← Κύπρος

OTIS ELEVATOR (CYPRUS) LIMITED ν. CROWN RESORTS IRON HOLD ESTATES LTD, Αρ. Αγωγής: 359/2008, 1η Μαρτίου, 2012

OTIS ELEVATOR (CYPRUS) LIMITED ν. CROWN RESORTS IRON HOLD ESTATES LTD, Αρ. Αγωγής: 359/2008, 1η Μαρτίου, 2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2012:A60 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου Αντωνίου, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 359/2008 Μεταξύ: OTIS ELEVATOR (CYPRUS) LIMITED Ενάγουσας -και- CROWN RESORTS IRON HOLD ESTATES LTD Εναγομένης ------------------- OTIS ELEVATOR (CYPRUS) LIMITED Ενάγουσας -και- IRONHOLD ESTATES LTD Εναγομένης Ημερομηνία: 1η Μαρτίου, 2012 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα Εταιρεία: κα Σάββα (για να ακούσει απόφαση: κα Φασιανού) Για Εναγόμενη Εταιρεία: κ. Σαββίδης Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Ενάγουσα Εταιρεία στην αγωγή της αξιώνει το ποσό των €9.931,87 ως υπόλοιπο που προέκυψε δυνάμει συμφωνίας ή/και παραγγελίας ή/και τιμολογίων για την παροχή υπηρεσιών ή/και στη βάση αγοράς προϊόντων ή/και σαν αντάλλαγμα το οποίο απέτυχε ή/και πιστώσεως που εξασφαλίστηκε ως υπόλοιπο και οφειλόμενο ποσό λογαριασμού ή/και υπόλοιπο λογαριασμού ή/και υπόλοιπο τιμολογίου και χρέους ή/και αδικαιολόγητου πλουτισμού ή/και βάση παράβασης συμβατικών υποχρεώσεων. Επίσης, επιζητείται τόκος μετά την παρέλευση 15 ημερών από την ημερομηνία έκδοσης του κάθε τιμολογίου. Στην Έκθεση Απαίτησης η Ενάγουσα Εταιρεία καταγράφει ότι είναι ιδιωτική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης και σχετίζεται με την εισαγωγή, εμπορία, εγκατάσταση, επιδιόρθωση, συντήρηση και επίβλεψη ανελκυστήρων, ηλεκτρικών σκαλών και άλλων συναφών μηχανημάτων. Η Εναγόμενη Εταιρεία είναι η ιδιοκτήτρια και διαχειρίστρια του ξενοδοχείου με την ονομασία «HENIPA», το οποίο εκμεταλλεύεται και χρησιμοποιεί. Κατά τον ισχυρισμό της Ενάγουσας Εταιρείας, την 01/01/1997, δυνάμει γραπτής ή και προφορικής συμφωνίας, η Εναγόμενη Εταιρεία ανέθεσε τη συντήρηση και επίβλεψη του ανελκυστήρα ή/και ανελκυστήρων, του υποστατικού-ξενοδοχείου, στην Ενάγουσα Εταιρεία, έναντι κάποιου μηνιαίου ποσού, το οποίο αυξανόταν κατά περιόδους. Το συγκεκριμένο μηνιαίο ποσό θα πληρωνόταν εντός 15 ημερών από την έκδοση του σχετικού τιμολογίου και οι παρεχόμενες υπηρεσίες, οι οποίες καταγράφηκαν στη συμφωνία, θα καλύπτονταν από το συγκεκριμένο μηνιαίο ποσό. Κατά ή περί τις 02/06/2006 η Εναγομένη Εταιρεία αποδέχθηκε γραπτώς προσφορά, ημερομηνίας 18/05/2006 ή/και υπέγραψε συμφωνία που αφορούσε την τοποθέτηση καινούριας μηχανής τύπου 140vat και αλλαγή του περιοριστή ταχύτητας του συγκεκριμένου ανελκυστήρα, για το ποσό των Λ.Κ.2.550- πλέον Φ.Π.Α., η οποία εργασία δεν περιλαμβανόταν στη συμφωνία συντήρησης και που ολοκληρώθηκε δεόντως μετά την αποδοχή της προσφοράς από την Εναγομένη Εταιρεία. Έκτοτε η Ενάγουσα Εταιρεία εκτέλεσε ή/και πρόσφερε επιμελώς στην Εναγόμενη Εταιρεία όλες τις συμφωνηθείσες υπηρεσίες ή/και εργασίες ή/και προϊόντα. Ενώ η Εναγόμενη Εταιρεία, είναι ο ισχυρισμός της Ενάγουσας Εταιρείας, παρέλαβε ή/και αποδέχθηκε ή/και χρησιμοποίησε το πλήρες όφελος των παρασχεθέντων υπηρεσιών ή/και εργασιών ή/και των προϊόντων και σε καμιά περίπτωση δεν επιχείρησε τον τερματισμό ή/και τη διακοπή της προαναφερόμενης συμφωνίας, όπως προβλεπόταν στη συμφωνία, παρά μόνο στάλθηκε επιστολή από το διευθυντή της, στις 25/09/

  1. Σύμφωνα με τους όρους, της μεταξύ των μερών συμφωνίας, εάν ένα από τα δύο μέρη επιθυμούσε τη διακοπή του συμβολαίου θα έπρεπε να δώσει στο άλλο μέρος γραπτή προειδοποίηση έξι μηνών. Στο διάστημα των έξι μηνών οι ευθύνες των μερών θα ίσχυαν όπως είχαν καθοριστεί στη συμφωνία, γι' αυτό και η Εναγόμενη Εταιρεία όφειλε να πληρώσει την Ενάγουσα Εταιρεία μέχρι τις 25/03/
  2. Η Ενάγουσα Εταιρεία εξέδωσε αριθμό τιμολογίων που αφορούσαν τις παρασχεθείσες υπηρεσίες ή/και εργασίες ή/και προϊόντα, τα οποία δεν έχουν εξοφληθεί από την Εναγόμενη Εταιρεία και οφείλεται το ποσό των €9.931,
  3. Το συγκεκριμένο ποσό έφερε χρεωστικό τόκο ίσο με το ανώτατο επιτρεπτό επιτόκιο, μετά την παρέλευση 15 ημερών από την ημερομηνία έκδοσης εκάστου τιμολογίου, όπως προβλεπόταν και από τους όρους της συμφωνίας. Διαζευκτικά, η Ενάγουσα Εταιρεία ισχυρίζεται ότι παραχώρησε ή/και άνοιξε λογαριασμό στο όνομα της Εναγόμενης Εταιρείας, ο οποίος χρεωνόταν με την αξία των εκάστοτε παρασχεθέντων υπηρεσιών ή/και εργασιών ή/και προϊόντων και πιστωνόταν με τις εκάστοτε πληρωμές στις οποίες προέβαινε η Εναγόμενη Εταιρεία έναντι του χρέους της. Κατά ή περί τη 02/01/2008 ο λογαριασμός της Εναγόμενης Εταιρείας παρουσίαζε ως οφειλόμενο ποσό το ποσό των €9.655,30, ως υπόλοιπο λογαριασμού σε σχέση με παρασχεθείσες υπηρεσίες ή/και εργασίες οι οποίες είχαν πραγματοποιηθεί από την Ενάγουσα Εταιρεία προς όφελος ή/και για λογαριασμό της Εναγόμενης Εταιρείας κατά διάφορες ημερομηνίες. Επιπρόσθετα, οφείλεται το πόσο των €266,57 που αντιστοιχεί στις υπηρεσίες συντήρησης μέχρι 25/03/
  4. Η Ενάγουσα Εταιρεία, τόσο η ίδια καθώς και οι δικηγόροι της, αξίωσαν επανειλημμένα την καταβολή του οφειλόμενου ποσού, πλην όμως η Εναγομένη Εταιρεία αρνήθηκε ή/και παρέλειψε ή/και αμέλησε να ανταποκριθεί. Συνεπεία της αμέλειας αποπληρωμής, η Εναγόμενη Εταιρεία οφείλει το ποσό των €9.931,87 πλέον νόμιμο τόκο, ο οποίος αξιώνεται υπό τη μορφή αποζημιώσεως. Η Εναγόμενη Εταιρεία στην Υπεράσπισή της ισχυρίζεται ότι ουδέποτε υπέγραψε τη συγκεκριμένη συμφωνία με την Ενάγουσα Εταιρεία και ότι δεν προβλεπόταν πληρωμή του ποσού της μηνιαίας συντήρησης εντός 15 ημερών. Διαζευκτικά, ισχυρίζεται ότι μετά την υπογραφή της συγκεκριμένης συμφωνίας, συμφώνησε με την Ενάγουσα Εταιρεία, ρητά ή/και προφορικά, να μην ακολουθηθεί ο όρος για την πληρωμή εντός 15 ημερών έκαστου τιμολογίου. Ο λόγος που έγινε αυτό ήταν γιατί η Ενάγουσα Εταιρεία δεν εκτελούσε με υπευθυνότητα ή/και επαρκώς τη συντήρηση των ανελκυστήρων ή/και δεν τους συντηρούσε, σύμφωνα με τους όρους της συμφωνίας ή/και διαπιστωνόταν, μετά από μέρες, ότι δεν συντηρούνταν οι συγκεκριμένοι ανελκυστήρες επαρκώς ή/και καθόλου. Επιπρόσθετα, η συμπεριφορά της Ενάγουσας Εταιρείας κατέδειξε ότι ο όρος της γραπτής συμφωνίας για την πληρωμή των εκδοθέντων τιμολογίων εντός 15 ημερών, δεν θα τηρείτο, λόγω του όγκου εργασίας που αφορούσε τη συντήρηση των ανελκυστήρων καθώς και λόγω του γεγονότος ότι οι χρεώσεις ανέρχονταν σε αρκετά μεγάλα ποσά. Είναι η καταγραφείσα θέση της Εναγόμενης Εταιρείας ότι έχει ξοφλήσει το ποσό της προσφοράς ημερομηνίας 18/05/2006 και περαιτέρω ισχυρίζεται ότι η Ενάγουσα Εταιρεία υπερχρέωνε το λογαριασμό της Εναγόμενης Εταιρείας και παρουσίαζε εργασίες ή/και συντηρήσεις, στις οποίες ουδέποτε προέβηκε, με αποτέλεσμα ο λογαριασμός της Εναγόμενης Εταιρείας να παρουσιάζει αναληθές υπόλοιπο, πράγμα το οποίο αναφέρθηκε στην Ενάγουσα Εταιρεία. Είναι περαιτέρω η θέση της ότι γνωστοποίησε στην Ενάγουσα Εταιρεία τις υπερχρεώσεις ή/και τις λανθασμένες ή/και τις ψευδείς χρεώσεις για συντήρηση των ανελκυστήρων, τις οποίες η Ενάγουσα Εταιρεία προφορικά αποδέχθηκε. Περαιτέρω ισχυρίζεται, η Εναγόμενη Εταιρεία, ότι η Ενάγουσα Εταιρεία παράνομα και αντισυμβατικά σταμάτησε ή/και αρνήθηκε να προσφέρει υπηρεσίες συντήρησης προς την Εναγόμενη Εταιρεία, όπως προνοούσε η συμφωνία ή/και δεν μπόρεσε να εξυπηρετήσει την Εναγόμενη Εταιρεία και την άφησε χωρίς συντήρηση προκαλώντας της ζημιές και απώλειες. Γι' αυτό και αναγκάστηκε να τερματίσει τη μεταξύ τους συμφωνία. Επιπρόσθετα, είναι η θέση της Εναγόμενης Εταιρείας ότι κατά ή περί το έτος 2007 ή και προηγουμένως, δεν συντηρούσε καθόλου ή/και δεν συντηρούσε επαρκώς ή/και κατάλληλα, τους συγκεκριμένους ανελκυστήρες. Οπόταν, δεν δικαιούνται τα ισχυριζόμενα υπόλοιπα. Προβάλλεται, από την Εναγόμενη Εταιρεία, ο ισχυρισμός ότι το οφειλόμενο ποσό προέρχεται από ψευδείς χρεώσεις ή/και ψευδείς επισκευές της Ενάγουσας Εταιρείας ή των υπαλλήλων της, οι οποίοι δόλια και με απάτη χρέωναν το λογαριασμό της Εναγόμενης Εταιρείας. Καταγράφει ως στοιχεία δόλου και απάτης ότι οι υπάλληλοι της Ενάγουσας Εταιρείας χρέωναν ή/και εξέδιδαν τιμολόγια συντήρησης χωρίς να έχουν προβεί στις συγκεκριμένες συντηρήσεις που κατέγραφαν, χρέωναν ή/και κατέγραφαν στα τιμολόγιά τους υποτιθέμενες συντηρήσεις σε ανελκυστήρες οι οποίοι ήταν εκτός λειτουργίας κατά τον ουσιώδη χρόνο και ότι ενώ είχαν σταματήσει να προβαίνουν σε συντηρήσεις των επίδικων ανελκυστήρων, συνέχιζαν να εκδίδουν τιμολόγια και να χρεώνουν το λογαριασμό της Εναγόμενης Εταιρείας. Καταλήγει, η Εναγόμενη Εταιρεία, ότι οι χρεώσεις στο λογαριασμό της προέκυψαν από ψευδείς ή/και λανθασμένες ή/και υπερβολικές χρεώσεις ή/και από χρεώσεις που δεν ανταποκρίνονταν στις εργασίες που γίνονταν από την Ενάγουσα Εταιρεία. Λόγω της άρνησης, της Ενάγουσας Εταιρείας, να συντηρήσει τους συγκεκριμένους ανελκυστήρες, η Εναγόμενη Εταιρεία αναγκάστηκε να προσλάβει άλλη εταιρεία για τις εν λόγω συντηρήσεις, ενώ επιπρόσθετα αναγκάστηκε να προβεί σε μετατροπές των ανελκυστήρων ώστε να μπορεί η νέα εταιρεία, που είχε αναλάβει να συντηρεί τους ανελκυστήρες, να το πράξει. Για τις μετατροπές ή/και τις αλλαγές, οι οποίες έγιναν εξ υπαιτιότητας της συμπεριφοράς της Ενάγουσας Εταιρείας, η Εναγόμενη Εταιρεία υπέστη ζημιές ύψους €14.176-, ποσό το οποίο και ανταπαιτεί ως ειδικές αποζημιώσεις για παράβαση της συμφωνίας. Επιπρόσθετα, αξιώνει γενικές αποζημιώσεις για παράβαση της συμφωνίας καθώς και για την ταλαιπωρία και την οχληρία που προκλήθηκε από τη συμπεριφορά της Ενάγουσας Εταιρείας. Για την Ενάγουσα Εταιρεία μαρτυρία δόθηκε από το διευθυντή της κ. Γιάγκο Γιάγκου. Ενώπιον του Δικαστηρίου ο κ. Γιάγκου ανάφερε ότι η Ενάγουσα Εταιρεία ασχολείται με την εγκατάσταση, τη συντήρηση και την επιδιόρθωση ανελκυστήρων. Ήταν η θέση του ότι με την Εναγόμενη Εταιρεία είχαν συμβόλαιο και συντηρούσαν τους ανελκυστήρες στο ξενοδοχείο τους. Το συγκεκριμένο συμβόλαιο είχε καταρτιστεί το 1997 και αφορούσε τη συντήρηση η οποία διεκπεραιωνόταν. Όταν χρειαζόταν οποιαδήποτε επιπρόσθετη εργασία, η οποία δεν συμπεριλαμβανόταν στο συμβόλαιο, τότε αποστελλόταν γραπτή προσφορά στον πελάτη και αν γινόταν αποδεκτή τότε ολοκληρωνόταν η επιπρόσθετη εργασία. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 1, τη συμφωνία συντήρησης και ως Τεκμήριο 2, μια από τις πολλές προσφορές που είχε αποσταλεί στην Εναγόμενη Εταιρεία για την εκτέλεση κάποιων εργασιών. Ισχυρίστηκε ότι αναφορικά με την αντικατάσταση της μηχανής ενός εκ των ανελκυστήρων, η Εναγόμενη Εταιρεία είχε αποδεχθεί την προσφορά και είχε ακολουθήσει συμφωνητικό για την εκτέλεση των εργασιών, στο οποίο προβλεπόταν η τιμή χρέωσης. Κατατέθηκε το συμφωνητικό ως Τεκμήριο
  5. Η εργασία, η συγκεκριμένη, είχε εκτελεστεί και είχε πληρωθεί μέρος της χρέωσης. Το υπόλοιπο, όπως και κάποια άλλα υπόλοιπα, χρεώθηκαν στο λογαριασμό. Τέτοιες προσφορές, ήταν η θέση του, είχαν γίνει πολλές στην Εναγόμενη Εταιρεία και κάποιες από αυτές είχαν γίνει αποδεκτές, ενώ άλλες όχι. Όσον αφορά τη συντήρηση, εξήγησε ότι εκδίδονταν δελτία συντήρησης από τον τεχνικό της Ενάγουσας Εταιρείας, τα οποία υπογράφονταν από τον υπεύθυνο τεχνικό ή από το διευθυντή του ξενοδοχείου. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 4, τα δελτία συντήρησης. Επίσης κατέθεσε την αλληλογραφία, ως Τεκμήριο 5, που είχε ανταλλαγεί με το συγκεκριμένο ξενοδοχείο, στην οποία γίνεται αναφορά σε διάφορες εργασίες που έπρεπε να εκτελεστούν. Όμως, καμιά από τις εργασίες που καταγράφεται στο Τεκμήριο 5, σύμφωνα με τον ισχυρισμό του, δεν είχε εκτελεστεί. Είχε σταλθεί μια επιστολή, από τον ίδιο, στην οποία είχε γίνει αναφορά σε κάποια προβλήματα τα οποία θα έπρεπε να επιλυθούν και να διενεργηθούν άμεσα εργασίες όπως την αντικατάσταση ενός πίνακα ελέγχου για ένα συγκεκριμένο ανελκυστήρα. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 6, την επιστολή του ημερομηνίας 08/05/
  6. Δεν υπήρξε οποιαδήποτε απάντηση από την Εναγόμενη Εταιρεία για να προχωρήσουν στην εκτέλεση της συγκεκριμένης εργασίας. Παραδέχθηκε ότι είχε σταλεί επιστολή, από την Εναγόμενη Εταιρεία, αναφορικά με ένα ανελκυστήρα ο οποίος ήταν εκτός λειτουργίας και παρά το γεγονός αυτό, συνεχίζονταν να γίνονται χρεώσεις για τη συντήρησή του. Κατέθεσε την επιστολή της Εναγόμενης Εταιρείας ως Τεκμήριο
  7. Εξηγήθηκε όμως, σύμφωνα με τον ισχυρισμό του, σε απαντητική επιστολή με ημερομηνία 20/09/2007, ότι εκ παραδρομής τιμολογείτο ο συγκεκριμένος ανελκυστήρας και λόγω του ότι ήταν εκτός λειτουργίας, δόθηκαν άμεσα οδηγίες για την έκδοση πιστωτικού σημειώματος. Κατέθεσε τη συγκεκριμένη απαντητική επιστολή ως Τεκμήριο
  8. Ενώ ως Τεκμήριο 9 κατατέθηκε η οδηγία από το τεχνικό τμήμα προς το λογιστήριο, για την έκδοση του πιστωτικού σημειώματος. Όσον αφορά το συγκεκριμένο ανελκυστήρα, ο οποίος ήταν εκτός λειτουργίας, είχε σταλεί επιστολή από την Εναγόμενη Εταιρεία ότι δεν θα μπορούσε να επιδιορθωθεί από την Ενάγουσα Εταιρεία για τους λόγους που καταγράφονται στην αλληλογραφία, η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  9. Η Ενάγουσα Εταιρεία, ήταν η θέση του, είχε αρνηθεί να επισκευάσει το συγκεκριμένο ανελκυστήρα, λόγω του ότι είχε προηγηθεί η επιστολή-προσφορά που ενημέρωνε την Εναγόμενη Εταιρεία για συγκεκριμένα πράγματα τα οποία θα έπρεπε να γίνουν αποδεκτά προτού η Ενάγουσα Εταιρεία να προχωρήσει στην επιδιόρθωση. Κατά την άποψή του, η Εναγόμενη Εταιρεία προφασίστηκε κακή συντήρηση για τη μη πληρωμή του υπολοίπου. Όμως, η Ενάγουσα Εταιρεία με επιστολή της απάντησε τον ισχυρισμό αυτό. Κατατέθηκε η συγκεκριμένη επιστολή ως Τεκμήριο
  10. Είχαν γίνει, σύμφωνα με τον ίδιο, αρκετές συναντήσεις με το λογιστή της Εναγόμενης Εταιρείας, στις οποίες είχαν δοθεί υποσχέσεις για εξόφληση του υπόλοιπου, το οποίο είχε ανέλθει σε ένα αρκετά σεβαστό ποσό. Τα δελτία συντήρησης υπογράφονταν, ήταν η θέση του, από τον υπεύθυνο συντηρητή του ξενοδοχείου ή το διευθυντή. Αν γινόταν κακή συντήρηση, τότε δεν έπρεπε να υπογραφόταν το συγκεκριμένο δελτίο συντήρησης, αφού υπάρχει πάνω στο δελτίο ειδικό παράρτημα για παρατηρήσεις. Όμως, δεν συνέβηκε σε καμιά περίπτωση να καταγραφούν οποιεσδήποτε παρατηρήσεις. Η συμφωνία τερματίστηκε από την Εναγόμενη Εταιρεία με γραπτή επιστολή, η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  11. Στη συγκεκριμένη επιστολή αναφέρεται ως ημερομηνία τερματισμού της σύμβασης, 25/09/
  12. Κατέθεσε την κατάσταση λογαριασμού που αφορά την Εναγόμενη Εταιρεία, ως Τεκμήριο
  13. Εξήγησε ότι η ημερομηνία της κατάστασης λογαριασμού, 30/03/2008, δεν συνάδει με την ημερομηνία τερματισμού, λόγω του ότι το συμβόλαιο προέβλεπε την καταβολή των «penalties» στην περίπτωση άμεσης διακοπής, αφού έπρεπε να δοθεί εύλογη ειδοποίηση. Γι' αυτό και επιβλήθηκαν πρόστιμα για έξι μήνες. Αντεξεταζόμενος, ισχυρίστηκε ότι εργάζεται στην Ενάγουσα Εταιρεία από το
  14. Όσον αφορά τη δέσμη εγγράφων του Τεκμηρίου 4, υποστήριξε ότι η υπογραφή στα συγκεκριμένα δελτία ήταν του συντηρητή της Ενάγουσας Εταιρείας, ο οποίος συντηρητής δεν ήταν πάντα ο ίδιος. Όταν του υποβλήθηκε ότι δεν υπογράφτηκαν τα συγκεκριμένα δελτία από την Εναγόμενη Εταιρεία, ήταν η θέση του ότι ο τεχνικός της Ενάγουσας Εταιρείας δεν πλαστογράφησε την υπογραφή του διευθυντή ή του τεχνικού της Εναγόμενης Εταιρείας. Αυτό που γνώριζε ο ίδιος ήταν ότι ο τεχνικός της Ενάγουσας Εταιρείας έπαιρνε υπογραφές από τα άτομα τα οποία είχε υποδείξει η Εναγόμενη Εταιρεία. Τα συγκεκριμένα δελτία παραδίδονταν στην Εναγόμενη Εταιρεία. Εξήγησε, σε ερώτηση που του τέθηκε, ότι ο κάθε συντηρητής είναι υπεύθυνος για εκατό

(100)περίπου ανελκυστήρες, οι οποίοι είναι γραμμένοι στο «Route Sheet». Ο ίδιος ο τεχνικός ετοιμάζει το πρόγραμμά του, μόνος του, και κάθε μήνα επισκέπτεται τους πελάτες που καταγράφονται στο δικό του «Route Sheet» για να εκτελέσει τη μηνιαία συντήρηση. Ο ίδιος ενημερώνει και τον πελάτη, ο οποίος αν έχει οποιαδήποτε παρατήρηση την εκφράζει προτού ξεκινήσει η συντήρηση. Όταν ολοκληρωθεί η συντήρηση, ο συντηρητής βρίσκει το προκαθορισθέν από τον πελάτη άτομο, το οποίο υπογράφει το έντυπο συντήρησης. Αν υπάρχουν οποιεσδήποτε παρατηρήσεις από τον πελάτη, καταγράφονται στο συγκεκριμένο έντυπο. Δίδεται αντίγραφο του εντύπου αυτού στον πελάτη και μπαίνει επίσης αντίγραφο στο φάκελο του πελάτη, ο οποίος τηρείται από την Ενάγουσα Εταιρεία. Η τιμολόγηση γίνεται αυτόματα από το λογιστικό σύστημα της Ενάγουσας Εταιρείας για όλους τους πελάτες. Αν υπάρχει κάποιος πελάτης στον οποίο δεν έγινε συντήρηση από τον τεχνικό, ο τεχνικός οφείλει να ενημερώσει το λογιστήριο ότι ο συγκεκριμένος ανελκυστήρας δεν συντηρήθηκε. Επίσης, οφείλει να το καταγράψει, ο συντηρητής, στο «Route Sheet» του. Η υπεύθυνη κοπέλα του τεχνικού τμήματος ενημερώνει το λογιστήριο για να εκδοθεί πιστωτικό σημείωμα. Όσον αφορά την Εναγομένη Εταιρεία, παραδέχθηκε ότι δεν είχε εκδοθεί το πιστωτικό σημείωμα για το μήνα που δεν είχε γίνει η συντήρηση. Ερωτηθείς, υποστήριξε ότι σε όλα τα δελτία συντήρησης που αφορούν την Εναγόμενη Εταιρεία, υπάρχει υπογραφή αλλά δεν καταγράφεται το όνομα αυτού που υπέγραψε εκ μέρους της Εναγόμενης Εταιρείας. Το δελτίο συντήρησης του Ιανουαρίου δε, δεν ήταν υπογραμμένο, αλλά φέρει το όνομα «Παύλος Παύλου». Όσον αφορά την επιστολή της Εναγόμενης Εταιρείας, ο κ. Γιάγκου ισχυρίστηκε ότι το μόνο που καταγράφει ήταν ότι δεν είχε γίνει συντήρηση από την 01/01/
  1. Ήταν η δική του θέση ότι για κάποιους μήνες, εκ παραδρομής και λόγω κακής συνεννόησης, δεν είχε εκδοθεί πιστωτικό σημείωμα για τον ανελκυστήρα που δεν συντηρείτο. Ο ίδιος είχε δώσει οδηγίες στο λογιστήριο για να εκδοθεί πιστωτικό σημείωμα για τους οκτώ μήνες. Όταν του υποδείχθηκε το Τεκμήριο 14 και του ζητήθηκε να υποδείξει την πίστωση, ήταν η θέση του ότι ο ίδιος δεν είναι λογιστής για να υποδείξει πού φαίνεται η πίστωση. Παραδέχθηκε ότι η συντήρηση των ανελκυστήρων του ξενοδοχείου «HENIPA» γινόταν αποκλειστικά από την Ενάγουσα Εταιρεία. Όμως, ισχυρίστηκε ότι σε ακατάλληλες ώρες η ίδια η Εναγόμενη Εταιρεία χρησιμοποιούσε τους δικούς της τεχνικούς για οποιοδήποτε πρόβλημα προέκυπτε. Όταν του υποβλήθηκε ότι είχαν γίνει κάποιες πληρωμές από την Εναγόμενη Εταιρεία, οι οποίες δεν καταγράφτηκαν λογιστικά, ήταν η δική του θέση ότι σε μια συνεργασία τόσων χρόνων είχαν γίνει πολλές πληρωμές, αλλά ισχυρίστηκε ότι ήταν και πάμπολλες οι επιστολές που στάλθηκαν από τον ίδιο στην Εναγόμενη Εταιρεία και ποτέ δεν είχε αμφισβητηθεί το υπόλοιπο. Η μόνη φορά που τέθηκε θέμα αμφισβήτησης ήταν για τη συντήρηση του ενός ανελκυστήρα για την περίοδο των οκτώ μηνών. Όμως, παράλληλα παραδέχθηκε, πρώτον, ότι είχε αλλαχθεί το λογιστικό σύστημα της Ενάγουσας Εταιρείας και παρατηρούνταν λάθη και δεύτερον, ότι η Εναγόμενη Εταιρεία είχε ειδοποιήσει την Ενάγουσα Εταιρεία, με επιστολή, ότι δεν συμφωνούσε με το υπόλοιπο. Όταν του υποβλήθηκε ότι στις 05/02/2006, 20/03/2006 και 20/04/2006 είχαν γίνει πληρωμές με επιταγές που δεν είχαν αφαιρεθεί, ήταν η θέση του ότι δεν υπήρχε τρόπος να γνωρίζει η Εναγόμενη Εταιρεία ότι δεν αφαιρέθηκαν τα ποσά των συγκεκριμένων επιταγών. Αναφορικά με τη χρέωση της Εναγόμενης Εταιρείας από το Μάρτιο του 2008 και μετά, ήταν η δική του θέση ότι η μεταξύ των μερών συμφωνία προέβλεπε για την καταβολή του ποσού συντήρησης για περαιτέρω έξι μήνες μετά τον τερματισμό της συμφωνίας. Από τη στιγμή που ο πελάτης είχε διακόψει το συμβόλαιο, η Ενάγουσα Εταιρεία δεν μπορούσε να προβεί σε οποιαδήποτε συντήρηση, εφόσον δεν είχε άδεια να εισέλθει στο κτίριο. Όμως, μπορούσε να τιμολογηθεί ο πελάτης, σύμφωνα με τους όρους του συμβολαίου, για ακόμη έξι μήνες. Ο πελάτης, ήταν ο ισχυρισμός του, είναι ασφαλισμένος στην περίπτωση ατυχήματος γι' αυτούς τους έξι μήνες. Όταν του υποβλήθηκε ότι δεν γίνεται αναφορά, στη συμφωνία, για ασφάλεια, παρέπεμψε στην παράγραφο 8 του Τεκμηρίου 1 και προώθησε την άποψη ότι δεν δικαιούται κάποιος να είναι συντηρητής ανελκυστήρων χωρίς να παρέχει ασφάλεια έναντι αστικής ευθύνης, η οποία ζητείται από το Υπουργείο Εργασίας. Απέρριψε τη θέση της Εναγόμενης Εταιρείας ότι είχε υποστεί ζημιές ύψους €14.176- λόγω της κακής συντήρησης και ισχυρίστηκε ότι τα δελτία συντήρησης δεν καταγράφουν παράπονα για κακή συντήρηση. Αναφορικά με την εργοδότηση άλλης εταιρείας για την επιδιόρθωση των ανελκυστήρων, ισχυρίστηκε ότι οι συγκεκριμένες εργασίες, οι οποίες είχαν εκτελεστεί από άλλη εταιρεία, είχαν επισημανθεί και από την Ενάγουσα Εταιρεία, η Εναγόμενη Εταιρεία είχε προειδοποιηθεί αλλά επέλεξε να αγνοήσει τις εισηγήσεις της Ενάγουσας Εταιρείας. Ήταν η θέση του ότι η Ενάγουσα Εταιρεία δεν είχε λάβει οποιαδήποτε έκθεση, από την Εναγόμενη Εταιρεία, στην οποία να καταγράφονται τα προβλήματα των ανελκυστήρων. Όσον αφορά τους οδηγούς ολίσθησης, ήταν η θέση του ότι οι οδηγοί που κινείται ένας ανελκυστήρας αν δεν είναι ευθυγραμμισμένοι, δεν επιδιορθώνονται με συντήρηση, αλλά γι' αυτούς η ευθύνη βαραίνει την εταιρεία που εγκατέστησε τους ανελκυστήρες. Υποστήριξε ότι γίνονταν περιοδικοί έλεγχοι στο μηχανοστάσιο, το πηγάδι καθώς και κάτω από τον ανελκυστήρα, αφού πρώτιστο μέλημα της Ενάγουσας Εταιρείας ήταν η ασφάλεια αυτών που χρησιμοποιούσαν τους ανελκυστήρες. Αρνήθηκε τη θέση ότι η γρέζα που υπήρχε στο μηχανοστάσιο οφειλόταν στην κακή συντήρηση. Όσον αφορά το κουδούνι του ανελκυστήρα, ήταν η θέση του ότι λόγω του ότι λειτουργεί με μπαταρία, υπάρχει πιθανότητα από τον ένα μήνα στον άλλο να μην εργάζεται. Απέκλεισε την πιθανότητα ο λάκκος του ανελκυστήρα να ήταν ακάθαρτος και εισηγήθηκε ότι μπορεί να οφειλόταν, η όποια ακαθαρσία στο γεγονός ότι είχε σταματήσει η συντήρηση για έξι μήνες. Αρνήθηκε την υποβολή ότι είχε γίνει προφορική παρατήρηση για τα παράπονα και τις ελλείψεις στη συντήρηση. Εξήγησε ότι ένας συντηρητής όταν πάει για συντήρηση κάνει 40 με 50 δουλειές, όπως λάδιασμα και γενική συντήρηση. Ερωτηθείς, επέμενε στη θέση του ότι μετά την ολοκλήρωση κάποιας συντήρησης, αν ο τεχνικός διαπιστώσει σοβαρά προβλήματα, ενημερώνει το γραφείο και στη συνέχεια το γραφείο αποστέλλει επιστολές προς τους πελάτες, στις οποίες καταγράφονται τα προβλήματα. Κατά τη δική του άποψη, δεν είναι δουλειά του συντηρητή να αναφέρει στον πελάτη ότι χρειάζεται αλλαγή κάποιο εξάρτημα. Του υποδείχθηκε απόδειξη είσπραξης ημερομηνίας 15/06/2006 και του υποβλήθηκε ότι δεν είχε αφαιρεθεί το συγκεκριμένο ποσό. Ο ίδιος απέκλεισε το ενδεχόμενο να μην είχε αφαιρεθεί το ποσό και να συνεχίστηκε η συνεργασία και το
  2. Απέκλεισε το ενδεχόμενο να υπάρχει κάποιο λάθος, παρά το γεγονός ότι δεν είχε αφαιρεθεί το πιστωτικό σημείωμα που αφορούσε τον ανελκυστήρα στον οποίο δεν γινόταν επισκευή. Για την Υπεράσπιση δόθηκε μαρτυρία από τέσσερις μάρτυρες. Πρώτος έδωσε μαρτυρία ο κ. Στυλιανός Δημητρίου (Μ.Υ.1). Κατέθεσε, ως μέρος της μαρτυρίας του, Γραπτή Δήλωση, η οποία έγινε Τεκμήριο
  3. Στη Δήλωσή του καταγράφει ότι εργάζεται ως τεχνικός στο ξενοδοχείο «ΗΕΝΙΡΑ» από το
  4. Όμως, δεν έχει ειδικότητα στις επιδιορθώσεις και συντηρήσεις ανελκυστήρων, γι' αυτό και υπήρχε η συνεργασία με την Ενάγουσα Εταιρεία. Ο ίδιος, πολλές φορές, καλούσε προσωπικά την Ενάγουσα Εταιρεία Σαββατοκύριακα ή για τα έκτακτα περιστατικά και αυτή δεν ανταποκρινόταν, για να επιλύσει τα προβλήματα που προέκυπταν. Κατά τη δική του άποψη, δεν γινόταν σωστή συντήρηση και επιδιόρθωση των ανελκυστήρων, γιατί πολλές φορές μόλις αποχωρούσαν οι υπάλληλοι της Ενάγουσας Εταιρείας, μετά από επισκευή ή επιδιόρθωση, αμέσως εμφανιζόταν το ίδιο πρόβλημα με αυτό που είχε επιδιορθωθεί. Μετά τη λήξη της συνεργασίας με την Ενάγουσα Εταιρεία, η επιδιόρθωση και συντήρηση των ανελκυστήρων αναλήφθηκε από την εταιρεία «ΚΟΝΕ ELEVATORS CYPRUS LTD», η οποία είχε αναλάβει την επιδιόρθωση και συντήρηση των ανελκυστήρων. Ο τεχνικός της συγκεκριμένης εταιρείας εξετάζοντας τους ανελκυστήρες, του είχε αναφέρει ότι πολλά από τα προβλήματά τους ήταν αποτέλεσμα κακής συντήρησης και κακής επιδιόρθωσής τους. Τα προβλήματα διορθώθηκαν τελικά από την ρταιρεία «ΚΟΝΕ ELEVATORS CYPRUS LTD» και από τον καιρό που ανέλαβε η συγκεκριμένη εταιρεία την επιδιόρθωση και συντήρηση των ανελκυστήρων, δεν αντιμετωπίζεται οποιοδήποτε πρόβλημα με τη λειτουργία τους. Αντεξεταζόμενος, παραδέχθηκε ότι δεν γνωρίζει πώς να επιδιορθώνει ανελκυστήρες. Όμως, όταν κάποιος πελάτης εγκλωβιστεί σε ανελκυστήρα μπορεί να τον απεγκλωβίσει. Επίσης, παραδέχθηκε ότι δεν ήταν σε θέση να αντιληφθεί τον τρόπο με τον οποίο γίνεται μια συντήρηση. Όμως, μπορούσε να αντιληφθεί την ύπαρξη των ίδιων προβλημάτων συνεχώς στους ανελκυστήρες, τα οποία, κατά την άποψή του, προέκυπταν από την κακή συντήρηση. Δεν γνώριζε ο ίδιος κατά πόσο είχαν γίνει προτάσεις από την Ενάγουσα Εταιρεία για επιδιόρθωση των ανελκυστήρων. Ήταν η δική του θέση ότι μπορούσε, ως τεχνικός, να γνωρίζει κατά πόσο εργάζεται το photo-cellar, το οποίο είχε αλλαχθεί από την Ενάγουσα Εταιρεία και είχε δουλέψει μόνο για μια βδομάδα. Ήταν περαιτέρω η θέση του ότι ο ίδιος δεν γνώριζε την αιτία που δεν δούλευε ο ένας από τους ανελκυστήρες. Αυτό που γνώριζε ήταν ότι όσες φορές είχε υπογράψει ο ίδιος τα δελτία, η Ενάγουσα Εταιρεία είχε προσέλθει για συντήρηση. Δεύτερη έδωσε μαρτυρία η κα Ηλιάδα Τζίβα (Μ.Υ.2), της οποίας η γραπτή δήλωση σημειώθηκε ως Τεκμήριο
  5. Στη Δήλωσή της καταγράφει ότι εργάζεται ως λογίστρια στην Εναγόμενη Εταιρεία τα τελευταία τρία χρόνια. Η Εναγόμενη Εταιρεία, κατά την επίδικη περίοδο, διαχειριζόταν και το ξενοδοχείο «ΗΕΝΙΡΑ» στη Λάρνακα. Λόγω του ότι την υπόθεση χειριζόταν ο κ. Χρίστος Ιωάννου, ο οποίος αποχώρησε από την Εναγόμενη Εταιρεία, η ίδια μπορούσε να καταθέσει μόνο τα γεγονότα τα οποία ευρίσκονται στο φάκελο που τηρείται στα γραφεία της Εναγόμενης Εταιρείας. Ήταν η θέση της ότι στο φάκελο δεν υπάρχουν στοιχεία και αποδείξεις που να δικαιολογούν το υπόλοιπο που ζητά η Ενάγουσα Εταιρεία. Ακόμα και με τα στοιχεία και τις αποδείξεις, τα οποία κατατέθηκαν στα πλαίσια της υπό κρίση αγωγής, κατά τον ισχυρισμό της, δεν δικαιολογείται το υπόλοιπο που αξιώνεται. Στο φάκελο που τηρείται στην Εναγόμενη Εταιρεία, η ίδια είχε βρει μερικές αποδείξεις, αλλά όσο και αν έψαξε δεν μπόρεσε να βρει τα πρωτότυπα. Δεν υπάρχουν, ήταν η θέση της, οποιαδήποτε στοιχεία που να δεικνύουν ότι η Ενάγουσα Εταιρεία έχει αφαιρέσει τα ποσά τα οποία αφορούν οι αποδείξεις ή και οποιαδήποτε άλλα ποσά, τα οποία είχαν καταβληθεί τα προηγούμενα χρόνια από το αξιούμενο υπόλοιπο. Στην κατάσταση λογαριασμού που κατατέθηκε στο Δικαστήριο δεν φαίνεται η κίνηση λογαριασμού από την αρχή της συνεργασίας της Ενάγουσας Εταιρείας με την Εναγόμενη Εταιρεία και δεν μπορούν να διαπιστωθούν οι χρεώσεις και οι πιστώσεις. Είχε στην κατοχή της τα τιμολόγια της Εταιρείας «KONE ELEVATORS CYPRUS LTD», τα οποία αφορούν ποσά για τη συντήρηση, επιδιόρθωση και αναβάθμιση των επίδικων ανελκυστήρων, η οποία είχε στοιχήσει €14.176,25, ποσό το οποίο η Εναγόμενη Εταιρεία ανταπαιτεί. Ενώπιον του Δικαστηρίου κατάθεσε, ως Τεκμήριο 17, αντίγραφα αποδείξεων πληρωμών από την Εναγόμενη Εταιρεία στην Ενάγουσα Εταιρεία. Επίσης κατέθεσε, ως Τεκμήριο 18, δέσμη εγγράφων που αφορούσε τα τιμολόγια της «KONE ELEVATORS CYPRUS LTD». Αναφορικά με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 14, υπέδειξε ότι δεν μπορούσε να αντιληφθεί γιατί χρεωνόταν και πιστωνόταν η Εναγόμενη Εταιρεία. Ούτε είχε καταλάβει τι αντιπροσώπευε η κάθε χρέωση. Λόγω του ότι είναι ανακατεμένες οι ημερομηνίες, η ίδια δεν μπορούσε να καταλήξει σε οποιαδήποτε συμπεράσματα. Αντεξεταζόμενη, ισχυρίστηκε ότι στο λογιστήριο της Εναγόμενης Εταιρείας υπάρχουν επτά λογίστριες και άντρες διευθυντές. Ερωτηθείσα, ισχυρίστηκε ότι δεν γνώριζε κατά πόσο είχε προβεί σε διαμαρτυρία, η Εναγόμενη Εταιρεία, για τα ποσά που είχαν πληρωθεί και δεν είχαν πιστωθεί. Η ίδια, λόγω του ότι είναι επιφορτισμένη με τον έλεγχο των προμηθευτών, είχε ελέγξει για τις συγκεκριμένες πληρωμές. Αυτό που γνώριζε ήταν ότι η Ενάγουσα Εταιρεία δεν έκανε σωστά τη συντήρηση των ανελκυστήρων και είχαν δημιουργηθεί πολλά προβλήματα. Αυτό το γνώριζε από τα λεγόμενα των υπολοίπων. Από τη μέρα που ανέλαβε η νέα εταιρεία είχαν εξαλειφθεί τα προβλήματα. Δεν γνώριζε κατά πόσο η «KONE ELEVATORS CYPRUS LTD» είχε πληρωθεί για τις εκτελεσθείσες εργασίες. Σε ερώτηση που της τέθηκε, ισχυρίστηκε, με αναφορά στο Τεκμήριο 17, ότι τα ποσά που καταγράφονται στις συγκεκριμένες αποδείξεις, δεν έχουν πιστωθεί. Από τη συγκεκριμένη δέσμη μόνο μία απόδειξη ήταν περασμένη στην κατάσταση λογαριασμού. Ήταν περαιτέρω η θέση της ότι αν είχε αλλάξει το λογισμικό, τότε όφειλαν να στείλουν κατάσταση λογαριασμού η οποία να είναι πλήρης, αλλά αντί αυτού, έστειλαν μόνο μία σελίδα και με αυτή τη σελίδα η ίδια είχε δουλέψει και είχε καταλήξει σε αυτά που ανέφερε. Τελειώνοντας, ανάφερε ότι η ίδια δεν γνώριζε για οποιοδήποτε διακανονισμό πληρωμών μεταξύ της Ενάγουσας Εταιρείας και της Εναγόμενης Εταιρείας. Ο επόμενος μάρτυρας ήταν ο κ. Γεώργιος Μούσκου (Μ.Υ.3), ο οποίος εργάζεται στην εταιρεία «KONE ELEVATORS CYPRUS LTD» από το
  6. Ήταν ο ισχυρισμός του ότι η εταιρεία στην οποία εργάζεται, τον είχε στείλει για να κάνει ανακαίνιση σε ένα από τους τρεις ανελκυστήρες του ξενοδοχείου «ΗΕΝΙΡΑ», το 2007-
  7. Όταν πήγε έλεγξε τον ανελκυστήρα και βρήκε ότι δεν εργαζόταν το μάτι και το parachute ήταν γεφυρωμένο. Επίσης, τα τέρματα διαδρομής στο πηγάδι δεν εργάζονταν και το ελατήριο που έπρεπε να υπάρχει, για να γίνεται επαναστροφή, έλειπε από πάνω. Οι μηχανισμοί των εξωτερικών πόρτων ήταν ασυντήρητοι, οι επαφές ήταν λερωμένες, τα καρούλια ήταν μαγκωμένα, ενώ η καμπίνα είχε αρκετές σκόνες, πράγμα που έδειχνε ότι δεν είχε συντηρηθεί για αρκετό καιρό. Όλα τα πιο πάνω, κατά την άποψή του, οφείλονταν σε κακή συντήρηση, εκτός από τη βλάβη στο μάτι. Ο ίδιος είχε οδηγίες να αλλάξει τον πίνακα ελέγχου, όλα τα σύρματα στο πηγάδι και στην καμπίνα, καθώς και τα κουμπιά στην καμπίνα και τους ορόφους. Όσον αφορά το μάτι, ο ίδιος είχε διαπιστώσει ότι δεν εργαζόταν, όμως δεν είχε ανακαλύψει το λόγο που δεν εργαζόταν. Ο τεχνικός του ξενοδοχείου, του είχε αναφέρει ότι είχε αλλαχθεί, ότι είχε δουλέψει μερικές μέρες και μετά είχε σταματήσει να εργάζεται. Αν ήταν παλιό ή καινούριο, το μάτι, ο ίδιος δεν το γνώριζε. Το κόστος των εργασιών που είχαν εκτελεστεί, ο ίδιος δεν το γνώριζε. Αντεξεταζόμενος, ισχυρίστηκε ότι δεν θυμόταν την ακριβή ημερομηνία που είχε επισκεφτεί για πρώτη φορά το ξενοδοχείο «ΗΕΝΙΡΑ». Τοποθέτησε την πρώτη του επίσκεψη προς το τέλος του 2007 αρχές του
  8. Παραδέχθηκε ότι θα μπορούσαν να παρατηρηθούν φθορές στους ανελκυστήρες, λόγω μη συντήρησης από το Σεπτέμβριο 2007 μέχρι τον Ιανουάριο
  9. Τέτοια προβλήματα συνιστούσαν, κατά την άποψή του, οι ακάθαρτες επαφές των εξωτερικών πόρτων και το μάγκωμα των καρουλιών. Όμως, ήταν ο ισχυρισμός του ότι οι βλάβες που είχε βρει, όπως το γεφύρωμα του parachute, είχαν γίνει από προηγουμένως, κάποιος το είχε γεφυρώσει για να μην εργάζεται. Αυτό και το ελατήριο που έλειπε από τα τέρματα διαδρομής, ήταν βλάβες που οφείλονταν στην κακή συντήρηση. Στην επόμενη όμως ερώτηση που του τέθηκε, ισχυρίστηκε ότι τα συγκεκριμένα προβλήματα δεν προκύπτουν από κακή συντήρηση. Κατά τη δική του άποψη, ο τεχνικός που πάει να κάνει τη συντήρηση, όταν μπει στο πηγάδι να ελέγξει και δει ότι λείπει το ελατήριο είναι υποχρεωμένος να εγκαταστήσει καινούριο για να δει αν θα δουλέψει. Ένα τέτοιο ελατήριο στοιχίζει 5 με 10 σεντς και είναι από αυτά που υπάρχουν πάντα και ο τεχνικός το αλλάζει χωρίς να ρωτήσει τον πελάτη. Ήταν η θέση του ότι αυτά ο ίδιος τα διεκπεραιώνει στα πλαίσια της συντήρησης. Μόνο όταν το εξάρτημα είναι ακριβό ενημερώνεται ο πελάτης και ετοιμάζεται προσφορά, που αφορά την τιμή για την αντικατάσταση. Ερωτηθείς, ανέφερε ότι ο ίδιος δεν γνώριζε πότε είχαν γίνει οι φθορές και αυτό είναι στη γνώση του τεχνικού που επισκέπτεται μια φορά τον μήνα για συντήρηση. Μερικές από τις φθορές που διαπιστώθηκαν, κατά την άποψή του, είχαν γίνει προηγουμένως, οπόταν όφειλε ο τεχνικός που πήγαινε για συντήρηση να τις εντοπίσει. Παραδέχθηκε ότι ο ανελκυστήρας που είχε αντικαταστήσει ο ίδιος ήταν παλιός, όμως οι φθορές που είχαν εντοπιστεί δεν οφείλονταν μόνο στο γεγονός ότι ήταν παλαιό. Κατέληξε ότι δεν γινόταν καλή συντήρηση στους ανελκυστήρες. Τελευταίος έδωσε μαρτυρία ο κ. Νίκος Νικολάου, (Μ.Υ.4), ο οποίος κατέθεσε την γραπτή του δήλωση ως Τεκμήριο
  10. Στη γραπτή του δήλωση καταγράφει ότι εργάζεται στην Εναγόμενη Εταιρεία ως «Project Manager» από το
  11. Όσον αφορά τη συνεργασία με την εταιρεία «KONE ELEVATORS CYPRUS LTD», ήταν η καταγραφείσα θέση του ότι είχε αρχίσει όταν διακόπηκε η συνεργασία με την Ενάγουσα Εταιρεία. Η εταιρεία «KONE ELEVATORS CYPRUS LTD» είχε αναλάβει την επιδιόρθωση και συντήρηση των ανελκυστήρων. Στα πλαίσια της συντήρησης και επιδιόρθωσης εξεδόθησαν τιμολόγια, τα οποία συνιστούν το Τεκμήριο
  12. Όσον αφορά το κόστος των εργασιών που είχε διενεργήσει η εταιρεία «KONE ELEVATORS CYPRUS LTD», ο ίδιος είχε επικοινωνήσει με την εταιρεία και είχε διευκρινίσει το κόστος για κάθε μια από τις εργασίες που είχαν διεκπεραιωθεί. Για την επιδιόρθωση του τμήματος διαδρομής στο πηγάδι του ανελκυστήρα χρεώθηκαν €300- πλέον Φ.Π.Α, για την αντικατάσταση του ελατηρίου αναστροφής χρεώθηκε το ποσό των €150- πλέον Φ.Π.Α και για την επιδιόρθωση των μηχανισμών θυρών που ήταν ασυντήρητοι, τον καθαρισμό των καρουλιών και των επαφών των καμπίνων και για την επιδιόρθωση του γεφυρώματος χρεώθηκε το ποσό των €900- πλέον Φ.Π.Α.. Τα συγκεκριμένα ποσά η Εναγόμενη Εταιρεία τα ζητά από την Ενάγουσα Εταιρεία. Αντεξεταζόμενος, ισχυρίστηκε ότι του είχε ζητηθεί από το δικηγόρο να κοστολογηθεί η δουλειά που είχε διεκπεραιωθεί από την «KONE ELEVATORS CYPRUS LTD», τα οποία είναι ποσά τα οποία έχουν καταβληθεί από την Εναγόμενη Εταιρεία στην εταιρεία «ΚΟΝΕ». Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας και οι δύο πλευρές προχώρησαν με αγορεύσεις. Ο κ. Σαββίδης εισηγήθηκε ότι η κατάσταση λογαριασμού ξεκινά με υπόλοιπο χωρίς να έχει επεξηγηθεί πώς προέκυψε το συγκεκριμένο υπόλοιπο. Κατά την άποψή του, ήταν ευθύνη της Ενάγουσας Εταιρείας να δώσει πλήρη εξήγηση της κατάστασης λογαριασμού, αφού ήταν η θέση της Εναγόμενης Εταιρείας ότι το υπόλοιπο ήταν λανθασμένο. Η συγκεκριμένη θέση ενισχύθηκε και από τη μαρτυρία του κ. Γιάγκου (Μ.Ε.1), ο οποίος ανέφερε ότι υπήρχε πρόβλημα με το λογισμικό της Ενάγουσας Εταιρείας καθώς και από την παρουσίαση αποδείξεων εισπράξεως, οι οποίες δεν ήταν περασμένες στην κατάσταση λογαριασμού. Επιπρόσθετα εισηγήθηκε, ο κ. Σαββίδης, ότι η Ενάγουσα Εταιρεία είχε συνεχίσει να χρεώνει την Εναγόμενη Εταιρεία για έξι μήνες μετά τον τερματισμό της συμφωνίας, χωρίς να συντηρεί τους ανελκυστήρες, κατά παράβαση της συμφωνίας. Η κα Σάββα ισχυρίστηκε ότι υπήρξε ανάλυση του οφειλόμενου ποσού και ήταν η θέση της ότι δεν θα μπορούσαν να φανούν οι πιστώσεις ακόμα και αν κατατίθετο ολόκληρη η κατάσταση λογαριασμού. Ήταν περαιτέρω η θέση της ότι λόγω του τερματισμού από την Εναγόμενη Εταιρεία, η Ενάγουσα Εταιρεία δεν θα μπορούσε να μπαίνει στα υποστατικά της Εναγομένης Εταιρείας και να της συντηρεί τους ανελκυστήρες. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Η υπό κρίση υπόθεση θα αποφασιστεί στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων και σύμφωνα με την κρατούσα νομολογία, ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Μανώλη
(1995)1 Α.Α.Δ. 207 και Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506), η δε επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα δεν είναι επιλήψιμη (βλ. Χάρης Χρίστου v. Ευγενία Khoreva
(2002)1 (Α) Α.Α.Δ. 455 και Ανδρέα Κακουρή κ.α.
(2002)1 (Α) Α.Α.Δ. 165). Παρακολούθησα με ιδιαίτερη προσοχή τόσο το μάρτυρα της Ενάγουσας Εταιρείας καθώς και τους μάρτυρες της Εναγόμενης Εταιρείας, ενόσω αυτοί κατέθεταν κατά την ακροαματική διαδικασία και είχα την ευκαιρία να δω τον τρόπο που απαντούσαν τις διάφορες ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν, το καλό ή το κακό μνημονικό τους και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Έχω επίσης θέσει ενώπιόν μου το περιεχόμενο των εγγράφων που κατατέθηκαν ως τεκμήρια. Στην Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506, έχει υποδειχθεί ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο, την ποιότητα, την πειστικότητα και τη σύγκρισή της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Ο Διευθυντής της Ενάγουσας Εταιρείας κ. Γιάγκος Γιάγκου (Μ.Ε.1), δεν ήταν πολύ βοηθητικός στη μαρτυρία του, αφού δεν μπορούσε να εξηγήσει πώς είχε προκύψει το οφειλόμενο υπόλοιπο. Μίλησε για αρκετές προσφορές και για αρκετές εργασίες οι οποίες είχαν εκτελεστεί στο ξενοδοχείο «ΗΕΝΙΡΑ», όμως δεν προσκόμισε μαρτυρία αναφορικά με το τι είχε πραγματικά εκτελεστεί, τι είχε χρεωθεί, τι είχε πληρωθεί και τι παρέμεινε ως υπόλοιπο. Τα δελτία συντήρησης, τα οποία κατατέθηκαν ως Τεκμήριο 4, δεν καταγράφουν οποιαδήποτε χρέωση ή τις οποιεσδήποτε εκτελεσθείσες εργασίες. Και ενώ ισχυριζόταν ότι η τιμολόγηση γίνεται αυτόματα από το λογισμικό, δεν μπορούσε να παρουσιάσει την τιμολόγηση. Οπόταν παραμένει κενή η μαρτυρία του αφού δεν μπορούσε να εξηγήσει το υπόλοιπο, ενώ παράλληλα είχε παραδεχθεί ότι υπήρχε πρόβλημα στο λογισμικό και ότι είχαν χρεώσει και για τον ένα ανελκυστήρα, τον οποίο δεν συντηρούσαν για οκτώ μήνες, χωρίς να υπάρχει οποιαδήποτε πίστωση για το ποσό αυτό στην κατάσταση λογαριασμού, Τεκμήριο
  1. Υπήρχαν πολλά κενά στη μαρτυρία του και λαμβάνοντας υπόψη ότι η πλευρά της Ενάγουσας Εταιρείας έφερε το βάρος απόδειξης να αποδείξει τις χρεώσεις, το κενό στη μαρτυρία του αφήνει τους ισχυρισμούς της Ενάγουσας Εταιρείας ατεκμηρίωτους. Η μαρτυρία της Εναγόμενης Εταιρείας ήταν πιο συγκεκριμένη. Ο κ. Στυλιανός Δημητρίου (Μ.Υ.1), ήταν ειλικρινής και είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια γι' αυτά που ζούσε χωρίς υπερβολές. Παραδέχθηκε ότι ο ίδιος δεν γνώριζε πώς να επιδιορθώνει ανελκυστήρες. Όμως, αναφέρθηκε στις δικές του διαπιστώσεις αναφορικά με το τι συνέβαινε μετά την επισκευή των ανελκυστήρων από τους τεχνικούς της Ενάγουσας Εταιρείας. Δηλαδή ότι ακόμα και μετά την επιδιόρθωση συγκεκριμένου προβλήματος αυτό επανεμφανιζόταν πολύ γρήγορα. Εξέφρασε την άποψη ότι τα προβλήματα που υπήρχαν οφείλονταν στην κακή συντήρηση, όμως παραδέχθηκε ότι η Ενάγουσα Εταιρεία επισκεπτόταν το ξενοδοχείο «HENIPA» για συντηρήσεις όσες φορές είχε υπογράψει ο ίδιος. Δεν μου έδωσε λόγο να απορρίψω τη μαρτυρία του. Η κα Ηλιάδα Τζίβα (Μ.Υ.2), λογίστρια στο ξενοδοχείο «HENIPA», αναφέρθηκε μόνο στα γεγονότα τα οποία μπορούσε να εξάξει από το περιεχόμενο του φακέλου που τηρούσε η Εναγόμενη Εταιρεία και αφορούσε τη συνεργασία της με την Ενάγουσα Εταιρεία. Η ίδια αναφέρθηκε στις αποδείξεις που της αποστάλθηκαν από την Ενάγουσα Εταιρεία, στα πλαίσια της δικαστικής διαδικασίας και κατέληξε ότι από αυτές δεν δικαιολογείτο το αξιούμενο ποσό. Ήταν αυθεντική μάρτυρας και εξήγησε ότι η ίδια μίλησε για τον εαυτό της, τι είχε κάνει η ίδια και πώς προσπάθησε να διαπιστώσει την αλήθεια του περιεχομένου του Τεκμηρίου 14, αλλά δεν μπορούσε να καταλήξει γιατί από τις αποδείξεις που είχαν παραχωρηθεί από την Ενάγουσα Εταιρεία, Τεκμήριο 17, μόνο μια είχε πιστωθεί στην κατάσταση λογαριασμού, ενώ οι υπόλοιπες αποδείξεις πληρωμής δεν είχαν συμπεριληφθεί στην κατάσταση λογαριασμού. Όσον αφορά τα υπόλοιπα, δηλαδή αν έκανε καλή συντήρηση η Ενάγουσα Εταιρεία των ανελκυστήρων, η ίδια δεν γνώριζε. Δεν μου έδωσε λόγο για να μην την πιστέψω. Ο κ. Γεώργιος Μούσκος (Μ.Υ.3), διακατεχόταν από σύγχυση αναφορικά με το ποιες φθορές οφείλονταν σε κακή συντήρηση και ποιες φθορές οφείλονταν στην έλλειψη συντήρησης. Μου άφησε την εντύπωση ότι ερχόταν για πρώτη φορά στο Δικαστήριο και αυτό του προκαλούσε άγχος, με αποτέλεσμα να συγχύζεται. Αυτή του η σύγχυση όμως επισκίασε τη μαρτυρία του σε τέτοιο βαθμό που να μην μπορεί να εξαχθεί οποιοδήποτε θετικό και ασφαλές συμπέρασμα. Η μαρτυρία του κ. Νικολάου (Μ.Υ.4), ήταν στην ουσία της ενημερωτικής φύσεως, αφού απλά αναφέρθηκε μόνο στο κόστος των τριών εργασιών που είχαν διεκπεραιωθεί από την εταιρεία «ΚΟΝΕ» στα πλαίσια της συντήρησης των ανελκυστήρων. Στις ίδιες εργασίες είχε αναφερθεί και ο Μ.Υ.3, κ. Μούσκος. Η μαρτυρία του παρέμεινε αναντίλεκτη αφού δεν υπέστη ουσιαστική αντεξέταση. Καταλήγω λοιπόν, με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση, ότι τα γεγονότα είχαν εξελιχθεί ως ακολούθως: Υπήρχε μεταξύ της Ενάγουσας Εταιρείας και της Εναγόμενης Εταιρείας μια συμφωνία συντήρησης ανελκυστήρων, Τεκμήριο 1, η οποία ανανεωνόταν αυτόματα κάθε χρόνο από το
  2. Είχε συμφωνηθεί να χρεώνεται η Εναγόμενη Εταιρεία με το μηνιαίο ποσό των Λ.Κ.90- για τη συντήρηση και για τις εκτός ωρών βλάβες Λ.Κ.10- την ώρα. Η συμφωνία αυτή εφαρμόστηκε, εκτός από την πρόνοια της πληρωμής των εκδοθέντων τιμολογίων εντός 15 ημερών από την έκδοσή τους, αφού ο όρος αυτός είχε εγκαταλειφθεί και από τις δύο πλευρές, απρόσκοπτα μέχρι και τον Μάιο 2006, όπου υπήρξε συνάντηση και συζήτηση μεταξύ των δύο πλευρών, Τεκμήριο 5, για προβλήματα τα οποία είχαν προκύψει. Η τελική ρήξη επήλθε τον Σεπτέμβριο 2007, όταν αρνήθηκε η Ενάγουσα Εταιρεία, στις 21/09/2007, απροειδοποίητα να προσέλθει για να επιδιορθώσει βλάβη σε ανελκυστήρα. Είχε προηγηθεί, στις 20/09/2007, διαφωνία αναφορικά με το οφειλόμενο υπόλοιπο, λόγω του ότι η Ενάγουσα Εταιρεία χρέωνε για τη συντήρηση ανελκυστήρα που ήταν εκτός λειτουργίας. Η άρνηση της Ενάγουσας Εταιρείας οδήγησε στον τερματισμό της μεταξύ των μερών συμφωνίας, Τεκμήριο
  3. Τον τερματισμό τον αποδέχθηκε η Ενάγουσα Εταιρεία με επιστολή της ημερομηνίας 26/09/2007, Τεκμήριο 11, αξιώνοντας την καταβολή, του κατ' ισχυρισμό της, υπόλοιπου. Η Εναγόμενη Εταιρεία προχώρησε και επιδιόρθωσε τους ανελκυστήρες συνάπτοντας συμφωνία με άλλη εταιρεία, την «ΚΟΝΕ ELEVATORS CYPRUS LTD», η οποία είχε εκδώσει τιμολόγια ύψους €14.176,25 για τις ανακαινίσεις καθώς και τις επιδιορθώσεις, Τεκμήριο
  4. Οι επιδιορθώσεις στους ανελκυστήρες είχαν στοιχίσει €1.350-. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η απαίτηση της Ενάγουσας Εταιρείας, όπως καταγράφεται στην Έκθεση Απαίτησης, βασίζεται στην ύπαρξη υπόλοιπου δυνάμει λογαριασμού, για παρασχεθείσες υπηρεσίες από την Ενάγουσα Εταιρεία προς την Εναγομένη Εταιρεία, τις οποίες υπηρεσίες η Εναγόμενη Εταιρεία αρνήθηκε να εξοφλήσει. Για το θέμα της αξιοπιστίας η οποία συναρτάται άμεσα με την απόσυρση του αποδεικτικού βάρους, σχετική είναι και η υπόθεση Μπούλος Μάρσέλ κ. ά. v. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας ΛΤΔ
(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1858, στην οποία καταγράφηκε ότι κριτήριο δεν είναι, αν η θέση ή η εκδοχή του διάδικου που φέρει το βάρος της απόδειξης είναι πιο πιθανή παρά εκείνης του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσον, ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης, ικανοποίησε το δικαστήριο με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία ότι η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι, (is more probable than not). Αν απέτυχε να αποδείξει τη θέση ή την εκδοχή του στο απαιτούμενο επίπεδο, ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης δεν θεωρείται ότι το απέσεισε, έστω κι αν η θέση του ή η εκδοχή του είναι "πιο πιθανή παρά η αντίθετη". Έχοντας τα πιο πάνω κατά νου, καθώς και το γεγονός ότι σε αστικές υποθέσεις η απόδειξη της αξίωσης κρίνεται με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων και το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους του Ενάγοντα (βλ. Κυριάκος Σοφοκλέους v. Γιώτα Κυριάκου Πολ. Έφ.7/2008,ημερ.18/05/2010 και Γιαννάκης Πελεκάνος ως Διαχειριστής της περιουσίας του Χριστόφορου Πελεκάνου κ.α. ν. Ανδρέα Πελεκάνου κ.α. Πολ. Εφ. 1/2008 ημερ.11/11/2010), θα πρέπει να εξεταστούν τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Στην υπό κρίση περίπτωση η Ενάγουσα Εταιρεία γνώριζε ότι η Εναγόμενη Εταιρεία αμφισβητούσε το υπόλοιπο που, κατά τον ισχυρισμό της Ενάγουσας Εταιρείας, ήταν οφειλόμενο. Οπόταν, έφερε το βάρος να αποδείξει ότι πράγματι η Εναγόμενη Εταιρεία όφειλε το ποσό των €9.931,87. Η αγωγή αφορούσε υπόλοιπο λογαριασμού, στη βάση της κατάστασης που τηρούσε η Ενάγουσα Εταιρεία και η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο 14 . Σύμφωνα με την υπόθεση A.L. Mantovani & Sons V. Christis Travel & Tourism Ltd
(1999)1 A.A.Δ. 156: "Οι λογαριασμοί εμπορευομένου δεν αποτελούν αφεαυτών απόδειξη των γεγονότων που καταγράφουν. Τα γεγονότα που απεικονίζουν πρέπει να αποδειχθούν......... Στην απουσία παραδεκτής μαρτυρίας που να στοιχειοθετεί γεγονότα που θα μπορούσαν να προσμετρήσουν ως αποδεικτικά της υπόθεσης, δεν εγείρεται ζήτημα βάρους απόδειξης. Τέτοιο θέμα μπορεί να εγερθεί μόνο όπου αποδεικνύονται γεγονότα που τείνουν να υποστηρίξουν την απαίτηση. Τότε και μόνο τίθεται θέμα απόσεισης του αποδεικτικού βάρους. (Βλ. Κυριακή Σ. Αθανασίου και Νεόφυτος Αθανασίου, ως Διαχειριστές της περιουσίας του Σάββα Αθανασίου, αποβιώσαντος, τέως από τη Λεμεσό, V. Αντώνη Κουνούνη, ιατρού, από τη Λεμεσό Πολιτική Έφεση αρ. 9041-29.5.97)". Στην Mantovani κρίθηκε - και επικυρώθηκε από το Εφετείο - πως ο λογιστής (που παρουσιάστηκε ως ο μόνος μάρτυρας προς υποστήριξη της απαίτησης) δεν ήταν γνώστης των γεγονότων τα οποία εμφανίζονταν στους λογαριασμούς καθώς και ότι δεν υπήρχε ίχνος μαρτυρίας που να αποδείκνυε την ύπαρξη της οφειλής. Η ίδια προσέγγιση ακολουθήθηκε και στην υπόθεση Marketrends Insurance Ltd V. Ανδρέα Μιχαήλ
(2006)1 Α.Α.Δ.734, η οποία αφορούσε ισχυριζόμενο χρεωστικό υπόλοιπο δυνάμει λογαριασμού και κρίθηκε ότι ο μάρτυρας δεν είχε προσωπική γνώση των συναλλαγών που καταγράφονταν στους λογαριασμούς. Τα όσα αναφέρθηκαν στις πιο πάνω υποθέσεις συνάδουν και με τα όσα λέχθηκαν στην υπόθεση D and G Products Ltd V. Premixco Asphalting Company Ltd
(1999)1 A.A.Δ. 263 και ειδικότερα το ότι "η απλή δήλωση περί χρέους της άλλης πλευράς, χωρίς ο,τιδήποτε που να το εξηγεί για να το θεμελιώσει, μοιάζει με απλό ισχυρισμό και στερείται αποδεικτικής αξίας". Στην υπόθεση Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ. ν. Σταυρινού
(2005)1 Α.Α.Δ. 1390, το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την έφεση της Τράπεζας που ακολούθησε, θεωρώντας ότι ορθά το πρωτόδικο δικαστήριο έκρινε τελικά, ότι «καταστάσεις λογαριασμών .. δεν εξηγήθηκαν με την πρέπουσα σαφήνεια και πειστικότητα, αφού παραμένουν εντελώς άγνωστα τα στοιχεία των όποιων συντελεστών ή χρεοπιστώσεων που έγιναν στο παρελθόν και τα οποία απόληγαν στο εμφανιζόμενο υπόλοιπο». (Βλ. επίσης Γεώργιος Γρηγορίου ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία ΛΤΔ, Πολ. Εφ. 227/2007, ημερ.16/06/2010). Εφαρμόζοντας τις νομολογιακές αρχές που αναφέρθηκαν ανωτέρω στην παρούσα αγωγή, με δεδομένη την άρνηση της Εναγόμενης Εταιρείας, απαιτείτο θετική μαρτυρία απόδειξης των όσων καταγράφονται στο λογαριασμό που έχει παρουσιαστεί ως Τεκμήριο
  1. Ο κ. Γιάγκου, υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής, δεν είχε τέτοια γνώση και δυνατότητα αφού δεν είχε οποιαδήποτε σχέση με την τήρηση του λογαριασμού και δεν ήταν σε θέση να παρουσιάσει κανένα από τα τιμολόγια ή τις αποδείξεις είσπραξης, αλλά ούτε και ήταν γνώστης των γεγονότων τα οποία εμφανίζονταν στο Τεκμήριο
  2. Ούτε ακόμα και αυτά τα τιμολόγια, με βάση τα οποία κατ' ισχυρισμό γίνονταν οι χρεώσεις, δεν ήταν σε θέση να παρουσιάσει. Ελλείπει δηλαδή παντελώς παραδεκτή μαρτυρία που θα στοιχειοθετούσε γεγονότα τα οποία θα μπορούσαν να προσμετρήσουν ως αποδεικτικό υλικό. Υπάρχει κενό στην κίνηση του λογαριασμού πριν την 01/09/2006 που ξεκινά η κατάσταση λογαριασμού. Δεν τέθηκε καμιά μαρτυρία αναφορικά με το πώς προέκυψε το ποσό των €9.931,
  3. Η αόριστη θέση του μάρτυρα ότι αποκλείεται να μην αφαιρούνταν οι πληρωμές, δεν είναι αρκετή για να αποδειχθεί το ακριβές οφειλόμενο ποσό το οποίο ήταν υπό αμφισβήτηση, αφού και ο ίδιος είχε παραδεχθεί ότι δεν είχε αφαιρεθεί το πιστωτικό σημείωμα που αφορούσε τους μήνες για τους οποίους δεν είχε γίνει συντήρηση σε ένα από τους ανελκυστήρες και για τους οποίους όμως είχε γίνει χρέωση. Το Δικαστήριο δεν έχει ενώπιον του οποιαδήποτε σαφή μαρτυρία για να μπορεί να καταλήξει στο πραγματικό οφειλόμενο υπόλοιπο, αφού έχει μια κατάσταση λογαριασμού, Τεκμήριο 14, στην οποία δεν φαίνονται οι αρχικές χρεώσεις που οδήγησαν στο υπόλοιπο που καταγράφεται και έχει επίσης ενώπιόν του αποδείξεις πληρωμής από την Εναγόμενη Εταιρεία προς την Ενάγουσα Εταιρεία, Τεκμήριο 17, ύψους Λ.Κ.9.450-, οι οποίες δεν φαίνονται στην κατάσταση λογαριασμού να συνυπολογίστηκαν. Οπόταν, το συμπέρασμα στο οποίο μπορεί να οδηγηθεί το Δικαστήριο είναι ότι η Ενάγουσα Εταιρεία, η οποία είχε το βάρος απόδειξης, δεν ικανοποίησε το Δικαστήριο με επαρκή αποδειχτικά στοιχεία ότι η εκδοχή της είναι πιο πιθανή παρά όχι. Αναφορικά με τις διαζευκτικές βάσεις αγωγής, έχει πρόσφατα νομολογηθεί στην απόφαση Λαϊκή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) ΛΤΔ ν. Ανδρέα Μιχαήλ, Πολ. Εφ.347/2008, ημερ.23/01/2012 ότι : «Είναι θεμελιωμένη αρχή ότι ένας διάδικος δικαιούται να προβάλει στο δικόγραφο του διαζευκτικούς ισχυρισμούς, αλλά οφείλει, κατά την ακροαματική διαδικασία, να επιλέξει την εκδοχή που θα προωθήσει. Οι εφεσείοντες, στην παρούσα υπόθεση, επέλεξαν την εκδοχή της σύμβασης ενοικιαγοράς και απέτυχαν.» Στην υπό κρίση αγωγή η Ενάγουσα Εταιρεία επέλεξε να προωθήσει ως βάση της αξίωσής της την έκδοση τιμολογίων για παροχή υπηρεσιών και το υπόλοιπο λογαριασμού ή/και τιμολογίων. Δεν προώθησε οποιαδήποτε άλλη θεραπεία, αντίθετα ισχυρίστηκε ότι η σύμβαση τερματίστηκε από την Εναγόμενη Εταιρεία, χωρίς να προωθήσει με μαρτυρία τις αξιώσεις που αφορούσαν την παράβαση συμβατικών υποχρεώσεων και τον αδικαιολόγητο πλουτισμό. Οπόταν, οι διαζευκτικές βάσεις αγωγής που δεν προωθήθηκαν θα πρέπει να απορριφθούν. Συνεπακόλουθο της πιο πάνω κατάληξής μου είναι η απόρριψη της αξίωσης της Ενάγουσας Εταιρείας στην ολότητά της. Παραμένει προς εξέταση η Ανταπαίτηση της Εναγόμενης Εταιρείας, η οποία βασίζεται στην κατ' ισχυρισμό παράβαση της σύμβασης από την Ενάγουσα Εταιρεία, η οποία προκάλεσε ειδικές ζημιές στην Εναγόμενη Εταιρεία ύψους €14.176-. Μεταξύ των μερών υπήρχε μια συμφωνία, Τεκμήριο 1, με την οποία η Ενάγουσα Εταιρεία είχε συμφωνήσει να συντηρεί τους ανελκυστήρες της Εναγόμενης Εταιρείας έναντι του μηνιαίου ποσού των Λ.Κ.90-. Η παράγραφος 2 της συμφωνίας κατέγραφε τις υποχρεώσεις της Ενάγουσας Εταιρείας έναντι της Εναγόμενης Εταιρείας, μεταξύ αυτών και η συντήρηση και η επίβλεψη, μια φορά τον μήνα, για την καλή και ομαλή λειτουργία του ανελκυστήρα η οποία «διαλαμβάνει προσεκτική επιθεώρηση, ρύθμιση, καθάρισμα και λίπανση». Η συγκεκριμένη συμφωνία ανανεωνόταν αυτόματα από χρόνο σε χρόνο, λόγω του ότι κανένα από τα συμβαλλόμενα μέρη δεν την τερμάτιζε τριάντα μέρες πριν το τέλος κάθε χρόνου. Η συνεργασία συνεχίστηκε χωρίς προβλήματα από το 1997 μέχρι το 2007, όταν τερματίστηκε με επιστολή της Εναγομένης Εταιρείας, ημερομηνίας 25/09/2007, Τεκμήριο
  4. Έναυσμα του τερματισμού ήταν η άρνηση της Ενάγουσας Εταιρείας να απαντήσει σε κλήση της Εναγόμενης Εταιρείας για επιδιόρθωση ενός εκ των ανελκυστήρων, στις 21/09/2001, αλλά και η κακή συντήρηση που γινόταν στους ανελκυστήρες. Η Ενάγουσα Εταιρεία στην επιστολή της ημερομηνίας 26/09/2007, Τεκμήριο 11, παραδέχεται ότι αρνήθηκε να εξυπηρετήσει την Εναγόμενη Εταιρεία τη συγκεκριμένη μέρα γιατί είχε ψηλό υπόλοιπο, πράγμα το οποίο είχε κοινοποιήσει, κατά τον ισχυρισμό της, στην Εναγόμενη Εταιρεία, με επιστολή ημερομηνίας 20/09/2007, η οποία σύμφωνα με τη μαρτυρία, ουδέποτε παραλήφθηκε από την Εναγόμενη Εταιρεία και εν πάση περιπτώσει δεν κατατέθηκε ως τεκμήριο από την Ενάγουσα Εταιρεία. Το ερώτημα που εγείρεται προς απάντηση, έχοντας τα πιο πάνω γεγονότα κατά νου, είναι κατά πόσο είχε δικαίωμα η Εναγόμενη Εταιρεία να τερματίσει τη σύμβαση. Από τα γεγονότα, όπως τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, το μέρος που οδήγησε το συμβόλαιο σε τερματισμό ήταν η Ενάγουσα Εταιρεία με την άρνησή της να εξυπηρετήσει την Εναγόμενη Εταιρεία στις 21/09/2008 και την προηγηθείσα συμπεριφορά της, δηλαδή την ελλειμματική συντήρηση των ανελκυστήρων. Δεν προέκυψε από τα γεγονότα ότι η Ενάγουσα Εταιρεία είχε προειδοποιήσει, με οποιοδήποτε τρόπο, την Εναγόμενη Εταιρεία ότι αν δεν ξοφλούσε, το κατ' ισχυρισμό της υπόλοιπο, δεν θα την εξυπηρετούσε. Η παραβίαση της σύμβασης στην υπό κρίση αγωγή εμπίπτει στην τρίτη κατηγορία που καταγράφεται στο σύγγραμμα του Chitty on Contract, 25η έκδ., παράγρ.1600, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: «The three sets of circumstances giving rise to a discharge of contract are tabulated by Anson as:
(1)renunciation by a party of his liabilities under it
(2)impossibility created by his own act and
(3)total or partial failure of performance ... In the case of the third, it can occur only at the time or during the course of performance. Moreover, if the third be partial, the failure must occur in a matter which goes to the root of the contract.» Ο λόγος που δόθηκε για τη μη εκπλήρωση των υποχρεώσεων της Ενάγουσας Εταιρείας ήταν η μη καταβολή του υπολοίπου. Όμως, ακόμη και έτσι να ήταν τα πράγματα, που έχω καταλήξει ότι δεν υπήρξε μαρτυρία ότι η Ενάγουσα Εταιρεία είχε προειδοποιήσει ότι αν δεν πληρωνόταν το υπόλοιπο θα σταματούσε να προσφέρει τις υπηρεσίες της, δεν μπορεί να δικαιολογήσει την παραβίαση του συμβολαίου. Σύμφωνα με τον Chitty on Contracts, 30η έκδ., παράγρ.24-014, σελ.1551: «The general rule is well established that, if a party refuses to perform a contract, giving therefore a wrong or inadequate reason or no reason at all, he may yet justify his refusal if there were at the time facts in existence which would have provided a good reason, even if he did not know them at the time of his refusal .................. The general rule is the subject of a number of exceptions first, a party cannot rely on a ground that he did not specify at the time of his refusal to perform "if the point which was not taken could have been put right".» Εφαρμόζοντας την πιο πάνω καταγραφείσα αρχή, δεν μπορεί η πλευρά της Ενάγουσας Εταιρείας να βασιστεί στο γεγονός της μη πληρωμής, από την Εναγόμενη Εταιρεία, για να δικαιολογήσει τη μη συμμόρφωση με τους όρους της σύμβασης, αφού κατά το χρόνο που αρνήθηκε να εκτελέσει τις εργασίες, που είχε κληθεί να εκτελέσει στις 20/09/2008, δεν είχε αναφέρει στην Εναγόμενη Εταιρεία ότι η μη πληρωμή του υπολοίπου θα οδηγούσε στη συγκεκριμένη κατάληξη. Έχοντας καταλήξει στο συμπέρασμα ότι αυτή που είχε παραβιάσει τη μεταξύ των μερών συμφωνία ήταν η Ενάγουσα Εταιρεία, θεωρώ ότι είναι πλέον υπεύθυνη να αποζημιώσει την Εναγόμενη Εταιρεία για την οποιαδήποτε απώλεια που είχε υποστεί και ήταν το αποτέλεσμα της αποτυχίας της Ενάγουσας Εταιρείας να εκτελέσει τις ανεκτέλεστες αρχικές της υποχρεώσεις. Η Εναγόμενη Εταιρεία δε, μπορεί να αποζημιωθεί για παραβιάσεις που έγιναν πριν την αποδέσμευσή της από το συμβόλαιο (βλ. Chitty on Contract, 25η έκδ., παράγρ.1630, 1631, σελ.900). Το επόμενο ερώτημα που θα πρέπει να απαντηθεί είναι κατά πόσο η Εναγόμενη Εταιρεία έχει αποδείξει, με την προσκομισθείσα μαρτυρία, την αξίωσή της για αποζημιώσεις ύψους €14.176-, οι οποίες οφείλονται σε ζημιές που προβλήθηκαν από την κακή συντήρηση από πλευράς της Ενάγουσας Εταιρείας. Ο κ. Δημητρίου (Μ.Υ.1), ανάφερε γενικά την άποψη ότι τα προβλήματα προέκυψαν από την κακή συντήρηση. Το μόνο όμως πρόβλημα στο οποίο αναφέρθηκε ήταν το «photo-cellar» και αναφορικά με το λόγο που δεν λειτουργούσε ο ανελκυστήρας, δεν ήταν σε θέση να προσδιορίσει. Ο κ. Μούσκος (Μ.Υ.3), ο οποίος ήταν το άτομο που είχε προβεί στην επιδιόρθωση των ανελκυστήρων, ήταν συγχυσμένος. Αναφέρθηκε στο μάτι το οποίο δεν λειτουργούσε και στο parachute το οποίο ήταν γεφυρωμένο, τα τέρματα διαδρομής στο πηγάδι τα οποία δεν εργάζονταν, το ελατήριο που έπρεπε να υπάρχει για επαναστροφή το οποίο έλειπε από πάνω, τους μηχανισμούς των εξωτερικών πόρτων οι οποίοι ήταν ασυντήρητοι, τις επαφές οι οποίες ήταν λερωμένες και τα καρούλια τα οποία ήταν μαγκωμένα. Όμως, ερωτηθείς κατά πόσο τα πιο πάνω προβλήματα προέκυψαν από την κακή συντήρηση, αρχικά είπε «όχι», ενώ στη συνέχεια ήταν η θέση του ότι το γεφύρωμα του parachute και το ελατήριο που έλειπε από τα τέρματα διαδρομής οφείλονταν στην κακή συντήρηση. Στη μαρτυρία του κ. Νικολάου (Μ.Υ.4), διαφάνηκε ότι για τις βλάβες που είχε καθορίσει ο κ. Μούσκος (Μ.Υ.3), ότι οφείλονταν στην κακή συντήρηση, η Εναγόμενη Εταιρεία είχε υποστεί χρέωση ύψους €1.350-. Το ποσό αυτό δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση. Αυτό είναι και το μόνο ποσό που μπορεί να αποδοθεί στην Εναγόμενη Εταιρεία, αφού για το υπόλοιπο ποσό, από τα €14.176- δεν προσκομίστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία που να το δικαιολογεί. Αντίθετα, από το Τεκμήριο 18 προκύπτει ότι μέρος του ποσού των €14.176- είχε προκύψει λόγω τεχνικής αναβάθμισης των ανελκυστήρων. Δεν εξηγήθηκε αν η αναγκαιότητα της αναβάθμισης είχε προκύψει λόγω της κακής συντήρησης από την OTIS ή αν είχε προκύψει λόγω της ηλικίας των ανελκυστήρων. Συνεπακόλουθο της πιο πάνω κατάληξης είναι η έκδοση απόφασης υπέρ της Εναγόμενης Εταιρείας και εναντίον της Ενάγουσας Εταιρείας για το ποσό των €1.350- μόνο. Για όλους τους λόγους που καταγράφηκαν πιο πάνω, η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Εναγόμενης Εταιρείας, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Εκδίδεται υπέρ της Εναγόμενης Εταιρείας και εναντίον της Ενάγουσας Εταιρείας απόφαση για το ποσό των €1.350-. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ της Εναγόμενης Εταιρείας, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, τα οποία να υπολογιστούν στην κλίμακα του επιδικασθέντος ποσού. (Υπ.) ........... Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.