηκε η πράξη πτώχευσης αλλά και κατά το χρόνο καταχώρησης της αίτησης και επίσης κατά το χρόνο εκδίκασης της μέχρι και της έκδοσης του διατάγματος παραλαβής (βλέπε Williams and Muir Hunter on Bankruptcy, 19η έκδοση, σελίδα 56). Ακόμη και στην περίπτωση που ο χρεώστης δίνει ειδοποίηση ότι θα ενστεί και εμφανίζεται κατά την ακρόαση, αλλά δεν προσφέρει οποιαδήποτε μαρτυρία, οι αμφισβητούμενοι ισχυρισμοί θα πρέπει να αποδειχτούν στη βάση μαρτυρίας που ο Αιτητής θα πρέπει να προσκομίσει ενώπιον του Δικαστηρίου κατά την ακρόαση της αίτησης. Αξιολόγηση εκδοχών, λόγων ένστασης και συμπεράσματα Δικαστηρίου Εξετάζοντας τους όρους που το άρθρο 5 του Κεφ.5 θέτει διαπιστώνω χωρίς αμφιβολία ότι το χρέος που αποδίδεται στον Καθ' ου η αίτηση είναι πέραν των €854,30. Η παράγραφος 2 της παρούσας αίτησης αναφέρει ως οφειλόμενο ποσό του Καθ' ου η αίτηση απέναντι στους Αιτητές €13.223,36 στο οποίο περιλαμβάνεται τόκος μέχρι 29.06.11 πλέον τόκος προς 9% ετησίως επί ποσού €7.146,29 από 29.06.11 μέχρι εξόφλησης, ποσού απαιτητού και προερχόμενο από εκδομένη δικαστική απόφαση, η εκτέλεση της οποίας δεν αναστάληκε, στην οποία ο Καθ' ου η αίτηση είναι ένας εκ των εξ' αποφάσεων οφειλετών στη βάση αλληλέγυας και/ή κεχωρισμένης ευθύνης στην πληρωμή του εν λόγω οφειλομένου ποσού και με τους Αιτητές να είναι οι εξ' αποφάσεως πιστωτές. Εδώ αξίζει να σημειωθεί ότι η εν λόγω δικαστική απόφαση όχι μόνο δεν έχει ανασταλεί, ως αναφέρεται στην παράγραφο 2 της παρούσας αίτησης και δεν αμφισβητήθηκε από τον Καθ' ου η αίτηση αλλά το 2011 εξασφαλίστηκε άδεια του Δικαστηρίου για λήψη μέτρων εκτέλεσης εναντίον των εναγομένων στην προαναφερόμενη αγωγή, ένας εκ των οποίων είναι ο Καθ' ου η αίτηση. Αυτό προκύπτει μέσα από το ιστορικό του φακέλου στο οποίο ανάτρεξα και έλαβα δικαστική γνώση. Επίσης, έχω ικανοποιηθεί ότι η αίτηση των Αιτητών, ως πιστωτές που είναι, επαληθεύεται με ένορκη δήλωση από αρμόδιο υπάλληλο τους δεόντως εξουσιοδοτημένο που γνωρίζει τα γεγονότα, πράγμα που εν πάσει περιπτώσει ουδέποτε αμφισβητήθηκε από τον Καθ' ου η αίτηση. Παράλληλα, το ότι ο Καθ' ου η αίτηση 6 μήνες πριν από την καταχώρηση της παρούσας αίτησης διέμενε ή διεξήγαγε εργασίες στην Κύπρο και συγκεκριμένα στην επαρχία Λεμεσού, ως η παράγραφος 1 της αίτησης, ουδέποτε αμφισβητήθηκε από τον Καθ' ου η αίτηση. Επιπροσθέτως, αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι οι Αιτητές δεν είναι εξασφαλισμένοι πιστωτές σχετικά με το χρέος του Καθ' ου η αίτηση, ως αναφέρεται στην παράγραφο 3 της αίτησης. Οι υπονοούμενοι ισχυρισμοί του Καθ' ου η αίτηση περί εξασφάλισης των Αιτητών μέσω κατ' ισχυρισμό ενός χωραφιού της συζύγου του ΜΚΑ1 έπεσαν στο κενό και παρέμειναν μετέωροι και συνεπώς απορρίφτηκαν από το Δικαστήριο καθ' ότι κρίθηκαν γενικοί, αόριστοι και ασαφείς και στερημένων συγκεκριμένων απαραίτητων στοιχείων και λεπτομερειών που θα τους θεμελίωναν. Ακόμη όμως και να ευσταθούσαν οι Αιτητές δεν θα θεωρούνταν 'εξασφαλισμένοι' πιστωτές εντός της έννοιας του Κεφ.5 επειδή η εξασφάλιση που ο Καθ' ου η αίτηση ισχυριζόταν ότι οι Αιτητές κατείχαν δεν είναι επί της περιουσίας του ιδίου του Καθ' ου η αίτηση αλλά επί περιουσίας άλλου προσώπου (Επί τοις αφορώσι τον Σπύρο Αντωνίου v. Alpha Bank Ltd

(2007)1Α Α.Α.Δ. 558). Για να διαπιστωθεί τώρα αν η πράξη πτώχευσης στην οποία στηρίζεται η αίτηση πτώχευσης συνέβηκε μέσα σε τρεις

(3)μήνες πριν από την υποβολή της παρούσας αίτησης θα πρέπει πρώτα να εξακριβωθεί κατά πόσο ή όχι διαπράχτηκε πράξη πτώχευσης. Επ' αυτού ανάτρεξα στα ευρήματα του Δικαστηρίου. Μέρος αυτών αποτελούν τα γεγονότα ότι η ειδοποίηση πτώχευσης υπ' αριθμό 447/2012, επί της οποίας βασίζεται η υπό κρίση αίτηση, καταχωρήθηκε στις 23.05.12 και επιδόθηκε προσωπικά στον Καθ' ου η αίτηση στις 21.06.12 (Τεκμήριο 1). Επειδή ο Καθ' ου η αίτηση παρέλειψε, εντός επτά

(7)ημερών από της επίδοσης σ' αυτόν της πιο πάνω ειδοποίησης πτώχευσης, να συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης πτώχευσης που του επιδόθηκε και προέρχεται από τη δικαστική απόφαση ημερομηνίας 24.05.93 που βρίσκεται σε ισχύ ως οι διατάξεις του άρθρου 3

(1)(ζ) του Κεφ.5 αλλά και οι σχετικοί πτωχευτικοί κανονισμοί και από τη στιγμή που δεν καταχωρήθηκε ένορκη δήλωση ή αίτηση παραμερισμού της προαναφερόμενης ειδοποίησης πτώχευσης, ο Καθ' ου η αίτηση διέπραξε πράξη πτώχευσης. Με δεδομένο ότι η παρούσα αίτηση πτώχευσης καταχωρήθηκε στις 21.09.12, πράγμα που ο Καθ' ου η αίτηση αποδέχεται, διαπιστώνω ότι πληρείται το κριτήριο της εμπρόθεσμης καταχώρησης της εντός 3 μηνών από την ημερομηνία διάπραξης της πράξης πτώχευσης από τον Καθ' ου η αίτηση που χρονικά καθορίζεται στις 28.06.

1. Αυτό καθιστά αβάσιμο τον πρώτο λόγο ένστασης του Καθ' ου η αίτηση, ο οποίος και απορρίπτεται. Σχετικά με την επίδοση της παρούσας αίτησης πτώχευσης, επαναλαμβάνω ότι παρέμεινε αναντίλεκτη η θέση των Αιτητών ότι αυτή επιδόθηκε προσωπικά στον Καθ' ου η αίτηση και στο γραφείο του Επίσημου Παραλήπτη στις 31.10.
2. Προηγήθηκε η καταχώρηση της ειδοποίησης πτώχευσης υπ' αριθμό 447/2012 στις 23.05.12, η οποία επίσης επιδόθηκε προσωπικά στον Καθ' ου η αίτηση στις 21.06.12, ικανοποιώντας έτσι το κριτήριο να επιδοθεί εντός ενός μηνός από την έκδοση της (Κανονισμός 42 των Πτωχευτικών Κανονισμών). Το Τεκμήριο 1, το περιεχόμενο του οποίου δεν αμφισβητήθηκε από τον Καθ' ου η αίτηση, πιστοποιεί τη διαπίστωση αυτή του Δικαστηρίου. Επιπλέον, με βάση τα Τεκμήρια 7Α και 7Β, έγγραφα τα οποία έγιναν αποδεχτά από το Δικαστήριο, αποδεικνύεται μέσα από ανάλυση και εξήγηση πως προκύπτει η οφειλή του Καθ' ου η αίτηση και ότι το ύψος αυτής ανέρχεται στο ποσό των €13.223,36 στο οποίο περιλαμβάνεται τόκος μέχρι 29.06.11 πλέον τόκος προς 9% ετησίως επί ποσού €7.146,29 από 29.06.11 μέχρι εξόφλησης, προερχόμενο και βασιζόμενο στη δικαστική απόφαση ημερομηνίας 24.05.93 στην αγωγή υπ' αριθμό 6268/1992 (Τεκμήριο 6). Η συμπερίληψη χρέωσης εξόδων ενταλμάτων πληρωμής ύψους €31,17 στις 09.11.93, παρόλο ότι δεν θα έπρεπε επειδή στη συγκρότηση του οφειλομένου ποσού για σκοπούς διαδικασίας πτώχευσης δεν περιλαμβάνονται τυχόν έξοδα που προέκυψαν από αποτυχημένα έξοδα εκτέλεσης (βλέπε Williams and Muir Hunter on Bankruptcy, 19η έκδοση, σελίδα 45 και Re Long

(1888)20 Q.B.D. 316), δεν διαφοροποιεί τελικά το αποτέλεσμα και το ύψος του χρέους, πάντοτε για σκοπούς διαδικασίας πτώχευσης. Εν πάσει περιπτώσει, τα Τεκμήρια 7Α και 7Β αποδεικνύουν στο βαθμό και την έκταση που απαιτείται την ύπαρξη οφειλομένου ποσού πέραν των €854,30 όχι μόνο κατά την ημερομηνία που διαπράχτηκε η πράξη πτώχευσης αλλά και κατά το χρόνο καταχώρησης της αίτησης και επίσης κατά το χρόνο εκδίκασης της εξακολουθώντας να παραμένει μέχρι και σήμερα. Το Δικαστήριο ακόμη δεν παραγνωρίζει το γεγονός ότι κατά την ακρόαση της παρούσας αίτησης πτώχευσης ο Καθ' ου η αίτηση ουσιαστικά συμφώνησε με το ύψος του ποσού που οφείλει στους Αιτητές και σε συνδυασμό με την απόρριψη των ισχυρισμών του περί εξόφλησης του ή περί δυνατότητας και υποχρέωσης των Αιτητών για διάθεση χρημάτων με σκοπό την εξόφληση του οφειλομένου ποσού, δέχομαι ότι υφίσταται οφειλή στους Αιτητές από τον Καθ' ου η αίτηση, το ύψος της οποίας ξεπερνά τα €854,

1. Όσον αφορά τον δεύτερο λόγο ένστασης, το Δικαστήριο δεν διαπιστώνει την ύπαρξη οποιουδήποτε καταχρηστικού στοιχείου. Η διακρίβωση ύπαρξης κατάχρησης είναι ζήτημα πραγματικό. Θα πρέπει να αποδειχτεί ότι ένας εξ' αποφάσεως πιστωτής χρησιμοποιεί δόλο ή καταχρηστική διαδικασία για να εξασφαλίσει χρήματα από την περιουσία του χρεώστη. Το ότι πριν να εγερθεί η ειδοποίηση πτώχευσης υπ' αριθμό 447/2012 καταχωρήθηκε η ειδοποίηση πτώχευσης υπ' αριθμό 1070/2011 δεν είναι παράγοντας που από μόνος του οδηγεί σε συμπέρασμα κατάχρησης. Ιδιαίτερα δε όταν δόθηκε εξήγηση από την μάρτυρα των Αιτητών ότι αυτό συνέβηκε επειδή εκ παραδρομής διέφυγε της προσοχής τους η προθεσμία καταχώρησης αίτησης πτώχευσης και υποχρεώθηκαν να καταχωρήσουν νέα ειδοποίηση πτώχευσης με αριθμό 447/2012, επί της οποίας βασίζεται η υπό κρίση αίτηση, δικαιολογία την οποία κρίνω εύλογη, επαρκής και πειστική, δεν τίθεται θέμα κατάχρησης. Ο Καθ' ου η αίτηση επιπλέον θεωρεί κατάχρηση την καταχώρηση της παρούσας αίτησης πτώχευσης επειδή οι Αιτητές προέβηκαν σε αυτή την ενέργεια 19 χρόνια μετά την έκδοση σχετικής δικαστικής απόφασης με αποτέλεσμα, όπως ο ίδιος ισχυρίζεται, να εφαρμόζονται οι αρχές ολιγωρίας (lache) αφού, όπως ο ίδιος ισχυρίζεται, διαπιστώνει ανεπίτρεπτη ολιγωρία από μέρους των Αιτητών. Στην υπόθεση Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου v. Κλεάνθους, Πολιτική Έφεση Αρ. 260/2009, ημερομηνίας 23.01.13 αποφασίστηκε ότι η αρχή της ολιγωρίας έχει τις ρίζες της στο δίκαιο της επιείκειας. Επίσης λέχθηκε ότι πρόκειται για αρχή του δικαίου της επιείκειας, σύμφωνα με την οποία, καθυστέρηση στην επιδίωξη θεραπείας η οποία προβλέπεται από το δίκαιο της επιείκειας, μπορεί να αποτελέσει εμπόδιο στη χορήγηση της επιδιωκόμενης θεραπείας. Με άλλα λόγια, οι αρχές της επιείκειας δεν προστρέχουν προς βοήθεια του διάδικου ο οποίος, επαναπαυόμενος στα δικαιώματα του, επιδεικνύει αδικαιολόγητη καθυστέρηση στη λήψη μέτρων για σκοπούς διασφάλισης τους. Το κατά πόσο η συγκεκριμένη αρχή του δικαίου της επιείκειας τυγχάνει εφαρμογής σε μια συγκεκριμένη περίπτωση, συνιστά θέμα που ανάγεται στη διακριτική εξουσία του δικαστηρίου, εξουσία η οποία ασκείται με γνώμονα το συμφέρον της δικαιοσύνης και σε ουσιαστικό βαθμό εξαρτάται από το κατά πόσο θα ήταν ή όχι πρακτικά άδικο να δοθεί η αιτούμενη θεραπεία. Ωστόσο, η αίτηση πτώχευσης δεν είναι αγωγή μέσα από την οποία να διεκδικείται οποιαδήποτε θεραπεία. Στόχος και σκοπός της πτωχευτικής διαδικασίας είναι η διασφάλιση της περιουσίας του Καθ' ου η αίτηση έτσι ώστε να χρησιμοποιηθεί εξ' ολοκλήρου ή μερικώς, όπως ο νόμος ορίζει, δικαίως και κατ' ισονομία προς όφελος και προστασία όλων των πιστωτών περιλαμβανομένων βεβαίως και των Αιτητών (
2. London Clubs Ltd
3. Ritz Casino Ltd v Ρόδου Παπαδοπούλου

(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 1699, Πέτρος Μ. Πετράκη v Πέτρος Κίμωνος

(2006)1 Α.Α.Δ. 1311, αγγλικό νομικό σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, τόμος 3

(2), παρ.1). Στην προκειμένη περίπτωση οι Αιτητές δεν αξιώνουν μέσα από αγωγή θεραπεία με βάση το δίκαιο της επιείκειας (equitable remedy) για να εγερθεί θέμα ολιγωρίας υπό τη μορφή υπεράσπισης στηριζόμενης στις αρχές επιείκειας. Απλά οι Αιτητές μέσω της πτωχευτικής διαδικασίας προσπαθούν να διαφυλάξουν την όποια περιουσία του Καθ' ου η αίτηση παρέμεινε προς όφελος των πιστωτών προτού αυτή σπαταληθεί επιθυμώντας για το σκοπό αυτό το διορισμό του Επίσημου Παραλήπτη. Η νομολογία στην οποία με παρέπεμψε ο ευπαίδευτος συνήγορος επιβεβαιώνει την πιο πάνω κατάληξη του Δικαστηρίου. Κατάχρηση διαδικασίας θα μπορούσε να τεκμηριωθεί όταν και εφόσον υπάρχουν παράλληλες διαδικασίες ή όταν επιδιώκεται με την αίτηση ένας εξόφθαλμα αλλότριος, με την καταχώρηση της αίτησης, σκοπός. Τίποτα όμως από όλα αυτά εδώ δεν συμβαίνει. Ούτε και το γεγονός ότι η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε μετά τις διευκρινίσεις που ο Καθ' ου η αίτηση ζήτησε από τους Αιτητές, οι οποίες σε καμία περίπτωση δεν είχαν την μορφή διαβουλεύσεων και διαπραγματεύσεων μεταξύ του ιδίου και των Αιτητών με σκοπό την κατάληξη σε δήθεν συμφωνημένου ποσού για αποπληρωμή του, όπως ανεπιτυχώς προσπάθησε να παρουσιάσει ο Καθ' ου η αίτηση στο Δικαστήριο αφού η μαρτυρία του δεν έγινε αποδεχτή από το Δικαστήριο για τους λόγους που σημειώθηκαν πιο πάνω, μπορεί να εκληφθεί ως κατάχρηση. Ακόμη όμως και να ευσταθούσε η πιο πάνω θέση του Καθ' ου η αίτηση αυτό δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας. Στην υπόθεση Σοφοκλέους v. Marketrends Finance Ltd

(2007)1Β Α.Α.Δ. 954 το Ανώτατο Δικαστήριο δεν χαρακτήρισε ως καταχρηστική μια πτωχευτική διαδικασία η οποία προωθήθηκε με την κατάρρευση των διαβουλεύσεων για εξεύρεση τρόπου διευθέτησης του εξ' αποφάσεως χρέους. Εξίσου μη καταχρηστική εκλαμβάνεται η χρήση από τους Αιτητές χρημάτων των Νίκου και Ανδρόνικου Τεμενέ προς όφελος του Νίκου Τεμενέ για σκοπούς άλλους από αυτό που οδήγησε στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης πτώχευσης αφού δεν αποδείχτηκε ότι οι Αιτητές όφειλαν ή έστω δικαιούνταν να τα διαθέσουν αποκλειστικά και μόνο ως έναντι ή προς εξόφληση του εξ' αποφάσεως χρέους. Στη βάση αυτών ο δεύτερος λόγος ένστασης απορρίπτεται ως ανεδαφικός, συμπαρασύροντας με το ίδιο σκεπτικό σε αποτυχία και τον έκτο λόγο ένστασης. Σε σχέση με τον τρίτο λόγο ένστασης το Δικαστήριο δεν διαπιστώνει οτιδήποτε που να ενέχει στοιχείο πίεσης ή εκβιασμού και έτσι να αποτελεί προϊόν αλλότριου σκοπού. Οι αποφάσεις τις οποίες έδωσε στο Δικαστήριο ο ευπαίδευτος συνήγορος του Καθ' ου η αίτηση, με εξαίρεση την υπόθεση 1. London Clubs Ltd 2. Ritz Casino Ltd v Ρόδου Παπαδοπούλου

(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 1699, δεν έχουν σχέση με το αντικείμενο της υπόθεσης και ως εκ τούτου δεν λαμβάνονται υπόψη. Η δε υπόθεση 1. London Clubs Ltd 2. Ritz Casino Ltd v Ρόδου Παπαδοπούλου

(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 1699 διαφοροποιείται από τη δική μας περίπτωση επειδή σ' εκείνη την υπόθεση ο Αιτητής επέδωσε δύο ειδοποιήσεις πτώχευσης στον Καθ' ου η αίτηση, ως αποτέλεσμα δύο δικαστικών αποφάσεων που εκκρεμούσαν, τις οποίες όμως απέσυρε εκ των υστέρων όταν ο Καθ' ου η αίτηση συμφώνησε να πληρώνει Λ.Κ.£300,00 μηνιαίως. Στη συνέχεια και αφού ο Καθ' ου η αίτηση δεν ανταποκρίθηκε στην υπόσχεση του, ο Αιτητής επανήλθε με την καταχώρηση δύο νέων ειδοποιήσεων πτώχευσης. Το Ανώτατο Δικαστήριο τότε έκρινε πως η ενέργεια του Αιτητή να καταχωρήσει εκ νέου ειδοποιήσεις πτώχευσης και γενικότερα να χρησιμοποιήσει 2 φορές την πτωχευτική διαδικασία αποσκοπούσε στο να πιέσει τον Καθ' ου η αίτηση να πληρώσει το εξ' αποφάσεως χρέος του. Το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι η διαδικασία που αναλήφθηκε από τον Αιτητή ήταν καταπιεστική εις βάρος του Καθ' ου η αίτηση γιατί δεν απέβλεπε με την ορθή χρήση της δικαστικής διαδικασίας στην εκτέλεση των υπέρ του αποφάσεων αλλά με την κατάχρηση της να καταπιέσουν τον Καθ' ου η αίτηση. Η δική μας περίπτωση δεν αφορά τέτοιο θέμα αφού οι Αιτητές δεν προέβηκαν σε οποιαδήποτε πράξη εξασφάλισης οποιουδήποτε προσωπικού αθέμιτου, παράλληλου πλεονεκτήματος ή χρησιμοποίησαν τη διαδικασία της αιτήσεως εκδόσεως διατάγματος παραλαβής με στόχο άλλο από τον προβλεπόμενο και κατά τρόπο πιεστικό για τον Καθ' ου η αίτηση. Ως εκ τούτου, δεν υπάρχει εδώ έρεισμα καταπίεσης, εκδίκησης ή αλλότριου σκοπού με αποτέλεσμα ο τρίτος λόγος ένστασης να απορρίπτεται ως αβάσιμος. Η υπόθεση Πετράκης v. Κίμωνος

(2006)1Β Α.Α.Δ. 1311 στην οποία λέχθηκε, ανάμεσα σ' άλλα, ότι η αίτηση εκδόσεως διατάγματος παραλαβής δεν θεωρείται ότι γίνεται για παράλληλο και αθέμιτο σκοπό ή κατά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, έστω και αν έχει σαν συνεπαγόμενο αποτέλεσμα κάποιο πλεονέκτημα για τον πιστωτή, εάν δεν υπάρχουν στοιχεία δόλου ή αθέμιτης εξασφάλισης χρημάτων ή πλεονεκτημάτων προς όφελος του συγκεκριμένου αιτητή-πιστωτή και εις βάρος του χρεώστη και των άλλων πιστωτών του, εφαρμόζεται στη δική μας περίπτωση. Αναφορικά με τον πέμπτο λόγο ένστασης παρατηρώ ότι στην παράγραφο 2 της παρούσας αίτησης πτώχευσης δηλώνεται ότι το οφειλόμενο ποσό προέρχεται από δικαστική απόφαση ημερομηνίας 24.05.93 στην αγωγή υπ' αριθμό 6268/1992, η εκτέλεση της οποίας δεν αναστάληκε. Όπως έχει ήδη λεχθεί πιο πάνω, στην εν λόγω παράγραφο της αίτησης δηλώνεται ότι παραμένει απλήρωτο και απαιτητό το οφειλόμενο ποσό των €13.223,36 πλέον τόκο προς 9% ετησίως επί ποσού €7.146,29 από 29.06.11 μέχρι εξόφλησης. Αυτό το ποσό αναλύεται και εξηγείται στην οικονομική κατάσταση που οι Αιτητές ετοίμασαν και κατέθεσαν ως Τεκμήρια 7Α και 7Β κατά την εκδίκαση της αίτησης στα πλαίσια απόδειξης του ύψους της οφειλής. Πρόκειται χωρίς αμφιβολία για χρέος υπό τη μορφή εκκαθαρισμένου και αμέσως πληρωτέου ποσού. Κατά συνέπεια, ο λόγος αυτός ένστασης απορρίπτεται ως ανυπόστατος. Σε σχέση με τον τέταρτο λόγο ένστασης κρίνω ότι μετά την αποδοχή της μαρτυρίας της ΜΑ και σε συνάρτηση με την απόρριψη της μαρτυρίας του Νίκου Τεμενέ καθώς και αυτής του Καθ' ου η αίτηση για τους λόγους που έχουν ήδη σημειωθεί ο λόγος αυτός ένστασης δεν έχει οποιαδήποτε προοπτική επιτυχίας και ως εκ τούτου απορρίπτεται ως ανυπόστατος. Υπό το φως όλων των πιο πάνω η αίτηση επιτυγχάνει. Συνακόλουθα, εκδίδεται διάταγμα παραλαβής της περιουσίας του Καθ' ου η Αίτηση. Ο Επίσημος Παραλήπτης καθίσταται παραλήπτης της περιουσίας του. Ο Καθ' ου η Αίτηση διατάσσεται να παρουσιαστεί στο γραφείο του Επίσημου Παραλήπτη στη Λευκωσία αμέσως μετά την προς αυτόν επίδοση του παρόντος διατάγματος. Τα έξοδα της αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των Αιτητών και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Bankruptcy Αναφορά: Αγωγές/Αίτηση Πτώχευσης/Διάταγμα Παραλαβής [1] Το νομικό σύγγραμμα 'Το Δίκαιο της Απόδειξης' του κ. Τάκη Ηλιάδη, σελίδες 24 και 215, Bauer v. Ηροδότου & Υιοί Λτδ

(1994)1 Α.Α.Δ. 325, Λάρκου v. Παναγή

(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 80, Ζαβρού v. Χαραλάμπους

(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 447 και Ζαμπάς v. A & G Tsiarkezos Constructions Ltd

(1998)1 Α.Α.Δ. 820 [2] Παύλου v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 68, Σάββα v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 391, Kades v. Nicolaou & Another

(1986)1 C.L.R. 212, Agapiou v. Panayiotou

(1988)1 C.L.R. 257 και Theomaria Estates Ltd v. Samuel Mason κ.α.

(2005)1 Α.Α.Δ. 256 [3] Κουδουνάρης ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 320 [4] Μουσταφά ν. Καυκαρή, Πολιτική Έφεση 10705 ημερ. 08.02.2002, Παύλου ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 68 και Ομήρου ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 506 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο