ΑΝΔΡΕΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ν. ΚΩΣΤΑ ΝΕΟΚΛΗ άλλως ΚΩΣΤΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΑΠΟΣΤΡΑΤΟΥ, Αρ. Αγωγής: 44/2011, 5 Μαρτίου, 2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2012:A62 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου Αντωνίου, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 44/2011 Μεταξύ: ΑΝΔΡΕΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ Ενάγοντα -και- ΚΩΣΤΑ ΝΕΟΚΛΗ άλλως ΚΩΣΤΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΑΠΟΣΤΡΑΤΟΥ Εναγόμενου ------------------- Αίτηση ημερομηνίας 07/06/2011 για έκδοση απόφασης Ημερομηνία: 5 Μαρτίου, 2012 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα: κ. Κ. Ανδρέου Για Εναγόμενο: καμία εμφάνιση Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Ενάγοντας με την αγωγή του αξιώνει ειδικές αποζημιώσεις για το δυστύχημα που επισυνέβη κατά ή περί τις 13/06/2010, στη Λεωφόρο Νησί, στην Αγία Νάπα, κατά το οποίο ο Εναγόμενος, οδηγώντας το αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφής KSW549 προσέκρουσε με το όχημα του Ενάγοντα με αριθμούς εγγραφής KSA016, το οποίο στη συνέχεια προσέκρουσε σε προπορευόμενο όχημα, με αριθμούς εγγραφής ΖKSN395, το οποίο ήταν σταματημένο στη διάβαση πεζών. Ο Ενάγοντας καταγράφει, στην Έκθεση Απαίτησής του, ως λεπτομέρειες αμέλειας και/ή παράβασης νομίμων καθηκόντων του Εναγόμενου, ότι οδηγούσε με υπερβολική ταχύτητα υπό τις περιστάσεις, ότι παρέλειψε να διατηρεί ασφαλή απόσταση από το προπορευόμενο όχημα του Ενάγοντα, ότι προκάλεσε τη σύγκρουση του οχήματός του με το όχημα του Ενάγοντα, ότι προκάλεσε τη σύγκρουση του οχήματος του Ενάγοντα με το προπορευόμενο όχημα ΖKSN395, ότι απώλεσε τον έλεγχο του οχήματός του και δεν έλεγχε την τροχαία κίνηση, ότι παρέλειψε να χρησιμοποιήσει τα φρένα του οχήματός του ή/και δεν τα χρησιμοποίησε έγκαιρα για να αποφύγει τη σύγκρουση, ότι παρέλειψε να προβεί σε ελιγμούς για την αποφυγή της σύγκρουσης και οδηγούσε επικίνδυνα και απερίσκεπτα και ότι οδηγούσε αμελώς και κατά παράβαση των θέσμιων καθηκόντων του. Εξειδικεύει τις ειδικές του ζημιές στο ποσό των €2.350-, το οποίο επεξηγεί ως ακολούθως: €2.500- ως η αξία του αυτοκινήτου του πριν το δυστύχημα, €200- αξία περισωθέντων αντικειμένων και €50- για τη μεταφορά του οχήματος. Προς απόδειξη της αξίωσής του ο Ενάγοντας κάλεσε πέντε μάρτυρες. Πρώτη έδωσε μαρτυρία η Γ/Αστ.3974, κα Μολέσκη (Μ.Ε.1), η οποία είχε ετοιμάσει το σχεδιάγραμμα του δυστυχήματος και το κατέθεσε ως Τεκμήριο
- Ήταν η θέση της ότι το δυστύχημα είχε γίνει στη Λεωφόρο Νησί στην Αγία Νάπα. Το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΖKSN395 είχε σταματήσει στη διάβαση πεζών για να αφήσει πεζούς να περάσουν. Το KSΑ016, το οποίο ακολουθούσε το όχημα ΖKSN395, αντιλήφθηκε ότι είχε σταματήσει και σταμάτησε, όμως το KSW549 δεν είχε αντιληφθεί ότι το προπορευόμενο όχημα είχε σταματήσει, με αποτέλεσμα να συγκρουστεί στο πίσω μέρος του. Από τη σύγκρουση που είχε το KSW549 με το KSΑ016, το KSΑ016 μετακινήθηκε και συγκρούστηκε με το όχημα ΖKSN
- Εξήγησε ότι είχε τοποθετήσει τα σημεία σύγκρουσης καθ' υπόδειξη των οδηγών, αλλά υπήρχαν και σπασμένα πλαστικά του οχήματος στο σημείο που είχε υποδειχθεί ως το σημείο σύγκρουσης. Ερωτηθείσα για το ποιοι ήταν οι οδηγοί των οχημάτων, ανέφερε ότι το όχημα ΖKSN395 οδηγείτο από την Gillian Mary Ellerton, το όχημα KSA016 από τον Κωνσταντίνο Ελευθερίου και το όχημα KSW549 από τον Κώστα Νεοκλή. Το όχημα KSA016 είχε πάθει πολλές ζημιές και η συνεπιβάτης στο όχημα, η κα Αναστασία Νικολάου, είχε τραυματιστεί και είχε μεταφερθεί στο Νοσοκομείο. Κατέθεσε ιατρικό πιστοποιητικό που αφορούσε τον τραυματισμό της κας Αναστασίας Νικολάου ως Τεκμήριο
- Επίσης, κατέθεσε τίτλο ιδιοκτησίας του οχήματος με αριθμούς εγγραφής KSA016, το οποίο ανήκε στον Ανδρέα Ελευθερίου ως Τεκμήριο
- Για το δυστύχημα είχε κατηγορηθεί ο Κώστας Νεοκλή για τα αδικήματα της πρόκλησης δυστυχήματος, της οδήγησης χωρίς πιστοποιητικό ασφάλειας, της οδήγησης χωρίς άδεια κυκλοφορίας και της οδήγησης χωρίς πιστοποιητικό καταλληλότητας. Δεύτερη έδωσε μαρτυρία η κα Αναστασία Νικολάου (Μ.Ε.2), η οποία ανέφερε ότι στις 13/06/2010 βρίσκονταν στο δρόμο προς την Αγία Νάπα και σταμάτησαν στη διάβαση πεζών στη Λεωφόρο Νησί. Ενώ ήταν έτοιμοι να εκκινήσουν, τους χτύπησε το όχημα με αριθμούς εγγραφής KSA016, το οποίο οδηγείτο από τον Κώστα Νεοκλέους. Η ίδια είχε τραυματιστεί και είχε μεταφερθεί στο Νοσοκομείο. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 4 ιατρική βεβαίωση και ως Τεκμήριο 5 τα αποτελέσματα του ακτινοδιαγνωστικού ελέγχου. Είχε πάθει, ήταν ο ισχυρισμός της, ρήξη συνδέσμων, πονούσε τον αυχένα της και είχε οσφυαλγία. Μαρτυρία δόθηκε και από τον κ. Ανδρέα Ελευθερίου (Μ.Ε.3), ο οποίος ανέφερε ότι το όχημα με αριθμούς εγγραφής KSA016 του ανήκει και το είχε δώσει του υιού του για να το οδηγήσει. Κατά το χρόνο του δυστυχήματος η αξία του είχε εκτιμηθεί στα €2.500-. Όμως, όπως τους είπαν μπορεί να πωληθεί για σίδερα για το ποσό των €200-. Ήταν η θέση του ότι το αυτοκίνητο είχε καταστραφεί ολοσχερώς, πλην όμως δεν του καταβλήθηκε οποιαδήποτε αποζημίωση για τις ζημιές του. Στη συνέχεια μαρτυρία δόθηκε από τον κ. Κωνσταντίνο Ελευθερίου (Μ.Ε.4), οδηγό του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής KSA016 και υιό του Ανδρέα Ελευθερίου. Ήταν η θέση του ότι το δυστύχημα είχε γίνει όταν ο ίδιος είχε σταματήσει στη διάβαση πεζών, πίσω από ένα άλλο αυτοκίνητο και λίγο πριν εκκινήσει το προπορευόμενο από αυτόν όχημα, το όχημα που οδηγούσε ο κ. Νεοκλέους, συγκρούστηκε μαζί του από πίσω με αποτέλεσμα να τραυματιστεί η συνεπιβάτισσα του κα Αναστασία Νικολάου. Τελευταίος έδωσε μαρτυρία ο κ. Θράσος Ο Μαχόνη (Μ.Ε.5), εκτιμητής αυτοκινήτων. Κατέθεσε την Έκθεση που είχε ετοιμάσει ως Τεκμήριο
- Ήταν η θέση του ότι το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής KSA016 πριν το δυστύχημα άξιζε €2.500-. Όμως μετά το δυστύχημα άξιζε μόνο €200-. Το γεγονός ότι η μαρτυρία που προσκομίστηκε δεν αμφισβητήθηκε, δεν απαλλάσσει το Δικαστήριο από την υποχρέωση, έχοντας κατά νου το Νόμο και τις αρχές οι οποίες ρυθμίζουν το εκάστοτε υπό συζήτηση θέμα, να κρίνει αυθύπαρκτα τη δύναμη της υπόθεσης του Ενάγοντα και κατά πόσο ο τελευταίος έχει, με την προσκομισθείσα και ενδεχομένως κριθείσα ως αξιόπιστη μαρτυρία, υπερβεί το ύψος του πήχη του συγκεκριμένου βαθμού απόδειξης που απαιτείται να υπερπηδηθεί σε κάθε περίπτωση (βλ. Kades v. Nicolaou and Another
(1986)1 C.L.R. 212 και Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας ν. Νέστορα Χ" Νέστωρος
(1990)1 Α.Α.Δ. 41). Η υποχρέωση αυτή πηγάζει και από τη Δ.17 θ.13, η οποία προβλέπει ότι ανεξάρτητα αν η απαίτηση του Ενάγοντα είναι εκκαθαρισμένη και ο Ενάγων ζητά απόφαση ερήμην του Εναγόμενου, το Δικαστήριο έχει την ευχέρεια να καλέσει τον Ενάγοντα να αποδείξει την απαίτησή του (βλ. επίσης Barry Wynne v. David Costakis Mavronicolas ως διαχειριστής της περιουσίας του Κωστάκη Δαυίδ Μαυρονικόλα, ανίκανου προσώπου
(2009)1(Β) Α.Α.Δ.1183). ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ Παρακολούθησα με ιδιαίτερη προσοχή και τους πέντε μάρτυρες του Ενάγοντα ενόσω αυτοί κατέθεταν κατά την ακροαματική διαδικασία και είχα την ευκαιρία να δω τον τρόπο που απαντούσαν τις διάφορες ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν, το καλό ή το κακό μνημονικό τους και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Έχω επίσης θέσει ενώπιόν μου το περιεχόμενο των εγγράφων που κατατέθηκαν ως τεκμήρια. Στην Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506, έχει υποδειχθεί ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο, την ποιότητα, την πειστικότητα και τη σύγκρισή της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Η Γ/Αστ.3974 (Μ.Ε.1) και ο κ. Θράσος Ο Μαχόνη (Μ.Ε.5), ήταν ανεξάρτητοι μάρτυρες. Η μαρτυρία τους ήταν πολύ ειλικρινής, αντικειμενική και κατατοπιστική για το Δικαστήριο. Αποδέχομαι τη μαρτυρία τους στην ολότητά της. Όσον αφορά τη μαρτυρία της κας Νικολάου (Μ.Ε.2), στην έκταση που αυτή αφορούσε τις συνθήκες του δυστυχήματος, του κ. Ανδρέα Ελευθερίου (Μ.Ε.3) και του κ. Κώστα Ελευθερίου (Μ.Ε.4), θα πρέπει να αναφερθεί ότι υποστηριζόταν από την ανεξάρτητη μαρτυρία της Γ/Αστ.3974 και του κ. Ο Μαχόνη. Με δεδομένη την πιο πάνω αξιολόγηση, καταλήγω ότι τα γεγονότα εξελίχθηκαν όπως αναφέρθηκαν από την Γ/Αστ.3974, κα Μολέσκη. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι κατά πόσο υπήρξε αμέλεια από πλευράς του Εναγόμενου και κατά πόσο αυτός ευθυνόταν αποκλειστικά για το δυστύχημα. Η αμέλεια έχει καθοριστεί και περιγραφεί, σε σειρά αποφάσεων τόσο των Αγγλικών όσο και των Κυπριακών Δικαστηρίων, ότι αποτελεί την παράλειψη εκδήλωσης ενέργειας την οποία ένας συνηθισμένος άνθρωπος θα εκδήλωνε ή την εκδήλωση ενέργειας την οποία ένας συνηθισμένος άνθρωπος θα απέφευγε (βλ. Φοινικαρίδης κ.ά ν. Γεωργίου
(1991)1 Α.Α.Δ. 465, Αναστάση ν. Γεωργίου
(1998)1(Α) Α.Α.Δ. 96 και Κουμής ν. Χίννη
(2000)1(Α) Α.Α.Δ. 383). Η αμέλεια θα πρέπει να κρίνεται αντικειμενικά με γνώμονα τις αντιδράσεις ενός σωστού οδηγού, ο οποίος χρησιμοποιεί το δρόμο με συναίσθηση ευθύνης για την ασφάλεια των άλλων που επίσης τον χρησιμοποιούν. Συνεπώς, η ίδια η αμέλεια ως αστικό αδίκημα δεν μπορεί να εξετάζεται αφηρημένα αλλά πάντοτε σε συνάρτηση με το συγκεκριμένο πρόσωπο που την επικαλείται και με αναφορά στην παράλειψη που προκάλεσε τη ζημιά (βλ. Λάππας ν. Παφίτη
(1995)1 Α.Α.Δ. 832 και Συκοπετρίτης ν. Χριστοδούλου
(2004)1(Α) Α.Α.Δ. 218). Γενικά το θέμα της αμέλειας είναι ζήτημα γεγονότων και αποφασίζεται με βάση τις συνθήκες της κάθε υπόθεσης. Η έννοια της αμέλειας ως πραγματικού γεγονότος στην παράλειψη επίδειξης εύλογης προσοχής κάτω από τις συγκεκριμένες περιστάσεις της κάθε υπόθεσης. Η οδική συμπεριφορά ενός οδηγού εξετάζεται και κρίνεται με βάση το επίπεδο του μέσου συνετού ανθρώπου, δηλαδή με βάση την αντίληψη ενός συνηθισμένου οδηγού και όχι του ενεχόμενου οδηγού, ο δε προσδιορισμός του καθήκοντος ποικίλει, ανάλογα με τα αντικειμενικά δεδομένα που επικρατούν στη σκηνή, από τα δεδομένα της τροχαίας κίνησης και τη φροντίδα που εύλογα αναμένεται από τον οδηγό να επιδείξει για την ασφάλεια των άλλων προσώπων που χρησιμοποιούν το δρόμο. Το εάν κάποιος οδηγός επέδειξε ή όχι αμέλεια, εξαρτάται από το αν κάτω από τις ιδιαίτερες συνθήκες της υπόθεσης έπραξε ότι θα έπραττε ένας σώφρον, ικανός και λογικός οδηγός υπό τις περιστάσεις. Το βάρος απόδειξης της αμέλειας βρίσκεται στους ώμους του διαδίκου που ισχυρίζεται αμέλεια και πρόκληση του δυστυχήματος εξ' υπαιτιότητας της άλλης πλευράς, ο οποίος καλείται να το αποσείσει στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Έχοντας υπόψη μου τις πιο πάνω νομολογιακές αρχές θα εξετάσω το θέμα της ύπαρξης αμέλειας εκ μέρους του Εναγόμενου, αναφορικά με την πρόκληση του επίδικου δυστυχήματος. Όπως προκύπτει από την Έκθεση του κ. Ο Μαχόνη, Τεκμήριο 6, η σύγκρουση ήταν βίαιη. Το συγκεκριμένο συμπέρασμα εισηγείται ότι ο Εναγόμενος είτε δεν είδε τα δύο οχήματα τα οποία είχαν σταματήσει στη διάβαση πεζών και μόλις είχαν εκκινήσει, είτε έτρεχε με ταχύτητα και δεν χρησιμοποίησε τα φρένα του όταν είδε το όχημα KSA016, το οποίο κινείτο με πολύ χαμηλή ταχύτητα γιατί μόλις είχε εκκινήσει από τη διάβαση πεζών. Με βάση όλα όσα αναφέρω πιο πάνω, καταλήγω ότι ο Εναγόμενος φέρει την αποκλειστική ευθύνη για το επίδικο δυστύχημα και ότι ο Ενάγοντας δεν φέρει οποιαδήποτε ευθύνη. Των πιο πάνω λεχθέντων, καταλήγω στην έκδοση απόφασης υπέρ του Ενάγοντα για το ποσό των €2.300- πλέον νόμιμο τόκο από 05/01/2011. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον του Εναγόμενου, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο