Μάμα Μιχαήλ Βιτσαϊτη ν. Ελενας Κωνσταντίνου Παναγιώτου κ.α., Αρ. Aγωγής: 1774/11, 7 Φεβρουαρίου, 2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2012:A29 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ. Ενώπιον: Λ. Μουγή, Ε.Δ., Αρ. Aγωγής: 1774/11 Μεταξύ: Μάμα Μιχαήλ Βιτσαϊτη Ενάγοντα -και- Ελενας Κωνσταντίνου Παναγιώτου, Μιχάλη Ανδρέα Θεοκλή Εναγομένων Αίτηση ημερ. 7/10/11 για συνοπτική απόφαση. 7 Φεβρουαρίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για ενάγοντα-αιτητή: O κ. Α. Πλουτάρχου. Για εναγόμενους-καθ΄ ων η αίτηση: Η κα Ε. Ορθοδόξου. Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την αγωγή του ο ενάγων εξαιτείται την έκδοση διατάγματος εναντίον των εναγομένων δια των οποίων να διατάσσονται όπως παύσουν να επεμβαίνουν καθ΄ οιονδήποτε τρόπο στην κατοικία του ενάγοντα που βρίσκεται στον κυβερνητικό Οικισμό Κοφίνου, Αγίας Βαρβάρας 74 Κοφίνου όπως επίσης και να εκκενώσουν την εν λόγω κατοικία και παραδώσουν ελευθέραν και κενή την κατοχή της στον ενάγοντα. Στις 7/10/11 ο ενάγοντας προχώρησε στην καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης για έκδοση συνοπτικής απόφασης εναντίον των εναγομένων 1 και
- Η αίτηση του βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.18, Θ.1(α), 2 και Δ.48 Θ.1-3 και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου, υποστηρίζεται δε από την ένορκη δήλωση του ίδιου του ενάγοντα-αιτητή. Περιληπτικά ο αιτητής στην ένορκη δήλωση του αναφέρει ότι γνωρίζει πολύ καλά και προσωπικά τα γεγονότα της αγωγής της οποίας το περιεχόμενο επιβεβαιώνει και υιοθετεί. Αναφέρει ότι τέλεσε γάμο με την εναγομένη 1 - καθ΄ ης η αίτηση στις 29/1/05 και απέκτησαν δύο παιδιά. Με βάση συμφωνία ημερ. 15/6/03 που συνήψε με το Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως του χορηγήθηκε άδεια χρήσης της κρατικής οικίας με αριθμό 74 στην οδό Αγίας Βαρβάρας στον Κυβερνητικό οικισμό Κοφίνου για να την χρησιμοποιεί ως κατοικία του ίδιου και της οικογένειας του. Ο γάμος του με την εναγομένη 1 - καθ΄ ης η αίτηση λύθηκε στις 18/2/09 με απόφαση Δικαστηρίου. Επίσης με διάταγμα ημερ. 13/11/08 του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λάρνακας ανατέθηκε στον αιτητή η φύλαξη και φροντίδα των ανήλικων παιδιών τους και έκτοτε διέμεναν μαζί του στη διεύθυνση Κυβερνητικός Οικισμός Κοφίνου 13Β στην Κοφίνου. Μετά τη λύση του γάμου του με την εναγόμενη 1 - καθ΄ ης η αίτηση o ενάγων - αιτητής ζήτησε από την τελευταία να εγκαταλείψει την αναφερόμενη οικία και να παραδώσει κενή και ελευθέρα την κατοχή αλλά αρνήθηκε να το πράξει και συνεχίζει να διαμένει παράνομα στην κατοικία μαζί με τον συμβίο της εναγόμενο 2 - καθ΄ ου η αίτηση ενώ ο ίδιος μετακόμισε και διαμένει σε άλλη κατοικία. Αναφέρει περαιτέρω ότι οι εναγόμενοι - καθ΄ ων η αίτηση δεν συνήψαν οιανδήποτε σύμβαση με το Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως για να χρησιμοποιούν την επίδικη οικία και η έγκριση για τη χρήση της κατοικίας από την εναγομένη 1 - καθ΄ ης η αίτηση διαγράφηκε και ακυρώθηκε και έτσι μόνος νόμιμος δικαιούχος της είναι ο ενάγων-αιτητής. Αναφέρει, τέλος, ότι ως πιστεύει οι εναγόμενοι - καθ΄ ων η αίτηση ουδεμία ουσιαστική ή τυπική υπεράσπιση έχουν στην αγωγή. Οι εναγόμενοι - καθ΄ ων η αίτηση καταχώρισαν ένσταση στην αίτηση η οποία ένσταση στηρίζεται στην ένορκη δήλωση της εναγομένης 1 - καθ΄ης η αίτηση και δια της οποία προβάλλουν τους κάτωθι συγκεκριμένους λόγους ένστασης:
- Η παρούσα αίτηση αποτελεί κατάχρηση διαδικασίας (abuse of process).
- Το Δικαστήριο είναι αναρμόδιο και/ή δεν έχει δικαιοδοσία εκδίκασης της παρούσας Αγωγής και/ή Αίτησης.
- Ο Αιτητής στην παρούσα αίτηση απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα και έγγραφα από το Σεβαστό Δικαστήριο.
- Ο Αιτητής δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια.
- Τα αναφερόμενα γεγονότα δεν ανταποκρίνονται στην αλήθεια και/ή είναι ψευδή.
- Η αίτηση είναι παράτυπη και πάσχει νομικά.
- Οι προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος δια έκδοση συνοπτικής απόφασης δεν ικανοποιούνται.
- Το αντικείμενο της Αγωγής δεν υφίσταται και/ή δεν υπάρχει και η αίτηση νομικά είναι ανυπόστατη.
- Οι Αιτητές δεν νομιμοποιούνται εις την καταχώρηση της παρούσας αίτησης.
- Ο Αιτητής δεν νομιμοποιείται στην καταχώρηση της παρούσας Αγωγής διότι ισχύει το Κώλυμα λόγω συμπεριφοράς (estoppel in pais) και δη το Κώλυμα λόγω υποσχέσεων. Οι δύο πλευρές προχώρησαν σε αγορεύσεις υποστηρίζοντας η κάθε μια τις θέσεις της όπως αυτές προκύπτουν από την αίτηση και ένσταση αντίστοιχα χωρίς οιαδήποτε πλευρά να αντεξετάσει οιονδήποτε των ενόρκως δηλούντων. Πριν προχωρήσω στην εξέταση της ουσίας της αίτησης και κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις για έγκρισή της ή και αν οι εναγόμενοι παρουσίασαν τέτοια στοιχεία έτσι ώστε να τους επιτραπεί να υπερασπιστούν, θεωρώ ότι θα πρέπει πρώτα να εξετάσω τη θέση της πλευράς των εναγομένων ότι το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να επιληφθεί της παρούσας υπόθεσης. Προς υποστήριξη της θέση αυτής η εναγόμενη 1 - καθ΄ ης η αίτηση στην ένορκη δήλωση της που συνοδεύει την ένσταση αναφέρει ότι η επίδικη κατοικία αποτελεί τη συζυγική κατοικία της με τον αιτητή η οποία της παραχωρήθηκε από τις αρμόδιες αρχές ενόψει της συμβίωσης και του επερχόμενου γάμου τους και άρα δικαιοδοσία έχουν τα Οικογενειακά Δικαστήρια. Η θέση αυτή των εναγομένων - καθ΄ ων η αίτηση δεν μπορεί να γίνει δεκτή. Η δικαιοδοσία των Οικογενειακών Δικαστηρίων ρυθμίζεται από το ΄Αρθρο 11 του περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Νόμου του 1990 (Ν.23/90), το οποίο, στο βαθμό που είναι σχετικό, έχει ως εξής: «11
(1)Τα οικογενειακά δικαστήρια έχουν τη δικαιοδοσία και ασκούν τις εξουσίες που τους ανατίθενται δυνάμει του ΄Αρθρου 11 του Συντάγματος, του παρόντος Νόμου και οποιουδήποτε άλλου νόμου.
(2)Χωρίς να επηρεάζεται η γενικότητα του εδαφίου
(1), τα οικογενειακά δικαστήρια έχουν ειδικότερα την εξουσία να επιλαμβάνονται υποθέσεων που αφορούν- ................................... (ε) Θέματα γονικής μέριμνας, διατροφής, αναγνώρισης τέκνου, υιοθεσίας, περιουσιακών σχέσεων των συζύγων και οποιαδήποτε άλλη γαμική ή οικογενειακή διαφορά, εφόσον οι διάδικοι ή ένας από αυτούς έχουν τη διαμονή τους στη Δημοκρατία». Εξετάζοντας την παρούσα περίπτωση και έχοντας υπόψη μου τις ένορκες δηλώσεις αμφοτέρων των πλευρών δεν υπάρχει αμφιβολία αλλά ούτε και αμφισβητήθηκε ότι ο γάμος του ενάγοντα με την εναγόμενη 1 λύθηκε με διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 18/2/09 δηλαδή δύο και πλέον χρόνια πριν την καταχώρηση της αγωγής. Αρα η επίδικη κατοικία από της ημερομηνίας λύσης του γάμου των διαδίκων σταμάτησε να αποτελεί τη συζυγική οικία τους και ως εκ τούτου και στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας δεν θεωρώ ότι τίθεται θέμα δικαιοδοσίας του Οικογενειακού Δικαστηρίου. Εν πάση όμως περιπτώσει ο ενάγοντας ως νόμιμος δικαιούχος ζητά ουσιαστικά την άρση της παράνομης επέμβασης από τους εναγόμενους 1 και 2 στην επίδικη κατοικία. Ούτε φυσικά και τα όσα η ενόρκως δηλούσα αναφέρει περί καταβολής ποσών για προσθήκες που έκανε στην κουζίνα και στην οικία μπορούν να διαφοροποιήσουν την κατάσταση ως προς το θέμα της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Επιπρόσθετα ο ισχυρισμός περί ανταξίωσης και/ή ανταπαίτησης παραμένει αόριστος και ατεκμηρίωτος. Θα προχωρήσω τώρα στην εξέταση της αίτησης και των άλλων λόγων ένστασης στα πλαίσια της Δ.18 και των αρχών που έχουν τεθεί από τη νομολογία. Η Δ.18 θ.1 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών προβλέπει ότι: «Where the defendant appears to a writ of summons specially indorsed under Order 2 rule 6 the plaintiff may on affidavit made by himself, or by any other person who can swear positively to the facts, verifying the cause of action, and the amount claimed (if any), and stating that in his belief there is no defence to the action, apply for judgment for the amount so indorsed, together with interest (if any), or for the recovery of the land (with or without rent), or for the delivering up of a specific chattel, as the case may be, and costs. And judgment for the plaintiff may be given thereupon, unless the defendant shall satisfy the Court that he has a good defence to the action on the merits, or disclose such facts as may be deemed sufficient to entitle him to defend.» Από την πιο πάνω διαταγή προκύπτει ότι ο ενάγοντας προκειμένου να εκδοθεί συνοπτική απόφαση προς όφελός του θα πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι υπάρχει: (α) Καταχώριση ειδικώς οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος. (β) Καταχώριση εμφάνισης από τον εναγόμενο (γ) υποστήριξη της αίτησης από ένορκη δήλωση από τον ίδιο τον ενάγοντα ή από άλλο πρόσωπο το οποίο μπορεί να ορκιστεί θετικά επί των γεγονότων. Η ένορκη δήλωση θα πρέπει να επιβεβαιώνει την αιτία αγωγής και το ποσό που αξιώνεται και να δηλώνει ότι καθώς πιστεύει - ο ωμόσας - δεν υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή (βλ. Αθηνούλλα Γ. Δημητρίου ν. Τράπεζας Κύπρου Λτδ.
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 782). Από τη στιγμή που ο ενάγοντας-αιτητής ικανοποιεί τις πιο πάνω προϋποθέσεις το βάρος μετατοπίζεται στον εναγόμενο να δείξει ότι έχει καλή υπεράσπιση ή ότι αποκαλύπτονται τέτοια γεγονότα που του δίνουν το δικαίωμα να υπερασπισθεί ή τουλάχιστον η υπεράσπιση να μπορεί να περιγραφεί ως κάτι περισσότερο από σκιώδης αλλά λιγότερο από πιθανή (βλ. Λαζάρου ν. Μακεδόνα
(1999)1 Α.Α.Δ. 817). Είναι νομολογημένο ότι η έκδοση συνοπτικής απόφασης αποτελεί εξαιρετικό μέτρο, με δραστικά αποτελέσματα, εφόσον παρακάμπτει τη συνήθη διεξαγωγή της δίκης και απολήγει στην έκδοση απόφασης εναντίον του εναγομένου-καθ΄ ου η αίτηση χωρίς να του δοθεί η ευκαιρία να ακουστεί επί της ουσίας της αγωγής. Συνεπώς είναι εξουσία που πρέπει να ασκείται με φειδώ και όπου τα γεγονότα αδιαμφισβήτητα δεν αφήνουν περιθώρια για νόμιμη υπεράσπιση (βλ. Μάρκος Νικολάου Λτδ. v. Adamco Constructions, Πολ ΄Εφεση 11963, ημερ. 3.3.05). Εκεί όπου ο εναγόμενος-καθ΄ ου η αίτηση παρέχει λεπτομέρειες που καταδεικνύουν την ύπαρξη καλής υπεράσπισης στην αγωγή ή που αποκαλύπτει τέτοια γεγονότα που δικαιωματικά να του παρέχουν το δικαίωμα να ακουστεί, μέσω της υπεράσπισής του, τότε θα πρέπει να του δίδεται αυτό το δικαίωμα. Η απλή άρνηση των ισχυρισμών του ενάγοντα-αιτητή και η απλή δήλωση του εναγομένου-καθ΄ου η αίτηση ότι έχει καλή υπεράσπιση δεν αρκεί. Η υπεράσπιση πρέπει να αποκαλύπτεται όχι υπό μορφή γενικών και αόριστων ισχυρισμών αλλά με παράθεση λεπτομερειών της υπεράσπισης ώστε να υποστηρίζεται το βάσιμο της προβολής της. Διαζευκτικά οι εναγόμενοι πρέπει να αποκαλύψουν τέτοια γεγονότα που να τους δίνουν το δικαίωμα να υπερασπιστούν, ή τουλάχιστον να δείξουν ότι η υπεράσπισή τους μπορεί τουλάχιστον να περιγραφεί ως κάτι περισσότερο από σκιώδης (βλ. Σ.Π.Ε. Πέγειας v. C.A.A. Travel Media Ltd., Πολ. ΄Εφεση 59/07, 15.7.2008). Εξετάζοντας την υπό κρίση αίτηση καταλήγω ότι πληρούνται και οι τρεις προϋποθέσεις ως αυτές έχουν παρατεθεί ανωτέρω. Ο ενάγων-αιτητής καταχώρησε στις 6/6/11 ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο. Οι εναγόμενοι - καθ΄ ων η αίτηση καταχώρησαν σημείωμα εμφάνισης στις 20/9/11 και η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση υπογράφεται από τον ίδιο τον ενάγοντα ο οποίος γνωρίζει πολύ καλά και προσωπικά τα γεγονότα της υπόθεσης, επιβεβαιώνει την αιτία αγωγής και δηλώνει ως ο ίδιος πιστεύει ότι οι εναγόμενοι καμία ουσιαστική ή τυπική υπεράσπιση έχουν στην αγωγή. Θα πρέπει εδώ να σημειωθεί ότι ο ενάγοντας-αιτητής στην αγωγή του αξιώνει και συγκεκριμένα ποσά ως αποζημιώσεις αξιώσεις όμως τις οποίες εγκατέλειψε με σχετική αναφορά στην ένορκη δήλωσή του που συνοδεύει την αίτησή του. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης του Δικαστηρίου σε σχέση με την πλήρωση των προϋποθέσεων η Δ.18 θ.1 θέτει θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο οι εναγόμενοι-καθ΄ων η αίτηση έχουν δείξει στο Δικαστήριο ότι έχουν καλή υπεράσπιση ή έχουν αποκαλύψει τέτοια γεγονότα που να θεωρούνται ικανοποιητικά για να τους δοθεί το δικαίωμα να υπερασπιστούν. Εχει προαναφερθεί ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση πρέπει να περιέχει τέτοιες λεπτομέρειες που να τεκμηριώνουν τους ισχυρισμούς του για την ύπαρξη υπεράσπισης και ότι γενικοί και αόριστοι ισχυρισμοί δεν είναι από μόνοι τους αρκετοί. (Βλ. Hermes Insurance Co Ltd. v. Theodorides
(1983)1 C.L.R. 333). H αναγκαιότητα να εκτίθενται συγκεκριμένα γεγονότα και ισχυρισμοί στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση τονίστηκε και πάλι στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας Α.Ε. ν. Νέστωρα Χ»Νέστωρος
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 204. Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Τrans Middle East Trading (TMET) Limited v. Abdul Aziz Tlains
(1991)1 A.A.Δ. 239, τονίστηκε και πάλι ο εξαιρετικός χαρακτήρας της διαδικασίας συνοπτικής απόφασης με την πιο κάτω αναφορά του έντιμου Δικαστή Αρτέμη που έδωσε την απόφαση του Δικαστηρίου στις σελίδες 243-244: «Η βασική αρχή που προκύπτει τόσο από τις Κυπριακές όσο και από τις Αγγλικές αποφάσεις είναι ότι η συνοπτική απόφαση πρέπει να εκδίδεται μόνο όπου είναι αναμφίβολο ότι ο εναγόμενος δεν έχει υπεράσπιση στην αγωγή. Οπου όμως δίδει την ένορκη του δήλωση αρκετές λεπτομέρειες που να δείχνουν την ύπαρξη καλόπιστης υπεράσπισης ή να εγείρουν θέμα σε απάντηση της απαιτήσεως που θα πρέπει να εκδικάζεται ή όπου ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι έχει καλή και ουσιαστική υπεράσπιση και ή αποκαλύπτει τέτοια γεγονότα που μπορούν να κριθούν αρκετά για να του δώσουν το δικαίωμα να προβάλει την υπεράσπιση του, τότε πρέπει να δίδεται τέτοιο δικαίωμα για υπεράσπιση (βλ. CYEMS CO LTD v. The Central Co-Operative Co Ltd
(1982)1 C.L.R. 879). Ετσι είναι μόνο σε καθαρές περιπτώσεις που μπορεί το Δικαστήριο να στερήσει διάδικο από του να προβάλει την υπεράσπιση του ενώπιον του Δικαστηρίου γιατί σε διαφορετική περίπτωση τέτοια ενέργεια θα αποτελούσε άρνηση δικαιοσύνης προς τον επηρεαζόμενο διάδικο.» (βλ. επίσης VIDISAVE SUBOTIC v. Δήμου Στυλιανίδη Π.Ε. 9821, 21/1/1998).» Εχω διεξέλθει με μεγάλη προσοχή τους ισχυρισμούς των εναγομένων-καθ΄ ων η αίτηση όπως αυτοί εκτίθενται στην ένσταση τους και καταλήγω ότι με τα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση τους εγείρεται κάποιο θέμα το οποίο χρήζει απάντησης έτσι ώστε να τους επιτραπεί να υπερασπιστούν. Κατ΄ αρχάς δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η άδεια χρήσης του επίδικου ακινήτου εκδόθηκε στο όνομα του ενάγοντα-αιτητή δυνάμει της συμφωνίας ημερ. 15/6/2003. Είναι επίσης δεδομένο ότι η εναγόμενη 1 - καθ΄ ης η αίτηση κατά τον χρόνο υπογραφής της συμφωνίας είχε αναγραφεί ως μέλος της οικογένειας του ενάγοντα-αιτητή και η οποία με απόφαση της επιτροπής Στεγαστικής Βοήθειας ημερ. 14/4/11 διαγράφηκε από την έγκριση. Δεν έχει επίσης αμφισβητηθεί ότι οι εναγόμενοι-καθ΄ ων η αίτηση διαμένουν στην εν λόγω κατοικία και ο ενάγοντας αιτητής με την απαίτηση του εξαιτείται την έκδοση διαταγμάτων για την παύση της επέμβασης και την παράδοση ελεύθερης και κενής της κατοχής της κατοικίας. Αρκετά από τα όσα οι εναγόμενοι αναφέρουν στην ένσταση τους δεν μπορούν παρά να θεωρηθούν μια παράθεση του ιστορικού της υπόθεσης και των προσπαθειών που οι εναγόμενοι - καθ΄ ων η αίτηση καταβάλλουν για την εξασφάλιση άλλης κατοικίας από την Υπηρεσία Μερίμνης και αποκατάστασης εκτοπισθέντων. Ακόμα και η θέση περί καταχώρισης ιεραχικής προσφυγής και το αίτημά τους για καθορισμό τους ως αποκλειστικών χρηστών της κατοικίας δεν μπορεί να διαφοροποιήσει το γεγονός ότι ο ενάγων-αιτητής είναι ο νόμιμος αδειούχος για τη χρήση της επίδικης οικίας. Το ζήτημα όμως που εγείρεται από πλευράς εναγομένων-καθ΄ ων η αίτηση και το οποίο θεωρώ ότι αποκαλύπτει υπεράσπιση είναι τα όσα η ενόρκως δηλούσα αναφέρει σε σχέση με τη συμφωνία που είχε με τον ενάγοντα ότι θα μπορούσε να διαμένει με τον συμβίο της στην επίδικη κατοικία μέχρι να εξασφαλίσει άλλη κατοικία με αποτέλεσμα ο ενάγων - αιτητής να κωλύεται λόγω συμπεριφοράς να αξιώνει τις θεραπείες που αναφέρει. Κρίνω ότι τα όσα η ενόρκως δηλούσα παραθέτει αποκαλύπτουν τέτοια γεγονότα που κρίνονται αρκετά για να δώσουν το δικαίωμα στους εναγόμενους - καθ΄ ων η αίτηση να προβάλουν την υπεράσπισή τους. Θα πρέπει εδώ να σημειωθεί ότι αυτοί οι ισχυρισμοί των εναγόμενων-καθ΄ ων η αίτηση δεν αμφισβητήθηκαν από πλευράς ενάγοντα-αιτητή ούτε με καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ούτε και με αντεξέτασή της. Φυσικά το Δικαστήριο στο παρόν στάδιο δεν προχωρεί σε αξιολόγηση του μαρτυρικού υλικού ούτε και καταλήγει σε τελικά συμπεράσματα. Αρκεί από τους ισχυρισμούς στις ένορκες δηλώσεις να υπάρχουν αρκετές λεπτομέρειες που να καταδεικνύουν την ύπαρξη καλής υπεράσπισης. Τα όσα καταγράφονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση και συγκεκριμένα την ύπαρξη έστω προφορικής συμφωνίας μεταξύ του ενάγοντα - αιτητή και της εναγόμενης 1 - καθ΄ ης η αίτηση που κατ΄ ισχυρισμό έλαβε χώρα στα πλαίσια της συζήτησης για τη γονική μέριμνα των ανήλικων τέκνων τους, για τη χρήση της επίδικης οικίας από τους εναγόμενους - καθ΄ ων η αίτηση μέχρι να τους παραχωρηθεί άλλος χώρος διαμονής, θεωρώ με βάση τις αρχές που έχει θέσει η νομολογία αποκαλύπτονται γεγονότα αρκετά για να μην είναι δυνατό το Δικαστήριο να εγκρίνει την υπό εξέταση αίτηση. Συνεπώς, και ενόψει των ανωτέρω, θα πρέπει να επιτραπεί στους εναγόμενους-καθ΄ ων η αίτηση να προβάλουν την υπεράσπισή τους. Ως εκ τούτου η αίτηση δεν μπορεί να έχει επιτυχία και απορρίπτεται. Τα έξοδα, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και καταβληθούν στο τέλος της αγωγής, επιδικάζονται υπέρ των εναγομένων-καθ΄ ων η αίτηση και εναντίον του ενάγοντα-αιτητή. (Υπ.) ................ Λ. Μουγής, Ε. Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο