Συνεργατικό Ταμιευτήριο Αμμοχώστου ΛΤΔ ν. Κυριάκος Ευθυμιάδης, Αρ. Αγωγής: 1145/2009, 23 Απριλίου, 2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2012:A107 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Λ. Δημητριάδου - Ανδρέου, Α. Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 1145/2009 Μεταξύ: Συνεργατικό Ταμιευτήριο Αμμοχώστου ΛΤΔ Ενάγοντες και Κυριάκος Ευθυμιάδης, Λάρνακα Εναγόμενος Αίτηση ημερομηνίας 19.3.12 για διόρθωση της απόφασης Ημερομηνία:23 Απριλίου,
- Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές/Ενάγοντες: κος Γ. Ματσάγγος για Νέστoρα Νικηφόρου. Για Καθ΄ου η Αίτηση/Εναγόμενο: κος A. Παστός. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα Αίτηση οι Ενάγοντες/Αιτητές αξιώνουν τα εξής: Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου δια του οποίου να τροποποιείται η απόφαση του Δικαστηρίου που εκδόθηκε στις 16.12.10[1] ώστε να προστίθεται ενδιάμεσα της παραγράφου 3 και της παραγράφου 4 της aπόφασης του Δικαστηρίου, παράγραφος η οποία θα αναφέρει τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο τούτο δια του παρόντος διατάττει την εκποίηση της Υποθήκης υπ' αριθμό 4033/2005 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας εναντίον του Εναγομένου και την πώληση του ακινήτου δια δημοσίου πλειστηριασμού, το δε προϊόν της πωλήσεως ταύτης να διατεθεί έναντι και/ή προς εξόφλησιν της ως άνω απαιτήσεως των Εναγόντων και των εξόδων της παρούσας αγωγής, οιονδήποτε υπόλοιπο να επιστραφεί στον Εναγόμενο.» Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου δια του οποίου να τροποποιείται η απόφαση του Δικαστηρίου που εκδόθηκε στις 16/12/2010[2] ώστε να διαγράφει από τους Κανόνες του Δικαστηρίου που περιλαμβάνονται στην απόφαση η πρόταση «και την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος ως η παράγραφος 21Γ της Έκθεσης Απαιτήσεως». ΑΙΤΗΣΗ ΚΑΙ ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΤΗΝ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ Η Αίτηση βασίζεται στη Δ.25 θ.θ.1,5 και 6, Δ.48, θ.1 και 2, Δ.39, Δ.64, θ.θ.1 και 2 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται δε από ένορκη δήλωση της Αθανασίας Γρηγορίου γραμματέα στο γραφείο του δικηγόρου των Εναγόντων/Αιτητών στην οποία αναφέρονται, όπως μπορώ να συνοψίσω, τα ακόλουθα: § Στις 16/12/11 εκδόθηκε εκ συμφώνου απόφαση εναντίον του Εναγομένου. § Κατά την ημέρα έκδοσης της απόφασης ο Δικηγόρος των Εναγόντων κ. Νέστορας Νικηφόρου εκ παραδρομής δεν ανέφερε στο Δικαστήριο ότι αιτείται διάταγμα για εκποίηση της υποθήκης υπ' αριθμό Υ4033/2005 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας επί του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 5330, ημερ. 20/08/1985, Φ/ΣΧ XL41, τεμάχιο 304, χωράφι, στη Λάρνακα, Μοσφιλωτή, τοποθεσία Μάντρες, το όλο μερίδιο. § Το συγκεκριμένο διάταγμα περιλαμβανόταν στο αιτητικό της Έκθεσης Απαίτησης και είχε συμφωνηθεί και από τις δύο πλευρές αλλά εκ παραδρομής δεν το αιτήθηκε ο δικηγόρος των Εναγόντων με αποτέλεσμα να μην δηλωθεί ορθώς η πρόθεση των μερών όταν δηλώθηκε η απόφαση ενώπιον του Δικαστηρίου από τους δικηγόρους. § Συγκεκριμένα η πρόθεση των μερών ήταν να εκδοθεί διάταγμα για εκποίηση της Υποθήκης με αρ. Υ4033/2005 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας επί του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 5330, ημερ. 20/08/1985, Φ/ΣΧ XL41, τεμάχιο 304, χωράφι στη Λάρνακα, Μοσφιλωτή, τοποθεσία Μάνδρες. § Εκ παραδρομής κατά την δήλωση της απόφασης αναφέρθηκε από τους δικηγόρους των διαδίκων η έκδοση διατάγματος ως η παράγραφος 21Γ της Έκθεσης Απαίτησης. Είναι ξεκάθαρο ότι λέχθηκε λόγω λάθους αφού δεν υπάρχει παράγραφος 21Γ. Εκείνο που πραγματικά ήθελαν να δηλώσουν οι δικηγόροι των διαδίκων ήταν την έκδοση διατάγματος εκποίησης της Υποθήκης Υ4033/2005 ως η παράγραφος 22Γ της Έκθεσης Απαίτησης. § Ως εκ τούτου πρέπει να διαγραφεί από τον Κανόνα του Δικαστηρίου που περιλαμβάνεται στην απόφαση η πρόταση «και την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος ως η παράγραφος 21Γ της Έκθεσης Απαίτησης» η οποία εκ παραδρομής αναφέρθηκε από τους δικηγόρους των διαδίκων στον Κανόνα Δικαστηρίου. § Οι πιο πάνω τροποποιήσεις είναι αναγκαίες για τη σωστή παράθεση της πρόθεσης των μερών και πρόκειται για λάθος που πηγάζει από τυχαία αβλεψία ή τυχαία διολίσθηση του δικηγόρου των Εναγόντων. ΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΜΕΡΩΝ Ο κος Γ. Ματσάγγος εκ μέρους των Αιτητών/Εναγόντων, αφού αναφέρθηκε στα σχετικά με την υπό κρίση αίτηση γεγονότα, τόνισε ότι στην προκειμένη περίπτωση υπήρξε παράλειψη και/ή απροσεξία των δικηγόρων εφόσον το διάταγμα για εκποίηση της υποθήκης που αναφέρεται στην παράγραφο 22Γ της Έκθεσης Απαίτησης και είχε συμφωνηθεί και από τις δύο πλευρές να εκδοθεί δεν το αιτήθηκε ο δικηγόρος των Εναγόντων με αποτέλεσμα να μην δηλωθεί ορθώς η πρόθεση των μερών όταν δηλώθηκε η απόφαση ενώπιον του Δικαστηρίου από τους δικηγόρους. Περαιτέρω τόνισε ότι εκ παραδρομής και λάθους κατά την έκδοση της απόφασης ζητήθηκε από τους δικηγόρους των διαδίκων η έκδοση διατάγματος ως η παράγραφος 21Γ της Έκθεσης Απαιτήσης, ενώ εκείνο που πραγματικά ήθελαν να δηλώσουν ήταν την έκδοση διατάγματος ως η παράγραφος 22Γ της Έκθεσης Απαίτησης. Ο κος Παστός εκ μέρους του Εναγομένου/Καθ'ου η Αίτηση δήλωσε ότι δεν έχει ένσταση στην έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων χωρίς, ωστόσο, να τοποθετείται στη νομική πτυχή του θέματος. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η υπό κρίση Αίτηση, βασικά, στηρίζεται στη Δ.25,θ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία έχει ως εξής: «Clerical mistakes in judgments or orders or errors arising therein from any accidental slip or omission, may at any time be corrected by the Court or a Judge on application without an appeal.» Δυνατότητα εφαρμογής της Δ.25,θ.6 υφίσταται όταν υπάρχει γραμματικό λάθος ή λάθος που προκύπτει από τυχαία διολίσθηση ή παράλειψη. Σύμφωνα με τη Δ.25,θ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία είναι ουσιαστικά πανομοιότυπη με την παλιά αγγλική Δ.28, θ. 11, το Δικαστήριο έχει εξουσία διόρθωσης τόσο γραμματικών λαθών, σε αποφάσεις ή διατάγματα των Δικαστηρίων, όσο και λαθών που πηγάζουν από τυχαία αβλεψία (accidental slip) ή παράλειψη. Η εξουσία, δηλαδή, για διόρθωση απόφασης, από το ίδιο το Δικαστήριο που την εξέδωσε, περιορίζεται σε γραμματικά λάθη και παραλείψεις και έχει ως αντικείμενο την προσαρμογή ενός ατελούς κειμένου (απόφασης ή διατάγματος) στην έκδηλη, κατά τα άλλα, πρόθεση του Δικαστηρίου[3]. Γραμματικό λάθος είναι λάθος στη διατύπωση και όχι στον προσδιορισμό της ουσίας της πρότασης. Γραμματικά λάθη προκύπτουν οποτεδήποτε το Δικαστήριο παραλείπει ή αποτυγχάνει να δώσει σωστή λεκτική έκφραση στις εμφανείς προθέσεις του[4]. Δεν είναι δυνατή η διόρθωση νομικού σφάλματος το οποίο διαφαίνεται στην απόφαση μέσω της διαδικασίας που καθορίζεται στη Δ.25,θ.
- Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Ευαγγελίδης ν. Aegeas Navigation Ltd κ.ά.
(2003)1 (A.A.Δ.) 1293: «Στην παρούσα περίπτωση η απόφαση είναι σαφής ως προς την πρόθεση του Δικαστηρίου να επιδικάσει νόμιμο τόκο και συνεπώς δεν υπάρχει γραμματικό λάθος. Ουσιαστικά επιδιώκεται όχι η διόρθωση γραμματικού λάθους, παράλειψης ή τυχαίας διολίσθησης στη διατύπωση της απόφασης, αλλά η διόρθωση κατ΄ ισχυρισμόν νομικού σφάλματος το οποίο κατά τον Αιτητή διαφαίνεται στην απόφαση. Αξιώνεται ουσιαστικά, όπως και στην περίπτωση Γεωργίου ν. Κυπριακών Αερογραμμών Λτδ (ανωτέρω), η αναθεώρηση προηγούμενης τελεσίδικης απόφασης του Δικαστηρίου, πράγμα ανέφικτο. Ακόμα κι΄ αν υποτεθεί ότι βρισκόμαστε ενώπιον νομικού σφάλματος η διόρθωσή του δεν είναι δυνατή με την παρούσα διαδικασία (βλέπε Αγαθοκλέους ν. ΕΔΑΞΥΛ Λτδ κ.ά.,
(1997)1 ΑΑΔ 302).» Στην υπόθεση E.G. Falekkos Ltd v. Reana Manufacturers Ltd
(1999)1 ΑΑΔ 443 λέχθηκε ότι τα λάθη ή παραλείψεις που καλύπτονται από τη Δ.25,θ.6 έχουν αναφορά στη διατύπωση και όχι στην ουσία της απόφασης και ότι οι προβλεπόμενες διορθώσεις επιδιώκουν να την εναρμονίσουν με την πραγματική πρόθεση της. Στην αγγλική υπόθεση Bright v. Seller
(1904)1 KB έχει λεχθεί ότι το σφάλμα πρέπει να είναι σφάλμα στην έκφραση της προφανούς πρόθεσης του Δικαστηρίου και ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να διορθώσει δικό του σφάλμα σε θέμα Νόμου ή άλλως πως παρόλο ότι είναι σαφές στην όψη της απόφασης. Στην υπόθεση Ε. Φιλίππου Λτδ ν. Compass Insurance Co. Ltd
(1989)1 ΑAΔ (Ε) 664 στη σελ. 668 υπογραμμίσθηκε ότι: «Γραμματικό είναι το λάθος το οποίο ανάγεται αποκλειστικά στην διατύπωση σε αντίθεση με την διαμόρφωση των θέσεων του διαδίκου και αποβλέπει στον εναρμονισμό του λόγου με την έκδηλη πρόθεση.» Η άποψη αυτή βεβαιώνεται και στην υπόθεση Sofocli v. Leonidou
(1988)1 C.L.R. 583, στην οποία ο Δικαστής Πικής (όπως ήταν τότε), δίδοντας την απόφαση του Δικαστηρίου παρατήρησε τα ακόλουθα στη σελ. 587: «.the case law is consistent in stressing that the powers of the Court under r.6 of Ord. 25 are confined to the correction of clerical mistakes and errors arising from accidental slips or omissions. The inherent power of the Court to correct errors or omissions is again limited to errors owing to failure to give expression in the order or judgment to the manifest intention of the Court.» Όπως υπεδείχθη από το Δικαστή Πική (ως ήτο τότε) στην υπόθεση Koumi v. Republic
(1987)3 C.L.R. 1519 στη σελ. 1522, μετά από αναφορά και στην αντίστοιχη αγγλική νομολογία: «A clerical error in this context is one arising from failure on the part of the framer to give effect by the employment of the appropriate word or phrase to his objectively manifest intention.» Στην υπόθεση Craigmyle v. Inchcape [1942] Ch. 394 ο συνήγορος του Αιτητή δεν είχε ζητήσει τη συμπερίληψη στην απόφαση προηγηθέντων εξόδων του με αποτέλεσμα και να μην καταγραφούν στην απόφαση. Ήταν η θέση του δικηγόρου στην Αίτηση για τροποποίηση της απόφασης πως το λάθος στην απόφαση του Δικαστηρίου οφειλόταν στην εκ παραδρομής παράλειψη του συνηγόρου να ζητήσει τα έξοδα και ότι, ως εκ τούτου, το Δικαστήριο είχε εξουσία δυνάμει της O.28, r.11 να το διορθώσει. Καθώς εάν η απόφαση εξέφραζε ορθά την πρόθεση του Δικαστηρίου τότε δεν θα τροποποιείτο κατ' εφαρμογή της πιο πάνω διαταγής εφόσον, όμως, δεν έγινε αναφορά στα έξοδα το Δικαστήριο δεν έστρεψε την προσοχή του σε αυτά με αποτέλεσμα να μην εκδώσει - όπως θα έπραττε αν γνώριζε σχετικά - ανάλογη διαταγή[5]. Ο Δικαστής Morton J. αφού στηρίχθηκε στις αποφάσεις Fritz v. Hobson 14 Ch. D. 542 και Chessum & Sons v. Gordon
(1901)1 QB 694 ανέφερε τα εξής: «I have had cited to me cases where the omissions arose by a slip on the part of counsel, on the part of a solicitor, and on the part of a party to the action. Having regard to those authorities, I am satisfied that I can make the order asked for under the provisions of O.ΧΧVIII., r.
- It is true that when the case was before me, I made the order which I intended to make in regard to the costs for which I was asked to make provision, but there was an accidental omission on the part of counsel, and I did not make the order which I would have made if that accidental omission had not occurred. I am glad to find it possible to give this construction to the rule, as I think it is a rule οf great convenience, and in the present case real hardship would have resulted it I had not felt able to make the order asked for on this motion.». Στην υπόθεση Fritz v. Hobson (ανωτέρω) ο δικηγόρος του Αιτητή παρέλειψε να ζητήσει τα έξοδα συγκεκριμένης αναβολής και, συνεπακόλουθα, δεν έγινε σχετική πρόβλεψη στη διαταγή του Δικαστηρίου. Ο Αιτητής αποτάθηκε στο Δικαστήριο ζητώντας τροποποίηση και/ή διόρθωση της απόφασης ούτως ώστε να δοθούν τα έξοδα. Στηρίχθηκε, μεταξύ άλλων, στο Ο.ΧL.I.Α. το οποίο ήταν πανομοιότυπο με το μετέπειτα O.28, r.
- Ο αντίδικος δικηγόρος κατά την εξέταση του ζητήματος εισηγήθηκε ότι η πιο πάνω διαταγή δεν εφαρμόζεται καθότι δεν επρόκειτο περί τυχαίας διολίσθησης ή παράλειψης. Τόνισε δε ότι οι λέξεις αυτές έχουν τη σημασία της διολίσθησης ή παράλειψης να συμπεριληφθεί στην Απόφαση κάτι το οποίο όντως το Δικαστήριο διέταξε να γίνει και ότι δεν εφαρμόζετο στις περιπτώσεις τυχαίας παράλειψης εκ μέρους των δικηγόρων να το ζητήσουν και ότι δεν δίδετο δικαίωμα στο Δικαστήριο να παράσχει κάτι το οποίο δεν ήταν υπόχρεο να παράσχει[6]. Ο Δικαστής Fry J. δεν συμμερίστηκε την προσέγγιση του αντίδικου δικηγόρου. Κατέληξε ότι μπορούσε δυνάμει του Order 41A να τροποποιήσει την εκδοθείσα απόφαση. Παραθέτω πιο κάτω το σκεπτικό επί του οποίου βάσισε την κατάληξή του: «In my view the error in the present case has arisen from the accidental omission of counsel to call my attention to the adjourned motion when I pronounced my judgment, an omission very natural at a time when counsel's attention was directed to matters of greater importance. In substance the motion was before me at the trial, for my attention was called to the affidavits made upon it. I recollect quite enough of what took place, and I am confirmed in my recollection by the notes which I made at the time, to know that all the affidavits upon the motion were in substance before me at the trial, and that the various witnesses who made those affidavits were examined in the course of the proceedings. On this ground, therefore, I think I have jurisdiction to make the order.» Η υπόθεση Chessum & Sons v. Gordon (ανωτέρω) αφορούσε και αυτή περίπτωση όπου ο δικηγόρος του Αιτητή είχε παραλείψει να ζητήσει συγκεκριμένα έξοδα και υπεβλήθη Αίτηση για τροποποίηση της εκδοθείσας απόφασης δυνάμει του O.28,r.
- Ο Δικαστής Day J. αποδέχτηκε το αίτημα και εναντίον της απόφασης του ασκήθηκε έφεση στην οποία επιβεβαίωσε η εν λόγω απόφαση. Όπως τονίσθηκε από το Δικαστή A. L. Smith M.R.: «There can be no doubt that according to the justice of the case the plaintiffs ought to be paid this sum or whatever may be allowed as a proper sum upon taxation. It is satisfactory to know that no technical rule stands in the way of the Court making an order to that effect.» ΕΞΕΤΑΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ Εξετάζοντας τα γεγονότα της Αίτησης διαπιστώνεται εν πρώτοις ότι η αιτούμενη τροποποίηση συνάδει απόλυτα με τις δικογραφημένες θέσεις και αξιώσεις των Εναγόντων όπως αυτές καταγράφονται στην Έκθεση Απαίτησης. Ακόμη διαπιστώνεται ότι η αναφορά στην παρα.21Γ της Έκθεσης Απαίτησης είναι πασιφανώς αποτέλεσμα λάθους και/ή παραδρομής από μέρους του συνηγόρου των Εναγόντων εφόσον στην Έκθεση Απαίτησης δεν υπάρχει παράγραφος 21(Γ). Περαιτέρω διαπιστώνεται ότι το όλο ζήτημα προέκυψε από έκδηλα τυχαία διολίσθηση και εκ παραδρομής παράλειψη των συνηγόρων των διαδίκων να ζητήσουν την αποτύπωση στην απόφαση αυτού που τα διάδικα μέρη είχαν συμφωνήσει να δηλώσουν. Συγκεκριμένα την έκδοση διατάγματος για την εκποίηση της Υποθήκης Υ4033/05 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας επί του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 5330, ημερ. 20/08/1985 Φ/ΣΧ XL41, τεμάχιο 304, χωράφι στη Λάρνακα, Μοσφιλωτή, τοποθεσία Μάνδρες το όλο μερίδιο, η οποία θεραπεία περιλαμβάνεται στην παράγραφο 22(Γ) της Έκθεσης Απαίτησης. Είναι για το λόγο αυτό και μόνο που το Δικαστήριο δεν εξέδωσε ανάλογη απόφαση την οποία και θα εξέδιδε αν η ανωτέρω διολίσθηση δεν λάμβανε χώρα. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Κατ΄ακολουθίαν των πιο πάνω θεωρώ ότι δικαιολογείται η έγκριση του αιτήματος των Εναγόντων και, συνεπώς, εκδίδεται Διάταγμα δια του οποίου να τροποποιείται η Απόφαση του Δικαστηρίου που εκδόθηκε στις 16/12/2011 ώστε να προστίθεται η έκδοση Διατάγματος ως η παράγραφος 22(Γ) της Έκθεσης Απαίτησης και να διαγράφεται από την τελευταία παράγραφο της Απόφασης η φράση «και την έκδοση αιτούμενου διατάγματος ως η παράγραφος 21Γ». Ως αποτέλεσμα η συνταγμένη απόφαση (drawn up judgment) να επανασυνταχθεί ανάλογα όταν και εάν ζητηθεί από τους Ενάγοντες. Υπό τα δεδομένα της παρούσας Αίτησης και δεδομένου ότι δεν έχουν ζητηθεί έξοδα από καμία πλευρά δεν θα εκδοθεί οποιαδήποτε διαταγή ως προς αυτά. (Υπ.) .................. Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον: Πρωτοκολλητής /ΛΗ [1] Εκ λάθους αναφέρεται η πιο πάνω ημερομηνία ενώ η ορθή ημερομηνία είναι 16.12.
- [2] Εκ λάθους αναφέρεται η πιο πάνω ημερομηνία ενώ η ορθή ημερομηνία είναι 16.12.
- [3] Δέστε Σιβιτανίδης ν. Χαραλάμπους
(1993)1 ΑΑΔ 179 και Μ. Μονιάτη & Υιοί Λτδ ν. Γεώργιος Νεοφύτου Πολ. ΄Εφεση 254/06, ημερ. 20.5.2009. [4] Δέστε Koumi v. Republic
(1987)3 CLR 1519, Ε. Φιλίππου Λτδ ν. Compas Insurance
(1989)1 ΑΑΔ (Ε) 664 και Ειρήνη Γεωργίου ν. Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ
(1999)1 ΑΑΔ
- [5] «The error in the order made by Morton J. was due to the accidental omission of counsel to ask for these costs, and there is, therefore, power to correct the error under O.XXVIII, r.
- If the order made correctly expressed the intention of the court, it could not be altered under this rule, but these costs were not referred to and the court did not direct its attention to them.» [6] «Order 41A does not apply. This is not an accidental slip or omission. Those words mean only an accidental slip or omission to embody in the order something which the Court in fact ordered to be done; they do not apply to an accidental omission of counsel of solicitor to ask for, or for the Court to provide for, something which ought to have been provided for.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο