AA PILOTTOS LTD ν. ΔΟΜΟΚΟΣ ΛΙΜΙΤΕΔ, Αρ. Αγωγής: 2162/2009, 31 Ιανουαρίου, 2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2012:A23 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου Αντωνίου, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 2162/2009 Μεταξύ: A.A. PILOTTOS LTD Ενάγουσας -και- ΔΟΜΟΚΟΣ ΛΙΜΙΤΕΔ Εναγόμενης ------------------- Ημερομηνία: 31 Ιανουαρίου, 2012 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα Εταιρεία: κ. Καπελάκης Για Εναγόμενη: κ. Αντωνιάδης (για να ακούσει απόφαση: καμία εμφάνιση) Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Ενάγουσα Εταιρεία με την αγωγή της αξιώνει την καταβολή του ποσού των €2.794,49 ως υπόλοιπο λογαριασμού ή/και δυνάμει αδικαιολόγητου πλουτισμού για προσφερθείσες υπηρεσίες, δηλαδή μεταφορές και/ή ενοικιάσεις μηχανημάτων και/ή μετακομίσεις με ανυψωτικά μηχανήματα, γερανούς και άλλα μηχανήματα. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, η Ενάγουσα Εταιρεία είναι νόμιμα εγγεγραμμένη και συνεργαζόταν με την Εναγόμενη Εταιρεία σε τακτική βάση προσφέροντας υπηρεσίες όπως μεταφορές, ενοικιάσεις μηχανημάτων, μετακομίσεις με ανυψωτικά μηχανήματα, γερανούς και άλλα συναφή μηχανήματα. Οι υπηρεσίες προσφέρονταν επί πιστώσει. Η Ενάγουσα Εταιρεία έκδιδε τιμολόγια ή/και δελτία αποστολής και είχε ανοίξει και σχετικό λογαριασμό στον οποίο καταχωρούσε τις δοσοληψίες. Ο συγκεκριμένος λογαριασμός παρουσίαζε χρεωστικό υπόλοιπο σε βάρος της Εναγόμενης Εταιρείας €2,794.
- Παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις της Ενάγουσας Εταιρείας, η Εναγόμενη Εταιρεία, κατά τον ισχυρισμό της, αμελεί ή/και αρνείται να εξοφλήσει το υπόλοιπο. Η Εναγόμενη Εταιρεία καταχώρησε Υπεράσπιση στην οποία παραδέχεται ότι παρασχέθηκαν προς αυτή υπηρεσίες από την Ενάγουσα Εταιρεία και ότι είχαν εκδοθεί τιμολόγια ή/και δελτία αποστολής, ενώ είχε ανοιχτεί και λογαριασμός. Ισχυρίζεται όμως ότι οι πληρωμές προς την Ενάγουσα Εταιρεία θα γινόντουσαν όταν η Ενάγουσα Εταιρεία της παρουσίαζε τιμολόγια στα οποία θα φαίνονταν οι ακριβείς υπηρεσίες που προσφέρθηκαν και αν η Εναγόμενη Εταιρεία τα αποδεχόταν, τα τιμολόγια, τότε μόνο θα χρεωνόταν ο λογαριασμός της. Είναι η θέση της Εναγόμενης Εταιρείας ότι την 01/04/2004 είχε ζητηθεί από την Ενάγουσα Εταιρεία ένας γερανός για να αντικαταστήσει ένα κόσκινο και ένα πλυντήριο άμμου. Η Ενάγουσα Εταιρεία μέσω του υπεύθυνού της, ο οποίος είχε επισκεφτεί το χώρο, είχε στείλει δύο γερανούς από τους οποίους ο πρώτος δεν μπορούσε να σηκώσει το φορτίο λόγω βάρους και γι' αυτό δεν εκτέλεσε καμιά εργασία. Η εργασία εκτελέστηκε από το δεύτερο γερανό και η Ενάγουσα Εταιρεία έκδωσε το τιμολόγιο με αριθμό 10590, ημερομηνίας 06/04/2004, με το οποίο είχε χρεώσει για τις υπηρεσίες δύο γερανών. Η Εναγόμενη Εταιρεία διαμαρτυρήθηκε και της δόθηκαν διαβεβαιώσεις ότι θα διορθωνόταν το λάθος. Όμως, είναι ο ισχυρισμός της Εναγόμενης Εταιρείας, ότι δεν ανταποκρίθηκαν στην υπόσχεσή τους και χρέωσαν το λογαριασμό της Εναγόμενης Εταιρείας με το ποσό του τιμολογίου με ημερομηνία 06/04/
- Μαρτυρία δόθηκε μόνο από την Ενάγουσα Εταιρεία. Πρώτος έδωσε μαρτυρία, με γραπτή δήλωση, ο Διευθυντής της Ενάγουσας Εταιρείας κ. Ανδρέας Ανδρέου (Μ.Ε.1). Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 1, τη γραπτή του δήλωση. Στη γραπτή δήλωσή του καταγράφει ότι είναι Διευθυντής της Ενάγουσας Εταιρείας, από τη σύστασή της μέχρι σήμερα και η συγκεκριμένη Εταιρεία είναι δεόντως εγγεγραμμένη. Ασχολείται με μεταφορές, ενοικιάσεις μηχανημάτων, μετακομίσεις με ανυψωτικά μηχανήματα, γερανούς και άλλα συναφή μηχανήματα και άλλες συναφείς υπηρεσίες. Την 01/04/2004 η Εναγόμενη Εταιρεία είχε ζητήσει αρχικά να της σταλεί ένας γερανός και στη συνέχεια ζήτησε την αποστολή δεύτερου γερανού, οι οποίοι γερανοί στάλθηκαν από την Ενάγουσα Εταιρεία. Για την ενοικίαση των γερανών, καθώς και για όλες τις υπηρεσίες και εργασίες που η Ενάγουσα Εταιρεία έκαμε για την Εναγόμενη Εταιρεία, εξέδωσε το τιμολόγιο με αριθμό 10590 με ημερομηνία 06/04/
- Οι προσφερθείσες υπηρεσίες ανέρχονταν στο ποσό των €2.794,
- Παρά το ότι ο ίδιος επικοινώνησε επανειλημμένα με την Εναγόμενη Εταιρεία καλώντας την να πληρώσει το χρέος της, δεν το έπραξε. Ήταν η καταγραφείσα θέση του, ότι κανένας από την Ενάγουσα Εταιρεία δεν είχε επισκεφτεί το χώρο που θα εκτελείτο η εργασία καθώς επίσης και ότι η Εναγόμενη Εταιρεία είχε ζητήσει από την Ενάγουσα Εταιρεία αρχικά ένα γερανό και μετά ακόμη ένα και γι' αυτό η Ενάγουσα Εταιρεία έστειλε δυο γερανούς. Κατέθεσε το τιμολόγιο με αριθμό 10590 ως Τεκμήριο 2 και το πιστοποιητικό σύστασης της Ενάγουσας Εταιρείας ως Τεκμήριο
- Ήταν η θέση του ότι με την Εναγόμενη Εταιρεία συνεργάζονται για πολλά χρόνια. Όταν χρειάζονταν κάποιο γερανό τηλεφωνούσαν στον ίδιο και του έλεγαν να στείλει γερανό του μεγέθους που χρειάζονταν, ανάλογα με το μηχάνημα που θα μετακινούσαν. Κατά τη δική του άποψη, η Εναγόμενη Εταιρεία ήταν πιο έμπειρη από τη δική του Εταιρεία και δεν χρειαζόταν τη δική τους γνώμη αναφορικά με το μέγεθος του γερανού. Με αναφορά στο Τεκμήριο 2, εξήγησε ότι στάλθηκαν δύο ξεχωριστοί γερανοί, ένας των 75 τόνων και ο άλλος των 45 τόνων, γι' αυτό υπάρχει και η διαφορά στην τιμή. Αυτός των 75 τόνων είναι Λ.Κ.1.100- και αυτός των 45 τόνων είναι Λ.Κ.600-. Αντεξεταζόμενος, ισχυρίστηκε ότι αρχικά η συνεργασία είχε ξεκινήσει με τον προηγούμενο ιδιοκτήτη της Εναγόμενης Εταιρείας και η συγκεκριμένη μπορεί να ήταν και η πρώτη φορά που συνεργάζονταν με τον νέο ιδιοκτήτη. Μετά την αλλαγή ιδιοκτήτη είχαν κάποια συνεργασία αλλά λίγη. Αναγνώρισε τα τιμολόγια που του υποδείχθηκαν και είχαν εκδοθεί από τη δική του Εταιρεία προς την Εναγόμενη Εταιρεία και τα κατέθεσε ως Τεκμήριο
- Ερωτηθείς, υποστήριξε ότι ο ίδιος δεν πήγαινε από προηγουμένως να δει την εργασία που θα εκτελείτο. Αναφορικά με τον τρόπο χρέωσης, ήταν η θέση του ότι χρέωνε με την ώρα το γερανό και η χρέωση εξαρτάτο από το μέγεθος του γερανού που θα χρησιμοποιείτο. Ο γερανός των 45 τόνων χρεωνόταν τότε Λ.Κ.50- την ώρα, των 20 τόνων Λ.Κ.30-, των 80 τόνων δεν θυμόταν. Ενώ για το γερανό των 75 τόνων τους έκαναν καλύτερη τιμή Λ.Κ.85- την ώρα. Ήταν η θέση του ότι την 01/04/2004 είχε σταλεί στην Εναγόμενη Εταιρεία ο γερανός των 75 τόνων και είχε μείνει κάπου 10 ώρες στον τόπο εργασίας. Ισχυρίστηκε ότι ο γερανός των 75-85 τόνων χρεώνεται πέραν των Λ.Κ.100- την ώρα ή ανάλογα με τη συμφωνημένη εργασία. Στην περίπτωση της Εναγόμενης Εταιρείας ήταν με την ώρα. Αρχικά για τη συγκεκριμένη εργασία είχαν ζητήσει ένα γερανό, όμως δεν μπορούσε να εκτελέσει τη δουλειά γιατί το κόσκινο ήταν πολύ μεγάλο και ο γερανός ήταν πολύ μακριά λόγω της μορφολογίας του εδάφους. Κατόπιν συμβουλής του χειριστή πήγε δεύτερος γερανός και μετακινήθηκαν τα μηχανήματα. Υπήρξε επικοινωνία με τον υπεύθυνο του εργοταξίου, ο οποίος του είχε ζητήσει να στείλει τον κατάλληλο γερανό και του στάλθηκε ο κατάλληλος γερανός. Ο ίδιος επισκέφτηκε το εργοτάξιο αργά το απόγευμα και με τις συμβουλές είχε βοηθήσει να τελειώσει η δουλειά. Ερωτηθείς γιατί δεν γράφτηκε στο τιμολόγιο πόσοι τόνοι ήταν ο κάθε γερανός, ήταν η θέση του ότι δεν το έγραφαν γιατί ο υπεύθυνος που ζητούσε το συγκεκριμένο γερανό γνώριζε τι ζητούσε για ενοικίαση. Είχε ζητηθεί από την Εναγόμενη Εταιρεία ένας γερανός 40-45 τόνων για να αλλαχθεί ένα κόσκινο. Ο ίδιος δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει πόσους τόνους ήταν το κόσκινο ή σε ποια απόσταση βρισκόταν, οπόταν ο γερανός που είχε ζητηθεί δεν μπορούσε να ολοκληρώσει την εργασία. Αυτό διαπιστώθηκε όταν έφτασε στο εργοτάξιο ο γερανός, δηλαδή ότι δεν μπορούσε να σηκώσει το συγκεκριμένο βάρος ή να πλησιάσει το κόσκινο. Όμως, ο συγκεκριμένος γερανός παρέμεινε στο εργοτάξιο μέχρι το βράδυ και έκανε διάφορες δουλειές που του ζητήθηκαν. Στη συνέχεια στάλθηκε και δεύτερος γερανός. Όσον αφορά τη χρέωση, αρνήθηκε την υποβολή ότι είχε γίνει υπερχρέωση και υποστήριξε ότι η δουλειά ήταν επικίνδυνη και δύσκολη. Ο γερανός των 45 τόνων βοήθησε το μεγάλο γερανό στη συγκεκριμένη δουλειά αλλά έκαμε και δουλειές άλλες στο εργοτάξιο. Ήταν η δική του θέση ότι αν δεν τον χρειαζόντουσαν θα μπορούσε να σταλεί πίσω στο εργοτάξιο, αλλά αυτό δεν έγινε. Η Ενάγουσα Εταιρεία, κατά τον ισχυρισμό του, χρεώνει με την ώρα και ενοικιάζει τα μηχανήματα από την ώρα που φεύγουν από το γκαράζ μέχρι την ώρα που επιστρέφουν. Ο πρώτος γερανός είχε φύγει η ώρα 07.00-07.30 το πρωί για το εργοτάξιο της Εναγόμενης Εταιρείας και ο δεύτερος η ώρα 08.30-09.
- Κατέληξε, ότι ο νέος ιδιοκτήτης της Εναγόμενης Εταιρείας πάντα του έκαμνε παζάρια και τον πλήρωνε καθυστερημένα και όλα τα τιμολόγια εκδίδονταν μετά από συμφωνία και συζήτηση με το διευθυντή και πολλές φορές αλλάζονταν τα τιμολόγια αλλά δεν είχε προκύψει ποτέ πρόβλημα. Δεύτερη έδωσε μαρτυρία η κα Παναγιώτα Ανδρέου (Μ.Ε.2), η οποία κατέθεσε τη γραπτή της δήλωση ως Τεκμήριο
- Εργάζεται στο γραφείο διαχείρισης της Ενάγουσας Εταιρείας από το 1992 και μέσα στα καθήκοντά της είναι να τηρεί τις καταστάσεις λογαριασμών της Ενάγουσας Εταιρείας. Τύπωσε από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή το λογαριασμό της Εναγόμενης Εταιρείας, στον οποίο φαίνεται ως οφειλόμενο το ποσό των €2.794,
- Ήταν περαιτέρω η θέση της ότι μεταξύ των καθηκόντων της είναι να παίρνει παραγγελίες και να καταγράφει τις κινήσεις των μηχανημάτων και την ώρα επιστροφής τους στο γκαράζ της Ενάγουσας Εταιρείας καθώς επίσης και να εκδίδει τα σχετικά τιμολόγια. Την 01/04/2004 με εντολή της Εναγόμενης Εταιρείας, με την οποία είχε ζητήσει την αποστολή αρχικά ενός γερανού 45-55 τόνων, στάλθηκε αρχικά στο χώρο εργασίας της Εναγομένης Εταιρείας ο συγκεκριμένος γερανός. Όμως αργότερα ζητήθηκε η αποστολή δεύτερου γερανού 75-85 τόνων, ο οποίος και στάλθηκε. Για την ενοικίαση των συγκεκριμένων μηχανημάτων και τις δουλειές τις οποίες εκτελέστηκαν, η Ενάγουσα Εταιρεία έκδωσε το τιμολόγιο με αριθμό 10590 και ημερομηνία 06/04/2004 και χρέωσε την Εναγόμενη Εταιρεία το ποσό των Λ.Κ.1.955-, δηλαδή €3.340,
- Για το γερανό 45-55 τόνων χρέωσε Λ.Κ.50- την ώρα, ο γερανός είχε φύγει από το γκαράζ η ώρα 07.00 και επέστρεψε η ώρα 07.15 το βράδυ, δηλαδή χρησιμοποιήθηκε για 12 ώρες. Οπόταν, χρεώθηκε το ποσό των Λ.Κ.600-. Για το γερανό 75-80 τόνων χρέωσε Λ.Κ.100- την ώρα, ο γερανός είχε φύγει από το γκαράζ η ώρα 09.30 και επέστρεψε η ώρα 10.00 το βράδυ, δηλαδή χρησιμοποιήθηκε για 12.5 ώρες. Όμως χρεώθηκε το ποσό των Λ.Κ.80- την ώρα, τους έκαναν έκπτωση, οπόταν χρεώθηκε το ποσό των Λ.Κ.1.100-. Η Εναγόμενη Εταιρεία δεν κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό και οφείλει το ποσό των €2.794,49-. Κατέθεσε την κατάσταση λογαριασμού που αφορούσε την Εναγόμενη Εταιρεία ως Τεκμήριο
- Εξήγησε ότι η ίδια χειρίζεται τις καταστάσεις λογαριασμού των πελατών της Εταιρείας και με την Εναγόμενη Εταιρεία είχαν συνεργασία από παλιά. Η Εναγόμενη Εταιρεία πλήρωνε έναντι του ποσού που χρωστούσε. Αντεξεταζόμενη, παραδέχθηκε ότι δεν είχε σπουδάσει λογίστρια αλλά λόγω του ότι την ενδιέφερε η λογιστική, έμαθε. Στην Ενάγουσα Εταιρεία εργαζόταν από το 1992, αφού ο διευθυντής της είναι ο σύζυγός της. Όσον αφορά τη συγκεκριμένη μέρα, είχε τηλεφωνήσει κάποιος από το εργοτάξιο της Εναγόμενης Εταιρείας και ήθελε γερανό 45-50 τόνων για μια δουλειά για τα μηχανήματά τους και ζήτησαν να πάει το πρωί. Ο γερανός είχε φύγει από το γκαράζ η ώρα 07.00 το πρωί και γύρω στις 09.30 ζήτησαν άλλο γερανό των 75-80 τόνων. Ο πρώτος γερανός είχε επιστρέψει η ώρα 07.15 το βράδυ και ο δεύτερος η ώρα 10.00 το βράδυ. Ερωτηθείσα, υποστήριξε ότι οι υπάλληλοι πάντα την ενημερώνουν τι ώρα ξεκινούν από το γκαράζ, με ποιο μηχάνημα και πού θα πάνε και όταν επιστρέψουν και πάλι την ενημερώνουν. Η ίδια δεν γνώριζε τι εργασίες είχαν γίνει τη συγκεκριμένη μέρα στο εργοτάξιο της Εναγόμενης Εταιρείας. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας για την Ενάγουσα Εταιρεία, η Εναγόμενη Εταιρεία επέλεξε να μην προσφέρει μαρτυρία. Και οι δύο πλευρές προχώρησαν με αγορεύσεις τις οποίες το Δικαστήριο έχει κατά νου. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Η υπό κρίση υπόθεση θα αποφασιστεί στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων και σύμφωνα με την κρατούσα νομολογία, ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Μανώλη
(1995)1 Α.Α.Δ. 207 και Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506), η δε επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα δεν είναι επιλήψιμη (βλ. Χάρης Χρίστου v. Ευγενία Khoreva
(2002)1 (Α) Α.Α.Δ. 455 και Ανδρέα Κακουρή κ.α.
(2002)1 (Α) Α.Α.Δ. 165). Παρακολούθησα με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες της Ενάγουσας Εταιρείας ενόσω αυτοί κατέθεταν κατά την ακροαματική διαδικασία και είχα την ευκαιρία να δω τον τρόπο που απαντούσαν τις διάφορες ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν, το καλό ή το κακό μνημονικό τους και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Έχω επίσης θέσει ενώπιόν μου το περιεχόμενο των εγγράφων που κατατέθηκαν ως τεκμήρια. Στην Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506, έχει υποδειχθεί ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο, την ποιότητα, την πειστικότητα και τη σύγκρισή της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Θα πρέπει να αναφερθεί ευθύς εξ αρχής ότι δεν αμφισβητήθηκε από την Εναγόμενη Εταιρεία ότι η συγκεκριμένη δουλειά είχε γίνει από την Ενάγουσα Εταιρεία, δηλαδή ότι είχε αντικατασταθεί ένα κόσκινο και ένα πλυντήριο άμμου στο εργοτάξιο της Εναγόμενης Εταιρείας, ούτε αμφισβητήθηκε το γεγονός ότι είχαν πάει δύο γερανοί για τη συγκεκριμένη εργασία. Με τα πιο πάνω γεγονότα ως δεδομένα, αρχίζοντας από τη μαρτυρία του Διευθυντή της Ενάγουσας Εταιρείας, δεν μου έδωσε την εντύπωση ότι έλεγε ψέματα. Δεν κλονίστηκε από την αντεξέταση η μαρτυρία του και θα πρέπει να αναφερθεί ότι ήταν πολύ κοντά στην αλήθεια. Εν πάση περιπτώσει δεν του υποβλήθηκε ότι υπερχρέωσε ή ότι οι δύο γερανοί δεν χρειάζονταν. Έχει νομολογηθεί ότι στόχος της αντεξέτασης είναι η εύρεση της αλήθειας και η αποκάλυψη του ψεύδους. Παράλειψη αντεξέτασης αφήνει ανοικτή την πόρτα στο Δικαστήριο να θεωρήσει ότι οι συγκεκριμένοι ισχυρισμοί γίνονται παραδεκτοί. Σχετική είναι η απόφαση Philippou General Bonded Warehouse Ltd v. Κώστα Νικολαΐδη
(2006)1 (Β) Α.Α.Δ. 1057, όπου στη σελ.1060-1061 καταγράφονται τα ακόλουθα: «Σύμφωνα με τη νομολογία (βλ., μεταξύ άλλων, A.C.T. Textiles v. Zodhiatis
(1986)1 C.L.R. 89 και Adidas v. Jonitexo Ltd
(1987)1 C.L.R. 383), εκεί που ένας μάρτυρας δεν αντεξετάζεται σε ουσιώδες μέρος της μαρτυρίας του παρέχει στο δικαστήριο διακριτική ευχέρεια να θεωρήσει την παράλειψη αυτή ως αποδοχή των ισχυρισμών του στο σημείο που δεν αντεξετάστηκε. Με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης η κατάληξη του δικαστηρίου ότι η μη αντεξέταση οδηγούσε σε παραδοχή του ισχυρισμού, ήταν εύλογα επιτρεπτή.» (Βλ. επίσης Ντέρεκ Ντάγκλας v. Νότας Ντάγκλας, Έφ.6/2008 και 8/2008, ημερ.11/02/2010.) Όσον αφορά τη μαρτυρία της κας Παναγιώτας Ανδρέου (Μ.Ε.2), η ίδια δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει τι δουλειές είχαν γίνει στο εργοτάξιο της Εναγόμενης Εταιρείας, ούτε ήταν σε θέση να γνωρίζει γιατί ζητήθηκαν δύο γερανοί. Το μόνο που γνώριζε ήταν τι μηχανήματα είχαν φύγει από το γκαράζ, την ώρα που είχαν φύγει και τι ώρα γύρισαν. Δεν της υποβλήθηκε ότι τα μηχανήματα είχαν κάνει πιο λίγη ώρα από αυτή που ισχυρίστηκε. Όμως, όσον αφορά το τιμολόγιο, δεν ήταν σε θέση να εξηγήσει τη διαφορά στα ποσά. Το τιμολόγιο καταγράφει ένα ποσό, Λ.Κ.1.700-, ενώ σύμφωνα με τη μαρτυρία της, ο μεγάλος γερανός έμεινε 12 ώρες και χρεώθηκε Λ.Κ.80- την ώρα, δηλαδή Λ.Κ.960- και ο μικρός έμεινε 12 ώρες και χρεώθηκε Λ.Κ.50-, δηλαδή Λ.Κ.600-. Το συνολικό ποσό που έπρεπε να καταγράφει το τιμολόγιο, έπρεπε να είναι Λ.Κ.1.500- και όχι Λ.Κ.1.700-. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση, καταλήγω ότι τα γεγονότα εξελίχθηκαν ως ακολούθως: Μεταξύ της Ενάγουσας Εταιρείας και της Εναγόμενης Εταιρείας υπήρχε συνεργασία αρκετών ετών. Την 01/04/2004 είχε ζητηθεί από την Εναγόμενη Εταιρεία ένας γερανός 45 τόνων για να αντικατασταθεί ένα κόσκινο και ένα πλυντήριο άμμου από το εργοτάξιο της Εναγόμενης Εταιρείας. Ο γερανός έφυγε από το γκαράζ η ώρα 07.30 το πρωί. Κατά η ώρα 09.00 το πρωί ειδοποιήθηκε η Ενάγουσα Εταιρεία να στείλει άλλο γερανό των 75-80 τόνων, γιατί ο πρώτος δεν μπορούσε να εκτελέσει την εργασία. Ο δεύτερος γερανός έφυγε από το γκαράζ η ώρα 09.30 το πρωί. Λόγω του ότι η εργασία που έπρεπε να εκτελεστεί ήταν δύσκολη και επικίνδυνη παρέμειναν και οι δύο γερανοί στο εργοτάξιο της Εναγόμενης Εταιρείας, ο μεν πρώτος μέχρι τις 07.15 το απόγευμα, περίπου για 12 ώρες και ο δεύτερος περίπου μέχρι τις 9.00 το βράδυ, για δέκα ώρες. Η Ενάγουσα Εταιρεία χρέωνε για το γερανό των 45 τόνων Λ.Κ.50- την ώρα, ενώ για το γερανό των 75-80 τόνων χρέωνε Λ.Κ.100-. Εκδόθηκε το τιμολόγια με αριθμό 10590 για το ποσό των Λ.Κ.1.955- που αντιπροσώπευε την αξία των εργασιών που εκτελέστηκαν. Όμως, λόγω του ότι ο μεγάλος γερανός είχε χρησιμοποιηθεί για πολλές ώρες, αντί για Λ.Κ.100- ζητήθηκε το ποσό των Λ.Κ.80- την ώρα, με αποτέλεσμα το τελικό ποσό να ανέρχεται στις Λ.Κ.1.400- πλέον Φ.Π.Α.. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η Εναγόμενη Εταιρεία κατέγραψε ως Υπεράσπισή της το γεγονός ότι η εργασία είχε εκτελεστεί από το δεύτερο γερανό και όχι από τον πρώτο που είχε σταλεί. Όμως, δεν αμφισβήτησε το γεγονός ότι στάλθηκε και ο πρώτος γερανός. Δεν υποβλήθηκε σε κανένα από τους δύο μάρτυρες ότι ήταν αχρείαστος ο πρώτος γερανός ή ότι είχε επιστρέψει αμέσως στο γκαράζ μόλις διαπιστώθηκε ότι δεν ήταν αναγκαίος. Οπόταν, τεκμαίρεται η θέση της Ενάγουσας Εταιρείας ότι παρέμεινε στο εργοτάξιο της Εναγόμενης Εταιρείας, βοηθώντας το μεγαλύτερο γερανό και εκτελώντας άλλες εργασίες. Αυτό όμως που διαπιστώνεται, είναι ότι η χρέωση, που έγινε σύμφωνα με τα όσα λέχθηκαν από τους μάρτυρες για την Ενάγουσα Εταιρεία, ήταν λανθασμένη. Ο μικρός γερανός έμεινε 12 ώρες, οπόταν έπρεπε να χρεωθεί το ποσό των Λ.Κ.600-, το οποίο χρεώθηκε και ο δεύτερος έμεινε 10 ώρες και έπρεπε να χρεωθεί το ποσό των Λ.Κ.800-, ενώ χρεώθηκε το ποσό των Λ.Κ.1.100-. Συνεπακόλουθα, θα πρέπει να εκδοθεί απόφαση υπέρ της Ενάγουσας Εταιρείας και εναντίον της Εναγόμενης Εταιρείας, με βάση τη μαρτυρία που προσκομίστηκε, για το ποσό των Λ.Κ.1.400-, το ισόποσο σε €2.392,04 πλέον νόμιμο τόκο από 16/07/2009, πλέον Φ.Π.Α. Επιδικάζονται εναντίον της Εναγόμενης Εταιρείας τα έξοδα, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........... Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο