Σε πτώχευση: Γαβριέλλα Βασιλείου, Αρ. Αίτησης: 152/2010, 28 Μαρτίου, 2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2012:A83 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΠΤΩΧΕΥΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Ν. Γιασεμή, Π.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 152/2010 Σε πτώχευση: Γαβριέλλα Βασιλείου από τη Λάρνακα Αίτηση υπό: Alpha Bank Cyprus Ltd (πρώην Alpha Bank Ltd), εκ Λευκωσίας -------------------------- Αρ. Αίτησης: 153/2010 Σε πτώχευση: Σπύρος Βασιλείου από τη Λάρνακα Αίτηση υπό: Alpha Bank Cyprus Ltd (πρώην Alpha Bank Ltd), εκ Λευκωσίας -------------------------- 28 Μαρτίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Αιτητές: κα. Αλ. Ζαχαρίου Για τους Καθ' ων η Αίτηση: κ. Ζ. Συμεού Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι δύο αυτές αιτήσεις αν και βασίζονται σε ξεχωριστή ειδοποίηση πτώχευσης η κάθε μια, όμως, αφορούν δύο συνοφειλέτες, ήτοι οφειλέτες για το ίδιο εξ αποφάσεως χρέος. Για αυτό κρίθηκε κατάλληλη περίπτωση όπως συνεκδικαστούν. Έτσι θα εξοικονομείτο δικαστικός χρόνος και έξοδα. Παρέχεται τέτοια εξουσία με βάση το άρθρο 94 του περί Πτώχευσης Νόμου, Κεφ.
- Συγκεκριμένα, στις 10.2.2003, εκδόθηκε απόφαση εναντίον των καθ' ων η αίτηση, προφανώς, ως συνεγγυητών της εκεί αναφερόμενης πρωτοφειλέτιδας εταιρείας. Διατάχθηκαν να προβούν στην πληρωμή των επιδικασθέντων ποσών «ομού και/ή κεχωρισμένως». Αυτό συνέβηκε στην αγωγή 4795/2002 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας και για το ποσό των ΛΚ196,541.27 με τόκο προς 12% ετησίως από 19.11.2002 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον δικηγορικά έξοδα και φόρο προστιθέμενης αξίας. Επίσης, με την εν λόγω απόφαση διέτασσετο η εκποίηση δύο ενυπόθηκων ακινήτων τα οποία εδεσμεύοντο με τις υποθήκες, υπ. αριθμό Υ518/2001 και υπ' αριθμό Υ2279/2000, αντίστοιχα ενώ υπήρχε διαταγή και για ένα τρίτο ακίνητο, η υποθήκη για το οποίο έχει στο μεταξύ διευθετηθεί. Όπως προκύπτει από τη σχετική μαρτυρία οι εν λόγω υποθήκες είχαν παραχωρηθεί από τους εξ αποφάσεως χρεώστες, καθ' ων η αίτηση στις δύο αυτές αιτήσεις, ήτοι την Γαβριέλλα Βασιλείου και τον Σπύρο Βασιλείου, αντίστοιχα. Δεν προβλέπετο οποιαδήποτε αναστολή της πιο πάνω απόφασης. Είναι η θέση των αιτητών, οι οποίοι είναι τραπεζικός οργανισμός, ότι οι καθ' ων η αίτηση ουδέποτε εξόφλησαν το πιο πάνω εξ αποφάσεως χρέος. Εκτός από τρεις πληρωμές οι οποίες έγιναν έναντι κατά τα έτη 2004 και 2005, για συνολικό ποσό €100.319,24, το υπόλοιπο, όπως έχει αυξηθεί λόγω των δεδουλευμένων τόκων, εξακολουθεί να οφείλεται. Προφανώς, ούτε και τα δύο προαναφερόμενα ενυπόθηκα ακίνητα έχουν μέχρι στιγμής εκποιηθεί. Γι' αυτό οι αιτητές καταχώρησαν τις προαναφερθείσες ειδοποιήσεις πτώχευσης. Καλούσαν τους καθ' ων η αίτηση όπως εντός επτά ημερών από της επιδόσεως των, τους καταβάλουν το πιο πάνω ποσό του εξ αποφάσεως χρέος υπολογιζόμενο σε ευρώ. Διαφορετικά θα συντελείτο από αυτούς πράξη πτώχευσης. Η πιο πάνω διαδικασία προβλέπεται από το άρθρο 3
(1)(ζ) του Νόμου, Κεφ. 5, στο οποίο και βασίστηκαν οι εν λόγω ειδοποιήσεις πτώχευσης. Οι καθ' ων η αίτηση δεν συμμορφώθηκαν. Και αντίθετα διαφώνησαν ως προς την εγκυρότητα των ειδοποιήσεων, μεταξύ άλλων, και για το λόγο ότι η οφειλή τους ήταν για μικρότερο ποσό. Για τον ισχυρισμό αυτό πρόβαλαν τις πληρωμές οι οποίες είχαν γίνει έναντι του εξ αποφάσεως χρέους και αναφέρονται πιο πάνω. Τα ανωτέρω προκύπτουν από το περιεχόμενο αίτησης την οποία είχε υποβάλει κάθε χρεώστης ξεχωριστά για παραμερισμό της ειδοποίησης πτώχευσης η οποία τον αφορούσε. Τελικώς, οι αιτήσεις αυτές αποσύρθηκαν χωρίς, όμως, οι χρεώστες, καθ' ων η αίτηση στην παρούσα διαδικασία, να αμφισβητήσουν το ύψος της οφειλής δίδοντας προς τους πιστωτές την προβλεπόμενη από το άρθρο 3
(3)(β) ειδοποίηση. Ο χρόνος των επτά ημερών διέρρευσε και ως αποτέλεσμα τελέστηκε πράξη πτώχευσης για τον κάθε χρεώστη ξεχωριστά, με βάση το τι προβλέπεται σχετικά στο προαναφερθέν άρθρο 3
(1)(ζ). Ακολούθησε η καταχώρηση των υπό εξέταση αιτήσεων πτώχευσης. Επιδόθηκαν στους καθ' ων η αίτηση προσωπικά, όπως προβλέπεται από τους περί Πτώχευσης Κανονισμούς, κανονισμός 51. Καταχώρησαν ο καθ' ένας τη δική του ειδοποίηση ένστασης. Προβάλλουν και οι δύο τους ίδιους, ουσιαστικά, λόγους για τους οποίους ζητούν την απόρριψη των αιτήσεων πτώχευσης. Ενώ και οι ένορκες δηλώσεις που τις υποστηρίζουν αναφέρονται στα ίδια γεγονότα. Παρεμπιπτόντως, θεωρήθηκε ότι η συνεκδίκαση των αιτήσεων επιβάλλετο και από την άποψη των ενστάσεων των καθ' ων η αίτηση. Κατά την ακρόαση αίτησης πτώχευσης, σύμφωνα με το άρθρο 6
(2)απαιτείται από τον πιστωτή να αποδείξει κάποια γεγονότα. Είναι απαραίτητη η συμμόρφωση του με την πρόνοια αυτή προκειμένου να ικανοποιηθεί το δικαστήριο να εκδώσει διάταγμα παραλαβής της περιουσίας του χρεώστη. Έχει ήδη διαπιστωθεί ότι η κάθε αίτηση πτώχευσης επιδόθηκε στο χρεώστη τον οποία αφορά προσωπικά. Επίσης, διαπιστώθηκε ότι έχει τελεσθεί από τον κάθε χρεώστη ξεχωριστά πράξη πτώχευσης, λόγω της παράλειψης του να συμμορφωθεί με τη σχετική ειδοποίηση. Να σημειωθεί ότι δεν έχει εγερθεί οποιαδήποτε ένσταση σε σχέση με τα θέματα αυτά στα πλαίσια των αιτήσεων πτώχευσης. Τέλος, θα πρέπει επίσης να αποδειχθεί το χρέος το οποίο οφείλεται προς τον αιτούντα πιστωτή. Για το σκοπό αυτό δόθηκε μαρτυρία από δύο πρόσωπα τα οποία βρίσκονται στην υπηρεσία των αιτητών, τους κους Παντελή Παντελή και Σάββα Άδωνη. Επιβεβαίωσαν και οι δύο την έκδοση της προαναφερθείσας απόφασης στη βάση της οποίας δημιουργήθηκε το υπό αναφορά χρέος. Επίσης, καθόρισαν τα ποσά τα οποία έχουν πληρωθεί έναντι και ανέρχονται στο συνολικό ποσό των €100.319,24 που αναφέρθηκε και προηγουμένως. Δεν υπάρχει διαφωνία ως προς τα γεγονότα αυτά. Όσον αφορά το γεγονός ότι αυξήθηκε δραστικά το χρέος από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης στις 10.2.2003, εξηγήθηκε, ειδικά από τον κ. Άδωνη, ότι οφείλεται στο ότι προσετέθηκαν σ' αυτό οι τόκοι οι οποίοι προέκυψαν στο μεταξύ. Προβλήθηκε δε συναφώς, μέσα από τη μαρτυρία του προαναφερθέντος μάρτυρα, ότι για τον υπολογισμό του τόκου χρησιμοποιήθηκε το ποσοστό τοκισμού το οποίο καθόρισε η απόφαση, ήτοι 12% ετησίως, ενώ συγχρόνως αποκλείστηκε εντελώς η συμπερίληψη στο οφειλόμενο υπόλοιπο οποιουδήποτε ποσού που θα μπορούσε να είναι προϊόν ανατοκισμού. Το τελικό οφειλόμενο στις 22.6.2011 ανήρχετο σύμφωνα και με τους δύο μάρτυρες των πιστωτών στο ποσό των €567.674,05 με τόκο προς 12% ετησίως από 15.2.2011, πλέον δικηγορικά έξοδα και ΦΠΑ. Με την αντεξέταση δεν κατέστη δυνατό να κλονιστεί η αξιοπιστία των πιο πάνω δύο μαρτύρων γενικά αλλά και ειδικά σε σχέση με την προαναφερθείσα πτυχή. Στη συνέχεια ούτε και η μοναδική μάρτυρας προς υποστήριξη της ένστασης, καθ' ης η αίτηση κα Γαβριέλλα Βασιλείου, αμφισβήτησε το χρέος. Δεν ανάφερε οτιδήποτε το αντίθετο για το θέμα αυτό κατά την κυρίως εξέταση της. Ενώ ακολούθως κατά την αντεξέταση της παραδέχτηκε ότι εξακολουθεί να οφείλεται το εξ αποφάσεως χρέος. Επομένως, και η σχετική μαρτυρία των μαρτύρων των πιστωτών γίνεται αποδεκτή. Στη βάση δε του συνόλου της μαρτυρίας, ανωτέρω, διαπιστώνεται ως γεγονός ότι το ποσό που οφείλεται είναι αυτό που αναφέρεται πιο πάνω, προς ικανοποίηση και της σχετικής πρόνοιας στο άρθρο 6
(2). Περαιτέρω, όπως προκύπτει από τις ενστάσεις αλλά και από την ακροαματική διαδικασία κάποια έμφαση ετέθη, από τους καθ' ων η αίτηση, και σε κάποια άλλα θέματα τα οποία εισηγούνται ότι επιδρούν ακυρωτικά σε σχέση με την παρούσα πτωχευτική διαδικασία. Ένα από αυτά αναφέρεται στο θέμα των εξασφαλίσεων. Συγκεκριμένα, αποτελεί κοινό τόπο ότι μετά την έκδοση της απόφασης και μέχρι σήμερα εξακολουθούν να βρίσκονται σε ισχύ δύο υποθήκες μια από τον κάθε χρεώστη και ένα memo το οποίο ετέθη μετά την έκδοση της απόφασης σε σχέση με περιουσία μόνο της καθ' ης η αίτηση. Και οι δύο καθ' ων η αίτηση εγείρουν, κατ΄ αρχάς, θέμα ότι η ύπαρξη των εν λόγω εξασφαλίσεων δεν αναφέρεται οπουδήποτε στις υπό εκδίκαση αιτήσεις. Ενώ, πρόσθετα, προβάλλουν και τη θέση ότι οι εξασφαλίσεις αυτές καλύπτουν πλήρως το εξ αποφάσεως χρέος. Όσον αφορά το τελευταίο θέμα, οι καθ' ων η αίτηση δεν αμφισβήτησαν κατά την αντεξέταση των μαρτύρων των αιτητών την αξία των υπαρχουσών εξασφαλίσεων και ούτε πρόσφεραν οι ίδιοι οποιαδήποτε μαρτυρία σχετικά. Επομένως, παραμένει αναντίλεκτη η μαρτυρία εκ μέρους των αιτητών ότι η με καταναγκαστική πώληση αξία των βεβαρημένων ακινήτων των καθ' ων η αίτηση ανέρχεται στο συνολικό ποσό των €379.400. Κατατέθηκε έκθεση ειδικού εκτιμητή ακινήτων για το κάθε ακίνητο ξεχωριστά και επίσης πιστοποιητικά έρευνας τα οποία αναφέρουν τι άλλες επιβαρύνσεις υπάρχουν σε σχέση με αυτά και προηγούνται, ειδικά του memo. Είναι δε από αυτή τη μαρτυρία που προκύπτει η πιο πάνω συνολική αξία των υφισταμένων εξασφαλίσεων προς όφελος των αιτητών. Ενώ όπως αναφέρθηκε προηγουμένως το εξ αποφάσεως χρέος υπολογίζεται στις €567.674,05 πλέον τόκοι. Εν ολίγοις, δεν παρέχεται εξασφάλιση για ένα μέρος του χρέους που υπολογίζεται στο ποσό των €190.000, περίπου, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι τόκοι οι οποίοι προστίθενται συνεχώς αυξάνοντας το αναλόγως. Το θέμα της παράλειψης για αναφορά στα πλαίσια των αιτήσεων πτώχευσης στις υπάρχουσες εξασφαλίσεις αν και αποτελεί ένα από τους λόγους ένστασης εν τούτοις δεν φαίνεται να προωθήθηκε περαιτέρω από το συνήγορο των καθ' ων η αίτηση στην αγόρευση του. Δε θα μπορούσε άλλωστε να έχει η ένσταση αυτή οποιαδήποτε επίδραση όσον αφορά τη νομιμότητα των αιτήσεων. Κατ' αρχάς, έστω με λανθασμένο τρόπο γίνεται αναφορά σε επιφύλαξη για ποσό €379.400 που εξασφαλίζεται με το memo μόνο. Το λάθος έγκειται στο ότι ακολούθως στην παράγραφο 3 υπάρχει άρνηση για την ύπαρξη ασφάλειας για το εξ αποφάσεως χρέος επί ακινήτου περιουσίας των καθ' ων η αίτηση. Το οποίο λάθος, όμως τελικώς διορθώθηκε με την προσφορά μαρτυρίας η οποία ήταν πλήρως αποκαλυπτική της ύπαρξης εξασφαλίσεων και ως προς την αξία τους. Έχει δε νομολογηθεί πως παράλειψη όπως η προαναφερθείσα δεν ακυρώνει την αίτηση πτώχευσης, (βλ. Παπαδόπουλος ν. Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Παγκυπριακής Λτδ
(2004)1 Α.Α.Δ. 1716). Όμως είναι ορθό όπως η αίτηση διορθωθεί αναλόγως ώστε να συνάδει με τη σχετική πρόνοια στο άρθρο 5
(2)του Νόμου. Δύο άλλοι λόγοι ένστασης τους οποίους αναπτύσσει ο συνήγορος των καθ' ων η αίτηση στη γραπτή εισήγηση του δεν αναφέρονται στη σχετική ειδοποίηση. Κανονικώς εχόντων των πραγμάτων δε θα πρέπει να εξεταστούν. Άλλωστε δεν ήσαν ούτε υπόψη των συνηγόρων των αιτητών προκειμένου είτε να προσκομίζετο μαρτυρία σχετικά, αν αυτό κρινόταν αναγκαίο, είτε για να τους σχολίαζαν στα πλαίσια της δικής τους γραπτής εισήγησης. Όμως, θα τους σχολιάσω πολύ σύντομα. Με τον πρώτο προβάλλεται η θέση ότι η επιβεβαιωτική της κάθε αίτησης ένορκη δήλωση είναι αντικανονική. Και είτε διότι δεν κατάθεσε η ενόρκως δηλούσα ως μάρτυρας στη δίκη είτε διότι αυτή δεν έχει προσωπική γνώση των γεγονότων που επιβεβαιώνει. Όσον αφορά το πρώτο δεν απαιτείτο να κληθεί το πρόσωπο αυτό ως μάρτυρας από τους αιτητές. Ενώ όσον αφορά το δεύτερο δεν προκύπτει κάτι τέτοιο από την ίδια την ένορκη δήλωση. Απλώς εικάζεται εκ μέρους των καθ' ων η αίτηση ότι η ενόρκως δηλούσα δεν γνωρίζει τα γεγονότα, επειδή κάποιοι άλλοι εργοδοτούμενοι των αιτητών έδωσαν τελικώς μαρτυρία κατά τη δίκη Δεν είναι όμως αυτό αρκετό για να καταδειχθεί ότι η ενόρκως δηλούσα δεν έχει προσωπική γνώση των όσων έχει ορκιστεί. Η δεύτερη ένσταση η οποία αναπτύχθηκε από το συνήγορο εκλαμβάνει, ως δεδομένο ότι για να ήταν δυνατή η έκδοση ειδοποίησης πτώχευσης στη βάση απόφασης η οποία είχε εκδοθεί πέραν των έξι ετών προηγουμένως, θα έπρεπε να είχε δοθεί πρώτα άδεια για εκτέλεση της δυνάμει της Δ.40 κ.
- Η πιο πάνω δικονομική πρόνοια εφαρμόζεται στην περίπτωση που ο εξ αποφάσεως πιστωτής επιθυμεί να λάβει συγκεκριμένα μέτρα εκτέλεσης εναντίον του εξ αποφάσεως χρεώστη αφού έχουν παρέλθει έξι έτη από την έκδοση της απόφασης. Τότε χρειάζεται η άδεια του δικαστηρίου προκειμένου να καταστεί δυνατή η λήψη του συγκεκριμένου μέτρου το οποίο επιδιώκει ο εξ αποφάσεως πιστωτής. Στην προκειμένη περίπτωση η ειδοποίηση πτώχευσης δεν αποτελεί μέτρο εκτέλεσης. Επομένως, δεν χρειάζετο να ληφθεί προηγουμένως άδεια για την έκδοση της. Αν και στην προκειμένη περίπτωση φαίνεται ότι έχει ληφθεί τέτοια άδεια, όμως, γενικά και αόριστα που δεν είναι αυτός ο σκοπός της Δ.40 κ.
- Τέλος, θα πρέπει να σχολιαστεί ότι προσπάθειες διευθέτησης του χρέους οι οποίες έγιναν σε διάφορους χρόνους, αφ΄ότου αυτό προέκυψε, μεταξύ των ενδιαφερομένων στην παρούσα διαδικασία μερών δεν μπορεί να αποτελούν κατάχρηση της, όπως εισηγήθηκε η πλευρά των καθ' ων η αίτηση. Ειδικά με δεδομένο ότι οι προσπάθειες αυτές είχαν γίνει με πρωτοβουλία των καθ' ων η αίτηση, ενεργώντας σε αρκετές περιπτώσεις διά της προηγούμενης συνηγόρου των. Επομένως, για όλους τους λόγους που αναφέρονται πιο πάνω οι αιτήσεις επιτυγχάνουν. Εκδίδεται διάταγμα παραλαβής της περιουσίας του κάθε χρεώστη ξεχωριστά λαμβανομένων υπόψη των εξασφαλίσεων οι οποίες υπάρχουν σχετικά. Να ειδοποιηθεί ο Επίσημος Παραλήπτης. Όσον αφορά τα έξοδα, επιδικάζεται ποσό μόνο για μια αίτηση αρχίζοντας από τις 15.10.2010, τα οποία να κατανεμηθούν μεταξύ των δύο αιτήσεων εξίσου. Σ' αυτά δεν περιλαμβάνονται τυχόν άλλα έξοδα που είχαν δημιουργηθεί προηγουμένως και τα πραγματικά έξοδα τα οποία θα αφορούν την κάθε αίτηση ξεχωριστά. Όλα τα έξοδα αφού υπολογιστούν από την Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο να καταβληθούν από την περιουσία του κάθε χρεώστη ξεχωριστά. Τα διατάγματα ανωτέρω να τεθούν σε ισχύ αμέσως με την καταχώρηση τροποποιημένων αιτήσεων, στις οποίες θα αναφέρεται, για την κάθε περίπτωση ξεχωριστά, οι υπάρχουσες εξασφαλίσεις και η αξία τους σύμφωνα με το άρθρο 5
(2), εντός 5 ημερών από σήμερα. (Υπ.) .............. Γ. Ν. Γιασεμής, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Α.Λ.Ο. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο