← Κύπρος

Αναφορικά με τον Άγγελο Ασσιώτη, Αίτηση Πτώχευσης αρ: 114/11, 24 Ιανουαρίου, 2012

Αναφορικά με τον Άγγελο Ασσιώτη, Αίτηση Πτώχευσης αρ: 114/11, 24 Ιανουαρίου, 2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2012:A17 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Δικαιοδοσία Πτωχεύσεων Ενώπιον: Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Α.Ε.Δ. Αίτηση Πτώχευσης αρ: 114/11 Αναφορικά με τον Άγγελο Ασσιώτη, εκ Λάρνακας Οφειλέτη ΑΙΤΗΣΗ ΥΠΟ: Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Ημερομηνία: 24 Ιανουαρίου,

  1. Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές/Πιστωτές: κα Α. Λιβέρα για Χρυσαφίνης & Πολυβίου Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Καθ' ου η Αιτητή/Χρεώστη: κ. Κ. Ευσταθίου ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα Αίτηση οι Αιτητές/Πιστωτές επιδιώκουν και αιτούνται την έκδοση διατάγματος παραλαβής της περιουσίας του Άγγελου Ασσιώτη ένεκα της παράλειψης του να συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις ειδοποίησης πτώχευσης που του επιδόθηκε. ΑΙΤΗΣΗ ΚΑΙ ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΤΗ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ Στην Αίτηση επισυνάπτεται Ένορκη Δήλωση του Χριστόδουλου Παπαλαμπριανού ο οποίος είναι στην υπηρεσία των Αιτητών όπου δηλώνει ότι ο χρεώστης οφείλει στους Αιτητές το ποσό των €438.396,86 πλέον τόκο προς 9% από 21.3.11 επί €207.972,49 μέχρι εξόφλησης πλέον €5.176,21 έξοδα αγωγής με τόκο 8% από 15.10.01 μέχρι εξόφλησης πλέον 15% Φ.Π.Α., πλέον τα έξοδα της ειδοποίησης πτώχευσης αρ. 169/
  2. Περαιτέρω ο Ενόρκως Δηλών δηλώνει ότι τα διάφορα γεγονότα που αναφέρονται στην Αίτηση είναι στη γνώση του αληθινά. Επίσης ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι στις 31.3.10 κατατέθηκε στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας το ΜΕΜΟ υπ' αριθμό 890/10 που αφορά το κτήμα με αρ. εγγραφής 0/6232, Μιτσερό, χωράφι ¼ μερίδιο και το κτήμα με αρ. εγγραφής 0/12254, Μιτσερό, οικόπεδο όλο μερίδιο. Αντίγραφο της απόδειξης εγγραφής Δικαστικής Απόφασης (MEMO) επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Δ στην Ένορκη Δήλωση. Περαιτέρω ο Ενόρκως Δηλών επισυνάπτει αντίγραφο πιστοποιητικού έρευνας του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας ως Τεκμήριο Ε σχετικά με τις επιβαρύνσεις που επηρεάζουν το πιο πάνω αναφερόμενο ακίνητο. Ο Ενόρκως Δηλών επισυνάπτει, επίσης, έκθεση των κ.κ. Αντώνη Λοΐζου και Συνεργάτες ως Τεκμήριο Στ στην οποία φαίνεται η καταναγκαστική αξία του ακινήτου με αρ. εγγραφή 0/6232 να ανέρχεται στο ποσό των €
  3. Επισυνάπτει, επίσης, έκθεση των κ.κ. Αντώνη Λοΐζου και Συνεργάτες ως Τεκμήριο Ζ στην οποία φαίνεται η καταναγκαστική αξία του ακινήτου με αρ. εγγραφής 0/12254 να ανέρχεται στο ποσό των €10.
  4. Όπως δηλώνεται από τον Ενόρκως Δηλούντα η αξία του κτήματος ως ανωτέρω αναφέρεται ουδόλως καλύπτει τις επιβαρύνσεις που ήδη είναι κατατεθειμένες στο Κτηματολόγιο και προηγούνται του ΜΕΜΟ αρ. 1639/
  5. Προβάλλεται ως εκ τούτου ο ισχυρισμός ότι η ασφάλεια που οι Αιτητές έχουν επί της περιουσίας του ρηθέντος χρεώστη δεν καλύπτει πλήρως τις υποχρεώσεις του. ΕΝΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΕΝΟΡΚΟΣ ΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΤΗ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ Στην Αίτηση κατεχωρήθη ένσταση η οποία βασίζεται στα Άρθρα 2-6, 87,88 και 90 του περί Πτωχεύσεως Νόμου Κεφ. 5, στους Κανονισμούς 2, 4 5-7, 16,18,25,44,45,50 και 51 των Περί Πτωχεύσεως Διαδικαστικών Κανονισμών, στην Δ.48, θ.4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομία, στη σύμφυτη, στη νομολογία και στις γενικές εξουσίες του Δικαστηρίου. Ως λόγοι ένστασης εξειδικεύονται οι ακόλουθοι: Η Αίτηση είναι καταχρηστική υπό την έννοια ότι γίνεται με αποκλειστικό σκοπό τον εξαναγκασμό του Καθ'ου η Αίτηση προς καταβολή άπαξ του ποσού το οποίο αναζητείται. Περαιτέρω οι επιπτώσεις της πτώχευσης που θα υποστεί ο Καθ' ου η Αίτηση θα είναι δυσανάλογα επαχθείς σε σύγκριση με την οποιαδήποτε ωφέλεια θα αποκομίσουν οι Αιτητές από την πτώχευση του λαμβανομένου υπόψη και του γεγονότος ότι η περιουσία του είναι ελάχιστη σε σχέση με το εξ αποφάσεως χρέος. Συνεπώς δεν τίθεται θέμα προστασίας της Περιουσίας του χρεώστη που είναι ο σκοπός της πτωχευτικής διαδικασίας. Οι Αιτητές είναι εξασφαλισμένοι πιστωτές καθότι υπάρχει υποθήκη η οποία πρέπει πρώτα να εκποιηθεί και τα έσοδα να διατεθούν για την εξασφάλιση του χρέους και των εξόδων. Αν μετά την πώληση του ενυπόθηκου κτήματος, ιδιοκτησίας της εναγόμενης 1- πρωτοφειλέτιδας του εξ αποφάσεως χρέους, προκύψει οποιοδήποτε υπόλοιπο τότε οι πιστωτές να προχωρήσουν εναντίον των εγγυητών του εξ αποφάσεως χρέους περιλαμβανομένου και του Καθ' ου η Αίτηση. Οι Αιτητές αποδέχτηκαν και συμφώνησαν εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους μαζί με την πρωτοφειλέτιδα εταιρεία δια συμφωνίας ημερ. 25.10.
  6. Ως εκ των ανωτέρω οι Αιτητές κωλύονται να προχωρήσουν με τη διαδικασία πτώχευσης εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση εφόσον έχουν οι ίδιοι αποδεχτεί και συμφωνήσει τον τρόπο και τη διαδικασία εξόφλησης του εξ αποφάσεως χρέους. Δεν πληρούνται οι νόμιμες προϋποθέσεις έκδοσης διατάγματος παραλαβής εναντίον της περιουσίας του Καθ' ου η Αίτηση και για το λόγο ότι οι Αιτητές καταχρώνται των δικαστικών διαδικασιών και προβαίνουν στην Αίτηση όχι γνήσια και καλόπιστα αλλά μετατρέποντας την σε μοχλό πίεσης εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση και όχι γιατί υπάρχει πράγματι περιουσία την οποία προτίθενται να θέσουν υπό τη διαχείριση και προστασία του Επίσημου Παραλήπτη. Η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί και για το λόγο ότι ενώ οι Αιτητές εισπράττουν μηνιαίως το ποσό των €28.000 ως ενοίκιο του ενυπόθηκου κτιρίου αρνούνται να προχωρήσουν στο επιμερισμό της πίστωσης με βάση το νόμο. Ως εκ τούτου το αληθές οφειλόμενο ποσό διίσταται του αναφερόμενου στην Ειδοποίηση Πτώχευσης αλλά και την Αίτηση. Οι Αιτητές είναι εξασφαλισμένοι ως προς το εξ αποφάσεως χρέος τους εφόσον πρόκειται για ενυπόθηκο χρέος όπου η πρωτοφειλέτιδα εταιρεία/Εναγόμενη 1 υποθήκευσε προς όφελος των Αιτητών περιουσία, η αξία της οποίας μπορεί να καλύψει το εξ αποφάσεως χρέος. Η Αίτηση είναι θνησιγενής για το λόγο ότι ενώ οι Αιτητές δεν παραιτήθηκαν του δικαιώματος τους επί των υποθηκών εν τούτοις ζητούν την έκδοση διατάγματος παραλαβής για την περιουσία του Καθ' ου η Αίτηση για το σύνολο του καθ' ισχυρισμού οφειλόμενου ποσού. Οι Αιτητές δεν περιγράφουν και/ή δεν αναφέρουν την οποιαδήποτε ωφέλεια η οποία θα προκύψει στο πρόσωπο τους από την πτώχευση. Η Αίτηση πτώχευσης αποτελεί στην ουσία και/ή έχει μετατραπεί σε μέτρο εκτέλεσης εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση. Η Αίτηση είναι παράτυπη και/ή νομικά αβάσιμη και/ή δεν πληροί τις προϋποθέσεις του νόμου και των κανονισμών. Η ένσταση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση στην οποία, αφού επαναλαμβάνεται το περιεχόμενο της ένστασης, αναφέρονται βασικά τα εξής: Η πρωτοφειλέτιδα εταιρεία-Εναγόμενη 1 βρίσκεται υπό τη διαχείριση των κ.κ. Χρίστη Χριστοφόρου και Μιχαλάκη Χριστοφόρου οι οποίοι διορίστηκαν ως διαχειριστές-παραλήπτες της εταιρείας 19.11.03 από τους Αιτητές δυνάμει ομολόγων κυμαινόμενης επιβάρυνσης. Ο Καθ' ου η Αίτηση είναι διευθυντής και μέτοχος της Εναγόμενος αρ.
  7. Η πρωτοφειλέτιδα εταιρεία υπέγραψε τη συμφωνία ημερ. 25.10.10 αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Α. Ως επιβεβαιώνεται και από τη συμφωνία Τεκμήριο Α οι Αιτητές αποδέχτηκαν και συμφώνησαν εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους μαζί με την πρωτοφειλέτιδα εταιρεία. Επιπρόσθετα με τη συμφωνία υπάρχει και σχετική αλληλογραφία μεταξύ της πρωτοφειλέτιδας εταιρείας και των Αιτητών την οποία ζήτησε ο δικηγόρος του Καθ' ου η Αίτηση με επιστολή του ημερ. 15.9.11 προς τους Διαχειριστές/Παραλήπτες της εταιρείας. Αντίγραφο της επιστολής αυτής επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Β. Οι Διαχειριστές/Παραλήπτες με επιστολή του δικηγόρου τους με ημερ. 22.9.11, αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Γ, αρνήθηκαν να εφοδιάσουν το δικηγόρο του Καθ' ου η Αίτηση με τα αιτούμενα έγγραφα. ΜΑΡΤΥΡΙΑ Στο στάδιο της εκδίκασης της Αίτησης η πλευρά των Αιτητών κάλεσε συνολικά δύο μάρτυρες ως ακολούθως: · Ελένη Θεοδοσίου (Μ. Αιτ.1) · Χριστόδουλος Παπαλαμπριανού (Μ. Αιτ.2) Η πλευρά του Καθ' ου η Αίτηση προσκόμισε και αυτή μαρτυρία ως ακολούθως: Κώστα Χαραλάμπους (Μ. Καθ' ου η Αίτηση 1) Η Μ. Αιτ. 1 είναι υπεύθυνη του τμήματος πτωχεύσεων Λάρνακας και Αμμοχώστου και έχει υπό τη φύλαξη της τους φακέλους των πτωχευτικών ειδοποιήσεων μεταξύ των οποίων και την πτωχευτική ειδοποίηση αρ. 169/11 η οποία καταχωρήθηκε στις 8.4.11 και επεδόθηκε προσωπικά στον Καθ' ου η Αίτηση στις 3.5.11 και δεν υπέβαλε ένσταση. Ο Καθ' ου η Αίτηση είναι ο Άγγελος Ασσιώτης από την Αραδίππου. Ο Μ.Αιτ. 2 εργάζεται στην Τράπεζα Κύπρου στο τμήμα παρακολούθησης προβληματικών λογαριασμών και είναι Τμηματάρχης στην εν λόγω υπηρεσία. Γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης προσωπικά και έχει υπό τον έλεγχο και φύλαξη του τους φακέλους για τις σχετικές υποθέσεις. Είναι εξουσιοδοτημένος από τους Αιτητές να προβεί στην Ένορκη Δήλωση που καταχώρησε και είναι ο ίδιος ο οποίος υπογράφει τόσο την Αίτηση όσο και την Ένορκη Δήλωση. Η Αίτηση κατεχωρήθη στις 15.6.
  8. Ο Μ. Αιτ.2 κατέθεσε ως Τεκμήριο 2 αντίγραφο της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας στην Αγωγή με αρ. 10363/01 ημερ. 17.2.
  9. Ο Καθ' ου η Αίτηση δεν έχει εξοφλήσει τους Ενάγοντες μετά την έκδοση της απόφασης αυτής. Ο μάρτυρας ετοίμασε κατάσταση λογαριασμού σύμφωνα με την απόφαση όπου δεν φαίνεται οποιαδήποτε πίστωση έναντι του επιδικασθέντος ποσού. Η κατάσταση αυτή ξεκινά από την ημερομηνία 3.7.01 μέχρι και 12.10.
  10. Κατατέθηκε δε ως Τεκμήριο
  11. Ερωτηθείς σε σχέση με ισχυριζόμενη στην ένσταση συμφωνία ημερ. 25.10.10 ανέφερε ότι δεν γνωρίζει για τέτοια συμφωνία. Αντεξεταζόμενος συμφώνησε ότι η παρούσα οφειλή προέρχεται λόγω εγγύησης που δόθηκε από τον Καθ' ου η Αίτηση προς την πρωτοφειλέτιδα εταιρεία και αυτός ήταν ένας εκ των εγγυητών της εναγόμενης
  12. Συμφώνησε ότι η εναγόμενη 1 είναι εταιρεία υπό διαχείριση επί τη βάσει ενεργοποίησης ομολόγου της Τράπεζας Κύπρου. Συμφώνησε επίσης ότι εκκαθαριστής διορίστηκε ο κ. Χρίστης Χριστοφόρου. Ερωτηθείς κατά πόσο βρίσκεται σε συνεννόηση με τον κ. Χριστοφόρου απάντησε αρνητικά. Πρόσθεσε ότι ο διαχειριστής ορίστηκε από την Τράπεζα με σκοπό τη διαχείριση της περιουσίας της εναγομένης
  13. Οι ενέργειες που γίνονται είναι από τον ίδιο και όχι από την Τράπεζα. Ερωτηθείς κατά πόσο η Τράπεζα αγνοεί τις ενέργειες ή το στάδιο ενεργειών του εκκαθαριστή απάντησε αρνητικά. Ερωτηθείς κατά πόσο η Τράπεζα, προφανώς, αγνοεί τυχόν χρεωπιστώσεις στο λογαριασμό της εναγόμενης 1 απάντησε αρνητικά λέγοντας ότι οποιεσδήποτε χρεοπιστώσεις φαίνονται από την κατάσταση λογαριασμού Τεκμήριο
  14. Τόνισε ότι δεν φαίνεται να έχει γίνει οποιαδήποτε πληρωμή έναντι του συγκεκριμένου χρέους. Αν γινόταν οποιαδήποτε πίστωση έναντι του χρέους θα το γνώριζε, επισημαίνοντας ότι οι λογαριασμοί δεν έχουν φύγει από την Υπηρεσία. Τόνισε ότι εκείνο που ανέλαβε ο διαχειριστής είναι να διαχειριστεί την περιουσία της εταιρείας και ότι, αν υπήρχε οποιαδήποτε πίστωση έναντι του συγκεκριμένου χρέους, θα πιστώνετο σε λογαριασμό που τηρείται στην Υπηρεσία της Τράπεζας. Πρόσθεσε ότι για το συγκεκριμένο λογαριασμό δεν υπήρξε οποιαδήποτε πίστωση. Ερωτηθείς κατά πόσο εισπράττεται ποσό €28000 ως ενοίκιο του κτιρίου της εναγομένης 1 απάντησε ότι δεν γνώριζε και αυτό είναι ερώτημα που πρέπει να υποβληθεί στο διαχειριστή. Επανέλαβε ότι αν ο Καθ' ου η Αίτηση κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό σίγουρα θα εδιαφοροποιείτο το οφειλόμενο προς την Τράπεζα ποσό και ότι ο Καθ' ου δεν έχει κάνει οποιαδήποτε κατάθεση για να μειωθεί το εξ αποφάσεως χρέος, ούτε και κανένας άλλος. Ερωτηθείς κατά πόσο η συγκεκριμένη πρωτοφειλέτιδα εταιρεία έχει υποθηκεύσει ένα ακίνητο προς εξασφάλιση της οφειλής της απάντησε καταφατικά. Ερωτηθείς κατά πόσο αυτή η εξασφάλιση υπερβαίνει το ποσό της οφειλής απάντησε ότι δεν γνωρίζει την αξία της εξασφάλισης. Στην επανεξέταση ερωτηθείς κατά πόσο οι διαχειριστές αν κατέθεταν οποιοδήποτε ποσό έναντι της οφειλής θα συμπεριλαμβάνετο στις πιστώσεις απάντησε καταφατικά. Ο Κώστας Χαραλάμπους ενεργεί εκ μέρους των Παραληπτών/Διαχειριτών της Εταιρείας Γρηγόρης Ασσιώτης & Υιοί Λτδ. Οι Παραλήπτες/Διαχειριστές διορίστηκαν τον Νοέμβριο του 2003 από την Τράπεζα Κύπρου βάσει δύο ομολόγων. Ερωτηθείς κατά πόσο ως Παραλήπτες/Διαχειριστές έχουν προβεί σε οποιαδήποτε συμφωνία ενοικίασης του χώρου απάντησε ότι είχαν προβεί σε συμφωνία πώλησης των ακινήτων της εταιρείας η οποία δεν έχει υλοποιηθεί γιατί ο αγοραστής δεν πλήρωσε το αντίτιμο και επειδή δήλωσε ότι αδυνατεί να το πληρώσει. Ερωτηθείς κατά πόσο η συμφωνία αυτή είναι το Τεκμήριο Α απάντησε καταφατικά. Ερωτηθείς κατά πόσο έλαβαν μέτρα προς είσπραξη απάντησε ότι έχουν αποταθεί για ανάκτηση κατοχής του κτιρίου και είσπραξη ενός εκατομμυρίου ευρώ οφειλόμενο από τον προτιθέμενο αγοραστή προς την εταιρεία Γρηγόρης Ασσιώτης & Υιοί Λτδ. Ερωτηθείς κατά πόσο στη συμφωνία λήφθηκε πρόνοια για εξασφάλιση του λαβείν απάντησε ότι η εγγραφή υπάρχει μόνο για το ένα εκατομμύριο ευρώ το οποίο πηγάζει από την εξ αποφάσεως οφειλή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας του Φεβρουαρίου του
  15. Ανέφερε ότι η εταιρεία έχει να παίρνει απωλεσθέντα ενοίκια περίπου ενός εκατομμυρίου ευρώ και είχαν εκδοθεί εγγυητικές. Ερωτηθείς κατά πόσο καταβάλλεται οποιοδήποτε ποσό για χρήση του ακινήτου της εταιρείας και από ποίο απάντησε ότι εισπράττεται ενοίκιο από την εταιρεία Sun Tower Home Center DIY Limited για ποσό €28.400 μηνιαίως και ξεκίνησε από τον Αύγουστο του
  16. Ερωτηθείς πώς διαχειρίστηκαν αυτά τα ποσά απάντησε ότι χρησιμοποιήθηκαν για εξόφληση των προνομιούχων πιστωτών βάσει του περί Εταιρειών Νόμου και αφορούν οφειλές προς το κράτος, Φ.Π.Α., Φόρος Εισοδήματος, έκτακτη αμυντική εισφορά και έξοδα Παραληπτών/Διαχειριστών. Πρόσθεσε ότι παραμένει σήμερα ένα ποσό στη Διαχείριση της τάξεως των €470.
  17. Ερωτηθείς αν έχουν λάβει οδηγίες για το πού θα πάει αυτό το ποσό απάντησε αρνητικά εξηγώντας ότι οι όροι εντολής τους πηγάζουν από τα ομόλογα και των περί Εταιρειών νόμο και ότι το ποσό αυτό θα χρησιμοποιηθεί για εξόφληση των ομολόγων βάσει των οποίων έχουν διοριστεί και δεν είναι ικανοποιητικό και γι' αυτό δεν έχει διευθετηθεί η εξόφληση των ομολόγων. Ερωτηθείς κατά πόσο η οφειλή του Καθ' ου η Αίτηση έχει σχέση με την οφειλή των ομολόγων απάντησε ότι δεν γνωρίζει και ότι γνωρίζει μόνο τις οφειλές της εταιρείας. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι ενεργεί εκ μέρους των Διαχειριστών της εταιρείας Γρηγόρης Ασσιώτης & Υιοί Λτδ και ουδεμία σχέση έχει με τον Καθ' ου η Αίτηση. Ερωτηθείς κατά πόσο συμφωνεί ότι το Τεκμήριο Α αφορά την εταιρεία και όχι τον Καθ' ου η Αίτηση απάντησε καταφατικά. Στη θέση ότι δεν πληρώθηκε οποιοδήποτε ποσό στην Τράπεζα Κύπρου έναντι του εξ αποφάσεως χρέους απάντησε καταφατικά. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Η αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας δεν παρουσιάζει ιδιαίτερη δυσκολία. Η μαρτυρία της Μ.Αιτ. 1 υπεύθυνης του Τμήματος Πτωχεύσεων, η οποία συνίστατο στην καταχώρηση του φακέλου της Ειδοποίησης Πτώχευσης υπ' αρ. 169/11 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1) και του πότε αυτή επεδόθη στο χρεώστη δεν έτυχε αντεξέτασης και παρέμεινε, επομένως, αναντίλεκτη. Ανεξάρτητα από το θέμα της μη αμφισβήτησης από την άλλη πλευρά της μαρτυρίας, αυτή κρίνεται ειλικρινής και αξιόπιστη και, επομένως, γίνεται αποδεκτή. Αξιολογώντας στη συνέχεια τη μαρτυρία του Μ.Αιτ.2 διαπίστωσα ότι αναφέρθηκε με σαφήνεια και θετικότητα σ' όλα τα σχετικά γεγονότα που αφορούν τόσο το στάδιο προ της καταχώρησης της παρούσας Αίτησης όσο και το στάδιο που αυτή καταχωρήθηκε και τα σχετικά στοιχεία επί των οποίων στηρίχθηκε καταθέτοντας αντίγραφο της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας στην αγωγή υπ' αρ. 10363/01, ημερ. 17.2.03 όπως, επίσης, και κατάθεση λογαριασμού που ετοίμασε ο ίδιος σύμφωνα με την ως άνω δικαστική απόφαση. Αντεξεταζόμενος δέχτηκε ότι η παρούσα οφειλή προέρχεται λόγω εγγύησης που δόθηκε από τον Καθ'ου η Αίτηση προς την Πρωτοφειλέτιδα Εταιρεία και ότι αυτός ήταν ένας εκ των εγγυητών της Εταιρείας όπως, επίσης, και το ότι η Πρωτοφειλέτιδα Εταιρεία είναι υπό διαχείριση επί τη βάσει ενεργοποίησης ομολόγου της Τράπεζας Κύπρου. Ήταν ξεκάθαρος ότι οι οποιεσδήποτε χρεοπιστώσεις γίνονται στο λογαριασμό της Πρωτοφειλέτιδας Εταιρείας φαίνονται από την κατάθεση λογαριασμού τονίζοντας ότι σ' αυτή δεν φαίνεται να έχει γίνει οποιαδήποτε πληρωμή έναντι του συγκεκριμένου χρέους. Ήταν απόλυτα κατηγορηματικός ότι, αν γινόταν οποιαδήποτε πίστωση έναντι του χρέους, ο ίδιος θα το γνώριζε επισημαίνοντας ότι οι λογαριασμοί δεν έχουν φύγει από την Υπηρεσία και ότι για το συγκεκριμένο λογαριασμό δεν υπήρξε οποιαδήποτε πίστωση. Καθόλη τη διάρκεια της αντεξέτασης του ο Μ.Αιτ.2 διεκρίνετο από συνέπεια και σαφήνεια στις απαντήσεις που έδιδε και δεν έχει διαφοροποιηθεί καθ' οιονδήποτε τρόπο η εικόνα που έδωσε στο στάδιο της κύριας εξέτασης. Ως αποτέλεσμα κρίνω τη μαρτυρία του ειλικρινή και αξιόπιστη και την αποδέχομαι εξ ολοκλήρου. Αξιολογώντας τη μαρτυρία του Κώστα Χαραλάμπους διαπίστωσα ότι ήταν θετική και σαφής. Ο μάρτυρας αυτός κατέθεσε τα όσα γνώριζε ενεργώντας εκ μέρους των Παραληπτών/Διαχειριστών της Εναγομένης 1, Πρωτοφειλέτιδας εταιρείας και τη συμφωνία που είχε γίνει (Τεκμήριο Α) με την εν λόγω εταιρεία. Ήταν σαφής όταν ρωτήθηκε κατά την αντεξέταση ότι ο ίδιος ενεργούσε εκ μέρους της εταιρείας αυτής και ότι ουδεμία σχέση είχε με τον Καθ' ου η Αίτηση / Χρεώστη. Σαφής ήταν, επίσης, και στη θέση του ότι η συμφωνία, Τεκμήριο Α, αφορούσε την εταιρεία και όχι τον Καθ' ου η Αίτηση. Δέχτηκε δε, ότι κανένα ποσό πληρώθηκε στου πιστωτές έναντι του εξ αποφάσεως χρέους. Η μαρτυρία του Μ.Καθ' ου η Αίτηση 1, χωρίς να μου διαφεύγει το γεγονός ότι δεν αφορούσε τον Καθ' ου η Αίτηση / Χρεώστη γεγονός που θα άπτεται της σχετικότητας της εν λόγω μαρτυρίας στην παρούσα υπόθεση, κρίνεται ειλικρινής και αξιόπιστη. ΕΥΡΗΜΑΤΑ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Από την ενώπιόν μου μαρτυρία και τα Τεκμήρια που κατατέθηκαν προέκυψαν τα ακόλουθα: ü Η οφειλή του χρεώστη προέκυψε από τη δικαστική απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας υπ' αρ. 10363/01 ημ. 17.2.03 στην οποία βασίστηκαν οι πιστωτές για την έκδοση της Ειδοποίησης Πτώχευσης υπ' αρ. 169/11 (Τεκμήριο 1). Το ποσό της εν λόγω απόφασης είναι ΛΚ148.615,85 με τόκο 9% ετησίως επί ποσού ΛΚ121.720,89 από 3.7.01 μέχρι εξοφλήσεως πλέον έξοδα (Τεκμήριο 2). Κατάσταση λογαριασμού κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  18. ü Η Ειδοποίηση Πτώχευσης υπ' αρ. 169/11 καταχωρήθηκε στις 8.4.11 και επεδόθη στον Καθ' ου η Αίτηση / Χρεώστη προσωπικά στις 3.5.11 και αυτός παρέλειψε να συμμορφωθεί προς τις πρόνοιές της. ü Η Αίτηση Πτώχευσης επιδόθηκε στον Καθ' ου η Αίτηση / Χρεώστη προσωπικά στις 9.9.
  19. ü Ο Καθ' ου η Αίτηση / Χρεώστης δεν έχει εξοφλήσει τους Ενάγοντες / Πιστωτές μετά την έκδοση της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας στην αγωγή με αρ. 10363/01 ημ. 17.2.
  20. Σύμφωνα με την κατάσταση λογαριασμού που κατατέθηκε ως Τεκμήριο 3 ο Καθ' ου η Αίτηση / Χρεώστης οφείλει το ποσό των €449.055,
  21. Έναντι του επιδικασθέντος ποσού δεν έχει γίνει οποιαδήποτε πίστωση. ü Για το επίδικο χρέος που προέκυψε από την πιο πάνω αναφερόμενη δικαστική απόφαση υπάρχει ως εξασφάλιση από τον συνοφειλέτη του Καθ' ου η αίτηση και, συγκεκριμένα, Πρωτοφειλέτιδα εταιρεία, Εναγόμενη 1 στην αναφερθείσα αγωγή υποθήκη ακίνητου. ü Η παρούσα οφειλή προέρχεται λόγω εγγύησης που δόθηκε από τον Καθ' ου η Αίτηση προς την Πρωτοφειλέτιδα εταιρεία, συνεναγόμενη του και Εναγόμενη 1 και αυτός ήταν ένας εκ των εγγυητών της. ü Η Εναγομένη 1 εταιρεία είναι υπό διαχείριση επί τη βάσει ενεργοποίησης ομολόγου της Τράπεζας Κύπρου. ü Η Πρωτοφειλέτιδα έχει υποθηκεύσει ένα ακίνητο προς εξασφάλιση της οφειλής της. ü Μεταξύ της Πρωτοφειλέτιδας εταιρείας μέσω των Διαχειριστών της και της εταιρείας Sun Tower Home Center DIY Ltd. έγινε μια συμφωνία η οποία επισυνάπτεται στην ένσταση ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Α. ü Για τη χρήση του ακινήτου της Πρωτοφειλέτιδας εταρείας εισπράττεται ενοίκιο από την εταιρεία Sun Tower Home Center DIY Ltd. για ποσό €28.400 μηνιαίως από τον Αύγουστο του
  22. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Οι προϋποθέσεις καταχώρησης Αίτησης Πτώχευσης εναντίον κάποιου χρεώστη εκτίθενται στο Άρθρο 5 του Περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ. 5[1] και είναι οι εξής:
  23. Το οφειλόμενο ποσό πρέπει να είναι τουλάχιστον ΛΚ500 (€854,30).
  24. Το χρέος πρέπει να είναι ξεκαθαρισμένο και ρευστοποιημένο ποσό πληρωτέο αμέσως.
  25. Η πράξη πτώχευσης που έχει διαπραχθεί πρέπει να έχει διαπραχθεί εντός τριών μηνών αμέσως προ της καταχωρήσεως της αίτησης πτώχευσης.
  26. Ο χρεώστης να έχει τη μόνιμη κατοικία του στην Κύπρο ή να είχε την εργασία του στην Κύπρο κατά τους τελευταίους 12 μήνες πριν την καταχώρηση της αίτησης. Σύμφωνα με το Άρθρο 6

(2)του Κεφ.5[2] κατά την ακρόαση της Αίτησης Πτώχευσης ο πιστωτής θα πρέπει ν΄ αποδείξει: (α) την οφειλή του συγκεκριμένου χρέους προς αυτόν (β) την επίδοση της αίτησης πτώχευσης στο χρεώστη η οποία, σημειωτέον, θα πρέπει να γίνει προσωπικά σ΄ αυτόν (δέστε Κανονισμό 51
(1)των Περί Πτωχεύσεως Κανονισμών[3]) (γ) τη διάπραξη πράξης πτώχευσης. Στο ίδιο πνεύμα και με παραπλήσιο λεκτικό είναι διατυπωμένος και ο Κανονισμός 60
(2)των Περί Πτωχεύσεως Κανονισμών. Αναφέρει τα εξής: «60.-
(2)If the debtor appears to show cause against the petition, the petitioning creditor's debt, and the act of bankruptcy or the matters notified by the debtor to be disputed, shall be proved; ............................» Προηγουμένως στον Κανονισμό 59 προβλέπεται ο τρόπος με τον οποίο ο χρεώστης μπορεί, αν επιθυμεί, να γνωστοποιήσει προς τον πιστωτή την πρόθεση του να αμφισβητήσει συγκεκριμένες δηλώσεις οι οποίες περιέχονται στην αίτηση καθώς και το περιεχόμενο μιας τέτοιας γνωστοποίησης. Αναφέρει σχετικά: «
  1. Where a debtor intends to show cause against the petition he shall, four days before the day fixed for the hearing, file with the Registrar a notice specifying the statements in the petition which he intends to dispute, and at the same time serve a copy of such notice on the petitioning creditor at his town address.» Πρέπει να τονισθεί ότι η οφειλή του συγκεκριμένου χρέους προς τον πιστωτή θα πρέπει να αποδειχθεί όχι μόνο ότι υφίστατο κατά την ημερομηνία που διεπράχθη η πράξη πτώχευσης αλλά και κατά το χρόνο της καταχώρησης της αίτησης πτώχευσης και επίσης κατά το χρόνο εκδίκασης της μέχρι της έκδοσης διατάγματος παραλαβής. Παραπέμπω σχετικά στην ακόλουθη περικοπή από το Σύγγραμμα Williams and Muir on Bankruptcy, 19η έκδοση, στη σελίδα 56: «The petitioning creditor's debt must be proved not only to have existed at the date of the act of bankruptcy and at the time of the presentation of the petition but also to exist at the hearing and down to the making of the receiving order.» Όπως προκύπτει από τα πιο πάνω ένα από τα βασικά προαπαιτούμενα που πρέπει να αποδειχθεί σε αίτηση πτώχευσης είναι η διάπραξη από το χρεώστη πράξης πτώχευσης. Οι περιπτώσεις αυτές απαριθμούνται στο Άρθρο 3 του Κεφ.
  2. Μια απ΄ αυτές είναι εκείνη που αναφέρεται στο εδάφιο
(1)(ζ) του Άρθρου 3[4]. Όπως έχει τονισθεί στην υπόθεση Οικονομίδης ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1255 από το Δικαστή Καλλή «τελεσίδικη απόφαση» για τους σκοπούς του πιο πάνω εδαφίου είναι απόφαση που λαμβάνεται σε μια αγωγή με την οποία μια προϋπάρχουσα υποχρέωση του εναγομένου προς τον ενάγοντα εξακριβώνεται ή αποδεικνύεται. Δεν σημαίνει απόφαση η οποία δεν υπόκειται σε έφεση αλλά, απλώς, τελική («final») σε αντιδιαστολή με ενδιάμεση («interlocutory»). Όσον αφορά, λοιπόν, τη διάπραξη πράξης πτώχευσης από το χρεώστη, σύμφωνα με το Άρθρο 3
(1)(ζ) αυτή επέρχεται όταν ο χρεώστης δεν συμμορφωθεί μέσα σε 7 μέρες μετά την επίδοση προς αυτόν της ειδοποίησης με τις απαιτήσεις της και δεν ικανοποιήσει εντός του ιδίου χρόνου το Δικαστήριο ότι έχει ανταπαίτηση, δικαίωμα συμψηφισμού ή ανταγωγή η οποία είναι ίση ή μεγαλύτερη του ποσού του εξ αποφάσεως χρέους που δεν ήταν δυνατό να προβάλει κατά τη διαδικασία έκδοσης της απόφασης. Έτσι, σύμφωνα με το Άρθρο 3
(1)(ζ) του Νόμου, ο χρεώστης έχει υποχρέωση να συμμορφωθεί προς τις απαιτήσεις ειδοποίησης πτώχευσης εντός 7 ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης προς αυτόν προκειμένου για επίδοση η οποία γίνεται στην Κύπρο. Διαφορετικά διαπράττει πράξη πτώχευσης. Όμως, όπως προβλέπεται στο ίδιο άρθρο, αν ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει ανταπαίτηση, δικαίωμα συμψηφισμού ή ανταγωγή ίση ή μεγαλύτερη του εξ αποφάσεως χρέους την οποία δεν είχε την ευκαιρία να προβάλει στη διαδικασία έκδοσης της απόφασης, τότε δεν υπάρχει τέτοιος κίνδυνος γι΄ αυτόν. θα πρέπει αυτό να το πράξει μέσω της διαδικασίας της ένορκης δήλωσης η οποία προβλέπεται από τον Κανονισμό 40
(2)και η οποία, σύμφωνα με τον Κανονισμό 41, επενεργεί ως αίτηση για παραμερισμό της ειδοποίησης πτώχευσης. Όπως προκύπτει από τις σχετικές πρόνοιες στο Άρθρο 6
(2)του Νόμου και στον Κανονισμό 60
(2)των Κανονισμών ανωτέρω, κατά την ακρόαση αίτησης πτώχευσης ο πιστωτής έχει υποχρέωση να αποδείξει τόσο το χρέος όσο και την πράξη πτώχευσης. Πολύ δε περισσότερο όταν ο χρεώστης με την ειδοποίηση ένστασης του προβαίνει ρητώς σε αμφισβήτησή τους[5]. Ένας από τους βασικούς λόγους ένστασης του χρεώστη ήταν ότι οι Αιτητές είναι εξασφαλισμένοι πιστωτές. Σύμφωνα με το Άρθρο 2 του περί Πτωχεύσεως Νόμου ΚΕΦ. 5 «ασφαλισμένος πιστωτής» σημαίνει πρόσωπο το οποίο κατέχει υποθήκη, ενέχυρο, επιβάρυνση ή δικαιώματα επίσχεσης επί της περιουσίας του χρεώστη ή σε οποιοδήποτε μέρος αυτής, ως ασφάλεια για χρέος που οφείλεται σε αυτόν από χρεώστη. Περαιτέρω το Άρθρο 5
(2)του ΚΕΦ. 5 προβλέπει: «
(2)Αν ο αιτητής πιστωτής είναι ασφαλισμένος πιστωτής, οφείλει στην αίτησή του είτε να δηλώσει ότι προτίθεται να παραιτηθεί από την ασφάλεια του προς όφελος των πιστωτών σε περίπτωση που ο χρεώστης κηρυχτεί σε πτώχευση, ή να δώσει εκτίμηση της ασφάλειας του...................» Επομένως, όπου οι Αιτητές-Πιστωτές δεν παραιτηθούν από την ασφάλεια τους τότε θα πρέπει να δώσουν εκτίμηση της ασφάλειας τους, δηλαδή, μπορεί να γίνουν δεκτοί, ως Αιτητές/Πιστωτές στην έκταση του υπολοίπου τους προς αυτούς οφειλομένου χρέους που προκύπτει μετά την αφαίρεση της εκτιμημένης αξίας κατά τον ίδιο τρόπο ωσάν να ήταν μη ασφαλισμένοι πιστωτές. Καθοδήγηση μπορεί να αντληθεί και από την ερμηνεία του Άρθρου 167 του αγγλικού Bankruptcy Act 1914 που είναι πανομοιότυπο με το Άρθρο 2 του ΚΕΦ. 5. Στο σύγγραμμα Williams and Muir Hunter on Bankruptcy, 19η έκδοση σελ. 525 αναφέρονται τα ακόλουθα σχετικά:- "Section 167 defines a "secured creditor" as a person holding security over the property of the debtor, accordingly this rule would appear only to apply to such creditors, and not to creditors holding security over the property of third parties." Σε ελληνική μετάφραση: «Το άρθρο 167 δίνει τον ορισμό του «ασφαλισμένου πιστωτή» σαν του προσώπου το οποίο κατέχει ασφάλεια επί της περιουσίας του χρεώστη. Συνακόλουθα φαίνεται ότι αυτός ο κανόνας εφαρμόζεται στην περίπτωση τέτοιων πιστωτών και όχι σε πιστωτές οι οποίοι κατέχουν ασφάλεια επί της περιουσίας τρίτων.» Στην υπόθεση Οικονομίδης ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ 1255, όπως προκύπτει από τα γεγονότα της υπόθεσης εκείνης, λόγω του ότι η ασφάλεια που κατείχε ο πιστωτής ήταν ασφάλεια επί της περιουσίας της εναγομένης 1 κρίθηκε ότι αυτή δεν μπορούσε να καλύψει με κανένα τρόπο την περίπτωση του εφεσείοντα. Λέχθηκε, δε ότι το γεγονός ότι ο εφεσείων ήταν ο μεγαλύτερος μέτοχος της εναγόμενης εταιρείας 1 δεν αλλοίωνε την κατάσταση εν όψει της καθιερωμένης αρχής ότι η εταιρεία συνιστά ανεξάρτητη οντότητα ξεχωριστή και διαφορετική από εκείνη των μετόχων της. Έτσι λοιπόν το Εφετείο στην υπόθεση αυτή έκρινε ότι δεν θεωρείται «ασφαλισμένος» ο πιστωτής εκείνος ο οποίος κατέχει μεν εξασφάλιση για το επίδικο χρέος αλλά όχι επί περιουσίας του συγκεκριμένου χρεώστη. ΕΞΕΤΑΣΗ ΕΓΕΡΘΕΝΤΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ Προχωρώ να εξετάσω τα ζητήματα που εγείρονται στην παρούσα διαδικασία. (I) Ύπαρξη εξασφάλισης από άλλο Οφειλέτη Ένας από τους λόγους ένστασης είναι ότι οι Αιτητές είναι εξασφαλισμένοι πιστωτές καθότι υπάρχει ενυπόθηκο κτήμα ιδιοκτησίας της Εναγόμενης 1 - Πρωτοφειλέτιδας του εξ αποφάσεως χρέους το οποίο πρέπει πρώτα να εκποιηθεί και τα έσοδα να διατεθούν για την εξασφάλιση του χρέους και των εξόδων και, σε περίπτωση που προκύψει οποιονδήποτε υπόλοιπο, τότε οι Πιστωτές να προχωρήσουν εναντίον των εγγυητών του εξ αποφάσεως χρέους περιλαμβανομένου και του Καθ' ου η Αίτηση. Η ύπαρξη εξασφάλισης η οποία ανήκει σε άλλον εναγόμενο-συνοφειλέτη δεν συνιστά εμπόδιο στην προώθηση της πτωχευτικής διαδικασίας. Όπως έχει νομολογηθεί αν η ασφάλεια που κατέχει ένας πιστωτής είναι ασφάλεια επί της περιουσίας ενός συνοφειλέτη, δεν μπορεί αυτή με κανένα τρόπο να καλύψει την περίπτωση άλλου συνοφειλέτη και να θεωρηθεί εμπόδιο στην έκδοση διατάγματος παραλαβής[6]. Με άλλα λόγια, για να θεωρείται ένας πιστωτής ασφαλισμένος ή εξασφαλισμένος πιστωτής έναντι κάποιου χρεώστη εντός της έννοιας του Άρθρου 2 του περί Πτωχεύσεως Νόμου ΚΕΦ. 5 θα πρέπει η υποθήκη ή οποιαδήποτε εξασφάλιση αυτός κατέχει να είναι επί της περιουσίας του χρεώστη και όχι επί της περιουσίας οποιουδήποτε άλλου προσώπου (συνοφειλέτη ή άλλου)[7]. Επομένως, οι Αιτητές / Πιστωτές σ' ό,τι αφορά τον χρεώστη δεν είναι ασφαλισμένοι Πιστωτές και οι ενδεχόμενες εξασφαλίσεις που έχουν επί της περιουσίας οιουδήποτε των συνεναγομένων είναι άνευ σημασίας. (II) Kατά πόσο υπάρχει κατάχρηση δικαστικών διαδικασιών Ένας άλλος λόγος ένστασης είναι ότι οι Αιτητές καταχρώνται των δικαστικών διαδικασιών και ότι προβαίνουν στην Αίτηση όχι γνήσια και καλόπιστα αλλά μετατρέποντάς την σε μοχλό πίεσης εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση. Κατά το στάδιο της αγόρευσης ο συνήγορος του Καθ' ου η Αίτηση εισηγήθηκε ότι οι Αιτητές εμποδίζονται στην προώθηση της παρούσας Αίτησης καθότι δεν απέδειξαν ενώπιον του Δικαστηρίου την ιδιότητα του Καθ' ου η Αίτηση κατά το χρόνο της σύμβασης εγγύησης και περί του κατά πόσο θα έπρεπε πρώτα να είχαν επιδιώξει τη λήψη μέτρων εκτέλεσης εναντίον της Πρωτοφειλέτιδας Εταιρείας. Να επισημάνω εδώ ότι η ύπαρξη συμφωνίας ανάμεσα στην Πρωτοφειλέτιδα εταιρεία μέσω των Διαχειριστών της και τρίτου και η είσπραξη βάση αυτής της Συμφωνίας οποιουδήποτε ποσού ουδεμία σχέση έχει με τον Καθ' ου η Αίτηση / Χρεώστη και δεν τον αφορά, ούτε μπορεί να την επικαλείται στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας. Επισημαίνω από την αρχή ότι στον περί Πτωχεύσεως Νόμο και ειδικότερα, με βάση το Άρθρο 5 του ΚΕΦ.5, η χρησιμοποίηση των παρεχομένων από τους Θεσμούς δυνατοτήτων εκτέλεσης δικαστικής απόφασης δεν συνιστά προϋπόθεση για έκδοση διατάγματος παραλαβής. Συνεπώς, το αν έγιναν ή όχι άλλα μέτρα εκτέλεσης είναι στοιχεία άσχετα με το πλαίσιο εξέτασης της Αίτησης Πτώχευσης. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Πέτρος Πετράκης v. Πέτρου Κίμωνος
(2006)1 ΑΑΔ 1311 στη σελίδα 1316: «. Το ότι ο εφεσίβλητος αμφισβητούσε το ύψος του εξ αποφάσεως χρέους, για το οποίο εκδόθηκε απόφαση ερήμην, εναντίον του, δεν είναι σχετικός παράγοντας. Ούτε και το ότι ο εφεσείων επέλεξε να μην χρησιμοποιήσει τη διαδικασία των μηνιαίων δόσεων για την ικανοποίηση της υπέρ του απόφασης, ούτε και το ότι αυτός δεν χρησιμοποίησε τη διαδικασία έκδοσης εντάλματος κινητών εναντίον του εφεσίβλητου ή τη διαδικασία δέσμευσης των ακινήτων του, θα μπορούσαν να ληφθούν υπόψη εις βάρος του εφεσείοντα και να οδηγήσουν το πρωτόδικο δικαστήριο στα προαναφερόμενα συμπεράσματά του αφού οι διαδικασίες αυτές δεν προβλέπονται από τον περί Πτωχεύσεως Νόμο ως προϋπόθεση για καταχώριση αίτησης πτωχεύσεως» (δικές μου υπογραμμίσεις) Ανοίγω εδώ μια παρένθεση να υπενθυμίσω ότι σκοπός της πτωχευτικής διαδικασίας είναι η προστασία και διασφάλιση της περιουσίας του υπό πτώχευση ώστε να χρησιμοποιηθεί όπως ο Νόμος ορίζει για την ικανοποίηση εξολοκλήρου ή μερικώς και κατ΄ ισονομία όλων των πιστωτών[8]. Η πτωχευτική διαδικασία δεν σκοπεί στον εξαναγκασμό του χρεώστη να εξοφλήσει το χρέος του προς συγκεκριμένο άτομο. Ο πιστωτής καταχράται τη διαδικασία αν την προωθεί για να εξαναγκάσει τον χρεώστη, προ των σοβαρών επιπτώσεων της πτώχευσης, να τον εξοφλήσει. Επαναλαμβάνω. Η πτωχευτική διαδικασία δεν είναι διαδικασία εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων[9] αλλά είναι μία «suis generis» διαδικασία οιωνεί ποινικού χαρακτήρα. Οι μέθοδοι εκτέλεσης μιας απόφασης προδιαγράφονται από το Άρθρο 14 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, ΚΕΦ. 6 το οποίο δεν περιλαμβάνει τη διαδικασία πτώχευσης. Ωστόσο, ο πιστωτής νομιμοποιείται να προωθήσει τη διαδικασία της πτώχευσης ώστε να επιτύχει με την παραλαβή και διαχείριση της περιουσίας του υπό πτώχευση προσώπου την ικανοποίηση του προς αυτόν χρέους από τον χρεώστη. Καταλήγω λέγοντας ότι το θέμα της ύπαρξης κατάχρησης από μέρους του πιστωτή είναι θέμα γεγονότων. Τα όσα δε, έχουν προβληθεί στους λόγους ένστασης δεν συνιστούν κατάχρηση της διαδικασίας. Ούτε προέκυψε οτιδήποτε, με βάση τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, που να δίδει οποιαδήποτε βάση στην εισήγηση ότι η παρούσα διαδικασία είναι καταπιεστική ή καταχρηστική. Η ενέργεια των Αιτητών/ Πιστωτών να καταχωρήσουν την παρούσα Αίτηση σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί εκβιαστική και/ή καταπιεστική επειδή δεν επέλεξαν οποιουσδήποτε τρόπους εκτέλεσης της δικαστικής απόφασης[10]. (ΙΙΙ) Κατά πόσον απεδείχθη το ακριβές ποσό Ένας άλλος λόγος που προβλήθηκε μέσω της ένστασης και κατά τη διάρκεια των αγορεύσεων είναι το κατά πόσον έχει αποδειχθεί το ακριβές ποσό της οφειλής. Συγκεκριμένα με βάση τους λόγους ένστασης αναφέρεται ότι, ενώ οι Αιτητές εισπράττουν μηνιαίως το ποσό των €28.000.- ως ενοίκιο του ενυπόθηκου κτιρίου, αρνούνται να προχωρήσουν στον επιμερισμό της πίστωσης με αποτέλεσμα το αληθώς οφειλόμενο ποσό να διίσταται του αναφερόμενου στην Ειδοποίηση Πτώχευσης αλλά και την Αίτηση. Στην παρούσα υπόθεση με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου προέκυψε ότι υφίσταται χρεωστικό υπόλοιπο με βάση την κατάσταση λογαριασμού Τεκμήριο 3 για το ποσό που αναφέρεται όπως, επίσης, και ότι κανένα ποσό δεν έχει κατατεθεί για σκοπούς πίστωσης στον συγκεκριμένο λογαριασμό με αποτέλεσμα να παραμένει η οφειλή η οποία αναφέρεται και η οποία προκύπτει, με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου, από τη δικαστική απόφαση που εξεδόθη στην αγωγή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας υπ' αρ. 10363/01, ημ. 17.2.03. Πέραν των πιο πάνω ευρημάτων του Δικαστηρίου θα ήθελα, περαιτέρω, να αναφερθώ και στις πρόνοιες της επιφύλαξης του Άρθρου 3
(3)του Κεφ.5 από την οποία προκύπτει ότι αναφορά σε Ειδοποίηση Πτώχευσης σε ποσό οφειλής μεγαλύτερο από αυτό που πραγματικά οφείλεται δεν την καθιστά άκυρη. Παραθέτω τη σχετική πρόνοια που είναι η δεύτερη επιφύλαξη του Άρθρου 3
(3)του Κεφ. 5 και έχει ως εξής: «Νοείται ότι ειδοποίηση πτώχευσης- (α)......................................... (β) δεν θα ακυρώνεται εξαιτίας μόνο ότι το ποσό που ορίζεται στην ειδοποίηση ως το οφειλόμενο υπερβαίνει το ποσό που πραγματικά οφείλεται, εκτός αν ο οφειλέτης μέσα στην προθεσμία που δόθηκε για πληρωμή δώσει ειδοποίηση στον πιστωτή ότι αμφισβητεί την εγκυρότητα της ειδοποίησης πτώχευσης με βάση την ανακρίβεια αυτή, αλλά, αν ο οφειλέτης δεν δώσει τέτοια ειδοποίηση θα θεωρείται ότι έχει συμμορφωθεί με την ειδοποίηση πτώχευσης αν μέσα στην προθεσμία που δόθηκε λαμβάνει τέτοια μέτρα τα οποία θα συνιστούσαν συμμόρφωση προς την ειδοποίηση αν το πραγματικά οφειλόμενο ποσό οριζόταν ορθά σε αυτή.» Είναι σαφές από την πιο πάνω πρόνοια ότι παρέχεται στον οφειλέτη η δυνατότητα να αμφισβητήσει την εγκυρότητα της ειδοποίησης πτώχευσης. Ο λόγος που δύναται να προβληθεί σχετικά είναι ότι στην ειδοποίηση πτώχευσης αναφέρεται ποσό μεγαλύτερο από αυτό που οφείλεται στην πραγματικότητα. Διαφορετικά, δύναται να λάβει ο οφειλέτης τέτοια μέτρα προς συμμόρφωση με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης πτώχευσης ως εάν το ποσό που ορίζεται σε αυτή ως οφειλόμενο να είναι το πραγματικό[11]. Στην προκειμένη περίπτωση ο Καθ΄ου η Αίτηση ουδέν έπραξε, με αποτέλεσμα να διαρρεύσει ο χρόνος και να τελεστεί πράξη πτώχευσης, η οποία, ουσιαστικά, συνιστά αναγνώριση αδυναμίας ικανοποίησης του εξ αποφάσεως χρέους. Κατ' ακολουθία όλων των πιο πάνω ούτε αυτός ο λόγος ένστασης μπορεί να ευσταθήσει. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Με βάση όλα όσα προσπάθησα να εξηγήσω ανωτέρω είναι η κατάληξή μου ότι κανένας από τους λόγους ένστασης που ηγέρθησαν ευσταθεί ή απεδείχθη. Αντίθετα βρίσκω ότι έχουν αποδειχθεί όλες οι απαιτούμενες από το Νόμο προϋποθέσεις ως εξής:
(1)Υφίσταται χρέος προερχόμενο από δικαστική απόφαση πέραν του ποσού των €854,30 (ΛΚ500) που παραμένει οφειλόμενο (Άρθρο 5
(1)(α), Άρθρο 6
(2)του ΚΕΦ.5).
(2)Το ποσό είναι εκκαθαρισμένο (Άρθρο 5
(1)(β) του ΚΕΦ. 5).
(3)Ο Χρεώστης είναι οφειλέτης όπως ορίζει ο Νόμος (Άρθρο 5
(1)(δ) του ΚΕΦ.5) εφόσον κατά τους τελευταίους έξι μήνες προ της καταχώρησης της Αίτησης είχε τη συνήθη αυτού διαμονή στη Λάρνακα.
(4)Η Ειδοποίηση Πτώχευσης υπ' αρ. 169/11 εξεδόθη και επιδόθη νομότυπα στον Καθ' ου η Αίτηση.
(5)Δεν υπήρξε συμμόρφωση προς την Ειδοποίηση Πτώχευσης και, κατά συνέπεια, δημιουργήθηκε πράξη πτώχευσης. Στις 3.5.11 επεδόθη στον Καθ' ου η Αίτηση προσωπικά και εντός ενός μηνός από της καταχώρησης της η Ειδοποίηση Πτώχευσης υπ' αρ. 169/11 και το χρέος δεν πληρώθηκε εντός επτά ημερών (Άρθρο 3
(1)(ζ) και Άρθρο 6
(2)του ΚΕΦ.5).
(6)Η παρούσα Αίτηση Πτώχευσης καταχωρήθηκε εντός τριών μηνών από την πράξη Πτώχευσης (15/6/11) και επιδόθηκε στις 9.9.11 στον χρεώστη προσωπικά (Άρθρο 5
(1)(γ) του ΚΕΦ.5). Συνεπώς, αφού έχω πεισθεί περί του χρέους του Καθ' ου η Αίτηση προς τους Αιτητές / Πιστωτές, της επίδοσης της Αίτησης Πτώχευσης και της πράξης Πτώχευσης που διενεργήθηκε, εκδίδω Διάταγμα Παραλαβής της περιουσίας του Χρεώστη. Ο Επίσημος Παραλήπτης καθίσταται παραλήπτης της περιουσίας του. Ο Χρεώστης διατάσσεται να παρουσιαστεί στο γραφείο του Επίσημου Παραλήπτη στη Λευκωσία αμέσως μετά την προς αυτόν επίδοση του παρόντος Διατάγματος. Τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Αιτητών / Πιστωτών και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση / Χρεώστη όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Να καταβληθούν από την περιουσία του Καθ' ου η Αίτηση / Χρεώστη ως ο Νόμος ορίζει. (Υπ.) ................ Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Α. Ε. Δ. Πιστόν Αντίγραφον: Πρωτοκολλητής /ΛΗ [1] «5.-
(1)Πιστωτής δεν θα δικαιούται να υποβάλει αίτηση πτώχευσης εναντίον χρεώστη, εκτός αν - (α) το χρέος που οφείλεται από το χρεώστη προς τον αιτητή πιστωτή, ή, αν δύο ή περισσότεροι πιστωτές υποβάλλουν από κοινού την αίτηση, το συνολικό ποσό των χρεών που οφείλεται στους διάφορους αιτούντες πιστωτές συμποσούται σε πεντακόσιες λίρες, και, (β) το χρέος είναι εκκαθαρισμένο ποσό, πληρωτέο είτε αμέσως είτε σε καθορισμένο μελλοντικό χρόνο, και (γ) η πράξη πτώχευσης στην οποία στηρίζεται η πτώχευση συνέβηκε μέσα σε τρεις μήνες πριν από την υποβολή της αίτησης, και (δ) ο οφειλέτης κατοικεί στην Κύπρο ή, μέσα σε περίοδο ενός χρόνου πριν από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης, είχε τη συνήθη διαμονή, ή είχε τόπο διαμονής ή τόπο εργασίας στην Κύπρο ή διεξήγαγε εργασίες στην Κύπρο προσωπικά, ή με αντιπρόσωπο ή διευθυντή, ή είναι μέσα στην περίοδο που αναφέρθηκε ήταν μέλος οίκου ή συνεταιρισμού που διεξήγαγε εργασίες στην Κύπρο μέσω εταίρου ή εταίρων ή αντιπροσώπου ή διευθυντή.» [2] «6.-
(2)Κατά την ακρόαση της αίτησης, το Δικαστήριο θα απαιτεί απόδειξη του χρέους που οφείλεται προς τον αιτούντα πιστωτή, της επίδοσης της αίτησης, και της πράξης πτώχευσης, ή, αν στην αίτηση προβάλλεται ισχυρισμός για τέλεση περισσοτέρων από μιας πράξης πτώχευσης, μια από τις ισχυριζόμενες πράξεις πτώχευσης και το Δικαστήριο αν ικανοποιηθεί τέτοια απόδειξη, θα εκδίδει διάταγμα παραλαβής σύμφωνα με την αίτηση.» [3] «51.-
(1)A creditor's petition shall be personally served by delivering to the debtor a sealed copy of the petition.» [4] Το άρθρο 3
(1)(ζ) προβλέπει: «3
(1)Ο χρεώστης διαπράττει πράξη πτώχευσης σε κάθε μια από τις ακόλουθες περιπτώσεις: ....................................... (ζ) αν πιστωτής εξασφαλίζει εναντίον του τελεσίδικη απόφαση ή τελικό διάταγμα για οποιοδήποτε ποσό, και, ενώ δεν αναστάληκε η εκτέλεση της απόφασης ή του διατάγματος, επέδωσε σ΄ αυτόν στην Κύπρο ή αλλού με άδεια του Δικαστηρίου, ειδοποίηση πτώχευσης βάσει του Νόμου αυτού και μέσα σε επτά μέρες μετά την επίδοση της ειδοποίησης σε αυτόν ..... , ο χρεώστης είτε δεν συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης, είτε δεν ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι έχει ανταπαίτηση, δικαίωμα συμψηφισμού ή ανταγωγή η οποία εξισώνεται ή υπερβαίνει το ποσό του εξ αποφάσεως χρέους ή το ποσό που διατάχθηκε να πληρωθεί και την οποία δεν ήταν δυνατό να προβάλει στην αγωγή ή τη διαδικασία στην οποία εξασφαλίστηκε η απόφαση ή το διάταγμα...........» [5] Δέστε Re A. Debtor (No.591 of 1934)
(1935)All E.R. 823 και Re A Debtor (No. 27 of 1943)
(1943)2 All E.R. 15 [6] Δέστε Επί τοις αφορώσι τον Τάκη Οικονομίδη
(1997)1 ΑΑΔ 210. [7] Δέστε Εν Πτωχεύσει Επί τοις αφορώσι τον Σπύρο Αντωνίου v. Alpha Bank Ltd
(2007)1 ΑΑΔ 558. [8] Δέστε London Clubs Ltd κ.ά. v. Ρόδου Παπαδόπουλου
(2002)1 ΑΑΔ 1699. [9] Δέστε Γ. Αρέστης ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ.
(2002)1 Α.Α.Δ. 1258. [10] Δέστε Πρόδρομος Πετρίδης ν. Αlfa Bank Ltd. Πολ. Έφεση αρ. 249/08, ημ. 18.3.11 στην οποία είχε υποβληθεί η θέση ότι ο πιστωτής «είχε τις εξασφαλίσεις των συνεναγομένων ήτοι του Πρωτοφειλέτη» και ότι η αίτηση ήταν καταχρηστική, το Ανώτατο Δικαστήριο, επικυρώνοντας την πρωτόδικη απόφαση, τόνισε ότι δεν είχε θεμελιωθεί υποχρέωση πρώτα να στραφεί ο Αιτητής προς την κατεύθυνση των άλλων εξασφαλίσεων ώστε να δικαιολογηθεί η θέση για κατάχρηση ή για κακή άσκηση διακριτικής ευχέρειας. [11] Δέστε Εν Πτωχεύση Βασούλα Κωνσταντίνου, αίτηση πτώχευσης αρ. 268/09, Ε.Δ. Λάρνακας, ημερομηνίας 23.7.10, η οποία δόθηκε από τον Πρόεδρο Ε.Δ. Λάρνακας Γ. Γιασεμή. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.