Νέου Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Κάτω Βαρωσίων Λτδ. ν. Επίσημου Παραλήπτη ως Παραλήπτη της Περιουσίας του Νεόφυτου Γεωργίου κ.α., Γενική Αίτηση Αρ. 135/

Νέου Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Κάτω Βαρωσίων Λτδ. ν. Επίσημου Παραλήπτη ως Παραλήπτη της Περιουσίας του Νεόφυτου Γεωργίου κ.α., Γενική Αίτηση Αρ. 135/97, 22 Φεβρουαρίου, 2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2012:A47 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ. Ενώπιον:- Λ. Μουγή, Ε.Δ. Γενική Αίτηση Αρ. 135/97 Μεταξύ: Νέου Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Κάτω Βαρωσίων Λτδ., από τη Λάρνακα, Αιτητών -και- Επίσημου Παραλήπτη ως Παραλήπτη της Περιουσίας του

1. Νεόφυτου Γεωργίου, από τη Λευκωσία,
2. Πλουτή Ακρίτα, από το Κίτι,
3. Παναγιώτη Πέτρου, από το Κίτι,
4. ΄Ακη Ακρίτα, από την Αραδίππου,
5. Χαράλαμπου Ανδρέου, από τη Λάρνακα,
6. Βάσου Μαύρου, από την Ορμήδεια, Καθ΄ ων η αίτηση Μονομερής Αίτηση ημερ. 31.01.2012 22 Φεβρουαρίου,
7. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Αιτητές: Ο κ. Τ. Κουμής. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι αιτητές με την υπό κρίση μονομερή αίτησή τους εξαιτούνται την έκδοση διατάγματος του Δικαστηρίου το οποίο να παρατείνει τον χρόνο καταχώρισης της αίτησης ανανέωσης των ΜΕΜΟ ΕΒ208/2006, ΕΒ210/2006 και ΕΒ211/2006 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας για περίοδο 60 ημερών. Εξαιτούνται περαιτέρω άδειας του Δικαστηρίου που να επιτρέπει την καταχώριση της αίτησης για ανανέωση των ΜΕΜΟ για περίοδο 60 ημερών. Η αίτηση εδράζεται στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, άρθρα 55 και 56 και επί των περί Πολιτικής Δικονομίας Δικαστικών Θεσμών Δ.57 θ.1,2,3 και 4, Δ.48 θ.1,2 και επί των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. Και συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της υπαλλήλου των αιτητών Χρύσας Πρωτογήρου. Η ενόρκως δηλούσα αναφέρει ότι εκ παραδρομής και εκ λάθους δεν έδωσαν οδηγίες στον δικηγόρο τους να καταχωρίσει την αίτηση εμπρόθεσμα ένα μήνα πριν τη λήξη των εμπράγματων βαρών. Ως εκ τούτου ζητούν παράταση του χρόνου για περίοδο 60 ημερών για να καταχωρίσουν την αίτηση για ανανέωση των ΜΕΜΟ. Να σημειωθεί ότι τα ΜΕΜΟ έληγαν 10.02.2012 και η παρούσα αίτηση καταχωρίστηκε στις 9.02.2012, μία ημέρα δηλαδή πριν τη λήξη τους. Ο συνήγορος για τους αιτητές αγορεύοντας προς υποστήριξη της αίτησής του και επικαλούμενος τη Δ.57 θ.2 των περί Πολιτικής δικονομίας Διαδικαστικών θεσμών ανέφερε ότι η εξουσία έγκρισης του αιτήματος αποτελεί ζήτημα διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου, οι προθεσμίες που τίθενται αποτελούν υποστήριγμα του νομικού μας συστήματος για την απονομή της δικαιοσύνης, η υπερβολική αργοπορία δυνατόν να πείσει το Δικαστήριο να αρνηθεί παράταση της προθεσμίας και το συμφέρον της δικαιοσύνης αποτελεί αποκλειστικό οδηγό για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Το άρθρο 56 του Κεφ. 6 καθορίζει τις προϋποθέσεις με βάση τις οποίες παρατείνεται η εγγραφή δικαστικής απόφασης. Το εδάφιο 2(α) του εν λόγω άρθρου προβλέπει τα ακόλουθα: «Δεν εκδίδεται διάταγμα παράτασης της εγγραφής εκτός αν:- (α) η αίτηση γι΄ αυτό υποβληθεί έναν τουλάχιστο μήνα πριν από τη λήξη της υφιστάμενης χρονικής περιόδου, για την οποία είναι εγγεγραμμένη η δικαστική απόφαση∙ και ..............» Το ερώτημα που τίθεται στην παρούσα περίπτωση είναι κατά πόσο το Δικαστήριο έχει την εξουσία να παρατείνει το χρόνο εντός του οποίου επιτρέπεται η καταχώριση αίτησης για ανανέωση εγγραφής. ΄Εχει προαναφερθεί ότι η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται στη Δ.57 θ.2 η οποία προβλέπει το εξής: «
8. A Court or Judge shall have power to enlarge or abridge the time appointed by these rules, or fixed by any order enlarging time, for doing any act or taking any proceeding, upon such terms (if any) as the justice of the case may require, and any such enlargement may be ordered although the application for the same is not made until after the expiration of the time appointed or allowed: provided that when the time for delivering any pleading or document or filing any affidavit, answer or document, or doing any act is or has been fixed or limited by any of these rules or by any direction or order of the Court or Judge, the costs or any application to extend such time and of any order made thereon shall be borne by the party making such application unless the Court or Judge shall otherwise order.» Είναι ξεκάθαρο ότι η Δ.57 θ.2 προνοεί πως το Δικαστήριο έχει την εξουσία επέκτασης του χρόνου πλην όμως περιορίζει την εξουσία αυτή σε περιπτώσεις χρόνου που καθορίζεται από τους ίδιους τους Διαδικαστικούς Θεσμούς. Το λεκτικό του εν λόγω θεσμού «.... enlarge or abridge the time appointed by these rules ...» δεν επιτρέπει διαφορετική ερμηνεία. Είναι περαιτέρω ξεκάθαρο ότι αφορά προθεσμίες διαδικαστικής φύσης και όχι προθεσμίες ουσιαστικού δικαίου. Το ίδιο έχει επιβεβαιωθεί και στην υπόθεση Λυρατζής ν. Χαραλάμπους