Nikada Trading Limited ν. Επιχειρήσεις Α/φών Στέλιου Κουννά Λτδ κ.α., Αρ. Αγωγής: 3540/2012, 18/10/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2012:A177 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Μ. Αμπίζα, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3540/2012 Μεταξύ: Nikada Trading Limited, από τη Λάρνακα. Εναγόντων -και-
- Επιχειρήσεις Α/φών Στέλιου Κουννά Λτδ, από την Αραδίππου.
- Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, από τη Λευκωσία. Εναγομένων Μονομερής Αίτηση ημερομηνίας 17.10.
- Ημερομηνία: 18 Οκτωβρίου,
- Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες - Αιτητές: κα Καραμαλλή. Ενόρκως Δηλών κ. Παύλος Κοντού: παρών. Αξιωματούχος των Εναγόντων κ. Sadreddini: παρών. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε μόλις χθες και η αγόρευση του συνηγόρου έλαβε χώραν κατά την απογευματινή συνεδρία του Δικαστηρίου. Λόγω της θέσης της πλευράς των αιτητών ότι σήμερα θα υποστούν συνέπειες αν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα, το Δικαστήριο όρισε την αίτηση για έκδοση της απόφασης του σήμερα στις 8:30 π.μ. Ο χρόνος δεν επέτρεψε στο να έχει δαχτυλογραφηθεί η απόφαση, η οποία θα εκδοθεί τώρα, και αντίγραφο θα έχετε στη διάθεση σας είτε αργότερα σήμερα είτε εντός της αυριανής μέρας. Η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε χθες 17.10.
- Η αξίωση των εναγόντων είναι για: Α. Δήλωση ή/και απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία να δηλούται ότι ο τερματισμός ή/και η ακύρωση εκ μέρους των εναγομένων 1 κατά ή περί της 3.10.2012 της συμφωνίας πώλησης ημερ. 30.9.2010 μεταξύ εναγόντων και εναγομένων 1 αναφορικά με κατοικία με πρόχειρη αρίθμηση 27 στην οδό Διονύσιου Σολωμού 1, 7080, Πύλα, είναι παράνομα ή/και αντισυνταγματικά ή/και άνευ εννόμου αποτελέσματος. Β. Δήλωση ή/και απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία να δηλούται ότι η συμφωνία είναι έγκυρη, ισχυρή και παράγει πλήρη έννομα αποτελέσματα. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον τους εναγομένους 1 όπως παραδώσουν στους ενάγοντες 2 επιταγές ύψους €220.000,- και €5.300,- αντίστοιχα οι οποίες είχαν παραδοθεί στους εναγόμενους ή και αντιπροσώπους αυτών στα πλαίσια της συμφωνίας ή και δυνάμει των προνοιών του Κανόνα Δικαστηρίου ημερ. 29.9.2010 στην Γεν. Αίτ. 98/2010 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας. Δ. Αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας. Ε. Νόμιμο Τόκο, και Στ. Έξοδα και Φ.Π.Α. Ταυτόχρονα καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση με την οποία οι ενάγοντες-αιτητές ζητούν: Α. Προσωρινό διάταγμα με το οποίο να απαγορεύεται στους εναγόμενους 1 ή/και τους αξιωματούχους τους ή/και σε οποιονδήποτε υπάλληλο, αντιπρόσωπο ή/και εντολέα αυτών να επαναπαρουσιάσει σε οποιοδήποτε τραπεζικό ίδρυμα ή/και οργανισμό την επιταγή με αρ. 86947940 των εναγομένων 2 ύψους €220.000,- ή/και την επιταγή ύψους €220.000,- που δόθηκε από τους ενάγοντες ή/και από αξιωματούχο των εναγόντων στους εναγομένους 1 στα πλαίσια της συμφωνίας πώλησης ημερ. 30.9.2010 μεταξύ εναγόντων και εναγομένων 1 αναφορικά με κατοικία με πρόχειρη αρίθμηση 27 στην οδό Διονύσιου Σολωμού 1, 7080 Πύλα, ή/και δυνάμει των προνοιών του Κανόνα Δικαστηρίου ημερ. 29.9.2010 στην Γεν. Αίτηση 98/2010 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας. Β. Προσωρινό διάταγμα με το οποίο να απαγορεύεται στους εναγόμενους 2 ή/και τους αξιωματούχους τους ή/και σε οποιονδήποτε υπάλληλο, αντιπρόσωπο ή/και εντολέα αυτών να κοινοποιήσει τα στοιχεία των εναγόντων ή/και οποιουδήποτε αξιωματούχου αυτών στο Κεντρικό Αρχείο Πληροφοριών (Κ.Α.Π.) σε σχέση με την επιταγή με αρ. 86947940 των εναγομένων 2 ύψους €220.000,- ή/και την επιταγή ύψους €220.000,- που δόθηκε από τους ενάγοντες στους εναγομένους 1 στα πλαίσια της συμφωνίας ή/και δυνάμει των προνοιών του Κανόνα Δικαστηρίου. Με την άδεια του Δικαστηρίου η αίτηση ορίστηκε χθες και μετά από μελέτη των ενώπιον μου στοιχείων εξέφρασα στο συνήγορο τον προβληματισμό μου για το κατά πόσο τα αιτούμενα διατάγματα μπορούν να εκδοθούν μονομερώς. Στο πλαίσιο αυτό ήταν που ο κ. Κυριακίδης αγόρευσε προς υποστήριξη της αίτησης καταχωρώντας - με την άδεια του Δικαστηρίου - και συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Η αίτηση βασίζεται στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρα 4, 5 και 9, στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/1960και επί των κοινών οδηγιών της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου και του Εφόρου Υπηρεσίας Εποπτείας και Ανάπτυξης Συνεργατικών Εταιρειών αναφορικά με το άνοιγμα και τη λειτουργία τρεχούμενων λογαριασμών, τη δημιουργία του Κεντρικού Αρχείου Πληροφοριών για εκδότες ακάλυπτων επιταγών και άλλα συναφή θέματα και, τέλος, επί των συμφυών εξουσιών και πρακτικής του Δικαστηρίου. Το δε πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης αποτελεί η ένορκη δήλωση του Παύλου Κοντού ημερ. 17.10.2012 αλλά πλέον και η συμπληρωματική ένορκη δήλωση της Γεωργίας Καραμαλλή ημερ. 17.10.
- Έχω μελετήσει όλα τα ενώπιον μου στοιχεία και στο πλαίσιο της παρούσας απόφασης μου θεωρώ ότι δεν θα εξυπηρετήσει η επανάληψη των θέσεων που προβάλλονται με τις ένορκες δηλώσεις. Αρκεί, πιστεύω, να λεχθεί ότι οι ισχυρισμοί των αιτητών αναφέρονται σε συμφωνία επί Δικαστηρίω και άλλη, μεταξύ των διαδίκων, εναγόντων και εναγομένων 1, οι οποίες περιελάμβαναν και παράδοση προσωπικής επιταγής του Διευθυντή των εναγόντων, η οποία θα μπορούσε να κατατεθεί υπό συγκεκριμένες περιστάσεις. Η θέση των εναγόντων είναι ότι πρόωρα και αντινομικά οι εναγόμενοι τερμάτισαν τη συμφωνία τους με τους ενάγοντες στις 3.10.2012 και χωρίς δικαίωμα προς τούτο κατέθεσαν την εν λόγω επιταγή στις 2.10.2012 και ώρα 08:
- Η εν λόγω επιταγή δεν τιμήθηκε και σε περίπτωση που οι εναγόμενοι 1 επανακαταθέσουν την εν λόγω επιταγή μετά από την παρέλευση 15 ημερών από την πρώτη παρουσίαση της, ο εκδότης της, αξιωματούχος των εναγόντων θα καταχωριστεί στο Κεντρικό Αρχείο Πληροφοριών ως πρόσωπο που εξέδωσε ακάλυπτη επιταγή. Περαιτέρω δε, και σύμφωνα με συμβουλή από συγκεκριμένο υπάλληλο των εναγομένων 2, τυχόν τέτοια εξέλιξη θα δημιουργήσει ανεπανόρθωτη βλάβη και εξαιρετικά δυσμενείς συνέπειες στους ενάγοντες, αφού θα οδηγήσει στις συνέπειες που αναφέρονται στην παράγραφο 16 αλλά και στην παράγραφο 17 της ένορκης δήλωσης του Παύλου Κοντού ημερ. 17.10.
- Γι΄ αυτό ζητούνται επειγόντως τα αιτούμενα διατάγματα αφού από σήμερα, είναι η θέση των εναγόντων ότι, θα μπορούν οι εναγόμενοι 1 να επανακαταθέσουν την εν λόγω επιταγή. Οι αρχές με βάση τις οποίες το Δικαστήριο εκδίδει ενδιάμεσα διατάγματα βάσει του Άρθρου 32 του Νόμου 14/1960 είναι πολύ καλά γνωστές και έχουν διαμορφωθεί, διατυπωθεί και αναλυθεί σε πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. [βλέπε, μεταξύ άλλων, Acropol Shipping Co. Ltd & other v. Rossis
(1975)1 C.L.R. 38, Constantinides ν. Μακρυγιώργου κ.α.
(1978)1 C.L.R. 585, Μ. & Μ. Transport v. Εταιρεία Αστικών Λεωφορείων Λεμεσού Λτδ
(1981)1 C.L.R. 605, Odysseos v. Pieris Estates κ.α.
(1982)1 Α.Α.Δ. 557]. Τρεις είναι οι προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν για την έκδοση συντηρητικού διατάγματος με βάση την πιο πάνω νομολογία.
(1)Να υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά τη δίκη. Αυτό δεν πρέπει να ερμηνευθεί ότι επιβάλλει οτιδήποτε πέραν από την αποκάλυψη μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα.
(2)Να εμφανίζεται πιθανότητα ο ενάγοντας να δικαιούται στην αιτούμενη θεραπεία. Επιβάλλεται στον αιτητή να δείξει ότι έχει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας που σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή πιθανότητα, αλλά πάντως κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων.
(3)Πρέπει να φανεί στο Δικαστήριο ότι χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Το Δικαστήριο εξετάζει το θέμα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Επιπρόσθετα το Δικαστήριο θα πρέπει να σταθμίσει αν είναι εύλογο και δίκαιο να εκδώσει ή να διατηρήσει ένα διάταγμα, όπως αναφέρεται στην υπόθεση Bacardi v. Vinco, Π.Ε. 9295, ημερ. 18.7.1996. Το σημαντικό όμως υπόβαθρο το οποίο θα προσδώσει τη δυνατότητα έκδοσης διαταγμάτων μονομερώς είναι η πλήρωση των προϋποθέσεων του άρθρου 9
(1)του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6. Το θέμα όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Resola ν. Χρίστου, Π.Ε. 9610, ημερ. 31.3.1998, είναι ότι η έκδοση διατάγματος ex-parte συνιστά εξαιρετικό μέτρο εφόσον παρέχεται κατά παρέκκλιση του κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης που αποκλείει την παροχή θεραπείας χωρίς την ευκαιρία στον αντίδικο να ακουστεί. Το θέμα του κατ΄ επείγοντος αναλύθηκε στην υπόθεση Χριστοδούλου ν. Vraets, Π.Ε. 10244, ημερ. 28.9.1999, όπου με σαφήνεια τονίστηκε ότι αν δεν καταδειχθούν οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 9
(1)του Κεφ. 6 ελλείπει δικαιοδοτικός όρος που να προσδίδει τη δυνατότητα στο Δικαστήριο να εκδώσει διάταγμα ex-parte. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Αναφορικά με την εταιρεία Quantum Telecommunications Ltd
(2005)1 Α.Α.Δ. 901: «Με αφορμή όμως το θέμα αυτό, θα ήθελα, κλείνοντας, να επαναλάβω ορισμένες παρατηρήσεις που είχα την ευκαιρία να εκφράσω αλλού (ίδε In Re Αραβή
(1999)1 A.A.Δ. 1, In Re Βούρου
(2003)1 Α.Α.Δ. 1176). Η έκδοση διατάγματος ex parte δεν πρέπει να είναι ο κανόνας, ούτε καν το σύνηθες, αλλά ούτε και η εξαίρεση, παρά μόνο η σπάνια εξαίρεση. Και τούτο διότι όχι μόνο, στο επίπεδο αρχών, συνιστά παρέκκλιση (αναγκαία όντως σε πολύ ειδικές περιπτώσεις) από τον κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης, αλλά και διότι, στο επίπεδο της εύρυθμης απονομής της δικαιοσύνης δημιουργεί περιπλοκές και καθυστερήσεις στη διαδικασία, ιδιαίτερα αν το εκδιδόμενο διάταγμα δεν ορίζεται πολύ σύντομα για ακρόαση. Πολύ πιο απλό και ωφέλιμο για το Δικαστήριο να ορίσει την ex parte αίτηση για ακρόαση σε λίγες μέρες αφού αυτή επιδοθεί και σε κάθε επηρεαζόμενο και έτσι να αποφανθεί τελεσίδικα». Στην προκειμένη περίπτωση ο αναφερόμενος τερματισμός έλαβε χώρα στις 3.10.
- Υπό συγκεκριμένες συνθήκες θα μπορούσε ασφαλώς να λεχθεί ότι ο χρόνος που μεσολάβησε από τις 3.10.2012 μέχρι τις 17.10.2012 είναι εύλογος στο να δοθεί χρόνος ενδεχομένως για επαφή και προσπάθεια επίλυσης της διαφοράς και αποφυγής μιας δικαστικής διαμάχης. Η κάθε περίπτωση όμως κρίνεται με βάση τα δικά της ιδιαίτερα περιστατικά. Και στην παρούσα περίπτωση στις 3.10.2012 κατέστη γνωστό ότι ως προς το θέμα που αφορά την αίτηση ο χρόνος περιοριζόταν σε 15 ημέρες. Αφού σε αυτό το χρονικό διάστημα καθορίζεται ο χρόνος που θα επιφέρει ενδεχομένως επιπτώσεις από τυχόν επανακατάθεση της εν λόγω επιταγής. Το τι ακολούθησε ήταν επιστολές με απλώς τις θέσεις των πλευρών. Ο χρόνος αναλώθηκε απλώς για να καταγραφούν οι θέσεις, το δε αξιοπερίεργο είναι ότι στην επιστολή των εναγομένων 1 ημερ. 8.10.2012, η οποία αναφέρεται να στάληκε με fax, οι ενάγοντες απάντησαν στις 16.10.2012 για να καταχωρίσουν την αγωγή και την αίτηση τους στις 17.10.
- Έντονα αφήνεται, νιώθω, στον τρίτο παρατηρητή, η εντύπωση ότι η παρούσα περίπτωση αγγίζει τα όρια της μεθόδευσης ώστε το Δικαστήριο να τεθεί προ τετελεσμένων ώστε να εκδώσει μονομερώς τα διατάγματα. Τη στιγμή που υπήρχε περιθώριο για διαφορετική αντιμετώπιση του θέματος ευθύς με την εξέλιξη των γεγονότων όπως καταγράφονται στην ένορκη δήλωση. Στη βάση των ως άνω κρίνω ότι δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που θέτει το Άρθρο 9
(1)του Κεφ. 6. Πέραν όμως των ως άνω, για σκοπούς πληρότητας στην περίπτωση που η ως άνω απόφαση μου κρινόταν εσφαλμένη, επί της ουσίας της αίτησης δεν διαφεύγει της προσοχής μου ότι αντικείμενο των διαταγμάτων είναι η εν λόγω επιταγή και οι επιπτώσεις επανακατάθεσης της. Η επιταγή όμως αυτή δεν έχει ως εκδότες τους ενάγοντες. Εκδότης είναι ο διευθυντής των εναγόντων. Συνεπώς, το τι ζητείται δεν αφορά τους ενάγοντες αλλά τρίτο πρόσωπο που δεν είναι διάδικος στην αγωγή. Επί του προκειμένου θα πρέπει να λεχθεί ότι δεν έχει τεθεί ενώπιον μου μαρτυρία που να υποστηρίζει τους ισχυρισμούς των αιτητών περί επηρεασμού των ιδίων στην περίπτωση καταχώρισης του ονόματος του εκδότη της επιταγής στο Κ.Α.Π. Οι συγκεκριμένες οδηγίες της Κεντρικής Τράπεζας δεν έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου με μαρτυρία ώστε ενδεχομένως να επιβεβαιώσουν ή και να διαψεύσουν τους ισχυρισμούς στην ένορκη δήλωση των αιτητών. Δεν είναι αρκετοί οι ισχυρισμοί στην παράγραφο 16 της ένορκης δήλωσης του Παύλου Κοντού αφού ελλείπει η πρωτογενής εκείνη μαρτυρία η οποία μπορεί να δώσει την ευχέρεια στο Δικαστήριο να αποφασίσει επί των συγκεκριμένων πιθανών συνεπειών και, κατ΄ επέκταση, να επιβεβαιώσει ή να διαψεύσει τα όσα συγκεκριμένη πηγή ανέφερε στον ενόρκως δηλούντα με βάση μια άλλη πηγή πληροφοριών η οποία δεν τίθεται ενώπιον του Δικαστηρίου. Κατά συνέπεια, και γι΄ αυτό το λόγο, η παρούσα αίτηση δεν θα μπορούσε να έχει επιτυχή κατάληξη. Με τα ως άνω δεδομένα δεν θα εξυπηρετούσε η ενασχόληση του Δικαστηρίου με οποιαδήποτε άλλη πτυχή της αίτησης, η οποία, για τους λόγους που έχω εξηγήσει, απορρίπτεται χωρίς οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα. (Υπ.)................ Μ. Αμπίζας, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο