ΚΩΣΤΑ ΜΙΧΑΗΛ ΛΕΙΒΑΔΙΩΤΗ ΛΤΔ κ.α. ν. ΜΙΧΑΛΗ ΚΑΙΛΗ, Αρ. Αγωγής: 2872/2009, 20 Φεβρουαρίου, 2012

ΚΩΣΤΑ ΜΙΧΑΗΛ ΛΕΙΒΑΔΙΩΤΗ ΛΤΔ κ.α. ν. ΜΙΧΑΛΗ ΚΑΙΛΗ, Αρ. Αγωγής: 2872/2009, 20 Φεβρουαρίου, 2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2012:A44 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου Αντωνίου, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 2872/2009 Μεταξύ:

1. ΚΩΣΤΑ ΜΙΧΑΗΛ ΛΕΙΒΑΔΙΩΤΗ ΛΤΔ
2. P.S. ATLANTAS DEVELOPERS LTD
3. KENNEDY HOTELS LTD Εναγόντων -και- ΜΙΧΑΛΗ ΚΑΙΛΗ Εναγομένου ----------------------------------------- Αρ. Αγωγής: 2870/2009 Μεταξύ:
4. ΚΩΣΤΑ ΜΙΧΑΗΛ ΛΕΙΒΑΔΙΩΤΗ ΛΤΔ
5. P.S. ATLANTAS DEVELOPERS LTD
6. KENNEDY HOTELS LTD Εναγόντων -και-
7. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΧΑΛΛΟΥΜΑ
8. ΠΑΝΙΚΟΥ ΑΔΑΜΟΥ Εναγομένων ----------------------------------------- Αρ. Αγωγής: 2871/2009 Μεταξύ:
9. ΚΩΣΤΑ ΜΙΧΑΗΛ ΛΕΙΒΑΔΙΩΤΗ ΛΤΔ
10. P.S. ATLANTAS DEVELOPERS LTD
11. KENNEDY HOTELS LTD Εναγόντων -και-
12. Σ. ΣΑΚΚΑΣ ΕΡΓΟΛΑΒΟΣ ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ ΛΙΜΙΤΕΔ
13. ΣΤΑΥΡΟΥ ΣΑΚΚΑ Εναγομένων ----------------------------------------- Αρ. Αγωγής: 2874/2009 Μεταξύ:
14. ΚΩΣΤΑ ΜΙΧΑΗΛ ΛΕΙΒΑΔΙΩΤΗ ΛΤΔ
15. P.S. ATLANTAS DEVELOPERS LTD
16. KENNEDY HOTELS LTD Εναγόντων -και-
17. ΜΑΚΗΣ ΜΑΤΘΑΙΟΥ ΛΤΔ
18. ΜΑΚΗ ΜΑΤΘΑΙΟΥ Εναγομένων ----------------------------------------- Αρ. Αγωγής: 2875/2009 Μεταξύ:
19. ΚΩΣΤΑ ΜΙΧΑΗΛ ΛΕΙΒΑΔΙΩΤΗ ΛΤΔ
20. P.S. ATLANTAS DEVELOPERS LTD
21. KENNEDY HOTELS LTD Εναγόντων -και- ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΤΣΑΚΚΟΥΡΜΑ Εναγομένου ----------------------------------------- Αρ. Αγωγής: 2876/2009 Μεταξύ:
22. ΚΩΣΤΑ ΜΙΧΑΗΛ ΛΕΙΒΑΔΙΩΤΗ ΛΤΔ
23. P.S. ATLANTAS DEVELOPERS LTD
24. KENNEDY HOTELS LTD Εναγόντων -και- ΓΙΑΝΝΑΚΗ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗ Εναγομένου Ημερομηνία: 20 Φεβρουαρίου, 2012 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κ. Μιχ. Κυριακίδης (για να ακούσει απόφαση κα Λιασίδου) Για Εναγόμενους στις Αγωγές Αρ.2872/2009, 2870/2009, 2871/2009 και 2874/2009: κ. Πουτζιουρής (για να ακούσει απόφαση κ. Πασιουρτίδης) Για Εναγόμενο στην Αγωγή Αρ.2875/2009: κ. Κούρτης (για να ακούσει απόφαση κ. Πασιουρτίδης) Για Εναγόμενο στην Αγωγή Αρ.2876/2009: κ. Πουτζιουρής και κ. Ιωάννου (για να ακούσει απόφαση κ. Πασιουρτίδης) Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι Ενάγουσες Εταιρείες με τις αγωγές τους, οι οποίες συνεκδικάσθηκαν, ζητούν από το Δικαστήριο την έκδοση διατάγματος που να διατάσσει τους Εναγόμενους ή/και οποιονδήποτε υπάλληλο ή/και εντολοδόχο τους, να εγκαταλείψουν τα ακίνητα ή να παύσουν να επεμβαίνουν στα ακίνητα ή και να κατεδαφίσουν και απομακρύνουν οποιαδήποτε υποστατικά ή/και παραπήγματα ή/και οποιαδήποτε κινητά τα οποία υπάρχουν εντός των ακινήτων, τα οποία αφορούν οι αγωγές, και όπως παραδώσουν κενή και ελεύθερη την κατοχή όλων των ακινήτων. Επιπρόσθετα, ζητούν αποζημιώσεις, για κάθε ένα από τα ακίνητα ξεχωριστά, από 04/09/2009 μέχρι την άρση της παράνομης επέμβασης. Οι Ενάγουσες Εταιρείες, σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησής τους, από το Σεπτέμβριο 2004 δικαιούνταν στην εγγραφή και στις 04/09/2009 είχαν γίνει ιδιοκτήτες ή/και συνιδιοκτήτες, των έξι ακινήτων με Αριθμούς Εγγραφής 6/306, Φ/Σχ.40/560502, Τμήμα 6, Τεμ.269, στην οδό Κυρίλλου Β 44 στην ενορία Σωτήρος, Αριθμό Εγγραφής 6/183, Φ/Σχ.40/560502, Τμήμα 6, Τεμ.182, στην τοποθεσία Περβολιές ή Περβόλες στην ενορία Σωτήρος στη Λάρνακα, Αριθμό Εγγραφής 6/271, Φ/Σχ.40/560502, Τμήμα 6, Τεμ.251, στην τοποθεσία Περβολιές στην ενορία Σωτήρος στη Λάρνακα, Αριθμό Εγγραφής 6/270, Φ/Σχ.40/560502, Τμήμα 6, Τεμ.250, στην τοποθεσία Περβολιές, ενορία Σωτήρος στη Λάρνακα, Αριθμό Εγγραφής 6/271, Φ/Σχ.40560502, Τμήμα 6, Τεμάχιο 251, στην τοποθεσία Περβολιές, στην ενορία Σωτήρος στη Λάρνακα, Αριθμό Εγγραφής 6/183, Φ/Σχ.40/560502, Τμήμα 6, Τεμ.182, στην τοποθεσία Περβόλες, της ενορίας Σωτήρος στη Λάρνακα. Το Σεπτέμβριο του 2009 οι Εναγόμενοι, χωρίς τη συγκατάθεση ή/και συναίνεση ή/και έγκριση των Εναγουσών Εταιρειών, εισήλθαν ή/και εξακολουθούσαν να παραμένουν ή/και να επεμβαίνουν στα ακίνητα ή/και ανήγειραν ή/και διατήρησαν ή/και κατείχαν υποστατικά ή/και παραπήγματα εντός των ακινήτων και εξακολουθούν μέχρι σήμερα να κατέχουν μέρος από τα συγκεκριμένα ακίνητα παράνομα και χωρίς δικαίωμα. Οι Ενάγουσες Εταιρείες κάλεσαν επανειλημμένα τους Εναγόμενους να εγκαταλείψουν τα ακίνητα ή/και να παύσουν να επεμβαίνουν στα ακίνητα αυτά και να παραδώσουν στις Ενάγουσες Εταιρείες κενή και ελεύθερη την κατοχή τους, πλην όμως αρνήθηκαν να το πράξουν και εξακολουθούν να κατέχουν και να επεμβαίνουν στα συγκεκριμένα ακίνητα. Λόγω ακριβώς αυτής της πράξης των Εναγομένων, οι Ενάγουσες Εταιρείες υπέστησαν και συνεχίζουν να υπόκεινται ζημιά ίση με τη μηνιαία ενοικιαστική αξία του κάθε ακινήτου. Στην Αγωγή Αρ.2872/2009 η ενοικιαστική αξία του ακινήτου ήταν €16.500-, στην Αγωγή Αρ.2870/2009 η ενοικιαστική αξία του ακινήτου καθορίστηκε στα €5.833-, στην Αγωγή Αρ.2871/2009 η ενοικιαστική αξία του ακινήτου καθορίστηκε στα €3.333-, στην Αγωγή Αρ.2874/2009 η ενοικιαστική αξία του ακινήτου καθορίστηκε στα €7.083-, στην Αγωγή Αρ.2875/2009 η ενοικιαστική αξία καθορίστηκε στα €3.333-, στην Αγωγή Αρ.2876/2009 η ενοικιαστική αξία καθορίστηκε στα €5.833-. Οι Εναγόμενοι καταχώρησαν Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης, στην οποία εγείρουν υπό μορφή προδικαστικής ένστασης ότι η Έκθεση Απαίτησης των Εναγουσών Εταιρειών δεν αποκαλύπτει οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα. Επιπρόσθετα, ισχυρίζονται ότι τα επίδικα ακίνητα είναι τουρκοκυπριακά και είναι υπό την κηδεμονία του Κηδεμόνα Τουρκοκυπριακών Περιουσιών. Οι Εναγόμενοι είχαν την άδεια χρήσης των συγκεκριμένων ακινήτων ή/και μίσθωσής τους ή/και κάρπωσής τους από τον Κηδεμόνα, έναντι οικονομικού ανταλλάγματος και είναι οι νόμιμοι κάτοχοί τους εδώ και αρκετά χρόνια. Κατέχουν τα συγκεκριμένα ακίνητα ειρηνικά και ανενόχλητα, χωρίς οποιαδήποτε παρέμβαση από τις Ενάγουσες Εταιρείες ή/και τον προηγούμενο ιδιοκτήτη και έχουν προβεί σε έξοδα ή/και σε κόπους για τη μετατροπή των ακινήτων σε χρησιμοποιήσιμη κατάσταση. Είναι περαιτέρω η θέση τους ότι ουδέποτε κλήθηκαν από τις Ενάγουσες Εταιρείες να εγκαταλείψουν τα επίδικα τεμάχια. Επιπρόσθετα, ισχυρίζονται ότι οι Ενάγουσες Εταιρείες δεν υπέστηκαν οποιαδήποτε ζημιά και οι οποιεσδήποτε ισχυριζόμενες ζημιές είναι εξωπραγματικές και ανύπαρκτες. Κατά τη δική τους θέση, τα επίδικα ακίνητα είναι τουρκοκυπριακής ιδιοκτησίας και εγκαταστάθηκαν σε αυτά, εδώ και πολλά χρόνια, με την άδεια ή/και την ανοχή ή/και με τη ρητή ή/και με την εξυπακουόμενη συναίνεση του τουρκοκύπριου ιδιοκτήτη και ουδέποτε οχλήθηκαν από τους ιδιοκτήτες να εγκαταλείψουν τα ακίνητα. Ισχυρίζονται ότι οι Ενάγουσες Εταιρείες έχουν επωφεληθεί από την κατοχή των επίδικων ακινήτων από τους Εναγόμενους. Ο Εναγόμενος, στην Αγωγή Αρ.2872/2009, ισχυρίζεται ότι είναι οικογενειάρχης, πρόσφυγας 68 ετών, πατέρας πέντε παιδιών και κατάγεται από τη Λύση, στην οποία έχει μεγάλη ακίνητη ιδιοκτησία. Λόγω της προσφυγιάς, δραστηριοποιήθηκε εκ νέου οικονομικά σε μια προσπάθεια να συντηρήσει την οικογένειά του και να αποκαταστήσει τα παιδιά του, εξασκώντας το επάγγελμα του γεωργού. Βρήκε το συγκεκριμένο τουρκοκυπριακό ακίνητο για να ασκήσει το επάγγελμά του και για να εγκατασταθεί επαγγελματικά, με κόστος αρκετών χιλιάδων ευρώ, λόγω του ότι ήταν σε μη χρησιμοποιήσιμη κατάσταση, ξόδεψε €15.000- σε επιχωματώσεις για τη μετατροπή του ακινήτου σε καλλιεργήσιμη ή/και αξιοποιήσιμη γη, €2.000- για τα γραφεία και τα υποστατικά που ανεγέρθηκαν, €2.000- για την εκσκαφή φρεατίου, €30.000- για το κόστος των δέντρων που φυτεύτηκαν και €2.500- το κόστος της ηλεκτροδότησης. Το επίδικο ακίνητο του αποφέρει εισοδήματα ύψους €10.000- το χρόνο. Είναι ο δικός του ισχυρισμός ότι εάν οι Ενάγουσες Εταιρείες πετύχουν στην αγωγή τους θα πλουτίσουν αδικαιολόγητα από την καλυτέρευση της κατάστασης του επίδικου ακινήτου. Ο ίδιος είχε ρητή ή/και εξυπακουόμενη άδεια κατοχής από τον τουρκοκύπριο ιδιοκτήτη του ακινήτου, πολύ πριν την αγορά του από τις Ενάγουσες Εταιρείες, πράγμα το οποίο γνώριζαν οι Ενάγουσες Εταιρείες. Επιπρόσθετα, ισχυρίζεται ότι οι Ενάγουσες Εταιρείες έχουν παραιτηθεί από την αξίωση ή/και τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους, αφού με τις πράξεις τους ή/και τη συμπεριφορά τους, έχουν δεσμευτεί από τις πράξεις, υποσχέσεις ή/και παραλείψεις του προκατόχου τους. Καταλήγει, ότι οι Ενάγουσες Εταιρείες απέκτησαν την κυριότητα του επίδικου ακινήτου παράνομα και παραθέτοντας αναληθή στοιχεία στις Αρμόδιες Κυβερνητικές Αρχές. Ο Εναγόμενος, στην Αγωγή Αρ.2872/2009, ζητά από το Δικαστήριο, ως Ανταπαίτηση, διάταγμα του Δικαστηρίου που να απορρίπτει την αγωγή ενώ ως διαζευκτική θεραπεία ζητά το ποσό των ειδικών αποζημιώσεων ύψους €51.500-, πλέον €10.000-, ως απώλεια εισοδημάτων του, για κάθε χρόνο, άσκησης του επαγγέλματός του. Όσον αφορά την Αγωγή Αρ.2870/2009, οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι είναι και οι δύο πρόσφυγες, ο Εναγόμενος 1 κατάγεται από την Τρεμετουσιά και ο Εναγόμενος 2 από τη Μακράσυκα. Εργάζονται από 13 ετών ως μηχανικοί αυτοκινήτων μαζί και κατείχαν και οι δύο ακίνητη ιδιοκτησία στις τουρκοκρατούμενες περιοχές. Σε μια προσπάθεια να συντηρήσουν την οικογένειά τους δραστηριοποιήθηκαν εκ νέου οικονομικά, μετά το 1974, ανοίγοντας γκαράζ αυτοκινήτων σε ενοικιαζόμενο χώρο. Υποχρεώθηκαν όμως να εγκαταλείψουν το συγκεκριμένο χώρο και γι' αυτό αποτάθηκαν στη Διοίκηση Τουρκοκυπριακών Περιουσιών, ζητώντας να τους παραχωρηθεί κάποιο ακίνητο στο οποίο να εγκατασταθούν επαγγελματικά. Τους υποδείχθηκε το επίδικο ακίνητο, στο οποίο βρίσκονται μέχρι σήμερα και στο οποίο έχουν επενδύσει αρκετά χρήματα για να μπορούν να το χρησιμοποιήσουν. Καθ' όλη τη διάρκεια της εκτέλεσης των εργασιών τους στο συγκεκριμένο ακίνητο, πληρώνουν όλους τους φόρους τους και ανανεώνουν τις επαγγελματικές τους άδειες. Είναι περαιτέρω η θέση τους, ότι οι ίδιοι έχουν ξοδέψει €52.000- για επιχωματώσεις του επίδικου ακινήτου, για τη μετατροπή του σε χρησιμοποιήσιμη ή και καλλιεργήσιμη ή και αξιοποιήσιμη κατάσταση, ποσό το οποίο και ανταπαιτούν. Στην Αγωγή Αρ.2871/2009 ο Εναγόμενος 2 ισχυρίζεται ότι είναι πρόσφυγας από το Μαραθόβουνο της επαρχίας Αμμοχώστου. Μετά το 1974 εξασκεί το επάγγελμα του εργολάβου οικοδομών μέσω της Εναγομένης 1 και μεταξύ άλλων ενοικιάζει καλούπια και κάδους απορριμμάτων. Για την εκτέλεση των εργασιών της Εναγομένης 1 βρήκε το επίδικο τουρκοκυπριακό ακίνητο και εγκαταστάθηκε σε μέρος του συγκεκριμένου ακινήτου, με κόστος αρκετών χιλιάδων ευρώ. Ξόδεψαν, οι Εναγόμενοι, για τη μετατροπή του επίδικου ακινήτου σε χρησιμοποιήσιμη κατάσταση, το ποσό των €10.251,61 για επιχωματώσεις και το ποσό των €25.629,02 για γραφεία ή/και υποστατικά που οικοδόμησαν στο επίδικο ακίνητο. Ανταπαιτεί το ποσό των €6.000- για το κόστος επιχωμάτωσης και €15.000- για το κόστος ανέγερσης γραφείου. Στην Αγωγή Αρ.2874/2009, ο Εναγόμενος 2 ισχυρίζεται ότι είναι οικογενειάρχης, πρόσφυγας από την Άχνα και ασχολείται με τις φορτοεκφορτώσεις. Μετά το 1974 ασκεί το επάγγελμά του μέσω της Εναγομένης 1 και βρήκε το επίδικο τουρκοκυπριακό ακίνητο στο οποίο εγκαταστάθηκε, με κόστος αρκετών χιλιάδων ευρώ. Ξόδεψαν, οι Εναγόμενοι 1 και 2, για τη μετατροπή του επίδικου ακινήτου σε χρησιμοποιήσιμη κατάσταση, το ποσό των Λ.Κ.15.000- ήτοι €25.629,02 για επιχωματώσεις και το ποσό των Λ.Κ.25.000- ήτοι €42.715,03 για τα γραφεία ή τα υποστατικά τα οποία οικοδόμησαν στο συγκεκριμένο ακίνητο, ποσά τα οποία ανταπαιτούν. Στην Αγωγή Αρ.2875/2009 ο Εναγόμενος ισχυρίζεται ότι είναι οικογενειάρχης πρόσφυγας, πατέρας τεσσάρων παιδιών και κατείχε ακίνητη περιουσία στην Αμμόχωστο. Μετά το 1974 εγκαταστάθηκε στη Λάρνακα και εξασκεί το επάγγελμα του μηχανικού αυτοκινήτων. Ο Εναγόμενος, λόγω της προσφυγιάς, βρήκε το συγκεκριμένο τουρκοκυπριακό ακίνητο για την άσκηση του επαγγέλματός του, για να εγκατασταθεί επαγγελματικά. Εγκαταστάθηκε σε μέρος του συγκεκριμένου ακινήτου, ξοδεύοντας €25.000- για επιχωματώσεις του επίδικου ακινήτου και €716.000- για την ανέγερση γραφείου και υποστατικών. Επίσης έχει απώλεια εισοδημάτων €15.000- για κάθε χρόνο εξάσκησης του επαγγέλματος μηχανικού αυτοκινήτων, ποσά τα οποία και ανταπαιτεί. Στην Αγωγή Αρ.2876/2009, ο Εναγόμενος ισχυρίζεται ότι είναι οικογενειάρχης, πατέρας τεσσάρων παιδιών, πρόσφυγας από το Βαρώσι. Μετά το 1974 δραστηριοποιήθηκε εκ νέου οικονομικά στη Λάρνακα, ασκώντας το επάγγελμα μηχανικού αυτοκινήτων. Για την άσκηση του επαγγέματός του εγκαταστάθηκε σε μέρος των επίδικων ακινήτων, ξοδεύοντας για τη μετατροπή του επίδικου ακινήτου σε χρησιμοποιήσιμη ή/και αξιοποιήσιμη κατάσταση Λ.Κ.23.000- ήτοι €39.297,83, Λ.Κ.2.000- ήτοι €3.417,20 για την ανέγερση γραφείων ή/και υποστατικών και Λ.Κ.5.000- ήτοι €8.543- για δρόμους και δάπεδα, ποσά τα οποία και ανταπαιτεί. Η μαρτυρία που δόθηκε για όλες τις αγωγές ήταν κοινή. Για τις Ενάγουσες Εταιρείες μαρτυρία δόθηκε από έξι μάρτυρες. Πρώτος έδωσε μαρτυρία ο κ. Προδρομής (Μ.Ε.1), ο οποίος εργάζεται στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λάρνακας. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, ο ίδιος έχει πρόσβαση στα αρχεία του Κτηματολογίου Λάρνακας, τα οποία συμπεριλαμβάνουν και τα αρχεία ιδιοκτησίας. Είχε στην κατοχή του τους τίτλους ιδιοκτησίας των επίδικων ακινήτων. Ήταν η θέση του ότι το ακίνητο με Αριθμό Εγγραφής 6183, Φ/Σχ.40/560502, Τμήμα 6, Τεμάχιο 182, είχε εγγραφεί στις 04/09/2009 επ' ονόματι των ΚΩΣΤΑ ΜΙΧΑΗΛ ΛΕΙΒΑΔΙΩΤΗ ΛΤΔ, P.S. ATLANTAS DEVELOPERS LTD και KENNEDY HOTELS LTD. Για το συγκεκριμένο ακίνητο εκδόθηκε νέος τίτλος στις 20/04/2011 και δόθηκε νέος αριθμός εγγραφής, 12843 και νέος αριθμός τεμαχίου
25. Κατέθεσε το νέο τίτλο εγγραφής ως Τεκμήριο
26. Το ίδιο είχε γίνει και για τα υπόλοιπα ακίνητα, των οποίων τους τίτλους εγγραφής κατέθεσε ως Τεκμήρια 2, 3 και
27. Υποστήριξε ότι μέχρι και σήμερα οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες όλων των τεμαχίων είναι οι ίδιοι, δηλαδή οι τρεις Εταιρείες. Εξήγησε ότι οι Αγωγές Αρ.2871/2009 και 2875/2009 αφορούν το ίδιο ακίνητο και το ίδιο ισχύει για τις Αγωγές Αρ.2870/2009 και 2876/2009 αφορούν το ίδιο ακίνητο. Αντεξεταζόμενος, ήταν η θέση του ότι τα συγκεκριμένα ακίνητα είχαν μεταβιβαστεί στο όνομα των Εναγουσών Εταιρειών στις 07/08/
28. Ο προηγούμενος ιδιοκτήτης των ακινήτων ήταν ο Ibrahim Moustafa Vaiz, ο οποίος είναι τουρκοκύπριος. Ερωτηθείς, υποστήριξε ότι ήταν σε θέση να γνωρίζει ότι για τέτοιου είδους μεταβιβάσεις χρειάζεται κάποια άδεια από τον Κηδεμόνα Τουρκοκυπριακών Περιουσιών. Όμως, δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει κατά πόσο για τη μεταβίβαση των επίδικων ακινήτων είχε δοθεί άδεια από τον Κηδεμόνα. Όσον αφορά το θέμα του κατά πόσο υπάρχουν οικοδομήματα εντός των επίδικων ακινήτων, ήταν η θέση του ότι στο ακίνητο που αφορά το Τεκμήριο 3, αναγράφεται στον τίτλο ότι υπάρχει ισόγεια κατοικία, όμως δεν γνώριζε αν υφίσταται σήμερα και στο ακίνητο που αφορά το Τεκμήριο 4, υπάρχουν σχεδιασμένα δύο κτίρια στο σχέδιο, τα οποία δεν αναγράφονται στον τίτλο. Ο ίδιος δεν είχε κάνει επιτόπια επίσκεψη στα ακίνητα, γι' αυτό και δεν γνώριζε αν οι συγκεκριμένες οικοδομές υφίστανται μέχρι σήμερα ή αν αυτά κατέχονται από τρίτα πρόσωπα. Δεύτερος έδωσε μαρτυρία ο κ. Βαρναβίδης (Μ.Ε.2), ο οποίος είναι διευθυντής της Ενάγουσας Εταιρείας 2 και γραμματέας της Ενάγουσας Εταιρείας
29. Όταν του υποδείχθηκαν τα Τεκμήρια 1-4, ισχυρίστηκε ότι τα συγκεκριμένα τεμάχια είχαν αγοραστεί από τις Ενάγουσες Εταιρείες και είχε ολοκληρωθεί η μεταβίβασή τους στο Κτηματολόγιο Λάρνακας. Είχε γίνει δημοσίευση της άδειας μεταβίβασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, μετά από απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών. Όσον αφορά την ενοικιαστική αξία των ακινήτων, είχε ζητηθεί εκτίμηση από τον εκτιμητή κ. Φιλώτα. Η συγκεκριμένη εκτίμηση απευθύνθηκε στον κ. Λειβαδιώτη, διευθυντή της Ενάγουσας Εταιρείας 1, η οποία είναι συνιδιοκτήτρια των κτημάτων. Η εκτίμηση κατατέθηκε ως Τεκμήριο Α προς Αναγνώριση. Ο ίδιος είχε επισκεφτεί προσωπικά πολλές φορές τα ακίνητα και είχε λάβει και φωτογραφίες οι οποίες αποκαλύπτουν τις επεμβάσεις στα κτήματα. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 5, δέσμη φωτογραφιών που αφορά το ακίνητο που περιγράφεται στην Αγωγή Αρ.2874/
30. Ως Τεκμήριο 6 κατατέθηκε δέσμη φωτογραφιών που αφορά το ακίνητο που περιγράφεται στην Αγωγή Αρ.2872/
31. Ως Τεκμήριο 7 κατατέθηκε δέσμη φωτογραφιών που αφορούσε το ακίνητο στην Αγωγή Αρ.2870/
32. Ως Τεκμήριο 8 κατατέθηκε δέσμη φωτογραφιών που αφορά το ακίνητο που περιγράφεται στην Αγωγή Αρ.2876/
33. Ως Τεκμήριο 9 κατατέθηκε δέσμη φωτογραφιών που αφορούσε το ακίνητο στην Αγωγή Αρ.2871/2009 και ως Τεκμήριο 10 κατατέθηκε δέσμη φωτογραφιών που αφορά το ακίνητο στην Αγωγή Αρ.2875/
34. Ήταν η δική του θέση ότι οι ιδιοκτήτες των τεμαχίων δεν είχαν δώσει τη συγκατάθεσή τους για να επεμβαίνουν οι Εναγόμενοι στα συγκεκριμένα τεμάχια. Ισχυρίστηκε ότι η σημερινή κατάσταση των τεμαχίων απεικονίζεται στις φωτογραφίες που κατατέθηκαν. Αντεξεταζόμενος, ισχυρίστηκε ότι οι Ενάγουσες Εταιρείες είχαν αγοράσει τα συγκεκριμένα τεμάχια, με γραπτή συμφωνία, το 2004 και η μεταβίβασή τους είχε γίνει τον Αύγουστο του
35. Είχε δοθεί προκαταβολή στον ιδιοκτήτη και αναμενόταν η έγκριση των Αρχών, του Υπουργείου Εσωτερικών και του Κτηματολογίου, για να προχωρήσει η μεταβίβαση, λόγω του ότι ο ιδιοκτήτης των ακινήτων ήταν τουρκοκύπριος. Ερωτηθείς, υποστήριξε ότι αδυνατούσαν να εισέλθουν στα κτήματα πριν την τελική μεταβίβαση, γιατί δεν είχε εξασφαλιστεί η ιδιοκτησία καθώς επίσης γιατί τους είχε λεχθεί ότι θα έπρεπε να περιμένουν. Είχε διαπιστωθεί ότι υπήρχαν άλλοι εντός των κτημάτων, οπόταν οι ίδιοι αδυνατούσαν να εισέλθουν στα ακίνητα. Όμως, είχαν διαβεβαιωθεί από τον ιδιοκτήτη των τεμαχίων, ότι ο ίδιος δεν είχε υπογράψει οποιαδήποτε συμφωνία για την παραχώρηση της κατοχής τους, ούτε και είχε δώσει οποιαδήποτε υπόσχεση σε οποιονδήποτε. Αυτοί που ήταν στα ακίνητα, σύμφωνα με τον τουρκοκύπριο ιδιοκτήτη, βρίσκονταν παράνομα σε αυτά. Ήταν η δική του θέση, ότι ο τουρκοκύπριος ιδιοκτήτης ήταν κάτοικος της Κυπριακής Δημοκρατίας και όχι κάτοικος τουρκοκρατούμενων περιοχών, αφού κατοικεί στο Πέργαμος. Ο ίδιος δεν γνώριζε αν οποιοσδήποτε από αυτούς που βρίσκονταν εγκατεστημένοι στα ακίνητα ήταν πρόσφυγας. Αυτό που γνώριζε ήταν ότι δεν είχαν άδεια από τον ιδιοκτήτη να βρίσκονται εντός των ακινήτων. Από ότι γνώριζε ο ίδιος, κανένας από τους κατόχους των συγκεκριμένων ακινήτων δεν είχε πάρει άδεια από τον Κηδεμόνα για να κατέχει το ακίνητο. Ζητήθηκε από τους κατόχους των ακινήτων να φύγουν από τα ακίνητα, το 2009, με την καταχώρηση των αγωγών, πλην όμως μέχρι και τώρα η φυσική κατοχή των ακινήτων δεν έχει επιτευχθεί. Ερωτηθείς κατά πόσο είχε ληφθεί άδεια από τον Κηδεμόνα Τουρκοκυπριακών Περιουσιών για τη μεταβίβαση, ήταν η δική του θέση ότι δεν γνώριζε κατά πόσο είχε ληφθεί τέτοια άδεια. Τρίτος έδωσε μαρτυρία ο Γιαννάκης Ιωάννου (Μ.Ε.3), ο οποίος εργάζεται στο Δήμο Λάρνακας, στο Τμήμα Παράνομων Οικοδομών. Ήταν η θέση του ότι όταν γίνεται κάποια καταγγελία ή υπάρχει υποψία ότι έχει ανεγερθεί παράνομο υποστατικό, είναι καθήκον του να ελέγξει, τόσο στα αρχεία του Δήμου καθώς και επί τόπου για το συγκεκριμένο παράπονο. Όσον αφορά άδειες οικοδομής, αυτές εμπίπτουν στις αρμοδιότητες του Δήμου. Όμως σε σχέση με τουρκοκυπριακά τεμάχια πρέπει, πριν να γίνει οποιαδήποτε αίτηση, να δοθεί άδεια από τον Κηδεμόνα Τουρκοκυπριακών Περιουσιών. Ο συγκεκριμένος μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε. Στη συνέχεια μαρτυρία δόθηκε από την Παρασκευή Πανούση (Μ.Ε.4), η οποία εργάζεται στον Έπαρχο Λάρνακας, στην Υπηρεσία Διαχείρισης Τουρκοκυπριακών Περιουσιών. Ερωτηθείσα, υποστήριξε ότι είχε παραχωρηθεί άδεια χρήσης το 1983 μόνο για το τεμάχιο 269, Φ/Σχ.40560/502 που αφορά το Τεκμήριο 3, στον κ. Μιχάλη Καϊλή, ως αρδεύσιμος κλήρος. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 11, αντίγραφο της άδειας παραχώρησης. Ήταν περαιτέρω η θέση της ότι δεν είχε δοθεί καμία άδεια σε σχέση με τα συγκεκριμένα τεμάχια σε οποιονδήποτε άλλο. Υποστήριξε, ότι ο κ. Καϊλής είχε ενημερωθεί από την Υπηρεσία Διαχείρισης Τουρκοκυπριακών Περιουσιών, ότι τα ακίνητα είχαν πωληθεί μετά από έγκριση του Κηδεμόνα και με την άδεια του Υπουργείου Εσωτερικών και ότι το συγκεκριμένο τεμάχιο δεν αποτελούσε πλέον τουρκοκυπριακή περιουσία και θα αφαιρείτο από την άδειά του, στην οποία περιλαμβανόταν και ακόμη ένα τεμάχιο. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 12, την επιστολή ενημέρωσης. Η ίδια γνώριζε ότι ο κ. Καϊλής είχε λάβει την επιστολή, γιατί είχε προβεί σε αίτηση για αντικατάσταση του κλήρου του. Αυτό ήταν το μόνο το οποίο έπραξε ο κ. Καϊλής και δεν αμφισβήτησε την απόφαση του Κηδεμόνα να παραχωρήσει άδεια για τη μεταβίβαση. Αντεξεταζόμενη, ισχυρίστηκε ότι εμπίπτει στα καθήκοντα των υπαλλήλων της Υπηρεσίας Διαχείρισης Τουρκοκυπριακών Περιουσιών, να γνωρίζουν τι συμβαίνει σε τουρκοκυπριακές περιουσίες. Η ίδια εργάζεται οκτώ χρόνια στη συγκεκριμένη Υπηρεσία και για τις υποθέσεις αυτές είχε ενημερωθεί από τα επίσημα έγγραφα που υπάρχουν στο φάκελο, καθώς και από Λειτουργούς του Υπουργείου Εσωτερικών. Ήταν η θέση της ότι η Υπηρεσία Διαχείρισης δεν είχε δικαιοδοσία στην περιουσία που είχε πωληθεί γιατί δεν ενέπιπτε στη διαχείριση του κράτους μετά την πώληση. Η Υπηρεσία υπέχει, ήταν η θέση της, υποχρέωση να ενημερώσει για την πώληση της περιουσίας και για το γεγονός ότι ο ιδιοκτήτης είναι άλλος και όχι τουρκοκύπριος. Ερωτηθείσα, ισχυρίστηκε ότι υπήρξε επίσημη έγκριση της αγοραπωλησίας από το Υπουργείο, η οποία στάλθηκε στο Κτηματολόγιο. Ενημερώθηκε ο κάτοχος του ακινήτου, που καταγράφεται στο Τεκμήριο 3, για την πώληση και γίνονται προσπάθειες για αντικατάσταση του συγκεκριμένου κλήρου. Κατά τη δική της άποψη, η ευθύνη του Κηδεμόνα εκτείνεται μόνο στο να ενημερώσει τον κάτοχο τουρκοκυπριακής γης ότι εγκρίθηκε η αγοραπωλησία, δεν είχε υποχρέωση, το Τμήμα, να ζητήσει από τον κάτοχο να φύγει από τη συγκεκριμένη περιουσία. Η ίδια σε μια επίσκεψή της είχε διαπιστώσει ότι στο συγκεκριμένο τεμάχιο είχε εποχιακές καλλιέργειες, κάποια δέντρα και ελιές. Εξήγησε ότι η άδεια χρήσης που είχε παραχωρηθεί στον κ. Καϊλή δεν είχε ακυρωθεί, αλλά είχε τροποποιηθεί με την αφαίρεση του συγκεκριμένου ακινήτου που είχε πωληθεί. Ισχυρίστηκε ότι ο Κηδεμόνας αποφασίζει κατά πόσο θα αντικατασταθεί ο κλήρος πριν τη μεταβίβαση του πωληθέντος ακινήτου. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, δεν υπήρχε όρος για αντικατάσταση του κλήρου πριν τη μεταβίβαση. Υποστήριξε ότι η ίδια δεν μπορούσε να γνωρίζει κατά πόσο οι υπόλοιποι Εναγόμενοι είχαν την άδεια του τουρκοκύπριου ιδιοκτήτη για να εισέλθουν στα ακίνητα. Ήταν η θέση της ότι κρατούσαν τουρκοκυπριακή γη χωρίς την επίσημη έγκριση και χωρίς την άδεια του Κηδεμόνα, δηλαδή παράνομα. Επόμενος μάρτυρας ήταν ο Αντώνης Αντωνίου (Μ.Ε.5), ο οποίος είναι τοπογράφος μηχανικός στο επάγγελμα και είναι διευθυντής της εταιρείας «ΕΔΑΦΟΜΕΤΡΙΚΗ LABCOM LTD». Από το 1983 ασκεί το επάγγελμα του τοπογράφου. Του είχε ζητηθεί η ετοιμασία μελέτης για την αποτύπωση και την καταγραφή των υποστατικών και των κτηρίων που υπάρχουν στα τεμάχια, τα οποία έχει καταγράψει στην Έκθεσή του. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 13, την Έκθεση που ετοίμασε. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 14, τοπογραφικό σχέδιο, στο οποίο υπήρχαν αποτυπωμένα κτήρια και ως Τεκμήριο 15, δέσμη φωτογραφιών που απεικονίζει τη σημερινή κατάσταση των τεμαχίων. Αντεξεταζόμενος, υποστήριξε ότι είναι χωρομέτρης στο επάγγελμα και είχε πάρει οδηγίες για την ετοιμασία της συγκεκριμένης έκθεσης, στις 20 Μαΐου ή στις 25 Μαΐου
36. Για να μπορέσει να τοποθετήσει με ακρίβεια τα υποστατικά και τα κτήρια πάνω στα σχέδια του Κτηματολογίου, είχε προβεί σε αρκετές αποτυπώσεις στην περιοχή και είχε κάνει αρκετές μετρήσεις. Τα κτηματολογικά σχέδια τα είχε προμηθευτεί από το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας την 1η Ιουνίου
37. Στην επιτόπου αποτύπωση, στις 31/05/2011, είχε βοηθηθεί από βοηθούς. Είχαν χρησιμοποιηθεί τα γειτονικά τεμάχια με αριθμούς 252, 253, 254, 255, 174, 176, 59, 501, 81, 230, 77 και
38. Στη συνέχεια επεξεργάστηκε τα δεδομένα των μετρήσεων και ετοιμάστηκε το σχέδιο αποτύπωσης. Σκαναρίστηκαν τα δύο κτηματολογικά σχέδια που κάλυπταν τη συγκεκριμένη περιοχή, τα οποία στη συνέχεια διοχετεύτηκαν στον ηλεκτρονικό υπολογιστή και ακολούθως πάνω στα ψηφιοποιημένα σχέδια τοποθετήθηκε το σχέδιο αποτύπωσης και είναι αυτό που κατατέθηκε. Η συγκεκριμένη εργασία είχε ολοκληρωθεί στις 31/05/2011 και η Έκθεση είχε ετοιμαστεί μέχρι τις 14/06/2011, μετά από την επίσκεψή του στην περιοχή, στις 10/06/2011, για τη λήψη φωτογραφιών. Ήταν η θέση του ότι το Τεκμήριο 14 αποτυπώνει με ακρίβεια τα επίδικα τεμάχια. Ερωτηθείς, υποστήριξε ότι ο ίδιος είχε χρησιμοποιήσει τοπογραφικά όργανα τελευταίας τεχνολογίας, τα οποία εργάζονται με σύστημα GPS, δηλαδή με το δορυφόρο. Όλες οι μετρήσεις είχαν γίνει με βάση το σταθερό σημείο του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας και τις συντεταγμένες που είχε προμηθευτεί από το Τμήμα Κτηματολογίου. Όσον αφορά τις επί τόπου μετρήσεις, είχε δώσει τη μεγαλύτερη δυνατή προσοχή. Εκτός από τα συγκεκριμένα υποστατικά που υπάρχουν στα ακίνητα, αποτύπωσε επίσης και τις γωνιές των κτηρίων που φαίνονται στα σχέδια του Κτηματολογίου για να διασφαλιστεί ότι η δουλειά που είχε γίνει ήταν σωστή. Υποστήριξε ότι τόσο η επιτόπου εργασία καθώς και η σχεδιαστική εργασία είχε γίνει από τον ίδιο, γιατί γνώριζε ότι θα καλείτο για μαρτυρία. Τελευταίος έδωσε μαρτυρία ο εκτιμητής και πολιτικός μηχανικός, κ. Φιλώτας (Μ.Ε.6), ο οποίος αναγνώρισε το Τεκμήριο Α προς Αναγνώριση, ως τη δική του εκτίμηση και την κατέθεσε στο Δικαστήριο, ως Τεκμήριο
39. Αντεξεταζόμενος, ισχυρίστηκε ότι του είχε ζητηθεί να ετοιμάσει, το 2009, μια εκτίμηση. Είχε γράψει πάνω στην εκτίμηση «να μην παρουσιαστεί ενώπιον Δικαστηρίου», γιατί ο ίδιος ήθελε να ενημερωθεί προτού η εκτίμηση τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου για να προετοιμαστεί κατάλληλα. Ερωτηθείς, ισχυρίστηκε ότι όταν καθορίζει ενοικιαστικές αξίες, αν υπάρχουν συγκριτικά δεδομένα τα λαμβάνει υπόψη. Αν δεν υπάρχουν, χρησιμοποιεί εναλλακτικές μεθόδους. Στην υπό κρίση υπόθεση επρόκειτο για χωράφια και δεν υπήρχαν συγκριτικά δεδομένα. Γι' αυτό και χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος της αγοραίας αξίας των ακινήτων με μια υιοθετηθείσα ετήσια απόδοση και εξάχθηκε η ενοικιαστική αξία. Υποστήριξε ότι δεν του αναφέρθηκε ο λόγος για τον οποίο είχε ζητηθεί η εκτίμηση. Για τους Εναγόμενους σε όλες τις αγωγές, δόθηκε μαρτυρία από την κα Βασιλική Πάλμα (Μ.Υ.1), η οποία είναι υπεύθυνη του Κλάδου Αναγκαστικών Πωλήσεων και Επιβαρύνσεων του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λάρνακας, από το
40. Ήταν η θέση της ότι είχε εκδοθεί φωτογραφικό σχέδιο από το Τμήμα Κτηματολογίου, στο οποίο φαίνονται τα τεμάχια 250, 251, 269 και 504, στην ενορία Σωτήρος. Κατέθεσε το φωτογραφικό σχέδιο ως Τεκμήριο
41. Όταν της δόθηκε το Τεκμήριο 14, ήταν η θέση της ότι δεν συνιστούσε, το συγκεκριμένο σχέδιο, επίσημο τοπογραφικό σχέδιο και υποστήριξε ότι ήταν σχέδιο από ιδιώτη τοπογράφο. Εξήγησε ότι όλοι οι τοπογράφοι μπορούν να παραλάβουν σε ηλεκτρονική μορφή σχέδια. Τέτοιου είδους σχέδια, όπως αυτό του Τεκμηρίου 14, ετοιμάζονται για να καταδειχθούν οι οποιεσδήποτε επεμβάσεις, με βάση το εν χρήσει σχέδιο. Δεν σημαίνει, ήταν η θέση της, ότι επειδή γίνονται από ιδιώτη τοπογράφο ότι είναι λάθος, απλά δεν είναι επίσημα. Με αναφορά στο τεμάχιο 504, ισχυρίστηκε ότι στο εν χρήση σχέδιο δεν φαίνεται να υπάρχει οτιδήποτε στο συγκεκριμένο ακίνητο. Όμως, στο σχέδιο, Τεκμήριο 14, φαίνονται με κόκκινες γραμμές κτήρια τα οποία δεν έχουν εγγραφεί στο Κτηματολογικό Μητρώο και ως αποτέλεσμα δεν έχει ενημερωθεί το εν χρήσει σχέδιο. Κατά την άποψή της, είχε φωτοτυπηθεί το εν χρήση σχέδιο σε μεγαλύτερη κλίμακα, στο οποίο μετά αποτυπώθηκαν τα κτήρια για τα οποία δεν είχαν προσκομιστεί οποιεσδήποτε άδειες για να εγγραφούν στο Κτηματολόγιο. Για τα συγκεκριμένα ακίνητα, ήταν ο ισχυρισμός της, υπάρχουν φάκελοι οριοθετήσεων και φάκελοι για διευθέτηση συνοριακής διαφοράς, οι οποίοι δεν έχουν ακόμα διευθετηθεί, γι' αυτό και το εν χρήση σχέδιο δεν έχει ενημερωθεί με πιθανές επεμβάσεις. Ο τουρκοκύπριος ιδιοκτήτης, Ibrahim Mustafa Vaiz, διέμενε, κατά τον ισχυρισμό του ιδίου, στο εξωτερικό και συγκεκριμένα στο Λονδίνο. Στο κτηματολογικό φάκελο υπάρχουν δύο δηλώσεις μεταβίβασης, με τις οποίες μεταβιβάστηκε το όλο μερίδιο των ακινήτων σε κάποια πρόσωπα. Κατατέθηκαν οι δύο δηλώσεις μεταβιβάσεων, Π939/09 και Π940/09, ως Τεκμήριο
42. Και οι δύο αφορούσαν την πώληση και των τεσσάρων ακινήτων με τη διαφορά ότι στη μια δήλωση μεταβιβάζεται μόνο ένα μερίδιο και στη δεύτερη το υπόλοιπο μερίδιο όλων των ακινήτων, με αποτέλεσμα το όλο μερίδιο των ακινήτων να έχει αποξενωθεί από τον Ibrahim Mustafa Vaiz και δικαιοδόχοι να είναι οι Ενάγουσες Εταιρείες. Υπέγραψε τις δηλώσεις εκ μέρους του τουρκοκύπριου ο πληρεξούσιος αντιπρόσωπός του, με πληρεξούσιο ημερομηνίας 04/12/2007, ο Hasan Vaiz και κατέγραψε ως διεύθυνση διαμονής του «Πέργαμος 7504 Λάρνακα». Όσον αφορά το τίμημα πωλήσεως, αναφορικά με τη δήλωση πώλησης με αριθμό Π939/09, καταγράφεται τίμημα πωλήσεως για το κάθε μερίδιο του κάθε τεμαχίου το οποίο θα μεταβιβαζόταν. Εξήγησε ότι η συγκεκριμένη είναι η αξία που δηλώνεται από το δικαιοπάροχο και το δικαιοδόχο. Στη στήλη «Παρατηρήσεις», ήταν η θέση της, φαίνεται η εκτίμηση που είχε γίνει από το Τμήμα Κτηματολογίου τη μέρα της μεταβίβασης. Στη συγκεκριμένη δήλωση, στο κάτω της μέρος, φαίνεται η εκτίμηση και για τα τέσσερα τεμάχια καθώς επίσης και η ημερομηνία που έλαβε υπόψη ο Κλάδος Εκτιμήσεων, ως ημερομηνία σταθμός για τα επίδικα ακίνητα. Τα δικαιώματα που καταβλήθηκαν, ήταν ο ισχυρισμός της, στο Κτηματολόγιο, είχαν υπολογιστεί επί της αξίας του ακινήτου, όπως είχε εκτιμηθεί από το Κτηματολόγιο και όχι επί της αξίας που δηλώθηκε από τα μέρη. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 19, το πωλητήριο έγγραφο που είχε κατατεθεί στο Κτηματολόγιο, μεταξύ του Ibrahim Vaiz και των άλλων προσώπων και σε αυτό υπήρχαν επισυνημμένα τρία έγγραφα εκχωρήσεως, στα οποία τα φυσικά πρόσωπα εκχωρούσαν τα δικαιώματά τους σε άλλα νομικά πρόσωπα. Τα φυσικά πρόσωπα ήταν ο Κώστας Λειβαδιώτης, ο Παντελής Πατσαλίδης, ο Βαρνάβας Βαρναβίδης και ο Χρίστος Φυλακτού. Το τίμημα πώλησης ήταν Λ.Κ.900.000-. ενώ η εκτιμημένη αξία υπερέβαινε τα €4.700.000-. Τα τέλη είχαν επιβληθεί επί της εκτιμημένης αξίας των ακινήτων. Ερωτηθείσα, υποστήριξε ότι για να αποξενώσει το Κτηματολόγιο ακίνητο στο οποίο δικαιοπάροχος είναι τουρκοκύπριος, πρέπει να υπάρχει η σχετική έγκριση από τα κεντρικά γραφεία, μετά από οδηγίες του Υπουργείου Εσωτερικών ή του Κηδεμόνα. Μόνο όταν υπάρχει αυτή η έγκριση διεκπεραιώνεται η μεταβίβαση. Στη συγκεκριμένη περίπτωση είχαν ληφθεί οδηγίες για τη μεταβίβαση από τα γραφεία του Κτηματολογίου στη Λευκωσία για να γίνει δεκτό το αγοραπωλητήριο έγγραφο και να προχωρήσει η μεταβίβαση χωρίς οποιαδήποτε άλλη πρόνοια. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 20, τα τηλεμηνύματα που είχαν ληφθεί από τη Λευκωσία. Κατέληξε, ότι δεν έχουν ολοκληρωθεί οι συνοριακές διαφορές και δεν έχει ενημερωθεί το εν χρήση σχέδιο. Οι οριοθετήσεις δεν είχαν γίνει γι' αυτό και είναι ανοικτοί οι φάκελοι. Τα πορίσματα, ήταν η θέση της, θα καταγραφούν στο μητρώο και το ίδιο ισχύει και για τις οποιεσδήποτε πιθανές παρεμβάσεις ή την οποιαδήποτε ανέγερση κτηρίων. Ερωτηθείσα, υποστήριξε ότι η οποιαδήποτε απόφαση που θα αφορά την οριοθέτηση ή τη συνοριακή διαφορά θα έχει ισχύ από την ημερομηνία έκδοσής της. Το Τεκμήριο 17, σύμφωνα με την ίδια, είναι το επίσημο κτηματολογικό σχέδιο σε ισχύ. Ήταν η άποψή της ότι δεν μπορούσε κάποιος να διαπιστώσει από το συγκεκριμένο σχέδιο κατά πόσο υπήρχαν επεμβάσεις. Παραδέχθηκε ότι μια χωρομετρική εργασία μπορεί να διαρκέσει από έξι μήνες μέχρι και χρόνια, όταν θα διεκπεραιωθεί από το Κτηματολόγιο. Όμως, αναγνώρισε ότι η ίδια εργασία μπορεί να γίνει και από ιδιώτη τοπογράφο. Κατέληξε, ότι δεν αμφισβητήθηκε από οποιονδήποτε η εγκυρότητα της μεταβίβασης και δεν ζητήθηκε από οποιονδήποτε η ακύρωση των συγκεκριμένων μεταβιβάσεων. Εξήγησε ότι η ίδια δεν γνώριζε ποιους αφορούσε η διασυνοριακή διαφορά. Συνήθως, ήταν ο ισχυρισμός της, αφορά όμορα κτήματα. Επανεξεταζόμενη, ισχυρίστηκε ότι ένας ιδιώτης χωρομέτρης θα πρέπει να είναι εγγεγραμμένος στους σχετικούς καταλόγους του Κτηματολογίου, για να του παραχωρείται έγκριση για να αναλαμβάνει χωρομετρική εργασία ή τοπογράφηση, μετά από αίτηση του εγγεγραμμένου ιδιοκτήτη στο Κτηματολογικό Γραφείο. Η διαδικασία είναι να αιτηθεί ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης όπως αναλάβει ιδιώτης χωρομέτρης την εργασία και αν εγκριθεί, επιλέγει από τον κατάλογο των ιδιωτών, καταβάλλει τα σχετικά δικαιώματα και στη συνέχεια ανατίθεται στον ιδιώτη, ο οποίος παραδίδει την εργασία στο Κτηματολογικό Γραφείο, το οποίο θα ελέγξει αν έγινε σωστά η εργασία. Ο επόμενος μάρτυρας ήταν ο Χριστάκης Γεωργίου (Μ.Υ.2), ο οποίος εργαζόταν για 25 χρόνια στο Δήμο Λάρνακας ως εισπράκτορας, υπεύθυνος για την περιοχή της Λεωφόρου Στρατηγού Τιμάγια. Ο ίδιος είχε αποδείξεις ότι είχαν πληρώσει οι Γεώργιος Χαλούμας, Πανίκος Αδάμου, Κυριάκος Τσιακούρμας, Σ. Σακκάς, Ματθαίος Ματθαίου και Γιαννάκης Κυριακίδης, την Επαγγελματική Άδεια, το Φόρο Σκυβάλων και την Άδεια Λειτουργίας για τα υποστατικά. Οι καταστάσεις λογαριασμού που αφορούν τα συγκεκριμένα άτομα, κατά τον ισχυρισμό του, ξεκινούν από το
43. Όσον αφορά τον κ. Καϊλή, ήταν ο ισχυρισμός του ότι δεν είχε κάποιο υποστατικό για να φορολογηθεί. Ερωτηθείς αναφορικά με το πόσα χρόνια βρίσκονταν τα συγκεκριμένα άτομα στα συγκεκριμένα υποστατικά, ισχυρίστηκε ότι βρίσκονταν εκεί πριν ο ίδιος πάει στη συγκεκριμένη εργασία, στην οποία βρίσκεται 25 χρόνια. Αντεξεταζόμενος, υποστήριξε ότι δεν γνώριζε κατά πόσο ο κ. Καϊλής είχε οποιοδήποτε υποστατικό, από όσα γνώριζε ο ίδιος είχε ένα χωράφι. Στη συνέχεια δόθηκε μαρτυρία από τον Μιχάλη Καϊλή (Μ.Υ.3), ο οποίος είναι ο Εναγόμενος στην Αγωγή Αρ.2872/
44. Σύμφωνα με τον ισχυρισμό του, είναι γεωργός και κατάγεται από τη Λύση. Ασκεί το επάγγελμα του γεωργού σε τουρκική περιουσία η οποία του παραχωρήθηκε από την Κυπριακή Δημοκρατία. Του είχαν παραχωρηθεί 14 σκάλες χωραφιού. Όμως, δεν γνώριζε τα σύνορα του χωραφιού που του παραχωρήθηκε. Είχε φυτέψει ελιές, συκιές, ροδιές, τριφύλλη και εποχιακά. Κατείχε το συγκεκριμένο χωράφι από το
45. Όταν άνοιξαν τα οδοφράγματα, τον επισκέφθηκαν δύο τούρκοι και του ανάφεραν ότι το χωράφι ήταν δικό τους και να το καλλιεργεί μέχρι να λυθεί το κυπριακό. Ισχυρίστηκε ότι δεν του στάλθηκε οποιαδήποτε επιστολή, αλλά ούτε και του λέχθηκε να αποχωρήσει από το τεμάχιο. Υποστήριξε ότι ο ίδιος έχει περιουσία στη Λύση, η οποία καλλιεργείται από τούρκους. Όλες τις υποθέσεις, σε σχέση με το ακίνητο, τις χειρίζεται ο γιος του. Αντεξεταζόμενος, ισχυρίστηκε ότι διαμένει στα Λειβάδια και πήγε σχολείο μέχρι την τετάρτη τάξη του Δημοτικού Σχολείου. Λόγω των ματιών του, δεν μπορεί να διαβάζει. Του υποδείχθηκε το Τεκμήριο 12, το οποίο ισχυρίστηκε ότι δεν είχε ξαναδεί. Ήταν η θέση του ότι δεν καταλαβαίνει τι γράφει το συγκεκριμένο Τεκμήριο. Στην επόμενη ερώτηση, ισχυρίστηκε ότι είχε λάβει τη συγκεκριμένη επιστολή, αλλά κανένας δεν του είχε ζητήσει να φύγει από το τεμάχιο. Για να υποστηρίξει στη συνέχεια ότι ακόμα και αν του δόθηκε επιστολή, την παρέδωσε του γιου του. Στη συνέχεια, ισχυρίστηκε ότι η κυβέρνηση του είχε αναφέρει ότι θα του παραχωρήσει άλλο τεμάχιο, αλλά κανένας δεν του ζήτησε να φύγει από το συγκεκριμένο τεμάχιο και κανένας δεν του είχε αναφέρει πιο άλλο τεμάχιο θα του παραχωρείτο. Του υποδείχθηκε το Τεκμήριο 11 και του ζητήθηκε να αναγνωρίσει στη σελίδα 2 την υπογραφή του. Ισχυρίστηκε ότι υπέγραψε μόνο πάνω στα χαρτόσημα. Όσον αφορά την επιστολή, Τεκμήριο 12, ήταν η θέση του ότι την είχε δώσει του γιου του. Επέμενε στη θέση του ότι η συγκεκριμένη γη του είχε παραχωρηθεί από τη Δημοκρατία το 1976 και ότι θα φύγει μόνο όταν του επιστραφούν τα δικά του κτήματα στη Λύση. Οι συγκεκριμένες 14 σκάλες που του παραχωρήθηκαν, δεν του υποδείχθηκαν. Αρχικά του είχαν παραχωρήσει δέκα σκάλες και στη συνέχεια άλλες τέσσερις σκάλες. Είχε υποβάλει αίτηση στην Επαρχιακή Διοίκηση και όταν εγκρίθηκε έπιασε από μόνος του το χωράφι. Παραδέχθηκε ότι είχε ενημερωθεί ότι είχε αφαιρεθεί μέρος του ακινήτου από την άδεια χρήσης του, αλλά κανένας δεν του είχε ζητήσει να φύγει από το ακίνητο. Επέμενε ότι τον επισκέφθηκαν δύο τουρκοκύπριοι, μεγάλοι σε ηλικία, οι οποίοι κατοικούσαν στην Κοντέα και του ζήτησαν να συνεχίσει να καλλιεργεί το χωράφι. Του είπαν ότι διέμεναν στο Πέργαμος. Δεν του ζήτησαν να τους πληρώσει οτιδήποτε. Παραδέχθηκε, ερωτηθείς, ότι το δικαίωμα να καλλιεργεί το συγκεκριμένο χωράφι, του το είχε παραχωρήσει η Κυπριακή Δημοκρατία και όχι οι τουρκοκύπριοι. Επόμενος μάρτυρας ήταν ο Παναγιώτης Καϊλής (Μ.Υ.4), ο οποίος είναι γιος του Μιχάλη Καϊλή (Μ.Υ.3). Κατέθεσε, ως μέρος της κυρίως εξέτασής του, γραπτή δήλωση, η οποία σημειώθηκε ως Τεκμήριο
46. Ήταν η καταγραφείσα θέση του ότι είναι καθηγητής στο επάγγελμα. Ο πατέρας του Μιχάλης Καϊλής κατάγεται από την κατεχόμενη Λύση, είναι πρόσφυγας και οικογενειάρχης με εφταμελή οικογένεια. Λόγω των περιορισμένων γραμματικών γνώσεων του πατέρα του, ο ίδιος χειρίζεται όλες τις προσωπικές του υποθέσεις, μεταξύ των οποίων και η κατοχή και εκμετάλλευση του μέρους του επίδικου ακινήτου που αφορά την υπό κρίση αγωγή. Κατά τον ισχυρισμό του, η οικογένειά του ήταν ιδιοκτήτρια 200 σκαλών χωραφιών στη Λύση, η οποία τώρα τυγχάνει εκμετάλλευσης από τον τούρκο εισβολέα. Μετά από αίτηση του πατέρα του, του παραχωρήθηκαν τα ακίνητα, τεμάχια με Αριθμούς Εγγραφής 250, 251, 252, 253 και 254 του Φ/Σχ.40/56.5.ΙΙ, στη Λάρνακα, στην ενορία Σωτήρος, με απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής, ημερομηνίας 04/11/
47. Την 01/11/1983 ο πατέρας του προέβηκε σε νέα συμφωνία με την Κεντρική Επιτροπή, στην οποία περιορίστηκε ο γεωργικός του κλήρος στα Τεμάχια 253 και 269, Φ/Σχ.40/56.5.ΙΙ, στη Λάρνακα, στην ενορία Σωτήρος. Τα συγκεκριμένα τεμάχια δεν είχαν οριοθετηθεί ποτέ, παρά τις αιτήσεις του πατέρα του και έτσι, ακόμη μέχρι και σήμερα, ο πατέρας του δεν γνωρίζει τι κατέχει επί τόπου. Όταν ο πατέρας του ανέλαβε κατοχή των συγκεκριμένων ακινήτων, αυτά ήταν σε μη καλλιεργήσιμη κατάσταση λόγω της υψομετρικής διαφοράς που υπάρχει και μέρος τους ήταν βάλτος. Οπόταν, με πολλούς κόπους, μόχθους και έξοδα, μετατράπηκαν σε καλλιεργήσιμα χωράφια και σήμερα υπάρχουν στα ακίνητα αρκετά δέντρα φυτεμένα ήτοι 180 ροδιές, 120 ελιές, καθώς και τριφύλλι και άλλα σπαρτά, τα οποία του αποφέρουν ένα σεβαστό εισόδημα κάθε χρόνο. Με δικά του έξοδα είχε εξασφαλίσει ηλεκτροδότηση, η οποία είχε στοιχήσει €2.000-, είχε προβεί σε επιχωμάτωση η οποία είχε στοιχήσει πέραν των €15.000- και είχε επίσης ξοδέψει για τη διόρθωση της γεώτρησης €2.000-. Κατά τη δική του άποψη, ο πατέρας του είχε εισέλθει νόμιμα στο συγκεκριμένο ακίνητο και το είχε στην κατοχή του συνεχώς και αδιαλείπτως. Οι σημερινοί ιδιοκτήτες ουδέποτε είχαν κατοχή του επίδικου ακινήτου και γι' αυτό δεν νομιμοποιούνται να εγείρουν την υπό κρίση αγωγή, αφού όταν αγόραζαν το επίδικο ακίνητο γνώριζαν για την κατοχή του ακινήτου από τον πατέρα του. Ο τουρκοκύπριος ιδιοκτήτης του συγκεκριμένου ακινήτου, είχε επισκεφτεί τον πατέρα του στις ελεύθερες περιοχές και του είχε πει να παραμείνει εκεί μέχρι να βρεθεί λύση στο κυπριακό πρόβλημα. Ο πατέρας του συνεχίζει μέχρι και σήμερα να καλλιεργεί τη συγκεκριμένη γη και να ξοδεύει χρήματα για την αξιοποίησή της, με αποτέλεσμα αν διαταχθεί να παραδώσει την κατοχή του ακινήτου θα υποστεί πολλές ζημιές και θα χάσει εισοδήματα που κυμαίνονται περί τα €10.000- ετησίως. Στην περίπτωση που διαταχθεί να παραδώσει την κατοχή του επίδικου ακίνητου, ήταν ο ισχυρισμός του, οι Ενάγοντες θα πλουτίσουν αδικαιολόγητα από την καλυτέρευση του μέρους του επίδικου ακινήτου, το οποίο ο πατέρας του κατέχει και καλλιεργεί ανενόχλητα για τόσα χρόνια. Οι Ενάγοντες ουδέποτε όχλησαν τον πατέρα του ή τερμάτισαν τη νόμιμη κατοχή του επίδικου ακινήτου, αλλά ούτε και έχουν πληρώσει οποιοδήποτε ποσό προς τον πατέρα του. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 23, τη συμφωνία γεώτρησης. Αντεξεταζόμενος, ήταν η θέση του ότι ο ίδιος δεν ήταν παρών κατά την επίσκεψη των τουρκοκυπρίων και στη συνάντηση που είχαν με τον πατέρα του. Τα όσα γνωρίζει του τα είχε αναφέρει ο πατέρας του. Όταν του υποδείχθηκε το Τεκμήριο 12, ισχυρίστηκε ότι του είχε δώσει τη συγκεκριμένη επιστολή ο πατέρας του και επικοινώνησε με την Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας, όπου του αναφέρθηκε ότι θα του δοθεί άλλο τεμάχιο σε αντικατάσταση με το επίδικο. Ο ίδιος δεν είχε επισκεφθεί την Επαρχιακή Διοίκηση, απλά είχε διαβάσει την επιστολή και είχε εξηγήσει στον πατέρα του ότι το χωράφι είχε πωληθεί σε ελληνοκύπριο. Την Επαρχιακή Διοίκηση την είχε επισκεφθεί ο πατέρας του. Ο ίδιος είχε πάει στην Επαρχιακή Διοίκηση μόνο μία φορά, το 2005, για να παραδώσει μια επιστολή του πατέρα του, με την οποία ζητούσε τον καθορισμό των ορίων των τεμαχίων που κατείχε. Ξαναπήγε τον Απρίλιο του 2009, μετά την παραλαβή της επιστολής, για να διαπιστώσουν τι είχε συμβεί και τι θα ακολουθούσε. Τους λέχθηκε ότι θα δοθεί στον πατέρα του κλήρος αλλού. Όμως, οι ίδιοι δεν είχαν υποβάλει αίτηση για να αντικατασταθεί ο κλήρος. Μια φορά, που ο ίδιος είχε επισκεφθεί επί τόπου το ακίνητο, διαπίστωσε ότι δεν κατείχε, ο πατέρας του, όλο το τεμάχιο
48. Ερωτηθείς, ισχυρίστηκε ότι είχε υποθέσει ότι οι Ενάγοντες γνώριζαν ότι ο πατέρας του καλλιεργούσε μέρος του τεμαχίου, αφού εντός του τεμαχίου υπήρχαν καλλιέργειες. Παραδέχθηκε ότι το συγκεκριμένο τεμάχιο συνεχίζει ο πατέρας του να το καλλιεργεί μέχρι και σήμερα και μετά που ακυρώθηκε η άδεια χρήσης του. Τελευταίος έδωσε μαρτυρία ο Μάκης Ματθαίου (Μ.Υ.5), Εναγόμενος στην Αγωγή Αρ.2874/
49. Κατέθεσε γραπτή δήλωση η οποία σημειώθηκε ως Τεκμήριο
50. Στη γραπτή του δήλωση καταγράφει ότι έχει εξουσιοδότηση από την Εταιρεία «Μάκης Ματθαίου Λτδ» καθώς και από τους υπόλοιπους Εναγόμενους, πλην του Μιχάλη Καϊλή, να προβεί στη συγκεκριμένη Έγγραφη Δήλωση. Είναι ο ισχυρισμός του ότι όλοι οι Εναγόμενοι, τα φυσικά πρόσωπα, συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού του, είναι πρόσφυγες οικογενειάρχες και το 1974 είχαν έρθει στη Λάρνακα με τα ρούχα που φορούσαν, εγκαταλείποντας τις περιουσίες τους. Όλοι τους, πλην του Μιχάλη Καϊλή, ο οποίος βρισκόταν στα ακίνητα από το 1976 με 1977, είχαν αποταθεί στην Επαρχιακή Διοίκηση για να τους παραχωρηθεί κάποιο τουρκοκυπριακό ακίνητο, με σκοπό να αποκτήσουν επαγγελματική στέγη και να επαδραστηριοποιηθούν οικονομικά και επαγγελματικά. Η Επαρχιακή Διοίκηση τους υπέδειξε τα επίδικα ακίνητα, τα οποία, όπως τους είχε αναφέρει, είχαν παραχωρηθεί στο Μιχάλη Καϊλή ως γεωργικός κλήρος. Δεν τα χρησιμοποιούσε όλα, λόγω της ακαταλληλότητάς τους για γεωργική χρήση, επειδή υπήρχε μεγάλη υψομετρική διαφορά μεταξύ τους και σε μερικά υπήρχε βάλτος. Ο Μιχάλης Καϊλής δεν είχε αντίρρηση να εγκατασταθούν και οι υπόλοιποι στα συγκεκριμένα ακίνητα, γι' αυτό και τη δεκαετία του 1980, σταδιακά εγκαταστάθηκαν όλοι στα ακίνητα, ξοδεύοντας αρκετές χιλιάδες λίρες Κύπρου, για την επιχωμάτωση των ακινήτων και την ανέγερση των υποστατικών τους. Όλοι τους πληρώνουν στο Δήμο Λάρνακας, Επαγγελματικούς Φόρους, Άδεια Λειτουργίας καθώς και το Φόρο Επαγγελματικού Υποστατικού. Μετά την εγκατάστασή τους στα συγκεκριμένα ακίνητα, η Κεντρική Επιτροπή, την 01/11/1983, περιόρισε το γεωργικό κλήρο του Μιχάλη Καϊλή. Ήταν η θέση του ότι μέχρι και σήμερα δεν έχουν οριοθετηθεί τα συγκεκριμένα ακίνητα και ο κάθε ένας από αυτούς κατέχει μόνο μέρος κάποιου ακινήτου, χωρίς να γνωρίζει σε ποιο τεμάχιο ανήκει. Όλοι ανεξαιρέτως οι Εναγόμενοι έχουν ξοδέψει ένα σεβαστό ποσό για να καταστούν τα ακίνητα σε χρησιμοποιήσιμη κατάσταση καθώς επίσης και για την ηλεκτροδότηση και υδροδότησή τους. Υποστήριξε ότι όλοι οι Εναγόμενοι είχαν εισέλθει νόμιμα στα επίδικα ακίνητα, εδώ και δεκαετίες και τα κατέχουν ειρηνικά και αδιάλειπτα για δεκαετίες. Οι σημερινοί ιδιοκτήτες, κατά την άποψή του, δεν νομιμοποιούνται στην έγερση των αγωγών, γιατί τα ακίνητα ουδέποτε ήταν στην κατοχή τους. Ακόμα και ο τουρκοκύπριος ιδιοκτήτης τους είχε παραχωρήσει την άδεια να παραμείνουν στα υποστατικά μέχρι να βρεθεί λύση στο κυπριακό πρόβλημα. Είναι ο ισχυρισμός του ότι στα υποστατικά έχουν εγκατασταθεί βαριά μηχανήματα και άλλος βαρύς εξοπλισμός για τις ανάγκες της εργασίας και έχουν μεγάλα αποθέματα δουλειάς γι' αυτό και είναι αδύνατο να μετακινηθούν σε σύντομο χρόνο, λόγω των αντικειμενικών δυσκολιών που προκύπτουν. Ισχυρίζεται ότι οι Ενάγουσες έχουν παραιτηθεί από τη διεκδίκηση οποιοδήποτε δικαιωμάτων τους, στην κατοχή του μέρους των επίδικων ακινήτων που οι Εναγόμενοι κατέχουν, με τις πράξεις τους και τις παραλήψεις τους, αφού όταν αγόραζαν τα ακίνητα γνώριζαν για την παρουσία τους στα ακίνητα καθώς και την κατοχή τους από αυτούς. Καταλήγει, ότι οι Ενάγουσες Εταιρείες δεν έχουν καταβάλει οποιοδήποτε ποσό στους ίδιους για τις ζημιές τους. Αντεξεταζόμενος, ήταν η θέση του ότι η Επαρχιακή Διοίκηση δεν τους είχε υποδείξει οποιοδήποτε ακίνητο, αλλά όταν είχαν ζητήσει κάποιο κλήρο, τους είχε αναφερθεί ότι υπήρχαν τα συγκεκριμένα ακίνητα, τα οποία είχαν παραχωρηθεί στον κ. Καϊλή. Λόγω του ότι υπήρχαν κομμάτια που δεν μπορούσε να χρησιμοποιήσει ο κ. Καϊλής, ο κ. Καϊλής τους τα παραχώρησε. Οι ίδιοι, ήταν η θέση του, είχαν απευθύνει επιστολή στην Επαρχιακή Διοίκηση για να τους παραχωρηθούν τα συγκεκριμένα μέρη των τεμαχίων, γι' αυτό και είχαν αφαιρεθεί από τον κλήρο του κ. Καϊλή. Ερωτηθείς, ισχυρίστηκε ότι τους είχε λεχθεί από την Επαρχιακή Διοίκηση να διαβουλευθούν με τον κ. Καϊλή. Παραδέχθηκε ότι ο ίδιος δεν είχε λάβει οποιαδήποτε επιστολή από την Επαρχιακή Διοίκηση, με την οποία να τους παραχωρείται η γη. Παράλληλα ισχυρίστηκε ότι δεν είχε ενοχληθεί τόσα χρόνια από την Επαρχιακή Διοίκηση. Όμως, ο κ. Καϊλής όταν είχε παραχωρήσει τα συγκεκριμένα τεμάχια, έγραψε επιστολή στην Επαρχιακή Διοίκηση και γι' αυτό η Επαρχιακή Διοίκηση του είχε αφαιρέσει κάποια κομμάτια από τον κλήρο. Όταν του υποβλήθηκε ότι ο κλήρος είχε αφαιρεθεί το 1984, ήταν η δική του θέση ότι αφαίρεση του κλήρου είχε γίνει μετά που οι ίδιοι είχαν στείλει επιστολές. Είχαν όμως μπει στα ακίνητα τη δεκαετία του
51. Ο ίδιος συγκεκριμένα είχε μπει στο ακίνητο αρχές του
52. Σε ερώτηση που του τέθηκε, ισχυρίστηκε ότι γνώρισε τους δύο τουρκοκύπριους ιδιοκτήτες των τεμαχίων, ένα περίπου μήνα μετά το άνοιγμα των οδοφραγμάτων. Οι τουρκοκύπριοι τους ευχαρίστησαν και τους ζήτησαν να μείνουν εκεί μέχρι να λυθεί το κυπριακό. Παραδέχθηκε όμως ότι δεν είχαν κάνει οποιαδήποτε συμφωνία. Ο ίδιος είχε αντιληφθεί ότι ο ένας εκ των δύο ήταν ο ιδιοκτήτης, γιατί έψαχνε πράγματα που προϋπήρχαν στο χωράφι, όπως το λάκκο και τη δεξαμενή. Σε άλλη ερώτηση που του τέθηκε, παραδέχθηκε ότι δεν είχε κάνει αίτηση για παραχώρηση τουρκοκυπριακού κλήρου, ούτε και γνώριζε κατά πόσο θα μπορούσε να του παραχωρηθεί τουρκοκυπριακή περιουσία καθώς επίσης ότι δεν είχε άδεια να κατέχει τα ακίνητα από την Επαρχιακή Διοίκηση. Κατά την άποψή του, ακόμα και αν λάμβανε ειδοποίηση να εγκαταλείψει το ακίνητο, δεν είχε πού να πάει. Οι Ενάγουσες Εταιρείες γνώριζαν ότι τα ακίνητα κατέχονταν από τους Εναγόμενους, αφού βρίσκονται εκεί για δεκαετίες. Επανεξεταζόμενος, παραδέχθηκε ότι όταν οι Ενάγουσες Εταιρείες αγόρασαν τα τεμάχια, τα είχαν επισκεφθεί και διαπίστωσαν ότι υπήρχαν κάποιοι εγκατεστημένοι στα ακίνητα. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας όλες οι πλευρές προώθησαν την υπόθεσή τους με γραπτές αγορεύσεις. Ο κ. Κούρτης, συνήγορος στην Αγωγή Αρ.2875/2009, υιοθέτησε το περιεχόμενο της γραπτής αγόρευσης του κ. Πουτζιουρή. Ο κ. Πουτζιουρής ανάφερε προφορικά στο Δικαστήριο ότι η πλευρά των Εναγομένων δεν επέμενε στην παροχή αποζημιώσεων. Όσον αφορά τη νομική πτυχή, ήταν η καταγραφείσα θέση του ότι οι Εναγόμενοι κατείχαν άδεια χρήσης ή/και μίσθωσης των ακινήτων από τον Κηδεμόνα και δεν είναι επεμβασίες. Επιπρόσθετα, ήταν η θέση του ότι θα πρέπει να απορριφθούν οι αγωγές λόγω του ότι το Δικαστήριο στερείται καθ' ύλη δικαιοδοσίας να τις εκδικάσει, γιατί η αξία της επίδικης περιουσίας ξεπερνά κατά πολύ το όριο των €100.000- καθώς επίσης και γιατί στην απαίτηση των Εναγουσών Εταιρειών δεν καταγράφεται η αξία των επίδικων περιουσιών και με αυτό τον τρόπο παραβιάζεται η Δ.2 θ.
53. Προώθησε την άποψη ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που έχει θέσει η νομολογία για να αποδειχθεί το αστικό αδίκημα της παράνομης επέμβασης. Ο κ. Κυριακίδης στη γραπτή του αγόρευση, με αναφορά στις πρόνοιες του άρθρου 43