ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΣΑΠΠΗΣ ΙΣΟΡΡΟΠΗΜΕΝΑΙ ΖΩΟΤΡΟΦΑΙ ΛΤΔ ν. ΒΑΣΟΥ ΑΣΠΡΟΥ, Αρ. Αγωγής: 3326/2009, 30 Μαρτίου, 2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2012:A87 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου Αντωνίου, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 3326/2009 Μεταξύ: ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΣΑΠΠΗΣ ΙΣΟΡΡΟΠΗΜΕΝΑΙ ΖΩΟΤΡΟΦΑΙ ΛΤΔ Ενάγουσας -και- ΒΑΣΟΥ ΑΣΠΡΟΥ Εναγομένου ------------------- Ημερομηνία: 30 Μαρτίου, 2012 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα Εταιρεία: κα Μ. Σουρουλά Για Εναγόμενο: κ. Θ. Θωμά Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Ενάγουσα Εταιρεία με την αγωγή της αξιώνει από τον Εναγόμενο το ποσό των €17.548,51 δυνάμει τιμολογίων για πωληθέντα προϊόντα. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, η Ενάγουσα Εταιρεία είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης και ασχολείται, μεταξύ άλλων, με την παραγωγή και πώληση ζωοτροφών και/ή άλλων προϊόντων. Ο Εναγόμενος ήταν πελάτης της Ενάγουσας Εταιρείας και η Ενάγουσα Εταιρεία του πώλησε και του παρέδωσε, σε διαφορετικές ημερομηνίες, διάφορα είδη ζωοτροφών για τα οποία εξέδωσε το τιμολόγιο C107002145 ημερομηνίας 31/10/2007 για το ποσό των €6.917,26, το τιμολόγιο C108005498 ημερομηνίας 05/09/2008 για το ποσό των €9.702- και το τιμολόγιο C108006948 ημερομηνίας 21/11/2008 για το ποσό των €929,
- Ο Εναγόμενος είχε παραλάβει τα προϊόντα και είχε υπογράψει τα συγκεκριμένα τιμολόγια. Το συνολικό ποσό των τιμολογίων, το οποίο ανερχόταν στα €17.548,51 ήταν πληρωτέο εντός 30 ημερών από την ημερομηνία έκδοσης των τιμολογίων και στην περίπτωση παράληψης εξόφλησης των τιμολογίων, αυτά θα έφεραν νόμιμο τόκο. Παρά την παραλαβή των προϊόντων, ο Εναγόμενος κανένα ποσό δεν πλήρωσε έναντι της οφειλής του, παρά τις επανειλημμένες εκκλήσεις της Ενάγουσας Εταιρείας και οφείλει έκτοτε το συγκεκριμένο ποσό. Ο Εναγόμενος καταχώρησε Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση, στην οποία κατέγραψε ότι η Ενάγουσα Εταιρεία του είχε πωλήσει και παραδώσει διάφορους σπόρους με την ονομασία «σιφονάρι» και όχι ζωοτροφές. Επιπρόσθετα, ισχυρίζεται ότι τα ποσά που καταγράφονται στα εκδοθέντα τιμολόγια δεν είναι τα ορθά. Κατά τον ισχυρισμό του, ουδέποτε υπέγραψε τα συγκεκριμένα τιμολόγια και ουδέποτε γνώριζε για τους όρους των εκδοθέντων τιμολογίων, δηλαδή ότι τα ποσά έφεραν τόκο. Παραδέχθηκε ότι δεν πλήρωσε οποιοδήποτε ποσό έναντι των τιμολογίων και περαιτέρω προώθησε τη θέση ότι η συμφωνία που είχε με την Ενάγουσα Εταιρεία, ήταν ότι η Ενάγουσα Εταιρεία θα του πωλούσε σπόρο «σιφονάρι» και όταν ο συγκεκριμένος σπόρος μεγάλωνε, θα γινόταν «μπάλες» και η Ενάγουσα Εταιρεία θα παραλάμβανε τις «μπάλες» αυτές από τον Εναγόμενο, στην τρέχουσα τιμή ανά τόνο. Μέρος από το ποσό αυτό θα εξοφλούσε το οφειλόμενο προς την Ενάγουσα Εταιρεία ποσό. Σύμφωνα με τον Εναγόμενο, ο ίδιος ενημέρωσε την Ενάγουσα Εταιρεία ότι ο σπόρος «σιφονάρι», ο οποίος του είχε πωλήσει, ήταν ελαττωματικός και δεν είχε οποιαδήποτε σχέση με τις κυπριακές καιρικές συνθήκες. Ο συγκεκριμένος σπόρος δεν απέδωσε καθόλου, παρά το γεγονός ότι ήταν καλοχρονιά και υπήρχε βροχόπτωση. Ο Εναγόμενος ανέμενε την απόδοση να είναι της τάξης του ενός τόνου σιφονάρι ανά δεκάριο γης. Λόγω της ελαττωματικότητας του σπόρου και/ή του γεγονότος ότι δεν ευδοκιμούσε για τα καιρικά δεδομένα της Κύπρου και/ή δεν είχε καμία απολύτως σχέση με τις κυπριακές καιρικές συνθήκες, ο Εναγόμενος υπέστη ζημιά. Γι' αυτό ανταπαιτεί το συνολικό ποσό των €133.000-, το οποίο επεξηγεί ως ακολούθως: €30.000- για κόπρι, €5.000- για το «κάμωμα» της γης, €10- για το φύτεμα και το κυλίνδρισμα κάθε δεκαρίου δηλαδή €12.000- για τα 1200 δεκάρια γης που καλλιέργησε, €10- για το ψέκασμα για κάθε δεκάριο γης δηλαδή €12.000- για τα 1200 δεκάρια καθώς επίσης και €59.000- ως το καθαρό ανανεωμένο κέρδος. Ο ίδιος είχε υπολογίσει ότι θα παρήγαγε 1200 τόνους και ότι θα πωλούσε κάθε τόνο «σιφονάρι» προς €160-. Πριν ξεκινήσει η ακρόαση, κατατέθηκαν, ως παραδεκτά γεγονότα, το Πιστοποιητικό Συστάσεως της Ενάγουσας Εταιρείας καθώς και το Πιστοποιητικό των Διευθυντών της και σημειώθηκαν ως Τεκμήρια 1 και
- Για την Ενάγουσα Εταιρεία μαρτυρία έδωσε ένας εκ των Διευθυντών της, ο κ. Γεώργιος Τσαππής. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, η Ενάγουσα Εταιρεία ασχολείται με την κατασκευή και πώληση ζωοτροφών. Ο ίδιος γνωρίζει τον Εναγόμενο γιατί η εταιρεία του, του είχε πωλήσει ζωοτροφές για τις οποίες δεν έχει πληρωθεί. Ήταν ο ισχυρισμός του ότι η συνήθης πρακτική της εταιρείας είναι να μεταφέρονται οι πωληθείσες ζωοτροφές στον πελάτη και να εκδίδεται τιμολόγιο στο οποίο να υπογράφει ο πελάτης, αγοραστής. Αυτό έγινε και στην περίπτωση του Εναγομένου, επ' ονόματι του οποίου εκδόθηκαν τα τρία τιμολόγια. Κατατέθηκαν τα τρία τιμολόγια ως Τεκμήριο
- Στον Εναγόμενο είχε πωληθεί κριθάρι και βρόμη, δηλαδή «σιφονάρι». Ήταν περαιτέρω η θέση του ότι η Ενάγουσα Εταιρεία ασχολείται με την παραγωγή και τη διάθεση ζωοτροφών και δεν ασχολείται με την πώληση σπόρων, οι οποίοι προορίζονται για παραγωγή σποράς ή θερισμό. Το γεγονός αυτό μπορεί να διαπιστωθεί και από τις τιμές πώλησης. Οι σπόροι, οι οποίοι προορίζονται για σπορά, ήταν η θέση του, έχουν διπλάσιες ή και τριπλάσιες τιμές από τους σπόρους που προορίζονται για χρήση ως ζωοτροφές. Η τιμή του σπόρου για θερισμό ανέρχεται, ήταν η θέση του, στο ποσό των €700- με €800-. Επιπρόσθετα, ήταν ο ισχυρισμός του, ότι η δική του εταιρεία δεν έχει άδεια να πωλεί σπόρους για σπορά, γιατί ο σπόρος για σπορά είναι πιστοποιημένος και έρχεται σφραγισμένος σε σακούλια. Όσον αφορά την κατά τον ισχυρισμό του Εναγομένου συμφωνία μεταξύ της Ενάγουσας Εταιρείας και του ίδιου για την αγορά του «σιφοναριού» που θα παραγόταν, αρνήθηκε ότι η Ενάγουσα Εταιρεία είχε οποιαδήποτε συμφωνία μαζί του για να πάρει από αυτόν οποιαδήποτε προϊόντα και διερωτήθηκε γιατί να αγοράσει η Ενάγουσα Εταιρεία από τα δικά της προϊόντα. Όσον αφορά δε τις ζωοτροφές που είχε πωλήσει η Ενάγουσα Εταιρεία στον Εναγόμενο, ο ίδιος δεν γνώριζε πώς είχαν χρησιμοποιηθεί. Κατέληξε, ότι αν οι γεωργοί είχαν κέρδος €133.000- από την ετήσια σπορά, τότε έπρεπε να είναι εκατομμυριούχοι. Εξήγησε ότι ο πιστοποιημένος σπόρος εισάγεται σε σφραγισμένους σάκους με ένδειξη της ποικιλίας, της βλαστικότητας και των άλλων του χαρακτηριστικών. Όμως, η Ενάγουσα Εταιρεία δεν είχε άδεια να πωλεί πιστοποιημένους σπόρους γιατί ασχολείται μόνο με την πώληση ζωοτροφών. Όμως, γνώριζε ότι πολλοί γεωργοί αγόραζαν το σπόρο των ζωοτροφών, όπως κριθάρι, βρόμη, σιτάρι και καλαμπόκι και το έσπερναν λόγω του ότι είναι φθηνός. Στο στάδιο αυτό, ο κ. Θωμάς, συνήγορος του Εναγομένου, παραδέχθηκε ότι το συγκεκριμένο ποσό των τιμολογίων οφειλόταν στην Ενάγουσα Εταιρεία, γιατί τα προϊόντα είχαν παραληφθεί. Κατά την αντεξέταση, ο κ. Τσαππής υποστήριξε ότι η χρέωση της βρόμης καταδεικνύεται από το τιμολόγιο. Είχε χρεωθεί €400- τον τόνο. Ήταν η θέση του ότι η τιμή του πιστοποιημένου σπόρου, όσον αφορά τη βρόμη, ανέρχεται στα €800- με €1.000- τον τόνο. Εξήγησε ότι οι σπόροι της βρόμης που πωλούσε ο ίδιος, προορίζονταν για τάισμα ζώων, όπως γαϊδούρια και άλογα, τα οποία ο Εναγόμενος διατηρούσε και αυτό το γνώριζε γιατί ήταν πελάτης τους, ο Εναγόμενος, από παλαιότερα. Επέμενε στη θέση του ότι η εταιρεία του πωλεί μεγάλες ποσότητες βρόμης για τάισμα των ζώων, αφού υπάρχουν και περιπτώσεις που ταΐζονται και τα πρόβατα με βρόμη. Υποστήριξε εμφαντικά ότι ο ίδιος δεν έχει άδεια να πωλεί σπόρους για φύτεμα, αλλά έχει άδεια για την πώληση ζωοτροφών. Ισχυρίστηκε ότι αν οι κτηνοτρόφοι ή οι γεωργοί χρησιμοποιούν λανθασμένα τις ζωοτροφές, αυτό δεν αφορά την εταιρεία του. Ο ίδιος λαμβάνει παραγγελίες και αποστέλλει προϊόντα που εμπορεύεται. Δεν ενδιαφέρεται πώς θα τα χρησιμοποιήσει αυτός που τα παραγγέλνει. Ισχυρίστηκε ότι οι δικοί του σπόροι έρχονται σε σάκους ραμμένους στη μηχανή και όχι σφραγισμένους, όπως αυτοί που χρησιμοποιούνται για να φυτευτούν. Αρνήθηκε την υποβολή ότι είχε προβεί σε συμφωνία με τον Εναγόμενο για να αγοράσει τις «μπάλες» «σιφοναριού» που θα θέριζε. Ερωτηθείς για τις καιρικές συνθήκες της χρονιάς 2007-2008, ήταν η θέση του ότι δεν μπορούσε να θυμηθεί. Κατέληξε, ότι ο Εναγόμενος είχε επινοήσει το γεγονός ότι του πωλήθηκε σπόρος για σπορά μετά από τις δικές του επισκέψεις για πληρωμή του οφειλομένου ποσού. Αρνήθηκε ότι θα μπορούσε να κερδίσει, ο Εναγόμενος, το ποσό που ισχυρίζεται από το φύτεμα «σιφοναριού», αφού η ζωοτροφή δεν ευδοκιμεί. Ενώ αναφορικά με την, κατ' ισχυρισμό, συμφωνία μεταξύ τους, ήταν η θέση του ότι αν έκανε τέτοιου είδους συμφωνία θα την έκανε γραπτώς. Τελειώνοντας, ανέφερε ότι η Ενάγουσα Εταιρεία είναι η μεγαλύτερη εταιρεία ζωοτροφών στην Κύπρο και η μόνη που εξάγει σε άλλες πέντε χώρες ζωοτροφές. Δεν μπορούσε να δεχθεί τη θέση ότι ένας γεωργός τηλεφωνά σε ένα εργοστάσιο ζωοτροφών και ζητά σπόρο για σπορά. Για την Υπεράσπιση μαρτυρία δόθηκε από τρεις μάρτυρες. Πρώτος έδωσε μαρτυρία ο κ. Όμηρος Ανδρέου (Μ.Υ.1), ο οποίος ασχολείται με τη γεωργία και ιδιαίτερα με τη σπορά χωραφιών στον Άγιο Θεόδωρο της επαρχίας Λάρνακας. Ήταν η θέση του ότι το 2008-2009 είχε σπείρει χωράφια στον Άγιο Θεόδωρο μαζί με τον πατέρα του και λόγω του ότι ήταν «καλοχρονιά», υπήρχε παραγωγή τριών μπάλων «σιφονάρι» ανά σκάλα. Εξήγησε ότι το βάρος της κάθε μπάλας ανέρχεται στα 300-350 κιλά. Η κάθε μπάλα είχε τιμή πώλησης, αρχικά €180- και στη συνέχεια κατέληξε στα €150- ο σανός. Ήταν η θέση του ότι γνωρίζει τον Εναγόμενο, ο οποίος επίσης ασχολείται με τη γεωργία και σπέρνει πολλά χωράφια στον Άγιο Θεόδωρο, τα οποία είναι δίπλα από το δικό του. Τη συγκεκριμένη χρονιά ο κ. Άσπρου είχε σπείρει περίπου 80 σκάλες χωράφι και το «σιφονάρι» του, είχε ύψος μόνο 20-25 εκατοστά, ενώ το δικό του ήταν ένα μέτρο. Ο ίδιος είχε φυτέψει 9 σκάλες χωράφι και είχε θερίσει 450 κιλά κριθάρι ανά σκάλα και 11 μπάλες «ποκαλάμι». Εξήγησε ότι για κάθε σκάλα χωράφι που σπέρνεται στοιχίζει η σπορά €5-, το κυλίνδρισμα €3- με €4- και το λίπασμα €35- το σάκο. Αν το χωράφι βρίσκεται παραθαλάσσια, χρειάζεται και ειδικό φάρμακο για λίπασμα, το οποίο στοιχίζει μέχρι και €9- τη σκάλα. Ερωτηθείς, ισχυρίστηκε ότι για σπορά φυτεύεται πιστοποιημένος σπόρος, ο οποίος συνήθως αγοράζεται από τις Συνεργατικές, καθώς και σπόρος μη πιστοποιημένος από ιδιωτικές εταιρείες, γιατί είναι πιο φθηνός. Όμως το αποτέλεσμα, ήταν ο ισχυρισμός του, όσον αφορά τη σπορά, είναι ακριβώς το ίδιο. Αντεξεταζόμενος, επέμενε στην άποψη ότι η χρονιά 2008-2009 ήταν πολύ καλή χρονιά όσον αφορά τη βροχόπτωση. Και αυτό το θυμόταν γιατί είχε προηγηθεί ανομβρία. Ήταν η θέση του ότι ο κ. Άσπρος, ο Εναγόμενος, ασχολείται με τη γεωργία, αλλά έχει και ελιές. Ερωτηθείς για το πώς γνώριζε το μέγεθος των σπαρμένων στο χωράφι του κ. Άσπρου, ήταν ο ισχυρισμός του ότι είχε περάσει πρώτα από το χωράφι του κ. Άσπρου για να μπορέσει να μπει στο δικό του και η διαφορά στο μέγεθος του «σιφοναριού» ήταν τεράστια. Επίσης, γνώριζε ότι ο Εναγόμενος είχε λιπάνει το χωράφι του, γιατί τον είχε δει να βρίσκεται μέσα στο χωράφι με το μηχάνημα που βάζει λίπασμα. Ερωτηθείς αναφορικά με το τι είδους σπόρο χρησιμοποιεί ο ίδιος, ήταν η θέση του ότι ο ίδιος σπέρνει από το δικό του σπόρο, όμως πολλές φορές αγοράζει σπόρο μη πιστοποιημένο για σκοπούς οικονομίας, από την Πάφο. Συνήθως σπέρνει 250 σκάλες και έχει κέρδος γύρω στα €25- με €30- τη σκάλα. Κάθε Μάρτη, ο Οργανισμός Γεωργικών Πληρωμών (Ο.Γ.Α.) αποστέλλει στους γεωργούς μια συγκεκριμένη φόρμα στην οποία ο κάθε γεωργός καταγράφει τα χωράφια που σπέρνει και ο Ο.Γ.Α. αποζημιώνει τους γεωργούς που δεν είχαν σοδειά ή είχαν μειωμένη σοδειά. Εξήγησε ότι για να υπάρχει καλή σοδειά, θα πρέπει να είναι βροχερός ο καιρός και υποστήριξε ότι η χρονιά 2007-2008 ήταν κακή και δεν είχαν θερίσει. Απέδωσε την κακή σοδειά αρχικά στην ποιότητα του σπόρου, αλλά στη συνέχεια ισχυρίστηκε ότι μπορεί να υπάρχουν πολλά νερά ή λάσπη και να μην είναι καλή η σοδειά. Ήταν ο ισχυρισμός του ότι η τιμή του σφραγισμένου σπόρου διαφέρει από την τιμή της ζωοτροφής, αφού η ζωοτροφή είναι περίπου €100- φθηνότερη ανά τόνο και υπήρξε χρονιά που είχαν αγοράσει σπόρο €600- ανά τόνο. Δεύτερος, έδωσε μαρτυρία ο κ. Χριστόδουλος Μιχαήλ (Μ.Υ.2), Λειτουργός Α στο Επαρχιακό Γεωργικό Γραφείο Λάρνακας. Ήταν ο ισχυρισμός του ότι το έτος 2008-2009 ήταν καλή χρονιά, ιδιαίτερα από τον Οκτώβριο μέχρι τον Απρίλιο, για όλη την επαρχία Λάρνακας. Ερωτηθείς, υποστήριξε ότι σύμφωνα με τα στοιχεία του Ινστιτούτου Γεωργικών Ερευνών που υπάρχουν για το κριθάρι, το οποίο είναι παραπλήσιο της βρόμης, τα έξοδα για τη σπορά, κριθαριού, ανέρχονται στα €80- το δεκάριο. Τα συγκεκριμένα έξοδα περιλαμβάνουν την αξία του σπόρου, τις δαπάνες για τα μηχανήματα που θα χρειαστούν για την καλλιέργεια του εδάφους και τη σπορά, τα έξοδα αυτοπροστασίας για εχθρούς και ζιζάνια, το ενοίκιο της γης, τα εργατικά και τα λιπάσματα. Εξήγησε ότι η κοινή ονομασία της «βρόμης» είναι «σιφονάρι». Εξήγησε ότι το 2007-2008 υπήρχε ανομβρία και είχε δοθεί αποζημίωση σε όλες τις καλλιέργειες, ενώ δόθηκε και πρόσθετη αποζημίωση στα σιτηρά. Το 2008-2009 ήταν πολύ καλή χρονιά, αφού υπήρχε βροχόπτωση. Τη συγκεκριμένη χρονιά η παραγωγή βρόμης είχε κυμανθεί από 650-700 κιλά ανά δεκάριο και είχε φθάσει μέχρι 1125 κιλά. Κατά τη δική του άποψη, η βρόμη σπέρνεται κυρίως για να γίνει σανός ή για ενσπείρωση, δηλαδή κόβεται το χόρτο και χρησιμοποιείται κάποια μέθοδος με την οποία γίνεται αερόβια ζύμωση και χρησιμοποιείται ως τροφή για τις αγελάδες. Ισχυρίστηκε, ότι ο σπόρος της βρόμης είναι ακριβός και συνήθως χρησιμοποιείται ως τροφή για άλογα και όχι ως τροφή για τις αγελάδες ή τα αιγοπρόβατα. Το 2008-2009 η τιμή του σανού είχε ξεκινήσει, ήταν η θέση του, στα €180- τον τόνο και προοδευτικά κατέληξε στα €150- τον τόνο. Αντεξεταζόμενος, υποστήριξε ότι τις συγκεκριμένες τιμές τις γνώριζε από τα στοιχεία που τηρούνται στο Ινστιτούτο Γεωργικών Ερευνών και από την εμπειρία του. Ερωτηθείς, υποστήριξε ότι η τιμή του σφραγισμένου σπόρου σιταριού ή βρόμης, το 2008-2009, ήταν €700- τον τόνο στο Σποροπαραγωγικό Κέντρο, το οποίο υπάγεται στο Υπουργείο Γεωργίας και €650- τον τόνο από ιδιωτικές Συνεργατικές, όπως τη Σ.Π.Ε. Αθηαίνου. Όσον αφορά τις ζωοτροφές, δεν γνώριζε την τιμή για το έτος 2007-
- Γνώριζε ότι τώρα η τιμή ανέρχεται στα €500- με €550-. Ήταν ο ισχυρισμός του ότι το Υπουργείο Γεωργίας προτρέπει, αλλά είναι και υποχρέωση του γεωργού, να σπέρνεται πιστοποιημένος σπόρος, ο οποίος πωλείται από ειδικούς οργανισμούς, οι οποίοι έχουν πιστοποιηθεί από το Τμήμα Γεωργίας. Ο ίδιος ο γεωργός, κατά την άποψή του, είναι σε θέση να καταλάβει ότι ο σπόρος είναι πιστοποιημένος, από την ετικέτα που φέρει ο κάθε σάκος. Με τον πιστοποιημένο σπόρο διασφαλίζεται σιγουριά και σταθερότητα στην παραγωγή, ενώ παράλληλα η σπορά είναι απαλλαγμένη από ασθένειες και ζιζάνια. Στην επαρχία Λάρνακας πιστοποιημένος σπόρος πωλείται από το Σποροπαραγωγικό Κέντρο, τον Ιωσηφίδη και τις διάφορες Συνεργατικές εταιρείες. Ερωτηθείς, υποστήριξε ότι δικαιούται ένας γεωργός να φυλάξει σπόρο από τις καλλιέργειές του, εάν είχε αγοράσει πιστοποιημένο σπόρο. Ισχυρίστηκε, ότι ο γεωργός που φυτεύει από τη δική του σοδειά και όχι από σφραγισμένο σπόρο, εφόσον τήρησε κάποιες καλλιεργικές φροντίδες πριν να φυλάξει το σπόρο, δεν θα έχει μεγάλο ρίσκο, απλά μπορεί να είναι μειωμένη η παραγωγή. Όμως, δεν θα είναι σημαντικά μειωμένη όπως την περίπτωση που ο σπόρος που θα φυτευτεί προέλθει από ζωοτροφή. Το ρίσκο στην περίπτωση αυτή, κατά την άποψή του, είναι πολύ μεγαλύτερο. Κατά τη δική του άποψη, θεωρείται, από το Τμήμα Γεωργίας, ότι όλοι οι γεωργοί φυτεύουν πιστοποιημένο σπόρο. Όσον αφορά αποζημιώσεις για κακές γεωργικές χρονιές, ήταν η θέση του ότι η όποια αποζημίωση, καταβάλλεται με βάση το αντίγραφο της Εκταρικής Επιδότησης που υποβλήθηκε από τους γεωργούς στον Κ.Ο.Α.Π.. Εξήγησε ότι από τη στιγμή που ένας γεωργός προβαίνει σε δήλωση στην εκταρική επιδότηση, τότε ελέγχεται από τον Κ.Ο.Α.Π. και η αποζημίωση που του δίνεται είναι ανά δεκάριο. Ήταν η θέση του ότι οι αναφορές του στα έξοδα καλλιέργειας, βασίζονται στις στατιστικές του Υπουργείου Γεωργίας, ενώ η θέση του αναφορικά με το θέμα του ύψους της παραγωγής της βρόμης τη δεδομένη χρονιά, βασιζόταν στη δική του εμπειρία και στο ύψος παραγωγής που είχε ο πειραματικός Σταθμός του Ινστιτούτου Γεωργικών Ερευνών στη Δρομολαξιά. Κατέληξε, ότι δεν δηλώνεται στο Τμήμα Γεωργίας πόσος σπόρος φυτεύτηκε ή κατά πόσο φυτεύτηκε πιστοποιημένος σπόρος. Το μόνο που δηλώνεται στον Κ.Ο.Α.Π. είναι η έκταση που ο κάθε γεωργός φυτεύει ανά χρόνο και το είδος του σπόρου που φυτεύτηκε. Οι γεωργοί όμως, ήταν ο ισχυρισμός του, φυλάνε την ετικέτα του σπόρου στο αρχεία που τηρούν. Τελευταίος έδωσε μαρτυρία ο κ. Βάσος Άσπρου (Μ.Υ.3), ο Εναγόμενος. Ήταν η θέση του ότι είναι γεωργός στο επάγγελμα και καλλιεργεί σιτηρά τα οποία επεξεργάζεται σε σανό. Ασχολείται με τη συγκεκριμένη εργασία για 25 χρόνια. Τον κ. Τσαππή τον γνωρίζει από το
- Είχε αγοράσει από τον κ. Τσαππή πιστοποιημένο σπόρο και λίγο σιφονάρι για δοκιμή. Τα συγκεκριμένα προϊόντα ο ίδιος τα έσπειρε με την προϋπόθεση να παράξει σανό και στη συνέχεια να τον πωλήσει στην τρέχουσα τιμή. Ήταν ο ισχυρισμός του ότι είχε συμφωνήσει να αποκοπεί η αξία του τιμολογίου από την αξία του σανού, λόγω του ότι ο κ. Τσαππής είχε εργοστάσιο το οποίο επεξεργάζεται σανό σε ζωοτροφή. Όμως, λόγω ανομβρίας δεν υπήρξε παραγωγή σανού. Το έτος 2007-2008, σύμφωνα με τον ισχυρισμό του, είχε μιλήσει με τον κ. Τσαππή και του είχε υποσχεθεί ότι θα του έδεινε ο ίδιος σπόρο, με την ίδια συμφωνία που ίσχυσε το
- Ο ίδιος, στις 05/09/2008, είχε αγοράσει βρόμη από την Ενάγουσα Εταιρεία, η οποία του παραδόθηκε απευθείας από το λιμάνι Λεμεσού στον Άγιο Θεόδωρο. Του παραδόθηκαν περίπου 23 τόνοι, όπως είχαν αφιχθεί σφραγισμένοι από το εξωτερικό. Όταν ανοίχθηκε το κοντέινερ, τα σακιά που περιείχαν τη βρόμη είχαν ετικέτα που έγραφε «Είδος Βρόμης Πιστοποιημένη Τόπος Εισαγωγής Θεσσαλονίκη Ελλάδα». Ήταν η δική του θέση ότι το σιφονάρι κατά 95% χρησιμοποιείται για σκοπούς σποράς και για την παραγωγή σανού. Ένα μικρότερο ποσοστό, 5%, χρησιμοποιείται ως τροφή για άλογα. Ο ίδιος όμως δεν είχε άλογα. Είχε συμφωνήσει, ο κ. Τσαππής, κατά τον ισχυρισμό του, ότι θα έπαιρνε μπάλες σανού προς εξόφληση των τιμολογίων. Ήταν η θέση του ότι είχε σπείρει την ποσότητα του πρώτου τιμολογίου, που ήταν το Μάιο, αρχές Νοεμβρίου, ενώ την ποσότητα του δεύτερου τιμολογίου την έσπειρε μόλις την παρέλαβε. Οι συγκεκριμένες ποσότητες σπάρθηκαν και τη χρονιά 2008-2009 υπήρχε βροχόπτωση. Οι άλλοι γεωργοί είχαν παράξει ένα με ενάμιση τόνο ανά δεκάριο, σιφονάρι. Ο ίδιος δεν είχε παράξει ούτε 200 κιλά σιφονάρι, το δεκάριο. Όσον αφορά τη σπορά, ο ίδιος είχε υποστεί, σύμφωνα με τη μαρτυρία του, αρκετά έξοδα. Είχε τοποθετήσει 300 αυτοκίνητα κόπρι, τα οποία του είχαν στοιχήσει €30.000-, η καλλιέργεια κάθε δεκαρίου του είχε στοιχήσει €5- και είχε καλλιεργήσει 1200 δεκάρια, η σπορά και το κυλίνδρισμα κάθε δεκαρίου του είχε στοιχήσει €10-, το ψέκασμα του είχε στοιχήσει €10- ανά δεκάριο και είχε υποστεί επίσης την αξία του σπόρου. Από ότι πληροφορήθηκε, οι μπάλες σιφοναριού τη συγκεκριμένη χρονιά είχαν πωληθεί αρχικά στα €180- ανά τόνο και στη συνέχεια €150-. Παραδέχθηκε ότι για το έτος 2008-2009 είχε αποζημιωθεί από τον Ο.Γ.Α. με το ποσό των €12- το δεκάριο και ότι για το ίδιο έτος είχε αποζημιωθεί από το κράτος με €6- το δεκάριο. Για να αναιρέσει τη θέση του αργότερα, ότι για το έτος 2008-2009, δεν είχε πάρει αποζημίωση. Ήταν η θέση του ότι τηλεφωνούσε του κ. Τσαππή για να τον επισκεφτεί και να δουν τη βρόμη, πλην όμως δεν «κατέληξαν», γιατί ποτέ δεν τον είχε επισκεφτεί ο κ. Τσαππής. Ερωτηθείς από το συνήγορό του, γιατί είχε αγοράσει σπόρο βρόμης από την Ενάγουσα Εταιρεία, ισχυρίστηκε ότι ο πιστοποιημένος σπόρος βρόμης στο παζάρι στοίχιζε €460- με €560-, ενώ η Ενάγουσα Εταιρεία πωλούσε πιο φθηνά. Κατέληξε, ότι ο ίδιος είχε αγοράσει από την Ενάγουσα Εταιρεία γιατί είχε εξασφαλισμένη την πώληση σανού, πλην όμως είχε υποστεί ζημιές της τάξεως των €133.000-. Κατά την αντεξέτασή του, ισχυρίστηκε ότι ασχολείτο με τη κτηνοτροφία μέχρι το 2000, αλλά υποστήριξε ότι τον καιρό που ήταν κτηνοτρόφος δεν αγόραζε ζωοτροφές από τον κ. Τσαππή. Επέμενε στη θέση του ότι ο ίδιος είναι δηλωμένος ως γεωργοκτηνοτρόφος και λαμβάνει επιδοτήσεις από τον Κ.Ο.Α.Π.. Ερωτηθείς, υποστήριξε ότι δεν καταγράφεται το είδος του σπόρου που φυτεύεται στις αιτήσεις επιδοτήσεως. Ούτε και δηλώνεται κατά πόσο είναι πιστοποιημένος ο σπόρος ή όχι. Αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι είχε αγοράσει ζωοτροφές για να καλλιεργήσει στα κτήματά του, όμως την ίδια ώρα παραδέχθηκε ότι δεν καταγραφόταν στους σάκους που περιείχαν το σπόρο που είχε αγοράσει από την Ενάγουσα Εταιρεία, ότι ήταν σπόρος, αλλά ούτε καταγραφόταν ότι ήταν ζωοτροφή. Όταν ρωτήθηκε γιατί δεν είχε επισκεφθεί τη Συνεργατική του χωριού για να αγοράσει πιστοποιημένο σπόρο, ισχυρίστηκε ότι η Ενάγουσα Εταιρεία πωλούσε €100- πιο φθηνά από τη Συνεργατική καθώς επίσης είχε διασφαλίσει την πώληση του σανού. Ερωτηθείς για τις τιμές πώλησης του πιστοποιημένου σπόρου, ισχυρίστηκε ότι κυμαίνονταν μεταξύ €560- μέχρι €800-, ενώ ο παφίτικος σπόρος κυμαινόταν μεταξύ €560- μέχρι €700-. Παραδέχθηκε ότι γνώριζε ότι έπαιρνε ένα ρίσκο φυτεύοντας μη πιστοποιημένο σπόρο. Επίσης, παραδέχθηκε ότι είχε ρισκάρει το 2008 και υπέστη ζημιά λόγω της ανομβρίας, όμως το 2008-2009 η ζημιά του οφειλόταν στην Ενάγουσα Εταιρεία. Σε ερώτηση που του τέθηκε, ισχυρίστηκε ότι τα χωράφια του έχουν έκταση 1200 δεκάρια. Στη συνέχεια όμως, ισχυρίστηκε ότι ενοικιάζει τα συγκεκριμένα χωράφια, πλην όμως δεν υπάρχουν οποιαδήποτε ενοικιαστήρια έγγραφα. Ήταν περαιτέρω η θέση του ότι δηλώνει τη συγκεκριμένη έκταση γης στον Κ.Ο.Α.Π., ο οποίος δέχεται την έκτασή της ως δεδομένη και δεν ζητά ενοικιαστήριο έγγραφο. Ισχυρίστηκε ότι ο Κ.Ο.Α.Π. δέχεται όσα εκτάρια του αναφερθούν ότι καλλιεργούνται και στην πορεία ελέγχεται η έκταση με το μάτι από υπαλλήλους του Κ.Ο.Α.Π. Ερωτηθείς κατά πόσο είχε ελέγξει τους συγκεκριμένους σπόρους πριν τους φυτέψει, ισχυρίστηκε ότι δεν είχε ελέγξει τους σπόρους γιατί είχε αγοράσει πιστοποιημένους σπόρους. Αρχικά ισχυρίστηκε ότι η ετικέτα στο σάκο που περιείχε τους σπόρους έγραφε «Πιστοποιημένη Βρόμη», ενώ στη συνέχεια ανέφερε ότι έγραφε «Βρόμη» μόνο. Παραδέχθηκε ότι ούτε τα τιμολόγια δεν κατέγραφαν ότι η βρόμη ήταν πιστοποιημένη. Κατά τον ισχυρισμό του, ο κ. Τσαππής είχε παραδεχθεί ότι ο σπόρος ήταν ακατάλληλος για τα κυπριακά εδάφη. Ήταν περαιτέρω η θέση του ότι η Σ.Π.Ε. Αθηαίνου, καθώς και Σ.Π.Ε. η Δαλίου, είχαν παραδεχθεί ότι ο σπόρος, λόγω της προηγούμενης ανομβρίας ήταν ακατάλληλος για τα κυπριακά εδάφη και είχαν αποζημιώσει τους πελάτες τους. Ερωτηθείς, διευκρίνισε ότι ο σπόρος που είχε πωληθεί από τα Συνεργατικά Ιδρύματα, δεν είχε κριθεί ελαττωματικός, απλά δεν ήταν κατάλληλος για τα κυπριακά εδάφη. Γι' αυτό και το κράτος είχε παραδεχθεί ότι έπρεπε να αποθηκεύσει πιστοποιημένους σπόρους για τουλάχιστον δύο χρόνια. Παραδέχθηκε παράλληλα, ότι ο λόγος που οι Συνεργατικές είχαν αποζημιώσει τους πελάτες τους ήταν γιατί πωλούσαν πιστοποιημένους σπόρους. Ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος δεν πήγε για να πάρει τη σπορά στον κ. Τσαππή, αλλά ο κ. Τσαππής τον είχε επισκεφθεί με τον υιό του και είχε δει το σανό για να τον παραλάβει, αλλά είχε την άποψη ότι είχαν πολύ υγρασία οι «μπάλες» και δεν τις παραλάμβανε. Όσον αφορά τα έξοδα που χρειάστηκαν για το κόπρι, τις €30.000-, υποστήριξε ότι ο ίδιος γνωρίζει από πέντε χρονών τη συγκεκριμένη δουλειά και γνώριζε ότι τοποθετείται κόπρι στα χωράφια κάθε δύο χρόνια. Εξήγησε ότι ένα αυτοκίνητο κόπρι, αναλογεί σε τρία δεκάρια κτήματος. Ο ίδιος είχε τοποθετήσει 300 αυτοκίνητα κόπρι, το οποίο έπαιρνε από τον κουμπάρο του χωρίς να τον χρεώνει. Ερωτηθείς, σε τι αναλογούσε το ποσό των €30.000-, ισχυρίστηκε αρχικά ότι είναι τα έξοδα μεταφοράς και στη συνέχεια ισχυρίστηκε ότι είναι τα δικά του εργατικά και η χρήση των δικών του αυτοκινήτων. Επίσης, οι υπόλοιπες χρεώσεις, κατά τον ισχυρισμό του, αφορούσαν καθαρά τα δικά του εργατικά. Το κέρδος, τις €133.000-, το είχε υπολογίσει ανά δεκάριο, με δεδομένο ότι κάθε δεκάριο θα έβγαζε ενάμιση τόνο σανό. Ισχυρίστηκε ότι λόγω της προηγούμενης ανομβρίας, η τιμή του σανού ήταν αυξημένη. Με την πείρα του είχε υπολογίσει ότι θα είχε το συγκεκριμένο κέρδος. Κατέληξε, ότι δεν υπήρχε λόγος να δηλώσει στον Κ.Ο.Α.Π. αλλά ούτε και στον Ο.Γ.Α. τη ζημιά του, γιατί ο Ο.Γ.Α. δεν αποζημιώνει τα λάθη των άλλων, αλλά μόνο τα λάθη του Θεού. Αρνήθηκε ότι είχε αγοράσει ζωοτροφές, αλλά παράλληλα παραδέχθηκε ότι γνώριζε ότι ρίσκαρε, όταν δεν φύτευε πιστοποιημένο σπόρο. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας και οι δύο πλευρές προχώρησαν με αγορεύσεις. Ο κ. Θωμάς παραδέχθηκε ότι είχαν πράγματι υπογραφτεί τα τιμολόγια και είχαν πωληθεί ζωοτροφές, όμως ο Εναγόμενος δεν είχε λόγο να αγοράσει ζωοτροφές γιατί δεν είχε ζώα για να ταΐσει, αλλά αγοράστηκαν για να χρησιμοποιήσει το σπόρο της βρόμης για σπορά. Το μοναδικό πρόβλημα ήταν ο σπόρος, ο οποίος δεν ήταν κατάλληλος για τις καιρικές συνθήκες της Κύπρου και λόγω αυτού του γεγονότος ο Εναγόμενος υπέστη σοβαρές ζημιές, τις οποίες ανταπαιτεί. Η κα Σουρουλλά ισχυρίστηκε ότι ο Εναγόμενος παράνομα χρησιμοποίησε το σπόρο που είχε αγοράσει από την Ενάγουσα Εταιρεία, ως ζωοτροφή, για σπορά επειδή ήταν φθηνότερος από τον πιστοποιημένο σπόρο και η Ενάγουσα Εταιρεία δεν γνώριζε το σκοπό για τον οποίο ο Εναγόμενος είχε αγοράσει το σπόρο. Επιπρόσθετα, ήταν η θέση της ότι δεν έχουν αποδειχθεί οι ειδικές ζημιές τις οποίες αξιώνει ο Εναγόμενος, αφού τέτοιου είδους ζημιές θα πρέπει να αποδεικνύονται με αυστηρότητα. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Η υπό κρίση υπόθεση θα αποφασιστεί στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων και σύμφωνα με την κρατούσα νομολογία, ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Μανώλη
(1995)1 Α.Α.Δ. 207 και Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506), η δε επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα δεν είναι επιλήψιμη (βλ. Χάρης Χρίστου v. Ευγενία Khoreva
(2002)1 (Α) Α.Α.Δ. 455 και Mossa Mohamed Mustafa v. Ανδρέα Κακουρή κ.α.
(2002)1 (Α) Α.Α.Δ. 165). Παρακολούθησα με ιδιαίτερη προσοχή όλους τους μάρτυρες ενόσω αυτοί κατέθεταν κατά την ακροαματική διαδικασία και είχα την ευκαιρία να δω τον τρόπο που απαντούσαν τις διάφορες ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν, το καλό ή το κακό μνημονικό τους και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Έχω επίσης θέσει ενώπιόν μου το περιεχόμενο των εγγράφων που κατατέθηκαν ως τεκμήρια. Στην Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506, έχει υποδειχθεί ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο, την ποιότητα, την πειστικότητα και τη σύγκρισή της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Ο κ. Τσαππής ήταν σταθερός στη μαρτυρία του, η οποία μαρτυρία του έγινε αποδεκτή από το συνήγορο του Εναγομένου. Δηλαδή, έγινε αποδεκτό ότι ο Εναγόμενος είχε αγοράσει τις συγκεκριμένες ποσότητες κριθαριού και βρόμης και ότι χρωστούσε την αξία της συγκεκριμένης ποσότητας κριθαριού και βρόμης. Ήταν ειλικρινής και ανέφερε ότι ο ίδιος δεν έχει άδεια να πωλεί σπόρο για σπορά και ότι αυτός πωλεί ζωοτροφές μόνο και δεν ασχολείται με την πώληση σπόρων που προορίζονται για σπορά. Δεν μου άφησε καμιά αμφιβολία ότι έλεγε την αλήθεια. Η δική του εκδοχή συνάδει με τη λογική, δηλαδή ότι ένας γεωργός θα αγόραζε σπόρο πιστοποιημένο από ένα Συνεργατικό Ίδρυμα και όχι ζωοτροφή από εταιρεία πώλησης ζωοτροφών. Ο κ. Όμηρος Ανδρέου (Μ.Υ.1), είχε έρθει στο Δικαστήριο απλώς και μόνο για να βοηθήσει τον Εναγόμενο, του οποίου τα κτήματα είναι δίπλα από τα δικά του και άφησε το Δικαστήριο με την εντύπωση ότι είχε καθοδηγηθεί στη μαρτυρία του σε μεγάλο βαθμό. Προσπάθησε να πείσει το Δικαστήριο ότι ο δικός του μη πιστοποιημένος σπόρος, τον οποίο είχε αγοράσει από την Πάφο γιατί ήταν πιο φθηνός, είχε μεγαλώσει και είχε σημαντική σοδειά, ενώ ο Εναγόμενος δεν είχε σοδειά και κατέληξε ότι αυτό οφειλόταν στο σπόρο. Δεν υποστήριξε όμως με επιχειρήματα τη θέση του αυτή, αντίθετα την ανέτρεψε στη συνέχεια, για να αναφέρει ότι «για να μην γιορκίσει ένα χωράφι μπορεί να έχει πολλά νερά ή πηλό». Υπήρξε διάσταση μεταξύ της μαρτυρίας του κ. Ανδρέου (Μ.Υ.1) και του Εναγομένου (Μ.Υ.3), αναφορικά με τα έξοδα που απαιτούνται για να σπαρθεί ένα χωράφι. Ο κ. Ανδρέου (Μ.Υ.1), υποστήριξε ότι χρειάζονται €5- τη σκάλα για να σπείρει το χωράφι, €5- χρειάζονται για το σπόρο, €3 με €4- για να το κυλιντρίσει και €35- το σάκο για το λίπασμα, δηλαδή €6-, €8- ή €9- τη σκάλα. Ο Εναγόμενος ισχυρίστηκε ότι χρειάστηκε €30.000- για λίπασμα. Όμως, σύμφωνα με τα όσα ο κ. Ανδρέου (Μ.Υ.1) ανέφερε, ότι ο Εναγόμενος έσπειρε 80 σκάλες, θα χρειάζονταν μόνο €720- για λίπασμα, αν χρησιμοποιήσουμε την ανώτατη τιμή των €9- ανά σκάλα, ως η αξία του λιπάσματος. Λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι ο κ. Ανδρέου (Μ.Υ.1), είχε έρθει μόνο για να βοηθήσει τον Εναγόμενο και όχι το Δικαστήριο, θεωρώ ανασφαλές να βασιστώ στη μαρτυρία του για να εξάξω οποιαδήποτε συμπεράσματα. Ο κ. Χριστόδουλος Μιχαήλ (Μ.Υ.2), άφησε το Δικαστήριο με την εντύπωση ότι είχε έρθει για να βοηθήσει το Δικαστήριο. Ήταν ειλικρινής μάρτυρας και παρόλο που κλήθηκε από την πλευρά του Εναγομένου, δεν δίστασε να πει την αλήθεια χωρίς περιστροφές. Δηλαδή, ότι το Υπουργείο Γεωργίας προτρέπει τους γεωργούς να φυτεύουν πιστοποιημένο σπόρο και θεωρεί ότι οι γεωργοί φυτεύουν πιστοποιημένο σπόρο για να αποφύγουν το ρίσκο το οποίο υπάρχει όταν φυτευτεί σπόρος που δεν είναι πιστοποιημένος. Επίσης, δεν δίστασε να αναφέρει ότι δόθηκε, τη χρονιά 2008-2009, πρόσθετη αποζημίωση, αναφορικά με τα σιτηρά πέραν από το ποσό της αποζημίωσης που δόθηκε από τον Οργανισμό Γεωργικής Ανάπτυξης. Η εκτίμησή του όμως για τα έξοδα σποράς, δηλαδή ότι χρειάζονταν €80- το δεκάριο, ήταν λίγο υπερβολική. Διαφώτισε το Δικαστήριο αναφορικά με το γεγονός ότι πιστοποιημένος σπόρος πωλείται μόνο από το Σποροπαραγωγικό Κέντρο και τις Συνεργατικές Εταιρείες καθώς επίσης και για το γεγονός ότι οι γεωργοί έχουν αρχείο στο οποίο φυλάνε την ετικέτα του σπόρου που φυτεύουν. Ο Εναγόμενος είπε ψέματα στο Δικαστήριο και η μαρτυρία του βρίθει αντιφάσεων. Ισχυρίστηκε αρχικά ότι αγόρασε σπόρο πιστοποιημένο από την Ενάγουσα Εταιρεία. Η θέση του αυτή έρχεται σε αντίθεση με τη θέση του κ. Μιχαήλ (Μ.Υ.2), ο οποίος ανέφερε ότι πιστοποιημένος σπόρος μπορούσε να αγοραστεί μόνο από το Σποροπαραγωγικό Κέντρο και από Συνεργατικές Εταιρείες. Στη συνέχεια, παραδέχθηκε ότι αγόρασε βρόμη από την Ενάγουσα Εταιρεία γιατί ήταν πιο φθηνή ανά €100- από τον πιστοποιημένο σπόρο βρόμης, ενώ είχε καθορίσει την τιμή του πιστοποιημένου σπόρου βρόμης στα €650- με €700-, δηλαδή ήταν €250- με €300- ακριβότερη τον τόνο και όχι €100-. Επίσης, παραδέχθηκε ότι γνώριζε ότι έπαιρνε το ρίσκο φυτεύοντας μη πιστοποιημένο σπόρο. Με τις διαφορετικές τοποθετήσεις, αναφορικά με το κατά πόσο είχε αγοράσει πιστοποιημένο σπόρο, η μαρτυρία του Εναγομένου δεν μπορεί να κριθεί αξιόπιστη. Δεν μπορεί να αγνοηθεί η απάντησή του στην αντεξέταση ότι στο σάκο του προϊόντος που αγόρασε, καταγραφόταν μόνο «Βρόμη». Ισχυρίστηκε, κατά την αντεξέταση, ότι η συμφωνία του 2007 θα ίσχυε και για το 2008, σε σχέση με την παραλαβή σανού από τον κ. Τσαππή, όμως δεν είχε κάνει αναφορά, κατά την κυρίως εξέτασή του, στην ύπαρξη οποιασδήποτε συμφωνίας που ίσχυε το
- Η μαρτυρία του σχετικά με το τι συνέβηκε και πότε, ήτα πολύ συγχυσμένη. Όσον αφορά το 2007, ο ίδιος ανάφερε ότι ο λόγος που δεν υπήρξε σοδειά ήταν η ανομβρία και γι' αυτό λήφθηκε αποζημίωση από τον Ο.Γ.Α. καθώς και από το κράτος. Γεννάται το ερώτημα, αν αυτός ήταν ο λόγος και ο ίδιος είχε αποζημιωθεί, τότε γιατί δεν ξόφλησε το τιμολόγιο του Οκτώβρη 2007, που αφορούσε εκείνη τη σπορά και το άφησε απλήρωτο; Ανέφερε ότι είχε αγοράσει βρόμη δοκιμαστικά, ενώ παράλληλα ανέφερε ότι γνώριζε το ρίσκο. Οπόταν, για ποιο πράγμα παραπονιόταν; Επίσης, η μαρτυρία του αναφορικά με το πότε είχε φυτέψει την κάθε παρτίδα του σπόρου ήταν ανακριβής. Αρχικά είπε ότι είχε αγοράσει τη βρόμη το Σεπτέμβριο 2008 και την έσπειρε το Νοέμβριο 2009, στη συνέχεια είπε ότι το πρώτο τιμολόγιο, του Μαΐου το έσπειρε αρχές Νοεμβρίου. Όμως, στο Τεκμήριο 3 δεν υπάρχει κανένα τιμολόγιο που να αφορά το μήνα Μάιο. Τα τρία τιμολόγια του Τεκμηρίου 3 έχουν ημερομηνίες 31/10/2007, 05/09/2008 και 21/11/
- Αντιφατική ήταν και η μαρτυρία του αναφορικά με τους σάκους που περιείχαν τους σπόρους. Αρχικά ανέφερε ότι οι σάκοι που περιείχαν τους σπόρους δεν είχαν ετικέτα, ενώ στη συνέχεια ισχυρίστηκε ότι έφεραν ετικέτα η οποία έγραφε και τη χώρα προέλευσης, για να καταλήξει ότι η ετικέτα έγραφε μόνο βρόμη. Επίσης, ήταν η θέση του ότι τα χωράφια στα οποία σπέρνει τα ενοικιάζει, αλλά δεν κάνει ενοικιαστήριο έγγραφο, όμως τα δηλώνει στον Κ.Ο.Α.Π., ο οποίος δέχεται και τον αποζημιώνει χωρίς την παρουσίαση οποιουδήποτε ενοικιαστηρίου εγγράφου. Όμως, ο κ. Μιχαήλ (Μ.Υ.2), ήταν ξεκάθαρος ότι η αίτηση που υποβάλλεται στον Κ.Ο.Α.Π. θα πρέπει να συνοδεύεται από τίτλο ιδιοκτησίας ή ενοικιαστήριο έγγραφο, το οποίο να καταδεικνύει την έκταση της γης που χρησιμοποιείται για σπορά, για να μπορούν να καθοριστούν οι οποιεσδήποτε αποζημιώσεις. Όσον αφορά το κόπρι, το οποίο κατά την κυρίως εξέτασή του είχε αναφέρει ότι του είχε στοιχήσει €30.000-, κατά την αντεξέτασή του ισχυρίστηκε ότι το έπαιρνε δωρεάν από τον κουμπάρο του και ότι οι €30.000- ήταν τα έξοδα για τη μεταφορά του, για να καταλήξει τελικά ότι οι €30.000- αφορούσαν τα δικά του εργατικά σε σχέση με το κόπρι και τα έξοδα των δικών του αυτοκινήτων. Όταν του υποβλήθηκε ότι αποζημιώθηκε από τον Ο.Γ.Α., ήταν ο ισχυρισμός του ότι δεν υπήρχε λόγος να δηλώσει στον Κ.Ο.Α.Π. ή στον Ο.Γ.Α. τη ζημιά του, προφανώς είχε ξεχάσει ότι προηγουμένως είχε αναφέρει ότι είχε αποζημιωθεί από τους συγκεκριμένους Οργανισμούς και για τα δύο έτη. Σχετικά με τη ζημιά του, €133.000-, ήταν η θέση του ότι ο ίδιος εμπειρικά είχε υπολογίσει ότι το κέρδος του θα ήταν τόσο, δεν είχε λάβει οποιαδήποτε άλλη πληροφόρηση από ειδικούς. Ενώ παραδέχθηκε το ρίσκο που είχε φυτεύοντας το συγκεκριμένο σπόρο, επέμενε στη θέση του ότι είχε φυτέψει σπόρο πιστοποιημένο. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση, καταλήγω ότι τα γεγονότα εξελίχθηκαν ως ακολούθως: Η Ενάγουσα Εταιρεία, η οποία ασχολείται με την κατασκευή και πώληση ζωοτροφών, προμήθευσε τον Εναγόμενο σε τρεις διαφορετικές περιπτώσεις με κριθάρι και βρόμη, συνολικής αξίας €17.548,51 και έκδωσε τα σχετικά τιμολόγια, Τεκμήριο
- Λόγω του ότι ο Εναγόμενος δεν ήθελε να φυτέψει πιστοποιημένο σπόρο βρόμης, λόγω του ότι ήταν ακριβότερος από τη βρόμη που πωλείτο στην αγορά από ιδιωτικές εταιρείες ζωοτροφών, η μη πιστοποιημένη βρόμη στοίχιζε €400-, ενώ ο πιστοποιημένος σπόρος βρόμης κυμαινόταν μεταξύ €650- με €700-. Φύτεψε τη βρόμη που είχε αγοράσει από την Ενάγουσα Εταιρεία, γνωρίζοντας ότι υπήρχε ρίσκο η συγκεκριμένη βρόμη, η οποία δεν ήταν πιστοποιημένη, να αντιμετωπίσει προβλήματα στη σπορά της. Αποτέλεσμα του ρίσκου που πήρε ο Εναγόμενος, ήταν να έχει μειωμένη σοδιά βρόμης και όχι αυτή που ο ίδιος ανέμενε. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το αγώγιμο δικαίωμα της Ενάγουσας, όπως καταγράφεται στην Έκθεση Απαίτησης, είναι υπόλοιπο δυνάμει τιμολογίων. Σύμφωνα με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στην υπόθεση Επίσημος Παραλήπτης v. Ρέϊνμποου Πλήτσιηγκ και Νταϊγκ Κο. Λτδ
(2005)1 Α.Α.Δ. 610, στη σελ.615: «Παραδεδεγμένος ή εκκαθαρισμένος λογαριασμός (account stated) σημαίνει συμφωνία μεταξύ των μερών σύμφωνα με την οποία όλα τα στοιχεία του λογαριασμού καθώς και το υπόλοιπο είναι ορθά, συνδυασμένη με υπόσχεση ρητή ή εξυπακουόμενη να πληρωθεί το υπόλοιπο. Επενεργεί ως νέα σύμβαση χωρίς να είναι αναγκαία νέα αντιπαροχή και ο ενάγοντας, του οποίου η αιτία αγωγής είναι ο παραδεδεγμένος ή εκκαθαρισμένος λογαριασμός, δεν είναι υποχρεωμένος να δικογραφήσει και να αποδείξει καθένα από τα στοιχεία του εκκαθαρισμένου λογαριασμού ξεχωριστά. Η συμφωνία των μερών ότι το υπόλοιπο είναι ορθό μπορεί να συναχθεί και από την παράδοση της κατάστασης λογαριασμού και την παράλειψη του χρεώστη να ενστεί για τα ποσά του λογαριασμού, εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος. Βέβαια το τι συνιστά εύλογο χρονικό διάστημα είναι ζήτημα πραγματικό και νομικό στην κάθε περίπτωση.» (Βλ. Demil Co Ltd v. A. Panayides Contracting Ltd
(2008)1 Α.Α.Δ.661 και Ηρακλής Μιχαηλίδης v. Φάνος Επιφανείου Λτδ
(2009)1 Α.Α.Δ.494.) Έχει νομολογηθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου ότι τα τιμολόγια από μόνα τους δεν έχουν «αυτοδύναμη αποδεικτική σημασία», αλλά πρέπει να συνεκτιμούνται με την υπόλοιπη μαρτυρία που προσάγεται (βλ. Palatino Development Ltd v. Telectronics Com Ltd
(2002)1 B Α.Α.Δ. 962, Παναγιώτης Μαστρής Λτδ v. Επιπλώσεις Λάσκο Λτδ
(2006)1 (Α) Α.Α.Δ. 728 και A. L. Mantovani & Sons Ltd v. Christis Travel & Tourism Ltd
(1999)1 Α.Α.Δ. 156). Σημειώνω όμως ότι η πλευρά του Εναγόμενου έχει παραδεχθεί την παραλαβή των προϊόντων καθώς και την οφειλή του ποσού των συγκεκριμένων τιμολογίων, παρά την αρχική άρνηση της οφειλής στην Έκθεση Υπεράσπισης. Οπόταν, ουσιαστικά η αξίωση της Ενάγουσας Εταιρείας έχει αποδειχθεί. Σύμφωνα με το άρθρο 56
(1)του Περί Πωλήσεως Αγαθών Νόμου, όταν η κυριότητα των προϊόντων μεταβιβαστεί στον αγοραστή και αυτός εσφαλμένα αμελεί ή αρνείται να πληρώσει το τίμημα για τα αγαθά, σύμφωνα με τους όρους της σύμβασης, ο πωλητής δύναται να τον ενάγει για το τίμημα των αγαθών. Σύμφωνα με το άρθρο 19 του Περί Πωλήσεως Αγαθών Νόμου, η κυριότητα των αγαθών μεταβιβάζεται: «19
(1)Όταν υπάρχει σύμβαση πώλησης συγκεκριμένων αγαθών ή αγαθών που εξακριβώθηκαν, η κυριότητα αυτών μεταβιβάζεται στον αγοραστή σε τέτοιο χρόνο όπως είναι η πρόθεση των μερών για να μεταβιβαστεί.
(2)Για την εξακρίβωση της πρόθεσης των μερών λαμβάνονται υπόψη οι όροι της σύμβασης, η συμπεριφορά των μερών και οι περιστάσεις της υπόθεσης.
(3)Εκτός αν φαίνεται διαφορετική πρόθεση, οι κανόνες που περιέχονται στα άρθρα 20 μέχρι 24 είναι κανόνες για την εξακρίβωση της πρόθεσης των μερών αναφορικά με το χρόνο κατά τον οποίο η κυριότητα των αγαθών θα μεταβιβαστεί στον αγοραστή.» Σύμφωνα με το άρθρο 20 του Περί Πωλήσεως Αγαθών Νόμου, η κυριότητα των αγαθών μεταβιβάζεται στον αγοραστή κατά τη σύναψη της σύμβασης, όταν υπάρχει σύμβαση για πώληση συγκεκριμένων αγαθών σε παραδόσιμη κατάσταση, και είναι αδιάφορο κατά πόσο ο χρόνος πληρωμής του τιμήματος ή ο χρόνος παράδοσης των αγαθών, ή αμφότερα αναβάλλονται. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι υπήρξε πώληση συγκεκριμένων αγαθών, βρόμης και κριθαριού συγκεκριμένων ποσοτήτων, τα οποία ο Εναγόμενος παρέλαβε και φύτεψε. Θεωρώ ότι η συγκεκριμένη ενέργειά του αποκαλύπτει ότι η κυριότητα των συγκεκριμένων αγαθών είχε μεταβιβαστεί σε αυτόν, οπόταν θα έπρεπε να καταβάλει την αξία των προϊόντων. Αυτό που παραμένει να εξεταστεί είναι κατά πόσο η Ενάγουσα Εταιρεία είχε πωλήσει σπόρο ακατάλληλο στον Εναγόμενο, όπως ο ίδιος ισχυρίζεται. Σε μια σύμβαση για πώληση αγαθών, ο πωλητής πρέπει να συμμορφώνεται με τους ρητούς όρους αυτής, αλλά και τους σιωπηρούς όρους που περιλαμβάνονται σε αυτή από το Νόμο. Σε μια σύμβαση πώλησης αγαθών περιλαμβάνεται σιωπηρός ουσιώδης όρος ότι τα αγαθά θα είναι αποδεκτής ποιότητας (άρθρο 16
(2)). Αγαθά θεωρούνται αποδεκτής ποιότητας αν ανταποκρίνονται στο επίπεδο το οποίο κάποιο λογικό πρόσωπο θα θεωρούσε ως αποδεκτό, αφού ληφθεί υπόψη οποιαδήποτε περιγραφή των αγαθών, η τιμή (εφόσον είναι σχετική) και κάθε άλλη συναφής περίσταση (άρθρο 16
(3)). Σε περίπτωση που ο πωλητής παραβαίνει ουσιώδη όρο της σύμβασης, τότε ο αγοραστής έχει δικαίωμα να απορρίψει τα αγαθά, να τερματίσει τη συμφωνία και να διεκδικήσει αποζημιώσεις. Ο αγοραστής θα θεωρείται ότι αποδέχτηκε τα αγαθά αν δηλώσει στον πωλητή ότι τα αποδέχεται ή προβεί σε οποιαδήποτε ενέργεια που αντίκειται προς το δικαίωμα της κυριότητας του πωλητή. Επίσης, αν μετά την παρέλευση εύλογου χρόνου κρατήσει τα αγαθά και δεν δηλώσει στον πωλητή ότι τα απέρριψε (άρθρο 42
(1)και
(6)). Ο αγοραστής, έχει δικαίωμα να του παρασχεθεί εύλογη ευχέρεια για να διακριβώσει ότι τα αγαθά ανταποκρίνονται στη σύμβαση (άρθρο 42
(2)) και επίσης δεν θεωρείται ότι τα αποδέχτηκε σε περίπτωση που ζητά από τον πωλητή να τα επιδιορθώσει κατόπιν διευθέτησης με αυτόν (άρθρο 42
(7)). Στην περίπτωση που ο αγοραστής επικαλείται ελαττωματικότητα των αγαθών ή ότι δεν ανταποκρίνονται στη σύμβαση, έχει το βάρος απόδειξης του ισχυρισμού του αυτού. Στην υπόθεση Κώστας Στρατής v. Πεντέλης - Εταιρείας Μωσαϊκών Λτδ
(1999)1 Α.Α.Δ. 1708, αναφέρθηκε ότι σε περίπτωση που αγοραστής προβάλει ισχυρισμό ότι τα εμπορεύματα ήταν ελαττωματικά και για το λόγο αυτό αρνήθηκε να πληρώσει την αξία τους, το βάρος απόδειξης της ελαττωματικότητας των εμπορευμάτων βρίσκεται στους ώμους του. Το άρθρο 16
(1)
(2)και
(3)του Περί Πωλήσεως Αγαθών Νόμου (Ν.10(Ι)/1994) προβλέπει τα ακόλουθα: «16.-
(1)Εκτός όπως προνοείται στο άρθρο αυτό και στο άρθρο 17 και τηρουμένων των διατάξεων οποιουδήποτε άλλου νόμου, δεν υπάρχει σιωπηρός ουσιώδης όρος ή σιωπηρή εγγυητική διαβεβαίωση αναφορικά με την ποιότητα ή την καταλληλότητα, για οποιοδήποτε ειδικό σκοπό, των αγαθών που προμηθεύονται δυνάμει σύμβασης πώλησης.
(2)Όταν ο πωλητής πωλεί αγαθά κατά τη διεξαγωγή των εργασιών του, υπάρχει σιωπηρός ουσιώδης όρος ότι τα αγαθά τα οποία προμηθεύει δυνάμει της σύμβασης είναι αποδεκτής ποιότητας.
(3)Για τους σκοπούς του παρόντος Νόμου, αγαθά είναι αποδεκτής ποιότητας, αν ανταποκρίνονται στο επίπεδο το οποίο κάποιο λογικό πρόσωπο θα θεωρούσε ως αποδεκτό, αφού ληφθεί υπόψη οποιαδήποτε περιγραφή των αγαθών, η τιμή (εφόσο είναι σχετική) και κάθε άλλη συναφής περίσταση.» Σύμφωνα με το σύγγραμμα του P. S. Atiyah "The Sale of Goods", 7η έκδοση, σελ. 138: «It is now clear that the onus on the buyer in the first instance is only to show that he has made known the purpose for which the goods are being bought. Reliance will them be presumed unless it is positively disproved, or if the seller can show it to have been unreasonable." Βλέπε επίσης Benjamin´s Sale of Goods, 7η έκδοση, παρ. 11-024 και 11-
- Το ερώτημα που προκύπτει στην παρούσα υπόθεση είναι κατά πόσο o Εναγόμενος έχει καταφέρει να αποσείσει το βάρος απόδειξης που έχει, ότι είχε γνωστοποιήσει στην Ενάγουσα Εταιρεία το σκοπό για τον οποίο αγόραζε το σπόρο και ότι οι σπόροι βρόμης που του παραδόθηκαν δεν ήταν της απαιτούμενης ποιότητας και κατ' επέκταση δεν ανταποκρινόταν στους όρους της συμφωνίας. Στην υπό κρίση περίπτωση ο Εναγόμενος αγόραζε τη βρόμη από την Ενάγουσα Εταιρεία, η οποία πωλεί ζωοτροφές, για ειδικό σκοπό δηλαδή όχι για να την ταΐσει σε ζώα αλλά για να τη φυτέψει. Δεν υπήρξε αξιόπιστη μαρτυρία ότι ο Εναγόμενος είχε αναφέρει στην Ενάγουσα Εταιρεία ότι αγόραζε τη βρόμη για σκοπούς σποράς. Οπόταν, ένας λογικός άνθρωπος θα ανέμενε ότι για να αγοράζει ο Εναγόμενος, ο οποίος ήταν για χρόνια γεωργός, βρόμη από εταιρεία ζωοτροφών και όχι από Συνεργατική Εταιρεία, η οποία είχε άδεια να πωλεί πιστοποιημένο σπόρο, θα τη χρησιμοποιούσε για να ταΐσει ζώα και όχι για να σπείρει. Σύμφωνα με τη μαρτυρία που ο ίδιος ο Εναγόμενος προσκόμισε, θα έπρεπε να αγόραζε πιστοποιημένο σπόρο βρόμης για σπορά, όπως αναφέρθηκε από το Μ.Υ.2 και όχι ζωοτροφή και ο ίδιος γνώριζε το ρίσκο της χρήσης μη πιστοποιημένου σπόρου για σκοπούς καλλιέργειας. Αυτό καταδεικνύει ότι ο Εναγόμενος δεν βασίστηκε με οποιοδήποτε τρόπο στις γνώσεις της Ενάγουσας Εταιρείας σε σχέση με τη χρήση μη πιστοποιημένου σπόρου βρόμης, αφού και ο ίδιος είχε 25 χρόνια εμπειρίας ως γεωργός. Έχοντας αναφέρει τα πιο πάνω, θα πρέπει να σημειωθεί ότι ο ίδιος ο Εναγόμενος δεν απέδειξε ότι ο σπόρος βρόμης που είχε αγοράσει από την Ενάγουσα Εταιρεία ήταν ελαττωματικός. Δεν προσκόμισε καμία μαρτυρία εμπειρογνώμονα αναφορικά με την ποιότητα της βρόμης που είχε αγοράσει. Ο ισχυρισμός του ότι ο ίδιος είχε μειωμένη σοδειά παρέμεινε μετέωρος, όπως μετέωρος παρέμεινε και ο ισχυρισμός του ότι η μείωση της σοδειάς του οφειλόταν στο σπόρο που είχε αγοράσει από την Ενάγουσα Εταιρεία, αφού οι σπόροι δεν εξετάστηκαν για να διαπιστωθεί η ποιότητά τους και επιπρόσθετα, η μαρτυρία κατέδειξε ότι η επιτυχία της σποράς δεν εξαρτάται μόνο από την ποιότητα του σπόρου, αλλά και από άλλους παράγοντες. Η πολλή βροχή και η λάσπη, επηρεάζουν τη σοδειά και τη συγκεκριμένη χρονιά υπήρχε πολυομβρία. Με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου, δεν προκύπτει με ασφάλεια ότι ο σπόρος βρόμης που παραδόθηκε στον Εναγόμενο δεν ήταν της απαιτούμενης ποιότητας. Με τη μαρτυρία η οποία έγινε αποδεκτή, το Δικαστήριο δεν μπορεί να καταλήξει με ασφάλεια σε τέτοιο συμπέρασμα, ούτε μπορεί να οδηγηθεί στο συμπέρασμα ότι ο Εναγόμενος είχε αποκαλύψει τον ειδικό σκοπό για τον οποίο αγόραζε βρόμη από εταιρεία που πωλούσε ζωοτροφές. Ο Εναγόμενος δεν διεξήγαγε οποιοδήποτε ποιοτικό έλεγχο στο σπόρο. Αντίθετα, προώθησε την άποψη ότι η σπορά είχε επηρεαστεί και από την ανομβρία που είχε πλήξει την Κύπρο την προηγούμενη χρονιά, όπως2 χαρακτηριστικά ανέφερε «τις καιρικές συνθήκες». Κατά συνέπεια, δεν αποδείχθηκε ότι η Ενάγουσα Εταιρεία είχε διαρρήξει τον εξυπακουόμενο όρο για την καλή ποιότητα του σπόρου που είχε πωλήσει στον Εναγόμενο. Εν πάση περιπτώσει, η προσαχθείσα μαρτυρία για την απόδειξη της ζημιάς του Εναγόμενου ήταν γενική, αόριστη και χωρίς οποιαδήποτε αποδεικτικά στοιχεία. Αξίωσε ποσό ύψους €30.000- για κόπρι το οποίο, όπως ο ίδιος ανέφερε, του δόθηκε δωρεάν από τον κουμπάρο του. Οπόταν, η Ανταπαίτησή του θα πρέπει να απορριφθεί λόγω αυτής της ασάφειας με την οποία προώθησε ο Εναγόμενος την αξίωσή του. Το ίδιο ισχύει και για τον εμπειρικό υπολογισμό του δικού του κέρδους, €59.000-, ο οποίος ήταν αυθαίρετος. Σημειώνεται εδώ ότι αρχικά είχε καθορίσει ως κέρδος το ποσό των €133.000-. Επαναλαμβάνεται στο σημείο αυτό η παραδοχή του Εναγόμενου ότι οφείλει το ποσό που αξιώνεται. Οπόταν, έχοντας απορρίψει τους ισχυρισμούς του Εναγόμενου, καταλήγω ότι θα πρέπει να εκδοθεί απόφαση υπέρ της Ενάγουσας Εταιρείας. Εκδίδεται απόφαση υπέρ της Ενάγουσας Εταιρείας και εναντίον του Εναγομένου για το ποσό των €17.548,51 πλέον νόμιμο τόκο από 11/11/
- Επιδικάζονται έξοδα υπέρ της Ενάγουσας Εταιρείας, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η Ανταπαίτηση απορρίπτεται. (Υπ.) ........... Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο