P N ZEPHYROS RESTAURANTS LTD ν. ΔΗΜΗΤΡΗ ΑΡΓΥΡΟΥ, Αρ. Αγωγής: 928/2010, 9 Απριλίου, 2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2012:A97 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου Αντωνίου, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 928/2010 Μεταξύ: P. N. ZEPHYROS RESTAURANTS LTD Ενάγουσας -και- ΔΗΜΗΤΡΗ ΑΡΓΥΡΟΥ Εναγομένου ------------------- Ημερομηνία: 9 Απριλίου, 2012 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα Εταιρεία: Κ. Κούρτης Για Εναγόμενο: κ. Γ. Κωνσταντίνου Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Ενάγουσα Εταιρεία στην αγωγή της αξιώνει το ποσό των €2.001- ως ποσό το οποίο πρόεκυψε από την πώληση εμπορευμάτων και/ή υπηρεσιών και/ή παραγγελθέντων υπηρεσιών, όπως ποτά και φαγητά και/ή ως αποζημιώσεις. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, η Ενάγουσα Εταιρεία ασχολείται με την εκμετάλλευση κέντρων αναψυχής και διατηρεί εστιατόριο, γνωστό με την ονομασία «Ζέφυρος». Στις 06/11/2009 η Ενάγουσα Εταιρεία, μετά από αίτηση του Εναγομένου, πώλησε και παρέδωσε διάφορα φαγητά και υπηρεσίες της ειδικότητάς της, αξίας €2.001-, με τη ρητή και/ή εξυπακουόμενη υπόσχεση του Εναγομένου, ότι αυτός θα τα ξοφλούσε μαζί με την παράδοση των εμπορευμάτων ή/και εντός λίγων ημερών. Παρά τις οχλήσεις της Ενάγουσας Εταιρείας και παρά την παραδοχή του χρέους του, ο Εναγόμενος αμελεί ή/και αρνείται να εξοφλήσει το συγκεκριμένο χρέος, προκαλώντας στην Ενάγουσα Εταιρεία ζημιά. Ο Εναγόμενος στην Έκθεση Υπεράσπισής του αρνείται τους ισχυρισμούς της Ενάγουσας Εταιρείας και ισχυρίζεται ότι ο ίδιος είναι Διευθυντής της εταιρείας «ΟUTBOUND TRAVEL CO LTD» και όλες οι συναλλαγές, οι οποίες είχε με την Ενάγουσα Εταιρεία είχαν γίνει από μέρους του ως Διευθυντή και για λογαριασμό της εταιρείας «ΟUTBOUND TRAVEL CO LTD». Περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι ο ίδιος είχε ενημερώσει την Ενάγουσα Εταιρεία ότι οι συναλλαγές που είχε μαζί της ήταν για λογαριασμό της εταιρείας «ΟUTBOUND TRAVEL CO LTD» και γι' αυτό το λόγο δεν οφείλει οποιοδήποτε ποσό. Μαρτυρία για την Ενάγουσα Εταιρεία δόθηκε από το Διευθυντή της, τον κ. Πέτρο Τραπεζάρη. Κατατέθηκε, ως μέρος της κυρίως εξέτασής του, γραπτή δήλωση η οποία σημειώθηκε ως Τεκμήριο
- Σύμφωνα με τη δήλωσή του, είναι Διευθυντής της Ενάγουσας Εταιρείας, η οποία είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης και είναι εγγεγραμμένη με έδρα τη Λάρνακα. Ασχολείται, μεταξύ άλλων, με την εκμετάλλευση κέντρων αναψυχής και διατηρεί το εστιατόριο γνωστό με το όνομα «Ζέφυρος». Στις 06/11/2009, σύμφωνα με τον ισχυρισμό του, η Ενάγουσα Εταιρεία μετά από αίτηση του Εναγομένου, πώλησε και παρέδωσε σε αυτόν διάφορα φαγητά, ποτά και υπηρεσίες της ειδικότητάς της, αξίας €1.901-, με την υπόσχεση ότι ο Εναγόμενος θα ξοφλούσε το συγκεκριμένο ποσό ταυτόχρονα με την παράδοση των φαγητών και κατά το πέρας του γεύματος. Η Ενάγουσα Εταιρεία εξέδωσε τιμολόγια σε σχέση με την πώληση φαγητών, ποτών και υπηρεσιών, τις οποίες παρείχε στον Εναγόμενο. Τα συγκεκριμένα τιμολόγια δεν εξοφλήθησαν, παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις της Ενάγουσας Εταιρείας για εξόφλησή τους και παρά την παραδοχή του Εναγομένου για την οφειλή τους. Ήταν περαιτέρω η θέση του ότι ο ίδιος δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει κατά πόσο ο ισχυρισμός του Εναγομένου, ότι είναι Διευθυντής της εταιρείας «ΟUTBOUND TRAVEL CO LTD», είναι αληθινός. Κατά τον ισχυρισμό του, δεν είναι αληθινός ο ισχυρισμός του Εναγομένου ότι στις συναλλαγές, τις οποίες είχε με την Ενάγουσα Εταιρεία, ενεργούσε ως Διευθυντής και για λογαριασμό της εταιρείας «ΟUTBOUND TRAVEL CO LTD», αφού ποτέ προηγουμένως δεν είχε αναφέρει κάτι τέτοιο στην Ενάγουσα Εταιρεία. Καταλήγει, ότι ο συγκεκριμένος ισχυρισμός είναι προϊόν δεύτερης σκέψης για να αποφευχθεί η πληρωμή του χρέους, αφού ουδέποτε είχε δηλώσει στο Διευθυντή της Ενάγουσας Εταιρείας ότι ενεργούσε εκ μέρους της συγκεκριμένης εταιρείας. Ενώπιον του Δικαστηρίου ο κ. Τραπεζάρης ανέφερε ότι γνωρίζει τον Εναγόμενο και κατέθεσε αντίγραφο του πιστοποιητικού εγγραφής της Ενάγουσας Εταιρείας, διευκρινίζοντας ότι είναι οικογενειακή επιχείρηση, ως Τεκμήριο 2, το τιμολόγιο αξίας €1.820- που αφορούσε κυρίως φαγητό, ως Τεκμήριο 3 και το τιμολόγιο αξίας €81- που αφορούσε ποτά, ως Τεκμήριο
- Εξήγησε ότι το πραγματικό οφειλόμενο ποσό είναι €1.901- και ότι από λάθος είχε καταγραφεί στο Κλητήριο Ένταλμα ως οφειλόμενο, το ποσό των €2.001-. Αντεξεταζόμενος, εξήγησε ότι το εστιατόριο «Ζέφυρος» είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, μετοχική και ο ίδιος είναι ο Διευθυντής της. Ήταν η θέση του ότι τον Εναγόμενο το συνάντησε για πρώτη φορά όταν τελείωσε το γεύμα στο εστιατόριο και τον είχε προσεγγίσει ο ίδιος για να ζητήσει το λογαριασμό. Ήταν η θέση του ότι τη συγκεκριμένη μέρα είχαν εξυπηρετηθεί στο εστιατόριο 91 άτομα καθώς επίσης και 3-4 οδηγοί. Χρεώθηκαν υπηρεσίες για 91 άτομα και το φαγητό των οδηγών είχε παραχωρηθεί δωρεάν από το εστιατόριο. Για την παροχή του συγκεκριμένου γεύματος, ήταν η θέση του, είχε ενημερωθεί τηλεφωνικός 1-2 εβδομάδες προηγουμένως, από τον κ. Δημήτρη Αργυρού. Ερωτηθείς, κατά πόσο στη συνομιλία που είχε γίνει μεταξύ του ίδιου και του Εναγομένου είχε αναφερθεί το όνομα οποιασδήποτε εταιρείας, η θέση του ήταν ότι δεν του είχε αναφερθεί οποιαδήποτε εταιρεία, ότι ο Εναγόμενος του είχε συστηθεί ως Δημήτρης Αργυρού, αναφέροντάς του ότι φέρνει «V.I.P. groups». Επέμενε στον ισχυρισμό του ότι είχε δει τον Εναγόμενο για πρώτη φορά όταν επισκέφθηκε το εστιατόριο «Ζέφυρος» με το γκρουπ. Αρνήθηκε την υποβολή ότι ο Εναγόμενος είχε επισκεφθεί το εστιατόριο, προσωπικά, από προηγουμένως και του είχε παραχωρήσει την κάρτα της εταιρείας που εκπροσωπούσε, της «ΟUTBOUND TRAVEL CO LTD». Ισχυρίστηκε ότι η παραγγελία είχε γίνει τηλεφωνικώς 15 μέρες προηγουμένως και μετά από συμφωνία της τιμής. Την κάρτα του, ο κ. Αργυρού, του την είχε δώσει στο ταμείο μετά την έκδοση των λογαριασμών και όταν του ανέφερε ότι θα πλήρωνε αργότερα. Του είχε αναφέρει το δικό του όνομα, το οποίο και σημείωσε στους λογαριασμούς και ένα κινητό τηλέφωνο. Ήταν περαιτέρω η θέση του ότι όλη η επικοινωνία γινόταν με τον Εναγόμενο. Μία, δύο μέρες πριν την ημέρα παροχής του γεύματος είχαν επικοινωνία για την ώρα άφιξης των πελατών, η οποία ώρα είχε αλλάξει δύο φορές και γι' αυτό υπήρξε τηλεφωνική επικοινωνία με τον κ. Αργυρού. Ερωτηθείς, εξήγησε ότι με το γραφείο της εταιρείας «ΟUTBOUND TRAVEL CO LTD» ήταν η μόνη επικοινωνία που είχε μετά την παρέλευση ενός μηνός από την παροχή των υπηρεσιών και λόγω του ότι δεν έβρισκε στο κινητό τηλέφωνο τον κ. Αργυρού, στην προσπάθειά του να πληρωθεί. Τότε, μετά την επικοινωνία αυτή, είχε καταλάβει ότι ο κ. Αργυρού ήταν Διευθυντής της συγκεκριμένης εταιρείας. Ισχυρίστηκε ότι είναι εστιάτορας 35 χρόνια και δεν υπήρχε λόγος, αν γνώριζε ότι ο κ. Αργυρού ενεργούσε εκ μέρους κάποιας εταιρείας, να το αρνηθεί. Παραδέχθηκε ότι είχε απευθυνθεί στην Αστυνομία, σε μια προσπάθειά του να πληρωθούν τα τιμολόγια. Στην Αστυνομία είχε γίνει τηλεφωνική επικοινωνία με τον Δημήτρη Αργυρού, στο κινητό τηλέφωνο το οποίο καταγράφεται στα τιμολόγια και εκείνη τη μέρα του γνωστοποίησε ο κ. Αργυρού ότι αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα και θα πλήρωνε σε εύθετο χρόνο. Του είχε αναφέρει ότι ο ίδιος αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα, δεν αναφέρθηκε στην εταιρεία. Το θέμα της πληρωμής των τιμολογίων, ήταν η θέση του, το χειριζόταν συνεχώς ο ίδιος ο Εναγόμενος προσωπικά, χωρίς ποτέ να αναφέρει ότι ήταν υπάλληλος οποιασδήποτε εταιρείας. Ερωτηθείς, ισχυρίστηκε ότι ο κόσμος είχε μεταφερθεί στο εστιατόριό του με λεωφορεία πολυτελείας, στα οποία αναγραφόταν η λέξη «ΙΟΡΔΑΝΗΣ». Δεν θυμόταν κατά πόσο υπήρχαν οποιεσδήποτε πινακίδες μπροστά από τα λεωφορεία. Μεταξύ των ατόμων που γευμάτισαν στο εστιατόριο ήταν και οι οδηγοί των λεωφορείων. Ο ίδιος δεν είχε αντιληφθεί να υπήρχαν ξεναγοί. Για την Υπεράσπιση μαρτυρία δόθηκε από τον Εναγόμενο, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι γνωρίζει τον κ. Τραπεζάρη από πολύ παλιά και συγκεκριμένα από το 1992, που η εταιρεία που δούλευε διαπραγματευόταν να αγοράσει ένα σκάφος, το οποίο ήταν ελλιμενισμένο στο λιμανάκι μπροστά από το εστιατόριο του κ. Τραπεζάρη. Επισκέπτονταν το εστιατόριο και έτρωγαν τα μεσημέρια, αυτή ήταν και η πρώτη επαφή που είχε γίνει με τον κ. Τραπεζάρη. Όσον αφορά τη συγκεκριμένη συνδιαλλαγή, ήταν η θέση του ότι περίπου δυόμιση με τρεις μήνες πριν την άφιξη του γκρουπ, είχε επικοινωνήσει με τον κ. Τραπεζάρη για να συναντηθούν και να συζητήσουν, λόγω του ότι χρειαζόταν πολύ προετοιμασία, ενόψει του ότι το γκρουπ απαρτιζόταν από γιατρούς και φαρμακευτικούς, οι οποίοι έχουν πολλές απαιτήσεις. Σε εκείνη την πρώτη συνάντηση, συζητήθηκαν τα μενού, τι θα συμπεριλάμβαναν, καθώς και η τιμή. Αυτό, του προσέφερε το χρόνο για να ετοιμάσει τις προσφορές του, ως υπεύθυνος για τα γκρουπ της εταιρείας «OUTBOUND COMPANY LTD», της εταιρείας που εργαζόταν. Όταν έγινε αποδεκτή η προσφορά του, άρχισε να επικοινωνεί εκ νέου με τον κ. Τραπεζάρη για τις περαιτέρω λεπτομέρειες, όπως αλλαγές στο μενού, τη διαρρύθμιση των τραπεζιών και τον τρόπο πληρωμής. Κατά τον ισχυρισμό του, ο λογαριασμός θα πληρωνόταν ένα μήνα μετά την αναχώρηση του γκρουπ. Ο ίδιος είχε βεβαιωθεί ότι ο κ. Τραπεζάρης είχε όλα του τα στοιχεία, δηλαδή το όνομα της εταιρείας, τα τηλέφωνά της καθώς επίσης και το δικό του όνομα και τον αριθμό του κινητού του τηλεφώνου. Του είχε παραχωρήσει την προσωπική του κάρτα. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 5, φωτοτυπία της προσωπικής του κάρτας που, κατά τον ισχυρισμό του, του είχε δώσει. Ερωτηθείς, υποστήριξε ότι τη συγκεκριμένη μέρα, κατά την αναχώρηση του γκρουπ, ο κ. Τραπεζάρης του είχε ζητήσει να υπογράψει ένα απόκομμα ενός λογαριασμού με ποσό το οποίο συμφωνούσε. Του ζήτησε να στείλει τιμολόγιο στην εταιρεία, όπως γίνεται συνήθως, γιατί το απόκομμα δεν περιείχε αρκετά στοιχεία. Του άφησε εκ νέου την κάρτα του. Όμως, κατά τον ισχυρισμό του, ο κ. Τραπεζάρης δεν ζήτησε την πληρωμή του λογαριασμού, γιατί η συμφωνία ήταν ο λογαριασμός να πληρωθεί μετά την πάροδο ενός μηνός. Όταν παρήλθε ο μήνας, ο κ. Τραπεζάρης επικοινώνησε με το γραφείο του, την «OUTBOUND COMPANY LTD» για είσπραξη των χρημάτων. Όμως, η «OUTBOUND COMPANY LTD» δεν πλήρωσε το λογαριασμό γιατί δεν είχε τη χρηματική δυνατότητα κατά την περίοδο που ο κ. Τραπεζάρης τηλεφωνούσε στα γραφεία της, για να πληρωθεί. Εξήγησε ότι ο ίδιος ήταν ο εκτελεστικός Διευθυντής της συγκεκριμένης εταιρείας. Αντεξεταζόμενος, ισχυρίστηκε ότι είχε πάρα πολλές συναντήσεις με τον κ. Τραπεζάρη, για τη διεκπεραίωση της συγκεκριμένης εργασίας και ήταν όλα ξεκάθαρα γιατί ο κ. Τραπεζάρης ήταν πρακτικός και του ενέπνεε πλήρη εμπιστοσύνη. Ο ίδιος ήταν ικανοποιημένος από τον τρόπο με τον οποίο ο κ. Τραπεζάρης ανταποκρινόταν στις συναντήσεις και υπήρξε εξυπηρέτηση σε όλα τα επίπεδα, τόσο στην ποιότητα του φαγητού, καθώς και τις διαρρυθμίσεις των τραπεζιών. Το λυπούσε το γεγονός ότι ο κ. Τραπεζάρης δεν είχε πάρει τα λεφτά του από την εταιρεία «OUTBOUND COMPANY LTD», αλλά για εκείνον ήταν ξεκάθαρο ότι ο κ. Τραπεζάρης είχε πλήρη αντίληψη ότι συνεργαζόταν με μια εταιρεία. Ήταν η θέση του ότι χρειάστηκαν μερικές συναντήσεις, ο ίδιος είχε επισκεφθεί αρκετές φορές το χώρο, για να συμφωνηθούν τα ποτά, η μέρα και η ώρα του γεύματος. Χρειάστηκε στη συνέχεια να αλλαχθεί η μέρα και η ώρα, λόγω κάποιων προβλημάτων που προέκυψαν. Δεν θυμόταν πότε είχε γίνει η πρώτη συνάντηση, ούτε και θυμόταν αν η συνάντηση είχε πραγματοποιηθεί πρωί ή απόγευμα. Το μόνο που θυμόταν ήταν ότι όσες φορές είχε γευματίσει στο συγκεκριμένο εστιατόριο, τον είχε εντυπωσιάσει η ποσότητα, η ποιότητα και η συνέπεια. Γι' αυτό και όταν χρειάστηκε ένα μεγάλο χώρο, λόγω του ότι το γκρουπ αρχικά απαρτιζόταν από 170 άτομα, θυμούμενος το χώρο και τις πολύ καλές υπηρεσίες που προσέφερε το συγκεκριμένο εστιατόριο, το επέλεξε. Ισχυρίστηκε ότι συνήθως κλείνει ραντεβού για τέτοιου είδους συναντήσεις και αυτό είχε συμβεί και στη συγκεκριμένη περίπτωση. Το ραντεβού κλείνεται συνήθως από τη γραμματέα του και καταγράφεται. Επέμενε στη θέση του ότι είχε επισκεφθεί το εστιατόριο και είχε συζητήσει, στην πρώτη συνάντηση, με τον κ. Τραπεζάρη. Ερωτηθείς να καθορίσει από ποια πόρτα είχε μπει στο εστιατόριο, ανέφερε ότι το εστιατόριο έχει δύο εισόδους και ο ίδιος είχε μπει από την πόρτα από την οποία είχε δυνατότητα να σταθμεύσει το αυτοκίνητό του. Ήταν ο ισχυρισμός του ότι όταν το συγκεκριμένο εστιατόριο ανοίγει τις τζαμαρίες του δεν έχει πόρτες, είναι σαν «παρθενόνας». Στη συγκεκριμένη συνάντηση είχε μεταβεί με αυτοκίνητο της εταιρείας του, στο οποίο έγραφε «OUTBOUND TRAVEL». Ερωτηθείς, υποστήριξε ότι είχε καταγράψει σημειώσεις, σε αυτή την πρώτη συνάντηση, σε σχέση με το μενού καθώς και το υπόλοιπο περιεχόμενο της συμφωνίας σε σημειωματάριο, από αυτά που πωλούν τα βιβλιοπωλεία. Ισχυρίστηκε ότι ο κ. Τραπεζάρης δεν έγραφε οτιδήποτε κατά τη συγκεκριμένη συνάντηση και ο ίδιος του είχε αφήσει ένα σημείωμα με το περιεχόμενο των ψαρομεζέδων που θα σερβίρονταν. Το μενού του εστιατορίου ήταν συγκεκριμένο, αυτό των ψαρομεζέδων, και δεν υπήρχαν απαγορευμένες τροφές, γιατί οι πελάτες του ήταν μουσουλμάνοι και τον κάλυπτε το μενού των ψαρομεζέδων. Επέμενε στη θέση του ότι σε εκείνη την πρώτη συνάντηση είχε δώσει στον κ. Τραπεζάρη την κάρτα του, η οποία υποδείκνυε την εταιρεία που αντιπροσώπευε. Στη συνέχεια όμως, ισχυρίστηκε ότι δεν θυμόταν πότε είχε παραχωρήσει την κάρτα του στον κ. Τραπεζάρη. Όταν του υποβλήθηκε ότι ουδέποτε είχε επισκεφθεί το συγκεκριμένο εστιατόριο, ήταν η δική του τοποθέτηση ότι το είχε επισκεφθεί αρκετές φορές, πριν την ημερομηνία του γεύματος, για να διεκπεραιώσει την εργασία του και ο κ. Τραπεζάρης γνώριζε πολύ καλά ότι ο ίδιος ήταν εκπρόσωπος της εταιρείας «OUTBOUND TRAVEL», από επικοινωνία που είχε είτε με τον ίδιο, είτε και με άλλους. Ήταν η πεποίθησή του ότι ο λόγος που ο κ. Τραπεζάρης είχε στραφεί εναντίον του προσωπικά, ήταν γιατί η εταιρεία αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα και θα διαλυόταν. Ερωτηθείς, υποστήριξε ότι ήταν η γραμματέας του που είχε διευθετήσει τη συνάντηση με το Διευθυντή της Ενάγουσας Εταιρείας. Πλην όμως, δεν είχε γραπτή σημείωση που να αφορά το συγκεκριμένο ραντεβού. Ισχυρίστηκε ότι είχε κλείσει ραντεβού ο ίδιος, το οποίο υλοποίησε και συνάντησε τον κ. Τραπεζάρη για να μιλήσει μαζί του για ένα πολύ σημαντικό γκρουπ, το οποίο αρχικά απαρτιζόταν από 170 συνέδρους και ήταν απαραίτητη η επίσκεψή του για να επιβεβαιώσει ότι ήταν στα επίπεδα που ήταν και κατά τις προηγούμενες επισκέψεις του στο χώρο. Όσον αφορά τη δεύτερη συνάντηση, δεν μπορούσε να θυμηθεί πότε είχε λάβει χώρα. Είχε όμως γίνει για να διευθετηθεί ο τρόπος που θα τοποθετούνταν τα τραπέζια και για να βεβαιωθεί ο ίδιος ότι στα φαγητά δεν θα συμπεριλαμβανόταν χοιρινό κρέας. Ούτε μπορούσε να θυμηθεί πότε είχε γίνει η τρίτη συνάντηση. Του υποβλήθηκε ότι δεν είχε γίνει οποιαδήποτε ειδική ρύθμιση για τα τραπέζια που θα φιλοξενούσαν τους συνέδρους, όμως ο ίδιος ανέφερε ότι ένας αριθμός συνέδρων συνοδευόταν από τις συζύγους τους ή τους συντρόφους τους και για τους συγκεκριμένους θα γινόταν διευθέτηση έτσι ώστε τα τραπέζια, στα οποία θα κάθονταν, να ήταν σε απόσταση από το υπόλοιπο γκρουπ, γιατί ήθελαν να καταναλώσουν αλκοολούχα ποτά. Λόγω του ότι στο υπόλοιπο γκρουπ δεν επιτρεπόταν η κατανάλωση αλκοόλ, λόγω θρησκείας, έγινε η συγκεκριμένη διευθέτηση για να μην θεωρείται πρόκληση. Υποστήριξε ότι ο ίδιος ήταν το μόνο αρμόδιο άτομο να κρίνει και το μόνο υπεύθυνο άτομο εκ μέρους της εταιρείας, για να διαπιστώσει αν τα συμφωνηθέντα είχαν τηρηθεί. Ερωτηθείς, παραδέχθηκε ότι του είχε δοθεί απόκομμα της μηχανής ως λογαριασμός και ο ίδιος με ένα πολύ γρήγορο υπολογισμό άθροισε το ποσό, έχοντας πάντοτε κατά νου την τιμή που είχε συμφωνηθεί. Του ζητήθηκε να υπογράψει το συγκεκριμένο απόκομμα και το υπέγραψε. Επέμενε ότι μόνο ένα λογαριασμό του είχε δείξει, όμως όταν του υποδείχθηκαν τα Τεκμήρια 3 και 4, αναγνώρισε και στα δύο τη δική του υπογραφή. Όμως, αρνήθηκε ότι του είχε ζητηθεί να πληρώσει το τίμημα του συγκεκριμένου γεύματος. Ισχυρίστηκε ότι υπήρχε συμφωνία, το συγκεκριμένο ποσό να καταβληθεί τριάντα μέρες μετά την αναχώρηση του γκρουπ. Επέμενε στη θέση του ότι είχε δώσει την κάρτα της εταιρείας του από προηγουμένως, πριν την έκδοση του λογαριασμού και ισχυρίστηκε ότι είχε παραχωρήσει στον κ. Τραπεζάρη, την ίδια κάρτα την ημέρα που υπέγραψε πάνω στο απόκομμα της μηχανής. Ζήτησε το συγκεκριμένο χαρτί της μηχανής καθώς επίσης και την αποστολή λογαριασμού στην εταιρεία. Ερωτηθείς κατά πόσο είχε σταλεί οποιοδήποτε τιμολόγιο ή λογαριασμός, ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος δεν παραλαμβάνει την αλληλογραφία γιατί η εταιρεία απαρτίζεται από μια μεγάλη ομάδα. Μια μέρα είχε λάβει ένα τηλεφώνημα από ένα άγνωστο κύριο, ο οποίος του ανέφερε ότι ήταν αστυνομικός και του τηλεφωνούσε σε σχέση με τη συγκεκριμένη οφειλή. Του είχε τηλεφωνήσει επίσης και ο κ. Τραπεζάρης για την οφειλή, πλην όμως ο ίδιος δεν είχε θέσει το θέμα του τιμολογίου όταν μίλησε μαζί του. Σύμφωνα με τον ισχυρισμό του, ο ίδιος είχε τηλεφωνική συμφωνία να πληρώσει τριάντα ημέρες μετά την αναχώρηση του γκρουπ. Παρά ταύτα, ο κ. Τραπεζάρης ξεκίνησε να του τηλεφωνά πιο νωρίς από τις τριάντα μέρες. Παραδέχθηκε ότι ήταν ο μοναδικό Διευθυντής των εταιρειών «OUTBOUND TRAVEL CO LTD», «OUTBOUND HOLIDAYS CO LTD» και «OUTBOUND TRAVEL CY CO LTD». Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας, ο κ. Κωνσταντίνου, συνήγορος του Εναγομένου, ισχυρίστηκε ότι το μόνο θέμα που θα πρέπει να αποφασιστεί είναι κατά πόσο ευθύνεται ο ίδιος ο Εναγόμενος για την πληρωμή του αξιωμένου ποσού ή η εταιρεία «OUTBOUND TRAVEL». Ο κ. Κούρτης ισχυρίστηκε ότι η συγκεκριμένη υπόθεση θα κριθεί με γνώμονα την αξιοπιστία του κάθε μάρτυρα. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Η υπό κρίση υπόθεση θα αποφασιστεί στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων και σύμφωνα με την κρατούσα νομολογία, ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Μανώλη
(1995)1 Α.Α.Δ. 207 και Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506), η δε επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα δεν είναι επιλήψιμη (βλ. Χάρης Χρίστου v. Ευγενία Khoreva
(2002)1 (Α) Α.Α.Δ. 455 και Ανδρέα Κακουρή κ.α.
(2002)1 (Α) Α.Α.Δ. 165). Παρακολούθησα με ιδιαίτερη προσοχή τόσο το μάρτυρα της Ενάγουσας Εταιρείας καθώς και τον Εναγόμενο, ενόσω κατέθεταν κατά την ακροαματική διαδικασία και είχα την ευκαιρία να δω τον τρόπο που απαντούσαν τις διάφορες ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν, το καλό ή το κακό μνημονικό τους και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Έχω επίσης θέσει ενώπιόν μου το περιεχόμενο των εγγράφων που κατατέθηκαν ως τεκμήρια. Στην Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506, έχει υποδειχθεί ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο, την ποιότητα, την πειστικότητα και τη σύγκρισή της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Ο Διευθυντής της Ενάγουσας Εταιρείας, λιτός και απέριττος έπεισε το Δικαστήριο για την ειλικρίνεια του λόγου του, σε αντίθεση με τον Εναγόμενο, ο οποίος απέφευγε να απαντήσει αυτό που ερωτάτο και άλλαζε συνεχώς το θέμα, επαναλαμβάνοντας τη δική του ιστορία από την αρχή με αντιφάσεις και εκνευριζόταν γιατί ερωτάτο ερωτήσεις πάνω σε θέματα που για τον ίδιο φαίνονταν πολύ απλά. Η εκδοχή του Διευθυντή της Ενάγουσας Εταιρείας φάνηκε στο Δικαστήριο πιο κοντά στην αλήθεια, παρά η μπερδεμένη εκδοχή του Εναγομένου. Ο Εναγόμενος δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο, αφού κόμπιαζε στις απαντήσεις του. Ένα από τα ψεύδη του ήταν και ο ισχυρισμός του ότι επισκέφτηκε το εστιατόριο για να διασφαλίσει ότι δεν θα προσφερόταν χοιρινό, προφανώς ξεχνώντας, πρώτον, ότι η ταβέρνα «Ζέφυρος» είναι ψαροταβέρνα και δεύτερον, ότι ο ίδιος είχε αναφέρει ότι το μενού του συγκεκριμένου εστιατορίου ήταν συγκεκριμένο και δεν αντιμετωπιζόταν πρόβλημα με το χοιρινό κρέας. Αυτό οδηγεί και στο θέμα των συναντήσεων. Ισχυρίστηκε ότι είχαν γίνει τρεις συναντήσεις με το Διευθυντή της Ενάγουσας Εταιρείας, αλλά δεν μπορούσε να θυμηθεί πότε είχαν γίνει, ούτε και μπορούσε να θυμηθεί τη διαρρύθμιση του εστιατορίου. Είχε πει ότι η πρώτη συνάντηση είχε γίνει για να δει το χώρο, προφανώς λησμονώντας ότι είχε προηγουμένως αναφέρει ότι γνώριζε το χώρο και ήταν ίσως από τα μεγαλύτερα εστιατόρια στην Κύπρο. Για τη δεύτερη συνάντηση, είχε πει ότι είχε γίνει για να διασφαλίσει ότι δεν θα συμπεριλαμβανόταν χοιρινό κρέας, ξεχνώντας ότι είχε αναφέρει ότι το μενού ήταν συγκεκριμένο, ψαρομεζέδες, και δεν περιλάμβανε χοιρινό. Η επισήμανση αυτή προβάλει ακόμα ένα ψεύδος του Εναγομένου. Αφού το μενού ήταν «το συγκεκριμένο μενού ψαρομεζέδων που προσφέρει το κατάστημα», γιατί χρειαζόταν να γράψει ο ίδιος τα βασικά στοιχεία του μενού πάνω σε κόλλα, την οποία στη συνέχεια άφησε στον κ. Τραπεζάρη; Συγχυζόταν αναφορικά με το θέμα του αν εκπροσωπούσε την εταιρεία ή είχε αναλάβει ο ίδιος τη διεκπεραίωση της παροχής του γεύματος και παραδέχθηκε ότι πάντοτε επικοινωνούσε ο ίδιος με τον κ. Τραπεζάρη. Αρχικά υποστήριξε ότι ο λόγος που δεν πληρώθηκε ο λογαριασμός ήταν τα οικονομικά προβλήματα της εταιρείας «OUTBOUND COMPANY LTD», ενώ στη συνέχεια ισχυρίστηκε ότι η συμφωνία ήταν να πληρώσει ο ίδιος τριάντα μέρες μετά την αναχώρηση του γκρουπ, αλλά ο κ. Τραπεζάρης είχε ξεκινήσει να του τηλεφωνεί πιο νωρίς. Εγείρεται το εύλογο ερώτημα, γιατί ένας εκτελεστικός Διευθυντής τριών εταιρειών να ασχολείται ο ίδιος για ένα γεύμα για 91 άτομα, αφού η εταιρεία του στελεχωνόταν, σύμφωνα με τη μαρτυρία του, από πολλά ειδικευμένα άτομα για κάθε δουλειά; Ενώ ισχυρίστηκε ότι ήταν η γραμματέας του που του είχε κανονίσει το ραντεβού, στη συνέχεια ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος είχε κλείσει τα ραντεβού. Είπε ότι είχε υπογράψει μόνο ένα λογαριασμό, αλλά αναγνώρισε την υπογραφή του και στους δύο λογαριασμούς. Από την όλη συμπεριφορά του στο εδώλιο του μάρτυρα μπορούσα να αντιληφθώ ότι δεν έλεγε την αλήθεια και ότι ο ισχυρισμός του ότι ήταν η εταιρεία που είχε συμβληθεί με την Ενάγουσα Εταιρεία συνιστούσε εκ των υστέρων σκέψη, για να αποφευχθεί η πληρωμή των παρεχομένων υπηρεσιών, λόγω του ότι η μαρτυρία του δεν παρουσίαζε λογική συνέχεια και συνέπεια. Συνεπακόλουθα της πιο πάνω κατάληξής μου, θεωρώ ότι τα γεγονότα εξελίχθηκαν ως ακολούθως: Ο Εναγόμενος είχε επικοινωνήσει τηλεφωνικά με το Διευθυντή της Ενάγουσας Εταιρείας, κ. Τραπεζάρη, η οποία εταιρεία είναι ιδιοκτήτρια του εστιατορίου «Ζέφυρος», για να διευθετήσει την παροχή ενός γεύματος για 100 περίπου άτομα. Το γεύμα παρατέθηκε στις 06/11/2009, για 91 άτομα και προσφέρθηκαν ψαρομεζέδες. Ο Εναγόμενος, ο οποίος ήταν παρών κατά την παράθεση του γεύματος, ζήτησε από το Διευθυντή της Ενάγουσας Εταιρείας όπως πληρώσει το ποσό των €1.901-, εντός τριάντα ημερών. Εκδόθηκαν δύο λογαριασμοί, πάνω στους οποίους είχε υπογράψει ο Εναγόμενος. Είχε αφήσει και το κινητό του τηλέφωνο, το οποίο ο Διευθυντής της Ενάγουσας Εταιρείας είχε καταγράψει πάνω στο λογαριασμό. Του είχε δώσει και την κάρτα του, χωρίς όμως να του αναφέρει τίποτα περισσότερο. Ο Εναγόμενος είχε υποσχεθεί ότι θα πλήρωνε το λογαριασμό εντός τριάντα ημερών. Γιατί να μην αποστείλει ο Διευθυντής της Ενάγουσας Εταιρείας τιμολόγιο για να πληρωθεί, αν πράγματι ο Εναγόμενος είχε ζητήσει την έκδοση τέτοιου τιμολογίου; Μετά την παρέλευση των τριάντα ημερών, ο Διευθυντής της Ενάγουσας Εταιρείας, κ. Τραπεζάρης, τηλεφωνούσε στο κινητό τηλέφωνο που του είχε αφήσει ο Εναγόμενος, αλλά δεν ανταποκρινόταν. Στη συνέχεια τηλεφώνησε στο τηλέφωνο της κάρτας που του είχε αφήσει ο Εναγόμενος και τότε αντιλήφθηκε ότι ο Εναγόμενος ήταν Διευθυντής της εταιρείας «OUTBOUND COMPANY LTD». Στη συνέχεια, ο Διευθυντής της Ενάγουσας Εταιρείας απευθύνθηκε στην Αστυνομία, η οποία τηλεφώνησε του Εναγομένου στο κινητό του τηλέφωνο και ο ίδιος είχε υποσχεθεί ότι θα πλήρωνε εν εύθετο χρόνο, πλην όμως δεν το έπραξε. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Για το θέμα της αξιοπιστίας η οποία συναρτάται άμεσα με την απόσυρση του αποδεικτικού βάρους, σχετική είναι και η υπόθεση Μπούλος Μάρσέλ κ. ά. v. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας ΛΤΔ
(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1858, στην οποία καταγράφηκε ότι κριτήριο δεν είναι, αν η θέση ή η εκδοχή του διάδικου που φέρει το βάρος της απόδειξης είναι πιο πιθανή παρά εκείνης του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσον, ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης, ικανοποίησε το δικαστήριο με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία ότι η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι, (is more probable than not). Αν απέτυχε να αποδείξει τη θέση ή την εκδοχή του στο απαιτούμενο επίπεδο, ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης δεν θεωρείται ότι το απέσεισε, έστω κι αν η θέση του ή η εκδοχή του είναι "πιο πιθανή παρά η αντίθετη". Έχοντας τα πιο πάνω κατά νου, καθώς και το γεγονός ότι σε αστικές υποθέσεις η απόδειξη της αξίωσης κρίνεται με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων και το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους του Ενάγοντα (βλ. Κυριάκος Σοφοκλέους v. Γιώτα Κυριάκου Πολ. Έφ.7/2008,ημερ.18/05/2010 και Γιαννάκης Πελεκάνος ως Διαχειριστής της περιουσίας του Χριστόφορου Πελεκάνου κ.α. ν. Ανδρέα Πελεκάνου κ.α. Πολ. Εφ. 1/2008 ημερ.11/11/2010), θα πρέπει να εξεταστούν τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Ο Εναγόμενος είχε παραδεχθεί το ποσό το οποίο οφείλεται. Δεν αμφισβήτησε ότι παραδόθηκε το γεύμα, αντίθετα, ισχυρίστηκε ότι όταν του δόθηκε ο λογαριασμός έκανε πρόχειρα την πράξη στο μυαλό του και είχε διαπιστώσει ότι το ποσό ήταν ορθό. Οπόταν, δεν υπάρχει αμφισβήτηση του ποσού. Το ποσό της αξίωσης δεν αμφισβητείται. Αυτό που αμφισβητείται είναι ποιος έπρεπε να πληρώσει το συγκεκριμένο ποσό. Το μόνο ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι κατά πόσο ο Εναγόμενος ενεργούσε εκ μέρους της εταιρείας. Η πρώτη διαπίστωση είναι ότι δεν αποδείχθηκε από τον Εναγόμενο η ύπαρξη της εταιρείας «OUTBOUND TRAVEL CO LTD». Η δική του μαρτυρία από μόνη της ήταν απρόσφορη για να αποδείξει νομική οντότητα. Δεν υπήρξε καμία μαρτυρία ότι η εταιρεία «OUTBOUND TRAVEL CO LTD» διεξήγαγε εργασίες ως εταιρεία (βλ. K.N.G. AUTOPARTS LTD v. Μιχάλη Ιωάννου
(1996)1 (Β) Α.Α.Δ. 689, Loufis And Co Ltd v. Μιχαλάκη Ανδρονίκου
(1196)1 (B) Α.Α.Δ. Πανίκου Παναγίδη
(1996)1 (Β) Α.Α.Δ. 773 και Queen v. Langton
(1876)2 QBD 296). Το δεύτερο θέμα που απασχόλησε το Δικαστήριο ήταν κατά πόσο ο Εναγόμενος ενεργούσε εκ μέρους της εταιρείας, δηλαδή εκπροσωπούσε την εταιρεία. Από τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, μπορεί να λεχθεί με ασφάλεια ότι ο Εναγόμενος έδωσε την προσωπική του κάρτα στο Διευθυντή της Ενάγουσας Εταιρείας μετά την παροχή του γεύματος. Αυτό από μόνο του, σύμφωνα με την κρατούσα νομολογία, δεν είναι αρκετό για να αποδείξει ότι ενεργούσε ως αντιπρόσωπος της εταιρείας «OUTBOUND TRAVEL LTD». Παραπέμπω στην απόφαση Γεωργιάδης v. The Bernoulli Trading Co. Ltd
(1994)1 Α.Α.Δ. 629, στην οποία καταγράφηκαν τα ακόλουθα στη σελ.632: «Το κύριο όμως θέμα κατά την πρωτόδικη διαδικασία και τη συζήτηση της έφεσης ήταν η απόδοση ευθύνης για τη σύμβαση του εφεσείοντα με την εφεσίβλητη εταιρεία στον ίδιο. Το άρθρο 190 του Κεφ. 149 ενσωματώνει την αρχή ότι στην περίπτωση που ο αντιπρόσωπος δεν αποκαλύπτει στον τρίτο με τον οποίο συναλλάσσεται το όνομα του αντιπροσωπευομένου δεσμεύεται προσωπικά ο ίδιος και μπορεί να διωχθεί δικαστικά. Οι Cheshire & Fifoot "The Law of Contract" 9η έκδοση, 1976, αναφέρουν σχετικά στη σελ. 472: "Where an agent, having authority to contract on behalf of another, makes the contract in his own name, concealing the fact that he is a mere representative, the doctrine of the undisclosed principal comes into play. By this doctrine either the agent, or the principal when discovered, may be sued; and either the agent or the principal may sue the other party to the contract."» Επίσης, στην Προκόπης (Άκης) Προκοπίου v. Αδελφοί Τύμβιοι Λτδ
(2007)1 (Β) Α.Α.Δ.903, στη σελίδα 907 καταγράφησαν τα ακόλουθα: «Απλή γνώση από πλευράς του ενός των συμβαλλομένων ότι ο αντισυμβαλλόμενος είναι μέτοχος και διευθυντής μιας εταιρείας, δεν είναι αρκετή για να απαλλάξει τον πρώτο από προσωπική ευθύνη, όταν τα γεγονότα είναι τέτοια που δείχνουν ότι η σύμβαση την οποία συνήψε δεν έγινε εκ μέρους του ως αντιπρόσωπος της εταιρείας. Όπως λέχθηκε και στην υπόθεση Γεωργιάδης ν. Bernoulli Trading Co. Ltd.
(1994)1 Α.Α.Δ. 629, σελ. 633 «είναι πράγματι δύσκολο σε μία τέτοια περίπτωση, ο αντιπρόσωπος να απεκδυθεί των ευθυνών του εκτός αν καταστήσει σαφή την πρόθεση του όπως φαίνεται από το παρακάτω απόσπασμα από την A.C. Dutt "The Indian Contract Act" 4η έκδοση, 1969, σελ. 1005»». Ο ίδιος ο Εναγόμενος στη μαρτυρία του ανέφερε ότι αυτός τηλεφωνούσε του Διευθυντή της Ενάγουσας Εταιρείας και ότι αυτός είχε όλες τις επαφές, ενώ δεν θυμόταν να του είχε αναφέρει ότι θα πλήρωνε το λογαριασμό η εταιρεία «OUTBOUND TRAVEL CO LTD». Αυτό που θυμόταν και ήταν παραδεκτό, ήταν ότι του είχε δώσει την κάρτα του για σκοπούς εντοπισμού του, δηλαδή του ίδιου του Εναγομένου και αυτό είχε γίνει μετά την παράθεση του γεύματος. Όταν είχε γίνει η συμφωνία δια τηλεφώνου, 2-3 βδομάδες πριν 06/11/2009, δεν είχε αναφερθεί ότι ο ίδιος ο Εναγόμενος ενεργούσε για λογαριασμό της «OUTBOUND TRAVEL CO LTD». Στις συναντήσεις που, κατά τον ισχυρισμό του, είχε, πήγαινε πάντοτε μόνος του, επικοινωνούσε πάντοτε ο ίδιος, ενώ ήταν ο ισχυρισμός του ότι τα ραντεβού του κλείνονταν από τη γραμματέα του και έπαιρνε σημειώσεις σε πρόχειρες κόλλες που είχε αγοράσει από το βιβλιοπωλείο. Ακόμα και αν δεχθώ τη μαρτυρία του ως αληθή, που την έχω απορρίψει, καμιά από τις ενέργειές του δεν καταδεικνύει ότι ενεργούσε εκ μέρους της εταιρείας, αφού ενεργούσε πάντοτε μόνος του. Θεωρώ ότι η Ενάγουσα Εταιρεία έχει πετύχει να αποδείξει την αξίωσή της στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι το βάρος απόδειξης σε αστικές υποθέσεις. Αντίθετα, ο Εναγόμενος δεν έχει αποδείξει την υπεράσπισή του. Ενόψει των πιο πάνω, εκδίδεται απόφαση υπέρ της Ενάγουσας Εταιρείας και εναντίον του Εναγομένου για το ποσό των €1.901-, πλέον νόμιμο τόκο από 31/03/2010. Επιδικάζονται επίσης υπέρ της Ενάγουσας Εταιρείας και εναντίον του Εναγομένου τα έξοδα, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) ........... Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο