Γιαννάκη Δημητρίου ν. Χαράλαμπου Ανδρέου κ.α., Αρ. Αγωγής: 2152/2011, 9 Μαρτίου 2012

Γιαννάκη Δημητρίου ν. Χαράλαμπου Ανδρέου κ.α., Αρ. Αγωγής: 2152/2011, 9 Μαρτίου 2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2012:A66 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2152/2011 Μεταξύ: Γιαννάκη Δημητρίου, Δάσος Άχνας. Ενάγοντος και

1. Χαράλαμπου Ανδρέου, Δασάκι Άχνας.
2. Ανδρέα Σκάγια, Δασάκι Άχνας. Εναγομένων Αίτηση για Απόφαση ημερ. 17.11.
3. Ημερομηνία: 9 Μαρτίου
4. Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα: κ. Φούλιας. Για Εναγόμενους 1, 2: Καμιά εμφάνιση. Εναγόμενοι 1, 2: απόντες. Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την πιο πάνω αγωγή του ο Ενάγων αξιώνει γενικές, ειδικές και παραδειγματικές αποζημιώσεις συνεπεία ισχυριζόμενης επίθεσης την οποία δέχθηκε από τους Εναγόμενους. Το ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο επιδόθηκε στους Εναγόμενους 1 και 2 στις 23.8.2011 και λόγω της παράλειψης τους να καταχωρίσουν εμφάνιση, ο Ενάγων προχώρησε στην πιο πάνω αίτηση στα πλαίσια της οποίας η υπόθεση ορίστηκε για απόδειξη. Για να αποδείξει την υπόθεση του ο Ενάγων κατέθεσε προφορικά υιοθετώντας ένορκη δήλωση του (Τεκμήριο Α) και παρουσίασε ως Τεκμήριο 1 Ιατρική Βεβαίωση. Έχω παρακολουθήσει με κάθε δυνατή προσοχή τον Ενάγοντα και πρέπει να σημειώσω ευθύς εξαρχής πως τον θεωρώ γενικά αξιόπιστο και ειλικρινή. Έχω σχηματίσει την εντύπωση πως μετέφερε στο δικαστήριο τα γεγονότα όπως τα βίωσε, χωρίς οποιαδήποτε σκοπιμότητα παραπλάνησης ή αλλοίωσης αυτών. Εκτός από κάποιο σημείο στο οποίο γίνεται αναφορά κατωτέρω, δέχομαι τη μαρτυρία του. Παρά τη γενική καλή εικόνα που έχω σχηματίσει για τον ίδιο, όσον αφορά τα τραύματα του παρατηρώ ότι υπάρχει κάποια διαφορά εν σχέσει με τα όσα κατέγραψε ο ιατρός που τον εξέτασε και ενόψει του ότι και ο Ενάγων δεν προέβη σε οποιαδήποτε περαιτέρω επεξήγηση κατά την προφορική του μαρτυρία προτιμώ και θεωρώ ορθότερο να στηριχθώ στις αναφορές του ιατρού, όπως θα επεξηγηθεί κατωτέρω. Από τα όσα ανέφερε εξάγονται τα ακόλουθα ως γεγονότα: Ο Ενάγων διαμένει στο Δασάκι Άχνας. Είναι 46 ετών, νυμφευμένος, έχοντας 4 παιδιά, εκ των οποίων τα τρία ανήλικα. Διατηρεί αγρόκτημα στην περιοχή Αππιδκιές του πιο πάνω χωριού. Είναι συγκολλητής στο επάγγελμα, διατηρώντας εργαστήριο στην Βιομηχανική Περιοχή της Κοινότητας του. Μαζί με την σύζυγο του έχουν φυτέψει ελιές, εσπεριδοειδή, καρυδιές και αμπέλια στο αγρόκτημα τους. Δίπλα απ΄ αυτό οι Εναγόμενοι διατηρούν μάντρα. Κατά το καλοκαίρι του 2011 παρατήρησε σε δύο περιπτώσεις ότι οι Εναγόμενοι άφησαν τα ζώα τους μέσα στο αγρόκτημα του με συνέπεια αυτά να προκαλέσουν ζημιές στα δέντρα του. Ο Ενάγων παραπονέθηκε στους Εναγόμενους και ζήτησε όπως μην επαναληφθεί. Πλην όμως αυτή η συμπεριφορά επαναλήφθηκε οπότε ο ίδιος υποχρεώθηκε να προβεί σε σχετική καταγγελία στην Αστυνομία των Βάσεων (4.7.2011). Στις 15.7.2011, περί τις 6:30 ο Ενάγων ευρίσκετο έξω από τον χώρο εργασίας του στη Βιομηχανική Περιοχή Δάσους Άχνας. Οι Εναγόμενοι περνούσαν με το αυτοκίνητο τους για να πάρουν το γάλα τους στο τυροκομείο ΑΧΝΑΓΑΛ το οποίο ευρίσκεται σε απόσταση 100 μέτρα από το υποστατικό του Ενάγοντος. Ο Εναγόμενος 2 έβγαλε το χέρι του έξω από το αυτοκίνητο και χειρονομώντας είπε στον Ενάγοντα: «εν να σε σάσω ρε γαμοσιήστη». Ο Ενάγων πήγε εκεί που σταμάτησαν οι Εναγόμενοι, δηλαδή σε χώρο του τυροκομείου και ρώτησε τον Εναγόμενο 2 μέχρι πού θα πάει αυτή η κατάσταση, δηλαδή να περνά να τον υβρίζει και να προβαίνει σε άσχημες χειρονομίες. Ο Εναγόμενος 2 κατέβηκε από το αυτοκίνητο λέγοντας του: «Η Αστυνομία θέλει να μας βάλει μέσα, εσύ θέλεις να μας βάλεις τέλεια μέσα;» και στη συνέχεια οι Εναγόμενοι 1 και 2 άρχισαν να τον κτυπούν με γροθιές και κλωτσιές στο κεφάλι και στον αριστερό μηρό όπου έχει αναπηρία 75% από παλαιότερο ατύχημα του
5. Σταμάτησαν να τον κτυπούν κατόπιν επέμβασης του ιδιοκτήτη του τυροκομείου Λευτέρη Ελευθερίου και ενός Βούλγαρου υπαλλήλου του. Μετά από αυτό ο Ενάγων ειδοποίησε την Αστυνομία, η οποία τον μετέφερε στο Σταθμό διότι είχε αιμάτωμα πάνω από το αριστερό μάτι, όπου και του χορήγησαν παραπεμπτικό για το νοσοκομείο, επί του οποίου ο ιατρός που τον εξέτασε συμπλήρωσε την έκθεση του, ημερ. 15.7.
6. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 2 ο Ενάγων έφερε: - Αιμάτωμα στο αριστερό κάτω βλέφαρο - Αιμάτωμα αριστερά πλάγια περικογχικά - Ερυθρότητα στον αριστερό πλάγιο μηρό. Όπως επίσης ο ίδιος ανέφερε είχε βαρηκοϊα, ζαλάδες και πονοκέφαλο για μερικές ημέρες, ενώ ένιωσε και μείωση της προσωπικότητας του και εξευτελισμό. Παρά τη γενικότερη αξιοπιστία του Ενάγοντος πρέπει να παρατηρήσω ότι η αναφορά του στην ένορκη δήλωση για πρόκληση σχισίματος πάνω από το αριστερό μάτι δεν υποστηρίζεται από την ιατρική μαρτυρία που έχει παρουσιάσει και δεν την δέχομαι. Είμαι σίγουρος ότι αν υπήρχε κάτι τέτοιο θα κατεγράφετο από τον ιατρό που τον εξέτασε, ο οποίος θα περιέγραφε και την αντιμετώπιση ενός τέτοιου τραύματος. Σημειώνεται πως η αναπηρία που έχει από το παλαιότερο ατύχημα ο Ενάγων εστιάζεται σε δυσκαμψία του αυχένος, αδυναμία στο αριστερό πόδι μετά από κούραση και συνοδεύεται από σπασμικές κινήσεις και γενικά σε περιορισμένη «αφή» σε όλη την αριστερά πλευρά του, όπως την χαρακτήρισε. Νομική Πτυχή Το αγώγιμο δικαίωμα του Ενάγοντος στηρίζεται στο άρθρο 26 του Περί Αστικών Αδικημάτων, Κεφ.
7. Κρίνω πως έχει αποδειχθεί στην παρούσα αφού με βάση τα ευρήματα που προηγήθηκαν οι Εναγόμενοι 1 και 2 από κοινού χρησιμοποίησαν εκ προθέσεως βία εναντίον του Ενάγοντος διά κτυπημάτων προς αυτόν, χωρίς τη συναίνεση του. Ο Ενάγων ως θύμα επίθεσης δικαιούται σε αποζημιώσεις, οι οποίες υπολογίζονται στην ίδια βάση με τις αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες που προκύπτουν ως αποτέλεσμα οποιουδήποτε άλλου αστικού αδικήματος (βλ. McGregor on Damages, 15η έκδ., παρ. 1615). Σημειώνω πως δεν έχει γίνει οποιαδήποτε αναφορά, ούτε έχει παρουσιαστεί οποιοδήποτε αποδεικτικό στοιχείο για τα ισχυριζόμενα ιατρικά έξοδα στην παρ. 4 της έκθεσης απαίτησης. Συνεπώς δεν έχει αποδειχθεί οτιδήποτε από πλευράς ειδικών ζημιών. Όσον αφορά τη διεκδίκηση παραδειγματικών αποζημιώσεων σημειώνεται πως δεν εξειδικεύονται στην έκθεση απαίτησης περιστάσεις που να δίδουν δικαίωμα σε τέτοιες αποζημιώσεις, πράγμα που είναι απαραίτητο λόγω της εξαιρετικής φύσης των αποζημιώσεων αυτών (υπ. Antoniou v. The Attorney General