Κ P CHRISTOU DEVELOPERS LTD ν. GRAIG STUART JONES κ.α., Αρ. Αγωγής: 1432/11, 10 Φεβρουαρίου, 2012

(2004)1(Γ) Α.Α.Δ 1863). Πρέπει επίσης να υπογραμμιστεί ότι κάθε κλητήριο ένταλμα μετά την καταχώρηση του θα πρέπει να επιδοθεί στον εναγόμενο. Η προαπαιτούμενη άδεια του Δικαστηρίου με βάση τη Δ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας διαχωρίζει τα κλητήρια εντάλματα σε εκείνα που επιδίδονται εντός της δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων και σε εκείνα που μπορούν να επιδοθούν εκτός της δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων. Εφαρμόζοντας τις πρόνοιες της Δ.6 το Δικαστήριο ελέγχει εκ των προτέρων την ύπαρξη δικαιοδοσίας για την εκδίκαση συγκεκριμένης υπόθεσης. Κάτω από αυτές τις προϋποθέσεις και δεδομένου ότι το κλητήριο δεν θα επιδοθεί με βάση τις πρόνοιες της Δ.5 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία ρυθμίζει την επίδοση κλητηρίου εντάλματος εντός της δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων παρεπόμενα τυγχάνει εφαρμογής και η Δ.5Α η οποία προνοεί για την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος με υποκατάστατο τρόπο. Ακόμα κάτι που θα πρέπει να σημειωθεί είναι ότι η μη συμμόρφωση με τις πρόνοιες της Δ.6 και η απευθείας επίδοση κλητηρίου εντάλματος εκτός δικαιοδοσίας, χωρίς την προηγούμενη άδεια του Δικαστηρίου θα είχε ως αποτέλεσμα να καλείται ο αλλοδαπός διάδικος να εμφανιστεί στο Δικαστήριο χωρίς να καθορίζεται ο χρόνος εντός του οποίου έχει τη δυνατότητα να καταχωρήσει εμφάνιση. Η Δ.6 θ.5 προνοεί τα ακόλουθα: «Οιονδήποτε διάταγμα που δίδει δικαίωμα για τέτοια επίδοση ή ειδοποίηση θα πρέπει να ορίζει τον χρόνον εντός του οποίου ο Εναγόμενος θα καταχωρεί εμφάνιση μετά την επίδοση ή ειδοποίηση και ο χρόνος θα εξαρτάται από τον τόπον ή την χώραν όπου θα γίνει η επίδοση ή θα δοθεί η ειδοποίηση. Το διάταγμα θα πρέπει επίσης να περιέχει οδηγίας ότι αν ο Εναγόμενος δεν καταχωρήσει εμφάνιση εντός του καθορισθέντος χρόνου, ειδοποίηση οιαδήποτε αιτήσεως στην αγωγή να μπορεί να δίδεται δια αναρτήσεως αντιγράφου στον Πίνακα του Δικαστηρίου.» Η ευχέρεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας αποτελεί εξαίρεση και είναι γι' αυτό που απαιτείται προηγούμενη άδεια του Δικαστηρίου (βλ. E. Philippou Ltd v. Littner Hompton Ltd

(1984)1 CLR 716). Επιπρόσθετα μπορεί να ειπωθεί ότι η απευθείας επίδοση του κλητηρίου εντάλματος, χωρίς την προηγούμενη άδεια του Δικαστηρίου, θα αποστερούσε από τον αλλοδαπό διάδικο το δικαίωμα του να ζητήσει την ακύρωση του Διατάγματος με το οποίο χορηγήθηκε η άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας και να αμφισβητήσει την επέκταση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου που το εξέδωσε. Η Δ.2 θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία προνοεί για τη σφράγιση του κλητηρίου εντάλματος που θα επιδοθεί εκτός δικαιοδοσίας, καθώς και η Δ.6 έχουν ως πρότυπο τους παλαιούς αγγλικούς δικονομικούς θεσμούς. Σύμφωνα δε με την πρακτική όπως αναφέρεται και στο Σύγγραμμα The Annual Practice 1958 αιτήσεις για άδεια έκδοσης και επίδοσης κλητηρίου εκτός δικαιοδοσίας δύνανται να υποβληθούν είτε μαζί είτε ξεχωριστά. Οι ενάγοντες στην παρούσα περίπτωση επέλεξαν να ζητήσουν αρχικά τη σφράγιση του κλητηρίου εντάλματος παραλείποντας όμως στη συνέχεια να εξασφαλίσουν την άδεια του Δικαστηρίου για επίδοση του κλητηρίου εντάλματος και/ή της ειδοποίησης του κλητηρίου εκτός δικαιοδοσίας καθώς και παρεπόμενα την υποκατάστατο επίδοση του. Η θέση των εναγόντων ότι με βάση το γράμμα και το πνεύμα του κανονισμού 1393/07 δεν απαιτείται η προηγούμενη άδεια του Δικαστηρίου για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας δεν θεωρώ ότι βρίσκει έρεισμα στις διατάξεις του εν λόγω Κανονισμού. Είναι δεδομένο, και ο ίδιος ο ΕΚ.1393/07 φαίνεται να το αναγνωρίζει ότι σε κάθε χώρα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξακολουθούν να ισχύουν ακόμα, διαφορετικοί κανόνες. Η Κυπριακή Δημοκρατία, με βάση τους δικούς της δικονομικούς Κανονισμούς, καθόρισε ότι στις περιπτώσεις που κλητήριο ένταλμα θα επιδοθεί εκτός δικαιοδοσίας απαιτείται η προηγούμενη άδεια του Δικαστηρίου. Οι αρχές που απορρέουν από την νομολογία μας σε σχέση με την επέκταση της δικαιοδοσίας των Δικαστηρίων της Δημοκρατίας εξακολουθούν να ισχύουν. Η Δ.6 παραμένει σε ισχύ χωρίς να έχει τροποποιηθεί ή αντικατασταθεί από το αρμόδιο προς τούτο θεσμικό όργανο, έτσι ώστε, να εξομοίωνε τους διαδίκους από κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τους διαδίκους που διαμένουν στη Δημοκρατία όπως έγινε στην περίπτωση της Δ.60 των διαδικαστικών Κανονισμών που προνοεί την παροχή ασφάλειας εξόδων. Η εφαρμογή του ΕΚ1393/07 δεν έχει καταργήσει τη Δ.6 των Διαδικαστικών Κανονισμών όπως ουσιαστικά είναι η εισήγηση της πλευράς των εναγόντων. Εξετάζοντας το σκοπό του Κανονισμού (ΕΚ)1393/07 όπως διακηρύσσεται ήδη στο προοίμιο του, είναι να βελτιώσει και να επιταχύνει τη διαβίβαση και την επίδοση ή κοινοποίηση δικαστικών και εξώδικων πράξεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις των κρατών μελών. Η επέκταση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου και η επίδοση του κλητηρίου και/ή της ειδοποίησης αυτού εκτός δικαιοδοσίας είναι ζήτημα που ασφαλώς αποφασίζεται με βάση τα ισχύοντα στο κάθε κράτος μέλος. Ο Κανονισμός διευκολύνει την με ασφαλή τρόπο επίδοση των δικαστικών πράξεων των κρατών μελών, αφού πρώτα το Δικαστήριο του κράτους μέλους, ασκώντας τις εξουσίες που του παρέχει το εσωτερικό δίκαιο, αποφασίσει να επεκτείνει την δικαιοδοσία του και να επιτρέψει την επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Ο Κανονισμός αποτελεί ουσιαστικά το μηχανισμό και το μέσο για να επιτευχθεί η καλύτερη και ταχύτερη διαβίβαση των δικαστικών και εξώδικων πράξεων μεταξύ των κρατών μελών. Συγκεκριμένα, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 2 του προοιμίου του σκοπείται η ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς η οποία απαιτεί την καλύτερη και ταχύτερη διαβίβαση μεταξύ των κρατών μελών των δικαστικών και εξώδικων πράξεων που επιδίδονται σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις. Συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω, κρίνω ότι ο ΕΚ1393/07, ο οποίος αποσκοπεί στην εξυπηρέτηση συγκεκριμένων σκοπών, δεν έρχεται σε σύγκρουση έτσι ώστε να υπερισχύει και να παρακάμπτει τη Δ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, με αποτέλεσμα κλητήριο ένταλμα που καταχωρείται στα Κυπριακά Δικαστήρια να επιδίδεται απευθείας σε πρόσωπο που βρίσκεται στο εξωτερικό χωρίς προηγουμένως να εξεταστεί από το Δικαστήριο αν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του εσωτερικού νόμου και των Κανονισμών που επιτρέπουν την επέκταση της δικαιοδοσίας του. Το άρθρο 4.1 του ΕΚ1393/07 που προνοεί ότι οι δικαστικές πράξεις διαβιβάζονται απευθείας και το ταχύτερο δυνατό μεταξύ των υπηρεσιών που ορίζονται βάσει του άρθρου2 καθορίζει το τρόπο διαβίβασης των δικαστικών εγγράφων μεταξύ των συγκεκριμένων υπηρεσιών αλλά δεν ερμηνεύεται έτσι ώστε να παρακάμπτονται και να παραγνωρίζονται οι νομοθεσίες και κανονισμοί που εξακολουθούν να ισχύουν στο κάθε κράτος μέλος. Με βάση όλα όσα προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω, στην υπό εξέταση περίπτωση, όπου οι εναγόμενοι είναι αλλοδαποί και βρίσκονται εκτός της δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων, οι ενάγοντες πριν την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος όφειλαν να εξασφαλίσουν την απαιτούμενη από τους θεσμούς άδεια του Δικαστηρίου. Κρίνεται συνεπώς ότι το κλητήριο ένταλμα δεν έχει επιδοθεί και/ή δεν έχει επιδοθεί νομότυπα στον εναγόμενο 1. Ως αποτέλεσμα τούτου κρίνω ότι οι ενάγοντες δεν νομιμοποιούνται να προχωρήσουν με απόδειξη της υπόθεσης τους εναντίον του. (Υπ.) .................. Στ. Λουκίδου-Βασιλείου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο