Akram Naddaf Foroutagheh κ.α. ν. PATROCLOS KTIRIODOMIKI LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 1844/2010, 13 Ιανουαρίου 2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2012:A5 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1844/2010 Μεταξύ: Akram Naddaf Foroutagheh, από το Ιράν Habib Bivehgani, από το Ιράν Ενάγοντες και PATROCLOS KTIRIODOMIKI LTD PATROCLOS STEREODOMIKI LTD PATROCLOS TECHNODOMIKI LTD Εναγομένων ------------------------- Αίτηση ημερ.17/06/2011 για παράταση του χρόνου συμμόρφωσης με το διάταγμα παροχής ασφάλειας εξόδων ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 13 Ιανουαρίου 2012 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγοντες-Αιτητές : κ. Κουμής Για Εναγόμενες Εταιρείες-Καθ' ων η αίτηση: κ. Δ. Διομήδους για Καλλή και Καλλή Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι Ενάγοντες-Αιτητές καταχώρησαν στις 17/06/2011 αίτηση με την οποία ζητούσαν από το Δικαστήριο να παρατείνει το χρόνο καταχώρησης της υπό κρίση αίτησης καθώς επίσης και διάταγμα με το οποίο να παρατείνεται ο χρόνος, κατά δύο μήνες, της κατάθεσης μετρητών ή της τραπεζικής εγγύησης, ύψους €4.000-, πού είχαν διαταχθεί από το Δικαστήριο να καταθέσουν, ως ασφάλεια εξόδων, εντός 30 ημερών από τις 06/05/2011. Νομική βάση της αίτησης αποτέλεσαν οι Δ.48 θ.8 (Ι), Δ.60 θ.5 και η Δ.64 θ.1 και η Δ.57 θ.1-4 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών. Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίχθηκε η αίτηση παρατέθηκαν στην Ένορκη Δήλωση του δικηγόρου κ. Καρά, η οποία συνόδευε την αίτηση. Στην Ένορκη Δήλωση αναφέρεται από τον Ομνύοντα ότι χειρίζεται τις υποθέσεις των Εναγόντων και έχει μαζί τους επικοινωνία. Είναι ο ισχυρισμός του ότι μετά την έκδοση της απόφασης του Δικαστηρίου, στις 06/05/2011, ο ίδιος είχε στείλει επιστολή στους Ενάγοντες-Αιτητές, οι οποίοι στη συνέχεια είχαν ζητήσει να ενημερωθούν και να τους γίνει ανάλυση του διατάγματος του Δικαστηρίου. Αφού ενημερώθηκαν, στις 14/06/2011, ζήτησαν να μάθουν μέχρι πότε θα δικαιούντο να καταθέσουν το ποσό των €4.000-. Κατά τη δική του άποψη, χρειάζεται να παραταθεί ο χρόνος κατάθεσης του ποσού, πρώτον, γιατί ακόμα και στην περίπτωση αποστολής τηλεμηνύματος, αυτό θα πρέπει να μεταφραστεί από τα αγγλικά στα ιρανικά και μετά να απαντήσουν και δεύτερον, υπάρχει πρόβλημα αποστολής χρημάτων από το Ιράν, λόγω του ότι καμιά τράπεζα δεν αποδέχεται συναλλαγή με Ιρανική Τράπεζα, γι' αυτό και η αποστολή χρημάτων στην Κύπρο γίνεται μέσω τρίτης χώρας. Γι' αυτούς τους λόγους, θεωρεί ότι θα πρέπει να παραταθεί ο χρόνος για συμμόρφωση των Εναγόντων με το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας «06/08/2011». Η αίτηση αντιμετωπίστηκε με την καταχώρηση Ένστασης από τους Εναγόμενους-Καθ' ων η αίτηση. Ως λόγοι ενστάσεως καταγράφηκαν, πρώτον, το γεγονός ότι η αγωγή έχει αυτόματα απορριφθεί λόγω του ότι έχει εκπνεύσει η προθεσμία για την παροχή ασφάλειας εξόδων, οπόταν η αίτηση βασίζεται σε ανύπαρκτη διαδικασία, δεύτερον, το γεγονός ότι οι λόγοι που παρατέθηκαν για τη μη έγκαιρη συμμόρφωση με το διάταγμα του Δικαστηρίου είναι γενικοί και αόριστοι και δεν αποκαλύπτουν οποιοδήποτε σοβαρό λόγο για τη μη συμμόρφωση, τρίτον, η παράλειψη των Εναγόντων-Αιτητών και του δικηγόρου τους να προβούν έγκαιρα στις δέουσες και εναλλακτικές διευθετήσεις δεν συνιστά λόγο έγκρισης της αίτησης, τέταρτον, η συγκεκριμένη αίτηση παραβιάζει το δικαίωμα εκδίκασης της υπόθεσης εντός εύλογου χρόνου, αφού το επίδικο μέσο δεν είναι το ενδεδειγμένο, ενώ η συμπεριφορά των Εναγόντων-Αιτητών δεν συνάδει με τη διαγωγή που πρέπει να επιδεικνύει κάθε διάδικος σεβόμενος τη δικαστική διαδικασία και τα δικαιώματα του αντιδίκου, ενώ φτάνει και στο σημείο να θεωρηθεί περιφρονητική. Νομική βάση της Ένστασης καταγράφηκαν οι Δ.48 θ.1-9, Δ.57 θ.1-4, Δ.60 θ.5 και Δ.64 θ.1 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, η απόφαση Dhora M. Lysandrou v. Renos Schiza and Another
(1976)1 C.L.R. 267, η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου, η πρακτική και οι συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Το υπόβαθρο των γεγονότων που υποστηρίζουν την Ένσταση καταγράφεται στην Ένορκη Δήλωση του κ. Πάτροκλου Γεωργίου, ενός εκ των Διευθυντών των Εναγομένων-Καθ' ων η αίτηση 1, 2 και
- Όπως καταγραφεί, έχει εξουσιοδοτηθεί από τις Εναγόμενες Εταιρείες για να προβεί στη συγκεκριμένη Ένορκη Δήλωση και γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα. Είναι η δική του θέση ότι οι ισχυρισμοί που προβλήθηκαν για τη συμμόρφωση με το διάταγμα είναι γενικοί και αόριστοι, συνιστούν εκ των υστέρων σκέψεις και έχουν παραμείνει μετέωροι. Ο ίδιος θεωρεί εκτός λογικής ένας δικηγόρος να ενημερώνει τους πελάτες του ότι θα πρέπει να καταβάλουν το ποσό των €4.000-, αλλά να μην τους ενημερώνει ότι αν δεν καταβαλλόταν το συγκεκριμένο ποσό μέχρι τις 06/06/2011, η αγωγή αυτόματα θα απορρίπτετο. Ήταν περαιτέρω η θέση του Ενόρκως Δηλούντα ότι στις 06/05/2011 οι Ενάγοντες-Αιτητές είχαν διαταχθεί από το Δικαστήριο να καταβάλουν το ποσό των €4.000- ως ασφάλεια των εξόδων των Εναγομένων-Καθ' ων η αίτηση και μέχρι την κατάθεση του συγκεκριμένου ποσού η διαδικασία είχε ανασταλεί. Υπήρχε ρητή καταγραφή στην απόφαση ότι αν δεν γινόταν εντός της προθεσμίας του ενός μηνός η κατάθεση του συγκεκριμένου ποσού, η αγωγή θα θεωρείτο ως αυτομάτως απορριφθείσα. Οι Ενάγοντες-Αιτητές δεν τήρησαν τη συγκεκριμένη προθεσμία και γι' αυτό, είναι ο ισχυρισμός του, ότι η αγωγή έχει αυτόματα απορριφθεί, αφού η προθεσμία που τέθηκε από το Δικαστήριο εξέπνευσε. Επιπρόσθετα, ισχυρίζεται ότι στην περίπτωση που οι Ενάγοντες-Αιτητές αντιμετώπιζαν πραγματικό πρόβλημα συμμόρφωσης εντός του ενός μηνός, αυτοί όφειλαν, πριν την εκπνοή της προθεσμίας και της αυτόματης απόρριψης της αγωγής, να αιτηθούν για παράταση του χρόνου για συμμόρφωση με το διάταγμα. Αντί αυτού όμως, καθυστερημένα και σε χρόνο που η αγωγή έχει ήδη απορριφθεί προέβηκε σε καταχώρηση αίτησης για παράταση της διαδικασίας, η οποία διαδικασία είναι ανύπαρκτη. Είναι η δική του θέση ότι οι Ενάγοντες-Αιτητές, παρά το γεγονός ότι ενημερώθηκαν, αδιαφόρησαν και αγνόησαν τη σημασία του εκδοθέντος διατάγματος. Κατά την άποψή του, εάν οι Ενάγοντες-Αιτητές είχαν πρόθεση να προχωρήσουν με την υπόθεσή τους όφειλαν, αφού είχαν ενημερωθεί αμέσως μετά την έκδοση της απόφασης, να προχωρήσουν άμεσα ζητώντας παράταση. Για να εγκριθεί το αίτημά τους θα πρέπει να υπάρχει σοβαρή και εύλογη αιτιολογία για την αργοπορία στην καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης. Εισηγείται ότι η συμπεριφορά των Εναγόντων-Αιτητών παραβιάζει το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα των Εναγομένων-Καθ' ων η αίτηση για εκδίκαση της υπόθεσής τους εντός ευλόγου χρόνου. Επιπρόσθετα, οι λόγοι καθυστέρησης που επικαλούνται οι Ενάγοντες-Αιτητές, δηλαδή ότι είχαν πρόβλημα επικοινωνίας και αποστολής χρημάτων από το Ιράν, δεν μπορούν θα θεωρηθούν ως σοβαροί και εύλογοι και δεν αποτελούν έγκυρους ή καλούς λόγους για την έγκριση της αίτησης. Οι Ενάγοντες-Αιτητές, μετά την καταχώρηση της Ένστασης, ζήτησαν την άδεια του Δικαστηρίου για καταχώρηση συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης. Μετά από άδεια του Δικαστηρίου, καταχώρησαν, στις 04/11/2011, συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση στην οποία ο κ. Καράς καταγράφει τα ακόλουθα: Μετά την έκδοση της απόφασης του Δικαστηρίου, ημερομηνίας 06/05/2011, για την παροχή ασφάλειας για τα έξοδα των Εναγομένων εντός 30 ημερών, ο ίδιος τους ενημέρωσε αμέσως με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο. Οι Ενάγοντες ζήτησαν εξηγήσεις οι οποίες τους δόθηκαν και στη συνέχεια τον πληροφόρησαν ότι δεν είχαν τη δυνατότητα και θα προσπαθούσαν να βρουν το χρηματικό ποσό και να το στείλουν στην Κύπρο. Όταν ο ίδιος σχημάτισε τη βεβαιότητα ότι οι Ενάγοντες θα έστελναν το χρηματικό ποσό, καταχωρήθηκε η αίτηση ημερομηνίας 17/06/
- Στις 06/07/2011 έλαβε ηλεκτρονικό μήνυμα με το οποίο τον πληροφορούσαν, οι Ενάγοντες-Αιτητές, ότι είχαν αποστείλει το ποσό των €4.000- στη Marfin Laiki Bank Ltd. Στις 07/07/2011 έλαβε γνωστοποίηση από τη Marfin Laiki Bank Ltd ότι είχε σταλεί το συγκεκριμένο ποσό, το οποίο έκτοτε βρίσκεται κατατεθειμένο και διαθέσιμο για την εφαρμογή του διατάγματος. Οι δικηγόροι των Εναγομένων-Καθ' ων η αίτηση είχαν ενημερωθεί με τηλεομοιότυπο μήνυμα, στις 06/07/2011, ότι είχε εξασφαλιστεί το συγκεκριμένο ποσό, πλην όμως αρνήθηκαν να το παραλάβουν. Κατά τη δική του άποψη, η καθυστέρηση στην ανταπόκριση των Εναγόντων-Αιτητών οφείλεται στο γεγονός ότι στο Ιράν, όπου διαμένουν, η χώρα είναι αποκλεισμένη και η επικοινωνία δύσκολη και η καθυστέρηση για συμμόρφωση οφείλεται σε παράγοντες πέραν της θελήσεώς τους, αφού τα χρήματα δεν μπορούν να έρθουν απευθείας από το Ιράν, αλλά πρέπει να μεταφερθούν μέσω τρίτης χώρας και συγκεκριμένα το ποσό των €3.980- είχε φθάσει στην Κύπρο μέσω της Deutsche Bank, στη Φραγκφούρτη, ενώ η αποστολή του πέρασε μέσω του Εμιράτου του Κόλπου. Εισηγείται, ότι η αποδοχή της αίτησης των Εναγόντων-Αιτητών είναι καθοριστική για τα δικαιώματά τους και τυχόν απόρριψή της θα οδηγούσε σε αδικία, αφού οι Ενάγοντες-Αιτητές θα στερηθούν του δικαιώματός τους για προώθησης της αίτησής τους. Οι συνήγοροι προώθησαν τις εκατέρωθεν θέσεις με γραπτές αγορεύσεις τις οποίες παρέδωσαν στο Δικαστήριο και το περιεχόμενο των οποίων το Δικαστήριο έχει κατά νου. Είναι σημαντικό να τονιστεί ευθύς εξ αρχής ότι το Δικαστήριο στην απόφασή του, ημερομηνίας 06/05/2011, είχε καθορίσει το χρόνο συμμόρφωσης με το διάταγμα, εντός 30 ημερών από 06/05/
- Δηλαδή, ο χρόνος συμμόρφωσης στο διάταγμα έληξε στις 06/06/
- Επιπρόσθετα από το χρόνο συμμόρφωσης, το Δικαστήριο είχε διατάξει, ως είχε εξουσία να πράξει, ότι η αγωγή θα θεωρείτο αυτομάτως απορριφθείσα αν δεν υπήρχε συμμόρφωση εντός της προθεσμίας του ενός μηνός. Λόγω του ότι παρήλθε η προθεσμία χωρίς να υπάρξει συμμόρφωση, η αγωγή απορρίφθηκε, σύμφωνα με το πρακτικό του Δικαστηρίου, αυτόματα στις 07/06/
- Οπόταν, όταν καταχωρίστηκε η αίτηση για παράταση του χρόνου συμμόρφωσης με το διάταγμα του Δικαστηρίου, στις 17/06/2011, η αγωγή είχε ήδη απορριφθεί και κανένα δικονομικό μέτρο δεν θα μπορούσε να είχε ληφθεί πριν την επαναφορά της αγωγής. Το λεκτικό της απόφασης του Δικαστηρίου ήταν το ακόλουθο: «Αν το πιο πάνω ποσό δεν κατατεθεί μέσα στην ταχθείσα από το Δικαστήριο προθεσμία, η αγωγή θα θεωρείται ως αυτομάτως απορριφθείσα.» Η συγκεκριμένη διαταγή του Δικαστηρίου ήταν ξεκάθαρη και δεν επιδέχεται οποιασδήποτε άλλης ερμηνείας. Από τη στιγμή που η αγωγή απορρίφθηκε στις 07/06/2011, δεν παρέχεται ευχέρεια παράτασης του χρόνου της υπό κρίση αίτησης, αλλά ούτε και παρέχεται ευχέρεια παράτασης του χρόνου συμμόρφωσης, όπως ζητείται στην αίτηση, με το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 06/05/
- Στην απόφαση Adidas Sportschufabriken Adi Dassier Stiftung and Co. Ltd v. Krasias Shoe Factory Ltd (Αρ.2)
(1990)1 Α.Α.Δ. 1087, στη σελ.1090 καταγράφονται τα ακόλουθα: «Δεν παρέχεται διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να μεταβάλει σ' αυτό το στάδιο τους όρους της διαταγής του Δικαστηρίου της 14/5/1990. Βάσει των προνοιών της Δ.60, θ.5 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, παρέχεται διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να διατάξει, κατά το χρόνο έκδοσης της διαταγής για την ασφάλεια των εξόδων, την απόρριψη της αγωγής σε περίπτωση μη συμμόρφωσης. Αυτό έγινε μάλιστα σ' αυτή την υπόθεση με την έγκριση των μερών. Συνεπώς, η παράλειψη των εφεσειόντων να συμμορφωθούν με τη διαταγή της 14/5/90, επέφερε και την έκπτωση της έφεσης, η οποία κρίνεται ως απορριφθείσα. Δεν επιθυμούμε να προδικάσουμε την τύχη οποιασδήποτε αίτησης που θα μπορούσε να υποβληθεί στο μέλλον σε σχέση με την επαναφορά της έφεσης. Το θέμα δεν εγείρεται ενώπιόν μας και δεν θα μας απασχολήσει.» Επίσης, στην απόφαση Άννα Ζεμενίδου v. Ευριπίδη Φ. Ζεμενίδη
(1992)1 Α.Α.Δ. 578, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Το πρωτόδικο Δικαστήριο, στην άσκηση της εξουσίας του σύμφωνα με τη Δ.60, θ.5 και όπως είναι σαφές από τη διατύπωση της διαταγής που έδωσε - "θα απορρίπτεται" (will stand dismissed) - διάταξε την απόρριψη της αίτησης στην περίπτωση που η Ενάγουσα δεν έδιδε την ασφάλεια εξόδων στην καθορισμένη προθεσμία. Η αίτηση, με την άπρακτη από μέρους της Ενάγουσας εκπνοή της προθεσμίας των 60 (εξήντα) ημερών, έπαυσε να υπάρχει γιατί είχε απορριφθεί. Η Ενάγουσα θα μπορούσε να αποταθεί στο Δικαστήριο για παράταση του χρόνου, πράγμα που δεν έπραξε. Οι συνέπειες της παράλειψης της επήλθαν λόγω της μη συμμόρφωσής της.» Στο Annual Practice 1956, στη σελ.1454, κάτω από τον τίτλο «Default in giving Security», καταγράφονται τα ακόλουθα: «If the plaintiff makes default in giving security he may be ordered to give security within a limited time, and in default the action may be dismissed.» (Βλ. επίσης Speed up Holdings Ltd v. Gough and Co (Handly) Ltd
(1986)FSR 330). Εφαρμόζοντας τις πιο πάνω αρχές στα γεγονότα, η αγωγή έχει απορριφθεί και δεν μπορεί να αναβιώσει με την υπό κρίση αίτηση. Δεν μπορεί να ληφθεί οποιοδήποτε δικονομικό μέτρο σε ανύπαρκτη διαδικασία. Θα ήθελα να παρατηρήσω ότι ακόμη και αν ξεπερνούσε το εμπόδιο της απόρριψης της αγωγής, η αίτηση των Εναγόντων-Αιτητών, θα απορρίπτετο ως ανυπόστατη γιατί ενώ ισχυρίζεται, ο κ. Καράς, ότι ο λόγος της καθυστέρησης στη συμμόρφωση ήταν το γεγονός ότι δεν μπορούν να μεταφερθούν λεφτά απευθείας από το Ιράν στην Κύπρο, γι' αυτό και χρειάζεται περισσότερος χρόνος, το Τεκμήριο 3 στη συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση που καταχωρίστηκε, αποκαλύπτει ότι χρειάστηκαν τρεις μόνο μέρες για να φθάσουν τα λεφτά από την αρχική χώρα αποστολής τους στην Κύπρο, μέσω Γερμανίας. Οπόταν, η αίτησή του θα απορρίπτετο και σε αυτή την περίπτωση. Συνεπακόλουθα, δεν θεραπεύεται με οποιοδήποτε τρόπο η παράλειψη των Αιτητών να απευθυνθούν στο Δικαστήριο ενωρίτερα, ως όφειλαν, ώστε να κατορθώσουν την έκδοση οποιουδήποτε άλλου διατάγματος μέχρι τις 06/06/2011, που η αγωγή ήταν υπαρκτή. Η διαπίστωση αυτή οδηγεί αναπόφευκτα στην απόρριψη της παρούσας αίτησης, η οποία, ενόψει του λεκτικού του διατάγματος ημερομηνίας 06/05/2011, κατέστη άνευ αντικειμένου. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος των Εναγόντων-Αιτητών, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ..................................... Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο