Άντρης Μισού κ.α. ν. Δημήτρη Σάββα Μισού, Αρ. Αγωγής: 1657/11, 23 Ιανουαρίου, 2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2012:A16 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1657/11 Μεταξύ:
- Άντρης Μισού
- Παναγιώτη Αμπίζα Εναγόντων και Δημήτρη Σάββα Μισού Αίτηση ημερ. 13/7/2011 για Παραμερισμό Αγωγής Εναγομένου Ημερομηνία: 23 Ιανουαρίου,
- Εμφανίσεις: Για τον Αιτητή / Εναγόμενο: Η κα Μ. Μικελλίδου. Για Καθ' ων η Αίτηση / Ενάγοντες: Ο κ. Γ. Αμπίζας για Σταύρος Αμπίζας & Σία. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ Οι Ενάγοντες καταχώρησαν γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα με το οποίο αξιώνουν εναντίον του Εναγομένου τις ακόλουθες θεραπείες: Α) Απόφαση και/ή διάταγμα το οποίο να απαγορεύει στον Εναγόμενο να επεμβαίνει με οποιονδήποτε τρόπο επί του ακινήτου/οικίας των Εναγόντων που βρίσκεται στο ανώγειο του κτιρίου στην οδό Νεάρχου 1, στην Ορμήδεια και/ή στο ακίνητο με αρ. εγγραφής 4428, τεμάχιο 589, φ/σχ.XLI/22.Ε.1 στην Ορμήδεια, τοποθεσία Πίτσιλλος. Β) Απόφαση και/ή διάταγμα το οποίο να απαγορεύσει στον Εναγόμενο να ενοχλεί και/ή να εμποδίζει τους Ενάγοντες στην ανενόχλητη και ειρηνική απόλαυση, κατοχή και χρήση του ως άνω ακινήτου/οικίας τους. Γ) Απόφαση και/ή διάταγμα το οποίο να απαγορεύει στον Εναγόμενο να εισέρχεται και/ή διαμένει και/η κατέχει και/ή χρησιμοποιεί με οποιονδήποτε τρόπο την ως άνω κατοικία. Δ) Απόφαση και/ή διάταγμα το οποίο να διατάσσει τον Εναγόμενο όπως πάραυτα εγκαταλείψει και παραδώσει στους Ενάγοντες ελεύθερη κατοχή της αναφερόμενης κατοικίας. Ε) Αποζημιώσεις. ΑΙΤΗΣΗ ΚΑΙ ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ Με την παρούσα Αίτηση ο Εναγόμενος /Αιτητής εξαιτείται Διατάγματος του Δικαστηρίου για παραμερισμό της παρούσας αγωγής και/ή της εκδίκασης της λόγω ύπαρξης της παράλληλης αγωγής 117/08 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, η οποία αφορά το ίδιο αντικείμενο αγωγής. Η Αίτηση βασίζεται στη Δ.48, θ.θ.10-11, Δ.29, Δ.64, θ.3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας ως και επί των συμφυών εξουσιών της νομολογίας και πρακτικής του Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται δε από ΄Ενορκη Δήλωση του Εναγόμενου/Αιτητή στην οποία, βασικά, αναφέρει τα εξής:- · Στην παρούσα αγωγή εγείρονται βασικά τα ίδια ουσιώδη γεγονότα και θέματα όπως και στην αγωγή υπ΄ αρ. 117/08, η οποία επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Α ως επίσης και η Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση την οποία ο εναγόμενος έχει καταχωρήσει στην εν λόγω αγωγή, η οποία επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Β. · Πρόκειται για ένα τίτλο ιδιοκτησίας, ο οποίος αποτελείται από ανώγειο και ισόγειο, του οποίου εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης είναι ο Ενάγων 2 στην παρούσα αγωγή και μοναδικός ενάγων στην αγωγή υπ΄ αρ. 117/
- · Ο ενόρκως δηλών είναι εναγόμενος και στις δύο αγωγές. Η εταιρεία του η οποία χρησιμοποιεί την αποθήκη στην αγωγή υπ΄ αρ. 117/08 είναι, επίσης εναγόμενος. · Η αίτηση για παραμερισμό της παρούσας αγωγής ενδείκνυται αφού και οι δύο αγωγές αφορούν το ίδιο αντικείμενο και εγείρονται τα ίδια θέματα και άρα πρόκειται για παράλληλες αγωγές με το ίδιο αντικείμενο και θέμα και, ως εκ τούτου, υπάρχει σοβαρό θέμα κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας με την παρούσα αγωγή. ΕΝΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ENΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΤΗ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ Στην Αίτηση κατεχωρήθη ένσταση, η οποία βασίζεται στη Δ.48, θ.4, Δ.16,θ.9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στο ΄Αρθρο 29 του περί Δικαστηρίων Νόμου, στη σχετική νομολογία, πρακτική και επί των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου και στις γενικές αρχές του Νόμου. Ως συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης εξειδικεύονται οι ακόλουθοι: Η παρούσα Αίτηση είναι νόμω και ουσία αστήρικτη, αδικαολόγητη και αβάσιμη. Δεν προβάλλεται οποιοσδήποτε ουσιαστικός και/ή νομικώς βάσιμος λόγος ή γεγονότα, ο οποίος ή τα οποία να δικαιολογεί το αίτημα του εναγόμενου / Αιτητή. Ο Αιτητής δεν δικαιούται την αιτούμενη στην αίτηση θεραπεία. Ουδεμία νομική βάση προβάλλεται η οποία να δικαιολογεί την αίτηση. Η αίτηση θα μπορούσε να εξετασθεί από το Δικαστήριο αν ο εναγόμενος προέβαλλε τέτοια αίτηση αρχικώς και/ή προτού λάβει οποιοδήποτε άλλο μέτρο. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Ενάγουσας αρ.1, στην οποία αναφέρει, όπως μπορώ να συνοψίσω, τα ακόλουθα: ü Ο Αιτητής/Εναγόμενος δεν δικαιούται στην αιτούμενη θεραπεία. Τα εγειρόμενα στις δύο αγωγές θέματα και θεραπείες δεν είναι τα ίδια. ü Το ότι υπάρχει ένας Τίτλος ιδιοκτησίας (με ιδιοκτήτη τον ενάγοντα 2 στην παρούσα) για ολόκληρο το ακίνητο το οποίο αποτελείται από το ισόγειο και το ανώγειο, ουδόλως δίδει στον Εναγόμενο /Αιτητή οποιοδήποτε νομικό και/ή πραγματικό υπόβαθρο ή βάση για την αιτούμενη στην αίτηση θεραπεία. ü Το αντικείμενο των δύο αγωγών δεν είναι το ίδιο, τα θέματα τα οποία εγείρονται δεν είναι τα ίδια, ούτε πρόκειται περί παράλληλων αγωγών με το ίδιο αντικείμενο και θέμα. ü Ο ισχυρισμός του Αιτητή περί δήθεν σοβαρού θέματος κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας με την παρούσα αγωγή ουδόλως ευσταθεί. Απεναντίας κατάχρηση δικαστικής διαδικασίας δυνατόν να αποτελεί η παρούσα αίτηση. ü Ακόμη και αν η παρούσα αίτηση ήταν αίτηση την οποία το Δικαστήριο θα εξέταζε, αυτό θα μπορούσε να γίνει αν η οποιαδήποτε αίτηση του εναγόμενου καταχωρείτο αμέσως στο αρχικό στάδιο της αγωγής μετά την καταχώρηση εμφάνισης (ενδεχομένως υπό διαμαρτυρία) και όχι μεταγενέστερα και κατόπιν λήψης περαιτέρω μέτρων από τον εναγόμενο. ΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΜΕΡΩΝ Κατά την ακρόαση της παρούσας Αίτησης αμφότεροι οι συνήγοροι των διαδίκων αγόρευσαν υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Η κα Μικελλίδου για τον Αιτητή / Εναγόμενο εν πρώτοις ανέφερε ότι έχει καταχωρηθεί και δικάζεται ήδη η αγωγή με αρ. 117/08 με τους ίδιους διαδίκους αναφορικά με το ίδιο ακίνητο το οποίο είναι ανώγειο και ισόγειο και ευρίσκεται στην οδό Νεάρχου 1 στην Ορμήδεια, κτισμένο στο ακίνητο με αρ. εγγραφής 4428, τεμάχιο 589 Φ/Σχ. XLI/22.E.1, τοποθεσία Πίτσιλλος. ΄Ηταν η θέση της συνηγόρου ότι οι ενάγοντες μπορούσαν να εγείρουν μία αγωγή εφόσον πρόκειται για τους ίδιους διαδίκους και αφορά το ίδιο ακίνητο. Υποστήριξε, περαιτέρω, ότι ο εναγόμενος είχε το δικαίωμα να υποβάλει την αίτηση του αμέσως μετά την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος σ΄ αυτόν ως έχει κάνει και ότι ο χρόνος εξέτασης του ζητήματος κατάχρησης δικαστικής διαδικασίας είναι ο χρόνος ακρόασης. Τέλος, η κα Μικελλίδου παρέπεμψε σε σχετική νομολογία που πραγματεύεται του θέματος της κατάχρησης διαδικασίας. Ο κος Αμπίζας εκ μέρους των Εναγόντων/Καθ΄ ων η Αίτηση, τόνισε από την αρχή ότι τα εγειρόμενα στις δύο αγωγές θέματα και θεραπείες δεν είναι τα ίδια, επισημαίνοντας ότι το ότι υπάρχει ένας τίτλος ιδιοκτησίας (με ιδιοκτήτη τον Ενάγοντα αρ.2 στην παρούσα) για ολόκληρο το ακίνητο το οποίο αποτελείται από ισόγειο και ανώγειο, ουδόλως δίδει στον Εναγόμενο /Αιτητή οποιοδήποτε νομικό και/ή πραγματικό υπόβαθρο για την αιτούμενη στην Αίτηση θεραπεία. Αναφερόμενος στις δύο αγωγές τόνισε ότι στην μεν αγωγή υπ΄ αρ. 117/08 επιζητείται από τον ιδιοκτήτη η έξωση του εναγομένου από το ισόγειο και αποζημιώσεις , ενώ στην παρούσα η πρώην σύζυγος του Εναγόμενου και ο ιδιοκτήτης πατέρας της αιτούνται την απαγόρευση επέμβασης από τον εναγόμενο στο ανώγειο του κτιρίου, την απαγόρευση της ενόχλησης κτλ. στο ανώγειο καθώς και την απαγόρευση από του να εισέρχεται, διαμένει, κατέχει το ρηθέν ανώγειο και/ή την εγκατάλειψη του ανωγείου από τον Εναγόμενο. Ο κος Αμπίζας υποστήριξε, περαιτέρω, ότι ακόμη και αν η υπό κρίση Αίτηση ήταν αίτηση που το Δικαστήριο θα εξέταζε αυτό θα μπορούσε να γίνει αν η αίτηση του Εναγόμενου καταχωρείτο αμέσως στο αρχικό στάδιο της αγωγής μετά την καταχώρηση εμφάνισης (ενδεχομένως υπό διαμαρτυρία) και όχι μεταγενέστερα και κατόπιν λήψης περαιτέρω μέτρων από τον Εναγόμενο όπως η εμφάνιση του, η καταχώρηση ένστασης στην Αίτηση για προσωρινό διάταγμα στις 9/6/2011 και η ακρόαση της Αίτησης για προσωρινό διάταγμα. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Από πολύ παλιά έχει καθιερωθεί νομολογιακά ότι η προώθηση πέραν από τη μια διαδικασία για την επίτευξη στόχων που θα μπορούσαν να επιδιωχθούν σε μια διαδικασία αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας.[1]. Στην υπόθεση Beogradska D.D.
(1996)1 A.A.Δ. 911, όπου υπάρχει μια εκτενής ανάλυση του θέματος με ιδιαίτερη αναφορά στις αποφάσεις Δημοκρατία ν. Υψαρίδη
(1993)3 Α.Α.Δ. 280 και Τζεννάρο Περρέλλα ν. Διευθυντή των Φυλακών
(1995)1 Α.Α.Δ. 217, το Δικαστήριο σημείωσε ότι η Αγγλική νομολογία υποδεικνύει χωρίς τη διατύπωση οποιουδήποτε αυστηρού κανόνα το μέτρο της αναστολής της μιας από τις δύο διαδικασίες, κατά κανόνα της μεταγενέστερης. Αναφορικά με τις νομικές αρχές όπως αυτές εφαρμόζονται στην Κύπρο, ο Δικαστής Καλλής που εξέδωσε την ομόφωνη απόφαση του Δικαστηρίου τόνισε στη σελίδα 922 ότι: "Η δική μας νομολογία έχει υιοθετήσει τόσο το μέτρο της απόρριψης (βλ. Περέλλα, πιο πάνω) όσο και το μέτρο της αναστολής (βλ. Κωνσταντινίδης και Υψαρίδης, πιο πάνω). Χωρίς να επιχειρούμε τη διατύπωση ενός άκαμπτου κανόνα θεωρούμε ότι εκεί που η μεταγενέστερη διαδικασία καλύπτει ουσιωδώς τα ίδια ζητήματα αυτή πρέπει να απορρίπτεται. Εκεί που καλύπτει ζητήματα τα οποία δεν εγείρονται καθόλου στην προγενέστερη διαδικασία τότε πρέπει να αναστέλλεται μέχρι την εκδίκαση της προγενέστερης διαδικασίας.[2]" ΕΞΕΤΑΣΗ ΠΑΡΟΥΣΑΣ ΑΙΤΗΣΗΣ Για σκοπούς εξέτασης της υπό κρίση Αίτησης θα πρέπει να γίνει αναφορά στο αντικείμενο τόσο της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής όσο και της αγωγής υπ' αρ. 117/08 αλλά και στις θεραπείες που επιζητούνται σε κάθε μία από αυτές. Με βάση το γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα της παρούσας αγωγής οι Ενάγοντες αξιώνουν Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει στον Εναγόμενο να επεμβαίνει με οποιοδήποτε τρόπο επί του ακινήτου/οικίας των Εναγόντων, να ενοχλεί και/ή να εμποδίζει τους Ενάγοντες στην ανενόχλητη και ειρηνική απόλαυση κατοχή και χρήση του ακινήτου όπως επίσης και διάταγμα που να απαγορεύει στον Εναγόμενο να εισέρχεται και/ή διαμένει και/ή κατέχει και/ή χρησιμοποιεί με οποιοδήποτε τρόπο το ως άνω ακίνητο/οικία. Περαιτέρω, οι Ενάγοντες επιζητούν την έκδοση Διατάγματος που να διατάσσει τον Εναγόμενο όπως εγκαταλείψει και παραδώσει ελευθέρα κατοχή της αναφερόμενης οικίας. Τέλος, οι Ενάγοντες επιζητούν την επιδίκαση αποζημιώσεων. Παραθέτω πιο κάτω τις θεραπείες τις οποίες οι Ενάγοντες αξιώνουν εναντίον του Εναγόμενου. Α) Απόφαση και/ή διάταγμα το οποίο να απαγορεύει στον Εναγόμενο να επεμβαίνει με οποιονδήποτε τρόπο επί του ακινήτου/οικίας των Εναγόντων που βρίσκεται στο ανώγειο του κτιρίου στην οδό Νεάρχου 1, στην Ορμήδεια και/ή στο ακίνητο με αρ. εγγραφής 4428, τεμάχιο 589, φ/σχ.XLI/22.Ε.1 στην Ορμήδεια, τοποθεσία Πίτσιλλος. Β) Απόφαση και/ή διάταγμα το οποίο να απαγορεύσει στον Εναγόμενο να ενοχλεί και/ή να εμποδίζει τους Ενάγοντες στην ανενόχλητη και ειρηνική απόλαυση, κατοχή και χρήση του ως άνω ακινήτου/οικίας τους. Γ) Απόφαση και/ή διάταγμα το οποίο να απαγορεύει στον Εναγόμενο να εισέρχεται και/ή διαμένει και/η κατέχει και/ή χρησιμοποιεί με οποιονδήποτε τρόπο την ως άνω κατοικία. Δ) Απόφαση και/ή διάταγμα το οποίο να διατάσσει τον Εναγόμενο όπως πάραυτα εγκαταλείψει και παραδώσει στους Ενάγοντες ελεύθερη κατοχή της αναφερόμενης κατοικίας. Ε) Αποζημιώσεις. Στην αγωγή υπ. αρ. 117/08 επιζητείται από τον ιδιοκτήτη που είναι ο Ενάγοντας η έξωση του Εναγόμενου 1 και της Εναγομένης εταιρείας αρ. 2 από το ισόγειο που βρίσκεται στο ακίνητο με αρ. εγγραφής 3121, αρ. τεμαχίου 411, Φ/Σχ. XLL/22 στην Ορμήδεια. Όπως προβάλλεται στην Έκθεση Απαίτησης ο Ενάγων είχε επιτρέψει στον Εναγόμενο 1 και διαμόρφωσε την ισόγεια οικία του σε ένα μεγάλο ενιαίο χώρο και ή κατάστημα το οποίο έκτοτε χρησιμοποιούσε ο Εναγόμενος σαν αποθήκη δωρεάν υπό την ιδιότητα του αδειούχου. Σε μεταγενέστερο στάδιο όταν ο Ενάγων κάλεσε προφορικά τον Εναγόμενο 1 και την Εναγόμενη 2 εταιρεία, την οποία είχε συστήσει ο Εναγόμενος 1 και, είτε μέσω της, είτε από κοινού, χρησιμοποιούσε το εν λόγω ισόγειο κατάστημα σαν αποθήκη, να εγκαταλείψουν το επίδικο υποστατικό, μετά την άρνηση των Εναγομένων να το πράξουν ο Ενάγων επέδωσε σ' αυτούς επιστολή τερματισμού της άδειας χρήσης του εν λόγω υποστατικού. Είναι, τέλος, ο δικογραφημένος ισχυρισμός του Ενάγοντα στην πιο πάνω αγωγή ότι οι Εναγόμενοι είναι απλώς αδειούχοι και χρήστες του ισογείου καταστήματος και/ή υποστατικού και ότι κατέστησαν παράνομοι κάτοχοι μετά τον τερματισμό της άδειας χρήσης του. Προσεκτική εξέταση και σύγκριση των δύο αυτών αγωγών οδηγεί, χωρίς οποιανδήποτε δυσκολία, στη διαπίστωση ότι τόσο το αντικείμενο όσο και οι θεραπείες που επιζητούνται σε αυτές δεν είναι ταυτόσημα αλλά διαφορετικά. Έπειτα η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή αναφέρεται και αφορά τη διάπραξη από τον Εναγόμενο του αστικού αδικήματος της παράνομης επέμβασης στην οικία των Εναγόντων η οποία βρίσκεται στο ανώγειο του κτιρίου στην οδό Νεάρχου 1, Ορμήδεια, ενώ η αγωγή υπ' αρ. 117/08 αναφέρεται και αφορά το αστικό αδίκημα της παράνομης επέμβασης το οποίο διεπράχθηκε από τους Εναγόμενους μετά που ήρθη η άδεια χρήσης που είχε παραχωρηθεί σε αυτούς από τον Ενάγοντα σε σχέση με την αποθήκη και/ή κατάστημα που βρίσκεται στο ισόγειο του ακινήτου στην οδό Νεάρχου 1 στην Ορμήδεια. Το γεγονός δε ότι υφίσταται ένας τίτλος ιδιοκτησίας με ιδιοκτήτη τον Ενάγοντα 2 στην παρούσα αγωγή και μοναδικό Ενάγοντα στην αγωγή υπ. αρ. 117/08 για ολόκληρο το ακίνητο το οποίο αποτελείται από το ισόγειο και το ανώγειο ουδόλως επηρεάζει το όλο ζήτημα και ούτε μπορούσε να δικαιολογήσει την έγερση μίας αγωγής. Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω δεν προκύπτει θέμα ύπαρξης δύο παράλληλων αγωγών όπου οι διαδικασίες είναι οι ίδιες και επιζητούνται στην ουσία οι ίδιες θεραπείες, και, συνεπακόλουθα δεν εγείρεται θέμα κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας λόγω της έγερσης της παρούσας αγωγής και της παράλληλης προώθησής της με την αγωγή υπ' αρ. 117/08. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Κατ' ακολουθία όλων των πιο πάνω η υπό κρίση Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και, συνεπώς, απορρίπτεται. Όσον αφορά το θέμα των εξόδων της παρούσας διαδικασίας δεν βρίσκω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από το γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής και, συνεπώς, οι Ενάγοντες δικαιούνται τα έξοδά τους. Κατά συνέπεια τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων και εναντίον του Εναγόμενου όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, να καταβληθούν δε στο τέλος της υπόθεσης. (Υπ.) ................ Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΛΗ [1] Βλ. Williams v. Hunt [1905] 1 KB 512 [2] Δέστε Κοζάκη ν. Κοζάκη, Έφεση αρ. 143, 8.11.02. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο