Ανδρέα Ευθυμίου Χατζήμιχαηλ ν. Χρίστος Γεωργίου Φιλίππου, Αρ.Έφεσης - Αίτησης: 12/08, 5/4/2012

(1)/2007 και όχι αυτή που τυχόν «κατέχεται» επιτόπου και συνεπώς το εγγεγραμμένο σύνορο του τεμαχίου 580 του Κυβερνητικού Χωρομετρικού Σχεδίου 41/11 είναι αυτό που υποδείχθηκε επί τόπου και φαίνεται με μαύρη γραμμή στο σχέδιο που είναι συνημμένο στην απόφαση και το οποίο είναι το κοινό σύνορο των τεμαχίων 580 και 116 του Φ/Σχ. 41/11 και 41/3 αντίστοιχα, Και επειδή η εγγραφή 6457, στο όνομα του εφεσείοντα/αιτητή Ανδρέα Ευθυμίου Χατζημιχαήλ, δεν βασίζεται σε σχέδιο που ετοίμασε υπό κλίμακα ο Διευθυντής και επομένως η έκταση γης που δικαιούται ο κάτοχος του τίτλου αυτού είναι, όπως προβλέπεται στο άρθρο 50 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου Κεφ. 224 και Τροποποιητικοί Νόμοι αρ. 3/60 μέχρι 165

(1)/2007 η έκταση της γης που ο κάτοχος του τίτλου δικαιούται λόγω εχθρικής κατοχής, αγοράς, ή κληρονομιάς, ο Διευθυντής προχώρησε στην έκδοση της σχετικής απόφασης ημερομηνίας 10.4.2008 (φωτοτυπία της οποίας επισυνάπτεται ως ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ «Β1» έως «Β3») με την οποία αποφάσισε ότι το εγγεγραμμένο σύνορο του τεμαχίου 580 του Φ/Σχ. 41/11 προς την πλευρά του τεμαχίου 116 του Φ/Σχ. 41/3 είναι όπως υποδείχθηκε στο έδαφος και φαίνεται με μαύρη γραμμή στο σχέδιο που είναι συνημμένο στην απόφαση και ότι η έκταση γης που σημειώνεται με κίτρινο χρώμα, στο ίδιο σχέδιο αποτελεί μέρος του ακινήτου με αριθμό τεμαχίου 580, του Κυβερνητικού Χωρομετρικού Σχεδίου 41/11, σε κλίμακα 1:5000 και είναι μέρος της εγγραφής 8439 στο όνομα του Χρίστου Γεωργίου Φιλίππου (εφεσίβλητου/καθ΄ ου η αίτηση) »

1. Η αίτηση βασίζεται στα άρθρα 50, 58 και 80 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας Νόμου Κεφ. 224, στους περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας Κανονισμούς του 1956 - 2006 όπως τροποποιήθηκαν, στη Δ.48 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και στις Γενικές και Συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του αιτητή. Στην αίτηση καθορίζονται συνοπτικά μεταξύ άλλων, οι κάτωθι λόγοι έφεσης: Α) Η εγγραφή 6457 καλύπτει το τεμάχιο 116 Φ/Σχ. 41/3 και 41/11 στο χωριό Πύλα για τους λόγους που εκτίθενται στην αίτηση. Β) Ο διευθυντής παρερμήνευσε το άρθρο 50 του Κεφ. 224 και έκρινε την περίπτωση ως εάν να μη συσχετίζετο και αντικρίζετο η προ της γενικής εγγραφή με τεμάχιο γης επί του εν χρήσει σχεδίου ενώ η εγγραφή 6457 συσχετίζετο με το τεμάχιο 116, και Γ) Ο αιτητής υπερέβη τις εξουσίες του Δ) Το σύνορο μεταξύ των δυο τεμαχίων ήταν φυσικό, γεγονός που παρέβλεψε ο διευθυντής Ε) Με την επίδικη απόφαση μειώνεται η έκταση γης που καλύπτει η εγγραφή 6457 είτε μετακινούνται συνολικά τα σύνορα των κτημάτων προς τα βορειοδυτικά Στ) Η απόφαση είναι προϊόν λανθασμένων μετρήσεων και Ζ) Η απόφαση είναι προϊόν μεροληψίας
2. Η ένσταση του καθ΄ ου η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του πατέρα του. Στην ένσταση του, ο καθ΄ ου η αίτηση ισχυρίζεται μεταξύ άλλων ότι η απόφαση του διευθυντή είναι ορθή και λήφθηκε μέσα στα πλαίσια των εξουσιών του.
3. Το Δικαστήριο μετά από σχετικό αίτημα του αιτητή, επέτρεψε την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων και ειδικότερα καταχωρήθηκαν συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις από τους κ. Κυριάκο Παναγιώτου και Αδάμο Αντρέου ως επίσης μετά από σχετικό αίτημα επιτράπηκε στον καθ΄ ου η αίτηση, η καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων από τους κ. Γιώργο Ιωακείμ και κ. Ευάγγελο Δήμου. Ο αιτητής, ο πατέρας του καθ΄ ου η αίτηση αλλά και όλα τα πρόσωπα που περιγράφονται πιο πάνω αντεξετάστηκαν.
4. Ο αιτητής στη μαρτυρία του μεταξύ άλλων ανέφερε τα ακόλουθα: α) Είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του ακινήτου με αρ. εγγραφής 6457, τεμάχιο με αρ. 116 Φ./Σχ. 4103 και 4111 στο χωριό Πύλα (από τώρα θα καλείται τεμάχιο 116) το οποίο συνορεύει με το τεμάχιο 580 το οποίο είναι εγγεγραμμένο στον καθ΄ ου η αίτηση. Το σύνορο μεταξύ των δυο πιο πάνω τεμαχίων ήταν ψηλός ανάβολος. β) Το 2004 ή και προηγουμένως ο καθ΄ ου η αίτηση ή και άτομα τα οποία ενεργούσαν για λογαριασμό του επενέβησαν στο ακίνητο του χωρίς τη συγκατάθεση του και προέβηκαν σε εκσκαφή και μετακίνηση του ανάβολου δημιουργώντας μια σφήνα που κατέληξε να είναι η διαφιλονικούμενη λωρίδα. (βλ. σχέδιο τεκμ.1 της ένορκης δήλωσης του). Έτσι μετά από συμβουλή υπέβαλε την αίτηση με αρ. ΑΧ1610/2004 για επίλυση της συνοριακής διαφοράς. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι η αποκοπή είναι σε σχήμα σφήνας και ξεκινά κοντά στο δρόμο γύρω στα 3-31/2 μέτρα και καταλήγει στη δεξαμενή που υφίσταται στο τεμάχιο
5. γ) Ενώ εκκρεμούσε η αίτηση του, υπάλληλοι του Κτηματολογίου επισκέφτηκαν τα κτήματα και τοποθέτησαν ορόσημα περιλαμβάνοντας τη διαφιλονικούμενη λωρίδα, στο τεμάχιο
6. Επειδή διαφώνησε διόρισε τον ιδιώτη τοπογράφο κ. Μιχάλη Παρασκευαϊδη ο οποίος προέβη σε μετρήσεις και διαπίστωσε ότι η διαφιλονικούμενη λωρίδα είναι μέρος του τεμαχίου
7. Στην έκθεση του κ. Μ. Παρασκευαϊδη (βλ. τεκμ.2 της ένορκης δήλωσης του) μεταξύ άλλων αναφέρεται, ότι αφού βασίστηκε στην πλησιέστερη χωρομετρική εργασία που έγινε από το Κτηματολόγιο για τα τεμάχια 287 και 288 και αφού αποτυπώθηκαν και συνδέθηκαν με το εν χρήσει σχέδιο διαπιστώθηκε ότι προκύπτει διαφορά της τάξης των 4 μέτρων στο βόρειο οροθέσιο η οποία καταλήγει στα 2 μέτρα στο νότιο οροθέσιο σε βάρος του τεμαχίου
8. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι ο πιο πάνω τοπογράφος δεν ανταποκρινόταν στα τηλεφωνήματα του και όπως πληροφορήθηκε από άλλο πρόσωπο θα τον εγκατέλειπε διότι ήταν φίλος του διευθυντή της Χωρομετρίας. δ) Ανέφερε ότι κατείχε και καλλιεργούσε για πολλά χρόνια το τεμάχιο 116 μέχρι την επέμβαση γεγονός που επιβεβαιώνεται και από αεροφωτογραφία (βλ. τεκμ.3 που συνοδεύει την ένορκη δήλωση του). Περαιτέρω στο στάδιο της αντεξέτασης παρουσίασε άλλες 4 αεροφωτογραφίες (βλ. τεκμ.13) του 1963 και του 1993, και υπέδειξε ότι σ΄ αυτές φαίνεται ότι δεν άλλαξε το σύνορο των δυο κτημάτων για 30 χρόνια. ε) Από τότε που έγινε η επέμβαση με αλλεπάλληλες επιστολές και άλλες παρεμβάσεις του, προσπαθούσε να βρει το δίκαιο του αφού αισθανόταν ότι λειτουργοί προσπαθούσαν να βρουν τρόπο να περιλάβουν τη διαφιλονικούμενη λωρίδα στο τεμάχιο 580 και τούτο λόγω της ιδιότητας του καθ΄ ου η αίτηση που είναι δικαστής. Το αίσθημα του αυτό, δεν ήταν αόριστο και μεμψιμηρικό αλλά στηριζόταν στο ότι προσπαθούσαν να τον πείσουν ότι το κτήμα του ήταν μικρότερης έκτασης ή ότι τα σύνορα ήταν δυτικότερα. Στο στάδιο της επανεξέτασης ανέφερε ότι το πρόβλημα το δημιούργησαν υπάλληλοι του Κτηματολογίου για να παράσχουν εκδούλευση στον καθ΄ ου η αίτηση λόγω της ιδιότητάς του. Ζήτησε και εκδόθηκε σύγχρονος τίτλος με το ορθό εμβαδό στο οποίο αναφέρεται «Έκταση δεκάρια:4 τετρ. μέτρα 348» και ακολούθως αναγράφονται τα ακόλουθα: «ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ η εγγραφή δεν βασίζεται στο εν χρήσει σχέδιο. Έκταση σύμφωνα με την εγγραφή 4014 τ.μ.» (βλ. τεκμ. 4 της ένορκης δήλωσης του). Σύμφωνα δε με τον παλαιό τίτλο η έκταση ήταν 4 δεκάρια και 14 τ.μ. (βλ. τεκμ. 5 της ένορκης δήλωσης του). Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι η αίτηση για έκδοση εκσυγχρονισμένου τίτλου εκκρεμεί και παρά ταύτα, του στάληκε διαφορετικός τίτλος απ΄ αυτό που είχε προηγουμένως και ότι το εμβαδό του τίτλου ιδιοκτησίας είναι 4348 τ.μ.. Ο αιτητής, στην αίτηση για την έκδοση νέου τίτλου ζήτησε να αναφέρεται το ορθό εμβαδό και τα σύνορα σύμφωνα με τα σχέδια της γενικής Χωρομετρίας και δήλωσε ότι του εξηγήθηκε ότι το εμβαδό δεν βασίζεται στα εν χρήσει σχέδια (βλ. τεκμ.1 της ένορκης δήλωσης του κ. Ε. Δήμου). Δήλωσε δε ότι κατά την γενική χαρτογράφηση του 1917 καταχωρήθηκε η φόρμα 115 σύμφωνα με την οποία το εμβαδό του τεμαχίου 116 είναι 4348 τ.μ. γεγονός το οποίο ανέφερε με επιστολή του (βλ. τεκμ. 11). στ) Με επιστολή του ημερ. 10/4/08 ο διευθυντής του τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας του κοινοποίησε την απόφαση του (βλ. τεκμ.1 της ένορκης δήλωσης του). ζ) Στις 23/4/05 κλιμάκιο της Χωρομετρίας μετέβη στο χώρο για να προβεί σε οροθέτηση του τεμαχίου
9. Δήλωσε στον χωρομέτρη Γ. Ιωακείμ ότι εκκρεμούσε αίτηση συνοριακής διαφοράς και ότι δεν έπρεπε να προβεί σε οροθέτηση του κτήματος 580 και παρά ταύτα προχώρησε και έτσι την επόμενη εργάσιμη μέρα κατήγγειλε το πιο πάνω περιστατικό. Περαιτέρω κατήγγειλε τον εν λόγω χωρομέτρη διότι διεξήγαγε χωρομετρική εργασία παράνομα και εκτός της ακολουθούμενης διαδικασίας. (βλ. τεκμ.12). η) Αντεξεταζόμενος μεταξύ άλλων ανέφερε ότι ο ίδιος μέτρησε όλα τα κτήματα γύρω από το δικό του με την κορδέλα και κατέληξε σε συμπεράσματα και ανέφερε στον χωρομέτρη ότι το οροθέσιο ήταν 2 μέτρα λάθος. Ανέφερε ότι η χωρομετρική εργασία είναι λανθασμένη. Ο ίδιος ήταν παρών όταν γινόταν χωρομετρική εργασία στο τεμάχιο 102 και τοποθέτησαν οροθέσιο στο παλιό νεκροταφείο.
10. Στη μαρτυρία του ο κ. Κυριάκος Παναγιώτου μεταξύ άλλων ανέφερε τα ακόλουθα: α) Είναι χωρομέτρης τοπογράφος. Διορίστηκε στο τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ως χωρομέτρης και διήλθε όλες τις βαθμίδες του τμήματος μέχρι και τη θέση του προϊστάμενου. Αφυπηρέτησε το
11. Αναφέρθηκε στα προσόντα του όπως αυτά εκτίθενται στην παρ.1 της ένορκης δήλωσης του. β) Με εντολή του αιτητή, μελέτησε την απόφαση του διευθυντή του Κτηματολογίου ημερ. 10/4/08 σε σχέση με τη συνοριακή διαφορά μεταξύ των τεμαχίων 116 και 580 αλλά και άλλων τεμαχίων που συνόρευαν ως επίσης και τις ένορκες δηλώσεις των κ. Γ. Ιωακείμ και Ε. Δήμου. Στις 5/12/08 υπέβαλε αίτηση για παραχώρηση χωρομετρικών στοιχείων (βλ. τεκμ.2) και έλαβε μεταξύ άλλων από το Κτηματολόγιο συντεταγμένες και σχέδια σε διαφάνεια. γ) Σκοπός της μελέτης και οι όροι εντολής του ήταν να ελέγξει από χωρομετρικής πλευράς την ορθότητα της απόφασης του διευθυντή και προς τούτο να διεξαγάγει επί τόπου χωρομετρική εργασία και να διαπιστώσει κατά πόσο με βάση το εν χρήσει σχέδιο, η διαφιλονικούμενη λωρίδα γης όπως αυτή αποτυπώνεται στο σχέδιο (τεκμ.1 της ένορκης δήλωσης του) ανήκει στο τεμάχιο 116 ή στο τεμάχιο
12. δ) Το εν χρήσει σχέδιο είναι σε κλίμακα 1:5000 και τα δυο τεμάχια καλύπτονται από δυο φύλλα σχέδια, το 41/3 και το 41/
13. Αφού έλαβε επίσημα αντίγραφα των εν χρήσει σχεδίων (βλ. τεκμ.4 της ένορκης δήλωσης του), τις αναγκαίες πληροφορίες σε σχέση με τα σταθερά σημεία της πορείας και των συντεταγμένων, προέβη σε επιτόπια έρευνα και χωρομετρική εργασία στις 4, 6 και 7/12/
14. ε) Κατά την επίσκεψη του διαπίστωσε ότι μεταξύ των δυο τεμαχίων υπάρχει υψομετρική διαφορά που αρχίζει από τουλάχιστον 1 μέτρο στο νότιο σημείο του διαφιλονικούμενου κοινού συνόρου και καταλήγει στο μηδέν υψόμετρο στο βόρειο σημείο. Κατά μήκος του νότιου συνόρου υπάρχει καλαμιώνας και μέρος αυτού έχει εκριζωθεί και φαίνεται οπτικά ότι υπήρξε επέμβαση και εκσκαφή του όχτου. Ο χείμαρρος βρίσκεται 150 μέτρα βορειότερα και σε εκείνο το σημείο δεν υπάρχει διαφορά ύψους μεταξύ των δυο κτημάτων. Υπάρχει μικρή κατωφέρεια από το νότο προς το βορρά. στ) Διαπίστωσε ότι η διαφιλονικούμενη λωρίδα ανήκει στο τεμάχιο 116 και ότι λανθασμένα τοποθετήθηκαν τα ορόσημα από το Κτηματολόγιο αφού έγινε λανθασμένη εφαρμογή του σχεδίου επί του εδάφους και όχι μόνο για τα κτήματα που αφορούν την παρούσα υπόθεση αλλά και στη γύρω περιοχή. Περαιτέρω ανέφερε ότι τα ευρήματα του επιβεβαιώνονται από τα φυσικά σύνορα που υπάρχουν και τις αεροφωτογραφίες του
15. Τοποθέτησε με κόκκινη γραμμή τα σύνορα που τοποθετήθηκαν από το Κτηματολόγιο, σε σχέδιο επί κλίμακας 1:1000 (τεκμ. 5 της ένορκης δήλωσης του). Ετοίμασε αντίγραφο του πιο πάνω τεκμηρίου και σημείωσε μεταξύ άλλων με τις ενδείξεις Α1, Α2, Α3 και Α4 τα οροθέσια του Κτηματολογίου ενώ με συνεχή μαύρη γραμμή το αρχικό σύνορο. (βλ. τεκμ.3). Ανέφερε τις αποστάσεις και τις γωνίες από τον Καζαμά, χωρομετρικό σημείο (βλ. τεκμ.9). Η πιο πάνω μαύρη γραμμή, ανέφερε ότι είναι μια από τις υπαλλακτικές λύσεις που φαίνεται από το φάκελο του Κτηματολογίου. Δήλωσε ότι αρχικά υπάρχει διαφορά στο σημείο Α1 41/2 μέτρων και μειώνεται. Στο σημείο Α2 η διαφορά ανέρχεται στα 21/2 μέτρα περίπου. Σε μεταγενέστερο στάδιο της αντεξέτασης αρνήθηκε ότι ανέφερε ότι ήταν τέτοια η διαφορά. Όταν του υποδείχθηκε ότι στην έκθεση του τοπογράφου κ. Μ. Παρασκευαϊδη η οποία συνοδεύει την ένορκη δήλωση του αιτητή αναφέρεται κάτι άλλο, αυτός δήλωσε απαξιοτικά για το εν λόγω πρόσωπο ότι είναι απόφοιτος ελληνικού πανεπιστημίου και δεν υπάρχει Κτηματολόγιο στην Ελλάδα και έτσι υστερεί και ότι έπρεπε «να σταθεί δίπλα στον πελάτη του μέχρι τέλος η δεοντολογία λέει ότι όταν είσαι με τον πελάτη σου πρέπει να μείνεις μέχρι το τέλος είτε έχει άδικο είτε δίκαιο. Αυτή η δεοντολογία του ΕΤΕΚ». Αντεξεταζόμενος ανέφερε μεταξύ άλλων ότι η Χωρομετρία έχει δημιουργήσει μια σειρά από λάθη από τα οποία προκύπτουν διάφορα αποτελέσματα και δεν είναι ορθό το Κτηματολόγιο να παίρνει αποφάσεις κατά το δοκούν για να ευνοεί. ζ) Παρουσίασε στο Δικαστήριο χωρομετρική εργασία (βλ. τεκμ. 4) το οποίο αφορά τόσο το επίδικο αλλά και άλλο γειτνιάζων ακίνητο ως επίσης και άλλη χωρομετρική εργασία (τεκμ. 5) η οποία αναφέρεται στο σχετικό φάκελο για την επίλυση της επίδικης συνοριακής διαφοράς. Περαιτέρω κατέθεσε στο Δικαστήριο εργασία που χρησιμοποίησε ο χωρομέτρης για την επίλυση της συνοριακής διαφοράς (βλ. τεκμ.6

(1)και 6

(2)) και στην οποία εμφαίνεται με μαύρη γραμμή το πρωτότυπο κτηματικό σχέδιο του 1917. η) Ο ίδιος χρησιμοποίησε σημεία 3ης και 4ης τάξης με την μέθοδο Κασίνη (βλ. τεκμ. 7

(1)και 7

(2)) αλλά και με τη μέθοδο LTM και ειδικότερα μεταξύ άλλων χρησιμοποίησε τον Καζαμά, σημείο 3ης τάξης αλλά και το σημείο 16/4 τα οποία έχουν συντεταγμένες τόσο με την προβολή LTM όσο και με την Κασίνη και το αποτέλεσμα συμπίπτει, σε αντίθεση με το Κτηματολόγιο. Περαιτέρω μέτρησε αρχαίο τάφο, λάκκο, σταθερό σημείο με αρ.

1. Η δική του εργασία συμπίπτει με το εν χρήσει σχέδιο. Παρουσίασε στο Δικαστήριο σχέδιο στην κλίμακα 1:5000 (βλ. τεκμ.8), το οποίο θα έπρεπε να συμφωνούσε με το τεκμ.5 πράγμα το οποίο δεν συμβαίνει. Ο τάφος δεν συμπίπτει και βρίσκεται δυτικά του τεμαχίου 116 γύρω στα 68 μέτρα. Περαιτέρω η διαφάνεια τεκμ.5 δεν συμπίπτει με το εν χρήσει σχέδιο. Το βόρειο green-line του Φ/Σχ. 4111 έπρεπε να συμπίπτει με το νότιο green-line του Φ/Σχ.
2. Το blind-line δεν συμφωνεί και βρίσκεται νοτιότερα. Το φυσικό σύνορο επιβεβαιώνει τα ευρήματα του και είναι ο κομμένος όχτος. θ) Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι οι αεροφωτογραφίες δεν αποτυπώνουν σύνορα αλλά φυσικά χαρακτηριστικά. Το 1963 υπήρχαν καλαμιώνες γεγονός που επιβεβαιώνεται από τις αεροφωτογραφίες αφού τοποθέτησε σχετικό μηχάνημα (stereoscope) και διαπίστωσε επίσης ότι υπήρχε υψομετρική διαφορά στη νότια πλευρά. ι) Θα επανέλθω στη μαρτυρία του στο στάδιο της αξιολόγησης.
3. Ο κ. Αδάμος Αντρέου στη μαρτυρία του μεταξύ άλλων ανέφερε τα ακόλουθα: α) Είναι εκτιμητής και σύμβουλος ακινήτων και ήταν ο πρώτος κτηματολογικός λειτουργός και αναπληρωτής διευθυντής του τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας από το οποίο αφυπηρέτησε το
4. Κατέχει τα προσόντα BSc, MSc, F.R.I.C.S. και είναι μέλος του ΕΤΕΚ. β) Με εντολή του αιτητή μελέτησε την απόφαση του διευθυντή σε σχέση με την επίδικη συνοριακή διαφορά ως επίσης και τις ενόρκους δηλώσεις των κ. Γ. Ιωακείμ και Ε. Δήμου. γ) Επισκέφθηκε το επίδικο ακίνητο και κατά την επίσκεψη του διαπίστωσε ότι μεταξύ των δυο τεμαχίων υπάρχει υψομετρική διαφορά που αρχίζει από το 1 μέτρο στο νότιο σημείο και καταλήγει στο μηδέν υψόμετρο στο βόρειο σημείο. Κατά μήκος μέρους του νότιου συνόρου, υπάρχει καλαμιώνας μέρος του οποίου εκριζώθηκε και υπήρξε επέμβαση και εκσκαφή του όχτου. Το κοινό σύνορο επί τόπου είναι σε ευθεία γραμμή όπως και στο κτηματικό σχέδιο ενώ στο στάδιο της αντεξέτασης ανέφερε «Επί τόπου υπάρχουν κάποια καμπυλώματα κάποιες μη ευθείς καταστάσεις». Περαιτέρω όταν ρωτήθηκε κατά πόσο γνώριζε ότι ο όχτος υπήρχε πριν αρκετά χρόνια, ανέφερε ότι όταν ευθυγραμμιστεί η δεξαμενή με την υφιστάμενη επί τόπου κατάσταση προς την πλευρά του δρόμου και λαμβάνοντας υπόψη ότι υπάρχει επέμβαση στον όχτο καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο όχτος έπρεπε να επεκταθεί από τον τοίχο της δεξαμενής προς το σημείο του δρόμου σε ευθεία γραμμή. δ) Το εν χρήσει σχέδιο είναι σε κλίμακα 1:5000 που είναι η μικρότερη κλίμακα σχεδίου που υπάρχει στο Κτηματολόγιο και ετοιμάστηκε αρχικά για σκοπούς φορολογίας γι΄ αυτό και η έκταση του όπως υπολογίστηκε κατά την Χωρομετρία είναι καταγραμμένη στο έντυπο 115 που κατέχει η Χωρητική Αρχή και το Κτηματολόγιο. Στην περίπτωση που εφαρμοστούν σύγχρονες μέθοδοι μέτρησης θα διαπιστωθούν ανακρίβειες γι΄ αυτό και στην εφαρμογή του επί του εδάφους, αποδίδεται σημασία καθοριστική σε φυσικά χαρακτηριστικά όπως όχτος, αργάκι, μονοπάτι κ.λ.π.. ε) Όταν υπηρετούσε στο Κτηματολόγιο οι συνοριακές διαφορές επιλύονταν από κτηματολόγους και γι΄ αυτό υπήρχαν οδηγίες σ΄ αυτούς, όταν έβρισκαν διαφορές μέχρι 10 πόδια μεταξύ των μετρήσεων τους και των φυσικών συνόρων να αποδέχονται και να υιοθετούν τα φυσικά σύνορα ανάλογα με την περίπτωση για να αποφεύγεται η μετακίνηση όλων των ακινήτων της περιοχής. στ) Ανέφερε ότι στην περίπτωση που ένα τεμάχιο δεν είναι αντικρισμένο με το εν χρήσει σχέδιο δεν χάνει τα δικαιώματα του ο ιδιοκτήτης. Για να διαφοροποιηθούν θα πρέπει να υπάρχουν βάσιμες διαφορές, πράγμα το οποίο δεν συμβαίνει στην προκειμένη περίπτωση. Το γεγονός ότι το τεμάχιο 580 είναι βασισμένο στο εν χρήσει σχέδιο σημαίνει ότι το κοινό σύνορο του με τα τεμάχια 116, 117 και 118 είναι αποδεκτά και αντικρισμένα και ως εκ τούτου δεν τίθεται θέμα μετακίνησης του. Περαιτέρω η εγγραφή 6457 επ΄ ονόματι του αιτητή, αναφέρεται στο τεμάχιο 116 και την έκταση του, αυτό σημαίνει ότι, εκτός αν με βάση τα κτηματολογικά μητρώα αποδεικνύεται ότι αυτή η αναφορά είναι εσφαλμένη πράγμα που θα οδηγούσε σε διόρθωση πιθανού λάθους, η έκταση γης που καλύπτει η εγγραφή είναι αυτή του τεμαχίου
5. ζ) Θα έπρεπε να μη ληφθεί απόφαση αν υπήρχε αμφιβολία ως προς την αντίκριση της εγγραφής 6457 και να γίνει πρώτα αντίκριση σε σχέση με τα συνορεύοντα τεμάχια και μετά να ακολουθήσει η επίλυση της διαφοράς συνόρων. Επειδή το κοινό σύνορο ήταν εγγεγραμμένο δεν τέθηκε ζήτημα αντίκρισης ή συσχετισμού της εγγραφής με το εν χρήσει σχέδιο. η) Η χωρομετρική εργασία που διεξήγαγε ο χωρομέτρης κ. Κ.Παναγιώτου επαληθεύεται από την επί τόπου κατάσταση δηλ. το φυσικό σύνορο του όχτου. θ) Στο στάδιο της αντεξέτασης κατέθεσε επιστολή του διευθυντή του τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας (βλ. τεκμ.10) η οποία απευθύνεται στους αρμόδιους χωρομέτρες στην οποία μεταξύ άλλων αναφέρει ότι «Σε περιοχές με κτηματικά σχέδια κλίμακας 1:5000 παρατηρήθηκαν περιπτώσεις όπου γειτονικά τεμάχια (του πρώτου κύκλου) αποδίδονται χωρίς φυσική ή τεχνητή λεπτομέρεια. Αγνοείται η διακατοχή, η οποία συνιστά σοβαρό παράγοντα καθορισμού των ορίων των τεμαχίων και αυτά υιοθετούνται με βάση τις συντεταγμένες που προέρχονται από ψηφιοποίηση του κτηματικού σχεδίου. Αυτή η τεχνική δεν είναι η ορθή, οδηγεί σε λανθασμένες υποδείξεις και τα προβλήματα που δημιουργεί θα είναι πολύ δύσκολο να επιλυθούν σε τυχόν μελλοντικές χωρομετρικές εργασίες στα γειτονικά τεμάχια. Επιπρόσθετα αποθηκεύονται στη χωρομετρική βάση δεδομένων του τμήματος αναξιόπιστα δεδομένα, τα οποία, Αρμόδιοι Χωρομέτρες, παρουσίασαν ως αξιόπιστα.» ι) Αντεξεταζόμενος ανέφερε, ότι δεν είναι χωρομέτρης, μπορεί όμως ν΄ αποφανθεί στο τέλος με βάση το αποτέλεσμα. Περαιτέρω ανέφερε ότι θα πρέπει να γίνει έλεγχος είτε από σταθερά σημεία τα οποία εμφανίζονται στην περιοχή είτε από φυσικά σύνορα τα οποία υπάρχουν και θα πρέπει να ελεγχθούν και άλλα τεμάχια τα οποία συνορεύουν. Δεν πρέπει να δοθεί πίστη στη μέτρηση ενός μακρινού σημείου το οποίο απέχει 1000 μέτρα και θα πρέπει να δοθεί πίστη στα επί τόπου φυσικά χαρακτηριστικά. Περαιτέρω στο στάδιο της αντεξέτασης ανέφερε ότι πιθανόν σημεία πρώτης και δεύτερης τάξης που έχουν τοποθετηθεί σε διάφορες περιοχές της Κύπρου να είναι λανθασμένα. κ) Ανέφερε ότι υπάρχουν δυο εμβαδά τα οποία διαφέρουν για το τεμάχιο
6. Ειδικότερα το εμβαδό που αναγράφεται στη φόρμα 115 δηλ. το εμβαδό όπως υπολογίστηκε κατά τη γενική χωρομέτρηση κατά το έτος 1927 διαφέρει από το εμβαδό που αναγράφεται στον τίτλο όταν το εν λόγω ακίνητο μεταβιβάστηκε. Δήλωσε δε, ότι σε πολλές περιπτώσεις το εμβαδό που αναφέρεται στη φόρμα 115 μπορεί να διαφέρει όταν εμβαδομετρηθεί.
7. Όπως έχει ήδη αναφερθεί η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του κ. Γ. Φιλίππου. Στη μαρτυρία του μεταξύ άλλων αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: α) Είναι ο πατέρας του καθ΄ ου η αίτηση και είναι σχετικά εξουσιοδοτημένος. Ο ίδιος αγόρασε το τεμάχιο 580 το 1958 από τη ΣΠΕ Πύλας και τότε του υπέδειξαν το σύνορο. Ακολούθως το μεταβίβασε στον καθ΄ ου η αίτηση ο οποίος είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του τεμαχίου με αρ.
8. β) Ανέφερε ότι η διαφιλονικούμενη λωρίδα γης μεταξύ των τεμαχίων 116 και 580 η οποία σημειώνεται με κίτρινο χρώμα στο σχεδιάγραμμα που επισυνάπτεται στην εφεσιβαλλόμενη απόφαση του διευθυντή, δεν κατεχόταν από τον αιτητή και τους προκατόχους του. γ) Στο τεμάχιο 580 υπήρχε αμπέλι από το 1960 μέχρι το έτος 1977 ως επίσης και μέσα στη διαφιλονικούμενη λωρίδα. Στη θέση του συνηγόρου του αιτητή ότι σύμφωνα με τη φωτογραφία του 1963 το αμπέλι υπάρχει από την δεξαμενή και μετά, αυτός αρνήθηκε. Η δεξαμενή ανεγέρθηκε γύρω στο έτος 1960-1961 και κατασκευάστηκε τρία μέτρα πριν το σύνορο που του υπέδειξε η συνεργατική, όταν το αγόρασε. Θυμόταν ότι υπήρχε μια παλλούρα η οποία εξακολουθεί να υπάρχει, η οποία υποδηλώνει τα σύνορα των τεμαχίων. Όταν αγόρασε το χωράφι του υπήρχε όχτος 1-2 πόδια. Μετά την εκρίζωση του αμπελώνα, η διαφιλονικούμενη λωρίδα καλιεργείτο από τον εκάστοτε ιδιοκτήτη και τους ενοικιαστές του. Μετά την ανάπτυξη του ακινήτου με την ανόρυξη γεώτρησης, κτίσιμο μηχανοστασίου, οικίας και φάρμας και πάλιν η διαφιλονικούμενη λωρίδα χρησιμοποιόταν από τον καθ΄ ου η αίτηση ως είσοδος και πέρασμα. δ) Ο καθ΄ ου η αίτηση ουδέποτε επενέβη στο τεμάχιο 116 σε αντίθεση με τον αιτητή. Ο τελευταίος και/ή οι προκάτοχοι του χρησιμοποιώντας μηχανικά μέσα καθάριζαν τον καλαμιώνα που υπήρχε στο σύνορο του ακινήτου τους και τον έσπρωχναν προς το τεμάχιο
9. Ο καλαμιώνας λόγω της φύσης του επεκτεινόταν και καταλάμβανε τμήμα του ακινήτου του καθ΄ ου η αίτηση. ε) Ο ψηλός ανάβολος (όχτος) ο οποίος όπως ισχυρίζεται ο αιτητής ήταν το σύνορο που χώριζε τα ακίνητα δεν υπήρχε πάντοτε και ούτε υπάρχει σε όλη την έκταση του κοινού συνόρου των ακινήτων αλλά σε ένα τμήμα στην νότια τους πλευρά. Ο όχτος αυτός δημιουργήθηκε γύρω στο 1984 αλλά και σε μεταγενέστερα χρόνια όταν λόγω πολυομβρίας παρασύρονταν κάθε φορά το έδαφος του ακινήτου από τα νερά του χείμαρρου Γήτρυπα ο οποίος εκβάλλει στην περιοχή των ακινήτων και παρέσυρε τεράστιες ποσότητες χώματος, μπάζων και άλλων άχρηστων αντικειμένων. Το 1984 ήταν πολυομβρία και κατέβηκε ο ποταμός ο οποίος κατευθύνεται από τα βόρεια και εκβάλει εντός των τεμαχίων. Ο ποταμός μετέφερε χώματα, μπάζα με αποτέλεσμα να τα καθαρίσει. Μετά το 1984 ο ιδιοκτήτης του τεμαχίου 116 τοποθέτησε πέτρες, χώματα και περαιτέρω φύτεψε και άλλους καλαμιώνες. Οι καλαμιώνες υφίστανται στο νότιο μέρος του τεμαχίου. στ) Ο αιτητής και οι προκάτοχοι του καθάριζαν το ακίνητο τους και προέβαιναν σε επιχωματώσεις προς αποκατάσταση των ζημιών σπρώχνοντας τα μπάζα και τις ακαθαρσίες προς το σύνορο με το τεμάχιο 580 και έτσι ο καλαμιώνας έβρισκε πρόσφορο έδαφος για επέκταση του, νότια προς το ακίνητο του καθ΄ ου η αίτηση. ζ) Έτσι ο καθ΄ ου η αίτηση αναγκαζόταν κατά καιρούς να καθαρίζει τα μπάζα και τον καλαμιώνα που επεκτεινόταν στο κτήμα του, γεγονός που επεσυνέβηκε και στις 15/11/
10. Κατά την πιο πάνω ημερομηνία αντέδρασε για πρώτη φορά ο αιτητής διεκδικώντας την διαφιλονικούμενη λωρίδα την οποία χρησιμοποιούσε ο καθ΄ ου η αίτηση ως είσοδο και πέρασμα στις διάφορες εγκαταστάσεις και τα κτίρια του. Ανέφερε ότι δεν επενέβη στο τεμάχιο του αιτητή και δεν έκοψε τον όχτο του. η) Ο αιτητής αντί να λάβει τα κατάλληλα νομικά μέτρα απειλούσε εκβιαστικά τον καθ΄ ου η αίτηση ότι θα τον καταγγείλει στην αστυνομία και στο Ανώτατο Δικαστήριο ότι δήθεν επενέβαινε στο κτήμα του, εκμεταλλευόμενος την ιδιότητά του. Περαιτέρω ο αιτητής, μετά τον καθορισμό των συνόρων, ισχυριζόταν ότι η ιδιότητα του καθ΄ ου η αίτηση επηρέαζε τους λειτουργούς του Κτηματολογίου να μεροληπτούν σε βάρος του. θ) Ο καθ΄ ου η αίτηση σε συνεννόηση με τον αιτητή υπέβαλε την αίτηση με αρ. ΑΧ1767/04 για οριοθέτηση του τεμαχίου 580 σε όλο το μήκος των συνόρων του περιλαμβανομένου και του συνόρου που εφάπτεται των τεμαχίων 116, 117 και
11. ι) Στις 23/4/05 έγινε επιτόπια εξέταση της αίτησης του καθ΄ ου η αίτηση από αρμόδιο χωρομέτρη του Κτηματολογίου ο οποίος οριοθέτησε το σύνορο. Ο αιτητής δεν αποδέχτηκε τα σύνορα και ζήτησε όπως προχωρήσει η εξέταση της αίτησης ΑΧ1610/
12. κ) Δεν διαπιστώθηκε από ιδιώτη χωρομέτρη όπως ισχυρίζεται ο αιτητής, ότι η διαφιλονικούμενη λωρίδα είναι μέρος του τεμαχίου
13. λ) Στις 16/6/05 έγινε επιτόπια εξέταση στην παρουσία του ιδίου και του αιτητή και ο αρμόδιος χωρομέτρης υπέδειξε τα ίδια σύνορα που είχαν υποδειχθεί και κατά την οριοθέτηση που έγινε στις 23/4/
14. Ο αιτητής και πάλιν αμφισβήτησε τα ορόσημα. Στις 28/9/06 και πάλιν έγινε επιτόπια έρευνα για επανεξέταση της αίτησης αφού προηγουμένως ως πληροφορήθηκε ο αιτητής προέβη σε παραστάσεις για επανεξέταση γεγονός το οποίο αποδέχθηκε ο καθ΄ ου η αίτηση. Ο αρμόδιος χωρομέτρης του Κτηματολογίου και πάλιν υπέδειξε το σύνορο στην ίδια θέση όπως και προηγουμένως. μ) Μετά την τοποθέτηση των συνόρων επιτεύχθηκε συμφωνία για συνολική διευθέτηση των διαφορών με την αναπροσαρμογή των συνόρων πλην όμως ο αιτητής σε μεταγενέστερο στάδιο δεν την αποδέχθηκε. Έτσι στις 5/1/07 έγινε και πάλιν επιτόπια εξέταση και χωρομετρική εργασία για όλα τα ακίνητα όπου ο αρμόδιος χωρομέτρης τοποθέτησε ορόσημα στα ίδια ακριβώς σημεία. Ακολούθως ο αιτητής πρότεινε να γίνει μια αναπροσαρμογή συνόρων και να του παραχωρηθεί λωρίδα γης από το τεμάχιο 580, μεγαλύτερη από προηγουμένως, γεγονός το οποίο δεν αποδέχθηκε ο καθ΄ ου η αίτηση. ν) Έτσι ως αποτέλεσμα των πιο πάνω ο διευθυντής εξέδωσε την απόφαση. Αρνήθηκε ότι εκδόθηκε στο όνομα του αιτητή σύγχρονος τίτλος με ορθό εμβαδό καθότι από τον ίδιο τον τίτλο που παρουσίασε ο αιτητής αναφέρεται ότι «η εγγραφή δεν βασίζεται στο εν χρήσει σχέδιο. Έκταση σύμφωνα με την εγγραφή 4014τ.μ.».
15. Ο κ. Ευάγγελος Δήμου στη μαρτυρία του μεταξύ άλλων ανέφερε τα ακόλουθα: α) Είναι κτηματολογικός γραφέας στο τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας και εργάζεται στον κλάδο επιτόπιων ερευνών του Κτηματολογίου Λάρνακας. β) Στις 28/9/06 και στις 5/1/07 συμμετείχε στις δυο επιτόπιες εξετάσεις στα πλαίσια εξέτασης της επίδικης συνοριακής διαφοράς και στις οποίες ήταν παρών ο χωρομέτρης Γ. Ιωακείμ. Ανέφερε ότι ο χωρομέτρης έχει μαζί του όλους τους φακέλους οι οποίοι μπορούν να τον βοηθήσουν. Δεν εμπίπτουν στις αρμοδιότητες του, η εξέταση των σημείων της περιοχής. γ) Η εγγραφή με αρ. 6457 που συσχετίζεται με το τεμάχιο 116 του αιτητή δεν βασίζεται στο εν χρήσει επίσημο χωρομετρικό σχέδιο και ουδέποτε μέχρι σήμερα έχει εκδοθεί για το εν λόγω τεμάχιο εκσυγχρονισμένη εγγραφή βασισμένη στο εν χρήσει χωρομετρικό σχέδιο. Το εν λόγω γεγονός περιήλθε στη γνώση του αιτητή κατά τη μεταβίβαση του πιο πάνω ακινήτου ο οποίος υπέγραψε σχετική γραπτή δήλωση (βλ. τεκμ.1 της ένορκης δήλωσης του) με την οποία ο αιτητής αιτήθηκε την έκδοση νέου τίτλου που να αναφέρει το ορθό εμβαδό σύμφωνα με τα σχέδια της γενικής χωρομετρίας και εκτίμησης. Ενημερώθηκε ότι ανοίχθηκε ο φάκελος ΑΧ744/06 για έκδοση εκσυγχρονισμένης εγγραφής και ζήτησε όπως συνεχιστεί η εξέταση. Η εξέταση του φακέλου δεν έχει συμπληρωθεί και ως εκ τούτου η εγγραφή με αρ. 6457 συνεχίζει μέχρι και σήμερα να μη βασίζεται στο εν χρήσει σχέδιο. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι δεν ήταν απαραίτητο να διεκπεραιωθεί πρώτα η εμβαδομέτρηση καθότι υπάρχει σχετική οδηγία-εγκύκλιος και έτσι εξετάστηκε η συνοριακή διαφορά. Δήλωσε δε, ότι το εμβαδό μιας βασισμένης εγγραφής είναι το εμβαδό που υπάρχει στο εν χρήσει σχέδιο. Ανέφερε ότι για να εκσυγχρονιστεί ο τίτλος πρέπει να προηγηθεί επιτόπια εξέταση. δ) Η εγγραφή με αρ. 6457, που επισυνάπτει ο αιτητής ως τεκμ. 4 στην ένορκη δήλωση του, δεν βασίστηκε στο εν χρήσει σχέδιο. Πρόκειται για προσωρινό τίτλο που εκδόθηκε λόγω της μεταβίβασης και είναι αντίγραφο του τίτλου της μη βασιζόμενης στο εν χρήσει σχέδιο εγγραφής με τη μόνη διαφορά ότι αναγράφεται σ΄ αυτή ως έκταση 4 δεκάρια και 348 τ.μ.. Επίσης στον ίδιο τίτλο υπάρχει σημείωση ότι η εγγραφή δεν βασίζεται στο εν χρήσει σχέδιο. Έκταση σύμφωνα με την εγγραφή 4014τ.μ.. Το εμβαδό των 4 δεκαρίων και 348 τ.μ. του τεμαχίου 116 από λανθασμένο σχεδιασμό του μηχανογραφημένου συστήματος του Κτηματολογίου μεταφέρθηκε αυτόματα στη σχετική στήλη της εγγραφής και γι΄ αυτό το λόγο έγινε και η πιο πάνω σημείωση. Ανέφερε ότι το πιο πάνω εμβαδό είναι το προϊόν της εμβαδομέτρησης του τεμαχίου 116, με μη ακριβείς μεθόδους, που έγινε περί το έτος 1920 κατά τη γενική χωρομετρία του χωριού Πύλα και είναι ενδεχόμενο να μην αντιπροσωπεύει το πραγματικό εμβαδό του τεμαχίου 116 όπως προκύπτει από το εν χρήσει σχέδιο, με τη χρήση σύγχρονων μεθόδων εμβαδομέτρησης. Στην πράξη παρουσιάζονται πολλές τέτοιες διαφορές μεταξύ των εμβαδών που έχουν υπολογιστεί κατά τη γενική χωρομετρία και των πραγματικών εμβαδών των τεμαχίων όπως εξάγεται με βάση το χωρομετρικό σχέδιο και με τη χρήση σύγχρονων μεθόδων εμβαδομέτρησης. Ο τίτλος αυτός δεν έπρεπε να βρίσκεται στα χέρια του αιτητή καθότι στο δικαιούχο δίδεται ο εκσυγχρονισμένος τίτλος. ε) Επειδή ο αιτητής προέβη σε διάφορες καταγγελίες εναντίον υπαλλήλων του Κτηματολογίου για μεροληψία, κατά τη δεύτερη και τρίτη επιτόπια εξέταση που έγινε, παρέστησαν και ανώτεροι υπάλληλοι για να επιβλέψουν την εργασία και για να διασφαλίσουν την ορθή διεξαγωγή της διαδικασίας ως επίσης και για να βοηθήσουν στη φιλική επίλυση της διαφοράς. στ) Στις 20/5/08 εκδόθηκε απόφαση από τον Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό Λάρνακας η οποία του κοινοποιήθηκε.
16. Ο κ. Γεώργιος Ιωακείμ στη μαρτυρία του μεταξύ άλλων ανέφερε τα ακόλουθα: α) Είναι τεχνικός μηχανικός χωρομετρίας στον κλάδο χωρομετρίας στο τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας. Σπούδασε στα ΤΕΙ από το 1986 μέχρι και το 1990 όπου και αποφοίτησε. Έχει εμπειρία 20 χρόνων ως χωρομέτρης. β) Στα πλαίσια των καθηκόντων του ως χωρομέτρης σε τρεις περιπτώσεις προέβη σε επιτόπιες εξετάσεις σε συνεργασία με κτηματολογικούς γραφείς για εξέταση της επίδικης αίτησης για συνοριακή διαφορά. Σε κάθε περίπτωση προέβαινε σε χωρομετρική εργασία και στις τρεις περιπτώσεις υπέδειξε το ίδιο εγγεγραμμένο σύνορο. γ) Αρχικά μετέβη στην περιοχή για να διεκπεραιώσει διάφορες υποθέσεις και δεν γνώριζε την διαφιλονικία. Σε κάποια στιγμή ο αιτητής τον πληροφόρησε ότι υπήρχε σχετικός φάκελος διαφιλονικίας συνόρων και έτσι σταμάτησε την χωρομετρική εργασία. Ο δε αιτητής τον πίεζε να μετακινήσει τα προσωρινά ορόσημα που τοποθέτησε γύρω στα 1,5 - 2 μέτρα. Κατά την επιτόπια εξέταση που έγινε στις 28/9/06 εξετάστηκαν ταυτόχρονα και οι άλλες δυο αιτήσεις για επίλυση συνοριακής διαφοράς αναφορικά με το κοινό σύνορο του τεμαχίου 580, του καθ΄ ου η αίτηση και των τεμαχίων 117 και
17. Αμέσως μετά την τοποθέτηση των οροσήμων επιτεύχθηκε συνολική διευθέτηση των διαφορών τους, με την αναπροσαρμογή των συνόρων η οποία τελικά όμως δεν τελεσφόρησε. δ) Μελέτησε την χωρομετρική εργασία του τοπογράφου - μηχανικού κ. Μ. Παρασκευαϊδη και διαφωνεί με αυτή καθότι η μέθοδος που χρησιμοποίησε δηλ. η προέκταση άλλης χωρομετρικής εργασίας που έγινε στο τεμάχιο 287 για να καταδείξει το σύνορο μεταξύ των τεμαχίων 116 και 580, λόγω της μεγάλης απόστασης της προέκτασης της ευθείας είναι μέθοδος που δεν επιτρέπεται στην τοπογραφία και οδηγεί σε λανθασμένο αποτέλεσμα. Είναι απαράδεκτη καθότι δεν έχει ελεγχθεί από άλλα σταθερά σημεία, δεν έλαβε υπόψη του το πολύγωνο του αρχαίου τάφου και βασίστηκε σε ένα σύνορο μήκους 25 μέτρων το οποίο προέκτεινε για άλλα 100 μέτρα, μέθοδος η οποία ουδέποτε χρησιμοποιείται στη χωρομετρία. ε) Η εργασία που ο ίδιος προέβη είναι απόλυτα ορθή και είναι αποτέλεσμα ακριβών καταμετρήσεων που έγιναν με σύγχρονα μέσα μέτρησης. Οι καταμετρήσεις λήφθηκαν από σταθερά σημεία στη γύρω περιοχή με βάση το εν χρήσει χωρομετρικό σχέδιο. στ) Οι αεροφωτογραφίες τις οποίες επικαλείται ο αιτητής δεν καθορίζουν σύνορα ακινήτων αλλά αποτυπώνουν την κατάσταση που υφίσταται τη δεδομένη στιγμή λήψης της αεροφωτογραφίας. ζ) Αρνήθηκε ότι μερολήπτησε υπέρ του καθ΄ ου η αίτηση. Δήλωσε ότι όποτε πήγαινε στην Πύλα για να εργαστεί ο αιτητής δεν του επέτρεπε και συνεχώς του φώναζε ότι θα τον καταστρέψει και κατά καιρούς προέβη σε διάφορες καταγγελίες εναντίον του οι οποίες πιστεύει ότι στόχευαν να οδηγήσουν σε λανθασμένη απόφαση του διευθυντή και να εκβιάσουν την έκδοση απόφασης υπέρ του. Γι΄ αυτό το λόγο κατά τη δεύτερη και τρίτη επιτόπια εξέταση που έγιναν, παρέστησαν και ανώτεροι υπάλληλοι του τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας για να επιβλέψουν την διαδικασία και να διασφαλίσουν την ορθή διεξαγωγή της διαδικασίας και να βοηθήσουν στη φιλική επίλυση της διαφοράς. η) Τα κτήματα των διαδίκων καταλαμβάνουν δυο φύλλα σχέδια (βλ. τεκμ.14 και 15). Για να εξαχθεί κάποιο μικρότερο σχέδιο στο οποίο να φαίνονται και τα δυο τεμάχια θα πρέπει να ενωθεί και να φωτοτυπηθεί το συγκεκριμένο τμήμα (βλ. τεκμ.16). Στα σχέδια τεκμ. 14 και 15, υπάρχει ένα σταθερό σημείο της Χωρομετρίας και ειδικότερα ο Καζαμάς και περαιτέρω υπάρχουν προηγούμενες χωρομετρικές εργασίες τις οποίες είναι υποχρεωμένοι να ελέγξουν. Στο σχέδιο τεκμ.15, επίσης υπάρχει αρχαίος τάφος και στο σχέδιο τεκμ.14, πηγάδι. Τα πιο πάνω υφίστανται και στο σχέδιο τεκμ.
18. Ανέφερε ότι πρόκειται για δυο λεπτομέρειες αλλά για ένα σημείο τα οποία λαμβάνονται υπόψη. Όταν γινόταν η αρχική Χωρομετρία τις πλείστες περιπτώσεις δεν τοποθετούνταν με ακρίβεια στο σχέδιο και δεν αποτυπωνόταν η πραγματική τους θέση. Ανέφερε ότι θα πρέπει να γίνει χωρομετρική εργασία και να αποτυπωθεί η περιοχή. Δήλωσε ότι το σχέδιο σε κλίμακα 1:5000 έχει αδυναμίες. θ) Ανέφερε ότι ο Καζαμάς, είναι ένα βάθρο κτισμένο με μπετό (βλ. τεκμ. 21 και 22). Αναφερόμενος σ΄ αυτόν δήλωσε ότι απέχει από το επίδικο τεμάχιο γύρω στα 1100 μέτρα και βρίσκεται μέσα σε ένα τρίγωνο έκτασης 160 τ.μ. στο σχέδιο. Ενόψει των πιο πάνω δεν μπορεί να διεκπεραιωθεί χωρομετρική εργασία και δεν το έλαβε υπόψη του σε αντίθεση με τον αρχαίο τάφο. Δεν έγινε έρευνα ώστε να μπορεί να προσδιοριστεί η χαρακτηριστική τελεία (που βρίσκεται στο μέσο του τριγώνου του Καζαμά) για να ξέρουν πού πραγματικά είναι η θέση του. ι) Επεξήγησε ότι αρχικά γίνεται μια προκαταρκτική εργασία στο γραφείο αφού εντοπιστούν το εν χρήσει σχέδιο, οι αποτυπώσεις που γίνονται και οποιαδήποτε άλλη δεσμευτική χωρομετρική εργασία. Ακολούθως γίνεται χωρομετρική εργασία και αποτύπωση της. Ο ίδιος χρησιμοποίησε σταθερά σημεία της γενικής χωρομετρίας αλλά και προηγούμενες δεσμευτικές χωρομετρικές εργασίες. Έλαβε υπόψη του το τεμάχιο 633 το οποίο πρόκειται για αρχαιολογικό χώρο και γειτονικές χωρομετρικές εργασίες που έγιναν στα τεμάχια 370, 230, 378, 551, 525, 288 και
19. Εκείνο που έλαβε υπόψη του ήταν τα πολύγωνα των συνόρων τους. Οι πιο πάνω χωρομετρικές εργασίες ελέγχθηκαν ξανά από τον ίδιο και ο έλεγχος έγινε με τις διαφάνειες ώστε η χωρομετρική εργασία που αποδόθηκε στο έδαφος να ταυτίζεται με το εν χρήσει σχέδιο με όλες τις απαραίτητες αναλογίες. Επεξήγησε ότι σε ένα σχέδιο κλίμακας 1:5000 είναι 1,5 μίλι στον άξονα Χ δηλ. 2414 μέτρα και 1 μίλι στον άξονα Ψ κάθετα, δηλ. 1609,34 μέτρα. Τότε σύμφωνα με το σχέδιο αν υπάρχει έλλειμμα ή περίσσευμα τότε γίνονται οι απαραίτητες αναλογίες ώστε να αποδώσει σωστά και δίκαια την γη με βάση το εν χρήσει σχέδιο. Στην προκειμένη περίπτωση το σχέδιο έχει έλλειμμα γύρω στα 34-35 μέτρα στο μήκος από τα 2414 μέτρα δηλ. αντί να τοποθετήσει στο έδαφος 100 μέτρα, τοποθετεί 98,5 μέτρα αφού φυσικά λάβει υπόψη τις φυσικές λεπτομέρειες και όλα τα υπόλοιπα και περαιτέρω υπάρχει έλλειμμα 15 μέτρα στο πλάτος. Στην χωρομετρική εργασία αποτυπώνονται όλες οι φυσικές λεπτομέρειες του εδάφους και ακολούθως ελέγχεται και μετέπειτα προβαίνει σε τοποθέτηση της χωρομετρικής εργασίας επί τόπου με τη χρήση σύγχρονων μέσων (μέσω δορυφόρου) τα οποία μέσα υλοποιούν την εργασία. κ) Η αρχική προβολή που έγινε στο εν χρήσει σχέδιο ήταν με τη μέθοδο Κασίνι ενώ η νέα προβολή που έγινε είναι με τη μέθοδο LTM. Όλες οι εργασίες σήμερα γίνονται με την προβολή LTM και από τη στιγμή που χρησιμοποιεί το εν χρήσει σχέδιο σημαίνει ότι έχει υπόψη του την προβολή Κασίνι την οποία μεταφέρει στο νέο γεωδαιτικό σύστημα, πράγμα το οποίο έχει πράξει και στην προκειμένη περίπτωση. λ) Ετοίμασε σχέδιο στο οποίο απεικονίζει την τελική του εργασία (βλ. τεκμ.23) το οποίο ταυτίζεται πλήρως με το τεκμ.
20. Στο μέσο του σχεδίου τεκμ.23, η ευθεία γραμμή είναι γραμμή καννάβου τετραγωνισμού της μεθόδου LTM δηλ. η μέθοδος Κασίνι μεταφέρθηκε στη μέθοδο LTM και άρα η γραμμή αυτή δεν μπορεί να ταυτίζεται με την άλλη γραμμή του πλαισίου με τη μέθοδο Κασίνι. Δήλωσε ότι και στην περίπτωση που ταυτιστούν δυο ανόμοια πράγματα και πάλιν η διαφιλονικούμενη λωρίδα εμπίπτει στο τεμάχιο 580 του καθ΄ ου η αίτηση. μ) Όταν μετέβη στο χώρο υπήρχαν πρανές και μπάζα. Επρόκειτο για κουγκριά και φαινόταν ότι ο αιτητής ίσιωνε τα μπάζα ώστε να δημιουργείται μεγάλο πλάτος. Υπάρχει μια υψομετρική διαφορά και υφίσταται καλαμιώνας ο οποίος έχει πλάτος γύρω στα 6-7 μέτρα. Το δε εγγεγραμμένο σύνορο είναι μια νοητή ευθεία. Στη δυτική πλευρά του τεμαχίου 116 υπάρχει φυσικό σύνορο το οποίο ταυτίζεται με τη χωρομετρική εργασία. Τοποθέτησε το σύνορο 2,5 μέτρα βορειοδυτικά της δεξαμενής. ν) Δήλωσε ότι οι πάγιες οδηγίες είναι ότι σε σχέδιο στην κλίμακα 1:5000 όταν βρίσκουν διαφορές μέχρι 10 πόδια να τοποθετούν το σύνορο στο φυσικό σύνορο στην περίπτωση όμως που υπάρχουν «δυνατά φυσικά σύνορα τα οποία και ταυτίζονται εκείνα με το εν χρήσει», όπως χαρακτηριστικά ανέφερε. ξ) Ανέφερε ότι το εμβαδό του τεμαχίου του αιτητή με βάση το εν χρήσει σχέδιο είναι 4142 τ.μ. και όχι 4344 τ.μ..
21. Στο στάδιο των αγορεύσεων ο ευπαίδευτος συνήγορος του αιτητή εισηγήθηκε ότι η απόφαση του διευθυντή θα πρέπει να παραμεριστεί και να αντικατασταθεί με άλλη αφού προσκομίστηκε προς τούτο σχετική μαρτυρία. Οι λόγοι για τους οποίους θα πρέπει ν΄ ακυρωθεί η απόφαση είναι οι ακόλουθοι: α) Στην ίδια την απόφαση υπάρχει σφάλμα στο Νόμο, β) πλάνη περί τα πράγματα, γ) έλλειψη δέουσας έρευνας, δ) έλλειψη ατιολογίας, ε) λανθασμένη άσκηση εξουσίας. Εκ διαμέτρου αντίθετη ήταν η εισήγηση του ευπαιδεύτου συνηγόρου του καθ΄ ου η αίτηση ο οποίος μεταξύ άλλων ανέφερε ότι η απόφαση του διευθυντή είναι καθόλα νόμιμη και αιτιολογημένη και ο αιτητής απέτυχε να αποδείξει ότι η απόφαση ήταν λανθασμένη.
22. Προτού εξετάσω τους λόγους έφεσης θεωρώ ορθό να αναφερθώ έστω και περιληπτικά στις αρχές που διέπουν το θέμα. Καθίσταται πρόδηλο από τις διατάξεις του άρθρου 80 ότι η έφεση ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου αποτελεί τη μόνη οδό για την αναθεώρηση της απόφασης του Διευθυντή, όπως άλλωστε αναγνωρίζει η νομολογία - Lambris Haralambous Papa Loizou v. Kornelia Themistokleous 22 C.L.R.
23. Αντικείμενο της έφεσης βάσει του άρθρου 80, είναι ο έλεγχος όχι μόνο της νομιμότητας αλλά και της ορθότητας της απόφασης του Διευθυντή. Η εξουσία του Επαρχιακού Δικαστηρίου εκτείνεται όχι μόνο στην ακύρωση αλλά και στην τροποποίηση όσο και αντικατάσταση του σχεδίου κατά το δίκαιο του πράγματος. (βλ. μεταξύ άλλων Αθανάση κ.ά. ν. Χ»Μάμα κ.ά.

(1990)1 ΑΑΔ 208. Σολομώντος ν. Παπανεοκλή

(1992)1 ΑΑΔ 906, Κραμβίας κ.ά. ν. Θεοδοσίου,

(2000)1Α ΑΑΔ 267). Στην υπόθεση επί τοις αφορώσι την έφεση του Σωφρόνιου Χρίστου Χ»Σωφρονίου κ.ά. Πολ. Έφεση 111/2008/ Ημερ. 20/5/2011 υιοθετήθηκαν τα όσα αναφέρθηκαν στην υπόθεση Αριστοτέλους ν. Χ»Κυριάκου κ.ά.

(2001)1 ΑΑΔ 100 στην οποία σελ. 108 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Ο μηχανισμός για τον έλεγχο της ορθότητας των αποφάσεων του Διευθυντή του Κτηματολογίου που εμπίπτουν στη σφαίρα του ιδιωτικού δικαίου προσφέρεται από το άρθρο 80 του Κεφ. 224. Οι αρχές που διέπουν τον δικαστικό έλεγχο αποφάσεων του Διευθυντή του Κτηματολογίου είναι καλώς θεμελιωμένες. Έχει νομολογηθεί ότι κατά τον καθορισμό του δικαιώματος διόδου ο Διευθυντής έχει ευρεία διακριτική ευχέρεια. Εκδίδει απόφαση η οποία εμπίπτει εντός της σφαίρας του ιδιωτικού δικαίου. Επομένως το Επαρχιακό Δικαστήριο κατά την αναθεώρηση της απόφασης του Διευθυντή πρέπει να εφαρμόζει τις αρχές που διέπουν το δικαστικό έλεγχο διοικητικών πράξεων ή αποφάσεων που εμπίπτουν εντός της σφαίρας του δημοσίου δικαίου με τη διαφορά πως το Επαρχιακό δικαστήριο δικαιούται να αντικαταστήσει την κρίση του Διευθυντή με τη δική του. Ωστόσο το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν θα αντικαταστήσει εύκολα την δική του διακριτική ευχέρεια με εκείνη του Διευθυντή. Θα υιοθετήσει τέτοια πορεία μόνο εφόσον υπάρχουν ισχυροί λόγοι οι οποίοι αποδεικνύονται με αποδεκτή μαρτυρία και οι οποίοι συνηγορούν προς αυτή την κατεύθυνση (βλ. Kafieros (πιο πάνω) σελ. 643, 644, Peyiotis and Another v. Polemides

(1982)1 CLR 442. 450, Λιασίδης ν. Γενικού Εισαγγελέα

(1989)1 ΑΑΔ 185, Αθανάση κ.ά. ν. Χ»Μάμα κ.ά.

(1990)1 ΑΑΔ 208, 210, Σολωμόντος ν. ΠαΠανεοκλή

(1992)1 ΑΑΔ 906, 912, Παύλου κ.ά. ν. Νεοφύτου

(1995)1 ΑΑΔ 973, 977. Βλ. και Georghiou v. Hjiphesa

(1970)1 CLR 58). Ενόψει των πιο πάνω, λόγοι ακύρωσης που λαμβάνονται υπόψη από το Ανώτατο Δικαστήριο για ακύρωση μιας διοικητικής πράξης, όπως για παράδειγμα παράβαση των αρχών της φυσικής δικαιοσύνης, έλλειψη δέουσας έρευνας, έλλειψη αιτιολογίας, πλάνη περί το νόμο ή τα πράγματα, τυγχάνουν ανάλογης εφαρμογής και σε υποθέσεις όπως την παρούσα. Αναφορικά με την αιτιολογία αυτή επιβάλλεται και από τον Καν. 6 των περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμών του 1956.» 13. Μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή όλους τους μάρτυρες και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την λογικότητα της εκδοχής τους, την αμεσότητα και ευθύτητα των απαντήσεων τους αλλά και γενικότερα την όλη παρουσία τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αντιφάσεις σε μικρολεπτομέρειες δεν αποδυναμώνουν μια κατά τα άλλα αξιόπιστη μαρτυρία αλλά αντίθετα την ενδυναμώνουν με την έννοια ότι δεν υπήρξε προσχεδιασμός και ή συνεννόηση μεταξύ των μαρτύρων ως προς το τι θα κατέθεταν (βλ. Τυμπιώτης ν. Δημοκρατίας

(2004)2 ΑΑΔ 612 και στις εκεί αναφερόμενες αυθεντίες). Έχω διέλθει με πολλή ενδελέχεια και με πολλή προσοχή το σύνολο της μαρτυρίας την οποία έχω αντιπαραβάλει.

1. Σε σχέση με τη μαρτυρία του κ. Κ. Παναγιώτου αναφέρω τα ακόλουθα: α) Στην παρ. 8 της ενόρκου δηλώσεως του αναφέρει: «.... διαπιστώνω από τα ορόσημα που έχει τοποθετήσει το Κτηματολόγιο και που φαίνονται επί τόπου ότι έχει γίνει λανθασμένη εφαρμογή του σχεδίου επί του εδάφους όχι μόνο στα κτήματα που αφορούν την παρούσα υπόθεση αλλά και στην περιοχή γύρω από τα κτήματα. ...». Στα αρχικά στάδια της αντεξέτασης ανέφερε ότι υιοθετούσε την ένορκη δήλωση του υπό «προϋποθέσεις», όπως χαρακτηριστικά δήλωσε δηλαδή θα εμφανίζονταν αρκετές ακαταστασίες όσον αφορά την χωρομετρική εργασία που διενεργήθηκε από το Κτηματολόγιο. Περαιτέρω στη μαρτυρία του ανέφερε ότι δημιουργήθηκαν μια σειρά από λάθη από τα οποία προκύπτουν διαφορετικά αποτελέσματα. Εμφανής ήταν η πρόθεση του στο στάδιο της αντεξέτασης να εισάξει νέα γεγονότα τα οποία δεν καλύπτονταν από την ένορκη δήλωση του, στην οποία αναφέρεται σε λανθασμένη εφαρμογή του σχεδίου στο έδαφος και δεν αναφέρει οτιδήποτε άλλο. β) Στην ένορκη δήλωση του αιτητή επισυνάπτεται η έκθεση του τοπογράφου μηχανικού Μ. Παρασκευαϊδη στην οποία, μεταξύ άλλων, αναφέρεται ότι προκύπτει μια διαφορά της τάξης των τεσσάρων μέτρων στο βόρειο οροθέσιο η οποία καταλήγει στα δυο μέτρα στο νότιο οροθέσιο σε βάρος του τεμαχίου 116, του αιτητή. Διαφωνώντας με την πιο πάνω έκθεση, προέταξε με απαξιωτικό τρόπο ότι ο κ. Παρασκευαϊδης είναι απόφοιτος Ελληνικού πανεπιστημίου και θεωρώντας ότι συνεπεία τούτου, υστερεί αφού δεν υπάρχει Κτηματολόγιο στην Ελλάδα. Περαιτέρω δήλωσε ότι ο τελευταίος εγκατέλειψε τον αιτητή αναφέροντας τα ακόλουθα: «.... οφείλει να σταθεί δίπλα στον πελάτη του μέχρι τέλος η δεοντολογία λέει ότι όταν είσαι με τον πελάτη σου πρέπει να μείνεις μέχρι το τέλος είτε έχει άδικο είτε δίκαιο. Αυτή η δεοντολογία του ΕΤΕΚ». Η παρατήρηση - μομφή που απέδωσε στον Μ. Παρασκευαϊδη δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή, η αμέσως επόμενη θέση του όσον αφορά την υποχρέωση του τελευταίου προς τον πελάτη του, καταδεικνύει τη λανθασμένη αντίληψη του για το ρόλο του πραγματογνώμονα, κλονίζοντας την ίδια την αξιοπιστία του. Και κάτι άλλο. Διαφωνεί με μαρτυρία την οποία ο ίδιος ο αιτητής επικαλείται. γ) Η όλη παρουσία του στο εδώλιο του μάρτυρα δεν ήταν θετική αφού δεν απαντούσε με αμεσότητα και ευθύτητα στις ερωτήσεις που του υποβάλλονταν στο στάδιο της αντεξέτασης, γεγονός το οποίο φαίνεται και από τα στεγνά πρακτικά της δίκης. Παραθέτω στη συνέχεια γεγονότα που καταδεικνύουν τα πιο πάνω. δ) Στο στάδιο της αντεξέτασης παρουσίασε στο Δικαστήριο ως τεκμ.3 σχέδιο στο οποίο σχεδίασε τα σύνορα όπως τα τοποθέτησε το Κτηματολόγιο με διακεκομμένη γραμμή και με μαύρη συνεχή γραμμή το αρχικό σύνορο σύμφωνα με την αρχική Χωρομετρία και περαιτέρω ανέφερε ότι είναι μια από τις λύσεις της Χωρομετρίας του Κτηματολογίου και ως μια από τις υπαλλακτικές λύσεις και σύμφωνα με το σχέδιο (τεκμ.3) μέρος της δεξαμενής εμπίπτει στο τεμάχιο
2. Το ότι η μαύρη συνεχής γραμμή στο σχέδιο υποδηλώνει το αρχικό σύνορο, όπως ανέφερε, πρόκειται για γενικό, αόριστο και ατεκμηρίωτο ισχυρισμό. Το πιο πάνω συμπέρασμα του δεν βασίζεται σε οποιοδήποτε υπόβαθρο γεγονότων. Δήλωσε ότι έγιναν λάθη στην περιοχή και αποδόθηκαν διάφορες λύσεις κατά το δοκούν. Και πάλιν πρόκειται για ατεκμηρίωτους ισχυρισμούς. Όταν ερωτήθηκε σχετικά κατά πόσο μπορεί να αποδείξει τα διάφορα λάθη τα οποία ισχυρίζεται αυτός απάντησε αρχικά, «Θα τα παρουσιάσουμε αυτά ...». Όταν ερωτήθηκε κατά πόσο υπάρχει περίπτωση το εγγεγραμμένο σύνορο να είναι κάπου αλλού από εκείνο που καθόρισε στο σχεδιάγραμμα, αυτός απάντησε: «Σύμφωνα με ισχυρισμούς του Κτηματολογίου πιθανόν να ισχυρίζεται ότι έχει και άλλη εκδοχή άλλη εκδοχή όσον αφορά το κοινό σύνορο το φιλονικούμενο σύνορο των διαδίκων είναι θέμα του ίδιου Κτηματολογίου να αποδείξει τις δικές του εκδοχές ενώπιον του Δικαστηρίου. Εν καιρώ τω δέοντι.» ε) Στη μαρτυρία του ανέφερε ότι το Κτηματολόγιο χρησιμοποιεί για χωρομέτρηση δυο σταθερά σημεία τα οποία μεταξύ τους έχουν διαφορά τουλάχιστον 4,5 μέτρα διερωτούμενος πώς είναι δυνατό να καταλήξουν με ακρίβεια όταν ξεκίνησαν με λανθασμένα στοιχεία. Όταν του ζητήθηκε ν΄ αναφέρει αυτά τα σταθερά σημεία αυτός απάντησε, «Θα σας τα φέρω γραπτώς και τεκμηριωμένα για να τα πάρετε στα χέρια σας». στ) Στο στάδιο της αντεξέτασης ζητήθηκε να αναφέρει τις μετρήσεις που προέβη και αυτός απάντησε, «Όλα αυτά μετρούνται σε ηλεκτρονική μορφή εγώ έχω κρατήσει και αντίγραφο αλλά δεν είναι ακριβώς όπως είναι η ηλεκτρονική μορφή αλλά σήμερα μετρούνται σε ηλεκτρονική μορφή και τα βάλουμε στο κομπιούτερ και τα επεξεργαζόμαστε και πρέπει να έχουμε πίστη σε ειδικούς ότι τη δουλειά τους την κάμνουν. Ερχόμαστε σήμερα 2010 για να σας πω μέτρησα με την κορδέλα από το Καζαμάν στα κτήματα 1300 - 1500 μέτρα; Έχω τις μετρήσεις μου το σεβαστό Δικαστήριο αν έχει τον καιρό να τα βάλω στο κομπιούτερ για να σας πείσω». ζ) Όταν ερωτήθηκε «... πού βρήκατε να έχει κάμει λάθος το Κτηματολόγιο και με βάση ποιες μετρήσεις το βρήκατε;», αυτός απάντησε «Μάλιστα. Το Κτηματολόγιο και δυστυχώς στο παρελθόν πρέπει να λεχθεί στο Δικαστήριο για να υπάρχει διαφάνεια δυστυχώς για αρκετά χρόνια το τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας έστελλε κτηματολογικούς υπαλλήλους για να κάμουν τις χωρομετρίες διαχωρισμού κτημάτων αναθεώρηση κτημάτων και τα λοιπά οι λεγόμενοι ταπουτσίες. ... εγώ έχω χρησιμοποιήσει σημεία τρίτης τάξης και τέταρτης τάξης πρώτον με την προβολή κασίνι του 920 έλεγξα έκαμα μετρήσεις τις υπολόγισα και έλεγξα την εργασία μου έβγαλα το αποτέλεσμα με την προβολή κασίνι του
3. Μετά με το σημερινό σύστημα LTM που χρησιμοποιά το τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ήρθα και τα έλεγξα με το LTM και εγώ καταλήγω στο ίδιο αποτέλεσμα. Έχω τώρα και για το LTM και για το κασίνη το τεκμ.6.1 και 6.2 που σας έδωσα είναι το LTM έχω και του κασίνη 1920». η) Ήταν η θέση του ότι ο λάκκος ως σημείο χρησιμοποιήθηκε από την Χωρομετρία για να καθορίσει το σύνορο μεταξύ των τεμαχίων 116 και
4. Τον έλεγξε στο σχέδιο και στην πραγματικότητα δεν υπάρχει αφού έχει μολωθεί. Όταν ερωτήθηκε κατά πόσο χρησιμοποιήθηκε ως σταθερό σημείο στη συγκεκριμένη περίπτωση αυτός δεν απάντησε με ευθύτητα αλλά περιορίστηκε απλά να αναφέρει ότι το χρησιμοποιούσαν για να μετρήσουν ένα κάμπο και να λύσουν τα προβλήματα τους. θ) Όπως διαφαίνεται δεν απαντούσε με αμεσότητα και ευθύτητα στις ερωτήσεις που του υποβάλλονταν στο στάδιο της αντεξέτασης και η μαρτυρία του ήταν νεφελώδης. ι) Δεν διαφεύγει φυσικά της προσοχής μου ότι σε μεταγενέστερο στάδιο της μαρτυρίας σε άλλη ημερομηνία αναφέρθηκε σε αποστάσεις και γωνίες από τον Καζαμά. κ) Στην ένορκη δήλωση του, αναφέρει ότι τα ευρήματα του επιβεβαιώνονται από τα φυσικά σύνορα και τις αεροφωτογραφίες του
5. Αντεξεταζόμενος παρατήρησε ότι οι αεροφωτογραφίες δεν αποτυπώνουν σύνορα αλλά φυσικά χαρακτηριστικά για να προσθέσει στην συνέχεια ότι, αφού έλαβε υπόψη του, τους καλαμιώνες που υπήρχαν το 1963 και αφού χρησιμοποίησε ειδικό μηχάνημα (stereoscope), διαπίστωσε ότι τα σύνορα επιβεβαιώνονται και από τις φωτογραφίες. Δεν παρουσιάστηκε οτιδήποτε ενώπιον του Δικαστηρίου και ειδικότερα τα αποτελέσματα της εργασίας του με το ειδικό αυτό μηχάνημα. Επίσης δήλωσε ότι υπάρχει υψομετρική διαφορά μεταξύ των δυο ακινήτων στη νότια πλευρά η οποία ανέρχεται γύρω στο 1 - 1,5 μέτρα. Από τη μια ισχυριζόταν ότι επειδή η υψομετρική διαφορά δεν ήταν μεγάλη δεν είναι εύκολο να φανεί στην αεροφωτογραφία και από την άλλη ισχυριζόταν ότι φαίνεται καλαμιώνας και έχει διαφορά ύψους. Δεν φαίνεται από τις αεροφωτογραφίες οποιαδήποτε υψομετρική διαφορά και ούτε από μόνες τους μπορούν να οδηγήσουν το Δικαστήριο στην εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων και ειδικότερα μεταξύ άλλων των συμπερασμάτων του κ. Κ. Παναγιώτου. Η φωτογραφία αποτυπώνει τη δεδομένη στιγμή τα χαρακτηριστικά. λ) Ο όχτος που υπήρχε μεταξύ των δυο τεμαχίων ήταν κατά την άποψη του φυσικός και υπήρχε από ανέκαθεν. Ισχυρίστηκε στο στάδιο της αντεξέτασης ότι διαπίστωσε επέμβαση στο κτήμα του εφεσείοντα με τη χρήση εκσκαφέα και η διαφορά ύψους ήταν ορατή. Είναι γεγονός ότι στη φωτογραφία (τεκμ.18) φαίνεται να έχει αποκοπεί ο όχτος, αυτό όμως από μόνο του δεν αποτελεί απόδειξη ότι το συγκεκριμένο σημείο βρίσκεται εντός του τεμαχίου
6. Τόσο ο κ.Ιωακείμ όσο και ο κ. Γ. Φιλίππου στη μαρτυρία τους ανέφεραν, ο μεν πρώτος ότι τοποθετήθηκαν μπάζα όπως π.χ. κουγκριά ο δε άλλος, ότι ο ιδιοκτήτης του τεμαχίου 116 τοποθετούσε πέτρες, χώματα προς το τεμάχιο του καθ΄ ου η αίτηση με αποτέλεσμα να μεγαλώσει η υψομετρική διαφορά. Περαιτέρω δε ο κ. Γ. Φιλίππου ανέφερε ότι οι ακαθαρσίες που βρίσκονταν εντός του τεμαχίου του καθ΄ ου η αίτηση καθαρίστηκαν. μ) Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω το Δικαστήριο δεν μπορεί να βασιστεί στη μαρτυρία του κ. Κ. Παναγιώτου.
7. Σε σχέση με τη μαρτυρία του κ. Α. Ανδρέου αναφέρω τα ακόλουθα: α) Ανέφερε ότι κατά την επίσκεψη του διαπίστωσε ότι μεταξύ των δυο τεμαχίων υπάρχει υψομετρική διαφορά που αρχίζει από το 1 μέτρο περίπου στο νότιο σημείο και καταλήγει σε επίπεδο στο βόρειο σημείο. Κατά μήκος του νοτίου συνόρου υπάρχει καλαμιώνας ο οποίος εκριζώθηκε και φαίνεται ότι υπήρξε επέμβαση και εκσκαφή του όχτου. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι ο καλαμιώνας ήταν δύσκολο να απλωθεί προς το τεμάχιο 580 ενόψει της υψομετρικής διαφοράς. Όταν ρωτήθηκε κατά πόσο μπορούσε ν΄ αποφανθεί κατά πόσο ο όχτος προυπήρχε από χρόνια ανέφερε ότι όταν ευθυγραμμίσει κάποιος από τον τοίχο της δεξαμενής με βάση την ανωμαλία που υπάρχει στο ύψωμα θα αποφανθεί ότι το ευθυγραμμισμένο σημείο ξεφεύγει από τον υφιστάμενο κομμένο όχτο γύρω στα 3-4 μέτρα και λαμβάνοντας υπόψη ότι υπάρχει επέμβαση στον όχτο, αποφάνθηκε ότι ο όχτος έπρεπε να επεκταθεί από τον τοίχο της δεξαμενής προς το σημείο του δρόμου σε ευθεία γραμμή. Πρόκειται για υποθέσεις και ατεκμηρίωτους ισχυρισμούς. Στην ένορκη δήλωση του (βλ. παρ.6) αναφέρει ότι επί τόπου το κοινό σύνορο είναι σε ευθεία γραμμή όπως και το κτηματικό. Τα όσα ανέφερε στην αντεξέταση του ότι υπάρχουν καμπυλώματα έρχεται σε αντίθεση με τα όσα αναφέρει στην ένορκη του δήλωση. Συνακόλουθα δεν μπορώ να αποδεχθώ τη μαρτυρία και τα συμπεράσματα του κ. Α. Ανδρέου σε όση έκταση έρχονται σε αντίθεση με τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα. β) Η μαρτυρία του κ. Κ. Παναγιώτου και του κ. Α. Ανδρέου έρχεται σε αντίθεση στο ακόλουθο σημείο. Ο κ. Α. Ανδρέου στο στάδιο της αντεξέτασης ανέφερε ότι δεν πρέπει να δοθεί πίστη σε σταθερό σημείο το οποίο απέχει 1000 μέτρα αλλά να δοθεί πίστη στα επί τόπου φυσικά χαρακτηριστικά. Ο κ. Κ. Παναγιώτου χρησιμοποίησε κατά τη διεξαγωγή της χωρομετρικής του εργασίας τον Καζαμά ο οποίος απέχει πέραν των 1000 μέτρων από τα επίδικα τεμάχια. γ) Ανέφερε ότι δεν είναι χωρομέτρης αλλά μπορεί να αποφανθεί στο τέλος με βάση το αποτέλεσμα αν η θέση ενός κτήματος είναι αυτή που φαίνεται με τη νέα τεχνολογία ή επί τόπου όταν έχει να συγκρίνει δυο καταστάσεις. Ανέφερε ότι θα πρέπει να γίνει έλεγχος είτε από σταθερά σημεία τα οποία εμφανίζονται στην περιοχή είτε από φυσικά σύνορα και να ελεγχθούν και άλλα συνορεύοντα τεμάχια. Ανέφερε ότι σχέδιο στην κλίμακα 1:5000 είναι αμφίρροπο αφού μια γραμμή στο εν λόγω σχέδιο μπορεί να έχει πλάτος από 3 μέχρι και 10 μέτρα και προς τούτο εκδόθηκε σχετική εγκύκλιος (τεκμ.10). δ) Στον τίτλο του τεμαχίου 116 αναφέρονται δυο εμβαδά. Το ένα αφορά το εμβαδό όταν παρουσιάστηκε για μεταβίβαση και το άλλο είναι το εμβαδό που φαίνεται στη φόρμα 115 δηλ. το εμβαδό όπως υπολογίστηκε κατά τη γενική χωρομέτρηση του
8. Ανέφερε όμως ότι από την πολύχρονη πείρα του υπάρχουν πολλές περιπτώσεις που αποδείχθηκε ότι το εμβαδό που αναφέρεται στη φόρμα 115 μπορεί να είναι μεγαλύτερο ή και μικρότερο από το εν χρήσει σχέδιο.
9. Σε σχέση με τη μαρτυρία του αιτητή αναφέρω τα ακόλουθα: α) Ανέφερε ότι διόρισε ιδιώτη τοπογράφο τον κ. Μ. Παρασκευαϊδη ο οποίος προέβη σε μετρήσεις επί τόπου και αποφάνθηκε ότι η διαφιλονικούμενη λωρίδα είναι μέρος του ακινήτου του. Παρουσίασε την επιστολή που απέστειλε το πιο πάνω πρόσωπο στο Κτηματολόγιο (βλ. τεκμ.2). Πρόκειται για εξ ακοής μαρτυρία. Δεν καταχωρήθηκε οποιαδήποτε ένορκη δήλωση από μέρους του κ. Μ. Παρασκευαϊδη και το Δικαστήριο δεν έχει ικανοποιηθεί ότι ήταν εύλογο και εφικτό ο αιτητής να μην προσαγάγει τη μαρτυρία του προσώπου αυτού και ότι ο αιτητής δεν μπορούσε να προσκομίσει την καλύτερη δυνατή μαρτυρία. Οι θέσεις του κ. Μ. Παρασκευαϊδη δεν τέθηκαν στη βάσανο της αντεξέτασης. Ανεξάρτητα από τα πιο πάνω ο κ. Μ. Παρασκευαϊδης στην επιστολή του αναφέρει ότι βασίστηκε στην πλησιέστερη χωρομετρική εργασία των τεμαχίων 287 και 288 και αφού αποτυπώθηκαν και συνδέθηκαν με το εν χρήσει σχέδιο προκύπτει διαφορά 4 μέτρων στο βόρειο οροθέσιο η οποία καταλήγει στα 2 μέτρα στο νότιο οροθέσιο σε βάρος του τεμαχίου του αιτητή. Δεν εκθέτει με την απαιτούμενη λεπτομέρεια την μεθοδολογία που χρησιμοποίησε και δεν εκθέτει με εμπεριστατωμένο τρόπο το πώς κατέληξε στα πιο πάνω συμπεράσματα του. Δεν αναφέρεται ότι έλεγξε άλλα σταθερά σημεία. Βασίστηκε όπως ανέφερε ο κ. Γ. Ιωακείμ, σε ένα σύνορο 25 μέτρων το οποίο προέκτεινε για άλλα 100 μέτρα μέθοδος η οποία δεν χρησιμοποιείται από τη Χωρομετρία. Συνεπώς δεν μπορεί το Δικαστήριο να αποδεκτεί το περιεχόμενο της επιστολής του κ. Μ. Παρασκευαϊδη. β) Ανέφερε ότι ζήτησε και του εκδόθηκε σύγχρονος τίτλος με το ορθό εμβαδό και παρουσίασε ως τεκμ.5 (ένορκης δήλωσης του αιτητή) το παλαιό πιστοποιητικό εγγραφής και ως τεκμ.4 (ένορκης δήλωσης του αιτητή) την πιο πρόσφατη. Σύμφωνα με το πιστοποιητικό εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας (βλ. τεκμ.5 ένορκης δήλωσης του αιτητή) το εμβαδό του τεμαχίου του αιτητή είναι 4 δεκάρια και 14 τ.μ. ενώ σύμφωνα με το πιστοποιητικό εγγραφής που εκδόθηκε στις 8/10/07 (βλ. τεκμ.4 της ενόρκου δηλώσεως του) στο πάνω μέρος αναφέρεται η έκταση του ακινήτου του που ανέρχεται στα 4 δεκάρια και 348 τ.μ. ενώ επίσης αναγράφεται «Η εγγραφή δεν βασίζεται στο εν χρήσει σχέδιο. Έκταση σύμφωνα με την εγγραφή 4014 τ.μ.». Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι εκκρεμεί αίτηση για εκσυγχρονισμό του τίτλου. Ανέφερε ότι πράγματι υπέβαλε δήλωση (βλ. τεκμ.1 στην ένορκη δήλωση του κ. Ε. Δήμου) με την οποία ζητούσε την έκδοση νέου τίτλου που να αναφέρει το ορθό εμβαδό και ότι του εξηγήθηκε ότι το εμβαδό δεν βασίζεται στα εν χρήσει σχέδια. Δεν υποβλήθηκε οποιαδήποτε αίτηση από μέρους του, για διόρθωση λάθους του διευθυντή. Όπως έχει ήδη αναφερθεί στο τεκμ.4 (ένορκης δήλωσης του αιτητή) αναφέρεται στις σημειώσεις ότι η εγγραφή δεν βασίζεται στο εν χρήσει σχέδιο και ότι η έκταση σύμφωνα με την εγγραφή είναι 4014 τ.μ.. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να αποδεχθεί τη θέση του ότι το ορθό εμβαδό του κτήματος 4348 τ.μ.. γ) Ανέφερε ότι αισθανόταν ότι οι λειτουργοί του Κτηματολογίου προσπαθούσαν να βρουν τρόπο να περιλάβουν την διαφιλονικούμενη λωρίδα στο τεμάχιο του καθ΄ ου η αίτηση και τούτο λόγω της ιδιότητας του. Το δε αίσθημα του αυτό, δεν ήταν αόριστο ή μεμψιμηρικό αλλά στηρίζετο στο ότι προσπαθούσαν συνέχεια να τον πείσουν ότι το κτήμα του ήταν μικρότερης έκτασης. Στη μαρτυρία του μεταξύ άλλων ανέφερε ότι οι λειτουργοί του Κτηματολογίου παρείχαν εκδούλευση στον καθ΄ ου η αίτηση λόγω της ιδιότητας του. Πρόκειται για υποθέσεις και ατεκμηρίωτους μετέωρους ισχυρισμούς του αιτητή. Δεν έχει τεθεί οτιδήποτε ενώπιον του Δικαστηρίου, ώστε να μπορεί να εξαχθεί με οποιοδήποτε τρόπο ότι οι υπάλληλοι του Κτηματολογίου παρείχαν εκδούλευση σ΄ αυτόν λόγω της ιδιότητάς του. Ο δε κ. Κ. Παναγιώτου ανέφερε ότι δημιουργήθηκαν σειρά από λάθη και στην περιοχή γύρω από τα κτήματα, πράγμα το οποίο δεν συμβαίνει, αλλά και έτσι να είχαν τα πράγματα, ευλόγως γεννάται το ερώτημα πώς παρείχαν εκδούλευση στον καθ΄ ου η αίτηση υπάλληλοι του Κτηματολογίου αφού έγιναν σωρεία από λάθη στην ευρύτερη περιοχή; δ) Ισχυρίστηκε ότι ο καθ΄ ου η αίτηση ή και αντιπρόσωποι του επενέβησαν και προέβηκαν σε εκσκαφή και μετακίνηση του ανάβολου. Ο ίδιος πάντοτε κατείχε και καλλιεργούσε το κτήμα όπως φαίνεται στο εν χρήσει σχέδιο μέχρι την επέμβαση, και τούτο επιβεβαιώνεται από τις αεροφωτογραφίες. Όπως έχει αναφερθεί πιο πάνω, η αεροφωτογραφία, αποτυπώνει μια κατάσταση την χρονική στιγμή που λαμβάνεται. Από αυτές καθ΄ αυτές τις αεροφωτογραφίες που έχουν παρουσιαστεί αλλά και από το σχέδιο δεν μπορεί να εξαχθεί συμπέρασμα ότι ο αιτητής κατείχε την διαφιλονικούμενη λωρίδα και ότι την καλλιεργούσε. Συνεπώς δεν αποδέχομαι τον ισχυρισμό του ότι οι αεροφωτογραφίες αποδεικνύουν τα όσα ο ίδιος ισχυρίζεται αλλά και περαιτέρω δεν αποδέχομαι ότι κατείχε και καλλιεργούσε την διαφιλονικούμενη λωρίδα. ε) Ανέφερε ότι προέβη σε μετρήσεις όλων των κτημάτων γύρω από το επίδικο με κορδέλα και κατέληξε σε κάποια συμπεράσματα και ότι ανέφερε στο χωρομέτρη ότι το οροθέσιο είναι 2 μέτρα λάθος. Όπως αναγνώρισε και ο ίδιος δεν είναι χωρομέτρης. Πρόκειται και πάλιν για ένα αυθαίρετο συμπέρασμα για το οποίο ο ίδιος δεν έχει θέσει οποιοδήποτε υπόβαθρο αλλά ούτε και έχει εξηγήσει στο πως κατέληξε στο πιο πάνω συμπέρασμα. στ) Γενικά η όλη παρουσία του στο εδώλιο του μάρτυρα δεν ήταν θετική και συνακόλουθα δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία του.
10. Ο κ. Γ. Ιωακείμ μέσα από τη ζωντανή και παλμώδη ατμόσφαιρα της δίκης αλλά και γενικότερα από όλη την παρουσία του μου έκανε εξαιρετική εντύπωση. Δεν περιέπεσε σε οποιαδήποτε ουσιαστική αντίφαση ικανή να κλονιστεί η αξιοπιστία του καθ΄ οιονδήποτε τρόπο. Η όλη μαρτυρία του κάλυψε όλες τις πτυχές τις έρευνας με μεγάλη λεπτομέρεια και παρά τον εξαντλητικό έλεγχο στον οποίο υποβλήθηκε με την αντεξέταση από τον ευπαίδευτο συνήγορο του αιτητή. Η μαρτυρία του αναδεικνύεται πειστική σε όλα τα ουσιώδη ζητήματα. Συνακόλουθα αποδέχομαι τη μαρτυρία του.
11. Περαιτέρω ο κ. Ε. Δήμου μου έκανε καλή εντύπωση και δεν περιέπεσε σε οποιεσδήποτε ουσιαστικές αντιφάσεις ικανές να κλονίσουν την αξιοπιστία του καθ΄ οιονδήποτε τρόπο. Απαντούσε με αμεσότητα και ευθύτητα στις ερωτήσεις που του υποβάλλονταν. Ήταν μάρτυρας της αλήθειας. Συνεπώς αποδέχομαι τη μαρτυρία του.
12. Ο κ. Γ. Φιλίππου επίσης μου έκανε καλή εντύπωση. Δεν περιέπεσε σε οποιαδήποτε ουσιαστική αντίφαση ικανή να κλονίσει την αξιοπιστία του καθ΄ οιονδήποτε τρόπο. Σοβαρά με έχει απασχολήσει και προβληματίσει η εισήγηση του ευπαιδεύτου συνηγόρου του αιτητή πως ενώ ο κ. Γ. Φιλίππου ανέφερε ότι υπήρχε φυτεμένο αμπέλι από το 1960 μέχρι το 1977 στην διαφιλονικούμενη λωρίδα, τούτο δεν φαίνεται να επιβεβαιώνεται από την αεροφωτογραφία. Ο εν λόγω μάρτυρας ανέφερε ότι η δεξαμενή κτίστηκε γύρω στο έτος 1960-1961 σε απόσταση από το σύνορο. Όταν του υποδείχθηκε η αεροφωτογραφία του 1963 αναγνώρισε την δεξαμενή. Στην αεροφωτογραφία και ειδικότερα δίπλα από τη δεξαμενή που αναγνώρισε υπάρχουν δυο παράλληλες μαύρες γραμμές. Το σύνορο τοποθετήθηκε 2,5 μέτρα από τη δεξαμενή. Και πάλιν δεν μπορεί να εξαχθεί με ασφάλεια συμπέρασμα από αυτή καθ΄ αυτή την αεροφωτογραφία. Με σαφήνεια και καθαρότητα ανέφερε ότι μεταξύ των δυο κτημάτων υπήρχε αρχικά όχτος γύρω στα 1-2 πόδια, ότι του υποδείχθηκαν τα σύνορα όταν αγόρασε το επίδικο τεμάχιο και ο ιδιοκτήτης του τεμαχίου 116 έσπρωχνε τα μπάζα και τις ακαθαρσίες προς το σύνορο του τεμαχίου 580 και έτσι ο καλαμιώνας έβρισκε πρόσφορο έδαφος για επέκταση, όπως με λεπτομέρεια εκτίθεται πιο πάνω.
13. Στη συνέχεια θα εξετάσω τις εισηγήσεις του ευπαιδεύτου συνηγόρου του αιτητή ότι η απόφαση του διευθυντή του Κτηματολογίου είναι εσφαλμένη και άκυρη. 21.1 Η απόφαση του διευθυντή, προέταξε ο συνήγορος, περιέχει νομικό σφάλμα και είναι εσφαλμένη καθότι η έκταση που καλύπτει η εγγραφή είναι η έκταση του τεμαχίου και όχι η έκταση που κατέχεται. 21.2 Ο συνήγορος του αιτητή ανέφερε ότι το σφάλμα είναι εμφανές στην απόφαση του διευθυντή και «εσφαλμένα συγχύζει τη συσχέτιση της εγγραφής με τεμάχιο με το αν βασίζεται η εγγραφή στο εν χρήσει σχέδιο» αφού στην απόφαση του ημερ. 10/4/08 (βλ. τεκμ.1 που συνοδεύει την ένορκη δήλωση του αιτητή) αναφέρονται τα ακόλουθα: «Και επειδή η εγγραφή 6457, στο όνομα του αιτητή Ανδρέα Ευθυμίου Χατζημιχαήλ, δεν βασίζεται σε σχέδιο που ετοίμασε υπό κλίμακα ο Διευθυντής και επομένως η έκταση γης που δικαιούται ο κάτοχος του τίτλου αυτού είναι, όπως προβλέπεται στο άρθρο 50 του περί ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμος Κεφ. 224 και Τροποποιητικοί Νόμοι αρ. 3/60 μέχρι 165

(1)/2007, η έκταση της γης που ο κάτοχος του τίτλου δικαιούται λόγω εχθρικής κατοχής, αγοράς ή κληρονομιάς.» Τα ίδια δε αναφέρονται και στην αιτιολογημένη απόφαση του διευθυντή. 21.3 Η έκταση γης που καλύπτεται από εγγραφή τίτλου επί ακίνητης ιδιοκτησίας είναι η έκταση του τεμαχίου προς το οποίο η εγγραφή μπορεί να συσχετισθεί επί οποιουδήποτε χωρομετρικού σχεδίου ή οποιουδήποτε άλλου σχεδίου καταρτισθέντος επί κλίμακος από το Διευθυντή του Κτηματολογίου. Εκτός αν είναι δυνατός τέτοιος συσχετισμός, οπότε ως τέτοια έκταση θεωρείται εκείνη στην οποία ο κάτοχος τους τίτλου δικαιούται λόγω εχθρικής κατοχής, αγοράς, ή κληρονομιάς. (Βλ. άρθρο 50 του Κεφ. 224). (Βλ. Χ»Ιωάννου ν. Κωνσταντίνου κ.ά.

(1993)1 ΑΑΔ 844). Κατ΄ αρχήν η απόφαση του διευθυντή δεν θα πρέπει να διαβάζεται αποσπασματικά. Τόσον στην απόφαση ημερ. 10/4/08 όσο και στην αιτιολογημένη απόφαση αναφέρονται ότι διεξήχθηκαν τρεις επιτόπιες εξετάσεις και διεξήχθηκε χωρομετρική εργασία μετά που υποδείχθηκε το διαφιλονικούμενο μέρος. Περαιτέρω στην απόφαση αναφέρονται τα όσα εκτίθενται στην παρ. 1.2, ανωτέρω. Εκείνο που αναφέρεται μεταξύ άλλων, είναι ότι η εγγραφή 8439 που καλύπτει το τεμάχιο 580 του καθ΄ ου η αίτηση, βασίζεται στο εν χρήσει σχέδιο και συνεπώς η έκταση γης που καλύπτει είναι η έκταση του τεμαχίου 580 με το οποίο συσχετίζεται όπως προβλέπεται στο άρθρο 50 του Κεφ. 224 και όχι αυτή που τυχόν «κατέχεται» επί τόπου. Η δε εγγραφή 6457 που αφορά το τεμάχιο 116 του αιτητή, δεν βασίζεται σε σχέδιο που ετοίμασε σε κλίμακα ο διευθυντής και επομένως η έκταση γης που δικαιούται ο κάτοχος τίτλου είναι όπως προβλέπεται στο άρθρο

1. 21.4 Το άρθρο 50 του Κεφ. 224 προνοεί τα ακόλουθα: «Η έκταση γης που καλύπτεται από εγγραφή τίτλου επί ακίνητης ιδιοκτησίας είναι η έκταση του τεμαχίου με το οποίο δύναται να συσχετιστεί η εγγραφή πάνω σε οποιοδήποτε Κυβερνητικό χωρομετρικό σχέδιο ή πάνω σε οποιοδήποτε άλλο σχέδιο που καταρτίστηκε πάνω σε κλίμακα από το Διευθυντή: Νοείται ότι όταν η εγγραφή δεν δύναται να συσχετιστεί με οποιοδήποτε τέτοιο σχέδιο ή έκταση αυτή είναι η έκταση της γης στην οποία δικαιούται ο κάτοχος του τίτλου λόγω εχθρικής κατοχής, αγοράς ή κληρονομιάς. » 21.5 Δεν διαφαίνεται με οποιοδήποτε τρόπο να υφίσταται οποιοδήποτε σφάλμα στην όψη της απόφασης. Εκείνο που αναφέρει ο διευθυντής στην απόφαση του όπως λεπτομερώς εκτίθεται πιο πάνω, είναι ότι η μεν εγγραφή του τεμαχίου του καθ΄ ου η αίτηση βασίζεται στο εν χρήσει σχέδιο και συνεπώς η έκταση γης που καλύπτει είναι η έκταση του τεμαχίου 580 με το οποίο συσχετίζεται όπως προβλέπεται στο άρθρο 50 του Κεφ. 224 και όχι αυτή που τυχόν «κατέχεται» σε αντίθεση με την εγγραφή του τεμαχίου του αιτητή η οποία δεν βασίζεται σε σχέδιο που ετοίμασε σε κλίμακα ο διευθυντής. Εκείνα που ουσιαστικά μεταφέρθηκαν στην απόφαση του διευθυντή, είναι οι πρόνοιες του άρθρου
2. Συνακόλουθα η σχετική εισήγηση του ευπαιδεύτου συνηγόρου του αιτητή δεν με βρίσκει σύμφωνο. 21.6 Ο ευπαίδευτος συνήγορος του αιτητή εισηγήθηκε ότι η έκταση γης που καλύπτει η εγγραφή 6457 που αφορά το τεμάχιο του αιτητή είναι 4 δεκάρια και 348 τ.μ.. Σύμφωνα όμως με το πιστοποιητικό εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας (βλ. τεκμ. 5 της ένορκης δήλωσης του αιτητή) η έκταση του επίδικου ακινήτου είναι 4 δεκάρια και 14 τ.μ.. Ο αιτητής κατά την μεταβίβαση της εγγραφής, ζήτησε την έκδοση νέου τίτλου στο οποίο να αναφέρεται το ορθό εμβαδό και σύνορα σύμφωνα με τα σχέδια της γενικής Χωρομετρίας και δήλωσε ότι του εξηγήθηκε ότι το εμβαδό του ακινήτου δεν βασίζεται στο εν χρήσει σχέδιο (βλ. τεκμ.1 της ένορκης δήλωσης του κ. Ε. Δήμου). Στις 8/10/07 εκδόθηκε πιστοποιητικό εγγραφής (βλ. τεκμ.4της ένορκης δήλωσης του αιτητή) στην οποία μεταξύ άλλων αναφέρονται τα ακόλουθα: «...Έκταση: δεκάρια 4, τετρ. μέτρα 348 .... ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ. Η εγγραφή δεν βασίζεται στο εν χρήσει σχέδιο. Έκταση σύμφωνα με την εγγραφή 4014 τ.μ...». Η εγγραφή του τεμαχίου του αιτητή δεν βασίζεται και δεν συσχετίζεται σε οποιοδήποτε κυβερνητικό χωρομετρικό σχέδιο ή πάνω σε οποιοδήποτε άλλο σχέδιο που καταρτίστηκε πάνω σε κλίμακα από τον διευθυντή. Πέραν δε τούτου ο κ. Ε. Δήμου εξήγησε ότι από λανθασμένο σχεδιασμό του μηχανογραφημένου συστήματος μεταφέρθηκε αυτόματα και αναγράφηκε στο πιστοποιητικό εγγραφής η έκταση 4 δεκάρια και 348 τ.μ.. Ανεξάρτητα απ΄ αυτά, έγινε λόγος ότι στη φόρμα 115 αναγράφεται το εμβαδό όπως υπολογίστηκε κατά την γενική Χωρομετρία. Ακόμα και να θεωρηθεί ότι στην εν λόγω φόρμα αναγράφετο η έκταση 4348 τ.μ., όπως έχει αναγνωριστεί, ακόμη και από τη μαρτυρία που προσκομίστηκε από την πλευρά του αιτητή, το πραγματικό εμβαδό ενός ακινήτου σε πολλές περιπτώσεις διαφέρει από το εμβαδό που αναγράφεται στην φόρμα 115 (βλ. μαρτυρία κ. Α. Ανδρέου παρ. 7(ι)). Περαιτέρω ο κ. Γ. Ιωακείμ στη μαρτυρία του ανέφερε ότι διαπίστωσε ότι το εμβαδό του τεμαχίου του αιτητή με βάση το εν χρήσει σχέδιο είναι 4142 τ.μ.. Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω δεν αποδέχομαι τη σχετική εισήγηση του ευπαιδεύτου συνηγόρου του αιτητή ότι μειώθηκε η έκταση του τεμαχίου 116 κατά 202 τ.μ. απ΄ αυτή που εξάγεται από το εν χρήσει σχέδιο. 22.1 Εισήγηση ότι η απόφαση του διευθυντή είναι νομικά εσφαλμένη καθότι αναφέρεται σ΄ αυτή ότι η έκταση που δικαιούται ο αιτητής είναι αυτή που δικαιούται δυνάμει εχθρικής κατοχής. 22.2 Όπως αναφέρεται και στην παρ. 21.3, η απόφαση του διευθυντή δεν θα πρέπει να διαβάζεται αποσπασματικά αλλά στο σύνολο της. Από το κείμενο της απόφασης δεν διαπιστώνεται με οποιοδήποτε τρόπο, ότι ο διευθυντής αποφάσισε θέματα εχθρικής κατοχής. Στην απόφαση μεταξύ άλλων, ο διευθυντής αναφέρεται στις πρόνοιες του άρθρου 50 του Κεφ. 224 στην περίπτωση που η εγγραφή δεν δύναται να συσχετιστεί με οποιοδήποτε τέτοιο σχέδιο. Δεν αποφάσισε θέματα εχθρικής κατοχής, αγοράς ή κληρονομιάς. Για τους πιο πάνω λόγους η σχετική εισήγηση δεν με βρίσκει σύμφωνο και απορρίπτεται. 23.1 Εισήγηση ότι η επίδικη απόφαση πάσχει από πλάνη περί τα πράγματα διότι στηρίχθηκε σε λανθασμένη χωρομετρική εργασία και γεγονότα. 23.2 Ο ευπαίδευτος συνήγορος του αιτητή εισηγήθηκε ότι το εν χρήσει σχέδιο είναι σε κλίμακα 1:5000 και ετοιμάστηκε κατά την γενική Χωρομετρία το 1920 με τη μέθοδο ή προβολή Κασίνι που είναι διαφορετική μέθοδος απ΄ αυτή που εργάστηκε ο κ. Γ. Ιωακείμ και ενόψει του γεγονότος ότι δεν ερεύνησε και δεν έλεγξε την ορθότητα της εργασίας του με τη μέθοδο Κασίνι αφού ανέφερε «Πάμε μπροστά και όχι πίσω», η χωρομετρική του εργασία είναι λανθασμένη. Ο κ. Γ. Ιωακείμ στη μαρτυρία του ανέφερε ότι πράγματι η αρχική προβολή ήταν με τη μέθοδο Κασίνι ενώ η εργασία έγινε με τη μέθοδο LTM. Την προβολή Κασίνι την μετέφερε στο νέο γεωδαιτικό σύστημα και λήφθηκαν υπόψη όλα τα γεωδαιτικά σημεία. Δεν ανέφερε ότι δεν έλαβε υπόψη του τη μέθοδο Κασίνι. Εκείνο που ρωτήθηκε ήταν κατά πόσο ήταν ορθό να ελεγχθεί και με βάση την προβολή που έγινε το σχέδιο και απάντησε «Μόνο μπροστά πάμε δεν πάμε πίσω». Όπως έχει ήδη αναφερθεί ο κ. Γ. Ιωακείμ έλαβε υπόψη του την μέθοδο Κασίνι και συνακόλουθα η σχετική εισήγηση δεν με βρίσκει σύμφωνο και απορρίπτεται. 23.3 Ο ευπαίδευτος συνήγορος του αιτητή εισηγήθηκε ότι λανθασμένα δεν έλαβε υπόψη του, ο χωρομέτρης κ. Γ. Ιωακείμ, το σταθερό σημείο χωρομετρίας, 3ης τάξης, Καζαμά. Ο κ. Γ. Ιωακείμ ανέφερε ότι το συγκεκριμένο σημείο βρίσκεται σε μεγάλη απόσταση από το επίδικο τεμάχιο, γύρω στα 1100 μέτρα ως επίσης βρίσκεται μέσα σε ένα τρίγωνο έκτασης 160 τ.μ. στο σχέδιο. Δεν έγινε έρευνα ώστε να προσδιοριστεί η χαρακτηριστική τελεία που βρίσκεται στο μέσο του τριγώνου του Καζαμά για να γνωρίζουν πού πραγματικά βρίσκεται η θέση του. Ενόψει τούτου και της μεγάλης απόστασης του Καζαμά από τα επίδικα τεμάχια δεν το έλαβε υπόψη του κατά την χωρομετρική εργασία, όπως κατά τρόπο πειστικό εξήγησε σε αντίθεση με τον αρχαίο τάφο. Συνακόλουθα και πάλιν η εισήγηση δεν με βρίσκει σύμφωνο και απορρίπτεται. Ανεξάρτητα από τα πιο πάνω, ήταν και η θέση του κ. Α. Ανδρέου που κλήθηκε από τον ίδιο τον αιτητή ότι δεν πρέπει να δοθεί πίστη σε μέτρηση ενός μακρινού σημείου το οποίο απέχει 1000 μέτρα. 23.4 Ο συνήγορος του αιτητή εισηγήθηκε ότι ο χωρομέτρης κ. Γ. Ιωακείμ δεν έλαβε υπόψη του τον όχτο. Σύμφωνα με την πιο πάνω αξιολόγηση υπήρχε υψομετρική διαφορά μεταξύ των δυο επίδικων τεμαχίων στη νότια πλευρά γύρω στα 1-2 πόδια, όπως ανέφερε ο κ. Γ. Φιλίππου. Μετά το 1984 ο ιδιοκτήτης του τεμαχίου 580 τοποθέτησε πέτρες, χώματα, προέβαιναν σε επιχωματώσεις προς το σύνορο με το τεμάχιο 580 και περαιτέρω φύτεψε και άλλους καλαμιώνες με αποτέλεσμα να επεκταθούν, όπως με λεπτομέρεια περιγράφεται στην παρ.8 της απόφασης. Ο υφιστάμενος όχτος δεν είναι φυσικός αλλά δημιουργήθηκε με τον τρόπο που έχει περιγραφεί πιο πάνω. Επίσης από το σχέδιο δεν διαφαίνεται ότι υπήρχε όχτος. Συνακόλουθα ούτε αυτή η θέση δεν με βρίσκει σύμφωνο και απορρίπτεται. 23.5 Ο συνήγορος του αιτητή εισηγήθηκε ότι λανθασμένα ο χωρομέτρης κ. Γ. Ιωακείμ χρησιμοποίησε άλλες χωρομετρικές εργασίες που έγιναν στην περιοχή μεταφέροντας και διατηρώντας έτσι τα τυχόν λάθη που έγιναν προηγουμένως. Δήλωσε περαιτέρω πως το ότι γίνονται λάθη καταδεικνύεται από την απόφαση Διευθυντής Κτηματολογίου ν. Α. Χρ. Καρακήτου

(2005)1 ΑΑΔ

1. Κατ΄ αρχήν το ότι έγιναν λάθη στα πλαίσια άλλων υποθέσεων, τα οποία δεν σχετίζονται με οποιοδήποτε τρόπο με την παρούσα υπόθεση, δεν μπορεί να καταδείξει με οποιοδήποτε τρόπο ότι και η απόφαση του διευθυντή στην προκειμένη περίπτωση είναι λανθασμένη. Αν έτσι είχαν τα πράγματα, που δεν συμβαίνει, όλες οι αποφάσεις του διευθυντή θα ήταν λανθασμένες. Ο κ. Γ. Ιωακείμ στη μαρτυρία του ανέφερε ότι έλαβε υπόψη του το τεμάχιο 633 το οποίο πρόκειται για αρχαιολογικό χώρο και γειτονικές χωρομετρικές εργασίες που έγιναν στα τεμάχια 370, 230, 378, 551, 525, 288 και 287 και ειδικότερα τα πολύγωνα των συνόρων τους. Οι πιο πάνω χωρομετρικές εργασίες ελέγχθηκαν ξανά από τον ίδιο και ο έλεγχος έγινε με τις διαφάνειες ώστε η χωρομετρική εργασία που αποδόθηκε στο έδαφος να ταυτίζεται με το εν χρήσει σχέδιο με όλες τις απαραίτητες αναλογίες. Δεν έχει καταδειχθεί με οποιοδήποτε τρόπο ότι υπήρξαν λάθη σε προγενέστερες χωρομετρικές εργασίες. Αντιθέτως αυτές ελέγχθηκαν ξανά και διαπίστωσε ότι ήταν ορθές. Περαιτέρω δεν έχει προσκομιστεί οποιαδήποτε αποδεκτή μαρτυρία ότι η χρήση άλλων χωρομετρικών εργασιών, πρόκειται για λανθασμένη μεθοδολογία. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η σχετική εισήγηση δεν με βρίσκει σύμφωνο και απορρίπτεται. Πέραν δε τούτου δεν έχει καταδειχθεί με οποιοδήποτε τρόπο ότι η χωρομετρική εργασία του κ. Γ. Ιωακείμ είναι λανθασμένη ή και ότι αντίκειται σε οποιαδήποτε οδηγία που την καθιστά λανθασμένη. 23.6 Το γεγονός ότι δεν εκσυγχρονίστηκε πρώτα η εγγραφή 6457 δεν είναι ικανό να καταδείξει καθ΄ οιονδήποτε τρόπο ότι η όλη χωρομετρική εργασία που διενεργήθηκε αλλά και γενικότερα η απόφαση του διευθυντή του Κτηματολογίου είναι λανθασμένη καθ΄ οιονδήποτε τρόπο.
2. Εάν ο αιτητής ήθελε να προσβάλει την απόφαση του διευθυντή στηριζόμενος σε αλλότρια κίνητρα κτηματολογικού λειτουργού θα έπρεπε να καταχωρήσει αγωγή και όχι αίτηση έφεση βάση του άρθρου 58 (βλ. Χ»Ιωάννου ν. Κωνσταντίνου κ.ά.

(1993)1 ΑΑΔ 844 και Κτωρίδη ν. Επάρχου Λεμεσού

(2005)1Α ΑΑΔ 541). Ακόμη και έτσι να μην είχαν τα πράγματα, όπως έχει ήδη εξηγηθεί πιο πάνω δεν έχει καταδειχθεί με οποιοδήποτε τρόπο ότι η απόφαση του διευθυντή ήταν προϊόν μεροληψίας. Αντιθέτως ήταν προϊόν αμερόληπτης και ενδελεχούς έρευνας. 25.Έχω διέλθει και τους υπόλοιπους λόγους ένστασης όπως αυτοί προβάλλονται στην αγόρευση του αιτητή κάτω από τον τίτλο έλλειψη δέουσας έρευνας και ειδικότερα ότι δεν λήφθηκε υπόψη ο Καζαμάς, δεν ελήφθη υπόψη η πραγματική έκταση του τεμαχίου 116 και η φόρμα 115, δεν εκσυγχρονίστηκε πρώτα η εγγραφή 6457, δεν λήφθηκαν υπόψη τα πλησιέστερα σταθερά φυσικά σημεία που κατά τεκμήριο υπήρχαν πάντοτε ήτοι ο ποταμός, ο αρχαίος τάφος, οι δρόμοι, ο λάκκος στη σωστή του θέση, τη θέση ότι δεν λήφθηκαν υπόψη και/ή ερευνήθηκαν τα μητρώα του Κτηματολογίου σε σχέση με την έκταση και αντίκριση του τεμαχίου 116 και εγγραφής 6457, ότι δεν έλαβε υπόψη ούτε ερεύνησε τον φάκελο διαχωρισμού με βάση τον όποιον προέκυψε το τεμάχιο 580, ότι δεν ελέγχθηκε το αποτέλεσμα με βάση την μεθοδολογία με την οποίαν ετοιμάστηκε το εν χρήσει σχέδιο, ότι δεν λήφθηκαν υπόψη και δεν αποκαλύφθηκαν αποστάσεις. Πολλοί από τους πιο πάνω λόγους ένστασης αποτελούν επανάληψη των λόγων ένστασης κάτω από τον τίτλο πλάνη περί τα πράγματα και έχουν ήδη εξεταστεί. Κανένας από τους πιο πάνω λόγους ένστασης δεν ευσταθεί και δεν μπορεί να οδηγήσει με οποιοδήποτε τρόπο στο συμπέρασμα ότι η χωρομετρική εργασία που διενήργησε ο κ. Γ. Ιωακείμ αλλά και η απόφαση του διευθυντή είναι εσφαλμένη. 26. Στην προκειμένη περίπτωση, για τους λόγους που εξηγούνται πιο πάνω ο αιτητής απέτυχε να παρουσιάσει αποδεκτή μαρτυρία ότι η απόφαση του διευθυντή είναι λανθασμένη και ότι πρέπει να αντικατασταθεί και περαιτέρω δεν έχει καταδειχθεί από το σύνολο της μαρτυρίας που τέθηκε αλλά και από την ίδια την απόφαση, ότι η απόφαση του διευθυντή είναι εσφαλμένη καθ΄ οιονδήποτε τρόπο. 27. Συνακόλουθα η αίτηση απορρίπτεται. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ του καθ΄ ου η αίτηση και εναντίον του αιτητή όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Υπ.): ...... Ηλ. Γεωργίου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΕΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο