ΑΝΔΡΕΑ Θ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ κ.α. ν. XENIS TOUMAZOU SONS CONSTRUCTIONS LTD κ.α., Αρ.Αγωγής: 143/12, 29/10/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2012:A182 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Στ. Λουκίδου Βασιλείου, Ε.Δ. Αρ.Αγωγής: 143/12 Μεταξύ:
- ΑΝΔΡΕΑ Θ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, από Λάρνακα
- ΔΕΣΠΩΣ Γ. ΛΟΥΚΑ-ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, από Λάρνακα Εναγόντων ΚΑΙ
- XENIS TOUMAZOU & SONS CONSTRUCTIONS LTD, από Λάρνακα
- ΑΝΟΡΘΩΣΙΣ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ (ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ) ΛΤΔ, από Λάρνακα
- ΣΥΛΛΟΓΟΣ «ΑΝΟΡΘΩΣΙΣ» ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ, από Λάρνακα Εναγομένων Αίτηση για απαγορευτικό διάταγμα ημερομηνίας 13.1.12 Hμερομηνία: 29.10.12 Eμφανίσεις: Για Ενάγοντες- Αιτητές: κ. Γ. Μιντής Για Εναγόμενους 2 και 3- Καθ'ων η αίτηση: κ. Πασιουρτίδης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση οι αιτητές ζητούν την έκδοση προσωρινού διατάγματος το οποίο να απαγορεύει τη λειτουργία των ανοικτών-υπαίθριων γηπέδων ποδοσφαίρου σάλας ( outdoor futsal fields) και ή τις αθλητικές εγκαταστάσεις στην οδό Γεωργίου Αβέρωφ 33 στη Λάρνακα κατά τρόπο που να προκαλούν οχληρία με θόρυβο και ή φωνές και ή τραγούδια και ή ουρλιαχτά και ή οχληρία μέσω φωτορύπανσης διά ηλεκτρικών προβολέων στους Ενάγοντες και την οικογένεια τους μέσω της συγκέντρωσης αθλητών και ή πλήθους και ή προσώπων στα εν λόγω γήπεδα και ή έξωθεν και ή πλησίον της οικίας των Εναγόντων στην οδό Κυθαιρώνος 2Α στη Λάρνακα και ή μέσω της εγκατάστασης ηλεκτρικών προβολέων παραγωγής φωτός περιμετρικά των εν λόγω γηπέδων μέχρι τελικής εκδίκασης της αγωγής. Η αίτηση στηρίζεται στα άρθρα 29 και 32 του Ν.14/1960, στη Δ.48 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και στα άρθρα 4 και 9 του Κεφ.
- Συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του ενάγοντα 1 στην οποία εκθέτει το ιστορικό της υπόθεσης και τα προβλήματα που κατ΄ ισχυρισμό αντιμετωπίζουν οι ενάγοντες. Συνοπτικά αναφέρει μεταξύ άλλων ότι: α. Στο κτήμα που ευρίσκεται δίπλα από το διαμέρισμα των Εναγόντων οι Εναγόμενες 1-3 λειτούργησαν περί τις αρχές Οκτωβρίου 2011 τα αναφερόμενα γήπεδα φούτσαλ παρά το ότι για το συγκεκριμένο κτήμα είχε εκδοθεί πολεοδομική άδεια (Π.Α.249/2006) για τη δημιουργία γηπέδων προπόνησης αθλητών και χώρων υγιεινής (λυόμενου τύπου) ενώ η δημιουργία γηπέδων φούτσαλ συνιστά αλλαγή χρήσης της πολεοδομικής άδειας. β. Η Εναγόμενη 2 και ή η Εναγόμενη 3 έχουν ενοικιάσει και ή παραχωρήσει τα εν λόγω γήπεδα στην Εναγόμενη 1 για να τα διαχειρίζεται κάποιες συγκεκριμένες ώρες και ή για να τα συνδιαχειρίζεται με τις Εναγόμενες 2 και
- γ. Τα γήπεδα λειτουργούν καθημερινά από τις 2:30 μ.μ. μέχρι τις 10:00-11:00 μ.μ. και από τη χρήση τους: - δημιουργείται απελπιστική οχληρία από φωνές, τραγούδια και ουρλιαχτά καθότι οι προπονήσεις των αθλητών των Ακαδημιών των εναγομένων 2 και 3 ξεκινούν από τις 14.30 και τελειώνουν γύρω στις 18.30 και αμέσως μετά συνεχίζουν διάφοροι άλλοι αθλητές και ή ποδοσφαιριστές στους οποίους ενοικιάζονται και ή παραχωρούνται τα εν λόγω γήπεδα από τους εναγόμενους 1,2 και
- - δημιουργείται φωτορύπανση από τους προβολείς που είναι εγκατεστημένοι σε μεγάλο ύψος, κάνοντας τη ζωή των Εναγόντων αφόρητη αφού το φως τους εισέρχεται στο σπίτι τους το οποίο λούζεται μαζί με τις βεράντες από παρασιτικό φωτισμό. δ. Η Τεχνική Υπηρεσία του Δήμου Λάρνακας διαπίστωσε την αλλαγή χρήσης περί τον Νοέμβριο του
- ε. Παρά τα συνεχή και έντονα διαβήματα των Εναγόντων, άλλων επηρεαζόμενων περιοίκων, της Αστυνομίας, και του Δήμου Λάρνακας, η οχληρία επιτείνεται μέρα με τη μέρα. στ. Τα εν λόγω γήπεδα λειτουργούν με την επωνυμία LOCA PELOTA SPORTS CENTER. Ο ενόρκως δηλών επισυνάπτει επίσης διάφορα τεκμήρια (Α-ΙΔ), μεταξύ των οποίων επιστολή-καταγγελία προς την Επίτροπο Διοίκησης, απαντήσεις από την Αστυνομία, την Επίτροπο, και το Δήμο Λάρνακας, ανακοινώσεις μέσω του διαδικτύου για τη λειτουργία των γηπέδων φωτογραφίες καθώς και κτηματικό σχέδιο της περιοχής. Το δικαστήριο εξετάζοντας την αίτηση έκρινε πως το αιτούμενο διάταγμα δεν πρέπει να εκδοθεί μονομερώς και ως εκ τούτου ζητήθηκε εκ μέρους των αιτητών χρόνος για την επίδοση της αίτησης μετά την πραγματοποίηση της οποίας καταχώρισε ένσταση αρχικά η Εναγόμενη 1, δηλώνοντας ότι δεν είχε οποιαδήποτε σχέση με όσα αναφέρονται στην αίτηση και ακολούθως οι Εναγόμενες 2 και
- Σε κάποιο στάδιο πριν την ακρόαση η αίτηση αποσύρθηκε σε σχέση με την Εναγόμενη
- Οι Εναγόμενες 2,3 πρόβαλαν 14 λόγους ένστασης στους οποίους θα γίνει ειδικότερη αναφορά πιο κάτω εκεί όπου κρίνεται αναγκαίο. Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του κ. Χρίστου Γεράνη, μέλους του Διοικητικού Συμβουλίου της Εναγόμενης 2 και Αναπληρωτή Προέδρου της Εναγόμενης 3, στην οποίαν μεταξύ άλλων αναφέρει τα ακόλουθα: α. Αρνείται όλους τους ισχυρισμούς του ενάγοντα
- β. Είναι πρακτικά αδύνατο να λειτουργούν γήπεδα φούτσαλ στο αναφερόμενο κτήμα καθότι η προκήρυξη της ΚΟΠ ορίζει ότι τα πρωταθλήματα ποδοσφαίρου σάλας διεξάγονται αποκλειστικά σε κλειστά γήπεδα και μόνο σε επιφάνεια παρκέ, ενώ τα επίδικα είναι ανοικτά και η επιφάνεια τους είναι από τεχνητό χλοοτάπητα. γ. Στα επίδικα γήπεδα μετά από έγκριση τους από την ΚΟΠ διεξάγονται επίσημοι αγώνες των Παγκύπριων Παιδικών Πρωταθλημάτων Grassroots της ΚΟΠ. δ. Στα ίδια γήπεδα λειτουργούν βοηθητικά γήπεδα προπόνησης αθλητών και χώροι υγιεινής όπως ακριβώς προνοείται στην πολεοδομική άδεια Π.Α.249/
- ε. Οι Εναγόμενες 2 και 3 ουδεμία σχέση έχουν με τη λειτουργία και διαχείριση των επίδικων γηπέδων. Η δε Εναγόμενη 3 δυνάμει γραπτής συμφωνίας ημερ. 17.9.2010 (Τεκμήριο 6) παραχώρησε τα δικαιώματα, καθώς και τη διαχείριση του επίδικου κτήματος για 15 έτη στην εταιρεία TOPVIEW CONSTRUCTIONS LTD. Με την υπογραφή της συμφωνίας η εν λόγω εταιρεία ανέλαβε πλήρη και ελεύθερη κατοχή-εκμετάλλευση του κτήματος, ενώ οι Εναγόμενες 2,3 δεν συνδιαχειρίζονται αλλά ούτε και κατέχουν το επίδικο κτήμα και τα γήπεδα. στ. Μετά την πιο πάνω συμφωνία η μόνη σχέση την οποίαν διατηρεί η Εναγόμενη 3 είναι η χρήση των γηπέδων για σκοπούς προπόνησης των Ακαδημιών Ποδοσφαίρου και άλλων αθλημάτων, οι οποίες της ανήκουν, σύμφωνα με τους όρους του Τεκμηρίου
- ζ. Οι ανακοινώσεις που επισυνάπτονται στην ένορκη δήλωση του ενάγοντα 1 δεν προέρχονται ούτε δημοσιεύτηκαν ποτέ στην επίσημη ιστοσελίδα της εναγόμενης
- η. Η Εναγόμενη 3 δεν ενάγεται μέσω του Προέδρου της ως ορίζει ο Ν.57/
- Οι συνήγοροι των δύο πλευρών με τις αγορεύσεις τους αναφερόμενοι στις αρχές που τάσσει η νομολογία μας για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις των πελατών τους. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των αιτητών υποστήριξε ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Αντίθετα ο ευπαίδευτος συνήγορος των καθ'ων η αίτηση- εναγομένων2 και 3 από την πλευρά του υποστήριξε ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θα επέτρεπαν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος τονίζοντας πως οι εναγόμενοι 2 και 3 δεν έχουν σχέση με τη λειτουργία και διαχείριση των γηπέδων και ως εκ τούτου δεν βρίσκονται ενώπιον του δικαστηρίου οι αναγκαίοι διάδικοι. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Στη διαδικασία για έκδοση προσωρινού διατάγματος το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται στη διαπίστωση του κατά πόσο συντρέχουν οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του Ν.14/60 όπως αυτές έχουν αποκρυσταλλωθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Odysseos v. Pieris Estates and Others
(1982)1 CLR 557, Jonitexo Ltd v. Adidas
(1983)1 CLR 263, Τσιαντή v. Hellenic Bank (Investments) Ltd
(2001)1 ΑΑΔ 2029). Με βάση τις νομολογημένες αρχές παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα εκδίδεται όταν καταδεικνύεται σωρευτικά ότι: i. Υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. ii. Υπάρχει πιθανότητα ο αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία. iii. Εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. H έκδοση προσωρινών διαταγμάτων δικονομικά ρυθμίζεται από τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ.6 και τους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς( Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co Ltd
(2002)1 AΑΔ 2015.) Είναι νομολογημένο πως η ύπαρξη των τριών θεσμικών προϋποθέσεων του άρθρου 32 από μόνη της δεν είναι αρκετή. Το Δικαστήριο θα πρέπει επιπρόσθετα να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδοθεί ένα προσωρινό διάταγμα. Είναι επίσης νομολογημένο ότι το Δικαστήριο στο στάδιο που εξετάζει αίτημα για την έκδοση προσωρινού διατάγματος δεν πρόκειται να διεξέλθει τη μαρτυρία με γνώμονα τη διαπίστωση γεγονότων ή την τελεσίδικη αξιοπιστία της (Σεβαστού v. Σεβαστού
(2002)1 Α.Α.Δ. 1980). Όπως είναι γνωστό, κατά την ακρόαση των αιτήσεων σύμφωνα με τη Δ.48 Θ4 δεν προσκομίζεται μαρτυρία, αλλά γίνεται μέσα από το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων, η αμφισβήτηση των οποίων γίνεται με αντεξέταση κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου είτε με συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις (Πατούρης v. Hellenic Bank Ltd
(2001)1 Α.Α.Δ.218). Το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης πρέπει να διακριβώνεται μέσα από τις αντίστοιχες ένορκες δηλώσεις, τηρουμένης, βεβαίως, της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Δ.39 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Στην υπόθεση Εκδόσεις Αρκτίνος Λτδ
(2006)1 Α.Α.Δ. 1013 υποδείχθηκε ότι ισχυρισμοί επί ενόρκων δηλώσεων που δεν αντεξετάσθηκαν επί του περιεχομένου τους παραμένουν ακλόνητοι και ως εκ τούτου δεν μπορεί παρά να γίνουν αποδεκτοί. Στην απόφαση Κυρίλλου v. Λάμπρου
(2004)1 Α.Α.Δ. 1528 έχει επίσης τονιστεί ότι στο στάδιο αυτό το δικαστήριο δεν εξετάζει σε βάθος την προσφερόμενη μαρτυρία ούτε καταλήγει σε ευρήματα γεγονότων εκτός μόνο εκείνων που κρίνονται αναγκαία για την εξακρίβωση στοιχείων που θεωρούνται απαραίτητα για την θεμελίωση των προϋποθέσεων που τάσσει η νομολογία. Με βάση τις πιο πάνω νομικές αρχές θα προχωρήσω να εξετάσω το αίτημα των Εναγόντων και έχοντας βέβαια κατά νου ότι το βάρος απόδειξης να ικανοποιήσει τις από την νομολογία τασσόμενες προϋποθέσεις παραμένει στον διάδικο που επιζητεί την έκδοση του διατάγματος. Σημειώνοντας εκ των προτέρων ότι στην υπό εξέταση υπόθεση ο ενόρκως δηλών μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Εναγόμενης 2 και αναπληρωτής πρόεδρος της εναγόμενης 3 δεν αμφισβητήθηκε σε όσα ορκίστηκε αφού δεν αντεξετάστηκε (Εκδόσεις Αρκτίνος Λτδ πιο πάνω). Σε σχέση με την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, που τίθεται ως πρώτη προϋπόθεση, έχει εξηγηθεί ότι δεν απαιτείται τίποτε περισσότερο από του να καταδειχθεί συζητήσιμη υπόθεση, ενώ το δεύτερο κριτήριο, αλληλένδετο σε κάποιο βαθμό με το πρώτο, ικανοποιείται με την απόδειξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Ότι απαιτείται να καταδειχθεί, είναι κάτι περισσότερο από απλή πιθανολόγηση αλλά και κάτι λιγότερο από το βαθμό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Το τρίτο κριτήριο ικανοποιείται εφόσον καταδειχθεί ότι είναι αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Στην παρούσα υπόθεση η βάση της αγωγής στηρίζεται στην οχληρία που επικαλούνται οι ενάγοντες οι οποίοι διεκδικούν την άρση αυτής καθώς και αποζημιώσεις. Με βάση τα όσα περιλαμβάνονται στην ένορκη δήλωση και τα επισυνημμένα τεκμήρια που υποστηρίζουν την αίτηση κρίνω ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ως εκ τούτου ικανοποιείται η πρώτη προϋπόθεση. Εξετάζοντας την δεύτερη προϋπόθεση κατά πόσο δηλαδή υπάρχει πιθανότητα επιτυχίας το δικαστήριο θα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας και η έννοια αυτή απαιτεί κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων (βλ. υπ. Odysseos, ανωτέρω και Πουργουρίδη ν. Μέζου
(1994)1 Α.Α.Δ. 201). Όπως έχει αναφερθεί στην υπ. Κυτάλα ν. Χρυσάνθου
(1996)1Α Α.Α.Δ. 253 η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας γίνεται στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας, η οποία και πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η πιθανότητα. Τέτοια μαρτυρία είναι αυτή που εξάγεται από τις ένορκες δηλώσεις ή την αντεξέταση των μαρτύρων. Πιο πρόσφατα στην υπόθεση Thinking Steel International BV v. Garamondani Bros Public Co. Ltd, Πολ. Έφ. 361/2008, ημερ. 29.6.2012, έχει αναφερθεί πως στην περίπτωση αιτήσεων βασιζόμενων σε ένορκες δηλώσεις τα αμφισβητούμενα γεγονότα επιβάλλεται να αποδεικνύονται από το διάδικο που τα επικαλείται, στο βαθμό και στην έκταση που το βάρος απόδειξης επιβάλλει. Μέσα από τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον του δικαστηρίου παρατηρούνται τα ακόλουθα : Παρά την ύπαρξη κάποιων διαζευκτικών ισχυρισμών από μέρους των αιτητών ως προς τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης, κάτι που εγείρεται από πλευράς των εναγομένων και πράγματι διαπιστώνεται μέσα από την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση, εντούτοις αποτελεί κοινό έδαφος ότι για το επίδικο τεμάχιο στις 10.10.06 εκδόθηκε πολεοδομική άδεια για την δημιουργία βοηθητικών γηπέδων προπονήσεως και χώρων υγιεινής (τεκμήριο 3 στην ένορκη δήλωση της ένστασης και παρ.2 της ένορκης δήλωσης της αίτησης). Το ερώτημα προς εξέταση είναι το εάν κατά παράβαση της πολεοδομικής άδειας που έχει εκδοθεί για το αναφερόμενο τεμάχιο υπάρχουν εκεί και λειτουργούν γήπεδα ποδοσφαίρου φούτσαλ. Από τα στοιχεία που βρίσκονται ενώπιον του δικαστηρίου και τα οποία εξετάζονται μόνο για τους σκοπούς της υπό εξέταση αίτησης, προκύπτει ότι η απάντηση στο ερώτημα είναι θετική. Με βάση το περιεχόμενο της επιστολής του δημοτικού μηχανικού του δήμου Λάρνακας ημερ. 6.12.2011 (τεκμηρίου Δ στην αίτηση) σε πρόσφατη επιθεώρηση του χώρου είχε διαπιστωθεί η αλλαγή χρήσης μέρους του τεμαχίου σε γήπεδα φούτσαλ χωρίς την έγκριση των απαιτούμενων αδειών από την αρμόδια αρχή. Επιπρόσθετα στις επιστολές του Νίκου Ευαγγέλου ημερ.10.11.2011 προς την Κ.Ο.Π (τεκμήριο 1 στην ένσταση) γίνονται αναφορές σε νέα γήπεδα « μίνι ποδοσφαίρου» και «μικρά γήπεδα ποδοσφαίρου». Συνεπώς το κύριο θέμα που παραμένει σε αμφισβήτηση από πλευράς των εναγομένων 2 και 3 είναι η θέση που προβάλλουν με την ένσταση τους ότι δεν έχουν οποιαδήποτε σχέση με την λειτουργία και τη διαχείριση των αναφερόμενων γηπέδων. Συγκεκριμένα στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση τους ισχυρίζονται την υπογραφή συμφωνίας παραχώρησης των δικαιωμάτων και της διαχείρισης του χώρου στην εταιρεία Topview Constructions Ltd. Επισυνάπτουν προς τούτο σχετική συμφωνία ημερ. 17.9.10 (τεκμ.6 στην ένσταση). Από το περιεχόμενο της αναφερόμενης συμφωνίας προκύπτει ότι η εναγόμενη 3, ως δικαιούχος του επίδικου κτήματος, η κατοχή του οποίου της χορηγήθηκε από τον Κηδεμόνα Τουρκοκυπριακών Περιουσιών, ενοικίασε, παραχώρησε και εκχώρησε όλα τα δικαιώματα της επί του ακινήτου για περίοδο 15 ετών προς την εταιρεία Topview. Σύμφωνα πάντα με το περιεχόμενο της αναφερόμενης συμφωνίας η πιο πάνω εταιρεία από τις 17.9.2010 ανέλαβε πλήρη και ελεύθερη κατοχή και εκμετάλλευση του κτήματος με δικαίωμα να προχωρήσει στην ανοικοδόμηση όλων των συγκροτημάτων, γηπέδων, βοηθητικών χώρων και άλλων εγκαταστάσεων καθώς και να προσθέσει οποιοδήποτε άλλο συγκρότημα στα αρχιτεκτονικά σχέδια. Περαιτέρω παρέχεται στις Ακαδημίες ποδοσφαίρου και άλλων αθλημάτων της εναγόμενης 3 το προνόμιο να ασκούνται στους χώρους του κτήματος χωρίς την καταβολή οποιουδήποτε τέλους. Με βάση τη Διάταξη 48 Θ4
(2)των Διαδικαστικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας όπως αυτός τροποποιήθηκε αλλά και την νομολογία η ακρόαση και κατ' επέκταση απόδειξη των αμφισβητούμενων θέσεων και ισχυρισμών του κάθε διαδίκου σε τέτοιες αιτήσεις, όπως η παρούσα, βασίζεται στο περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν την αίτηση και την ένσταση, αλλά και σε μαρτυρία που δυνατό να προσφερθεί, είτε μέσω συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων που δύναται να καταχωρηθούν μετά από αίτημα οποιουδήποτε διαδίκου και σχετικής άδειας του Δικαστηρίου, είτε μέσω αντεξέτασης του ενόρκως δηλούντα κατά την ακρόαση της αίτησης είτε με συνδυασμό αυτών ανάλογα βέβαια με το ποιος έχει την ευθύνη να αποσείσει το βάρος απόδειξης. Η πλευρά των αιτητών δεν απάντησε με οποιοδήποτε τρόπο στον αναφερόμενο ισχυρισμό, ούτε ζήτησε να αντεξετάσει τον ενόρκως δηλούντα με αποτέλεσμα η συγκεκριμένη θέση των καθ'ων η αίτηση εναγομένων 2 και 3 να παραμείνει αναντίλεκτη. Στο στάδιο των αγορεύσεων υποστηρίχτηκε ο ισχυρισμός ότι υπήρχε η δυνατότητα προχρονολόγησης της συμφωνίας με σκοπό την παραπλάνηση καθώς και διάφοροι άλλοι ισχυρισμοί σε σχέση με την εμπλοκή των εναγομένων στη λειτουργία των γηπέδων φούτσαλ οι οποίοι όμως ουδέποτε προωθήθηκαν με συμπληρωματική ένορκη δήλωση των εναγόντων ή μέσω αντεξέτασης έτσι ώστε να ελεγχθεί η υποστηριζόμενη με λεπτομερή στοιχεία θέση των εναγομένων. Η αγόρευση σαφώς δεν είναι το σωστό μέτρο και βήμα για την εισαγωγή μαρτυρίας. Τούτου δεδομένου τα όσα έχουν τεθεί από τους εναγόμενους για το ζήτημα παρέμειναν αναπάντητα. Τα πιο πάνω στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον του δικαστηρίου υποστηρίζουν πως από τις 17.9.10, την κατοχή και πλήρη εκμετάλλευση του επίδικου κτήματος την έχει άλλο νομικό πρόσωπο και συγκεκριμένα η Topview, η οποία με βάση τους όρους της συμφωνίας τεκμήριο 6 ήταν υπεύθυνη για την ανοικοδόμηση των γηπέδων και άλλων εγκαταστάσεων έχοντας δικαίωμα να προσθέσει οποιοδήποτε άλλο συγκρότημα στα αρχιτεκτονικά σχέδια. Εκείνο που προκύπτει είναι ότι η εναγόμενη 3 παραχώρησε το χώρο για εκμετάλλευση στην εταιρεία Topview καθιστώντας την πλήρως υπεύθυνη και δικαιούχο αυτού για περίοδο 15 ετών, με αντάλλαγμα την χρήση των προπονητικών γηπέδων από τις Ακαδημίες της εναγόμενης 3 για κάποιες ώρες κατά τα απογεύματα. Παρατηρείται πως στην επιστολή της ενάγουσας 2 ημερομηνίας 22.10.11 προς την Επίτροπο που επισυνάπτεται ως τεκμήριο Α στη αίτηση αναφέρει ότι ουδέποτε παραπονέθηκαν για τη χρήση του επίδικου χώρου από την Ανόρθωση αφού δεν υπήρχαν προβολείς και οι προπονήσεις περιορίζονταν κυρίως σε ώρες εργασίας τηρώντας τέτοιες αποστάσεις από το σπίτι των εναγόντων έτσι ώστε να μην επηρεάζεται η ιδιωτική τους ζωή. Από τα πιο πάνω δεν προκύπτει να υπάρχει οποιαδήποτε σχέση της εναγόμενης 2 με το επίδικο ακίνητο. Περαιτέρω από τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον του δικαστηρίου έχει διαφανεί μόνο ότι η εναγόμενη 3 υπήρξε ο αρχικός δικαιούχος του ακινήτου αλλά δεν σχετίζεται με τη χρήση αυτού τις ώρες που προκαλείται η οχληρία για την οποία παραπονούνται οι ενάγοντες. Αντίθετα η μαρτυρία και τα στοιχεία τείνουν να δείξουν ότι κατά τον χρόνο όπου γίνεται χρήση προβολέων και παρουσιάζεται θόρυβος σε μη εργάσιμες ώρες τα οποία και ζητούν να αποτρέψουν οι ενάγοντες αλλά και γενικότερα σε όλο τον ουσιώδη χρόνο το επίδικο κτήμα χρησιμοποιείται και βρίσκεται υπό τον έλεγχο και τη διαχείριση της εταιρείας Topview. Υπό το φως των πιο πάνω κρίνω ότι δεν συντρέχει η δεύτερη προϋπόθεση που απαιτείται για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος να υπάρχει δηλαδή ορατή πιθανότητα οι αιτητές να δικαιούνται σε θεραπεία εναντίον των εναγομένων 2 και 3. Ως εκ τούτου η αίτηση είναι έκθετη σε απόρριψη. Δεδομένης της πιο πάνω κατάληξης και έχοντας κατά νου ότι οι τρεις προϋποθέσεις που τάσσει η νομολογία απαιτείται να καταδεικνύονται σωρευτικά δεν κρίνω σκόπιμο να προχωρήσω στην εξέταση της τρίτης προϋπόθεσης. Συνακόλουθα η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των εναγομένων- καθ' ων η αίτηση 2 και 3 και εναντίον των αιτητών- εναγόντων 1 και 2 όπως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) .............................. Στ.Λουκίδου Βασιλείου, Ε.Δ Πιστόν Αντίγραφον ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο