ISLAND BEACH DEVELOPMENTS LTD ν. ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΡΙΣTΟΦΗ, Αρ. Αγωγής: 2158/2003, 8 Φεβρουαρίου, 2012

(2), Δ.48, θ.θ.1-3 και 8

(4)και 9, Δ.39, θ.θ.1-2, Δ.40, θ.θ.1,2-14 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται δε από Ένορκη Δήλωση του Εναγόμενου/Αιτητή στην οποία αναφέρονται, όπως μπορώ να συνοψίσω τα ακόλουθα: § Στις 12.4.06 εξεδόθη στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή απόφαση σχετικά με την παράδοση κατοχής του Ξενοδοχείου στην οδό Πιαλέ Πασιά στην Λάρνακα με την επωνυμία "Κάστρο" (ΤΕΚΜΗΡΙΟ Α). § Οι Ενάγοντες με μονομερή αίτηση τους ημερ. 30.6.09 ζητούσαν άδεια για την έκδοση εντάλματος κατοχής του ως άνω ακινήτου. Αντίγραφο της Αίτησης επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Β. Με βάση την εν λόγω αίτηση και την ένορκη δήλωση που την υποστήριζε οι Ενάγοντες πέτυχαν την 1.7.09 την έκδοση διατάγματος παρέχοντας άδεια για έκδοση εντάλματος κατοχής του εν λόγω ακινήτου. Αντίγραφο του Διατάγματος επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Γ. Δυνάμει του εν λόγω Διατάγματος ημερ. 1.7.09 εξεδόθη ένταλμα κατοχής ημερ. 1.7.09 με αριθμό 1265/

1. Αντίγραφο της ειδοποίησης του δικαστικού επιδότη για εκτέλεση του εν λόγω εντάλματος κατοχής επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Δ. § Το ως άνω μονομερώς εκδοθέν Διάταγμα ημερ. 1.7.09 και επακόλουθα το δυνάμει αυτού εκδοθέν ένταλμα ανακτήσεως κατοχής με αρ. 1265/09 πρέπει να παραμερισθεί και/ή ακυρωθεί για τους πιο κάτω λόγους και γεγονότα: i. Η δικαστική Απόφαση ημερ. 12.4.06 ενώ επίτασσε στον Εναγόμενο την εκκένωση και παράδοση ακινήτου δεν καθόριζε καθόλου ή επακριβώς ή με την απαραίτητη σαφήνεια και ως προνοείται στις σχετικές δικονομικές διατάξεις χρόνο για εκτέλεση αυτής της πράξης. ii. Η δικαστική απόφαση ημερ. 12.4.06 επιδόθηκε στον Εναγόμενο στις 23.8.08, μετά δηλαδή την όποια αναφερόμενη περίοδο αναστολής ή οποιοδήποτε κατ' ισχυρισμό καθορισμένο χρόνο κατά παράβαση των σχετικών διαδικαστικών κανονισμών. Η εν λόγω επίδοση είναι αντικανονική και δεν στοιχειοθετούσε δυνατότητα ή δικαιοδοσία παροχής άδειας για ένταλμα ανάκτησης κατοχής. iii. Η οπισθογράφηση στην εν λόγω δικαστική απόφαση ημερ. 12.4.06 δεν καθόριζε χρόνο προς συμμόρφωση σύμφωνα με τις πρόνοιες και τύπο των σχετικών διαδικαστικών κανονισμών ενώ απευθύνετο σε κάποιο αναφερόμενο Γεώργιο Χαραλάμπους. iv. Η ένορκη δήλωση που υποστήριζε τη μονομερή αίτηση των Εναγόντων ημερ. 30.6.09 δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις που απαιτούντο για να καταστεί δυνατή η έκδοση τέτοιου διατάγματος. Δεν ανέφερε ότι άλλα πρόσωπα έχουν κατοχή στο ακίνητο και τα οποία καμία ειδοποίηση έλαβαν, ενώ η ένορκη δήλωση που έγινε από δικηγορική υπάλληλο δεν ήταν έγκυρη ή ικανή μαρτυρία αφού δεν αποκαλύπτετο η πηγή γνώσης ή πληροφόρησης. v. Ο χρόνος που παρήλθε από το Διάταγμα του Δικαστηρίου (1.7.09 μέχρι σήμερα) επιβάλλουν την επανεξέταση των δεδομένων και αναθεώρηση των σημερινών συνθηκών. vi. Στο επίδικο ακίνητο τρίτα πρόσωπα έχουν κατοχή και μάλιστα αυτό συνέβαινε και κατά το χρόνο έκδοσης του διατάγματος ημερ. 1.7.
2. § Στο ξενοδοχείο ευρίσκονται πρόσωπα που ενοικιάζουν δωμάτια και οι ένοικοι αυτών των δωματίων ουδέποτε έχουν ειδοποιηθεί και ούτε αυτό αναφέρθηκε στην αίτηση των Αιτητών ημερ 30.6.
3. § Στο επίδικο ακίνητο ως εμφαίνεται και στο συμφωνητικό ενοικίασης ημερ. 21.10.94 υπάρχει και η τουριστική κατοικία η οποία ενοικιάζεται σε μονιμότερη βάση σε πρόσωπα τα οποία επίσης δεν έλαβαν γνώση της διαδικασίας, ούτε ειδοποιήθηκαν και ούτε αυτό αναφέρθηκε από τους Ενάγοντες ή την ενόρκως δηλούσα. Αντίγραφο του ενοικιαστηρίου επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Ε. § Στο επίδικο ακίνητο υπήρχε και υπάρχει το καφεστιατόρια "KUDEDA" το οποίο κατέχουν και λειτουργούν τρίτα πρόσωπα ο Νίκος και Γιώργος Νικολάου. Για την ανάπτυξη, διαμόρφωση, διακόσμηση και εξοπλισμό του καταβλήθηκαν ποσά εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ. Την ύπαρξη και λειτουργία του καφεστιατορίου οι Ενάγοντες γνώριζαν πάντα όπως και τις βελτιώσεις και ανακατασκευές που έγιναν και που επαύξαναν την αξία του ακινήτου τους. Η ανάκτηση κατοχής από τους Ενάγοντες του ακινήτου και επακόλουθα και του καφεστιατορίου "KUDEDA" θα σημαίνει την καταστροφή των κατόχων του αλλά και τον επηρεασμό δεκάδων εργαζομένων στην εν λόγω επιχείρηση οι οποίοι θα χάσουν την εργασία τους. § Οι Ενάγοντες όχι μόνο παρέλειψαν να αποκαλύψουν τα πιο πάνω και ή τουλάχιστον το γεγονός ότι άλλα πρόσωπα είχαν πραγματική κατοχή στο ακίνητο αλλά ρητώς παρουσίασαν στο Δικαστήριο ενόρκως ότι κανένα άλλο πρόσωπο δεν ευρίσκετο σε πραγματική κατοχή του ακινήτου. Λόγω των ανωτέρω και του γεγονότος ότι τα εν λόγω τρίτα άτομα έχουν κατοχή και δικαιώματα στο ακίνητο τυχόν εκτέλεση του εντάλματος κατοχής θα δημιουργούσε τεράστιες ζημιές στους κατόχους του ακινήτου και επιπλέον ο Εναγόμενος θα ευρισκόταν αντιμέτωπος με τεράστιες απαιτήσεις αυτών εκ των υστέρων. § Ο Εναγόμενος έχει μετά την δικαστική απόφαση καταβάλει δεκάδες χιλιάδες ευρώ και έχει προσφέρει και το υπόλοιπο. Οι Ενάγοντες, παρά την από μέρους του Εναγόμενου συμμόρφωση στα καταβαλλόμενα, αρνούντο να συνεργαστούν στην υπογραφή εντύπων ή αναγκαίων αιτήσεων για τις βελτιώσεις και για τη λειτουργία του ξενοδοχείου ενώ αρνούντο να του καταβάλουν έξοδα διορθώσεων και βελτιώσεων στα οποία προέβαινε με δεκάδες χιλιάδες ευρώ που εκείνοι επωφελούντο και κανονικά όφειλαν να κάνουν. Αρχές Σεπτεμβρίου του 2010 σε επίσκεψη του Εναγόμενου στο γραφείο των δικηγόρων των Εναγόντων, παρουσία αξιωματούχου πιστωτικού ιδρύματος, προσφέρθηκε να καταβάλει ποσό €150.000, πολύ περισσότερο απ' ό,τι εκκρεμούσε προτείνοντας νέα ενοικίαση ως θα συμφωνείτο. Σε νέα επίσκεψη στο δικηγορικό γραφείο, αφού δεν είχε απάντηση την πρώτη φορά, ενημερώθηκε για άρνηση των Εναγόντων. Αργότερα στην προσπάθεια του να επικοινωνήσει με τους ιδιοκτήτες της Ενάγουσας εταιρείας δεν έβρισκε καμία ανταπόκριση. § Στην επιχείρηση του ξενοδοχείου ο Εναγόμενος και η οικογένεια του έχουν επενδύσει δεκάδες χιλιάδες ευρώ και αποτελεί την εργασία τουλάχιστον 3 οικογενειών και τυχόν άμεση εκτέλεση του εντάλματος κατοχής μετά πιο πάνω δεδομένα θα προκαλέσει αδικία και οικονομική καταστροφή στον ίδιο και άλλα πρόσωπα όπως πιο πάνω αναφέρει. ΕΝΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΤΗ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ Στην Αίτηση κατεχωρήθη ένσταση από μέρους των Εναγόντων/Καθ' ων η Αίτηση. Η ένσταση βασίζεται στη Δ.35, θ.θ. 18 και 19 και Δ.48, θ.θ.1,2 και 8 (ee) των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Ως λόγοι ένστασης εξειδικεύονται οι εξής: · Οι δικαστικοί θεσμοί στους οποίους βασίζεται η Αίτηση δεν μπορούν να βοηθήσουν τον Εναγόμενο. · Ο Εναγόμενος γνώριζε την ύπαρξη του εντάλματος κατοχής από τον καιρό της εκδόσεως του και δεν έπραξε οτιδήποτε εναντίον της εγκυρότητας του. Αντίθετα το απεδέχθη. · Έκτοτε ο Εναγόμενος έλαβε πολλά μέτρα και διαβήματα για να κερδίσει χρόνο αλλά απέτυχε. Συγκεκριμένα ήγειρε την Αγωγή υπ' αριθμό 577/07 η οποία απερρίφθη από το Δικαστήριο. · Επίσης καταχώρησε Αίτηση για αναστολή αλλά και αυτή απερρίφθη από το Δικαστήριο. · Εκείνο που προκύπτει είναι ότι: i. Όπως ο Εναγόμενος ισχυρίζεται δεν έχει καταβάλει οποιοδήποτε ενοίκιο από 29.5.
4. Παραμένει δωρεά στο ξενοδοχείο και επιδιώκει την παράταση αυτού του χρόνου για να κερδίσει σε βάρος των Εναγόντων. ii. Ο ίδιος ο Εναγόμενος απεδέχθη την εγκυρότητα του εντάλματος κατοχής και γι' αυτό ζήτησε όχι ακύρωση του αλλά απλώς αναστολή της εκτέλεσης του. Δεν είναι λοιπόν δυνατό αφού εξάντλησε την προσπάθεια του για αναστολή στο Επαρχιακό και στο Ανώτατο Δικαστήριο να επανέρχεται τώρα με αίτηση για ακύρωση. · Όσον αφορά την απόφαση ημερ. 12.4.06: i. Η δικαστική απόφαση ήταν σαφέστατη και εξεδόθη κοινή συναινέσει. ii. Η δικαστική απόφαση δεν διέτασσε την εκκένωση του υποστατικού εντός ορισμένου χρόνου αλλά μετά πάροδο ορισμένου χρόνου. Έτσι δεν χρειάζετο να επιδοθεί πριν από την ημερομηνία στην οποία επεδόθη. Εξάλλου ο ίδιος ο Εναγόμενος ήταν παρών κατά την έκδοση της απόφασης. iii. Ο χρόνος συμμόρφωσης ορίζετο σαφώς στην απόφαση. iv. Κανένα πρόσωπο δεν είχε ούτε έχει κατοχή στο ακίνητο ούτε χρειάζετο ούτε χρειάζεται οποιαδήποτε ειδοποίηση ή επίδοση αντίθετα, όμως, οποιοδήποτε πρόσωπο εντός του υποστατικού ήταν τυχαίος επισκέπτης του ξενοδοχείου με διαμονή λίγων ημερών. Το υποστατικό εργάζεται ως ξενοδοχείο και, επομένως, κανένα από τους πελάτες του δεν αποκτά κατοχή. v. Οποιοσδήποτε χρόνος και αν παρήλθε δεν έχει οποιαδήποτε σημασία διότι ο χρόνος δεν μπορεί να τροποποιήσει την απόφαση και/ή το διάταγμα του Δικαστηρίου. vi. Ουδείς άλλος είναι κάτοχος του υποστατικού. Ο Εναγόμενος απαγορευόταν "to assign, underlet or part with possession of the hired property". · Όσον αφορά τις παραγράφους 5 (α), (β) και (γ) της ενόρκου δηλώσεως του Εναγόμενου: i. Οι αναφερόμενοι ένοικοι του ξενοδοχείου είναι περαστικοί και είναι θέμα του ιδίου του Εναγόμενου να εκκενώσει το ξενοδοχείο. ii. Η ισχυριζόμενη τουριστική κατοικία αποτελεί μέρος ολόκληρου του ξενοδοχείου. iii. Το αναφερόμενο καφεστιατόριο "KUDEDA" ανεγέρθη από τον Εναγόμενο και ή σε συνεργασία με αυτούς παράνομα χωρίς την απαιτούμενη άδεια και χωρίς τη συγκατάθεση των Εναγόντων των οποίων οι διευθυντές και μέτοχοι είναι κάτοικοι εξωτερικού. · Ο Εναγόμενος πάντοτε συνδύαζε την προσφορά μέρους του χρέους του με μια ασύμφορη για τους Ενάγοντες πρόταση του για δεκαετή ενοικίαση. · Ο Εναγόμενος συνεχώς προσπαθεί να αποκομίζει όφελος από τις διαδικασίες τις οποίες ακολουθεί ενάντια στην εκδοθείσα απόφαση και προς κάθε έννοια δικαιοσύνης. · Οποιαδήποτε παράταση της κατάστασης που έχει δημιουργήσει η συμπεριφορά του Εναγόμενου απλώς θα αυξάνει τη ζημιά των Εναγόντων αποκομίζοντας άδικα οφέλη υπέρ του Εναγόμενου. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Κατερίνας Κονναρή, δικηγορικής υπαλλήλου στο γραφείο των δικηγόρων των Εναγόντων στην οποία υιοθετούνται και επαναλαμβάνονται στο σύνολο τους οι λόγοι ένστασης που καταγράφονται ανωτέρω. ΑΚΡΟΑΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ Κατά την εκδίκαση της παρούσας αίτηση αντεξετάστηκαν οι ενόρκως δηλούντες και στη συνέχεια οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων αγόρευσαν στο Δικαστήριο υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις και εισηγήσεις τους. Αντεξεταζόμενος ο Ενόρκως Δηλών στην υπό κρίση Αίτηση και Εναγόμενος στην αγωγή ανέφερε: · To KUDEDA ανηγέρθη το 2005 - 2006 μαζί με το Γιώργο και Νίκο Αλεξάνδρου. Τον ξεγέλασε ο Γιουσούφ Τασκέν. Το KUDEDA ανηγέρθη χωρίς άδειες, ούτε άδεια οικοδομής, ούτε πολεοδομική άδεια ούτε άδεια του ΚΟΤ. · Αποφάσισε να κτίσει το εστιατόριο επειδή είχε κλείσει τα δωμάτια και δεν μπορούσε να τα λειτουργήσει. · Συμφώνησε να του πληρώνουν € 2.500 μηνιαίως για το εστιατόριο. · Οφείλει ο Εναγόμενος ενοίκια γύρω στο ποσό των €200.000 τα οποία πρόσφερε να πληρώσει. · Η προσφορά του αυτή ήταν υπό την αίρεση συνομολόγησης νέας σύμβασης ενοικίασης για περίοδο 10 ετών. · Δεν είναι διατεθειμένος να φύγει σε μια περίοδο 5-10-15 μηνών μέχρι να εκτελεσθεί το διάταγμα ανάκτησης κατοχής. Αντεξεταζόμενη η Ενόρκως Δηλούσα στην ένσταση ανάφερε: Έχει δει τον Εναγόμενο γιατί ήλθε πολλές φορές στο γραφείο. Ζητούσε νέα παράταση χρόνου, νέα συμφωνία με τον Ενάγοντα. Έκανε νέα αγωγή ενώ ήξερε ότι υπήρχε το διάταγμα έξωσης. Το ότι ο χρόνος συμμόρφωσης ορίζετο σαφώς στη δικαστική απόφαση της το ανέφερε ο κος Ποιητής. Ερωτηθείσα κατά πόσο από τις 13.10.10 είχε ενημέρωση για το ποια άτομα κατέχουν το KUDEDA ανέφερε ότι ό,τι έχει ακούσει είναι από τον κον Ποιητή. Η αναφορά της στην παρά. 7(γ) της Ενόρκου Δηλώσεως της για το ότι το KUDEDA ανηγέρθη από τον Εναγόμενο ή και σε συνεργασία με τους Νίκο και Γιώργο Νικολάου χωρίς τη συγκατάθεση των Εναγόντων και ότι οι Νίκος και Γιώργος Νικολάου είναι έτοιμοι να το εγκαταλείψουν ευθύς μόλις φύγει ο Εναγόμενος προκύπτει από τα όσα της ανέφερε ο κος Ποιητής. ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΠΟΥ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΚΟΙΝΟ ΕΔΑΦΟΣ Στην υπό εξέταση Αίτηση αποτελούν κοινό έδαφος τα γεγονότα τα οποία παραθέτω πιο κάτω: ü Στις 12.4.06 εξεδόθη στην υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή απόφαση σχετικά με την παράδοση κατοχής του ξενοδοχείου στην οδό Πιαλέ Πασιά στη Λάρνακα με την επωνυμία «Κάστρο». (ΤΕΚΜΗΡΙΟ Α στην Αίτηση). ü Η εν λόγω Απόφαση ημερ. 12.4.06 επεδόθη στον Εναγόμενο στις 23.8.
5. ü Στις 30.6.09 οι Ενάγοντες καταχώρησαν μονομερή Αίτηση για άδεια του Δικαστηρίου για έκδοση εντάλματος κατοχής (writ of possession) (ΤΕΚΜΗΡΙΟ Β στην Αίτηση). ü Την 1.7.09 το Δικαστήριο εξέδωσε Διάταγμα επιτρέπον την έκδοση εντάλματος κατοχής (writ of possession) (ΤΕΚΜΗΡΙΟ Γ στην Αίτηση). Την ίδια ημέρα εξεδόθη ένταλμα κατοχής (writ of possession) με αρ. 1265/
6. ΕΞΕΤΑΣΗ ΕΓΕΡΘΕΝΤΩΝ ΖΗΤΗΜΑΤΩΝ Προχωρώ στη συνέχεια να εξετάσω τα ζητήματα που εγείρονται υπό το φως των πιο πάνω αδιαμφισβήτητων γεγονότων. Πρόκειται για τα ακόλουθα ζητήματα: (Α) Κατά πόσο καθορίζετο χρόνος στην Απόφαση ημερ. 12.4.06 για εκτέλεση της πράξης της εκκένωσης και παράδοσης του ακινήτου. (Β) Κατά πόσο η οπισθογράφηση στην Απόφαση ημερ. 12.4.06 καθόριζε χρόνο προς συμμόρφωση (Γ) Κατά πόσον η επίδοση της Απόφασης ημερ. 12.4.06 μετά την αναφερόμενη περίοδο αναστολής αποτελεί λόγο ακύρωσης του διατάγματος για παροχή άδειας για ένταλμα ανάκτησης κατοχής Για τους σκοπούς εξέτασης του ερωτήματος (Α) θα πρέπει να γίνει αναφορά στις πρόνοιες της Δ.34,θ.5 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία έχει ως ακολούθως: «Order 34: Entry of Judgment

(1).....

(2).....

(3).....

(4).....

(5)Every judgment or order made in any cause or matter requiring any person to do an act thereby ordered shall state the time, or the time after service of the judgment or order, within which the act is to be done» Εκείνο το οποίο απαιτείται με βάση τη Δ.34,θ.5 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας είναι κάθε απόφαση ή διάταγμα το οποίο ζητεί από οιονδήποτε πρόσωπο να πράξει κάτι να αναφέρει το χρόνο ή το χρόνο μετά την επίδοση της απόφασης ή του διατάγματος εντός του οποίου η πράξη πρέπει να γίνει. Περαιτέρω με βάση τη Δ.42Α των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας όποτε εκδίδεται διάταγμα από το Δικαστήριο το οποίο διατάττει την τέλεση κάποιας πράξης ή απαγορεύει την τέλεση κάποιας πράξης θα πρέπει να οπισθογραφείται από τον Πρωτοκολλητή το αντίγραφο το οποίο θα επιδοθεί στο άτομο που καλείται να συμμορφωθεί με τον τρόπο που καθορίζεται στην εν λόγω Διάταξη. Παραθέτω σχετικά τη Δ.42Α,θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία έχει ως εξής: «Order 42: Attachment and Sequestration 1. Where any order is issued by the Court directing any act to be done or prohibiting the doing of any act there shall be endorsed by the Registrar on the copy of it, to be served on the person required to obey it, a memorandum in the words or to the effect following: "If you, the within-named A.B., neglect to obey this order, by the time therein limited, you will be liable to be arrested and to have your property sequestered."» Στην προκειμένη περίπτωση το Διάταγμα που εξεδόθη στις 12.4.06 αφορούσε ανάκτηση κατοχής του ξενοδοχείου υπό την επωνυμία «Κάστρο» και η εκτέλεση του αναστελλόταν εφόσον ο Εναγόμενος, εναντίον του οποίου είχε εκδοθεί, πλήρωνε συγκεκριμένα ποσά σε συγκεκριμένες ημερομηνίες. Προφανώς δεν τηρήθηκαν αυτοί οι όροι και το διάταγμα κατέστη εκτελεστό. Ωστόσο με την άρση της αναστολής λόγω της μη τήρησης των όρων υπό τους οποίους τελούσε η Aπόφαση ημερ. 12.4.06 είναι μεν άμεσα εκτελεστή αλλά χωρίς προσδιορισμένο χρόνο, όπως απαιτείται στη Δ.34,θ.5 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Στην υπόθεση Νικολαϊδου ν. Αττιπά κ.α.

(1999)1 Α.Α.Δ. 1620 το Επαρχιακό Δικαστήριο εξέδωσε διάταγμα με το οποίο οι Εφεσίβλητοι διατάχθηκαν να παραδώσουν την κατοχή του ακινήτου. Το εν λόγω διάταγμα τελούσε υπό αναστολή εκτέλεσης νοουμένου ότι οι Εφεσίβλητοι θα συμμορφώνονταν με συγκεκριμένους όρους του διατάγματος. Το εν λόγω διάταγμα επιδόθηκε και μετά από μονομερή αίτηση εκδόθηκε ένταλμα ανάκτησης κατοχής. Οι Εφεσίβλητοι ζήτησαν την ακύρωση του εντάλματος κατοχής. Το Επαρχιακό Δικαστήριο, αφού αποφάσισε εν πρώτοις ότι παρεχόταν δικαιοδοσία για ακύρωση του εντάλματος δυνάμει της Δ.48,θ.

(4)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, αναφέρθηκε στις πρόνοιες της Δ.34,θ.5 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας επισημαίνοντας ότι στο διάταγμα που είχε εκδοθεί δεν περιείχετο αναφορά σε χρόνο με αποτέλεσμα να εγκρίνει την Αίτηση. Το Ανώτατο Δικαστήριο, επικυρώνοντας την πρωτόδικη απόφαση με την οποία ακυρώθηκε το ένταλμα ανάκτησης κατοχής, τόνισε ότι στην απόφαση δεν περιείχετο αναφορά σε χρόνο όπως απαιτείτο από τη Δ.34,θ.5 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας υπογραμμίζοντας ότι με την κατ' ισχυρισμό άρση της αναστολής λόγω της μη τήρησης των όρων υπό τους οποίους τελούσε, υφίστατο απόφαση άμεσα εκτελεστή μεν αλλά χωρίς προσδιορισμένο χρόνο, όπως απαιτείτο από τη Δ.34, θ.5 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Πρόσθεσε δε ότι δεν μπορούσε να θεωρηθεί ως τέτοιος χρόνος η όποια, άγνωστη κατά το χρόνο της έκδοσης του διατάγματος, στιγμή κατά την οποία αυτό θα καθίστατο εκτελεστό. Περαιτέρω στις σελίδες 1626 - 1627 της απόφασης αυτής λέχθηκαν και τα ακόλουθα σχετικά: «Η έκδοση διατάγματος άμεσα εκτελεστού δεν σημαίνει πως ικανοποιεί και τη ρητή απαίτηση για προσδιορισμό χρόνου μέσα στον οποίο η πράξη την οποία εντέλλεται πρέπει να τελεστεί. Είναι αυτονόητο ότι αδρανεί η επιταγή για όσο χρόνο το διάταγμα τελεί υπό αναστολή εκτέλεσης.Η απαίτηση για προσδιορισμό χρόνου σύμφωνα με τη Δ.34,θ.5 τίθεται με δοσμένη τη δυνατότητα εκτέλεσης του διατάγματος.Απαιτείται ρητά να προσδιορίζεται ο χρόνος ή ο χρόνος μετά την επίδοση της απόφασης ή του διατάγματος μέσα στο οποίο η πράξη πρέπει να τελεστεί και δεν μπορεί να θεωρείται ότι αυτό ικανοποιείται απλώς επειδή το διάταγμα ή η απόφαση δεν τελούν υπό αναστολή εκτέλεσης.» Η Δ.34,θ.5 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας αντιστοιχούσε με την παλαιά αγγλική O.41,r.5. Όπως εξηγείται στο Annual Practice του 1958 ενώ η διαταγή δεν καθίσταται αναποτελεσματική (ineffectual) χρειάζεται, για να είναι δυνατόν να εφαρμοστεί (enforced), να οριστεί χρόνος με διαδικασία που καθορίζεται. Αναγνωρίστηκε πως η διαταγή για άμεση (forthwith) τέλεση της πράξης αποτελεί επαρκή προσδιορισμό του χρόνου και συζητήθηκε το χρονικό διάστημα το οποίο, κατά περίπτωση, αυτό εξυπονοεί. Όπως τονίσθηκε στην υπόθεση Αττιπά (ανωτέρω) είναι σαφές, όμως, πως αυτός ο προσδιορισμός πρέπει να διατυπώνεται στο διάταγμα ή στην απόφαση και δεν προκύπτει μόνο επειδή εκδίδεται απόφαση ή διάταγμα χωρίς αναστολή εκτέλεσης. Στην Αίτηση Γεωργίου Μάρτη (Αιτήσεις Αρ. 2/07 και 3/07), ημ. 31.1.07, το διάταγμα αφορούσε ανάκτηση κατοχής περιπτέρου και η εκτέλεση του αναστελλόταν εφόσον ο Ενάγων πλήρωνε συγκεκριμένα ποσά σε συγκεκριμένες ημερομηνίες. Δεν είχαν δε τηρηθεί οι όροι και το διάταγμα κατέστη εκτελεστό. Ενόψει του ότι δεν καθοριζόταν ο χρόνος εντός του οποίου θα έπρεπε να συμμορφωθεί το πρόσωπο προς το οποίο απευθύνετο, παρεχωρήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο άδεια καταχώρησης Αίτησης με κλήση για έκδοση διαταγμάτων Certiorari και Prohibition. Στην υπόθεση Αίτηση Τάσου Μακρίδη

(1991)1 Α.Α.Δ. 401 ακυρώθηκε με Certiorari το ένταλμα κατοχής που είχε εκδοθεί χωρίς να είχε μεσολαβήσει «συμπληρωματικό διάταγμα (supplementary order) παράτασης της προθεσμίας». Επισημαίνεται ότι στην εν λόγω υπόθεση το διάταγμα έξωσης εναντίον του Αιτητή είχε επιδοθεί μετά τη λήξη της περιόδου αναστολής που διελάμβανε η απόφαση και κρίθηκε ότι δεν ήταν δεκτικό εκτέλεσης γιατί η επίδοση δεν έγινε έγκαιρα. Έγινε δε αναφορά στο πιο κάτω απόσπασμα από το Annual Practice του 1954: «Service within Time Fixed. Where a certain time is limited for doing the act required, the order must be served within that time (Iberian Trust Ltd. v. Founders Trust and Investment Co. Ltd.

(1932)2 K.B.D. 87); or else a supplemental order extending the time fixed must bε obtained (Treherne v. Dale

(1884)27 Ch.D. 66; Re Seal

(1903)1 Ch. 87)». Στην υπόθεση Papasian Ltd. v. Xenofontos

(1987)1 C.L.R. 376 είχε οριστεί συγκεκριμένος χρόνος στο διάταγμα του Δικαστηρίου αλλά αυτό επιδόθηκε μετά την πάροδό του. Εξετάστηκε η διασύνδεση του διατάγματος, της οπισθογράφησής του, όπως την καθορίζει η Δ.42Α

(1)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και η επίδοσή του, με τη δυνατότητα έκδοσης εντάλματος κατοχής σύμφωνα με τη Δ.43Α των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Αυτό ενόψει των προνοιών της τελευταίας ως προς το περιεχόμενο της Ένορκης Δήλωσης που πρέπει να υποστηρίζει την ex parte Αίτηση για έκδοσή του. Με αναφορά και στην αγγλική Νομολογία κρίθηκε πως στοιχειοθετείτο εκ πρώτης όψεως ζήτημα αφού το διάταγμα, όπως αυτό εκδόθηκε, ανέφερε ως χρόνο συμμόρφωσης ημερομηνία προγενέστερη της επίδοσης. Όπως τονίσθηκε στη σελίδα 380 της πιο πάνω απόφασης: «Order 42A r.1 contemplates the terms of endorsement of the Order to refer to an act required to be done presently or at a future date. In Iberian Trust Ltd. v. Founders Trust and Investment Co. Ltd., Luxmore J. held that an order served after the time limited for the doing of the act specified therein is unenforceable. The reasoning behind this judgment is that the very object of an endorsement is to require the person to whom it is addressed to do the act specified within the time limited therein and remind him of the consequences that will befall him in the event of disobedience. It is not in the power of the addressee to do or rectify a state of affairs pre-existing service of the order. In Halsbury's Laws of England, the appreciation of the law on the subject of retrospectivity of an endorsement depicted in Iberia is adopted as a valid legal statement applicable in every situation where the object of the endorsement is to require the addressee to do something." Όπως είναι εμφανές από την οπισθογράφηση της Απόφασης ημερ. 12.4.06 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ Α στην παρούσα Αίτηση) δεν καθορίζεται χρόνος προς συμμόρφωση σύμφωνα με τις πρόνοιες και τον τύπο των σχετικών θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας, ενώ απευθύνετο σε κάποιο αναφερόμενο Γεώργιο Χαραλάμπου και όχι στο όνομα του Εναγομένου. Εφόσον με βάση την Απόφαση ημερ. 12.4.06 προβλέπετο ότι παράλειψη του Εναγόμενου να καταβάλει με τον περιγραφόμενο στην Απόφαση τρόπο τα καθορισθέντα ποσά θα έχει ως αποτέλεσμα όπως το ποσό της Απόφασης καταστεί αμέσως πληρωτέο και απαιτητό, ενώ θα έπαυε αμέσως η αναστολή εκτέλεσης του εκδοθέντος διατάγματος για παράδοση κατοχής του ακινήτου, το γεγονός ότι η Απόφαση ημερ. 12.4.06 επιδόθηκε στον Εναγόμενο στις 23.8.08 και ενώ αυτός δεν έχει καταβάλει οποιοδήποτε ποσό, όπως αναφέρεται στην παρά.

(7)της Ενόρκου Δηλώσεως που συνοδεύει την Μονομερή Αίτηση για έκδοση διατάγματος που να επιτρέπει την έκδοση writ of possession εναντίον του Εναγομένου, προκύπτει ότι η Απόφαση επιδόθηκε στον Εναγόμενο μετά που παρήλθε η αναφερόμενη περίοδος αναστολής με αποτέλεσμα το διάταγμα για παράδοση κατοχής να μην είναι δεκτικό εκτέλεσης. Επισημαίνεται δε ότι στην προκειμένη περίπτωση δεν ελήφθη συμπληρωματικό διάταγμα (supplementary order) παράτασης της προθεσμίας με το οποίο να καθορίζεται χρόνος συμμόρφωσης. Θέμα έκδοσης συμπληρωματικού διατάγματος (supplementary order) με το οποίο καθορίζεται χρόνος συμμόρφωσης εξετάστηκε στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Παναγιώτα Ανδρέα Φιλή v. Mikael Majarian

(2004)1 Α.Α.Δ.

1. Στην υπόθεση αυτή το Οικογενειακό Δικαστήριο εξέδωσε διάταγμα υπέρ του εφεσίβλητου με το οποίο ρυθμίζετο το δικαίωμα επικοινωνίας με τα ανήλικα τέκνα του, των οποίων η φύλαξη είχε ανατεθεί στην εφεσείουσα. Στο διάταγμα δεν καθορίζετο χρόνος συμμόρφωσης. Αίτηση του εφεσίβλητου για τιμωρία της εφεσείουσας λόγω μη συμμόρφωσης της με το διάταγμα απερρίφθη, μεταξύ άλλων και για τον λόγο ότι δεν καθορίζετο στο διάταγμα χρόνος για συμμόρφωση. Ο εφεσίβλητος υπέβαλε αίτηση για συμπλήρωση του διατάγματος με τον καθορισμό χρόνου συμμόρφωσης. Το Δικαστήριο έκρινε ότι είχε τέτοια εξουσία όχι στα πλαίσια των κανόνων που διέπουν την τροποποίηση διατάγματος αλλά στα πλαίσια της συμφυούς δικαιοδοσίας του. Με βάση τα πιο πάνω προχώρησε στην συμπλήρωση του διατάγματος με τον καθορισμό σ΄αυτό χρόνου συμμόρφωσης. Το Εφετείο επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση. Στην απόφαση του τονίζεται ότι η εξουσία του Δικαστηρίου για την έκδοση διατάγματος αυτής της φύσης δεν συσχετίζεται με οποιονδήποτε κανόνα, αλλά συναρτάται προς την αρχική παράλειψη του να καθορίσει χρόνο συμμόρφωσης. Αξίζει να μεταφέρω αυτούσιο το πιο κάτω απόσπασμα: «Όπως και να είχε το πράγμα, η συμφυής εξουσία του Δικαστηρίου να καθορίσει τον χρόνο συμμόρφωσης με συμπληρωματικό διάταγμα ήταν δεδομένη και συναρτάτο προς την αρχική παράλειψη προσδιορισμού του χρόνου συμμόρφωσης. Η παράλειψη δε αυτή παρείχε όχι μόνο τη βάση αλλά και την αιτιολογία για έκδοση του συμπληρωματικού διατάγματος. Δεν υπήρχε οποιοδήποτε άλλο στοιχείο που το Δικαστήριο είχε να εξετάσει για να ασκήσει μια εξουσία που αφορούσε όχι την ουσία του διατάγματος αλλά τη συμπλήρωση του από αυτή την άποψη και μόνο». (Η υπογράμμιση είναι δική μου). ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για όλους τους πιο πάνω λόγους και ενόψει των πιο πάνω διαπιστώσεων του Δικαστηρίου θεωρώ ότι η υπό εξέταση Αίτηση πρέπει να επιτύχει χωρίς να καθίσταται αναγκαίο να εξεταστούν και τα υπόλοιπα ζητήματα που εγέρθηκαν στα πλαίσια συζήτησης της παρούσας Αίτησης. Ως αποτέλεσμα εκδίδεται Διάταγμα με το οποίο παραμερίζεται και/ή ακυρώνεται το διάταγμα του Δικαστηρίου ημ. 1.7.09 για παροχή άδειας για έκδοση εντάλματος κατοχής για την ανάληψη κατοχής του ξενοδοχείου με την επωνυμία «Κάστρο» και Διάταγμα με το οποίο παραμερίζεται και/ή ακυρώνεται το ένταλμα ανάκτησης κατοχής το οποίο εκδόθηκε την 1.7.09 δυνάμει του ως άνω μονομερώς εκδοθέντος διατάγματος ημ. 1.7.09 και το οποίο φέρει αριθμό 1265/
2. Όσον αφορά το θέμα των εξόδων της παρούσας διαδικασίας δεν βρίσκω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από το γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα, εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής και, συνεπώς, ο Εναγόμενος/Αιτητής δικαιούται τα έξοδά του. Κατά συνέπεια, τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας επιδικάζονται υπέρ του Εναγόμενου/Αιτητή και εναντίον των Εναγόντων/Καθ' ων η Αίτηση όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ...................... Λ. Δημητριάδου - Ανδρέου, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον: Πρωτοκολλητής /ΛΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο