← Κύπρος

ALPHA BANK CYPRUS LTD ν. ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 2438/2010, 3/7/2012

ALPHA BANK CYPRUS LTD ν. ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 2438/2010, 3/7/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2012:A160 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Λ. Δημητριάδου - Ανδρέου, Α. Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 2438/2010 Μεταξύ: ALPHA BANK CYPRUS LTD, από Λευκωσία Ενάγοντες και 1.ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΟΥ 2.ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΙΩΑΝΝΟΥ 3.ΝΟΡΑ ΚΥΠΑΡΗ Εναγόμενοι Αίτηση ημερομηνίας 10.5.12 για διόρθωση της απόφασης Ημερομηνία:3 Ιουλίου,

  1. Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες/Αιτητές: κα Μ. Ραφαήλ για Ι. Φράγκος & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγόμενη 3/Καθ΄ης η Αίτηση: κα Δ. Χατζηδημήτρη για Α. Θ. Μαθηκολώνης & Σία. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ Με την παρούσα Αίτηση οι Ενάγοντες/Αιτητές αξιώνουν : (Α) Έκδοση διατάγματος διόρθωσης της δήλωσης της συνηγόρου κας Στέλλας Δημοσθένους ημερομηνίας 29.03.12 ότι «εκδίδεται εκ συμφώνου απόφαση ως η παρα. 36 Β(α) της Έκθεσης Απαίτησης με την εξής διευκρίνιση: Θα αφορά το ακίνητο αρ. Εγγραφής 0/11168 Φ. 41 Σχ. 570101, Τμήμα 3, τεμάχιο 594» διά της αντικατάστασής της με τη δήλωση «εκδίδεται εκ συμφώνου απόφαση για την εκποίηση της Υποθήκης Υ5411/2008 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας εναντίον της Εναγομένης 3 έναντι και προς ικανοποίηση του εξ' αποφάσεως χρέους μετά τόκων και επιστροφή οποιουδήποτε τυχόν περισσεύματος προς την Εναγομένη 3». (Β) Έκδοση διατάγματος διόρθωσης της δικαστικής απόφασης ημερομηνίας 29.3.2012, ώστε να απαλείφεται το λεκτικό «Εκδίδεται εκ συμφώνου απόφαση ως η παρά. 36Β (α) της Έκθεσης Απαίτησης, η οποία φορά το ακίνητο αρ. Εγγραφής 0/11168 Φ. 41 Σχ.570101 Τμήμα 3, τεμάχιο 594» με το λεκτικό «Εκδίδεται εκ συμφώνου απόφαση για την εκποίηση της Υποθήκης Υ5411/2008 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας εναντίον της Εναγομένης 3 έναντι και προς ικανοποίηση του εξ αποφάσεως χρέους μετά τόκων και επιστροφή οποιουδήποτε τυχόν περισσεύματος προς την Εναγομένη 3». ΑΙΤΗΣΗ ΚΑΙ ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΤΗΝ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ Η Αίτηση βασίζεται στη Δ.25,θ.θ.4,5 και 6, Δ.48 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται δε από ένορκη δήλωση της κας Στέλλας Δημοσθένους, δικηγόρου στο γραφείο των δικηγόρων των Εναγόντων/Αιτητών. Σ' αυτή αναφέρονται, μεταξύ άλλων, και τα εξής: · Στις 29.3.12 οι Ενάγοντες και η Εναγόμενη 3 διά των δικηγόρων τους προχώρησαν στη δήλωση εκ συμφώνου απόφασης. Αποτελούσε πρόθεση και βούληση των διαδίκων όπως, μεταξύ άλλων, επιτευχθεί διά της έκδοσης ανάλογου διατάγματος η εκποίηση της υποθήκης Υ5411/2008 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας ημερομηνίας 31.7.08 την οποίαν η Εναγόμενη 3 προσέφερε ως εξασφάλιση των υποχρεώσεων των Εναγομένων 1 και 2 προς του Ενάγοντες. · Κατά το χρόνο σύνταξης και καταχώρησης της αγωγής η υποθήκη Υ5411/2008 αφορούσε τα πιο κάτω ακίνητα της Εναγόμενης 3: i. Ακίνητο υπ' αρ. εγγραφής 3/702, Φ./Σχ. 41/570 101, Τεμ.523, Τμήμα 3, 198 τ.μ., είδος οικόπεδο ενορία Σκάλα, Επαρχία Λάρνακα, εγγεγραμμένο μερίδιο ½ και το όλο μερίδιο ή συμφέρον υποθηκεύτηκε. ii. Ακίνητο υπ' αρ. εγγραφής 3/701, Φ./Σχ. 41/570 101, Τεμ.522, Τμήμα 3, 283 τ.μ., είδος οικόπεδο ενορία Σκάλα, Επαρχία Λάρνακα, εγγεγραμμένο μερίδιο ½ και το όλο μερίδιο ή συμφέρον υποθηκεύτηκε. · Επί των ως άνω ακινήτων είχε ανεγερθεί το διαμέρισμα με αρ. 35 το οποίο αποτελούσε αντικείμενο πώλησης από την Εναγόμενη 3 προς τους Εναγόμενους 1 και 2, ως αναφέρεται στην παρά.20 της Έκθεσης Απαίτησης. · Μετά τη σύνταξη και καταχώρηση της παρούσας αγωγής η Εναγόμενη 3 προχώρησε στην έκδοση ξεχωριστού τίτλου ιδιοκτησίας του ως άνω διαμερίσματος. · Λόγω ακριβώς της έκδοσης ξεχωριστού τίτλου ιδιοκτησίας του διαμερίσματος της Εναγόμενης η υποθήκη Υ5411/2008 είναι πλέον ανεξάρτητη και όχι διαδοχική με οποιαδήποτε άλλη και αφορά το ακίνητο με αρ. εγγραφής 0/11168/Φ.Σχ. 570101, Τμήμα 3, Τεμ.
  2. Επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Α πιστοποιητικό έρευνας της ακίνητης ιδιοκτησίας της Εναγόμενης 3 στις σελίδες 8 και 9 όπου παρουσιάζεται το εν λόγω ακίνητο επιβαρυμένο με την υποθήκη Υ5411/
  3. · Συνεπώς κρίθηκε σκόπιμο όπως κατά τη δήλωση της απόφασης διευκρινιστεί ότι η απόφαση για την πώληση αφορούσε το ακίνητο με αρ. εγγραφής 0/11168/Φ.Σχ. 570101, Τμήμα 3, Τεμ.
  4. · Το πρόβλημα εντοπίζεται στο γεγονός ότι το αιτητικό της παραγράφου 36 Β(α) προβαίνει σε ειδική αναφορά προς πώληση των ακινήτων της Εναγομένης 3 που αναφέρονται στην παρά.24 της Έκθεσης Απαίτησης και, συνεπώς, θα μπορούσε να λεχθεί ότι η δήλωση της απόφασης καθ' αυτό τον τρόπο οφείλεται σε λάθος και παραδρομή των δικηγόρων. · Οι δηλώσεις των δικηγόρων συμπαρέσυραν τον τρόπο διατύπωσης της δικαστικής απόφασης που εξέδωσε το Δικαστήριο του οποίου η πρόθεση ήταν η εκποίηση της Υ5411/2008 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας. · Οι αιτούμενες διορθώσεις πρόκειται να εναρμονίσουν τις δηλώσεις των μερών με την πραγματική τους βούληση και ταυτόχρονα να εναρμονίσουν τη δικαστική απόφαση με την πραγματική πρόθεση του Δικαστηρίου η οποία δεν ήταν άλλη παρά η έκδοση διατάγματος εκποίησης της Υ5411/2008 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας εναντίον της Εναγόμενης
  5. ΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΜΕΡΩΝ Η κα Μ. Ραφαήλ εκ μέρους των Αιτητών/Εναγόντων αγόρευσε προς υποστήριξη της υπό συζήτηση Αίτησης κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά και σε σχετική επί του θέματος αγγλική Νομολογία. Στην ικανή αγόρευση της συνηγόρου των Αιτητών αναφέρθηκε σε αγγλικές υποθέσεις όπου επιτράπηκε με βάση την αντίστοιχη προς τη δική μας Δ.25,θ.6 η διόρθωση τυχαίων λαθών ή παραλείψεων που οφείλονταν στους δικηγόρους των μερών. Η κα Δ. Χατζηδημήτρη εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση/Εναγομένης 3 δεν έφερε ένσταση στην υπό κρίση Αίτηση. Υιοθέτησε δε τις θέσεις και εισηγήσεις των Αιτητών και παρέπεμψε και αυτή με τη σειρά της σε σχετικές επί του θέματος αγγλικές αποφάσεις. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η υπό κρίση Αίτηση, βασικά, στηρίζεται στη Δ.25,θ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία έχει ως εξής: «Clerical mistakes in judgments or orders or errors arising therein from any accidental slip or omission, may at any time be corrected by the Court or a Judge on application without an appeal.» Δυνατότητα εφαρμογής της Δ.25,θ.6 υφίσταται όταν υπάρχει γραμματικό λάθος ή λάθος που προκύπτει από τυχαία διολίσθηση ή παράλειψη. Σύμφωνα με τη Δ.25,θ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία είναι ουσιαστικά πανομοιότυπη με την παλιά αγγλική Δ.28, θ. 11, το Δικαστήριο έχει εξουσία διόρθωσης τόσο γραμματικών λαθών, σε αποφάσεις ή διατάγματα των Δικαστηρίων, όσο και λαθών που πηγάζουν από τυχαία αβλεψία (accidental slip) ή παράλειψη. Η εξουσία, δηλαδή, για διόρθωση απόφασης, από το ίδιο το Δικαστήριο που την εξέδωσε, περιορίζεται σε γραμματικά λάθη και παραλείψεις και έχει ως αντικείμενο την προσαρμογή ενός ατελούς κειμένου (απόφασης ή διατάγματος) στην έκδηλη, κατά τα άλλα, πρόθεση του Δικαστηρίου[1]. Γραμματικό λάθος είναι λάθος στη διατύπωση και όχι στον προσδιορισμό της ουσίας της πρότασης. Γραμματικά λάθη προκύπτουν οποτεδήποτε το Δικαστήριο παραλείπει ή αποτυγχάνει να δώσει σωστή λεκτική έκφραση στις εμφανείς προθέσεις του[2]. Δεν είναι δυνατή η διόρθωση νομικού σφάλματος το οποίο διαφαίνεται στην απόφαση μέσω της διαδικασίας που καθορίζεται στη Δ.25,θ.
  6. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Ευαγγελίδης ν. Aegeas Navigation Ltd κ.ά.

(2003)1 (A.A.Δ.) 1293: «Στην παρούσα περίπτωση η απόφαση είναι σαφής ως προς την πρόθεση του Δικαστηρίου να επιδικάσει νόμιμο τόκο και συνεπώς δεν υπάρχει γραμματικό λάθος. Ουσιαστικά επιδιώκεται όχι η διόρθωση γραμματικού λάθους, παράλειψης ή τυχαίας διολίσθησης στη διατύπωση της απόφασης, αλλά η διόρθωση κατ΄ ισχυρισμόν νομικού σφάλματος το οποίο κατά τον Αιτητή διαφαίνεται στην απόφαση. Αξιώνεται ουσιαστικά, όπως και στην περίπτωση Γεωργίου ν. Κυπριακών Αερογραμμών Λτδ (ανωτέρω), η αναθεώρηση προηγούμενης τελεσίδικης απόφασης του Δικαστηρίου, πράγμα ανέφικτο. Ακόμα κι΄ αν υποτεθεί ότι βρισκόμαστε ενώπιον νομικού σφάλματος η διόρθωσή του δεν είναι δυνατή με την παρούσα διαδικασία (βλέπε Αγαθοκλέους ν. ΕΔΑΞΥΛ Λτδ κ.ά.,
(1997)1 ΑΑΔ 302).» Στην υπόθεση E.G. Falekkos Ltd v. Reana Manufacturers Ltd
(1999)1 ΑΑΔ 443 λέχθηκε ότι τα λάθη ή παραλείψεις που καλύπτονται από τη Δ.25,θ.6 έχουν αναφορά στη διατύπωση και όχι στην ουσία της απόφασης και ότι οι προβλεπόμενες διορθώσεις επιδιώκουν να την εναρμονίσουν με την πραγματική πρόθεση της. Στην αγγλική υπόθεση Bright v. Seller
(1904)1 KB έχει λεχθεί ότι το σφάλμα πρέπει να είναι σφάλμα στην έκφραση της προφανούς πρόθεσης του Δικαστηρίου και ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να διορθώσει δικό του σφάλμα σε θέμα Νόμου ή άλλως πως παρόλο ότι είναι σαφές στην όψη της απόφασης. Στην υπόθεση Ε. Φιλίππου Λτδ ν. Compass Insurance Co. Ltd
(1989)1 ΑAΔ (Ε) 664 στη σελ. 668 υπογραμμίσθηκε ότι: «Γραμματικό είναι το λάθος το οποίο ανάγεται αποκλειστικά στην διατύπωση σε αντίθεση με την διαμόρφωση των θέσεων του διαδίκου και αποβλέπει στον εναρμονισμό του λόγου με την έκδηλη πρόθεση.» Η άποψη αυτή βεβαιώνεται και στην υπόθεση Sofocli v. Leonidou
(1988)1 C.L.R. 583, στην οποία ο Δικαστής Πικής (όπως ήταν τότε), δίδοντας την απόφαση του Δικαστηρίου παρατήρησε τα ακόλουθα στη σελ. 587: «.the case law is consistent in stressing that the powers of the Court under r.6 of Ord. 25 are confined to the correction of clerical mistakes and errors arising from accidental slips or omissions. The inherent power of the Court to correct errors or omissions is again limited to errors owing to failure to give expression in the order or judgment to the manifest intention of the Court.» Όπως υπεδείχθη από το Δικαστή Πική (ως ήτο τότε) στην υπόθεση Koumi v. Republic
(1987)3 C.L.R. 1519 στη σελ. 1522, μετά από αναφορά και στην αντίστοιχη αγγλική νομολογία: «A clerical error in this context is one arising from failure on the part of the framer to give effect by the employment of the appropriate word or phrase to his objectively manifest intention.» Στην υπόθεση Craigmyle v. Inchcape [1942] Ch. 394 ο συνήγορος του Αιτητή δεν είχε ζητήσει τη συμπερίληψη στην απόφαση προηγηθέντων εξόδων του με αποτέλεσμα και να μην καταγραφούν στην απόφαση. Ήταν η θέση του δικηγόρου στην Αίτηση για τροποποίηση της απόφασης πως το λάθος στην απόφαση του Δικαστηρίου οφειλόταν στην εκ παραδρομής παράλειψη του συνηγόρου να ζητήσει τα έξοδα και ότι, ως εκ τούτου, το Δικαστήριο είχε εξουσία δυνάμει της O.28, r.11 να το διορθώσει. Καθώς εάν η απόφαση εξέφραζε ορθά την πρόθεση του Δικαστηρίου τότε δεν θα τροποποιείτο κατ' εφαρμογή της πιο πάνω διαταγής εφόσον, όμως, δεν έγινε αναφορά στα έξοδα το Δικαστήριο δεν έστρεψε την προσοχή του σε αυτά με αποτέλεσμα να μην εκδώσει - όπως θα έπραττε αν γνώριζε σχετικά - ανάλογη διαταγή[3]. Ο Δικαστής Morton J. αφού στηρίχθηκε στις αποφάσεις Fritz v. Hobson 14 Ch. D. 542 και Chessum & Sons v. Gordon
(1901)1 QB 694 ανέφερε τα εξής: «I have had cited to me cases where the omissions arose by a slip on the part of counsel, on the part of a solicitor, and on the part of a party to the action. Having regard to those authorities, I am satisfied that I can make the order asked for under the provisions of O.ΧΧVIII., r.
  1. It is true that when the case was before me, I made the order which I intended to make in regard to the costs for which I was asked to make provision, but there was an accidental omission on the part of counsel, and I did not make the order which I would have made if that accidental omission had not occurred. I am glad to find it possible to give this construction to the rule, as I think it is a rule οf great convenience, and in the present case real hardship would have resulted it I had not felt able to make the order asked for on this motion.». Στην υπόθεση Fritz v. Hobson (ανωτέρω) ο δικηγόρος του Αιτητή παρέλειψε να ζητήσει τα έξοδα συγκεκριμένης αναβολής και, συνεπακόλουθα, δεν έγινε σχετική πρόβλεψη στη διαταγή του Δικαστηρίου. Ο Αιτητής αποτάθηκε στο Δικαστήριο ζητώντας τροποποίηση και/ή διόρθωση της απόφασης ούτως ώστε να δοθούν τα έξοδα. Στηρίχθηκε, μεταξύ άλλων, στο Ο.ΧL.I.Α. το οποίο ήταν πανομοιότυπο με το μετέπειτα O.28, r.
  2. Ο αντίδικος δικηγόρος κατά την εξέταση του ζητήματος εισηγήθηκε ότι η πιο πάνω διαταγή δεν εφαρμόζεται καθότι δεν επρόκειτο περί τυχαίας διολίσθησης ή παράλειψης. Τόνισε δε ότι οι λέξεις αυτές έχουν τη σημασία της διολίσθησης ή παράλειψης να συμπεριληφθεί στην Απόφαση κάτι το οποίο όντως το Δικαστήριο διέταξε να γίνει και ότι δεν εφαρμόζετο στις περιπτώσεις τυχαίας παράλειψης εκ μέρους των δικηγόρων να το ζητήσουν και ότι δεν δίδετο δικαίωμα στο Δικαστήριο να παράσχει κάτι το οποίο δεν ήταν υπόχρεο να παράσχει[4]. Ο Δικαστής Fry J. δεν συμμερίστηκε την προσέγγιση του αντίδικου δικηγόρου. Κατέληξε ότι μπορούσε δυνάμει του Order 41A να τροποποιήσει την εκδοθείσα απόφαση. Παραθέτω πιο κάτω το σκεπτικό επί του οποίου βάσισε την κατάληξή του: «In my view the error in the present case has arisen from the accidental omission of counsel to call my attention to the adjourned motion when I pronounced my judgment, an omission very natural at a time when counsel's attention was directed to matters of greater importance. In substance the motion was before me at the trial, for my attention was called to the affidavits made upon it. I recollect quite enough of what took place, and I am confirmed in my recollection by the notes which I made at the time, to know that all the affidavits upon the motion were in substance before me at the trial, and that the various witnesses who made those affidavits were examined in the course of the proceedings. On this ground, therefore, I think I have jurisdiction to make the order.» Η υπόθεση Chessum & Sons v. Gordon (ανωτέρω) αφορούσε και αυτή περίπτωση όπου ο δικηγόρος του Αιτητή είχε παραλείψει να ζητήσει συγκεκριμένα έξοδα και υπεβλήθη Αίτηση για τροποποίηση της εκδοθείσας απόφασης δυνάμει του O.28,r.
  3. Ο Δικαστής Day J. αποδέχτηκε το αίτημα και εναντίον της απόφασης του ασκήθηκε έφεση στην οποία επιβεβαίωσε η εν λόγω απόφαση. Όπως τονίσθηκε από το Δικαστή A. L. Smith M.R.: «There can be no doubt that according to the justice of the case the plaintiffs ought to be paid this sum or whatever may be allowed as a proper sum upon taxation. It is satisfactory to know that no technical rule stands in the way of the Court making an order to that effect.» Στην αγγλική υπόθεση George Moundreas and Company S.A. v. Navimpex Centrala Navala
(1983)W.l.217 131 τέθηκε το ζήτημα κατά πόσον ήταν δυνατή η τροποποίηση μίας δικαστικής απόφασης η οποία εξεδόθη ερήμην και η οποία εκδόθηκε επί τη βάσει των παρακλητικών της αγωγής. Σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα της εν λόγω απόφασης όπου διαβάζουμε τα εξής: «The principal question which this appeal raises is whether Mr. Justice Mustill had the power to make the obviously sensible order which he made, which was to amend a default judgment, properly obtained against the defendants for over $1,000,000, by reducing it by $63.600. The reduction was made because in the list of 13 items making up the claim (
  1. a)Item 2, a claim for $20.400, although owing when the writ was issued, had been paid before judgment was obtained and this was overlooked by the plaintiffs. (
  2. b)Item 5 wrongly stated the hull number of the vessel in relation to which the claim for $43.200 was made. It should have been described as 900/150 and not 900/96 in respect of which hull, if it existed, the plaintiffs had no claim.» Στην πιο πάνω αγγλική απόφαση, αφού έγινε αναφορά στο Order 20, Rule 11 που αντιστοιχεί στη δική μας Δ.25,θ.6, αναφέρθηκαν και τα εξής σχετικά: «Mr. Eder for the appellants, the defendants in the action, who has argued his case with particular skill and persuasiveness, has contended that as the court intended to give judgment for the amount claimed in the writ, there is no power under the rule to amend and accordingly he is entitled as of right to set aside the whole judgment, albeit that there is, as the learned judge found, no defence on the merits. Accordingly, if Mr. Eder was right the quite unjustified extra expense and delay involved in fresh proceedings would have to be incurred merely to overcome the two quite simple and innocent mistakes which resulted in a judgment being obtained for too much.» Αποφασίσθηκε στην πιο πάνω αγγλική υπόθεση ότι η εισήγηση ότι δεν μπορεί να γίνει επίκληση του λεγόμενου «slip rule» όταν το λάθος δεν είναι αυτό του Δικαστηρίου αλλά του διάδικου ή του συνηγόρου του δεν υποστηρίζετο από τις αυθεντίες. Σχετικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα το οποίο παραθέτουμε: «The simple submission that, because the accidental slip is not that of the court but is that of a party or his legal adviser and accordingly the slip rule cannot be invoked, is not supported by authority. On the contrary, the rule was successfully invoked in the case of Craigmyle v. Inchape [1942] 1 Ch 394.» ΕΞΕΤΑΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ Εξετάζοντας τα γεγονότα της υπό εξέταση υπόθεσης διαπιστώνω ότι η δήλωση της δικηγόρου των Εναγόντων/Αιτητών συμπαρέσυρε τον τρόπο διατύπωσης της δικαστικής απόφασης που εξεδόθη. Είναι εμφανές, κατά την άποψή μου, ότι το όλο ζήτημα προέκυψε από έκδηλα τυχαία διολίσθηση και εκ παραδρομής παράλειψη της συνηγόρου των Ενάγοντων να ζητήσει την αποτύπωση στην απόφαση αυτού που τα διάδικα μέρη είχαν συμφωνήσει να δηλώσουν, δηλαδή την έκδοση διατάγματος εκποίησης της υποθήκης Υ5411/2008 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας όπως εξάλλου καταγράφεται στην παρά.24 της Έκθεσης Απαίτησης. Είναι για το λόγο αυτό και μόνο που το Δικαστήριο δεν εξέδωσε ανάλογη απόφαση την οποία και θα εξέδιδε αν το ανωτέρω λάθος και/ή αβλεψία και ή παράλειψη δεν λάμβανε χώρα από μέρους της δικηγόρου που εμφανίστηκε εκ μέρους των Εναγόντων/Αιτητών. Είναι εμφανές με βάση το σύνολο των γεγονότων που τέθηκαν ενώπιον μου ότι το όλο ζήτημα προέκυψε, επομένως, από έκδηλα τυχαία διολίσθηση και εκ παραδρομής παράλειψη του συνηγόρου των Εναγόντων/Αιτητών να ζητήσει την αποτύπωση στην απόφαση αυτού που τα διάδικα μέρη είχαν συμφωνήσει να δηλώσουν. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Κατ' ακολουθία των πιο πάνω θεωρώ ότι δικαιολογείται η έγκριση του αιτήματος των Εναγόντων/Αιτητών σε σχέση με τη θεραπεία υπό στοιχεία (Β) της Αίτησης και, συνεπώς, εκδίδεται διάταγμα ως το (Β) της Αίτησης. Σε σχέση με το αιτητικό της παρά.(Α) της Αίτησης, το οποίο αφορά και αναφέρεται σε δήλωση δικηγόρου, αναφέρω ότι δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο της υπό κρίση Αίτησης η οποία αφορά διόρθωση απόφασης Δικαστηρίου και, συνεπώς, η Αίτηση απορρίπτεται καθ' όσον αφορά το αιτητικό της παρά.(Α) αυτής. Ως αποτέλεσμα η συνταγμένη απόφαση (drawn up judgment) να επανασυνταχθεί ανάλογα όταν και εάν ζητηθεί από τους Ενάγοντες. Υπό τα δεδομένα της παρούσας Αίτησης και δεδομένου ότι δεν έχουν ζητηθεί έξοδα από καμία πλευρά δεν θα εκδοθεί οποιαδήποτε διαταγή ως προς αυτά. (Υπ.) .................. Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον: Πρωτοκολλητής /ΛΗ [1] Δέστε Σιβιτανίδης ν. Χαραλάμπους
(1993)1 ΑΑΔ 179 και Μ. Μονιάτη & Υιοί Λτδ ν. Γεώργιος Νεοφύτου Πολ. ΄Εφεση 254/06, ημερ. 20.5.2009. [2] Δέστε Koumi v. Republic
(1987)3 CLR 1519, Ε. Φιλίππου Λτδ ν. Compas Insurance
(1989)1 ΑΑΔ (Ε) 664 και Ειρήνη Γεωργίου ν. Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ
(1999)1 ΑΑΔ
  1. [3] «The error in the order made by Morton J. was due to the accidental omission of counsel to ask for these costs, and there is, therefore, power to correct the error under O.XXVIII, r.
  2. If the order made correctly expressed the intention of the court, it could not be altered under this rule, but these costs were not referred to and the court did not direct its attention to them.» [4] «Order 41A does not apply. This is not an accidental slip or omission. Those words mean only an accidental slip or omission to embody in the order something which the Court in fact ordered to be done; they do not apply to an accidental omission of counsel of solicitor to ask for, or for the Court to provide for, something which ought to have been provided for.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.