ΓΙΩΡΓΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ν. ΑΝΔΡΕΑ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ, Αρ. Αγωγής 596/09, 27/4/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2012:A121 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ. Ενώπιον:- Λ. Μουγή, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 596/09 Μεταξύ: ΓΙΩΡΓΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ Ενάγοντα -και- ΑΝΔΡΕΑ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Εναγομένου Ημερομηνία: 27 Απριλίου
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον ενάγοντα: Η κα Νέδα Ηροδότου. Για τον εναγόμενο: Ο κ. Σάββας Αγγελίδης. Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την αγωγή του ο ενάγοντας αξιώνει από τον εναγόμενο το ποσό των €10476 πλέον νόμιμους τόκους για απώλεια και ζημιά που υπέστη όταν στις 13/1/09 και ενώ ο ενάγων βρισκόταν στο χωριό Δράπια περιοχή Λευκάρων της Επαρχίας Λάρνακας με τον σκύλο του, ο εναγόμενος ο οποίος βρισκόταν και αυτός στην ίδια περιοχή, χωρίς εύλογη αιτία και/ή παράνομα και/ή απρόκλητα πυροβόλησε και σκότωσε τον σκύλο του ενάγοντα. Η ζημιά του ενάγοντα που ως έχει αναφερθεί ανέρχεται σε €10476 συνίσταται στα κάτωθι: (α) Αγορά €340 (ΛΚ200) (β) Κτηνιατρική περίθαλψη €136 (ΛΚ80) (γ) Φροντίδα σίτιση κτλ 83 ευρώ €4000 (ΛΚ2341) Έκαστος μήνας x 48μήκος (δ) Αξία αρσενικού εκπαιδευμένου Κυνηγετικού σκύλου ράτσας Βeacle Rex €6000 --------- €10476 O εναγόμενος με την υπεράσπιση του αρνείται την αξίωση του ενάγοντα ισχυριζόμενος ότι ο ίδιος είναι ιδιοκτήτης φάρμας και ασχολείται με την εκτροφή συγκεκριμένου είδους κότας για την παραγωγή αυγών ελευθέρας βοσκής και που βρίσκεται στο χωριό Δράπια περιοχής Οράς, περιοχή η οποία είναι απαγορευμένη περιοχή κυνηγίου και δεν επιτρέπεται η άσκηση κυνηγετικών σκύλων. Ισχυρίζεται περαιτέρω ο εναγόμενος ότι στις 13/1/09 ο σκύλος του ενάγοντα μπήκε στην φάρμα του, επιτέθηκε στις κότες με αποτέλεσμα να σκοτώσει 4 από αυτές ενώ 873 ξέφυγαν από τον περιφραγμένο χώρο και ουδέποτε επέστρεψαν πίσω. Ο εναγόμενος προσπάθησε να απομακρύνει τον σκύλο χωρίς όμως αποτέλεσμα και έτσι αναγκάστηκε ως ο ίδιος ισχυρίζεται να πάρει το κυνηγετικό όπλο του που ήταν στην οικία του και πυροβόλησε στον αέρα με την ελπίδα ότι ο σκύλος θα εγκαταλείψει την φάρμα. Αντί αυτού όμως ο σκύλος του επιτέθηκε και μη έχοντας άλλη επιλογή τον πυροβόλησε. Ο εναγόμενος στην υπεράσπιση του ισχυρίζεται επίσης ότι ο ενάγοντας ως κάτοχος του σκύλου απέτυχε να τον αποτρέψει και/ή να λάβει τα αναγκαία μέτρα και/ή να τον περιορίζει και/ή να τον ελέγχει με αποτέλεσμα ο σκύλος να εισέλθει στην φάρμα και να προκαλέσει ζημιά που αναλύεται ως ακολούθως: α. Αγορά 873 κοτών της μιας ημέρας προς €1.62 έκαστη €14145,26 β. Απώλεια 4 κοτών €20 έκαστη 80.- γ. Απώλεια πώλησης αυγών για περίοδο 7 μηνών προς 75 δωδεκάδες την ημέρα και €2 η δωδεκάδα (213 ημέρες) 31,950.- δ. Αφαιρούνται τα έξοδα για την τροφή και φροντίδα των 873 κοτών προς €1.500 το μήνα για 7 μήνες - 10.500 --------- €22.944,26 Ενόψει των πιο πάνω και της ισχυριζόμενης αμέλειας του ενάγοντα ο εναγόμενος αξιώνει ανταπαιτητικώς το ποσό των €22,944.26 για τη ζημιά και τα έξοδα που υπέστη και γενικές αποζημιώσεις για την απώλεια παραγωγής και πώλησης αυγών. Ο ενάγοντας με την απάντηση στην υπεράσπιση και υπεράσπιση στην ανταπαίτηση αρνείται και απορρίπτει τις θέσεις και ισχυρισμούς του εναγόμενου και ισχυρίζεται περαιτέρω ότι ο εναγόμενος παρέλειψε να έχει τις κότες του σε περιφραγμένο και ασφαλές μέρος και γενικά ήταν αμελής. Για την πλευρά του ενάγοντα κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου 4 συνολικά μάρτυρες περιλαμβανομένου και του ίδιου του ενάγοντα και από πλευράς εναγόμενου 2 μάρτυρες περιλαμβανομένου και του ίδιου. Κατατέθηκαν δε 11 συνολικά τεκμήρια και ένα τεκμήριο προς Αναγνώριση χωρίς ουδέποτε αυτό να καταστεί τεκμήριο με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατό να ληφθεί υπόψη στο σύνολο του μαρτυρικού υλικού. Η Φωτεινή Λάρκου (Μ.Ε.1) Πρωτοκολλητής στο ποινικό τμήμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας η οποία και δεν αντεξετάστηκε κατέθεσε πιστό αντίγραφο του κατηγορητηρίου της ποινικής υπόθεσης με αριθμό 11218/09, τεκ.1, όπου ο εναγόμενος ως κατηγορούμενος αντιμετώπιζε πέντε συνολικά κατηγορίες στις οποίες 4 παραδέχθηκε ενοχή ενώ η 5η κατηγορία αποσύρθηκε. Κατάθεσε επίσης πιστό αντίγραφο του πρακτικού του Δικαστηρίου ημερ. 11/11/09, τεκ.2, όπου αναφέρονται τα γεγονότα που λέχθηκαν μετά την παραδοχή του εναγόμενου στις κατηγορίες στην υπόθεση 11218/09 ως επίσης και οι ποινές που επιβλήθηκαν. Επόμενος μάρτυρας για την υπόθεση του ενάγοντα ήταν ο Αστ. 2006 Κ.Κυριάκου (Μ.Ε.2) ο οποίος ήταν το άτομο που μετέβηκε στην Δράπια μετά από την καταγγελία που έλαβε από τον ενάγοντα ότι πυροβολήθηκε ο σκύλος του. Ο εν λόγω μάρτυρας δημιούργησε πολύ καλή εντύπωση στο Δικαστήριο και δεν έχω οιανδήποτε αμφιβολία ότι ήταν μάρτυρας της αλήθειας. Κατά την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία του παρουσίασε τις γραπτές καταθέσεις, τεκ.3 και 6 που έλαβε από τον εναγόμενο ως επίσης και την δική του κατάθεση, τεκ.
- Κατάθεσε επίσης δέσμη φωτογραφιών, τεκ.5, που εμφανίζουν τον νεκρό σκύλο και τις γραπτές καταθέσεις του ενάγοντα (Μ.Ε.3) και του Χρίστου Λουκά (Μ.Ε.4), τεκ.7 και 8 αντίστοιχα. Κατά την ενώπιον του Δικαστηρίου παρουσία του ανάφερε ότι μετέβηκε στο χώρο της φάρμας μαζί με συνάδελφο του όπου ο χώρος ήταν ανοικτός και οποιοσδήποτε θα μπορούσε να πάει εκεί για να σταθμεύσει. Δεν θυμόταν να αναφέρει αν ο χώρος ήταν περίκλειστος και από τις 4 πλευρές. Το ττέλι που υπήρχε ήταν ύψους 1½ μέτρο περίπου και δεν θυμόταν να είδε ττέλι στα δεξιά του. Συνάντησε τον εναγόμενο ο οποίος του είπε ότι πυροβόλησε τον σκύλο και του υπέδειξε τον σκοτωμένο σκύλο στο βάθος του χωραφιού ο οποίος ήταν σε απόσταση 2 μέτρων από το ττέλι στο εσωτερικό μέρος. Ο εναγόμενος δεν κρατούσε όπλο εκείνη τη στιγμή και βρήκε εντός του σπιτιού ένα αποσυναρμολογημένο ΔOKO και ο εναγόμενος του είπε ότι ήταν το όπλο με το οποίο σκότωσε τον σκύλο. Ο εναγόμενος δεν του ανέφερε τη στιγμή εκείνη ότι απειλήθηκε από τον σκύλο ούτε και είχε τραύματα. Του ανάφερε όμως ότι πυροβόλησε τον σκύλο διότι κυνηγούσε τις κότες αλλά δεν του ανέφερε αν ο σκύλος έφαγε κότες αλλά ούτε και ο ίδιος είδε κάποια σκοτωμένη κότα. Ανέφερε τέλος ότι υπήρχαν κότες εκεί που πήγε. Αντεξεταζόμενος ο Μ.Ε.2 ανέφερε ότι δεν γνώριζε αν η περιοχή ήταν απαγορευμένη για άσκηση κυνηγετικών σκύλων ούτε αν η περίοδος που έγινε το συμβάν ήταν απαγορευμένη περίοδος για άσκηση σκύλων. Ο ενάγοντας ο οποίος κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου πλην κάποιων αντιφάσεων δημιούργησε γενικά καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Οι αντιφάσεις στις οποίες περιέπεσε δεν ήταν τέτοιες που αλλοιώνουν την παρουσία του στο Δικαστήριο ούτε και κλονίζουν την αξιοπιστία του. Eνώ δηλαδή στο Δικαστήριο ανέφερε ότι δεν είδε τον εναγόμενο να πυροβολεί τον σκύλο στην κατάθεση του τεκ.7 αναφέρει ότι είδε τον εναγόμενο να πυροβολεί εναντίον του σκύλου. Η αντίφαση φυσικά αυτή δεν υπέχει οιαδήποτε σημασία τη στιγμή που είναι δεδομένο, από την υπόλοιπη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, ότι ο εναγόμενος πυροβόλησε και σκότωσε τον σκύλο. Ενα άλλο σημείο το οποίο θεωρώ ότι το Δικαστήριο δεν είναι δυνατό να καταλήξει σε ασφαλές συμπέρασμα είναι και το θέμα της περίφραξης του χώρου όπου επεσυνέβηκε το συμβάν. Ο ενάγοντας ανάφερε ότι ο χώρος δεν ήταν περιφραγμένος σε αντίθεση με τα όσα ο εναγόμενος ανάφερε. Το Δικαστήριο θα αναφερθεί επί του θέματος σε κατοπινό στάδιο λαμβάνοντας υπόψη όλη την μαρτυρία. Επανερχόμενος στη μαρτυρία του ενάγοντα και στην κατάληξη του Δικαστηρίου περί της καλής εικόνας του τελευταίου στο Δικαστήριο δεν σημαίνει κατ΄ ανάγκη ότι έχει αποδειχθεί η απαίτηση του έτσι ώστε το Δικαστήριο να προχωρήσει στην έκδοση απόφασης προς όφελος του. Αυτό θα κριθεί στο πλαίσιο του αν ο ενάγοντας προσκόμισε ικανοποιητική και επαρκή μαρτυρία η αποδεικτική αξία της οποίας είναι ικανή έτσι ώστε να έχει επιτυχία η αξίωση του. Τελευταίος μάρτυρας για την υπόθεση του ενάγοντα ήταν ο Χρίστος Λουκά Μ.Ε.
- Ο εν λόγω μάρτυρας δημιούργησε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Κατά την αντεξέταση του δεν υπέπεσε σε οιεσδήποτε αντιφάσεις και η αξιοπιστία του παρέμεινε ακλόνητη. Αναγνώρισε την κατάθεση του τεκ.8 που έδωσε στην αστυνομία και περιέγραψε τα γεγονότα όπως τα είδε και αντιλήφθηκε κατά την ημέρα του επίδικου συμβάντος. Εκείνο που θα πρέπει να σημειωθεί εδώ είναι ότι ο Μ.Ε.4 είπε ότι δεν του αναφέρθηκε οιαδήποτε ζημιά από τον εναγόμενο ούτε και είδε τραυματισμούς στον εναγόμενο. Ο εναγόμενος ήταν ο πρώτος μάρτυρας Μ.Υ.1 για την υπεράσπιση. Ως μέρος της κυρίως εξέτασης του κατέθεσε την γραπτή κατάθεση του τεκ.10 δυνάμει του περί Αποδείξεως Νόμου 32
(1)/2004 όπως και έντυπο τεκ.11 όπου αναγράφεται ο αριθμός της άδειας κέντρου συσκευασίας αυγών. Η παρουσία του εναγόμενου κάθε άλλο παρά θετική μπορεί να κριθεί. Θεωρώ ότι σκοπός του εναγόμενου δεν ήταν να πει την αλήθεια ενώπιον του Δικαστηρίου αλλά να παρουσιάσει τα γεγονότα έτσι ώστε να είναι προς όφελος της υπόθεσης του. Το πρώτο θέμα για το οποίο ο εναγόμενος δεν είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια είναι αυτό της απώλειας των κότων. Στην κατάθεση του τεκ.3 δεν αναφέρει οτιδήποτε για σκοτωμένες κότες ενώ στη συμπληρωματική κατάθεση του τεκ.6 μιλά για κότες οι οποίες φαίνεται ότι κατασπαράχθηκαν από αλεπούδες αφού το βουνό ήταν γεμάτο φτερά. Στην υπεράσπιση του ισχυρίζεται ότι ο σκύλος του ενάγοντα σκότωσε 4 κότες ενώ 873 από το φόβο τους πέταξαν, ξέφυγαν ή απομακρύνθηκαν από το περιφραγμένο εξωτερικό χώρο της φάρμας ισχυρισμός ο οποίος αναφέρεται και στην γραπτή κατάθεση του τεκ.
- Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι τα κοτόπουλα μετά την αγορά δεν μπορείς να τα μετρήσεις αφού δεν είναι πρόβατα. Αναφορικά με τις κότες που σκοτώθηκαν είπε ότι βρήκε 2-3 νεκρές κότες στο αργάκι την επόμενη μέρα. Να σημειωθεί ότι ο Μ.Ε.2 επισκεπτόμενος τον χώρο της φάρμας δεν διαπίστωσε σκοτωμένες κότες αλλά ούτε και οιοσδήποτε άλλος μάρτυρας. Ούτε και ο ισχυρισμός του ότι πυροβόλησε πρώτα στον αέρα για να εκφοβίσει τον σκύλο και μετά όταν ο σκύλος του επιτέθηκε αναγκάστηκε να τον πυροβολήσει, πείθουν. Ο ισχυρισμός του αυτός αναφέρεται και στην υπεράσπιση του. Στην κατάθεση, τεκ.3 που έδωσε στην αστυνομία αναφέρει ότι πλησίασε τον σκύλο στα 50-60 μέτρα και του έριξε ένα πυροβολισμό τραυματίζοντας τον και τότε ο σκύλος άρχισε να τρέχει καταπάνω του με αποτέλεσμα ο ίδιος να φοβηθεί και να τον ξαναπυροβολήσει σκοτώνοντας τον. Σε κάποιο σημείο της αντεξέτασης του είπε ότι έριξε ένα πυροβολισμό για να φύγει και ο σκύλος αντί να φοβηθεί πήγε κατευθείαν πάνω του και αναγκάστηκε να τον σκοτώσει στα 2 μέτρα. Σε άλλο σημείο της αντεξέτασης του είπε ότι έριξε δύο πυροβολισμούς με τον δεύτερο να είναι εξ επαφής. Την πρώτη φορά πυροβόλησε το σκύλο από πολύ μακριά και πάνω από 100 μέτρα. Πυροβόλησε ως ο ίδιος ανέφερε οριζόντια για να φοβηθεί ο σκύλος και να φύγει. Η διαφορά του πρώτου πυροβολισμού με τον δεύτερο ήταν ένα λεπτό περίπου. Είπε επίσης ότι όταν κινδύνευσε από το φόβο του τον πυροβόλησε χωρίς να σημαδέψει. Ενα τελευταίο σημείο της μαρτυρίας του εναγομένου που χρήζει σχολιασμού είναι αυτό της ισχυριζόμενης απώλειας των 873 κότων. Το πώς κατέληξε σε αυτό τον αριθμό είναι άξιο απορίας, αφού ο ίδιος ανέφερε ότι δεν είναι δυνατό να μετρηθούν. Εκτός αυτού όμως μου είναι δύσκολο να πιστέψω, έστω και αν δεχθώ ότι οι κότες μπορούν να πετάξουν μέχρι ενός ύψους και να διανύσουν κάποια απόσταση πετώντας, ότι 873 κότες πέταξαν και βγήκαν εκτός του χώρου της φάρμας και χάθηκαν με αποτέλεσμα ο εναγόμενος να ζητά αποζημιώσεις γι΄ αυτές. Δεύτερος και τελευταίος μάρτυρας για την πλευρά της υπεράσπισης ήταν ο Παναγιώτης Σιούφτας Μ.Υ.2 ο οποίος εργάζεται στο τμήμα Γεωργίας και τον Ιανουάριο του 2009 εργαζόταν στα κεντρικά γραφεία του τμήματος Γεωργίας στο τμήμα χοιροτροφίας και πτηνοτροφίας. Ο εν λόγω μάρτυρας αν και δημιούργησε γενικά καλή εντύπωση στο Δικαστήριο εντούτοις υπήρχαν βασικά ζητήματα στα οποία είτε δεν γνώριζε, είτε δεν είχε τα σχετικά στοιχεία μαζί του για επιβεβαίωση τους, είτε απαντούσε υποθετικά. Κατάθεσε το αντίγραφο της άδειας παραγωγής και συσκευασίας βρώσιμων αυγών ημερ. 12.12.08, τεκ.12, και ανέφερε ότι τα καθήκοντα του είναι και ο έλεγχος επιθεώρησης σε πτηνοτροφεία που αιτούνται άδειας για παραγωγή και συσκευασία αυγών με βάση τον Ν.276(Ι)/
- Αν και ανέφερε ότι προβαίνουν σε έλεγχο 6 φορές το χρόνο περίπου εντούτοις για τη συγκεκριμένη φάρμα δεν είχε κάποιο έγγραφο μαζί του για να μπορεί να αναφέρει πόσες φορές έκανε επίσκεψη. Είπε επίσης ότι κατά τις διάφορες επισκέψεις τηρούντο οι προϋποθέσεις της νομοθεσίας και δεν προέκυψε κάτι που να ήταν σε αντίθεση με τη νομοθεσία και την άδεια αλλά δεν γνώριζε αν από τις 12/12/08 ημερομηνία έκδοσης της άδειας, τεκ.12 μέχρι και τις 9/1/09 έγινε κάποια επιθεώρηση αλλά υπέθεσε ότι δεν θα άλλαζε κάτι ριζικά στην περίφραξη. Δεν είχε μαζί του οιαδήποτε έκθεση που να λέει ότι ο χώρος είναι περιφραγμένος. Σε σχέση με τον αριθμό των κότων ανάφερε ότι για να αναγράφεται στο τεκ.12 ο αριθμός 1800 μηνιαίως σημαίνει ότι αγοράστηκαν τόσες ή και περισσότερες αλλά δεν είχε οιονδήποτε τιμολόγιο για απόδειξη του γεγονότος αυτού αν και ζητήθηκαν από τον αιτητή κατά την υποβολή της αίτησης για την έκδοση της άδειας. Είπε περαιτέρω για το θέμα αυτό ότι δεν είναι απαραίτητο να έχουν αγορασθεί οι κότες για να υποβληθεί αίτηση για άδεια. Η άδεια όμως εκδίδεται μετά που οι κότες θα είναι έτοιμες για παραγωγή αυγών. Συμφώνησε όμως ότι είναι αδύνατο να μετρηθούν οι κότες όσο είναι ελεύθερες. Ερωτώμενος κατά πόσο μπορούσε να πει ποιος αριθμός αυγών παράχθησαν τον Ιανουάριο του 2009 ανέφερε ότι αν ληφθεί υπόψη ότι ο αριθμός των κότων ήταν 1800 τότε η ημερήσια παραγωγή είναι 1476 αυγά. Δεν είχε καταγεγραμμένο αν υπήρχε μείωση των αυγών πριν την 9/1/09 και θα πρέπει να έχει ο ιδιοκτήτης της φάρμας στοιχεία για την παραγωγή των αυγών. Είπε τέλος ότι από 12/12/08 μέχρι 18/12/09 υπήρξε αύξηση των κότων και από 1800 ανήλθε σε 3000 και έγινε τροποποίηση της άδειας παραγωγής από 18/12/
- Κατά το στάδιο των αγορεύσεων και οι δύο πλευρές υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους παραπέμποντας το Δικαστήριο και σε νομολογία. Εχοντας υπόψη μου την ως άνω τεθείσα μαρτυρία, τα κατατεθέντα τεκμήρια και την αξιολόγηση τους καταλήγω στα κάτωθι ευρήματα. Ο ενάγοντας ήταν ιδιοκτήτης ενός αρσενικού κυνηγετικού σκύλου ράτσας Βeacle Rex χρώματος μαύρου και άσπρου ηλικίας 4 ετών περίπου. Ο εναγόμενος είναι ιδιοκτήτης φάρμας εκτροφής κότων για την παραγωγή αυγών ελευθέρας βοσκής και η οποία φάρμα βίσκεται στο χωριό Δράπια περιοχή Οράς της επαρχίας Λάρνακος. Στον εναγόμενο είχε χορηγηθεί από το υπουργείο Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος άδεια ημερ. 12/12/08 για παραγωγή βρώσιμων αυγών της κατηγορίας αυγών ελεύθερης βοσκής. Με βάση την εν λόγω άδεια μέγιστος επιτρεπόμενος αριθμός κότων στη φάρμα των εναγόντων ήταν 1800 κότες με μέγιστη ημερήσια παραγωγή τα 1476 αυγά. Η ισχύς της άδειας ήταν μέχρι 31.12.
- Από τις 12.12.2009 μέχρι 18.12.2009 υπήρξε αύξηση των κότων από 1800 σε 3000 και η άδεια τροποποιήθηκε από 18.12.
- Στις 13.1.2009 ο ενάγοντας βρισκόταν στην περιοχή Δράπιας μαζί με τον Χρίστο Λουκά και 7 σκύλους. Σε κάποια στιγμή και ενώ βρισκόταν στην περιοχή ο σκύλος του ενάγοντα εισήλθε εντός της φάρμας του εναγόμενου. Ο εναγόμενος τότε πήρε το κυνηγετικό του όπλο και πυροβόλησε δύο φορές τον σκύλο σκοτώνοντας τον. Τον χώρο επισκέφθηκε ο αστυνομικός Κακουλλής μαζί με κάποιο άλλο συνάδελφο του για εξέταση της υπόθεσης. Εναντίον του εναγόμενου καταχωρήθηκε η ποινική υπόθεση 11218/09 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας για την οποία παραδέχθηκε ενοχή σε 4 κατηγορίες, μια εκ των οποίων ήταν για το αδίκημα της βλάβης σε ζώα ότι δηλαδή στις 13.1.2009 πυροβόλησε και σκότωσε ένα κυνηγετικό σκύλο περιουσία του Γιώργου Χαραλάμπους. Του επιβλήθηκε χρηματική ποινή συνολικού ύψους €
- Ενόψει των πιο πάνω ευρημάτων μου και λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο της μαρτυρίας θα προχωρήσω πρώτα να εξετάσω κατά πόσο ο ενάγοντας έχει αποδείξει την απαίτηση του. Εχει αναφερθεί ανωτέρω ότι η αξίωση του ενάγοντα είναι για το συνολικό ποσό των €10476 το οποίο προέρχεται από την αγορά του σκύλου εξ €340, κτηνιατρική περίθαλψη εξ €136, φροντίδα, σίτιση κτλ. για 48 μήνες εξ €83 έκαστος μήνας, ήτοι €4.000 και η αξία ενός αρσενικού εκπαιδευμένου κυνηγετικού σκύλου ράτσας Beacle Rex εξ €6.
- Είναι νομολογημένο ότι οι ειδικές ζημιές θα πρέπει να καταγράφονται στις έγγραφες προτάσεις και να αποδεικνύονται αυστηρότατα. (Βλ. Τηλεμάχου ν. Παπακυριακού [1986] 1 Α.Α.Δ. 705, Ηρακλέους ν. Πέτρου [1994] 1 Α.Α.Δ. 239). Περαιτέρω στην υπόθεση Μιχαηλίδη ν. Κακουλλή [1992] 1 Α.Α.Δ. 673 αναφέρθηκαν τα πιο κάτω: «Είναι πρωτίστως καθήκον του εφεσείοντα να ικανοποιήσει το δικαστήριο με αξιόπιστη μαρτυρία για τη βασιμότητα της απαίτησης του και όχι για τον εφεσίβλητο να την αντικρούσει». Προχωρώντας στην εξέταση των ζημιών που ο ενάγοντας αξιώνει και έχοντας υπόψη μου τις ως άνω νομολογιακές αρχές αλλά και το ότι κάθε ποσό ξεχωριστά έχει αμφισβητηθεί από τον εναγόμενο, κρίνω ότι ο ενάγοντας απέτυχε να αποσείσει το βάρος απόδειξης που τον βαρύνει. Καταρχάς και σε σχέση με την αξία αγοράς του σκύλου ο ενάγων στην έκθεση απαίτησης του ισχυρίζεται ότι τον αγόρασε Λ.Κ.200 (€340). Κατά την κυρίως εξέταση του ανάφερε ότι τον αγόρασε για το ποσό των Λ.Κ.250 ή Λ.Κ.350 από άνθρωπο που έχει εκτροφείο στην Καλαβασό, πληρώνοντας μετρητά αλλά δεν έλαβε απόδειξη. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι δεν είχε απόδειξη αγοράς. Ελλείψει του στοιχείου αυτού αλλά και της αβεβαιότητος του ίδιου του ενάγοντα για το ποσό που κατέβαλε για την αγορά του σκύλου σε συνδυασμό με το διαφορετικό ποσό που αναγράφεται στην έκθεση απαίτησης δεν υπάρχει ικανοποιητική μαρτυρία για την απόδειξη της εν λόγω ζημιάς. Αναφορικά με το ποσό των €136 για κτηνιατρική περίθαλψη θα πρέπει να πω ότι η μαρτυρία του ενάγοντα κινήθηκε σε αοριστίες και γενικότητες χωρίς οιανδήποτε απόδειξη προς τεκμηρίωση του ζητούμενου ποσού. Ανάφερε ο ενάγοντας ότι κάθε 2 μήνες θέλει χάπια, κάθε 6 μήνες θέλει ενέσεις , ψεκάσματα για τσιπούρια και «τσιβίτζια». Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι δεν είχε αποδείξεις για κτηνίατρους. Ενόψει των πιο πάνω και αυτό το ποσό της αξίωσης του ενάγοντα δεν μπορεί να επιδικασθεί αφού παρέμεινε ατεκμηρίωτο. Το ίδιο ισχύει και για το ποσό των €4000 που ο ενάγοντας αξιώνει για φροντίδα και σίτιση του σκύλου για 48 μήνες. Το ερώτημα που αρχικά τίθεται είναι η σίτιση και φροντίδα για 48 μήνες τη στιγμή που η ηλικία του σκύλου δεν ήταν 4 χρόνια και ο ενάγοντας δεν τον είχε για περίοδο 4 χρόνων. Ο ενάγοντας τον αγόρασε ως ο ίδιος ανέφερε όταν ο σκύλος ήταν 2½ μηνών. Ο σκύλος γεννήθηκε, ως φαίνεται στο τεκμ.9, την 1.6.2005 και σκοτώθηκε την 13.1.2009 όταν δηλαδή ήταν περίπου 42 μηνών δηλαδή κάτω των 4 ετών και αν αφαιρεθεί και το διάστημα των 2½, ηλικία που ήταν ο σκύλος όταν αποκτήθηκε από τον ενάγοντα, τότε ο σκύλος ήταν κοντά στον ενάγοντα γύρω στους 40 μήνες και όχι 48 ως ο ίδιος ισχυρίζεται. Πέραν τούτου όμως ανέφερε ότι για τον συγκεκριμένο σκύλο ήθελε 2 σάκους τροφή τον μήνα εξ €60 κάθε σάκος. Εκτός του ότι δεν κατατέθηκαν οιεσδήποτε αποδείξεις προς στοιχειοθέτηση του εν λόγω ποσού και πάλι αν δεχθώ ότι ο ενάγοντας τον είχε κοντά του για 40 μήνες τότε το ποσό που προκύπτει είναι πολύ λιγότερο. ΄Ενα περαιτέρω στοιχείο το οποίο οδηγεί αβίαστα το Δικαστήριο να απορρίψει και αυτή την αξίωση του ενάγοντα είναι και η αναφορά του, αντεξεταζόμενος, ότι το ποσό των €83 που αναγράφεται στην έκθεση απαίτησης και αφορά τη σίτιση προέκυψε μετά από συζήτηση που είχε με το δικηγόρο του βάση κάποιων δεδομένων. Θα εξετάσω τέλος και την απαίτηση του ενάγοντα για την αξία του σκύλου κατά το χρόνο της φόνευσής του που κατά τους ισχυρισμούς του ενάγοντα στην έκθεση απαίτησης ήταν €6.
- Θα πρέπει να πω ότι το ποσό αυτό έρχεται σε αντίφαση με τα όσα αναφέρει στην κατάθεση του στην αστυνομία τεκμ.7 αλλά και με τα όσα ανάφερε ενώπιον του Δικαστηρίου. Στην έκθεση απαίτησης του ισχυρίζεται ότι η αξία του σκύλου ήταν €6.000 ενώ στην κατάθεση του τεκμ.7 ανάφερε ότι τον κοστολόγησε €4.000 ενώ του είχε προσφερθεί το ποσό των €3.500 για να τον πωλήσει. Ανεξαρτήτως τούτου όμως το Δικαστήριο δεν έχει ενώπιον του μαρτυρία, η οποία θα μπορούσε να κριθεί ως ικανοποιητική για στοιχειοθέτηση και απόδειξη και κατά συνέπεια επιδίκαση του εν λόγω ποσού προς όφελος του ενάγοντα. Η οποιαδήποτε αξία του σκύλου προκύπτει από εκτιμήσεις του ίδιου του ενάγοντα. Δεν μπορώ να δεχθώ τον ισχυρισμό του ενάγοντα ότι η αξία του σκύλου καθορίζεται από τους ίδιους τους κυνηγούς και έτσι και ο ίδιος καθόρισε την αξία του στις €4.000 αν και άξιζε πολύ περισσότερο. Αυτό θα μπορούσε να κριθεί κατά μεγάλο μέρος υποκειμενικό και τουλάχιστον αυθαίρετο. Ενόψει των πιο πάνω θεωρώ ότι η απαίτηση του ενάγοντα δεν μπορεί να έχει επιτυχία. Η υπόθεση όμως δεν τελειώνει εδώ. Ο εναγόμενος με την ανταπαίτηση του αξιώνει ως ζημιές το ποσό των €22,944.26 και γενικές αποζημιώσεις για την απώλεια παραγωγής και πώλησης αυγών. Είναι η θέση του εναγομένου ότι ο ενάγων ήταν αμελής και ως κάτοχος του σκύλου απέτυχε να αποτρέψει ή και να λάβει τα αναγκαία μέτρα για να τον περιορίσει ή και να τον ελέγξει με αποτέλεσμα ο σκύλος να εισέλθει στην φάρμα του εναγομένου και να προκαλέσει ζημιά. Ακόμα και αν γίνει δεκτό ότι ο ενάγοντας δεν έλαβε όλα τα αναγκαία μέτρα για περιορισμό του σκύλου του έτσι ώστε να μην εισέλθει στην φάρμα του εναγομένου εν τούτοις ενόψει όλων των τεθέντων στοιχείων και το βάρος απόδειξης που ο εναγόμενος έχει στους ώμους του για τις ζημιές που ισχυρίζεται ότι έχει υποστεί θεωρώ ότι η ανταπαίτηση του δεν μπορεί να πετύχει. Περαιτέρω και αναφορικά με το εν λόγω θέμα ο εναγόμενος επικαλείται το άρθρο 54 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμο Κεφ.148 το οποίο προβλέπει τα ακόλουθα: «
- Σε αγωγή που εγείρεται σε σχέση με ζημιά, κατά την οποία αποδεικνύεται - (α) ότι η ζημιά προκλήθηκε από άγριο ζώο, που δεν άγριο το οποίο είχε, όπως γνώριζε ο εναγόμενος, ή πρέπει να θεωρηθεί ότι γνώριζε κατά τεκμήριο, την τάση για την τέλεση της πράξης από την οποία προκλήθηκε η ζημιά και (β) ότι ο εναγόμενος ήταν ο ίδιοκτήτης ή είχε την ευθύνη του ζώου αυτού, Ο εναγόμενος φέρει το βάρος της απόδειξης του ότι δεν υφίστατο αμέλεια για την οποία αυτός ευθύνεται σε σχέση με το ζώο αυτό.» Πέραν του ότι ο εναγόμενος θα πρέπει να αποδείξει τη ζημιά που ισχυρίζεται και ότι αυτή προήλθε από τον σκύλο του ενάγοντα ζήτημα για το οποίο θα αναφερθώ κατωτέρω θα πρέπει να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου για εφαρμογή της εν λόγω διάταξης ότι η ζημιά έγινε από άγριο ζώο ή από άλλο ζώο που δεν είναι άγριο το οποίο είχε την τάση για την τέλεση της πράξης από την οποία προκλήθηκε η ζημιά. Στην παρούσα περίπτωση δεν υπάρχει μαρτυρία, ακόμα και αν αποδειχθεί η ζημιά, ότι προκλήθηκε από τον σκύλο του ενάγοντα ο οποίος σκύλος ήταν άγριο ζώο ή αν και δεν ήταν άγριο ζώο ότι είχε την τάση για την τέλεση της πράξης από την οποία προκλήθηκε η ζημιά. Θα πρέπει επίσης να γίνει και κάποιο σχόλιο σε σχέση με το ερώτημα κατά πόσο η περιοχή ήταν απαγορευμένη περιοχή κυνηγίου και άσκησης σκύλων και η περίοδος που επεσυνέβηκε το συμβάν απαγορευμένη περίοδος κυνηγίου και άσκησης σκύλων. Παρά το γεγονός ότι η πλευρά του εναγόμενου το σχολιάζει στην αγόρευσή της παραθέτοντας και τη σχετική νομοθεσία, εντούτοις κατά την ακροαματική διαδικασία δεν προέκυψε ξεκάθαρη μαρτυρία η οποία να οδηγεί το Δικαστήριο στο ασφαλές συμπέρασμα ότι η περιοχή που βρίσκεται η επίδικη φάρμα ήταν απαγορευμένη περιοχή κυνηγίου ούτε προσκομίστηκε και οιαδήποτε μαρτυρία αν η περιοχή που επεσυνέβη το συμβάν δεν εμπίπτει στις περιοχές που επιτρέπεται η άσκηση σκύλων. Εν πάση όμως περιπτώσει το θέμα καθίσταται μόνο ακαδημαϊκού ενδιαφέροντος ενόψει των όσων το Δικαστήριο θα αναφέρει πιο κάτω. Το ίδιο ισχύει και για το θέμα της περίφραξης του χώρου της φάρμας. Η τεθείσα ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία κάθε άλλο παρά διασαφηνίζει το θέμα. Ο Μ.Ε.2 ο οποίος κρίθηκε αξιόπιστος και θεωρώ ότι είναι και ανεξάρτητος μάρτυρας δεν μπορούσε να πει αν η φάρμα ήταν περιφραγμένη από όλες τις πλευρές αναφέροντας μάλιστα ότι ο οποιοσδήποτε μπορούσε να εισέλθει με το αυτοκίνητό του εντός της φάρμας και να σταθμεύσει ελεύθερα. Ούτε και ο Μ.Υ.2 ήταν ξεκάθαρος επί του σημείου τούτου, αφού ούτε στοιχεία είχε για το θέμα της περίφραξης ούτε και θυμόταν αν είχε γίνει επιθεώρηση αμέσως πριν το συμβάν. Απλώς υπέθεσε ότι δεν θα μπορούσε να αλλάξει κάτι ριζικά σε σχέση με την περίφραξη σε συνδυασμό με την παραχώρηση της άδειας. Ερχόμενος τώρα να εξετάσω την απόδειξη των ζημιών που επικαλείται ότι έπαθε ο εναγόμενος και για τις οποίες με την ανταπαίτησή του εξαιτείται το ποσό των €22.944,26 θα πρέπει να λεχθεί ότι δεν έχει ούτε αυτός αποσείσει το βάρος απόδειξης που τον βαρύνει. ΄Εχει αναφερθεί πιο πάνω ότι οι ειδικές ζημιές θα πρέπει να αποδεικνύονται αυστηρότατα. Από την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία δεν είναι δυνατή η κατάληξη σε ασφαλές συμπέρασμα ούτε σε σχέση με τον ακριβή αριθμό των κότων κατά την ημέρα του συμβάντος ούτε και με τον ακριβή αριθμό των αυγών που παρήγοντο ημερησίως. Δεδομένο είναι ότι οι κότες όταν είναι ελεύθερες δεν μπορούν να καταμετρηθούν. Δεν υπάρχει οιαδήποτε απόδειξη ότι οι κότες ήταν 1800 και 873 από αυτές χάθηκαν. ΄Εγινε προσπάθεια κατάθεσης ως τεκμηρίου τιμολογίου για αγορά 1000 κότων στις 9.06.2008 το οποίο όμως κατατέθηκε ως τεκ. Α προς αναγνώριση και άρα δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη. Επίσης το τεκ. 12 στην Τρίτη σελίδα στον όρο
(3)αναφέρεται ότι μέγιστος επιτρεπόμενος αριθμός ορνίθων με βάση τους εξοπλισμούς, τα υποστατικά και τους βοσκότοπους που διαθέτει το αγρόκτημα είναι 1800 όρνιθες με μέγιστη ημερήσια αυγοπαραγωγή 1476 αυγά. Αυτό όμως δεν αποδεικνύει ότι στις 9.01.2009 που επεσυνέβηκε το συμβάν οι όρνιθες στην επίδικη φάρμα ήταν 1800 και παρήγαγαν 1476 αυγά ημερησίως. Συνακόλουθα δεν έχει αποδειχθεί ούτε η αγορά των 873 κότων προς €1,62 έκαστη, που κατ΄ ισχυρισμό χάθηκαν, αλλά ούτε και η απώλεια πώλησης αυγών για περίοδο 7 μηνών προς 75 δωδεκάδες την ημέρα για €2,00 έκαστη δωδεκάδα. Αναφορικά με την απώλεια 4 κότων έχω αναφερθεί σε προηγούμενο σημείο της απόφασής μου για το αναξιόπιστο της μαρτυρίας του εναγόμενου επί του σημείου τούτου με αποτέλεσμα ούτε αυτή να έχει αποδειχθεί. Ο εναγόμενος ανταπαιτεί και γενικές αποζημιώσεις για την απώλεια παραγωγής και πώλησης αυγών. Πέραν των ως άνω έχουν αναφερθεί θεωρώ ότι δεν έχει τεθεί μαρτυρία με συγκεκριμένα δεδομένα και αποδείξεις που θα ήταν ικανή να στοιχειοθετήσει αυτή την ισχυριζόμενη απώλεια παραγωγής και πώλησης αυγών. Είναι αξίωση η οποία κινείται στα πλαίσια της γενικότητας και της αοριστίας χωρίς οιαδήποτε τεκμηρίωση. Ενόψει των πιο πάνω κρίνω ότι κατάληξη τόσο της απαίτησης όσο και της ανταπαίτησης δεν μπορεί να είναι άλλη από την αποτυχία. Συνεπώς η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος του ενάγοντα και υπέρ του εναγόμενου και η ανταπαίτηση απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος του εναγόμενου και υπέρ του ενάγοντα. Τόσο τα επιδικασθέντα έξοδα προς όφελος του ενάγοντος όσο και προς όφελος του εναγομένου να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............... Λ. Μουγής, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο