ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΕΛΩΝΕΙΟΥ ν. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΜΟΡΦΑΚΗΣ ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής:2891/2008, 8/6/2012

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΕΛΩΝΕΙΟΥ ν. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΜΟΡΦΑΚΗΣ ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής:2891/2008, 8/6/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2012:A143 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΟΣ Ενώπιον: Στ. Λουκίδου - Βασιλείου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής:2891/2008 Μεταξύ: ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΕΛΩΝΕΙΟΥ Ενάγοντα - και - ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΜΟΡΦΑΚΗΣ ΛΤΔ Εναγομένων Ημερομηνία: 8/6/12 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές-Εναγόμενους: κ. Λουκαΐδης Για τους Καθ'ου η Αίτηση-Ενάγοντες: κα. Οικονόμου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης) Στις 31/3/11 εξεδόθηκε απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων για το ποσό των €77,339.84 σεντ πλέον νόμιμο τόκο μέχρι εξοφλήσεως πλέον τα έξοδα όπως αυτά θα υπολογιστούν το Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Στις 18/11/11 οι εναγόμενοι καταχώρησαν αίτηση με την οποία ζητούν την αναστολή εκτέλεσης της απόφασης ημερομηνίας 31/3/11 μέχρι εκδίκασης της προσφυγής υπ' αριθμό 1991/

1. Η αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.40, Θ.7 και 11, Δ.48, θ.1-4,8,9 και επί της Συμφυούς Δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του κ. Παναγιώτη Μορφάκη διευθύνοντα συμβούλου της εναγόμενης εταιρείας. Ισχυρίζεται ότι η χρηματική οφειλή βάση της οποία εξεδόθηκε η απόφαση ημερομηνίας 31/3/11 προκύπτει από διοικητική πράξη εναντίον της οποία καταχωρήθηκε η προσφυγή υπ' αριθμό 1991/
2. Σύμφωνα με συμβουλή των δικηγόρων των εναγομένων υπάρχει μεγάλη πιθανότητα επιτυχίας της προσφυγής και ακύρωση της διοικητικής πράξης. Με την προσφυγή που καταχώρησαν οι εναγόμενοι συνεκδικάζονται και άλλες προσφυγές που καταχωρήθηκαν από τρίτα πρόσωπα. Θεωρεί άδικο να μην χορηγηθεί το αιτούμενο διάταγμα διότι πρόκειται για μεγάλο ποσό το οποίο οι εναγόμενοι δεν είναι σε θέση να καταβάλουν. Η μη χορήγηση του αιτούμενου διατάγματος θα έχει ως συνέπεια να πωληθούν τα μηχανήματα της εναγόμενης εταιρείας και να μην είναι σε θέση να συνεχίσει η λειτουργία της επιχείρησης της. Με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση που καταχωρήθηκε μετά από άδεια του Δικαστηρίου, ο κ. Μορφάκης αναφέρει ότι η εναγόμενη εταιρεία διατηρεί εργοστάσιο κατασκευής μαρμελάδων και άλλων συναφών ειδών και προς τούτο εργοδοτεί δεκάδες υπαλλήλους. Λόγω έλλειψης ρευστότητας αλλά και της οικονομικής κρίσης η τυχόν εκτέλεση της απόφασης εναντίον της εταιρείας αναπόφευκτα θα οδηγήσει στο κλείσιμο του εργοστασίου και την απόλυση όλων των υπαλλήλων. Η προσφυγή της εναγόμενης εταιρείας έχει συνενωθεί με άλλες προσφυγές που αφορούν το ίδιο θέμα ήτοι την επιβολή προστίμου αναφορικά με την εισαγωγή ζάχαρης στη Κύπρο. Καταληκτικά αναφέρει ότι οι προσφυγές έχουν εκδικαστεί και έχει επιφυλαχθεί απόφαση. Οι ενάγοντες-καθ'ων η αίτηση καταχώρησαν ειδοποίηση ένστασης με την οποία προβάλλουν τους ακόλουθους λόγους ένστασης: (α) Η αίτηση είναι κατά τον τύπο, τη δικονομία και το νόμο νομικά αβάσιμη ή άκυρη (β) Η αίτηση είναι κατ' ουσία αβάσιμη (γ) Η αίτηση στηρίζεται σε λανθασμένη νομική βάση (δ) Η αίτηση είναι παράτυπη, λανθασμένη και δεν εφαρμόστηκαν οι σχετικοί κανονισμοί (ε) Η υπό εξέταση αίτηση είναι νομικά αβάσιμη και το Δικαστήριο στερείται εξουσίας να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. (στ) Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση αιτούμενου Διατάγματος (ζ) Δεν έχουν αποκαλυφθεί στην υπό κρίση αίτηση εκείνοι οι λόγοι που θα οδηγούσαν στην αναστολή εκτέλεσης απόφασης (η) Η επίδικη διοικητική απόφαση είναι εκτελεστή διοικητική πράξη που παραμένει ισχυρή μέχρι να ακυρωθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο (θ) Δεν υπάρχουν σοβαρές πιθανότητες επιτυχίας της αίτησης ακύρωσης (ι) Η υπό εξέταση αίτηση αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. (ια) Η απόφαση αφορά σε εκτελεστή διοικητική πράξη η οποία παραγάγει άμεσα έννομα αποτελέσματα μέχρι είτε να ακυρωθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο στα πλαίσια προσφυγής ή η ανασταλεί η ισχύς της από το Ανώτατο Δικαστήριο Κύπρου (ιβ) Υπάρχει δεδικασμένο στις θεραπείες που αιτούνται με την αίτηση ημερομηνίας 18/11/2011 (ιγ) Η αίτηση είναι καταχρηστική (ιδ) Υπάρχει υπερβολική καθυστέρηση στην καταχώριση της αίτησης (ιε) Οι αιτητές απέκρυψαν ουσιώδη γεγονότα και προέβαλαν αναληθείς ισχυρισμούς παραπλανόντας το Δικαστήριο και ή οι αιτητές δεν ήρθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Η ένσταση εδράζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θ.θ.1-7, Δ.40 θ.θ.7 και 11 στον Διαδικαστικό Κανονισμό του Ανωτάτου Δικαστηρίου Κύπρου Κ.13 στο άρθρο 146 του Συντάγματος και επί των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του δικηγόρου κ. Χρίστου Τσαγγαρού ο οποίος απορρίπτει τους ισχυρισμούς των αιτητών και περαιτέρω ισχυρίζεται ότι στα πλαίσια της προσφυγής δεν έχει υποβληθεί οποιοδήποτε αίτημα για αναστολή της επίδικης διοικητικής απόφασης. Προβάλλει περαιτέρω ότι στις 3/6/09 καταχωρήθηκε αίτηση για αναστολή της διαδικασίας της αγωγής η οποία και απορρίφθηκε. Κατά την ακρόαση της αγωγής η μόνη υπεράσπιση που προέβαλαν οι εναγόμενοι ήταν η ύπαρξη της προσφυγής και η θέση ότι η αγωγή ήταν καταχρηστική, εισηγήσεις που σχολιάστηκαν και απορρίφθηκαν με την απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 31/3/
3. Με την ίδια απόφαση απορρίφθηκε επίσης και σχετικό αίτημα των αιτητών για αναστολή της απόφασης κατά τον χρόνο της έκδοσης της, βάση της Δ.40 θ.
4. Είναι η θέση του κ. Τσαγγαρού ότι εναντίον της εν λόγω απόφασης δεν έχει ασκηθεί έφεση και ως εκ τούτου η απόφαση είναι τελεσίδικη. Προβάλλει περαιτέρω ότι τυχόν έγκριση του αιτήματος των εναγομένων θα ισοδυναμούσε με καταστρατήγηση των θεσμών και των διατάξεων των διαδικαστικών κανονισμών του Δικαστηρίου καθώς και με σφετερισμό των εξουσιών του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Το επίδικο θέμα της αγωγής ήταν το έννομο αποτέλεσμα διοικητικής πράξης η οποία μέχρι να ακυρωθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο παράγει έννομα αποτελέσματα και το μόνο αρμόδιο Δικαστήριο για να αναστείλει αυτά είναι το Ανώτατο Δικαστήριο Κύπρου. Οι αιτητές δεν προσφέρουν οποιαδήποτε εγγύηση ότι θα είναι σε θέση να καταβάλουν το ποσό της απόφασης σε αντίθεση με τους καθ΄ών η αίτηση οι οποίοι είναι καθόλα φερέγγυοι και θα είναι σε θέση να επιστρέψουν το οποιοδήποτε ποσό καταβληθεί από τους αιτητές σε περίπτωση ακύρωσης της διοικητικής πράξης. Είναι τέλος η θέση του κ. Τσαγγαρού ότι η υπό εξέταση αίτηση στηρίζεται σε λανθασμένη νομική βάση καθώς και ότι οι αιτητές δεν έχουν προβάλει στοιχεία ενώπιον του Δικαστηρίου τα οποία να καταδεικνύουν ότι έχουν καλή υπόθεση στην προσφυγή. Με την συμπληρωματική ένορκη δήλωση που καταχώρησε ο κ. Τσαγγαρός μετά από άδεια του Δικαστηρίου, απορρίπτει το περιεχόμενο της συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως των αιτητών και ισχυρίζεται ότι το περιεχόμενο αυτής δεν αποτελεί λόγο για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Προβάλλει επίσης ότι οι ισχυρισμοί των αιτητών δεν υποστηρίζονται από οποιοδήποτε στοιχεία ή έγγραφα καθώς και ότι τα θέματα που εγείρονται με την αίτηση έχουν αποφασιστεί από το Δικαστήριο και επί αυτών υπάρχει δεδικασμένο. Εισηγείται τέλος ότι οι οικονομικές δυσχέρειες των αιτητών δεν μπορούν να προβάλλονται ως λόγοι για τη χορήγηση αναστολής εκτέλεσης της απόφασης. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Εξουσία για αναστολή εκτέλεσης απόφασης παρέχεται από τις πρόνοιες του άρθρου 47 του Ν.14/60 και τις πρόνοιες της Δ.40 Θ.Θ.7 και 11 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Το άρθρο 47 του Ν.14/60 προνοεί τα ακόλουθα: «Η απόφασις οιουδήποτε δικαστηρίου, επιφυλασσομένης οιασδήποτε εν αυτή περιεχομένης αντιθέτου διαταγής και ασχέτως του γεγονότος ότι αύτη έχει ληφθή επί παραλείψει υποβολής εγγράφων προτάσεων ή εμφανίσεως οιουδήποτε διάδικου, θα είναι δεσμευτική δι' όλους τους διαδίκους ευθύς ως αυτή εκδοθή, ασχέτως προς οιανδήποτε έφεσιν κατ' αυτής, αλλά το δικαστήριον υπό του οποίου εκδίδεται η τοιάυτη απόφασις, ή οιονδήποτε δικαστήριον έχον δικαιοδοσίαν να εκδικάση κατ' έφεσιν την τοιαύτην απόφασιν δύναται καθ' οιονδήποτε χρόνον, εάν θεωρήση τούτο πρέπον, και ασχέτως προς το εάν εξεδόθη ή μη διάταγμα προς εκτέλεσιν αυτής να διατάξη όπως ανασταλή ή εκτέλεσις της τοιαύτης αποφάσεως δια τοσαύτον χρονικόν διάστημα και υπό τοιούτους όρους ή άλλως, ως ήθελε κρίνει ορθόν το τοιούτον δικαστήριον.» Η Δ.40 Θ.7 προνοεί τα ακόλουθα: Κάθε πρόσωπο προς το οποίον οιονδήποτε ποσόν ή χρήματα ή έξοδα πρέπει να πληρωθούν σύμφωνα με μια απόφαση ή διάταγμα όταν τα χρήματα ή έξοδα καταστούν πληρωτέα, δικαιούται να αποταθεί για την έκδοση εντάλματος για επιβολή της πληρωμής λαμβανομένων όμως υπόψιν των πιο κάτω: (α) Αν η απόφαση ή το διάταγμα είναι για πληρωμή εντός αναφερομένης περιόδου ουδέν ένταλμα θα εκδίδεται εκτός μόνον αφού παρέλθει η τοιαύτη περίοδος. (β) Το Δικαστήριο ή Δικαστής μπορεί, κατά ή μετά το χρόνο που δίδει την απόφαση ή το διάταγμα, να αναστείλει την εκτέλεση μέχρι τέτοιου χρόνου που θα ήθελε θεωρήσει πρέποντα. Η Δ.40 Θ.11 προνοεί τα ακόλουθα: Οιοσδήποτε διάδικος που εδόθη απόφαση εναντίον του σε διάταγμα μπορεί να αποταθεί στο Δικαστήριο ή Δικαστή για αναστολή εκτέλεσης ή άλλη θεραπεία εναντίον της τοιαύτης απόφασης στα γεγονότα που εμφανίσθηκαν πολύ αργά για να αναφερθούν στο Δικαστήριο και το Δικαστήριο ή Δικαστής μπορεί να δώσει τέτοια θεραπεία και με τέτοιους όρους που θα είναι δίκαιοι. Νοείται ότι το Δικαστήριο ή Δικαστής πριν τη χορήγηση αναστολής εκτέλεσης μεριμνά για την καταβολή των εξόδων που έχουν προκύψει ή αναμένεται να προκύψουν σε σχέση με την κατάσχεση. Η Δ.40 θ.11 αφορά την εμφάνιση υστερογενών της δικαστικής απόφασης στοιχείων που θα δικαιολογούσαν αναστολή κάτι που δεν είναι η περίπτωση εδώ. Η Δ.40 Θ.7(β) παρέχει διακριτική εξουσία στο Δικαστήριο όπως «κατά ή μετά το χρόνο που δίδει την απόφαση ή το διάταγμα να αναστείλει την εκτέλεση μέχρι τέτοιου χρόνου που θα ήθελε θεωρήσει πρέποντα. (βλ. Νίκου Νικολάου v. Κυριάκου Πολυδώρου