Αναφορικά με τον Παναγιώτη Κουκούτσικα, Αρ. Αίτησης: 405/11, 13 Ιανουαρίου, 2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2012:A4 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Δικαιοδοσία Πτωχεύσεων Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 405/11 Αναφορικά με τον Παναγιώτη Κουκούτσικα, από την Αραδίππου Χρεώστης ------------------------- Αίτηση για έκδοση Πτωχευτικής Ειδοποίησης ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 13 Ιανουαρίου, 2012 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτητή- Πιστωτή: κ. Τυπογράφος Για Καθ' ου η Αίτηση-Χρεώστη: κ. Φούλιας Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Πιστωτής με αίτησή του ημερομηνίας 19/09/2011 ζήτησε την έκδοση Ειδοποίησης Πτώχευσης εναντίον του Χρεώστη, Παναγιώτη Κουκούτσικα, από την Αραδίππου. Η Ειδοποίηση συνοδευόταν από την αναγκαία οπισθογράφηση με βάση το σχετικό Κανονισμό 40 των περί Πτωχεύσεως Κανονισμών, ότι μη συμμόρφωση με την απαίτηση της Ειδοποίησης θα συνεπάγεται τη διάπραξη πράξης πτώχευσης, σε δε περίπτωση που ο Χρεώστης έχει ανταπαίτηση, ανταξίωση ή εγείρει ζήτημα συμψηφισμού, που να είναι ισοδύναμος ή να υπερβαίνει τα απαιτούμενα ποσά, θα πρέπει να καταχωρίσει Ένορκη Δήλωση για ακύρωση της Ειδοποίησης. Η πιο πάνω Ειδοποίηση Πτώχευσης επιδόθηκε στον Χρεώστη στις 17/10/2011, ο οποίος αντέδρασε με την καταχώριση, στις 20/10/2011, Ένορκης Δήλωσης. Στην καταχωρηθείσα Ένορκη Δήλωση του κ. Κουκούτσικα ο ίδιος αρνείται το περιεχόμενο της αίτησης και ισχυρίζεται ότι στα έγγραφα που του επιδόθηκαν δεν συμπεριλήφθηκε αντίγραφο της απόφασης, ότι πουθενά δεν φαίνεται ότι ο ίδιος είναι ο Εναγόμενος 1, ότι δεν διαφαίνεται το ακριβές ποσό που θεωρητικά οφείλει, αλλά ούτε και αναφέρεται ο τόκος ο οποίος πρέπει να πληρωθεί και γι' αυτό είναι αδύνατο να συμμορφωθεί. Δεν προσκομίστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία και οι συνήγοροι προχώρησαν με αγορεύσεις για να προωθήσουν τις εκατέρωθεν θέσεις. Ο κ. Φούλιας ισχυρίστηκε ότι ο Καν.39 των Περί Πτωχεύσεως Κανονισμών απαιτεί να επισυνάπτεται επίσημο αντίγραφο της απόφασης στα έγγραφα τα οποία θα επιδοθούν στον Χρεώστη. Στα έγγραφα που επιδόθηκαν, στην υπό κρίση αίτηση, στον Χρεώστη δεν είχε επισυναφθεί η δικαστική απόφαση. Αυτό από μόνο του, ήταν η εισήγησή του, είναι σφάλμα το οποίο οδηγεί στην απόρριψη της αίτησης για έκδοση Ειδοποίησης Πτώχευσης. Επιπρόσθετα, ισχυρίστηκε ότι στο σώμα της Ειδοποίησης Πτώχευσης πρέπει να φαίνεται το ακριβές οφειλόμενο ποσό, το οποίο δεν φαίνεται, οπόταν ήταν αδύνατο για τον Χρεώστη να συμμορφωθεί. Κατά τη δική του άποψη η αίτηση για έκδοση Ειδοποίησης Πτώχευσης πάσχει και το Δικαστήριο οφείλει να εξετάσει κατά πόσο είναι τυπικά ορθή. Κατέληξε, ότι δεν χρειαζόταν η καταχώριση αίτησης για ακύρωση της αίτησης για έκδοση Ειδοποίησης Πτώχευσης. Ο κ. Τυπογράφος εισηγήθηκε ότι η Ένορκος Δήλωση του Χρεώστη θα πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη γιατί σύμφωνα με τον Καν.40
(2)των Περί Πτωχεύσεως Κανονισμών, ο Χρεώστης έχει δικαίωμα να καταχωρίσει Ένορκο Δήλωση στην οποία να αναφέρει ότι έχει ανταπαίτηση, ανταξίωση ή να εγείρει ζήτημα συμψηφισμού, που ισούται ή υπερβαίνει το εξ αποφάσεως χρέος, η οποία δεν μπορούσε να εγερθεί στη διαδικασία στην οποία εξασφαλίστηκε η απόφαση, δυνάμει της οποίας εκδόθηκε η Ειδοποίηση. Είναι περαιτέρω η θέση του ότι ο Χρεώστης έχει το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών του, σύμφωνα με το άρθρο 3
(1)(ζ) του Περί Πτωχεύσεως Νόμου και του Καν.40
(2)των Περί Πτωχεύσεως Κανονισμών. Απλοί ισχυρισμοί δεν αρκούν. Κατά τη δική του άποψη η Ειδοποίηση Πτώχευσης μπορεί να ακυρωθεί για λόγους άλλους από αυτούς που καταγράφονται στον Καν.40
(2), όπως για παρατυπία στην έκδοση ή κακή επίδοση της Ειδοποίησης ή πληρωμή ή εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους με τη διαδικασία καταχώρισης ξεχωριστής αίτησης και όχι με την καταχώριση Ένορκης Δήλωσης. Παρέπεμψε στο σκεπτικό της απόφασης Λαϊκή Τράπεζα Λτδ ν. Δημήτρη Δημητρίου
(2008)1 Α.Α.Δ. 425. Κατέληξε ότι κανένας από τους λόγους που επικαλείται ο Χρεώστης, στην Ένορκη Δήλωσή του, δεν εμπίπτει σε αυτούς που αναφέρονται στον Καν.40
(2), οπόταν η Ένορκος Δήλωση είναι απορριπτέα. Στο εδάφιο
(1)(ζ) του άρθρου 3 του Περί Πτωχεύσεως Νόμου, καθιερώνεται ως πράξη πτώχευσης, η μη συμμόρφωση με Ειδοποίηση Πτώχευσης εντός 7 ημερών. Η όλη διαδικασία της Ειδοποίησης Πτώχευσης, ρυθμίζεται στο μέρος ΙΙΙ των Πτωχευτικών Κανονισμών, ειδικότερα από τους Κανονισμούς 38-43. Ο Καν.40
(2)προβλέπει ότι η Ειδοποίηση Πτώχευσης θα περιλαμβάνει προειδοποίηση προς τον Χρεώστη, στην περίπτωση που έχει ανταπαίτηση, συμψηφισμό ή ανταξίωση η οποία είναι ίση ή υπερβαίνει το ποσό του εξ αποφάσεως χρέους ή το ποσό το οποίο διετάχθη να πληρώσει και το οποίο δεν μπορούσε να προβάλει στην αγωγή ή τη διαδικασία στην οποία η απόφαση ή διαταγή λήφθηκε, θα πρέπει εντός του χρόνου που προβλέπεται από τον Καν.40
(3)των Πτωχευτικών Κανονισμών, να καταχωρήσει Ένορκη Δήλωση προς αυτό το σκοπό στον Πρωτοκολλητή. Θα πρέπει παράλληλα να σημειωθεί ότι τυχόν Ένορκη Δήλωση που καταχωρείται από τον Χρεώστη, με βάση τις πρόνοιες του Καν.40
(2)των Πτωχευτικών Κανονισμών, επενεργεί ουσιαστικά ως αίτηση για παραμερισμό της εκδοθείσας πτωχευτικής ειδοποίησης. Στον Καν.41 προβλέπεται: "Η καταχώρηση τέτοιας ένορκης δήλωσης θα λειτουργεί σαν αίτηση για παραμερισμό της ειδοποίησης πτώχευσης και με την καταχώρηση της ο Πρωτοκολλητής θα ορίζει ημερομηνία για την ακρόαση της αίτησης . ." Θα πρέπει να αναφερθεί πως ο οφειλέτης δεν μπορεί να εγείρει με την Ένορκη Δήλωσή του οποιοδήποτε άλλο ζήτημα, πέραν από αυτά που αναφέρονται στον Καν.40
(2)των Πτωχευτικών Κανονισμών. Βλ. Λαϊκή Τράπεζα Λτδ ν. Δημητρίου
(2008)1 Α.Α.Δ. 425 και τις αποφάσεις που αναφέρονται στη συγκεκριμένη απόφαση. Είναι σημαντικό να σημειωθεί πως τυχόν άλλοι λόγοι ακύρωσης της Ειδοποίησης Πτώχευσης, εκτός από αυτούς που αναφέρονται στον Καν.40
(2), όπως παρατυπία στην έκδοση ή κακή επίδοση της Ειδοποίησης, ως επίσης ισχυρισμοί για εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους, μπορούν ασφαλώς να προβληθούν, στην περίπτωση όμως αυτή η ορθή διαδικασία είναι η καταχώρηση ξεχωριστής αίτησης και όχι επιδίωξη ακύρωσης της Ειδοποίησης της Πτώχευσης με την Ένορκη Δήλωση που προβλέπεται στον Καν.40
(2). Σύμφωνα με το σύγγραμμα Williams and Hunter on Bankruptcy, 19th Edition, σελ.38: "The debtor may apply by motion (i.e not by the summary affidavit procedure of B.R.. 139) to set aside the notice on other grounds ie. irregularity, bad service, payment (or quaere legal tender) of the debt, etc. the time limit of seven days now fixed by B.R. 138 does not apply to such application)". Θα πρέπει να αναφερθεί ότι με βάση το πιο πάνω απόσπασμα, ο Χρεώστης μπορεί (may) να καταχωρήσει ξεχωριστή αίτηση για παραμερισμό της Ειδοποίησης Πτώχευσης, στην οποία μπορεί να προβάλει άλλους λόγους από αυτούς που προβλέπονται στον Καν.40
(2)του περί Πτωχεύσεως Κανονισμών. Η καταχώριση ξεχωριστής αίτησης είναι δυνητική και όχι επιτακτική. Το βάρος απόδειξης της ύπαρξης των προϋποθέσεων για παραμερισμό της Ειδοποίησης Πτώχευσης, ακολουθεί το γενικότερο διαχρονικό κανόνα ότι ο διάδικος που επιζητεί ορισμένη θεραπεία, φέρει και το ανάλογο βάρος απόδειξης των ισχυρισμών του. Παραμένει πάντα το βάρος αυτό στους ώμους της πλευράς που προβαίνει σε αυτή την προσπάθεια, είτε μέσω της Ένορκης Δήλωσης που προβλέπεται στον Καν.40
(2)των Πτωχευτικών Κανονισμών, είτε μέσω ξεχωριστής αίτησης ακύρωσής της. Στην πρόσφατη απόφαση στην υπόθεση Μιχαλάκης Αλωνεύτη v. ALPHA BANK LTD, Πολ. Έφεση Αρ.5/2008, ημερ.14/04/2010, καταγράφηκαν τα ακόλουθα: «Όσον αφορά τις υπόλοιπες αιτιάσεις είναι νομολογημένο ότι είναι δυνατή η εισαγωγή αίτησης για ακύρωση της πτωχευτικής ειδοποίησης για λόγους άλλους από αυτούς που αναφέρονται στο άρθρο 3
(1)(g) του περί Πτωχεύσεως Νόμου Κεφ. 5, αλλά και σ΄ αυτήν την περίπτωση το βάρος παραμένει με το χρεώστη, η δε προθεσμία των τριών ημερών (Καν. 40
(3)των Πτωχευτικών Κανονισμών του 1995), δεν ισχύει, (δέστε Williams and Muir Hunter: "The Law and Practice in Bankruptcy" 19η έκδ. σελ. 38 και In re a Debtor (No. 30 of 1956) ex parte The Debtor v. Harman
(1957)2 All E.R. 216). Το βάρος απόδειξης σε τέτοια περίπτωση ακολουθεί το γενικότερο διαχρονικό κανόνα ότι ο διάδικος που επιζητεί ορισμένη θεραπεία, φέρει και το ανάλογο βάρος απόδειξης των ισχυρισμών του. Στην περίπτωση αίτησης όπως η παρούσα, το βάρος απόδειξης δεν μπορεί να είναι διαφορετικό ή μεγαλύτερο από το βάρος που ο χρεώστης φέρει στην περίπτωση που καταχωρεί ένορκη δήλωση ισχυριζόμενος ότι είχε ανταπαίτηση ή ανταξίωση που ισούται ή υπερβαίνει το αιτούμενο ποσό και η οποία ένορκη δήλωση επενεργεί ως αίτηση παραμερισμού της ειδοποίησης (Καν. 41 των Πτωχευτικών Κανονισμών). Εκείνο όμως που ο χρεώστης οφείλει να δείξει με εύλογο βαθμό λεπτομέρειας είναι τη φύση καθώς και το ποσό της ανταπαίτησης, ανταξίωσης ή και συμψηφισμού, τα οποία θα πρέπει να είναι γνήσια, προβληθέντα καλή τη πίστει και με μια εύλογη πιθανότητα επιτυχίας. Στο τέλος της ημέρας, το Δικαστήριο θα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι υπό το φως της ολότητας της προσαχθείσας μαρτυρίας, εγείρεται όντως γνήσιο θέμα προς εκδίκαση, οπότε και η πτωχευτική ειδοποίηση υπόκειται σε ακύρωση.» Στην υπό συζήτηση περίπτωση, είναι φανερό ότι ο Χρεώστης επέλεξε να επιδιώξει τον παραμερισμό της Ειδοποίησης Πτώχευσης που του επιδόθηκε με Ένορκη Δήλωση όπως προβλέπεται στον Καν.41 των Πτωχευτικών Κανονισμών, προβάλλοντας όμως λόγους άλλους από αυτούς που αναφέρονται και περιοριστικά προσδιορίζονται στον Καν.40
(2). Οι λόγοι για τους οποίους το Δικαστήριο μπορεί να ακυρώσει μια Ειδοποίηση Πτώχευσης καθορίζονται στον Καν.40
(2)των περί Πτωχεύσεως Κανονισμών και είναι οι ακόλουθοι: (α) Η ύπαρξη απαίτησης εκ μέρους του χρεώστη υπό τη μορφή ανταπαίτησης (counter-claim), συμψηφισμού (set-off) ή ανταξίωσης («Cross-demand»). (β) Η απαίτησή του, ως πιο πάνω, να είναι ίση ή να υπερβαίνει το ποσό του εξ αποφάσεως χρέους. (γ) Η απαίτησή του, να μην μπορούσε να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου στην αγωγή στην οποία ελήφθη η απόφαση. Το Ανώτατο Δικαστήριο στην απόφασή του στην υπόθεση Λάρκος ν. Κατσιαρής
(2000)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1694, καθόρισε ότι οι περιπτώσεις που παρέχονται στον Καθ' ου η αίτηση για να προσβάλει την εγκυρότητα μιας Πτωχευτικής Ειδοποίησης περιορίζονται σε τρεις μόνο λόγους και είναι αυτοί που έχω αναφέρει πιο πάνω. Στο σύγγραμμα του Williams & Hunter on Bankruptcy, 19η έκδοση, αναφέρεται, στις σελ.37-38, ότι ο χρεώστης θα πρέπει να καταχωρήσει Ένορκη Δήλωση που να δεικνύει με εύλογο βαθμό λεπτομέρειας, τη φύση και το ποσό του ισχυριζόμενου συμψηφισμού, ανταπαίτησης ή ανταξίωσης, έτσι που να ικανοποιήσει το λεκτικό του B.R. 139 ότι «sufficient cause is shown». Ο Κανονισμός αυτός της Αγγλίας είναι παρόμοιος με τον Κανονισμό 41 των δικών μας Κανονισμών, εκτός από τη χρήση των πιο πάνω λέξεων και την εναπόθεση του θέματος, εάν εγείρεται εκ πρώτης όψεως επαρκής λόγος για την ακύρωση της Ειδοποίησης, στον εκεί Πρωτοκολλητή ο οποίος θα ορίσει μεταγενέστερη ημερομηνία ακρόασης της υπόθεσης. Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω έρχομαι στα γεγονότα που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου στην παρούσα υπόθεση. Αυτά προέρχονται από την Ένορκη Δήλωση του Χρεώστη. Με την υπό εξέταση Ένορκη Δήλωση προβάλλεται ως λόγος ακύρωσης της έκδοσης της Πτωχευτικής Ειδοποίησης, ότι δεν είχε επισυναφθεί αντίγραφο της δικαστικής απόφασης στα έγγραφα που του είχαν επιδοθεί, ότι δεν αναφέρεται οπουδήποτε ότι ο ίδιος είναι ο Εναγόμενος 1 αλλά ούτε αναφέρεται το ακριβές ποσό που κατ' ισχυρισμό οφείλει, δεν αναφέρεται ο τόκος και ότι είναι αδύνατο για τον ίδιο να συμμορφωθεί. Η εξέταση των ζητημάτων αυτών, όμως, δεν μπορεί να λάβει χώρα στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας. Κατά την άποψή μου, ο Χρεώστης όφειλε να καταχωρίσει αίτηση για ακύρωση της έκδοσης της Πτωχευτικής Ειδοποίησης. Επιπρόσθετα όμως από την πιο πάνω κατάληξη, δεν μπορώ να συμφωνήσω με την εισήγηση του ευπαιδεύτου συνηγόρου για τον Χρεώστη ότι ο Καν.39 των Περί Πτωχεύσεως Κανονισμών επιβάλλει την επισύναψη επίσημου αντιγράφου της απόφασης στα έγγραφα που θα επιδοθούν στον Καθ' ου η Αίτηση-Χρεώστη. Ο Καν.39 προνοεί τα ακόλουθα: «
- Πιστωτής, που επιθυμεί όπως εκδοθεί ειδοποίηση πτωχεύσεως, θα προσκομίσει στον πρωτοκολλητή επίσημο αντίγραφο της απόφασης ή του διατάγματος πάνω στην οποία ή στο οποίο στηρίζεται η ειδοποίηση και καταχωρεί την ειδοποίηση μαζί με την αίτηση για έκδοση. Ο πιστωτής ταυτόχρονα καταχωρεί στον πρωτοκολλητή δυο αντίγραφα της ειδοποίησης πτωχεύσεως για να σφραγιστούν για επίδοση.» Με βάση αυτό τούτο το λεκτικό του συγκεκριμένου Κανονισμού, τον οποίο επικαλέστηκε ο συνήγορος του Χρεώστη, η υποχρέωση προσκόμισης επίσημου αντιγράφου της απόφασης από τον Πιστωτή αφορά μόνο τον Πρωτοκολλητή και όχι τον Καθ' ου η Αίτηση-Χρεώστη. Γι' αυτόν αφήνεται αντίγραφο της Ειδοποίησης Πτώχευσης για επίδοση μόνο. Δεν επιβάλλεται από το συγκεκριμένο Κανονισμό υποχρέωση επισύναψης της δικαστικής απόφασης στα έγγραφα που θα επιδοθούν στο Χρεώστη. Όσον αφορά τη θέση του ότι δεν αναφέρεται το ακριβές ποσό το οποίο ο ίδιος οφείλει, καθώς και ότι δεν αναφέρεται ο τόκος, αυτοί του οι ισχυρισμοί καταρρίπτονται από τα έγγραφα τα οποία ο ίδιος έχει επισυνάψει στην Ένορκη Δήλωσή του. Τόσο στην Αίτηση για έκδοση Ειδοποίησης Πτώχευσης, καθώς και στην Ειδοποίηση που του επιδόθηκαν, καταγράφεται το ποσό, παράγραφος 5 της Ένορκης Δήλωσης, ο τόκος, καθώς και το γεγονός ότι ο συγκεκριμένος Χρεώστης είναι ο Εναγόμενος
- Οπόταν, όλοι οι ισχυρισμοί που καταγράφονται στην Ένορκη Δήλωση είναι ανυπόστατοι. Καταληχτικά διαπιστώνω ότι δεν υπήρξε καταφυγή σε κανένα από τους λόγους που προβλέπονται στον Καν.40
(2)των Περί Πτωχεύσεως Κανονισμών στην Ένορκη Δήλωση του Χρεώστη. Βρίσκω ότι τα θέματα που ήγειρε ο Χρεώστης είναι τέτοια που δεν θα μπορούσαν να εγερθούν με Ένορκη Δήλωση αλλά με αίτηση για ακύρωση της έκδοσης Πτωχευτικής Ειδοποίησης. Αυτή η κατάληξη είναι καταλυτική και για την τύχη της Ένορκης Δήλωσης η οποία θα πρέπει να απορριφθεί. Έχω ικανοποιηθεί ότι η Ειδοποίηση Πτώχευσης έχει καλώς εκδοθεί. Για τους λόγους που κατέγραψα πιο πάνω θεωρώ ότι η Ένορκη Δήλωση ημερομηνίας 20/10/2011 δεν μπορεί να επιτύχει τον παραμερισμό της Ειδοποίησης Πτώχευσης και ακολούθως απορρίπτεται. Η πράξη πτώχευσης θεωρείται ότι διαπράττεται με την έκδοση της παρούσας απόφασης. Τα έξοδα θα είναι εναντίον του Χρεώστη τα οποία θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)................................. Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο