Intergaz Ltd ν. Blue Circle Engineering Ltd κ.α., Αγωγή αρ.: 2944/08, 7/6/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2012:A142 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: T. Θ. Οικονόμου, Π.Ε.Δ. Αγωγή αρ.: 2944/08 Μεταξύ: Intergaz Ltd Εναγόντων -και- 1. Blue Circle Engineering Ltd κ.ά. Εναγομένων ----- Ημερομηνία: 7.6.2012 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Ενάγοντες: H κα Κακουλλή με την κα Διονυσίου. Για τους Εναγόμενους 1, 2 και 3: Ο κ. Θεοδώρου. Δήμος Δήμου, γενικός διευθυντής και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου των εναγόντων: παρών. Άρης Πολυκάρπου, διευθυντής εναγομένης εταιρείας: παρών. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (για αποδοχή τεκμηρίου) Αποτελεί κοινό τόπο ότι η γραπτή συμφωνία μεταξύ των διαδίκων που κατατέθηκε ως τεκμήριο 1, για προμήθεια υγραερίου από τους ενάγοντες στην εναγόμενη 1, δεν προνοούσε για χρέωση premium. Δεν είναι του παρόντος το κατά πόσο καλώς ή κακώς οι ενάγοντες χρέωναν, από ένα σημείο και μετά, διάφορα ποσά ως premium. Είναι η θέση τους ότι με τέτοιο premium την χρέωναν, από ένα σημείο και μετά, οι δικοί της προμηθευτές. Ο Μ.Ε.1, διευθυντής των εναγόντων, παρουσίασε ως τεκμήρια 8 και 9, δύο τιμολόγια σε σχέση με προμήθεια υγραερίου από την Αλγερία όπου φαίνεται η χρέωση premium. Κατά την αντεξέταση του Μ.Ε.1, τού τέθηκε από τον κ. Θεοδώρου ότι τα τεκμήρια αυτά σκοπό έχουν να παραπλανήσουν το δικαστήριο ότι υφίσταται μια πραγματική χρέωση που ονομάζεται premium, ενώ στην πραγματικότητα τέτοια χρέωση δεν υπάρχει στην αγορά. Ο Μ.Ε.1 απάντησε: «Υπάρχει. Εγώ να σας αποδείξω ότι η αγορά η κυπριακή αγοράζει βάσει αυτών των δεδομένων.» Ο κ. Θεοδώρου ανέφερε τότε στον Μ.Ε.1 «Δείξε μας.» Ο Μ.Ε.1 αναφέρθηκε σε ένα συμβόλαιο για προμήθεια από την Κροατία, όπου γίνεται αναφορά σε premium. Ο κ. Θεοδώρου επιθεώρησε το έγγραφο μαζί με τον διευθυντή της εναγόμενης 1, χωρίς όμως να δώσει συνέχεια. Στην επανεξέταση του Μ.Ε.1 η κα Κακουλλή ζήτησε από το μάρτυρα να καταθέσει το έγγραφο το οποίο επιθεώρησε ο εναγόμενος και ο δικηγόρος του. Ο κ. Θεοδώρου προέβαλε ένσταση εισηγούμενος ότι εάν επιτραπεί η κατάθεση του εγγράφου στην επανεξέταση, θα στερηθεί του δικαιώματος αντεξέτασης επί αυτού. Η κα Κακουλλή εισηγήθηκε ότι, εφόσον το έγγραφο έτυχε επιθεώρησης από την άλλη πλευρά, μπορεί να κατατεθεί. Κανονικά το ζήτημα θα έπρεπε να εγερθεί κατά το στάδιο της αντεξέτασης του Μ.Ε.1 και συγκεκριμένα κατά το χρόνο που ο κ. Θεοδώρου επιθεώρησε το έγγραφο με τον πελάτη του. Στην υπόθεση Calvert, Administrator of Laycock v. Flower
(1836)7 C & P 386, 173 E.R. 172 ο δικηγόρος του εναγομένου, κ. Kelly, ζήτησε από μάρτυρα του ενάγοντα να του παρουσιάσει ένα βιβλίο λογαριασμών, το οποίο καλυπτόταν από ειδοποίηση προσαγωγής εγγράφων. Ο μάρτυρας παρουσίασε το βιβλίο και ο δικηγόρος του εναγόμενου το επιθεώρησε. Ακολούθησαν τα ακόλουθα μεταξύ του Lord Denman, C. J. και του κ. Kelly: «Lord Denman, C.J. - I ought now to say, that if Mr. Kelly looks at the book he will be bound to put it in as his evidence. Kelly, - Certainly, I am fully aware that I must do so. Lord Denman, C.J. - I have mentioned this because it has been supposed by some, that an opposite counsel may look at papers or books called for under a notice to produce, and then not use them.» Στην υπόθεση Palmer v. Maclear and M'Grath
(1858)1 Sw & Tr 149, 164 E.R. 670, εφαρμόστηκε η ίδια αρχή σε σχέση με έγγραφο το οποίο δεν καλυπτόταν από ειδοποίηση προσαγωγής. Κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης μάρτυρα, ο δικηγόρος ζήτησε να του δοθούν επιστολές που κρατούσε ο μάρτυρας, σχετικές με το επίδικο θέμα. Ο Sir C. Cresswell υπέδειξε στο δικηγόρο ότι: ". you cannot look at the letters without putting them in evidence, if required by the plaintiff." Αναφορά στις παραπάνω υποθέσεις έγινε στην υπόθεση Stroud v. Stroud [1963] 3 All ER 539, στην οποία Wrangham, J υπέδειξε ότι στην υπόθεση Palmer δεν γινόταν αναφορά σε οποιαδήποτε ειδοποίηση προσαγωγής, συμπληρώνοντας ότι ". it does not appear to me to make any difference whether the document which is called for is covered by a notice to produce or happens to be in court without having been the subject of such a notice." Παραθέτοντας δε, ειδικότερα τα όσα ανέφερε, ως άνω, ο Lord Denman, C J στην Calvert v. Flower, ο Wrangham, J συνόψισε την αρχή ως ακολούθως: «It is plain, therefore, that at that stage Lord Denman CJ was laying down in no uncertain terms that where a document is called for under a notice to produce and is read by the counsel who calls for the document that counsel by that conduct is putting in the document as part of his evidence.» Πιο πρόσφατα, στην υπόθεση R v. Britton [1987] 2 All ER 412 (CA) αποφασίστηκε ότι ο δικηγόρος που αντεξετάζει, ενώ μπορεί να επιθεωρήσει σημειώσεις εκ των οποίων ο μάρτυρας φρεσκάρει τη μνήμη του, χωρίς να τίθεται θέμα να καταστούν μαρτυρία, εάν επεκταθεί πέραν αυτού του μέρους των σημειώσεων, τότε ο δικηγόρος της άλλης πλευράς έχει δικαίωμα να ζητήσει να γίνουν τεκμήριο και να χρησιμοποιηθούν ως μαρτυρία. Είναι υπό το φως των ανωτέρω που ανέφερα πιο πάνω ότι το κατάλληλο στάδιο στο οποίο θα αναμενόταν να ζητηθεί η κατάθεση του εγγράφου ήταν το στάδιο της αντεξέτασης και μετά που αυτό επιθεωρήθηκε από την άλλη πλευρά. Δεν έχουν δοθεί, όμως, λόγοι γιατί η παράλειψη αυτή να θεωρηθεί μοιραία για την πλευρά των εναγόντων. Εκείνο που, ως άνω, επικαλέστηκε ο κ. Θεοδώρου ως λόγο να μην γίνει τώρα το έγγραφο τεκμήριο είναι ότι δεν θα μπορεί να αντεξετάσει. Αυτός ήταν ο λόγος που το δικαστήριο δεν επέτρεψε, αμέσως προηγουμένως, να κατατεθεί ένα άλλο έγγραφο, στο οποίο ο Μ.Ε.1 είχε αναφερθεί αντεξεταζόμενος. Υπό τις ιδιαίτερες περιστάσεις, όμως, σε σχέση με το παρόν έγγραφο και ενόψει της χρήσης που του έγινε από την άλλη πλευρά, θεωρώ ότι μπορεί να γίνει τεκμήριο, έστω και τώρα. Άλλωστε, ο κίνδυνος που επικαλείται ο κ. Θεοδώρου στην πραγματικότητα δεν υπάρχει, εφόσον μετά που είχε επιθεωρήσει με τον διευθυντή της εναγόμενης 1 και εναγόμενο 2 το έγγραφο, η θέση που υπέβαλε πλέον στον Μ.Ε.1 δεν ήταν ότι στην αγορά δεν υπάρχει «μια πραγματική χρέωση που ονομάζεται premium», η αρχική δηλαδή θέση εκ της οποίας προέκυψε το πρόβλημα, αλλά ότι η εναγόμενη 1 «ουδέποτε συμφώνησε στην πληρωμή οποιουδήποτε premium επί της συμφωνίας, άσχετα αν αποφάσισε η Intergaz να πληρώνει premium.» Τέτοια υποβολή εξυπακούει ότι υπάρχει στην πραγματικότητα μια χρέωση που ονομάζεται premium, ζήτημα στο οποίο παραπέμπει, κατά τον Μ.Ε.1, το επίδικο έγγραφο, το οποίο και σημειώνεται και κατατίθεται ως τεκμήριο 38. (Υπ.) ............ Τ. Θ. Οικονόμου, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφον Πρωτοκολλητής /Λ.Σ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο