Αναφορικά με την αίτηση για έκδοση του Vyacheslav Shimkevich, Αίτηση Έκδοσης αρ.: 2/09, 11 Απριλίου, 2012

Αναφορικά με την αίτηση για έκδοση του Vyacheslav Shimkevich, Αίτηση Έκδοσης αρ.: 2/09, 11 Απριλίου, 2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2012:A102 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Θ. Θωμά, Ε.Δ. Αίτηση Έκδοσης αρ.: 2/09 Αναφορικά με τον Περί Εκδόσεως Φυγοδίκων Νόμο, 95/70 και Αναφορικά με την αίτηση για έκδοση του Vyacheslav Shimkevich, από τη Ρωσία Ημερομηνία: 11 Απριλίου, 2012 Εμφανίσεις: Για την Δημοκρατία: κα Λοϊζίδου Για τον Καθ΄ ου η αίτηση: κα Φλουρέντζου Καθ΄ ου η αίτηση: παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Η παρούσα διαδικασία αφορά αίτημα της Ρωσικής Ομοσπονδίας για την έκδοση του καθ' ου η αίτηση, Ρώσου υπηκόου. Όπως υπήρξε αδιαμφισβήτητο, ο καθ' ου η αίτηση συνελήφθη στο αεροδρόμιο Λάρνακας κατά τις πρώτες πρωϊνές ώρες της 10/4/2009, ενώ σκόπευε να ταξιδέψει στο εξωτερικό. Κατά τον διαβατηριακό έλεγχο διαπιστώθηκε ότι το όνομα του βρισκόταν στον κατάλογο των προσώπων των οποίων απαγορεύεται η έξοδος από τη Δημοκρατία (stop list). Ακολούθησε η έκδοση προσωρινού εντάλματος σύλληψης του καθ' ου η αίτηση από την Πρόεδρο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας (βλέπε τα τεκμήρια 9 και 9Α). Την ίδια μέρα παρουσιάστηκε ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, το οποίο διέταξε την απόλυση του, επιβάλλοντας του περιοριστικούς όρους. Η εξουσιοδότηση προς έναρξη της διαδικασίας εκδόσεως υπεγράφη από τον Υπουργό Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης κατά την 20/5/2009 (βλέπε το τεκμήριο 1). Σύμφωνα με την εξουσιοδότηση του Υπουργού Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης ο καθ' ου η αίτηση κατά την περίοδο Μαρτίου 2005 - Μαϊου 2006, κατέχοντας τη θέση του αναπληρωτή διευθυντή της εταιρείας «LLC Rekma V.G.» φέρεται να υπεξαίρεσε ξένη περιουσία μεγάλης αξίας συνωμοτώντας με αξιωματούχους άλλων εταιρειών. Συγκεκριμένα, κατά την πιο πάνω περίοδο, ο καθ' ου η αίτηση σε συνεργασία με αξιωματούχους άλλων εταιρειών προέβαιναν στην πώληση πετρελαίου που παρήγαγε η εταιρεία «Tomskneft EOC» στην εταιρεία «LLC Rekma V.G.» κάτω από την πραγματική του τιμή. Το αποτέλεσμα των ενεργειών αυτών ήταν η πώληση 1 003 220 τόνων πετρελαίου στην τιμή των 4 943,08 ρουβλιών ανά τόνο, αντί της πραγματικής τιμής που ήταν 6.000 ρούβλια ανά τόνο, επιφέροντας κατ' αυτό τον τρόπο ζημιά στην εταιρεία «Tomskneft EOC». Ακολούθως, η πιο πάνω ποσότητα πετρελαίου πωλήθηκε σε άλλες εταιρείες, στην πραγματική αξία αγοράς του, επιφέροντας κέρδη στον καθ' ου η αίτηση, ο οποίος σε συνεργασία με τα υπόλοιπα μέλη της παράνομης ομάδας προέβη σε περαιτέρω οικονομικές συναλλαγές, με στόχο τη νομιμοποίηση των εσόδων που αποκτήθηκαν παράνομα. Η υπεράσπιση του καθ' ου η αίτηση υπήρξε πολυεστιακή. Οι βασικοί πυλώνες στους οποίους στηρίχθηκε η υπεράσπιση του ήταν οι ακόλουθοι: 1) Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που τάσσει η Σύμβαση Έκδοσης Φυγοδίκων (Νόμος 95/70) για την έκδοση του καθ' ου η αίτηση. 2) Πίσω από την υπόθεση του καθ' ου η αίτηση κρύβονται αλλότρια κίνητρα και πιο συγκεκριμένα πολιτικοοικονομικά κίνητρα. 3) Δεν θα τύχει δίκαιης δίκης σε περίπτωση που διαταχθεί η έκδοση του. 4) Δεν θα πρέπει να διαταχθεί η έκδοση του, τουλάχιστον μέχρι να εξεταστεί η αίτηση την οποία έχει υποβάλει για να του παραχωρηθεί πολιτικό άσυλο, η οποία ακόμη εκκρεμεί. Η ακρόαση της υπόθεσης υπήρξε μακρά. Παρά τις αγωνιώδεις προσπάθειες του Δικαστηρίου δεν κατέστη δυνατό να ολοκληρωθεί σε σύντομο χρονικό διάστημα. ΄Ενας από τους λόγους που συνέτεινε στην καθυστέρηση της αποπεράτωσης της ήταν το ότι οι 7 από τους 10 συνολικά μάρτυρες που παρουσιάστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου ήρθαν από το εξωτερικό. Οι 3 από τους μάρτυρες των αιτητών χρειάστηκε να έρθουν στην Κύπρο δύο φορές επειδή η μαρτυρία τους, συγκεκριμένα η αντεξέταση τους δεν κατέστη δυνατό να ολοκληρωθεί από την πρώτη φορά, παρά το ότι δίνονταν συνεχόμενες ημερομηνίες ακρόασης. Ενόψει δε άλλων ανειλημμένων υποχρεώσεων τους ήταν αδύνατο να παραμείνουν στην Κύπρο μέχρι να αποπερατωθεί η μαρτυρία τους. Για ένα δε από τους μάρτυρες των αιτητών χρειάστηκαν σχεδόν τέσσερεις μήνες μέχρι να επιστρέψει στην Κύπρο από τη Ρωσία για να συνεχιστεί η αντεξέταση του, λόγω του ότι στο μεσοδιάστημα είχε υποβληθεί σε επέμβαση και ήταν αδύνατο να ταξιδέψει στην Κύπρο για να παρουσιαστεί ενώπιον του Δικαστηρίου κατά τις ημερομηνίες που είχε οριστεί η υπόθεση για συνέχιση. Στα πρακτικά του Δικαστηρίου καταγράφονται λεπτομερώς όλα τα προβλήματα τα οποία προέκυψαν στη διάρκεια της δίκης, που είχαν σαν αποτέλεσμα να καθυστερήσει η αποπεράτωση της ακρόασης. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Η πλευρά των αιτητών παρουσίασε επτά συνολικά μάρτυρες, τέσσερεις από τους οποίους προέρχονταν από τη Ρωσική Ομοσπονδία. Οι μάρτυρες οι οποίοι παρουσιάστηκαν κατά σειρά ήταν οι ακόλουθοι:

1. Ιωάννα Αναστασιάδου (ΜΑ1) Λειτουργός στο Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης.
2. Α/Αστ. 1776 Κυριάκος Χριστοδούλου (ΜΑ2) μέλος του ΤΑΕ Λάρνακος.
3. Λοχίας 2248 Χαράλαμπος Νίττης μέλος του ΤΑΕ Πάφου.
4. Vatim A. Yalovitsky (ΜΑ4).
5. Alexander Akimov (ΜΑ5).
6. Alexander G. Khaliulin (ΜΑ6).
7. Soktoev Tovictov Borisovich (ΜΑ7). Η ΜΑ1 κατέθεσε ότι είναι αρμόδια για θέματα διεθνούς νομικής συνεργασίας, στα οποία περιλαμβάνεται και η έκδοση φυγοδίκων. Στις 5/5/2009 παρέλαβε από το Υπουργείο Εξωτερικών της Κυπριακής Δημοκρατίας την αίτηση της Ρωσικής Ομοσπονδίας για έκδοση του καθ' ου η αίτηση (βλέπε το τεκμήριο 2). Η αίτηση συνοδεύεται από διάφορα έγγραφα, όπως η έκθεση γεγονότων, το κατηγορητήριο, το ένταλμα σύλληψης του καθ' ου η αίτηση και απόσπασμα του Ποινικού Κώδικα της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Στις 20/5/2009 παρέλαβαν μέσω τηλεομοιότυπου (φαξ) συμπληρωτική δέσμη εγγράφων που στάληκαν από τη Ρωσική Ομοσπονδία (βλέπε το τεκμήριο 3) με ορισμένα στοιχεία που δεν υπήρχαν στα έγγραφα της πρώτης δέσμης. Τα πρωτότυπα των εγγράφων που στάληκαν μέσω τηλεομοιότυπου παραλήφθηκαν στις 28/5/2009 (βλέπε το τεκμήριο 3Α). Η συμπληρωματική δέσμη εγγράφων στάληκε από τις Ρωσικές αρχές μετά την υποβολή σχετικού αιτήματος για παροχή επιπρόσθετων διευκρινίσεων σε κάποια ζητήματα, τα οποία τους είχε θέσει με επιστολή του ο δικηγόρος του καθ' ου η αίτηση (τεκμήριο 6). Ο ΜΑ2 κατέθεσε ότι στις 10/4/2009, όταν ανέλαβε καθήκον, η ώρα 07:00 ενημερώθηκε από συνάδελφο του της προηγούμενης βάρδιας ότι η ώρα 01:20 ο καθ' ου η αίτηση είχε μεταβεί στο αεροδρόμιο Λάρνακας με σκοπό να αναχωρήσει για το Βερολίνο. Επειδή τα στοιχεία του καθ' ου η αίτηση βρίσκονταν στον κατάλογο stop-list της ΥΑΜ Λάρνακας, καθότι καταζητείτο από τις Ρωσικές αρχές, του απαγορεύθηκε η έξοδος από τη Δημοκρατία και ειδοποιήθηκε σχετικά με τα πιο πάνω το ΤΑΕ Λάρνακας. Μέλη του ΤΑΕ μετέβηκαν στο αεροδρόμιο Λάρνακας όπου παρέλαβαν τον καθ' ου η αίτηση και τον μετέφεραν στα γραφεία του ΤΑΕ. Επικοινώνησε με τη δικηγόρο της Νομικής Υπηρεσίας της Δημοκρατίας κα Δένα Θεοδώρου και την ενημέρωσε για την πιο πάνω εξέλιξη. Στη συνέχεια, σε συνεργασία με την κα Θεοδώρου, ετοιμάστηκε γραπτή αίτηση προς την Πρόεδρο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας με τον σχετικό όρκο (τεκμήριο 9) με βάση τον οποίο εκδόθηκε προσωρινό ένταλμα σύλληψης του καθ' ου η αίτηση (βλέπε το τεκμήριο 9Α). Μετά την εξασφάλιση του ως άνω εντάλματος συνέλαβε τον καθ' ου η αίτηση στην παρουσία του δικηγόρου του. Την ίδια μέρα ο καθ' ου η αίτηση παρουσιάστηκε ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας. Διευκρίνησε ότι το πρώτο γραπτό μήνυμα της Ιντερπόλ Μόσχας για τον εντοπισμό του καθ' ου η αίτηση στάληκε στις 3/3/
8. Με βάση το μήνυμα αυτό τα στοιχεία του καθ' ου η αίτηση καταχωρήστηκαν στον κατάλογο «stop-list» στις 6/3/
9. Ο ΜΑ3 κατάθεσε ότι στις 11/3/08 ανέλαβε τη διερεύνηση της καταγγελίας η οποία υπεβλήθη την ίδια μέρα, αρχικά από τη σύζυγο του καθ' ου η αίτηση, ότι ο σύζυγος της είχε απαχθεί από άγνωστα πρόσωπα. Περί ώρα 23:30 μετέβηκε στον σταθμό ο ίδιος ο καθ' ου η αίτηση και τους ανέφερε ότι περί ώρα 13:00 της ίδιας μέρας είχε απαχθεί από τέσσερα άγνωστα πρόσωπα, τα οποία τον άφησαν ελεύθερο περί ώρα 23:
10. Στα πλαίσια των εξετάσεων του πήρε καταθέσεις από τον καθ' ου η αίτηση, τη σύζυγο και ολόκληρο το φιλικό τους περιβάλλον (βλέπε τα τεκμήρια 5 και 10). Δεν διαπίστωσαν την ταυτότητα των προσώπων που απήγαγαν τον καθ' ου η αίτηση, παρόλες τις εξετάσεις που έκαμαν. Ως εκ τούτου η υπόθεση παρέμεινε ανεξιχνίαστη. Ο καθ' ου η αίτηση στην κατάθεση του ανέφερε ότι ο ένας εκ των απαγωγέων τού είχε αναφέρει ότι ήταν αξιωματικός των μυστικών υπηρεσιών της Ρωσίας. Ερεύνησαν τον ισχυρισμό αυτό, αλλά για τους λόγους του οποίους επεξήγησε στη μαρτυρία του, δεν πείστηκαν ότι επρόκειτο για αστυνομικούς των μυστικών υπηρεσιών της Ρωσίας. ΄Ενας από τους λόγους για τους οποίους κατέληξαν στο ως άνω συμπέρασμα ήταν ότι η όλη επιχείρηση δεν ήταν καλά σχεδιασμένη. Αν επρόκειτο για αστυνομικούς της Ρωσικής Κυβέρνησης σίγουρα θα ενεργούσαν με επαγγελματικό τρόπο. Ο ΜΑ4 κατέθεσε ότι είναι βοηθός του Γενικού Εισαγγελέα και ο επικεφαλής του τμήματος ΄Εκδοσης Φυγοδίκων στο Τμήμα Διεθνούς Νομικής Συνεργασίας του γραφείου του Γενικού Εισαγγελέα της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Το τμήμα του οποίου προϊσταται δεν ασχολείται με ανακριτικό έργο. Με αυτό ασχολούνται οι ανακριτές, οι οποίοι υπάγονται σε ξεχωριστό τμήμα στο γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα. Οι σχέσεις μεταξύ Κυπριακής Δημοκρατίας και Ρωσικής Ομοσπονδίας σε θέματα έκδοσης φυγοδίκων βασίζονται στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση ΄Εκδοσης Φυγοδίκων της 13ης/12/1957 και στα πρόσθετα Πρωτόκολλα της, καθώς και στην Συμφωνία μεταξύ Σοβιετικής ΄Ενωσης και Κυπριακής Δημοκρατίας για νομική αρωγή σε υποθέσεις αστικού και ποινικού δικαίου ημερομηνίας 19/1/
11. Σύμφωνα με το άρθρο 460 του κώδικα Ποινικής Δικονομίας της Ρωσικής Ομοσπονδίας, το Γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα της Ρωσικής Ομοσπονδίας είναι η αρμόδια αρχή για υποβολή αιτήσεων έκδοσης προσώπων που διαμένουν στα εδάφη ξένων χωρών. Στις αρχές του 2009 ενημερώθηκαν από το ανακριτικό τμήμα ότι ο καθ' ου η αίτηση καταζητείτο διεθνώς για το ότι θεωρείτο κατηγορούμενος για την διάπραξη αδικημάτων τα οποία προνοούνται στα άρθρα 160.4 και 174.1.4 του Ποινικού Κώδικα της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Με βάση τα έγγραφα που διαβιβάστηκαν στο γραφείο του προέβηκαν σε ενέργειες προς εντοπισμό του καθ' ου η αίτηση. Την Άνοιξη του 2009 ενημερώθηκε από την Interpol ότι ο καθ' ου η αίτηση βρισκόταν στην Κύπρο. Κατόπιν αυτού ζήτησαν από το αρμόδιο τμήμα όλα τα έγγραφα του καθ' ου η αίτηση. Στις 28/4/09 απέστειλαν στο Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης της Κυπριακής Δημοκρατίας αίτημα για την έκδοση του καθ' ου η αίτηση προς το σκοπό της ποινικής δίωξης του για αδικήματα τα οποία διαπράχθηκαν στο έδαφος της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Οι κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο καθ' ου η αίτηση περιγράφονται λεπτομερώς στα έγγραφα που στάληκαν από την Ρωσική Ομοσπονδία. Τα υπό αναφορά έγγραφα υπογράφονται από βοηθό του Γενικού Εισαγγελέα κατόπιν αδείας του Γενικού Εισαγγελέα. Η Ρωσική Ομοσπονδία με τα έγγραφα της έκδοσης έχει δώσει όλες τις εγγυήσεις και διαβεβαιώσεις ότι σε περίπτωση που ο καθ' ου η αίτηση εκδοθεί στις Ρωσικές Αρχές θα ικανοποιηθούν όλες οι προϋποθέσεις για να τύχει δίκαιης δίκης και επιπλέον θα έχει όλα τα δικαιώματα κατηγορουμένου προσώπου που προνοούν τόσο η Ευρωπαϊκή Σύμβαση, όσο και οι Νόμοι της Ρωσικής Ομοσπονδίας, όπως περιγράφονται λεπτομερώς στην έκθεση την οποία ετοίμασε (βλ. τα τεκμήρια 11 Α και 11 Β). Επιπλέον, σε περίπτωση έκδοσης του καθ' ου η αίτηση, θα μπορούν οι εκπρόσωποι της Κυπριακής Πρεσβείας στη Ρωσική Ομοσπονδία να τον συναντούν και να τον ρωτούν για τις συνθήκες της κράτησης του. Η αίτηση έκδοσης του καθ' ου η αίτηση δεν υπεβλήθη για πολιτικούς λόγους και ούτε σχετίζεται με τη θρησκεία, την εθνικότητα ή τις πολιτικές του απόψεις. Εκ μέρους του γραφείου του Γενικού Εισαγγελέα της Ρωσικής Ομοσπονδίας διαβεβαίωσε ότι ο καθ' ου η αίτηση σε περίπτωση που εκδοθεί στη Ρωσία θα είναι ελεύθερος μετά την ποινική δίωξη ή την δίκη του, ή σε περίπτωση καταδίκης του μετά την έκτιση της ποινής του, να διακινηθεί ελεύθερα και ακόμα να εγκαταλείψει το έδαφος της Ρωσικής Ομοσπονδίας αν το επιθυμεί. Ο ΜΑ5 κατέθεσε ότι είναι ανακριτής για ιδιαίτερα σοβαρές υποθέσεις του Τμήματος της Διοίκησης για διερεύνηση ιδιαίτερα σοβαρών υποθέσεων στην Εισαγγελία της Ρωσικής Ομοσπονδίας. ΄Ηταν μέλος της ομάδας ανακριτών που ασχολήθηκε με την υπόθεση του καθ' ου η αίτηση και από τις 12/2/2010 είναι ο υπεύθυνος της συγκεκριμένης ομάδας. Τα γεγονότα τα οποία περιγράφει στην γραπτή του δήλωση (βλ. τα τεκμήρια 16 Α και 16 Β) τα πήρε από τον φάκελο της υπόθεσης, τον οποίο μελέτησε πολύ προσεκτικά. Ο καθ' ου η αίτηση κατηγορείται για την διάπραξη δύο αδικημάτων που προβλέπονται στο Άρθρο 160.4, συγκεκριμένα για υπεξαίρεση ξένης περιουσίας από οργανωμένη ομάδα σε ιδιαίτερα μεγάλη κλίμακα, καθώς και δύο αδικημάτων που προβλέπονται στο Άρθρο 174.1 του Ποινικού Κώδικα της Ρωσικής Ομοσπονδίας, συγκεκριμένα για χρηματιστικές πράξεις και άλλες συναλλαγές με χρηματικά μέσα και άλλη περιουσία που αποκτήθηκαν σαν αποτέλεσμα διάπραξης αδικημάτων. Ο καθ' ου η αίτηση ήταν ιδιοκτήτης και συγχρόνως αναπληρωτής του Γενικού Διευθυντή της Εταιρείας Περιορισμένης Ευθύνης «Rekma V.G.». Ο καθ' ου η αίτηση έγινε μέλος οργανωμένης ομάδας με σκοπό την υπεξαίρεση περιουσίας των εταιρειών ΟΑΟ «Tomskneft» ΒΝΚ και ΟΟΟ «Tomskneft-Service». Η ομάδα αυτή δημιουργήθηκε το 2005 από τον συγγενή του καθ' ου η αίτηση Sergey Shimkevich. Ο Sergey ήταν υπάλληλος και συγχρόνως αντιπρόεδρος της εταιρείας ΖΑΟ «Yukos E.P.». ΄Ηταν επίσης διαχειριστής - διοικητής της ΟΑΟ «Tomskneft» ΒΝΚ. Τον Φεβρουάριο του 2004 ο Sergey υπέγραψε συμβόλαιο με την ΖΑΟ «Yukos E.P.», σύμφωνα με το οποίο ήταν υποχρεωμένος να διαχειρίζεται τις υποθέσεις της εταιρείας ΟΑΟ «Tomskneft» ΒΝΚ όπως και τις δικές του υποθέσεις. Επίσης δεν είχε το δικαίωμα να συνεργάζεται με εταιρείες που ήταν ανταγωνιστές της ΟΑΟ «ΝK Yukos». ΄Ομως, παραβίασε την εντολή του Προέδρου της ΖΑΟ «Yukos E.P.», σύμφωνα με την οποία είχε δικαίωμα να συνάπτει συμβόλαια για διάθεση πετρελαίου και πετρελαιοειδών ειδών μόνο με τους οργανισμούς οι οποίοι εκτελούσαν έργα για την ΟΑΟ «Tomskneft» ΒΝΚ και μόνο για κοινωνικούς σκοπούς. Δεν είχε δικαίωμα να υπογράφει συμβόλαια με την «Rekma V.G.». Ο Sergey, με την βοήθεια του καθ' ου η αίτηση και της Konovalova Ν.Α., διευθύντριας της «Rekma V.G.» υπέγραψαν στις 17/3/2005 και 23/12/2005 στην πόλη Στρεζεβόι της περιοχής Τομσκ συμβόλαια αγοραπωλησίας πετρελαίου με την εταιρεία «Rekma V.G.», σύμφωνα με τα οποία η ποσότητα και η τιμή του πωλούμενου προϊόντος θα καθοριζόταν από τους συμβαλλόμενους με μηνιαίες συμπληρωματικές συμφωνίες. Στην πραγματικότητα όμως, το πετρέλαιο μεταφερόταν στο λογαριασμό της «Rekma V.G.» χωρίς αντίστοιχη αποζημίωση και με εντελώς αβάσιμα μειωμένες τιμές. Η εταιρεία «Rekma V.G.» αποκτώντας το δικαίωμα ιδιοκτησίας του κλεμμένου πετρελαίου το πωλούσε η ίδια σε άλλους αγοραστές με την τιμή της αγοράς, η οποία κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν 6000 ρούβλια τον τόνο κατά μέσο όρο. Κατά την περίοδο Απριλίου 2005 - Ιανουαρίου 2006 η «Rekma V.G.» απόκτησε δικαίωμα ιδιοκτησίας για 1 003 200 τόνους πετρελαίου. Ο Sergey καθόρισε ως τιμή πώλησης στην εταιρεία «Rekma V.G.» το ποσό 4 943,08 ρουβλιών τον τόνο. ΄Ομως η εταιρεία ΟΑΟ «Tomskneft» ΒΝΚ πωλούσε πετρέλαιο στον βασικό της εταίρο, που ήταν ο εμπορικός οίκος «Yukos Μ.» σε τιμή όχι κατώτερη των 6 000 ρουβλιών τον τόνο. Κατά την συγκεκριμένη περίοδο η πραγματική τιμή αγοράς των 1 003 200 τόνων πετρελαίου ανερχόταν στα 6 127 400 000 ρούβλια. Στον λογαριασμό όμως της ΟΑΟ «Tomskneft» ΒΝΚ κατατέθηκε εκ των υστέρων μόνο το ποσό των 4 556 392 153,
12. Κατ' αυτό τον τρόπο προξενήθηκε ζημιά στην εταιρεία ΟΑΟ «Tomskneft» ΒΝΚ συνολικού ύψους 1 571 007 846,56 ρουβλιών. Τα καθαρά κέρδη που συγκεντρώθηκαν στο λογαριασμό της «Rekma V.G.» από την πώληση του πετρελαίου που υπεξαιρέθηκε από την ΟΑΟ «Tomskneft» ΒΝΚ ανέρχονται στο ποσό των 1 551 462 991,32 ρουβλιών. Το ποσό αυτό νομιμοποιήθηκε από τον καθ' ου η αίτηση και τα άλλα μέλη της εγκληματικής ομάδας με διάφορες ενέργειες, τις οποίες περιγράφει στην δήλωση του. Στις 12/4/2005 ο καθ' ου η αίτηση, ο Sergey και η Konovalova N.Α., ίδρυσαν στην πόλη Στρεζεβόι την εταιρεία ΟΟΟ «Tomskneft-Service». Ιδρυτές της εταιρείας αυτής ήταν οι εταιρείες «Rekma V.G.» και ΟΑΟ «Tomskneft» ΒΝΚ με ποσοστό συμμετοχής 50% η κάθε μια. Το ποσό που η κάθε εταιρεία πρόσφερε στο ιδρυτικό κεφάλαιο της ΟΟΟ «Tomskneft-Service» ήταν 5 000 ρούβλια. Η εταιρεία «Rekma V.G.» αποτέλεσε μοχλό κατά την υπεξαίρεση της περιουσίας της ΟΟΟ «Tomsknef-Service», η οποία είχε ιδρυθεί με σκοπό την υπεξαίρεση των χρημάτων της ΟΑΟ «Tomskneft» ΒΝΚ, με πρόσχημα την πληρωμή μερισμάτων στην ΟΟΟ «Rekma V.G.». Τον Μάρτιο του 2006 η ΟΟΟ «Tomskneft-Service» απέκτησε κέρδος ύψους 72,5 εκατομ. ρουβλιών. Το ποσό αυτό διαμοιράστηκε στους μετόχους της κατ' ίσα μερίδια. Το ποσό των 36 279 000 ρουβλιών εμβάστηκε στο λογαριασμό της ΟΟΟ «Rekma V.G.» στην τράπεζα «Πριοριτέτ» στη Σαμάρα. Στη συνέχεια, ποσό 28 722 084 ρουβλιών εμβάστηκε στους προσωπικούς λογαριασμούς της Konovalova Ν.Α. και του καθ' ου η αίτηση. Ο ΜΑ6 κατάθεσε ότι ασχολείται με θέματα ποινικού δικαίου για 20 χρόνια. Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος σε θέματα ποινικού δικαίου. Διδάσκει νομικά στην Ακαδημία της Γενικής Εισαγγελίας της Μόσχας, στην Ακαδημία του υπουργείου Δικαιοσύνης και στο Πανεπιστήμιο Φιλίας των λαών. Το 1997 έγινε εμπειρογνώμονας. Είναι επίσης διευθυντής της Ακαδημίας της Γενικής Εισαγγελίας. Αναφορικά με την παρούσα υπόθεση ετοίμασε τρεις εκθέσεις. Με την πρώτη του έκθεση σχολιάζει την έκθεση του καθηγητή Bowring (βλέπε το Ρωσικό κείμενο - τεκμήριο 19Α και τη μετάφραση του στα Αγγλικά - τεκμήριο 19Β). Με τη δεύτερη του έκθεση σχολιάζει την έκθεση του καθηγητή Sakwa (βλέπε το Ρωσικό κείμενο-τεκμήριο 20Α και τη μετάφραση του στα Αγγλικά-τεκμήριο 20Β). Με την τρίτη του έκθεση σχολιάζει την έκθεση του δικηγόρου Danilchenko (βλέπε το Ρωσικό κείμενο-τεκμήριο 21Α και τη μετάφραση του στα ελληνικά-τεκμήριο 21Β). Σύμφωνα με τις απόψεις του, η έκθεση του καθηγητή Bowring δεν περιέχει οποιεσδήποτε πληροφορίες για συμμετοχή του καθ' ου η αίτηση στην πολιτική ζωή της Ρωσίας (μέλος πολιτικών κομμάτων, συμμετοχή σε συναντήσεις, δημοσιεύσεις, συνεντεύξεις επί σχετικών θεμάτων, αντιπροσώπευση στο ομοσπονδιακό συμβούλιο και στη Δούμα). Δεν υπάρχει αναφορά στην ύπαρξη πολιτικών απόψεων του καθ' ου η αίτηση. Δεν υπάρχει διασύνδεση μεταξύ της δίωξης του καθ' ου η αίτηση και των πολιτικών του απόψεων. Το θέμα των «πολιτικών κινήτρων» είναι πολύ σημαντικό επειδή πολύ συχνά πρόσωπα τα οποία διέπραξαν σοβαρά αδικήματα προσπαθούν να αποφύγουν την ποινική τους ευθύνη και επιμένουν στο ότι η υπόθεση τους θα πρέπει να θεωρηθεί πολιτικής φύσεως, προσπαθώντας να αποτρέψουν πιθανή έκδοση τους. Στην παρούσα υπόθεση δεν υπάρχει οποιαδήποτε πληροφορία ότι η δίωξη του καθ' ου η αίτηση γίνεται για πολιτικά κίνητρα. Από το μαρτυρικό υλικό είναι αδύνατο να εξαχθεί το συμπέρασμα για τις πολιτικές απόψεις του καθ' ου η αίτηση με βάση τις οποίες είναι αδύνατο να τύχει δίκαιης δίκης στη Ρωσία. Οι λόγοι τους οποίους θέτει ο Bowring για να επιβεβαιώσει το γεγονός ότι η δίωξη του καθ' ου συνδέεται άρρηκτα με τις πολιτικές του απόψεις, αφορά μόνο τις οικονομικές του δραστηριότητας οι οποίες συνδέονται με την εταιρεία «Yukos». Oι κατηγορίες εναντίον του καθ' ου η αίτηση δεν συνδέονται με τις κατηγορίες εναντίον του Khodorkovsky και των άλλων κατηγορουμένων στην υπόθεση της «Yukos». Η δήλωση του Bowring ότι οι κατηγορίες εναντίον του καθ' ου εν μέρη συμπίπτουν με τις κατηγορίες της φοροδιαφυγής, οι οποίες υπήρχαν στην πρώτη δίκη εναντίον των Khodorkovsky και Lebetev κάθε άλλο παρά ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Οι εκτιμήσεις του Bowring ότι η δίωξη του καθ' ου η αίτηση αποτελεί αναπόσπαστο μέρος των ενεργειών της Ρωσικής κυβέρνησης δεν στηρίζονται σε αληθή γεγονότα και κατ' ουσίαν αποτελούν αβάσιμες κατηγορίες εναντίον του συστήματος απονομής της δικαιοσύνης της Ρωσίας ή τουλάχιστον θα πρέπει να θεωρηθούν ως εικασίες. Η Ρωσία έχει αρκετή εμπειρία σε θέματα διεθνούς συνεργασίας στην σφαίρα της ποινικής δικαιοσύνης και αξίζει εμπιστοσύνης και αξιοπιστίας. Οι εγγυήσεις, τις οποίες παραχώρησε η Ρωσία στην αίτηση έκδοσης του καθ' ου η αίτηση δεν θα πρέπει να αμφιβάλλονται. Η έκθεση της ειδικής εισηγήτριας (Rapporteur) Sabine Leutheusser Schnarrenberger, η οποία μνημονεύεται στην έκθεση Bowring εξετάζει τις περισσότερες από τις ποινικές διαδικασίες εναντίον του Khodorkovsky αλλά καμμιά από αυτές αναφέρεται στις κατηγορίες εναντίον του καθ' ου η αίτηση. Ο μάρτυρας επεξήγησε το σύστημα απονομής της δικαιοσύνης της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Η δικαιοσύνη απονέμεται από τα δικαστήρια της Ρωσικής Ομοσπονδίας, τα οποία συστάθηκαν με βάση το Σύνταγμα της Ρωσικής Ομοσπονδίας και τους Ομοσπονδιακούς Συνταγματικούς νόμους. Απαγορεύεται η σύσταση εκτάκτων (ad hoc) δικαστηρίων. Σύμφωνα με τον ποινικό διαδικαστικό νόμο της Ρωσίας, η ποινική υπόθεση για τα αδικήματα για τα οποία κατηγορείται ο καθ' ου η αίτηση θα εξεταστεί από επαρχιακό μονομελές δικαστήριο της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Η θέση του καθηγητή Bowring ότι οι αποφάσεις του Συνταγματικού δικαστηρίου της Ρωσικής Ομοσπονδίας συχνά παραγνωρίζονται δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Η έκθεση του Bowring περιέχει πληροφορίες για διαφθορά του συστήματος απονομής της δικαιοσύνης, η οποία δυστυχώς υπάρχει σε όλα τα κράτη. Αξίζει φυσικά να σημειωθεί ότι η Ρωσία καταβάλλει αμείωτες και έντονες προσπάθειες να πατάξει αυτό το αρνητικό φαινόμενο. Για παράδειγμα, ο Ομοσπονδιακός νόμος για την καταπολέμηση της διαφθοράς, ο οποίος υιοθετήθηκε το 2008 και από τότε ένας αριθμός ομοσπονδιακών νόμων και πράξεων του προέδρου της Ρωσικής Ομοσπονδίας στοχεύουν στη καταπολέμηση της διαφθοράς. Κατά το 2007 συστάθηκε ένα νέο σώμα, η επιτροπή διερεύνησης στο γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Το σώμα αυτό είναι επιφορτισμένο με το έργο της διασφάλισης της εφαρμογής των ομοσπονδιακών νόμων σε ποινικές διαδικασίες, π.χ. έναρξη ποινικών υποθέσεων και διερεύνηση αδικημάτων που υπάγονται στην εξουσία των ανακριτών με βάση τον κώδικα Ποινικής Δικονομίας της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Με τον τρόπο αυτό διασφαλίζεται η ευρύτερη ανεξαρτησία των ανακριτικών σωμάτων και αυξάνεται η ευθύνη τους για τη νομιμότητα των δραστηριοτήτων τους. Στην έκθεση του ο καθηγητής Bowring αναφέρεται στην ομιλία του Γενικού Εισαγγελέα της Ρωσικής Ομοσπονδίας, κου Chaika σε κάποια συνάντηση στο γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα της Ρωσικής Ομοσπονδίας όπου ο κος Chaika έδωσε πληροφορίες αναφορικά με παράνομες ποινικές διώξεις. Δυστυχώς, θα πρέπει να γίνει αποδεκτό ότι αυτά τα γεγονότα πράγματι υπάρχουν και οι αιτίες τους βρίσκονται πίσω από λάθη τα οποία γίνονται στο στάδιο της προανάκρισης. Υπάρχουν ακόμα υποθέσεις κατάχρησης από αξιωματούχους οι οποίοι είναι υπεύθυνοι για τη διεξαγωγή των ποινικών υποθέσεων. Οπωσδήποτε όμως, το γεγονός ότι το φαινόμενο αυτό έγινε αποδεκτό από τον Γενικό Εισαγγελέα της Ρωσικής Ομοσπονδίας, και η δημοσίευση αυτής της πληροφορίας στα Μ.Μ.Ε. δείχνει ότι το πρόβλημα δεν αποσιωπάται, αλλά υπάρχει η θέληση για την επίλυση του και για την λήψη μέτρων για βελτίωση της κατάστασης, για την αποκατάσταση των παραβιασθέντων δικαιωμάτων των προσώπων που ενεπλάκησαν στην ποινική διαδικασία (έχει επιβεβαιωθεί ότι τα δικαστήρια επιδίκασαν αποζημιώσεις σε βλαβέντα πρόσωπα). Η εξέταση των ποινικών υποθέσεων ενώπιον των δικαστηρίων διεξάγεται στη βάση των αρχών της νομιμότητας, του τεκμηρίου της αθωότητα, της παρουσίας των μερών και της εκπροσώπησης τους, της δημοσιότητας και του αντιπαραθετικού συστήματος. Μια από τις βασικές αρχές της ποινικής δικαιοσύνης είναι ότι οι εξουσίες της κατηγορούσας αρχής, της υπεράσπισης και της επίλυσης της ποινικής υπόθεσης, διαχωρίζονται μεταξύ τους και το δικαστήριο δεν καθίσταται μέρος στη διαδικασία αλλά διατηρεί την ανεξαρτησία του. Η υπεράσπιση έχει ίσα δικαιώματα με την κατηγορούσα αρχή στην παρουσίαση και εξέταση μαρτυρίας, στην υποβολή ερωτήσεων, στην παρουσίαση ενώπιον του δικαστηρίου των θέσεων της αναφορικά με το πραγματικό και νομικό υπόβαθρο της υπόθεσης. Οι παρ. 98-115 της έκθεσης Bowring αναφέρονται στη διαφθορά στο σύστημα απονομής της δικαιοσύνης. Οπωσδήποτε το μόνο που επιβεβαιώνουν οι δηλώσεις των Προέδρων του Συνταγματικού Δικαστηρίου Zorkin και Baglaya είναι η αποδοχή αυτού του αρνητικού φαινομένου και η θέληση για καταπολέμηση του. Επιβεβαιώνουν επίσης ότι ένας από τους πρωταρχικούς στόχους του προέδρου D. Medvedev είναι η κάθαρση από τη διαφθορά. Οι νόμοι της Ρωσίας εγγυώνται την ανεξαρτησία των δικαστών. Σύμφωνα με το άρθρο 120 του Συντάγματος της Ρωσικής Ομοσπονδίας, οι δικαστές είναι ανεξάρτητοι και είναι υπόλογοι μόνο στο Σύνταγμα της Ρωσικής Ομοσπονδίας και στους ομοσπονδιακούς νόμους. Ο νόμος της Ρωσικής Ομοσπονδίας «The status of Judges in R.F.», ο κώδικας Ποινικής Δικονομίας, ο κώδικας Πολιτικής Δικονομίας, ο διαιτητικός δικονομικός κώδικας και ο Ποινικός Κώδικας, προνοούν εγγυήσεις της ανεξαρτησίας των δικαστών, τις οποίες περιγράφει λεπτομερώς στην έκθεση του. Μεταξύ των εν λόγω εγγυήσεων είναι και η ποινικοποίηση της παρέμβασης στο έργο των δικαστηρίων. Επιπλέον το Σύνταγμα της Ρωσικής Ομοσπονδίας και οι ομοσπονδιακοί νόμοι προνοούν ολόκληρο σύστημα εγγυήσεων και διασφάλισης της ανεξαρτησίας των δικαστών. Η αναφορά του Bowring στα γεγονότα της απόλυσης των δικαστών Kudeshkina και Pashin ως μαρτυρίας η οποία αποδυκνείει την παράνομη παρέμβαση στο έργο τους της προϊσταμένης του δικαστηρίου της πόλης της Μόσχας, Olga Yegorava, δεν είναι σχετική. Η Kudeshkina απελύθη από τη θέση της τον Μάϊο του 2004 όχι με βάση διαταγή της Yegorava αλλά με βάση την απόφαση του δικαστικού συμβουλίου της Μόσχας για ηθελημένη υπόσκαψη των αρχών της δικαστικής εξουσίας. Το συμπέρασμα του Bowring ότι απειλείται η ανεξαρτησία του δικηγορικού σώματος είναι επίσης απλή υπόθεση. Δεν θα μπορούσε κανένας να συμφωνήσει με τη θέση του Bowring ότι όλοι οι δικηγόροι στη Ρωσία υπόκεινται σε εκβιασμούς, έρευνες κλπ από μέλη της Ρωσικής αστυνομίας. Ο πρόεδρος Medmedev πολλές φορές είχε διακηρύξει ότι το σύστημα απονομής της δικαιοσύνης της Ρωσικής Ομοσπονδίας πρέπει να τελειοποιηθεί και αυτά που έχει αναφέρει αντανακλώνται στις διάφορες αποφάσεις που πήρε και σε νόμους που εξετάζονται ήδη. Ο Medmedev όχι μόνο εκφράστηκε πολλές φορές για την ανάγκη ανεξαρτησίας του δικαστικού συστήματος, αλλά ο ίδιος παρουσίασε στη Δούμα πολλά νομοσχέδια προς αυτή την κατεύθυνση. Οι νόμοι αυτοί έχουν εγκριθεί και πράγματι συνέβαλαν στην ανάπτυξη της ανεξαρτησίας των δικαστηρίων. Το πρόβλημα της άσκησης πιέσεων, ακόμα κι αν υπάρχει είναι σπάνιο και δεν μπορεί να χαρακτηρίσει ολόκληρο το Ρωσικό νομικό σύστημα. Στη Ρωσία εργάζονται πάνω από 30.000 δικαστές. Παραδέχεται ότι υπάρχει μεν διαφθορά στο Ρωσικό σύστημα απονομής της δικαιοσύνης αλλά σε σπάνιες περιπτώσεις. Υπάρχουν ποινικές υποθέσεις εναντίον δικαστών που έκαμαν πράξεις διαφθοράς. Οι υποθέσεις αυτές είναι 2-4 ετήσια. Η Ρωσία αναγνωρίζει αυτό το πρόβλημα και το καταπολεμά. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι η Ρωσική Ομοσπονδία με την προσχώρηση της στο Συμβούλιο της Ευρώπης έχει αποδεχθεί τους μηχανισμούς του Συμβουλίου που είναι η κοινοβουλευτική συνέλευση και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Συμφώνησε επίσης ότι η Ρωσική Ομοσπονδία έχει υποχρέωση να εφαρμόζει τις αποφάσεις του Ε.Δ.Α.Δ. Δεν υπάρχουν ποινικές υποθέσεις εναντίον της Yukos ως νομικού προσώπου. ΄Ολες οι υποθέσεις στρέφονται εναντίον φυσικών προσώπων, αξιωματούχων της Yukos. Η παρούσα υπόθεση δεν έχει οποιαδήποτε σχέση ή διασύνδεση με τις υποθέσεις εναντίον των αξιωματούχων της Yukos. Απέρριψε τη θέση ότι η δίωξη του καθ' ου η οφείλεται στη συνεργασία την οποία έκαμε με την «Tomskneft», η οποία υφίστατο επίθεση για σκοπούς ενσωμάτωσης της στην κρατική εταιρεία Rosneft και για τη βοήθεια που παρείχε στην «Tomskneft» για να αποφύγει η εταιρεία αυτή την πτώχευση. Ο MA7 είναι ο δεύτερος εμπειρογνώμονας, τον οποίο παρουσίασε η πλευρά των αιτητών. Σύμφωνα με όσα κατέθεσε στο δικαστήριο, είναι απόφοιτος της νομικής σχολής του Πανεπιστημίου της πόλης Ιρκούτσκ. Το 2001 απέκτησε τον τίτλο του «Doctor of Law». Είναι υποδιευθυντής του Ινστιτούτου Νομικής της Ακαδημίας Γενικής Εισαγγελίας της Ρωσικής Ομοσπονδίας και πανεπιστημιακός καθηγητής της έδρας του Ποινικού Δικαίου. Ετοιμάζει εκθέσεις σε σοβαρές ποινικές υποθέσεις. Αναφορικά με την υπό εξέταση υπόθεση ετοίμασε δύο εκθέσεις. Με την πρώτη του έκθεση (τεκμήρια 22Α και 22Β) σχολιάζει την έκθεση του καθηγητή Richard Sakwa. Η βασική του θέση είναι ότι η δίωξη του καθ' ου η αίτηση αφορά την από μέρους του διάπραξη αδικημάτων του ποινικού κώδικα της Ρωσικής Ομοσπονδίας, απορρίπτοντας την άποψη του καθηγητή Sakwa ότι η έκδοση του καθ' ου η αίτηση ζητείται καθαρά για πολιτικούς λόγους και ειδικά το ότι πρόκειται για μια ακόμα δίωξη που έχει άμεση σχέση με τις υποθέσεις της «Yukos». Με την δεύτερη του έκθεση (τεκμήρια 23Α και 23Β) δίνει την άποψη του σε δύο ερωτήματα τα οποία είχαν τεθεί σ' αυτόν από την Γενική Εισαγγελία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Τα ερωτήματα αυτά ήταν (α) το κατά πόσο ήταν παράνομο για τον Sergey Shimkevich να πωλεί πετρέλαιο στην εταιρεία «Rekma» σε τόσο χαμηλές τιμές και (β) τα κατά πόσο η εταιρεία «Yukos» τον κατηγόρησε για κλοπή πετρελαίου και ζήτησε την δίωξη του. Σύμφωνα με τις οδηγίες της εταιρείας ZAO «Yukos» E.P. αρ. 504 της 28ης/6/2005 και 093 της 24ης/10/2005, ο διευθύνων σύμβουλος της «Tomsknief» Sergey Shimkevich ήταν υπεύθυνος για την διεξαγωγή των τρεχουσών εκτελεστικών δραστηριοτήτων της εταιρείας σε θέματα σύναψης συμβολαίων πώλησης πετρελαίου και πετρελαϊκών προϊόντων, αλλά μόνο σε συνεργαζόμενες επιχειρήσεις οι οποίες εκτελούσαν συμβατικά έργα για την «Tomskneft» και μόνο για κοινωνικούς σκοπούς. Στη βάση της εξουσιοδότησης η οποία είχε δοθεί εκ μέρους της ZAO Yukos EP ο Sergey Shimkevich είχε την εξουσία να συμβάλλεται εκ μέρους της εταιρείας για ποσό το οποίο δεν θα υπερέβαινε τα 50.000.000 ρούβλια, όπως επίσης της εκπλήρωσης όλων των ενεργειών που συνδέονταν με την εκτέλεση των ως άνω συμβολαίων. ΄Οπως ο Sergey Shimkevich αναφέρει, πέραν των πιο πάνω, η διεύθυνση της «Yukos EP» αποφάσισε να επιτρέψει την ελεύθερη πώληση πετρελαίου μέχρι 100 000 τόνων μηνιαίως και προς τον σκοπό αυτό είχε παραχωρηθεί πληρεξούσιο έγγραφο στον Sergey Shimkevich ως τον διευθύνοντα σύμβουλο της «Tomskneft». Το ζήτημα όμως έγκειται κάπου αλλού. Σύμφωνα με το πληρεξούσιο έγγραφο το οποίο του είχε παραχωρηθεί, ο Sergey Shimkevich είχε καθήκον, κατά την πώληση της ως άνω ποσότητας πετρελαίου να καταβάλλει τον ίδιο βαθμό επιμέλειας τον οποίο κατέβαλλε για τις δικές του υποθέσεις, λαμβάνοντας υπόψη το τεκμήριο της γνώσης και εμπειρίας του καλόπιστου επιχειρηματία. Το πληρεξούσιο που του δόθηκε τον δέσμευε να εκτελεί τα καθήκοντα του με καλή πίστη, ως προσώπου με ειδικό εμπίστευμα. Η εταιρεία «Rekma V.G.» επιλέγηκε από τον Sergey Shimkevich για την πώληση του ποσού των 100.000 τόνων μηνιαίως. Ο Sergey Shimkevich έθεσε ως μέση τιμή πώλησης του πετρελαίου το ποσό των 4919.48 ρουβλιών περιλαμβανομένου Φ.Π.Α. τον τόνο. Κατά τον χρόνο που έκανε τις ως άνω συμφωνίες, η πραγματική αγοραία τιμή των 1 003 220,00 τόνων πετρελαίου στον τόπο της εξόρυξης του από την «Tomskneft» ήταν 6 035 244 746.50 ρούβλια περιλαμβανομένου του Φ.Π.Α. (ή 6 015,87 ρουβλιών τον τόνο). Κατά την περίοδο αυτή η τιμή του πετρελαίου είχε καθοριστεί με βάση τις πληροφορίες της «Kortes» - κέντρο πληροφοριών, του οποίου τα αποτελέσματα λαμβάνονταν υπόψη από τις φορολογικές αρχές κατά την έρευνα των δραστηριοτήτων των πετρελαϊκών εταιρειών. Η τιμή πώλησης στην εταιρεία «Rekma» ήταν περίπου 20% χαμηλότερη από την τιμή στην οποία ο Sergey Shimkevich πωλούσε πετρέλαιο κατά την ίδια περίοδο στην «TD Yukos M». Ο Sergey Shimkevich υπολόγισε ότι αυτή η κατάσταση ήταν επιτρεπτή και δεν αντέβαινε στο άρθρο 40 του Φορολογικού Κώδικα της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Κατά την περίοδο Απριλίου 2005 - Φεβρουαρίου 2006, ο Sergey Shimkevich πώλησε όλο το εναπομείναν πετρέλαιο της «Tomskneft» σε άλλους πελάτες σε τιμή όχι χαμηλότερη των 6.000,00 ρουβλιών τον τόνο. Επιπλέον, το πετρέλαιο που αγοράστηκε από την Rekma στη βάση των ως άνω συμβολαίων χρησιμοποιήθηκε κατά τον ακόλουθο τρόπο: Μεταξύ 2005-2006, 1 001 236 τόνοι πετρελαίου πωλήθηκαν στο συνολικό ποσό των 6 353 737 768,05 ρουβλιών περιλαμβανομένου Φ.Π.Α. (η μέση τιμή πώλησης ήταν 6 345,89 ρούβλια τον τόνο περιλαμβανομένου Φ.Π.Α.). Με βάση τα πιο πάνω πείστηκαν ότι ο Sergey Shimkevich ενήργησε παράνομα, πωλώντας πετρέλαιο σε αδικαιολόγητα χαμηλές τιμές στην «Rekma» προκαλώντας κατ' αυτό τον τρόπο ζημιά στην «Tomskneft» στο ιδιαίτερα μεγάλο ποσό των 1 009 925 011,14 ρουβλιών. Αναφορικά με το δεύτερο ερώτημα, γνωρίζει ότι ο πρόεδρος της ZAO «Yukos RM» και συγχρόνως διευθύνων σύμβουλος της ΟΑΟ «Tomskneft» VNK, S. V. Trequb καταχώρησε μια αίτηση προς τον Γενικό Εισαγγελέα της Ρωσικής Ομοσπονδίας, ημερ. 4/9/2006 στην οποία μεταξύ άλλων ανέφερε ότι οι συνθήκες που σχετίζονταν με την μηνιαία πώληση 100 000 τόνων πετρελαίου της «Tomskneft» προς την εταιρεία «Rekma V.G.» κατά τα έτη 2005 και 2006 απαιτούσαν ποινική διερεύνηση της υπόθεσης συνεπεία της καθαρά μειωμένης τιμής πώλησης του πετρελαίου (βλέπε τα τεκμήρια 24Α και 24Β). Η υπεράσπιση κάλεσε συνολικά τρεις μάρτυρες. Πρόκειται για τους καθηγητές William Bowring (ΜΥ1) και Richard Sakwa (ΜΥ3) καθώς και το δικηγόρο Danilchenko Viktor Nikolaevich (ΜΥ2). Ο ΜΥ1 είναι καθηγητής νομικών επιστημών στο κολλέγιο Birkbeck (Birkbeck Collage), στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου (University of London) και μέχρι τον Οκτώβριο του 2006 ήταν καθηγητής στο «London Metropolitan University». Eτοίμασε δύο εκθέσεις σε σχέση με την παρούσα υπόθεση. Η πρώτη του έκθεση (τεκμήριο 26) ετοιμάστηκε τον Σεπτέμβριο του 2009 ενώ η δεύτερη (τεκμήριο 27) τον Σεπτέμβριο του
13. Σύμφωνα με όσα αναφέρονται στην πρώτη του έκθεση, από το 1983 έχει επισκεφθεί επανειλημμένα τη Ρωσία και άλλες χώρες της πρώην Σοβιετικής ΄Ενωσης. ΄Εχει σπουδάσει την Ρωσική γλώσσα, ιστορία, τον Σοβιετικό και Ρωσικό νόμο και την πρακτική. Έχει δημοσιεύσει πέραν των 70 άρθρων και βιβλίων σε σχέση με τα υπό εξέταση ζητήματα. Επίσης παρουσιάστηκε ως μάρτυρας εμπειρογνώμονας ενώπιον δικαστηρίων σε υποθέσεις που αφορούσαν αιτήσεις της Ρωσικής Ομοσπονδίας για έκδοση φυγοδίκων. Η γνώμη του είναι ότι η δίωξη του καθ' ου η αίτηση αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της πρακτικής της Ρωσικής κυβέρνησης να διώξει όχι μόνο τον Khodorkovsky αλλά κάθε πρόσωπο το οποίο συνδέεται με οποιονδήποτε τρόπο με τις εταιρείες «Yukos», «Menatep» ή οποιαδήποτε συνδεόμενη με αυτές εταιρεία. Υπάρχει εύλογη υπόνοια ότι η δίωξη του καθ' ου η αίτηση αποσκοπεί στο να ασκηθεί πίεση στον εξάδελφο του Sergey Shimkevich για να δώσει μαρτυρία εναντίον των Khodorkovsky και Lebetev. Για τους λόγους που επεξηγεί λεπτομερώς στην έκθεση του (παρ. 44-46) ο Khodorkovsky αποτελούσε «απειλή» για τον πρόεδρο της Ρωσικής Ομοσπονδίας Putin, ο οποίος είχε κάθε λόγο να φοβάται μία ενδεχόμενη ανάμειξη του Khodorkovsky στην πολιτική ζωή της χώρας, που θα είχε ως επακόλουθο τον πολιτικό εκτοπισμό του Putin. Γι' αυτό ο πρόεδρος Putin είχε κάθε λόγο να επιδιώκει την καταστροφή του Khodorkovsky. Στην έκθεση του γίνεται εκτενής αναφορά στην έκθεση της ειδικής εισηγήτριας (Special Rapporteur) της επιτροπής νομικών υποθέσεων και ανθρωπίνων δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης (PACE) Sabine Leutheusser Schuarrenberger αναφορικά με τις συνθήκες σύλληψης και δίωξης αξιωματούχων της Yukos. Ας σημειωθεί ότι η άνω αναφορά υιοθετήθηκε από την κοινοβουλευτική συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης με το ψήφισμα ημερομηνίας 25/1/
14. Η συνέλευση παρατήρησε μεταξύ άλλων ότι οι συνθήκες οι οποίες περιβάλλουν την σύλληψη και τη δίωξη των εκτελεστικών αξιωματούχων της Yukos δείχνουν καθαρά ότι δεν υπήρξε συμμόρφωση με τον νόμο και ότι υπήρξε παραβίαση της αρχής της ισότητας. Ειδικά, όσον αφορά την ισχυριζόμενη καταχρηστική πρακτική, η οποία χρησιμοποιήθηκε από τη «Yukos» για ελαχιστοποίηση των φόρων της, αυτή χρησιμοποιήθηκε και από άλλες πετρελαιοπαραγωγικές εταιρείες, οι οποίες δραστηριοποιούνται στη Ρωσία, χωρίς αυτές να υποβληθούν σε νέα φορολόγηση, ή σε αναγκαστική εκποίηση, ούτε οι αξιωματούχοι τους διώχθηκαν ποινικά. Η γνώμη όλων των παρατηρητών και αναλυτών καθώς και των Αγγλικών Δικαστηρίων τα οποία εξέτασαν αιτήματα έκδοσης, τα οποία υποβλήθηκαν από τη Ρωσική Ομοσπονδία, είναι ότι πίσω από τις διώξεις των Khodorkovsky, Lebetev και αρκετών άλλων υπάρχουν πολιτικά κίνητρα. Εάν ο καθ' ου η αίτηση επιστρέψει στη Ρωσία για να δικαστεί, θα δικαστεί από τα δικαστήρια γενικής δικαιοδοσίας που είναι ένα από τα τρία συστήματα απονομής της δικαιοσύνης στη Ρωσία. Κατά τη γνώμη του, δεν θα τύχει δίκαιης δίκης και θα υπάρξουν παρεμβάσεις στην υπόθεση του, ενόψει του ότι έχει καταστεί ο στόχος μερικών από τους πιο δυνατούς πολιτικά και οικονομικά ανδρών της Ρωσίας. Στις παραγράφους 77 και επόμενα της έκθεσης του (τεκμήριο 26) επεξηγεί τα τρία συστήματα απονομής της δικαιοσύνης της Ρωσικής Ομοσπονδίας με βάση το Σύνταγμα του
15. Η άποψη του είναι ότι υπάρχει διαφθορά στο σύστημα απονομής της δικαιοσύνης. Την άποψη του αυτή την στηρίζει στις δηλώσεις και «παραδοχές» σημαντικών προσωπικοτήτων του δικαστικού συστήματος της Ρωσικής Ομοσπονδίας, όπως του Προέδρου του Συνταγματικού Δικαστηρίου Valeriy Zorkin. Σε ομιλία του ημερομηνίας 24/10/2004 ο κος Zorkin ανέφερε μεταξύ άλλων ότι οι δικαστές είναι συχνά διεφθαρμένοι και το επαγγελματικό τους επίπεδο είναι χαμηλό. Η σχετικότητα της διαφθοράς στην έκθεση του είναι ότι ο διεφθαρμένος δικαστής είναι περισσότερο ευάλωτος σε πιέσεις, ειδικά υπό μορφή απειλών. Τα Ρωσικά δικαστήρια υποφέρουν από έλλειψη ανεξαρτησίας. Οι Ρωσικές αρχές χρησιμοποιούν τα δικαστήρια (pursue their agenda) όπως συνέβηκε κατά τον καιρό του Σοβιετικού κράτους. Οι αρχές μπορούν να χρησιμοποιήσουν την επιρροή τους για να καθορίσουν το αποτέλεσμα υποθέσεων στις οποίες έχουν ιδιαίτερο συμφέρον. Ο επίτροπος Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Ρωσικής Ομοσπονδίας επισημαίνει μεταξύ άλλων την παράλειψη, ιδιαίτερα των δικαστηρίων να συμμορφώνονται με τις αποφάσεις του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Η ανεξαρτησία των δικαστών πλήττεται και από τις παρεμβάσεις στο έργο τους του προέδρου του δικαστηρίου (the chairman of court) που υπηρετούν, ο οποίος αποκαλείται «ο τσάρος και ο Θεός» του δικαστηρίου του. Ο πρόεδρος κάθε δικαστηρίου όχι μόνο αποφασίζει για το ποιες υποθέσεις θα τύχουν χειρισμού από τον κάθε δικαστή, αλλά παίζει σημαντικό ρόλο στη μονιμοποίηση ή στην προαγωγή ενός δικαστή. Γίνεται δε ειδική αναφορά στις περιπτώσεις των δικαστών Kudeshkina και Pashin, οι οποίοι υπηρετούσαν στο δικαστήριο της Πόλης της Μόσχας (Moscow City Court). Η δικαστής Kudeshkina απελύθη από την εργασία της επειδή αρνήθηκε να συμμορφωθεί με τις υποδείξεις της Προέδρου του Δικαστηρίου, ενώ ο δικαστής Pashin μετατέθηκε από τη θέση του δύο φορές, τη δεύτερη φορά καθ' υπόδειξη της Προέδρου του Δικαστηρίου. Οι δικηγόροι των Khodorkovsky και Lebetev κατά τη διάρκεια της δίκης τους επεσήμαναν μια σειρά από σοβαρές παραβιάσεις του δικαιώματος των πελατών τους για δίκαιη δίκη ειδικά της αρχής της «ισότητας των όπλων». Οι παραβιάσεις αυτές περιγράφονται λεπτομερώς στην παρ. 160 του τεκμηρίου
16. Επίσης, στην παρ. 168 του τεκμηρίου 26 καταγράφει μια σειρά από παράπονα των δικηγόρων τους για παρεμβάσεις στο έργο της υπεράσπισης από κρατικά όργανα και ειδικά από τις αρχές των φυλακών, στις οποίες κρατούντο τα ως άνω πρόσωπα. Μεταξύ των παραβιάσεων περιλαμβάνεται η σωματική έρευνα των δικηγόρων και η έρευνα των γραφείων τους καθώς και η κατάσχεση εγγράφων της υπεράσπισης από αυτά, χωρίς να υπάρχει δικαστικό ένταλμα έρευνας. Σημειώνεται ακόμα η άρνηση του διευθυντή των φυλακών Tigiev να επιτρέψει στην δικηγόρο Yelena Liptser να συναντήσει τον πελάτη της Lebetev σε σχέση με την προσφυγή που είχε καταχωρήσει ο Lebetev στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ). Το συμπέρασμα του καθηγητή Bowring είναι ότι υπάρχει μεγάλο ρίσκο ο καθ' ου η αίτηση να μην τύχει δίκαιης δίκης στα δικαστήρια γενικής δικαιοδοσίας, ειδικά στα δικαστήρια της Μόσχας, συνεπεία των παρεμβάσεων καθώς και της πίεσης που ασκείται στους δικαστές, αλλά και της ταλαιπωρίας των δικηγόρων υπεράσπισης. Είναι ακόμα η θέση του ότι ούτε οι εγγυήσεις και διαβεβαιώσεις τις οποίες έχει δώσει η Ρωσική Ομοσπονδία προς την Κυπριακή Δημοκρατία θα μπορούσαν να διασφαλίσουν το δικαίωμα του καθ' ου η αίτηση για δίκαιη δίκη ενόψει του ότι η Ρωσική Ομοσπονδία σε συγκεκριμένη υπόθεση την οποία αναφέρει στην έκθεση του αρνήθηκε να συμμορφωθεί με διπλωματικές διαβεβαιώσεις τις οποίες παρέσχε στο Ε.Δ.Α.Δ.. Ο δεύτερος μάρτυρας της πλευράς του καθ' ου η αίτηση (ΜΥ2) κατέθεσε ότι εργάζεται ως νομικός από το
17. Τα πρώτα δέκα χρόνια ήταν δικαστής ποινικών υποθέσεων. ΄Ηταν επίσης γενικός σύμβουλος για ποινικές υποθέσεις στο Ανώτατο Δικαστήριο της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Εξασκεί το δικηγορικό επάγγελμα για 25 χρόνια. Διετέλεσε διευθυντής μεγάλου δικηγορικού γραφείου που αποτελείται από 75 δικηγόρους. Κατά το 2003, όταν άρχισαν οι διώξεις της εταιρείας Yukos, το γραφείο τους είχε συνεργαστεί με την εταιρεία αυτή. Στην διάρκεια των 5 τελευταίων χρόνων είχε υπερασπιστεί πάρα πολλά πρόσωπα, μεταξύ των οποίων και ο Sergey Shimkevich. ΄Ηταν δικηγόρος του όταν ήταν κρατούμενος και ακολούθως κατηγορούμενος. ΄Ηταν παρών καθ' όλη τη διάρκεια της προκαταρκτικής διαδικασίας. Από τις κατηγορίες εναντίον του Sergey Shimkevich έμαθε και για το πώς εμπλέκεται ο καθ' ου η αίτηση στην υπόθεση. Ετοίμασε έκθεση (legal opinion) στην οποία επεξηγεί τη φύση των κατηγοριών που θα αντιμετωπίσει ο καθ' ου η αίτηση σε περίπτωση έκδοσης του (βλέπε τα τεκμήρια 28Α και 28Β). Από τα έγγραφα που μελέτησε, κατέληξε ότι η υπόθεση με την οποία κατηγορείται ο καθ' ου η αίτηση έχει διαχωριστεί από την κύρια ποινική υπόθεση εναντίον των αξιωματούχων της Yukos. Από τη στιγμή που στην κύρια ποινική υπόθεση εναντίον της Yukos υπάρχουν πολιτικά κίνητρα, όλες οι συμφωνίες τις οποίες έκαμαν οι πετρελαϊκές της εταιρείες, ειδικά η «Tomskneft VNK» από την οποία ο καθ' ου η αίτηση αγόρασε πετρέλαιο, υποβλήθηκαν άδικα σε μεροληπτική εξέταση. Στην έκθεση του αναφέρει επίσης ότι κατά τον χρόνο διάπραξης των ισχυριζομένων αδικημάτων από τον καθ' ου η αίτηση δεν υπήρχε καθορισμένη τιμή πώλησης πετρελαίου στην Ρωσική Ομοσπονδία (single oil exchange) η οποία θα μπορούσε να δικαιολογήσει τον ισχυρισμό ότι η τιμή στην οποία αγόραζε το πετρέλαιο η εταιρεία «Rekma V.G.» ήταν χαμηλώτερη από την καθορισμένη. Σε περίπτωση που ο καθ' ου η αίτηση εκδοθεί στη Ρωσική Ομοσπονδία, αυτό το οποίο αναμένεται είναι ότι θα προφυλακιστεί για μεγάλο χρονικό διάστημα και σύμφωνα με τη γενική πολιτική που ακολουθείται εναντίον της Yukos, το τελευταίο πράγμα το οποίο αναμένεται, είναι να έχει δίκαιη και αμερόληπτη δίκη. ΄Οπως τονίζεται στην έκθεση του, σε όλες τις υποθέσεις εναντίον υπαλλήλων της Yukos, τα δικαστήρια εξέδωσαν καταδικαστικές αποφάσεις και οι κατηγορούμενοι καταδικάστηκαν σε βαριές ποινές φυλάκισης. Ως τέτοια παραδείγματα αναφέρει την πρώτη δίκη εναντίον του Khodorkovsky, του Lebetev, καθώς και τις δίκες άλλων προσώπων που συνδέονταν με την Yukos. Παρά τις διαβεβαιώσεις της Γενικής Εισαγγελίας της Ρωσικής Ομοσπονδίας που παρέχονται με τις αιτήσεις έκδοσης για σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών, εντούτοις δικαστήρια ξένων χωρών αρνήθηκαν την έκδοση προσώπων που σχετίζονται με την Yukos. Στην δεύτερη συμπληρωματική του έκθεση (τεκμήρια 29Α και 29Β) η οποία φέρει ημερομηνία 27/10/2011 περιγράφει επιπρόσθετα παραδείγματα ποινικών υποθέσεων εναντίον προσώπων που συνδέονταν με την Yukos, οι οποίες αποπερατώθηκαν μετά την πρώτη του έκθεση (τεκμήρια 28Α και 28Β) γι' αυτό και ήταν αδύνατο να συμπεριληφθούν στην πρώτη του έκθεση. Μεταξύ άλλων αναφέρεται στην δεύτερη καταδίκη των Khodorkovsky και Lebetev ημερ. 30/12/2010 καθώς και στις καταδικαστικές αποφάσεις εναντίον του Sergey Shimkevich ημερομηνίας 16/3/2010 και 18/7/
18. Αναφέρεται ακόμα σε υποθέσεις διάφορων άλλων προσώπων της Yukos, τα οποία αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την Ρωσική Ομοσπονδία και καταδικάστηκαν στην απουσία τους. Στην συμπληρωματική του έκθεση αναφέρει ένα ακόμα λόγο για τον οποίο ο καθ' ου η αίτηση είναι αδύνατο να τύχει δίκαιης δίκης σε περίπτωση που εκδοθεί στη Ρωσική Ομοσπονδία. Σύμφωνα με το άρθρο 90 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, όταν καταχωρούνται ξεχωριστές ποινικές υποθέσεις εναντίον κατηγορουμένων που συμμετέχουν στη διάπραξη των ίδιων αδικημάτων, σε περίπτωση που καταδικαστεί ένας από αυτούς, θα καταδικαστούν και οι υπόλοιποι. ΄Οπως επεξήγησε, επειδή η καταδικαστική απόφαση εναντίον του Sergey Shimkevich τέθηκε σε ισχύ, σε περίπτωση που ο καθ' ου η αίτηση εκδοθεί στη Ρωσική Ομοσπονδία, η απόφαση που θα εκδοθεί στη δίκη του θα είναι καταδικαστική. Η δίκη του θα έχει απλά τυπικό χαρακτήρα. Ο ΜΥ3 κατέθεσε ότι είναι καθηγητής της Ρωσικής και Ευρωπαϊκής Πολιτικής από το
19. ΄Εχει δημοσιεύσει αριθμό μελετών για την Ρωσική πολιτική. Η μελέτη του σε σχέση με την υπόθεση της Yukos έχει δημοσιευτεί από το Πανεπιστήμιο του Oxford το
20. ΄Εχει δώσει ιδιαίτερη σημασία στα προβλήματα της Συνταγματικής ανάπτυξης στη Ρωσία και ιδιαίτερα στις δυσκολίες εγκαθίδρυσης υπεύθυνης κυβέρνησης. Επισκέπτεται επανειλημμένα τη Ρωσία από το 1977 ταξιδεύοντας όχι μόνο στη Μόσχα αλλά και σε άλλες περιοχές της χώρας. ΄Εχει δώσει μαρτυρία σαν εμπειρογνώμονας και σε άλλες υποθέσεις αιτήσεων έκδοσης Ρώσων φυγοδίκων, τόσο στην Αγγλία όσο και στην Κύπρο. Αναφορικά με την υπό εξέταση υπόθεση ετοίμασε δύο εκθέσεις, τις οποίες παρουσίασε στο Δικαστήριο. Η πρώτη του έκθεση (τεκμήριο 30Α) ετοιμάστηκε το
21. Η δεύτερη (τεκμήριο 31Α) ετοιμάστηκε το 2011 και είναι συμπληρωματική της πρώτης του έκθεσης. Η γνώμη του είναι ότι η έκδοση του καθ' ου η αίτηση ζητείται για πολιτικούς λόγους και προς το σκοπό της δίωξης ή της τιμωρίας του για τις αποδιδόμενες σ' αυτόν πολιτικές απόψεις. Επιπλέον, ενόψει της πολιτικής φύσης της υπόθεσης ο καθ' ου η αίτηση όχι μόνο δεν θα τύχει δίκαιης δίκης αλλά θα αντιμετωπίσει ακόμα τον κίνδυνο της κακομεταχείρισης. Η υπό εξέταση αίτηση έκδοσης αποτελεί μέρος των υποθέσεων της «Yukos». Η υπόθεση «Yukos» έχει χαρακτηριστεί από μία συνεχή άσκηση πίεσης εναντίον αξιωματούχων θυγατρικών εταιρειών, κατά τρόπο ώστε να εξαναγκαστούν να δώσουν μαρτυρία εναντίον των ηγετών της «Yukos». Η παρούσα υπόθεση μπορεί να είναι μια τακτική για να εξαναγκάσει τον εξάδελφο του καθ' ου η αίτηση Sergei Shimkevich να δώσει μαρτυρία εναντίον των Khodorkovsky και Lebedev. Ο μάρτυρας θεωρεί ότι η υπόθεση του καθ' ου η αίτηση αποτελεί έκφανση του φαινομένου, το οποίο αποκαλεί στην έκθεση του (τεκμήριο 30Α) ως «raiding». Η επεξήγηση του όρου αυτού στην έκθεση του είναι η παράνομη κατάσχεση περιουσίας, η ανάληψη του ελέγχου στην ευρύτερη της έννοια μιας εταιρείας από μια άλλη εταιρεία χρησιμοποιώντας παράνομες και νόμιμες μεθόδους, η κατάσχεση μετοχών δια της προκλήσεως διενέξεων στην επιχείρηση, η μέθοδος της αναδιανομής περιουσίας, η οποία κατ' ουσίαν κατασχέθηκε με βία, αλλά επίσημα συμβαδίζει (ανταποκρίνεται) με κάποιου είδους δικαστική διαδικασία. Η υπόθεση «Yukos» αποτελεί μέρος αυτού του φαινομένου. Κατά τον χρόνο της μεταβίβασης της εξουσίας από τον Putin στον Medvedev, κατά το 2008 γίνονταν προσπάθειες τόσο εκ μέρους της νομοθετικής, όσο και της δικαστικής εξουσίας να περιορίσουν και να εξαλείψουν το φαινόμενο αυτό. Μάλιστα ο Πρόεδρος Medvedev τον Μάϊο του ίδιου χρόνου είχε δώσει συγκεκριμένες οδηγίες για εφαρμογή πακέτου μέτρων για καταπολέμηση του φαινομένου αυτού, περιλαμβανομένων τροποποιήσεων νόμων και προσεκτική εξέταση του έργου των περιφερειακών αρχών. Δυστυχώς, δεν υπάρχει ακόμη πειστική μαρτυρία ότι η κατάσταση έχει βελτιωθεί καθ' οιονδήποτε τρόπο. Στις υποθέσεις που ενδιαφέρουν από οικονομικής άποψης την κυβέρνηση, όπως είναι η υπόθεση «Yukos» υπάρχει καθαρή γραμμή κρατικής παρέμβασης στη δικαστική διαδικασία. Σε ένα δυαδικό κράτος, όπως είναι η Ρωσική Ομοσπονδία, η συνήθης δικαστική διαδικασία λειτουργεί στις υποθέσεις όπου το κράτος δεν έχει συμφέρον, αλλά σ' εκείνες τις υποθέσεις που ενδιαφέρουν το κράτος εφαρμόζεται ολόκληρο σύστημα πιέσεων σε όλα τα στάδια της διερεύνησης, στην προφυλάκιση, ακόμα και κατά τη δίκη. Σε πολιτικοποιημένες υποθέσεις οι δικαστές έχουν την τάση να λειτουργούν σύμφωνα με τις επιθυμίες των αρχών. Στις περιπτώσεις «ανυπάκουων» δικαστών χρησιμοποιούνται διαφόρων τύπων πιέσεις, όπως στην περίπτωση της δικαστού Kudeshkina, στην υπόθεση της οποίας γίνεται λεπτομερής αναφορά στο τεκμήριο 30Α (βλέπε τις παρ. 333-343). Στην έκθεση του (τεκμήριο 30Α) αναπτύσσει τη θεωρία του νέου δυαδικού κράτους της Ρωσικής Ομοσπονδίας (dual state), χαρακτηριστικό του οποίου είναι η δημιουργία παρασυνταγματικών σωμάτων (para-constitutional institutions) όπως το συμβούλιο του κράτους (state counsil), καθώς και η ανάπτυξη της παραπολιτικής, η οποία υποσκάπτει τη λειτουργία των επίσημων πολιτικών και νομικών θεσμών καθώς και του Συντάγματος του
22. Η έλλειψη ανάπτυξης ενδιάμεσων πολιτικών δομών δημιούργησε ένα χάσμα μεταξύ κράτους και κοινωνίας, το οποίο απειλεί να απομονώσει το κράτος αλλά και να περιθωριοποιήσει τις κοινωνικές δυνάμεις. Από το έτος 2000 η «Yukos» κατέστη το σύμβολο της καλής διακυβέρνησης ενός οργανισμού. Με το 2% της παγκόσμιας παραγωγής πετρελαίου και ευνοούμενη από την τιμή του πετρελαίου, από το 1999 η «Yukos» διαδραμάτιζε παγκόσμια οικονομικό ρόλο. Με τα πιο πάνω πλεονεκτήματα, η «Yukos» άρχισε να θεωρείται από το Κρεμλίνο ως απειλή στον έλεγχο της οικονομίας και της κοινωνίας. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η «Yukos» επιλέγηκε ως στόχος, καθώς η κυβερνητική πλευρά ζητούσε να επανακτήσει την εξουσία της επί της πολιτικής και της οικονομικής σκηνής της χώρας. Η πολιτική φύση της υπόθεσης «Yukos» αντικατοπτρίζεται στην άρνηση του Κρεμλίνου να αποδεχθεί μια διευθέτηση, η οποία θα επέτρεπε στην εταιρεία να αποπληρώσει τους φόρους, οι οποίοι της είχαν επιβληθεί και να παραμείνει βιώσιμη. Κατά τον Νοέμβριο του 2004 η εταιρεία «κτυπήθηκε» με ακόμα 6 δισεκατομμύρια δολάρια επιβληθέντες φόρους, ανεβάζοντας το συνολικό ποσό των οφειλόμενων φόρων στα 20 δισεκατομμύρια δολάρια. Κατά τον χρόνο της αποπεράτωσης της δίκης του Khodorkovsky, τον Μάϊο του 2005, το συνολικό ποσό των φόρων ανήλθε στα 27.5 δισεκατομμύρια δολάρια. Η εταιρεία θα μπορούσε να αποπληρώσει το ως άνω ποσό, ανεξάρτητα αν δικαιολογείτο η όχι, εφόσον της παρεχόταν ο χρόνος για αποπληρωμή και εφόσον είχε τα τεράστια εισοδήματα. ΄Ομως, η αποστέρηση από την εταιρεία του βασικού της οργανισμού παραγωγής πετρελαίου που ήταν η θυγατρική εταιρεία «Yukanskneftegas» κατέστησε αδύνατη την αποπληρωμή των φόρων και κατ' αυτό τον τρόπο η «Yukos» οδηγήθηκε στην χρεοκοπία. Ο τρόπος με τον οποίο έτυχε χειρισμού το ζήτημα αυτό δείχνει καθαρά ότι δεν επρόκειτο για μια νόμιμη ανάκτηση φόρων αλλά για πολιτικό εκτοπισμό. Η άρνηση του Κρεμλίνου να αποδεχτεί διακανονισμό της πληρωμής των φόρων της εταιρείας δείχνει ότι ο σκοπός του Κρεμλίνου ήταν η καταστροφή της «Yukos» και η αναδιοργάνωση του Ρωσικού τομέα ενεργείας καθώς και μια νέα οικονομική πολιτική. Τον Δεκέμβριο του 2004 κατασχέθηκε η «Yukanskneftegaz», που ήταν η μεγαλύτερη θυγατρική εταιρεία παραγωγής πετρελαίου της «Yukos». Με την απόκτηση της «Yukanskneftegaz» από την κρατική εταιρεία Rosneft το κράτος απέκτησε αποφασιστικό ρόλο στις Ρωσικές πετρελαϊκές επιχειρήσεις. Η υπόθεση εναντίον του καθ' ου η αίτηση αποτελεί άμεση συνέχιση της υπόθεσης «Yukos». Οι κατηγορίες εναντίον του καθ' ου η αίτηση παραλληλίζονται με τις κατηγορίες στις δύο δίκες των αξιωματούχων της «Yukos». Στην πρώτη δίκη των Khodorkovsky και Lebetev κατά τα έτη 2004-05 η κύρια κατηγορία ήταν ισχυριζόμενη φοροδιαφυγή ενώ στη δεύτερη δίκη κατά τα έτη 2009-10 κατηγορήθηκαν για κλοπή πετρελαίου. Πράγματι, η κατηγορία εναντίον του καθ' ου η αίτηση αντικατοπτρίζει την ουσιαστική κατηγορία εναντίον των Khodorkovsky και Lebetev στην δεύτερη τους ποινική δίκη, ότι δηλαδή υποτίμησαν την αξία του πετρελαίου που είχε μεταβιβαστεί σ' αυτούς, ζημιώνοντας κατ' αυτό τον τρόπο την εταιρεία παραγωγής του πετρελαίου. Στην υπό εξέταση υπόθεση το ισχυριζόμενο θύμα είναι η εταιρεία «Tomskneft», ενώ στην υπόθεση των Khodorkovsky και Lebetev το θύμα ήταν η «Yukanskneftegas». Στις δύο εκθέσεις του κάμνει λεπτομερή αναφορά στις υποθέσεις δύο δικηγόρων που είχαν άμεση σχέση με την «Yukos» της Svetlana Bakhmina και του Vasily Aleksanyan, ο οποίος ήταν ο εκεφαλής του νομικού τμήματος της εταιρείας μέχρι το
23. Οι ως άνω υποθέσεις απασχόλησαν και το ΕΔΑΔ. Κατά τον μάρτυρα, οι υποθέσεις αυτές καταδεικνύουν τις παραλείψεις και τα τρωτά σημεία του δικαστικού συστήματος σε υποθέσεις που ενδιαφέρουν από πολιτικής άποψης το κράτος. Μάλιστα στην υπόθεση Aleksanyan η Ρωσική Ομοσπονδία, σύμφωνα με το ΕΔΑΔ παρέλειψε να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της με βάση το άρθρο 34 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, για το λόγο ότι αρνήθηκε να συμμορφωθεί με ενδιάμεσα διατάγματα τα οποία είχαν εκδοθεί από το δικαστήριο για μεταφορά του αιτητή σε ειδική θεραπευτική μονάδα. Οι υποθέσεις αυτές έτυχαν κριτικής ακόμα και από εκπροσώπους του Κρεμλίνου που ασχολούνταν με τα ανθρώπινα δικαιώματα. Υπάρχει επίσης λεπτομερής αναφορά στην «Hermitage Capital Managemt» που μέχρι το 2006 ήταν ο μεγαλύτερος ξένος επενδυτικός οργανισμός στο Ρωσικό χρηματιστήριο. Από το 2006 ο οργανισμός αυτός άρχισε να δέχεται επιθέσεις, οι οποίες κατέληξαν σε αβάσιμες διαδικασίες πτώχευσης εναντίον του Οργανισμού. Ο ιδρυτής του, William Brouder θεωρήθηκε ως απειλή για την εθνική ασφάλεια και δεν του επιτράπη η είσοδος στη Ρωσία. Οι δικηγόροι που εκπροσωπούσαν τον οργανισμό έγιναν στόχος ερευνών και εκφοβισμού από την αστυνομία. Ειδική αναφορά γίνεται στον δικηγόρο του οργανισμού Sergei Magnitsky, ο οποίος συνελήφθη και προφυλακίστηκε. Κατά την διάρκεια της κράτησης του η ήδη κακή κατάσταση της υγείας του επιδεινώθηκε, όμως δεν του παραχωρήθηκε η ιατρική περίθαλψη την οποία είχε ζητήσει. Απεβίωσε στη φυλακή στις 16/4/2009 συνεπεία παγκρεατικής νέκρωσης, η οποία προκλήθηκε από οξύ τοξικολογικό σιόκ (acute toxicological shock). Κατά το μάρτυρα, η υπόθεση εναντίον της «Hermitage Capital», η οποία μπορεί να παραλληλιστεί με την υπόθεση «Yukos», είναι ένα από τα πλέον καταφανή παραδείγματα κατάχρησης του νόμου, του κινδύνου που αντιμετωπίζουν οι δικηγόροι κατά την εκπροσώπηση των πελατών τους και της ανικανότητας, ακόμη και της ανώτατης αρχής στη χώρα να απονείμει δικαιοσύνη. Κατά την αντεξέταση του υποστήριξε ότι ο Putin και η κυβέρνηση του θεωρούσαν τον Khodorkovsky ως πολιτικό αντίπαλο. Για να καταστρέψει τον πολιτικό συναγωνισμό, ο Putin χρησιμοποίησε όλες τις δυνάμεις του κράτους, φτάνοντας μέχρι την κατάχρηση της ανεξαρτησίας των δικαστηρίων. Διευκρίνησε ότι ο Khodorkovsky ουδέποτε είχε διεκδικήσει πολιτικό αξίωμα μέχρι το χρόνο της σύλληψης του. Ερωτώμενος αν γνωρίζει κατά πόσο ο καθ' ου η αίτηση ήταν αναμεμειγμένος στην πολιτική ζωή της Ρωσσίας απάντησε ότι ήταν (ο καθ' ου) μέλος του κομμουνιστικού κόμματος κατά τη Σοβιετική περίοδο. Στα μετασοβιετικά χρόνια δεν ήταν ενεργά αναμεμειγμένος στην πολιτική, ούτε δημοσίευσε δηλώσεις πολιτικού περιεχομένου. ΄Ομως ξόδεψε όλη του τη ζωή στη βιομηχανία πετρελαίου. ΄Ηταν αφοσιωμένος στην ανάπτυξη μιας επιτυχημένης επιχείρησης πετρελαίου. Αξιολόγηση μαρτυρίας. Παρακολούθησα με μεγάλη προσοχή όλους τους μάρτυρες να καταθέτουν ενόρκως στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης. Οι μάρτυρες που παρουσίασαν οι αιτητές θα μπορούσαν να διαχωριστούν σε δύο ενότητες. Στην πρώτη ενότητα περιλαμβάνονται οι μάρτυρες της Κυπριακής Δημοκρατίας ενώ στη δεύτερη ενότητα οι μάρτυρες της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Οι μάρτυρες της πρώτης ενότητας Σ' αυτή την ενότητα συγκαταλέγονται οι ΜΑ1, 2 και
24. Οι ΜΑ1 και 2 άφησαν πολύ καλή εντύπωση στο δικαστήριο. Κρίνονται ως αντικειμενικοί, ανεξάρτητοι και χωρίς κανένα προσωπικό συμφέρον στην έκβαση της υπόθεσης. Ειδικά, όσον αφορά τον ΜΑ2, πέραν του ότι η μαρτυρία του ήταν κατά το πλείστον τυπικής φύσεως, υπήρξε αδιαμφισβήτητη στην ολότητα της. Αναφορικά με την ΜΑ1 έχω ικανοποιηθεί ότι εκτέλεσε πλήρως όλα τα καθήκοντα τα οποία υπάγονται στον τομέα των αρμοδιοτήτων της, που σχετίζονται με την έκδοση της εξουσιοδότησης (τεκμήριο 1) από τον Υπουργό Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να επισημάνω ότι σύμφωνα με τη μαρτυρία της, είχε θέσει υπόψιν των Ρωσικών αρχών τα ζητήματα, τα οποία ήγειραν με την επιστολή τους ημερομηνίας 5/5/2009 οι δικηγόροι του καθ' ου η αίτηση (τεκμήριο 6) πριν την έκδοση της εξουσιοδότησης από τον Υπουργό (τεκμήριο 1). Οι Ρωσικές αρχές σε απάντηση της ως άνω επιστολής απέστειλαν τη δεύτερη δέσμη εγγράφων, πρώτα με τηλεομοιότυπο (τεκμήριο 3) και ακολούθως δια της διπλωματικής οδού (τεκμήριο 3Α). Όπως προκύπτει από τη μαρτυρία της, είχε μελετήσει και είχε υπόψη της την απάντηση των Ρωσικών αρχών στα ζητήματα που είχαν θέσει οι δικηγόροι του καθ' ου η αίτηση, πριν από την έκδοση της εξουσιοδότησης από τον υπουργό. Επισημαίνω ότι σύμφωνα με το περιεχόμενο του εγγράφου «statement of facts» της δεύτερης δέσμης εγγράφων (τεκμήρια 3 και 3Α), στο οποίο έκαμε αναφορά η μάρτυρας, οι Ρωσικές αρχές απέρριψαν τις θέσεις των δικηγόρων του καθ' ου η αίτηση ότι η ποινική δίωξη του βασιζόταν σε πολιτικούς λόγους (political motivation) και ότι είχε απαχθεί στην Κύπρο από πράκτορες των μυστικών Ρωσικών υπηρεσιών (KGB). Ειδικά, όσον αφορά τον ισχυρισμό ότι ο καθ' ου η αίτηση είχε απαχθεί από πράκτορες της KGB, αποδέχομαι ότι η μάρτυρας μετά από αίτημα της, ενημερώθηκε επίσημα με επιστολή της αστυνομικής διεύθυνσης Πάφου ότι η υπόθεση απαγωγής του καθ' ου η αίτηση παρέμεινε ανεξιχνίαστη (βλέπε την επιστολή ημερομηνίας 13/5/2009 της δέσμης εγγράφων - τεκμήριο 5). Την ίδια θετική εντύπωση έχει αφήσει στο δικαστήριο και ο ΜΑ
25. Κρινεται και αυτός ως αντικειμενικός και ανεξάρτητος. Είμαι ικανοποιημένος ότι η από μέρους του διερεύνηση της καταγγελίας του καθ' ου η αίτηση για απαγωγή του, υπήρξε πλήρης και αμερόληπτη. Δεν θα συμφωνούσα με τη θέση της υπεράσπισης, η οποία υπεβλήθη στο μάρτυρα κατά την αντεξέταση του ότι η διερεύνηση που έκαμε ήταν επιλεκτική. Η δέσμη με όλες τις καταθέσεις που λήφθηκαν, η οποία κατατέθηκε μετά από αίτημα της υπεράσπισης (τεκμήριο 10) καταδεικνύει κατά την άποψη μου το εύρος της έρευνας. Η κατάληξη του ότι δεν υπήρχαν πολλά στοιχεία που να υποστηρίζουν τον ισχυρισμό του καθ' ου η αίτηση ότι είχε απαχθεί, γι' αυτό και η υπόθεση παρέμεινε ανεξιχνίαστη, ήταν εύλογη και δικαιολογημένη, με βάση το μαρτυρικό υλικό που περισυνέλεξε. Αποδέχομαι επίσης ως λογικούς και πειστικούς τους λόγους τους οποίους επεξήγησε, για τους οποίους αποκλείστηκε η πιθανότητα να είχε απαχθεί από πράκτορες των Ρωσικών μυστικών υπηρεσιών. Η δεύτερη ενότητα μαρτύρων Πρώτος μάρτυρας της ενότητας αυτής ήταν ο ΜΑ4 (Yalovitsky). ΄Οπως υπήρξε αδιαμφισβήτητο, ο μάρτυρας αυτός είναι ο διευθυντής του τμήματος που ασχολείται με την υποβολή αιτήσεων έκδοσης φυγοδίκων, της Γενικής Εισαγγελείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, τα καθήκοντα του περιορίζονται αποκλειστικά στην εξέταση των εγγράφων τα οποία του διαβιβάζονται από το ανακριτικό τμήμα. Ειδικότερα δε, στο κατά πόσο τα έγγραφα αυτά πληρούν τις προϋποθέσεις, τις οποίες τάσσει η Ευρωπαϊκή σύμβαση για την υποβολή αίτησης έκδοσης φυγοδίκων. Η θέση του ήταν ότι τα έγγραφα, τα οποία στάληκαν στην Κυπριακή Δημοκρατία με τις δύο δέσμες εγγράφων (τεκμήρια 2 και 3Α) πληρούν όλες τις προϋποθέσεις που επιτάσσει η Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την έκδοση φυγοδίκων. Με το ζήτημα όμως αυτό θα ασχοληθώ σε μεταγενέστερο σημείο της απόφασης μου, όταν θα εξετάζω τις προϋποθέσεις που απαιτείται να συντρέχουν για να επιτύχει η αίτηση. Αποδέχομαι τη θέση του ότι η Ρωσική νομοθεσία κατοχυρώνει όλα τα δικαιώματα κατηγορουμένου προσώπου, τα οποία περιέγραψε λεπτομερώς στη μαρτυρία του, όπως αυτά κατοχυρώνονται από διεθνείς συμφωνίες, κατά τρόπο ώστε να τύχει δίκαιης δίκης. Δεν θα μπορούσα όμως να αποδεχτώ τη διαβεβαίωση που έδωσε ότι τα ως άνω δικαιώματα που προβλέπει η Ρωσική νομοθεσία θα τηρηθούν και στην περίπτωση του καθ' ου η αίτηση κατά τρόπο ώστε να τύχει δίκαιης δίκης, σε περίπτωση που εκδοθεί στη Ρωσία. Ο λόγος για τον οποίο δεν αποδέχομαι την ως άνω θέση του, είναι ότι δεν τον θεωρώ ειδικό για να εκφέρει τη γνώμη του επί του συγκεκριμένου θέματος. Επισημαίνω ότι η ως άνω γνώμη του δόθηκε, όταν του ζητήθηκε κατά την κύρια εξέταση του να σχολιάσει τη θέση της υπεράσπισης ότι η υπόθεση εναντίον του καθ' ου η αίτηση εντάσσεται στο πλέγμα των υποθέσεων γνωστών ως «Yukos» γι' αυτό δεν πρόκειται να τύχει δίκαιης δίκης σε περίπτωση που εκδοθεί στη Ρωσική Ομοσπονδία επειδή, κατά τον ισχυρισμό της υπεράσπισης, πίσω από τις διώξεις των αξιωματούχων και γενικά των προσώπων που σχετίζονται με την «Yukos» υπάρχουν πολιτικά κίνητρα. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, η γνώση του για τα γεγονότα της υπόθεσης εναντίον του καθ' ου η αίτηση προέρχεται από μελέτη των εγγράφων, τα οποία του στάληκαν από το ανακριτικό τμήμα. Ο ίδιος δεν έλαβε μέρος στις ανακρίσεις, ούτε και ασχολήθηκε με το ανακριτικό έργο της υπόθεσης. Ούτε με τις ποινικές διώξεις των αξιωματούχων της «Yukos» ασχολήθηκε, ειδικά δε με τις υποθέσεις των Khodorkovsky και Lebetev. Η οποιαδήποτε γνώση του για τις ως άνω υποθέσεις πηγάζει από διάφορα δημοσιεύματα τα οποία έτυχε να διαβάσει. Επισημαίνω ότι δεν γνώριζε πότε καταδικάστηκαν τα ως άνω αναφερόμενα πρόσωπα. Επιπλέον, δεν φαίνεται να έχει κάμει οποιαδήποτε έρευνα ή μελέτη για τις ισχυριζόμενες παραβιάσεις των δικαιωμάτων των ως άνω αναφερομένων αξιωματούχων της εταιρείας «Yukos», είτε κατά τη διάρκεια της προφυλάκισης τους, είτε κατά το στάδιο της δίκης τους. Μάλιστα, σε κάποιες περιπτώσεις στη διάρκεια της αντεξέτασης του, όταν ερωτάτο για τη σχέση της υπόθεσης του καθ' ου η αίτηση με τις υποθέσεις των ως άνω προσώπων, παρέπεμπε στις εκθέσεις των Khaliulin (ΜΑ6) και Soctoev (ΜΑ7) τους οποίους κατονόμασε ως εμπειρογνώμονες. Ενόψει των πιο πάνω, θεωρώ ότι η γνώμη του ότι η υπόθεση του καθ' ου η αίτηση δεν έχει οποιαδήποτε σχέση ή διασύνδεση με τις ποινικές διώξεις εναντίον των αξιωματούχων της «Yukos» δεν είναι γνώμη ειδικού επί του συγκεκριμένου ζητήματος και ως εκ τούτου δεν μπορεί να έχει οποιαδήποτε βαρύτητα. Ως μη αποδεκτός κρίνεται και ο λόγος, τον οποίον έδωσε, για τον οποίο η υπόθεση εναντίον του καθ' ου η αίτηση δεν συνδέεται με τις ποινικές διώξεις των ως άνω αναφερομένων αξιωματούχων της Yukos. Επισημαίνω ότι ο κύριος λόγος τον οποίο προέβαλε ήταν ότι σε κανένα από τα έγγραφα που μελέτησε αναφέρεται ότι ο καθ' ου η αίτηση είχε οποιαδήποτε σχέση με τα πρόσωπα τα οποία συνδέονταν είτε με εργασιακή ή με οποιαδήποτε άλλης μορφής σχέση με την εταιρεία «Yukos». Για τους λόγους που προσπάθησα να επεξηγήσω πιο πάνω, καταλήγω ότι οι εγγυήσεις, τις οποίες διαβεβαίωσε ότι θα παρέχει στον καθ' ου η αίτηση η Ρωσική Ομοσπονδία κατά τρόπο ώστε να τύχει δίκαιης δίκης δεν μπορούν να έχουν οποιαδήποτε βαρύτητα. Η μαρτυρία του ΜΑ
26. Ο μάρτυρας αυτός ήταν αρχικά μέλος της ανακριτικής ομάδας που ασχολείτο με τη διερεύνηση της υπόθεσης εναντίον των μελών της οργανωμένης ομάδας, συμπεριλαμβανομένου του καθ' ου η αίτηση και από την 10/2/2010 τέθηκε επικεφαλής της ανακριτικής ομάδας και είχε αναλάβει προσωπικά την υπόθεση. Δυστυχώς δεν ήρθε στο δικαστήριο με καθαρά χέρια. Η εντύπωση που αποκόμισα μελετώντας προσεκτικά τη μαρτυρία του είναι ότι προσπάθησε να αποκρύψει από το δικαστήριο σημαντικά γεγονότα, τα οποία θα ήταν επιζήμια για την υπόθεση της Ρωσικής Ομοσπονδίας εναντίον του καθ' ου η αίτηση. Αμέσως πιο κάτω θα προσπαθήσω να δικαιολογήσω λεπτομερώς την ως άνω κρίση μου: Ένας από τους βασικούς άξονες της μαρτυρίας του ήταν ότι ο εξάδελφος του καθ' ου η αίτηση Sergey Shimkevich, ο οποίος είχε δημιουργήσει την ισχυριζόμενη οργανωμένη εγκληματική ομάδα, καταχρώμενος των εξουσιών που του είχαν παραχωρηθεί σε σχέση με τη διαχείριση της περιουσίας της πετρελαϊκής εταιρείας «Tomskneft» υπέγραψε τις δύο συμφωνίες πώλησης πετρελαίου προς την εταιρεία του καθ' ου η αίτηση, καθ' υπέρβαση της εξουσιοδότησης που του είχε δοθεί από τον πρόεδρο της μητρικής εταιρείας «ZAO YUKOS E.P.». ΄Οπως ισχυρίστηκε, οι οδηγίες που είχαν δοθεί στον Sergey από τον Πρόεδρο της ως άνω εταιρείας δεν του επέτρεπαν να πωλεί πετρέλαιο στην εταιρεία «Rekma» για το λόγο ότι ήταν ανταγωνιστική εταιρεία. Κατ' επέκταση τα συμβόλαια πώλησης πετρελαίου που υπογράφηκαν με την εταιρεία του καθ' ου η αίτηση δεν ήταν νόμιμα. Ο αποκλειστικός λόγος της υπογραφής τους ήταν για να κλαπεί το πετρέλαιο από την εταιρεία «Tomskneft» και να περάσει στην ιδιοκτησία της εταιρείας του καθ' ου η αίτηση. Το ότι ο Sergey ενεργούσε βάσει εξουσιοδοτήσεων σε σχέση με τη διαχείριση της περιουσίας της «Tomskneft» υποστηρίζεται από το περιεχόμενο της επιστολής του Προέδρου της μητρικής εταιρεία «Yukos Ε.Ρ.» ημερομηνίας 1/2/2006 η οποία περιλαμβάνεται στη δεύτερη δέσμη των εγγράφων τα οποία στάληκαν από τη Ρωσική Ομοσπονδία (τεκμήρια 3 και 3Α). Επισημαίνω ότι στην επιστολή αυτή γίνεται μεταξύ άλλων αναφορά σε ανάκληση όλων των εξουσιοδοτήσεων που είχαν δοθεί στον Sergey από την εταιρεία «Tomskneft». ΄Ομως, ούτε το έγγραφο με τις οδηγίες του Προέδρου της εταιρείας ZAO "Yukos" E.P. ούτε και οι γραπτές εξουσιοδοτήσεις για τη διαχείριση της περιουσίας της εταιρείας «Tomskneft» που παραχωρήθηκαν προς τον Sergey παρουσιάστηκαν στο δικαστήριο, παρά το ότι επρόκειτο για ουσιώδη κατά την άποψη μου έγγραφα, από τα οποία θα μπορούσε να διαφανεί το παράνομο των ενεργειών του Sergey. Λογικά θα ανέμενα ότι τα ως άνω περιγραφόμενα έγγραφα θα παρουσιάζονταν από το μάρτυρα αυτό στο δικαστήριο κατά τρόπο ώστε να δώσουν βάση στους ισχυρισμούς του ότι ο Sergey δεν είχε το δικαίωμα να πωλήσει πετρέλαιο στην εταιρεία του καθ' ου η αίτηση. Ούτε και οι συμφωνίες που υπογράφηκαν με την εταιρεία του καθ' ου η αίτηση παρουσιάστηκαν στο δικαστήριο, με αποτέλεσμα ο ισχυρισμός του μάρτυρα ότι οι όροι των συμφωνιών αυτών παραβίαζαν τις οδηγίες και τις εντολές που είχαν δοθεί προς τον Sergey, να μην βρίσκει έρεισμα. Ειδικά θα πρέπει να επισημάνω ότι μία από τις θέσεις του, την οποία υποστήριξε έντονα ήταν ότι παραβιαζόταν το χρονοδιάγραμμα των 30 ημερών για αποπληρωμή από την εταιρεία του καθ' ου η αίτηση του πετρελαίου που αγόραζε από την «Tomskneft» και αντί των 30 ημερών ο Sergey της παραχωρούσε 60 ημέρες για να αποπληρώσει. Κανένα από τα ως άνω έγγραφα περιλαμβάνονται στις δύο δέσμες με τα έγγραφα που στάληκαν από τη Ρωσική Ομοσπονδία. Δεν διαφεύγει της προσοχής μου ότι το έργο του δικαστηρίου στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας δεν είναι να αποφασίσει για την ενοχή ή την αθωότητα του καθ' ου η αίτηση ούτε και αξιολογεί σε βάθος τη μαρτυρία για να καταλήξει σε ευρήματα (βλέπε Αναφορικά με την αίτηση του Serge Efimov