← Κύπρος

Μάριου Πιερή ν. Χριστίνας Negus, Αρ. Αγωγής: 1304/2012, 10/9/2012

Μάριου Πιερή ν. Χριστίνας Negus, Αρ. Αγωγής: 1304/2012, 10/9/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2012:A168 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Α. Δαυίδ, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1304/2012 Μεταξύ: Μάριου Πιερή Ενάγοντα και Χριστίνας Negus Εναγομένης Αίτηση ημερ.31.5.12 Ημερομηνία: 10.9.

  1. Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα / Αιτητή: κα Ζίκκου. Για την Εναγομένη / Καθ' ης η Αίτηση: κ. Γεωργίου. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος που προωθήθηκε από την πλευρά του Ενάγοντα, συνάντησε την ένσταση της Εναγόμενης. Παρά τις προσπάθειες που κατεβλήθησαν από τους δικηγόρους των δύο πλευρών για εξώδικη ρύθμιση της διαφοράς των διαδίκων, τούτο δεν έγινε κατορθωτό, με αποτέλεσμα η ως άνω Αίτηση να οδηγηθεί σε ακρόαση η οποία ολοκληρώθηκε και η απόφαση του Δικαστηρίου επιφυλάχθηκε στις 24.5.
  2. Στις 31.5.12, η πλευρά του Ενάγοντα επανήλθε προωθώντας την υπό συζήτηση Αίτηση. Μέσω της επιζητεί : Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου επιτρέπον τη λήψη νέας μαρτυρίας που προέκυψε εκ των υστέρων. Β) Διάταγμα του Δικαστηρίου επιτρέπον την καταχώρηση συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως. Γ) Όλα τα δικαστικά έξοδα πλέον 17% Φ.Π.Α. Νομικό υπόβαθρο της Αίτησης αποτελούν η Δ.48 θ.1-4, 8, 9 και Δ.33 θ.7 των Διαδικαστικών Κανονισμών Περί Πολιτικής Δικονομίας, ως επίσης οι συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Την Αίτηση συνοδεύει και υποστηρίζει ένορκη δήλωση του Ενάγοντα/Αιτητή. Στα πλαίσια της εν λόγω δήλωσής του, ο Μάριος Πιερή υποδεικνύει ότι μετά την ακρόαση της ως άνω Αίτησης του για έκδοση προσωρινού διατάγματος, ειδικότερα στις 29.5.12, ειδοποιήθηκε από την ιδιοκτήτρια του καταστήματος στο οποίο ως υποστηρίζει κατακρατούντο από την Καθ΄ ης η Αίτηση τα αντικείμενα που αποτελούν αντικείμενο της αίτησης για έκδοση προσωρινού διατάγματος, ότι η Καθ' ης η Αίτηση/Εναγόμενη το εγκατέλειψε. Μεταβαίνοντας ο ίδιος στο χώρο διαπίστωσε ότι το κατάστημα ήταν άδειο και ότι σ' αυτό υπήρχαν μόνο μερικά από τα αντικείμενα που περιλαμβάνονται στην Αίτηση του ημερ.24.4.12, τα οποία και απαριθμεί. Όπως τον ενημέρωσε η ιδιοκτήτρια του καταστήματος τα υπόλοιπα αντικείμενα τα μετακίνησε η Εναγόμενη / Καθ' ης η Αίτηση. Τα ως άνω γεγονότα, καταλήγει, θεωρούνται από τον ίδιο πολύ σημαντικά για την υπόθεση του και αυτός είναι ο λόγος που επιζητά την άδεια του Δικαστηρίου για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Η πλευρά της Εναγομένης/Καθ΄ης η Αίτηση προχώρησε στην καταχώρηση Ειδοποίησης πρόθεσης ένστασης στην υπό συζήτηση Αίτηση. Στηριζόμενη στο ίδιο νομικό υπόβαθρο, προβάλλει τους πιο κάτω λόγους στο σώμα της ένστασής της: «
  3. Η Αίτηση του Ενάγοντα - Αιτητή επιζητεί θεραπεία η οποία δεν υπάρχει και/ή δεν προσφέρεται και/ή δεν επιτρέπεται εκ των νομοθετικών και/ή νομολογιακών αρχών.
  4. Οι θεσμοί και/ή οι νομοθετικές διατάξεις στις οποία στηρίζεται η αίτηση του αιτητή δεν επιτρέπουν και/ή δεν παρέχουν και/ή δεν θεσπίζουν το δικαίωμα και/ή αίτηση για λήψη νέας μαρτυρίας που προέκυψε κατά το στάδιο επιφύλαξης απόφασης από το Δικαστήριο.
  5. Όταν επιφυλάσσει απόφαση το Δικαστήριο η υπόθεση έχει κλείσει και/ή διεκπεραιωθεί και/ή ολοκληρωθεί ως εκ τούτου, εφόσον το Δικαστήριο έχει επιφυλάξει απόφαση στην αίτηση του Ενάγοντα - Αιτητή ημερ.24/04/2012, ο Ενάγοντας - Αιτητής δεν νομιμοποιείται και/ή δεν δικαιούται στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης και/ή δεν νομιμοποιείται και/ή δεν δικαιούται στην αξίωση του παρόντος αιτητικού.
  6. Η Αίτηση του Ενάγοντα είναι καταχρηστική και/ή ανούσια και/ή άσκοπή και/ή επιτυγχάνει μόνο ανώφελη ανάλωση του χρόνου του Δικαστηρίου καθότι ακόμα και εάν ικανοποιείτο δεν θα επενεργούσε και/ή δεν θα διαφοροποιούσε την κυρίως αίτηση ημερ.24/04/2012 και/ή δεν θα επηρέαζε το αιτητικό της κυρίως αίτησης ημερ. 24/04/
  7. Η Αίτηση του Ενάγοντα Αιτητή δεν αποσκοπεί στην προσκόμιση απαντητικής μαρτυρίας και/ή αντικρουστικής μαρτυρίας σε σχέση με τη μαρτυρία της Εναγόμενης αλλά αποσκοπεί στην επιβεβαίωση της υπόθεσης του Ενάγοντα κάτι που εκ των νομοθετικών και/ή νομολογιακών αρχών δεν επιτρέπεται και/ή απαγορεύεται.
  8. Η αίτηση ημερ. 24/04/2012 εξαιτείται απαγορευτικού και/ή προστακτικού διατάγματος «απαγορεύον στην Εναγόμενη να έχει κλειδωμένα τα κάτωθι αντικείμενα (επίδικα αντικείμενα) ή και να παρεμποδίζει τον Ενάγοντα να λάβει την κατοχή των κάτωθι αντικειμένων μέχρι εκδικάσεως της παρούσας υπόθεσης». Ως εκ τούτου το κατά ποσόν έχει μετακινήσει τα επίδικα αντικείμενα της κυρίως αίτησης η Εναγομένη είναι άνευ ουσίας αφού το αιτητικό του αιτητή στην αίτηση του ημερ. 24/04/2012 δεν ασχολείται και/ή δεν διαλαμβάνει το κατά ποσό τα επίδικα αντικείμενα θα πρέπει να παραμείνουν στο υποστατικό όπου ευρίσκοντο. Η αίτηση ημερ. 24/04/2012 εξαιτείται όπως τα επίδικα αντικείμενα να μην είναι κλειδωμένα και όπως αυτά παραδοθούν στον Ενάγοντα - Αιτητή. Ως εκ τούτου δεν κινδυνεύει και/ή δεν επηρεάζεται το αιτητικό του Ενάγοντα - Αιτητή καθότι σε περίπτωση που ήθελε αυτός επιτύχει στην αίτηση του, τυχόν εκδοθείσα απόφαση θα διατάσσει την Εναγομένη να του παραδώσει τα επίδικα αντικείμενα ανεξάρτητα εάν τα έχει μετακινήσει ή όχι και/ή ανεξάρτητα που ευρίσκονται αυτά.
  9. Η αίτηση του Ενάγοντα είναι εκδικητική και σκοπό έχει να πλήξει τα συμφέροντα και τα δικαιώματα της Εναγόμενης.
  10. Η αίτηση δεν πληροί τις προϋποθέσεις που προβλέπει ο Νόμος. 10.Υπάρχει κατάχρηση της διαδικασίας εκ μέρους του Αιτητή. 11.Το διάταγμα παραβιάζει τις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης.» Η Εναγόμενη/Καθ' ης η Αίτηση, με την ένορκη δήλωση της ημερ.18.6.12 που συνοδεύει και υποστηρίζει την ένσταση, υποδεικνύει ανάμεσα σε άλλα ότι ο λόγος που αποχώρησε από το υποστατικό, που προφανώς στεγαζόταν η επιχείρησή της με τον Ενάγοντα, οφείλεται στον ίδιο τον Ενάγοντα αφού συνεπεία της συμπεριφοράς του, η ίδια αδυνατούσε να πληρώνει το ενοίκιο του καταστήματος. Η ιδιοκτήτρια είχε εξεύρει τρίτο πρόσωπο για να ενοικιάσει το υποστατικό, γεγονός που όπως η ίδια έχει πληροφορηθεί, έχει ήδη γίνει. Το γεγονός ότι άφησε τα αντικείμενα στο υποστατικό που αναφέρονται από τον Αιτητή οφείλεται στο ότι αυτά όντως ανήκουν στον Ενάγοντα/Αιτητή. Ζήτησε παράλληλα από την ιδιοκτήτρια να επικοινωνήσει με τον Ενάγοντα για να παραλάβει τα αντικείμενα που παρέμειναν στο κατάστημα, πράγμα το οποίο και έγινε. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει «σημειώνω επίσης ότι τα υπόλοιπα αντικείμενα τα έχω στο σπίτι μου και εάν το σεβαστό Δικαστήριο αποφασίσει ότι θα πρέπει να τα παραδώσω στον Ενάγοντα έτσι θα πράξω.» Δεν έχει σημασία, υποδεικνύει η μάρτυρας, πού βρίσκονται αυτά τα αντικείμενα, αλλά ότι αυτά είναι στην κατοχή της και στην περίπτωση που ο Ενάγοντας ήθελε κερδίσει είτε την αγωγή είτε την Αίτηση η ίδια είναι σε θέση να του τα παραδώσει. Κατά το στάδιο της ακρόασης της υπό συζήτησης αίτησης και οι δύο πλευρές επέλεξαν να περιοριστούν σε αγορεύσεις, τις οποίες φρόντισαν να καταγράψουν και να θέσουν υπόψη του Δικαστηρίου, στα πλαίσια των οποίων ανέπτυξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους παραπέμποντας σε σχετική νομολογία. Το Δικαστήριο με πολλή προσοχή έχει σημειώσει τις αναφορές, τοποθετήσεις και εισηγήσεις των δύο πλευρών για τα ζητήματα που εγείρονται στα πλαίσια της συζήτησης της παρούσας αίτησης. Αποτελεί καλά καθιερωμένη αρχή ότι μετά τη συμπλήρωση των αγορεύσεων και την επιφύλαξη της απόφασης, το μόνο που απομένει προς ολοκλήρωση της διαδικασίας και εκπλήρωση του δικαστικού έργου είναι η έκδοση της απόφασης. Οι Διαδικαστικοί Κανονισμοί περί Πολιτικής Δικονομίας δεν παρέχουν δικαίωμα ακρόασης σε οποιοδήποτε διάδικο να ακουστεί μετά τη συμπλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας ή να ζητήσει το επανάνοιγμα της ακρόασης της υπόθεσης. (βλ. Δημοκρατία ν. Σαμψών

(1991)1 ΑΑΔ 585, Παπαϊωάννου ν. Δημοκρατίας
(1992)3 ΑΑΔ 659, Ορφανίδης κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1990)3 ΑΑΔ 2207, Μαυρογένη ν. Βουλής των Αντιπροσώπων κ.α. (Αρ.1)
(1996)1 ΑΑΔ 49). Αντίθετα, όπως υποδεικνύεται στην υπόθεση Μαυρογένη (ανωτέρω): «μετά την αποπεράτωση της ακρόασης, ολοκληρώνεται η διαδικασία, οπότε καθίσταται υποχρέωση του Δικαστηρίου η έκδοση της απόφασης υπέρ του ενός ή του άλλου διαδίκου». Η πιο πάνω βασική αρχή σε συνδυασμό θεωρούμενη με τα περιστατικά που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση, καθιστούν κατά την αντίληψη μου εκ των προτέρων αδύνατη την επιτυχία του αιτήματος, όπως αυτό τουλάχιστον προκρίνεται στην υπό συζήτηση αίτηση. Δεδομένη είναι ασφαλώς η δυνατότητα, αφού εξασφαλιστεί η σχετική άδεια, παρουσίασης απαντητικής μαρτυρίας στη βάση της Δ.33 θ.7 των Διαδικαστικών Κανονισμών. (βλ. Tsiartas and another v. Taliotis
(1989)1 CLR 216). Τούτο όμως, προϋποθέτει ότι δεν έχει μεσολαβήσει η ολοκλήρωση της διαδικασίας. Η επιφύλαξη δικαστικής απόφασης ως πιο πάνω έχει εντοπιστεί δεν αποτελεί στάδιο της διαδικασίας (βλ. Μαυρογένη [ανωτέρω]). Αναπόδραστη κατάληξη των ως άνω είναι ότι η αίτηση για λήψη νέας μαρτυρίας, κατά τον τρόπο και στο χρόνο που προωθείται να οδηγείται σε απόρριψη. Πριν από την ολοκλήρωση ωστόσο της παρούσας απόφασης θα πρέπει να σημειωθεί ότι αλώβητη παραμένει πάντα η δυνατότητα του Δικαστηρίου, στα πλαίσια άσκησης των συμφυών εξουσιών του, για επανάνοιγμα υπόθεσης στην οποία η απόφαση έχει επιφυλαχθεί. Τούτο, είναι δυνατό στην περίπτωση που το Δικαστήριο διαπιστώσει ότι μια τέτοια εξέλιξη επιβάλλει το συμφέρον της δικαιοσύνης, λόγω γεγονότων τα οποία προέκυψαν μετά την επιφύλαξη της απόφασης. Όπως υποδείχθηκε στην απόφαση της πλειοψηφίας στην υπόθεση Μαυρογένης ν. Βουλής κ.α. (Αρ. 2)
(1996)1 ΑΑΔ 134, περίπτωση στην οποία είχε προηγηθεί απόρριψη της αίτησης του Γενικού Εισαγγελέα για επανάνοιγμα της υπόθεσης, αφού κρίθηκε ότι κάτι τέτοιο εστερείτο δικονομικού ή άλλου παραδεκτού ερείσματος: «δεν περιστέλλει αλλά αφήνει άθικτη τη συμφυή εξουσία του Δικαστηρίου να προχωρήσει το ίδιο στο επανάνοιγμα εφόσον κρίνει ότι το απαιτούν οι ανάγκες». Ο σεβαστός Δικαστής Νικολάου, άλλωστε, στα πλαίσια της δικής του απόφασης στην υπόθεση Μαυρογένη (Αρ.1) (ανωτέρω) αφού παραπέμπει σε σχετικές για το ζήτημα αυθεντίες, υποδεικνύει ότι η δυνατότητα του Δικαστηρίου να επανανοίξει μία υπόθεση μετά την επιφύλαξη απόφασης παραμένει απεριόριστη, απορρέουσα βέβαια από τις σύμφυτες εξουσίες του. Στην υπό συζήτηση περίπτωση γίνεται αντιληπτό ότι τα αντικείμενα παρέμειναν υπό τον έλεγχο της Καθ΄ ης η Αίτηση, στο χώρο (κατάστημα) όπου στεγαζόταν η επιχείρησης που οι διάδικοι σε προγενέστερο στάδιο φαίνεται από κοινού να δραστηριοποιούντο. Στη βάση και των αναφορών της ένορκης δήλωσης της Εναγομένης - Καθ΄ ης η Αίτηση που υποστηρίζει την ένσταση της στην παρούσα διαδικασία, αποτελεί κοινό τόπο ότι ένα σημαντικό μέρος των συγκεκριμένων αντικειμένων, για τους λόγους που η κάθε πλευρά προτάσσει, αμέσως μετά την ολοκλήρωση της ακρόασης της αίτησης ημερ. 24.4.12, μετακινήθηκαν από την Εναγομένη και έκτοτε φυλάσσονται στο σπίτι της τελευταίας. Το ζήτημα του χώρου όπου τα αντικείμενα φυλάσσονται και η δυνατότητα αξιοποίησης τους στα πλαίσια των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων των διαδίκων, αισθάνομαι ότι αποτελούν σημαντικά στοιχεία που το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει υπόψη του κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας στα πλαίσια του ευρύτερου προβληματισμού για το εύλογο ή μη της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος. Είναι γι΄ αυτό το λόγο, που το Δικαστήριο, εξ ιδίων του, θεωρεί αναγκαίο στην υπό συζήτηση περίπτωση το επανάνοιγμα της ακρόασης της αίτησης ημερ. 24.4.12, για σκοπούς αποσαφήνισης του συγκεκριμένου ζητήματος. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης, με δεδομένη την αποτυχία του αιτήματος, χωρίς να παραβλέπεται το γεγονός ότι το νομικό αυτό διάβημα αποτέλεσε το έναυσμα για να τεθούν υπόψη του Δικαστηρίου και από τις δύο πλευρές, γεγονότα που το οδήγησαν να ασκήσει τη διακριτική του εξουσία για επανάνοιγμα της υπόθεσης, επιδικάζονται προς όφελος της Καθ΄ ης η Αίτηση, όπως αυτά θα υπολογιστούν στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ......... Α. Δαυίδ, Α.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.