Θεόδωρος Π. Μεττής Λτδ ν. Αδελφοί Σ. Πεκρή (Γενικές Επιχειρήσεις) ΛΙΜΙΤΕΔ , Αρ. Αγωγής:1356/2009, 8/6/2012

(3)Δ.48 θ1,2,3,8,9 Δ.64 και στη πρακτική και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται δε από την ένορκη δήλωση του Γερόλεμου Γερολέμου διευθυντή των τριτοδιαδίκων. Ο κ. Γερολέμου ο οποίος δηλώνει γνώστης των γεγονότων και δεόντως εξουσιοδοτημένος από τους τριτοδιαδίκους να προβεί στην ένορκη δήλωση αναφέρεται στο ιστορικό της υπόθεσης από την έκδοση της ειδοποίησης τριτοδιαδίκου. Υποστηρίζει πως οι τριτοδιάδικοι κακώς έχουν προστεθεί στη διαδικασία για το λόγο ότι οι διαφορές μεταξύ τους και των εναγομένων πρόκειται να εκδικαστούν και επιλυθούν σε τρείς άλλες συνενωμένες αγωγές που εκκρεμούν ενώπιον άλλου Δικαστηρίου. Πρόκειται για τις αγωγές με αριθμούς 2774/08, 324/09 και 2166/10 που ήγειραν οι τριτοδιάδικοι εναντίον των εναγομένων. Επισυνάπτει προς τούτο στην ένορκη δήλωση του αντίγραφα της δικογραφίας των εν λόγω αγωγών (τεκμήριο Α

(3), τεκμήριο Β

(3), τεκμήριο Γ

(3)). Είναι η θέση του ότι η διαδικασία τριτοδιαδίκου δεν εξυπηρετεί κανένα σκοπό, απεναντίας θα περιπλέξει αχρείαστα τη διαδικασία εκδίκασης της αγωγής εμπλέκοντας σε αυτή τις διαφορές τριτοδιαδίκων και εναγομένων οι οποίες εκκρεμούν ενώπιον άλλου δικαστηρίου. Αναφορικά με την καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης όπως πληροφορείται από το δικηγόρο των τριτοδιαδίκων από λάθος και/ή εκ παραδρομής δεν εντοπίστηκε ενωρίτερα η καταλυτική σημασία των αναφερόμενων αγωγών στη διαδικασία τριτοδιαδίκου παρόλο που και οι τρείς πλευρές γνώριζαν την ύπαρξη τους. Τούτο επισημάνθηκε κατά τη μελέτη της υπόθεσης όταν αυτή ήταν ορισμένη για ακρόαση στις 30/1/

1. Οι εναγόμενοι-καθ'ων η αίτηση καταχώρησαν ένσταση στις 22/2/
2. Οι συγκεκριμένοι λόγοι της ένστασης τους, οι οποίοι αναλύονται στη ένορκη δήλωση του κ. Ιωσήφ Μπεκρή διευθυντή των εναγομένων είναι οι ακόλουθοι:
3. Υπήρξε υπέρμετρη καθυστέρηση στην καταχώριση της υπό εκδίκασης αίτησης και/ή οι αιτητές δεν επέδειξαν την απαραίτητη επιμέλεια και ταχύτητα στη διεκδίκηση τυχόν δικαιωμάτων των.
4. Δεν είχε προηγηθεί η καταχώριση εμφάνισης υπό αίρεση (conditional appearance) και/ή οι αιτητές έχουν παραιτηθεί (waived) από οιοδήποτε δικαίωμα να απαιτούν την ακύρωση της διαδικασίας τριτοδιαδίκου και/ή κωλύονται ένεκα της συμπεριφοράς των (estopped) από το να απαιτούν την ακύρωση της διαδικασίας τριτοδιαδίκου.
5. Η τυχόν ακύρωση της ειδοποίησης προσεπίκλησης τριτοδιαδίκου θα προκαλέσει αδικία και ανεπανόρθωτη ζημιά στην Καθ'ης η Αίτηση.
6. Η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος σε αυτό το στάδιο δεν θα είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης.
7. Η Αίτηση των αιτητών είναι παράτυπη και/ή αντικανονική. Μεταξύ άλλων ο κ. Ιωσήφ ισχυρίζεται ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για ακύρωση της διαδικασίας τριτοδιαδίκου. Αναφέρεται από την πλευρά του στην πορεία της υπόθεσης υποστηρίζοντας ότι οι αιτητές επέδειξαν υπέρμετρη αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης γεγονός που εισηγείται ότι θα πρέπει να προσμετρήσει σε βάρος τους. Είναι επιπρόσθετα η θέση του ότι το γεγονός ότι οι τριτοδιάδικοι δεν καταχώρησαν εμφάνιση υπό αίρεση υποδεικνύει ότι αυτοί έχουν παραιτηθεί από το δικαίωμα να απαιτούν την ακύρωση της διαδικασίας τριτοδιαδίκου. Αποδέχεται την ύπαρξη των τριών συνενωμένων αγωγών που επικαλούνται οι τριτοδιάδικοι, ισχυρίζεται όμως ότι ο σκοπός που κάλεσαν τους τριτοδιάδικους στη διαδικασία ήταν η αποφυγή πολλαπλότητας των διαδικασιών. Σε περίπτωση ακύρωσης της διαδικασίας τριτοδιαδίκου και τυχόν έκδοση απόφασης εναντίον των εναγομένων οι τελευταίοι θα αναγκαστούν στη συνέχεια να καταχωρήσουν αγωγή εναντίον των τριτοδιαδίκων. Με το τρόπο αυτό υπάρχει κίνδυνος η απαίτηση των εναγόμενων να παραγραφεί με αποτέλεσμα να προκληθεί σε αυτούς ανεπανόρθωτη ζημιά. Καταληκτικά αναφέρει ο κ. Ιωσήφ ότι η διαδικασία τριτοδιαδίκου είναι απολύτως αναγκαία, ούτως ώστε, οι εναγόμενοι - καθ΄ων η αίτηση να μπορέσουν να διεκδικήσουν τυχόν αξιώσεις για αποζημίωση ή συνεισφορά προς τους ενάγοντες από τους τριτοδιαδίκους. Πριν προχωρήσω στη νομική πτυχή και στην εξέταση της ουσίας της υπό εξέταση αίτησης κρίνω αναγκαίο όπως αναφερθώ συνοπτικά στη δικογραφία της υπόθεσης. Με την αγωγή τους οι ενάγοντες απαιτούν εναντίον των εναγομένων την επ' ονόματι τους εγγραφή του οχήματος με αριθμούς εγγραφής KJQ630 και/ή απόφαση υπέρ τους και σε βάρος των εναγομένων για το ποσό των €12.650 ως αποζημίωση για ζημιά που έχουν υποστεί συνεπεία της εκ μέρους των εναγομένων παράβασης της συμφωνίας των διαδίκων και/ή ως ποσό για αντάλλαγμα το οποίο δεν επακολούθησε. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της Έκθεσης Απαίτησης κατά ή περί την 30/9/08 οι εναγόμενοι δυνάμει συμφωνίας εν μέρει γραπτής και εν μέρει προφορικής συμφώνησαν να πωλήσουν και παραδώσουν στους ενάγοντες το όχημα με αριθμούς εγγραφής KJQ630 έναντι του συμφωνηθέντος ποσού των €11.000 πλέον €1650 Φ.Π.Α. ήτοι συνολικό ποσό €12.
8. Προς τούτο οι εναγόμενοι εξέδωσαν το τιμολόγιο με αριθμό
9. Ρητός όρος της συμφωνίας των διαδίκων προέβλεπε ότι οι εναγόμενοι εντός τριών μηνών από την ημέρα πώλησης θα μεταβίβαζαν και θα τιτλοποιούσαν το αναφερόμενο όχημα επ' ονόματι των εναγόντων. Οι ενάγοντες την 30/9/08 κατέβαλαν στους εναγόμενους το συμφωνηθέν τίμημα πωλήσεως και παρέλαβαν την κατοχή του επίδικου οχήματος. Οι εναγόμενοι κατά παράβαση της συμφωνίας παρέλειψαν και/ή αρνήθηκαν να μεταβιβάσουν στους ενάγοντες το όχημα παρά την παρέλευση των τριών μηνών και παρά το γεγονός ότι κλήθηκαν προς τούτο με επιστολή του δικηγόρου τους ημερομηνίας 5/2/
10. Είναι η θέση των εναγόντων ότι έχουν υποστεί ζημιά ίση με την αξία του τιμήματος που κατέβαλαν για την αγορά του αναφερόμενου οχήματος. Με την υπεράσπιση τους οι εναγόμενοι παραδέχονται ότι στις 30/9/08 συμφώνησαν με τους ενάγοντες να πωλήσουν και παραδώσουν το αναφερόμενο αυτοκίνητο έναντι της πιο πάνω συμφωνηθείσας τιμής. Περαιτέρω παραδέχονται ότι εισέπραξαν από τους ενάγοντες το τίμημα πωλήσεως και παρέδωσαν σε αυτούς το επίδικο όχημα. Περαιτέρω ισχυρίζονται ότι δυνάμει γραπτής και/ή προφορικής συμφωνίας ημερομηνίας 9/8/08 μεταξύ των και των τριτοδιαδίκων συμφώνησαν όπως αγοράσουν από τους τελευταίους διάφορα αντικείμενα περιλαμβανομένου και του επίδικου οχήματος. Δυνάμει της συμφωνίας οι τριτοδιάδικοι θα υπέβαλαν αίτηση για την μεταβίβαση των αναφερόμενων αντικειμένων και θα υπέγραφαν όλα τα αναγκαία έγγραφα εντός 30 ημερών από την παράδοση τους στους εναγομένους. Ενώ στις 9/8/08 παρέδωσαν το όχημα στους εναγόμενους οι τριτοδιάδικοι κατά παράβαση των όρων της συμφωνίας μέχρι και σήμερα αρνούνται και/ή παραλείπουν να λάβουν οποιαδήποτε μέτρα για τη μεταβίβαση της ιδιοκτησίας του οχήματος. Ισχυρίζονται ότι ένεκα των πιο πάνω παραβάσεων εκ μέρους των τριτοδιαδίκων δεν είναι εφικτό να προβούν στην εγγραφή του οχήματος επ' ονόματι των εναγόντων. Ως εκ τούτου δηλώνουν ότι προτίθενται να προβούν σε προσεπίκληση των τριτοδιαδίκων πράγμα που έπραξαν. Προβάλλουν περαιτέρω ότι ήταν γνωστό και αντιληπτό από τους ενάγοντες και/ή ήταν όρος της μεταξύ τους συμφωνίας, ότι η μεταβίβαση του οχήματος θα πραγματοποιείτο σε μεταγενέστερη ημερομηνία και/ή σε ημερομηνία μεταγενέστερη αυτής που οι τριτοδιάδικοι θα προέβαιναν στην συμπλήρωση όλων των αναγκαίων εγγράφων για να καταστεί δυνατή η μεταβίβαση των πωληθέντων αντικειμένων και του οχήματος. Αρνούνται ότι είχαν υποχρέωση να μεταβιβάσουν το όχημα στους ενάγοντες και/ή ότι είχαν υποχρέωση να το μεταβιβάσουν πριν από την ημερομηνία μεταβίβασης από τους τριτοδιαδίκους. Αρνούνται ότι οι ενάγοντες έχουν υποστεί οποιαδήποτε ζημιά για να απαιτούν αποζημίωση. Τέλος ισχυρίζονται ότι η αγωγή είναι πρόωρη ένεκα μη τερματισμού της επίδικης συμφωνίας από τους ενάγοντες. Οι εναγόμενοι με την Έκθεση Απαίτησης τους εναντίον των τριτοδιαδίκων επαναλαμβάνουν τους πιο πάνω ισχυρισμούς και ισχυρίζονται ότι ένεκα των παραβάσεων της συμφωνίας ημερομηνίας 9/8/08 εκ μέρους των τριτοδιαδίκων δεν ήταν και δεν είναι εφικτό να προβούν στην εγγραφή του οχήματος επ'ονόματι των εναγόντων. Ως εκ τούτου αναφέρουν ότι οι τριτοδιάδικοι είναι οι μόνοι και αποκλειστικά υπεύθυνοι για οποιεσδήποτε ζημιές υπέστησαν οι ενάγοντες. Ζητούν προς τούτο να αποζημιωθούν από τους τριτοδιάδικους έναντι της απαίτησης και των εξόδων της αγωγής. Οι τριτοδιάδικοι με την υπεράσπιση τους αρνούνται τους ισχυρισμούς των εναγομένων. Προβάλλουν ότι οι εναγόμενοι ενώ παρέλαβαν τα αντικείμενα και πλήρωσαν έναντι του τιμήματος πώλησης το ποσό των €39,297,83 σεντ παρέλειψαν να πληρώσουν το υπόλοιπο οφειλόμενο που ανέρχεται στο ποσό των €157.191,
11. Με βάση τις πρόνοιες της μεταξύ τους συμφωνίας οι εναγόμενοι ανέλαβαν να πληρώσουν το υπόλοιπο οφειλόμενο με μηνιαίες πληρωμές και προς τούτο εξέδωσαν και παρέδωσαν προς τους τριτοδιαδίκους δέκα μεταχρονολογημένες επιταγές για το ποσό των €15.719,13 έκαστη. Οι επιταγές αφού παρουσιάστηκαν δεόντως στη τράπεζα για πληρωμή, επιστράφηκαν απλήρωτες λόγω ανάκλησης της πληρωμής τους από τους εναγόμενους. Αρνούνται περαιτέρω ότι αρνήθηκαν να λάβουν μέτρα για την μεταβίβαση των πωληθέντων αντικειμένων μεταξύ των οποίων είναι και το επίδικο όχημα. Είναι η θέση τους ότι με βάση τους όρους της συμφωνίας θα μεταβίβαζαν τα οχήματα και τα άλλα πωληθέντα αντικείμενα στους εναγόμενους σταδιακά και αναλόγως των καταβληθέντων δόσεων. Από τα δικόγραφα των τριών αγωγών που εκκρεμούν μεταξύ τριτοδιαδίκων και εναγομένων τεκμήρια Α, Β και Γ (στο εξής οι αγωγές) το περιεχόμενο των οποίων δεν θα παραθέσω με λεπτομέρεια, προκύπτει ότι αντικείμενο αυτών αποτελεί η ανάκληση πληρωμής των δέκα επιταγών που εξέδωσαν και παρέδωσαν οι εναγόμενοι προς τους τριτοδιαδίκους, καθώς και η ευθύνη για την παράβαση της μεταξύ τους συμφωνίας ημερομηνίας 9/8/
12. Οι εναγόμενοι με την υπεράσπιση τους έναντι των τριτοδιαδίκων προβάλλουν τους ίδιους πιο πάνω ισχυρισμούς αναφορικά με την παράβαση της μεταξύ τους συμφωνίας και παράλληλα μέσα στα πλαίσια των δύο εκ των τριών αγωγών με σχετική ανταπαίτηση τους αξιώνουν εναντίον των τριτοδιαδίκων (ενάγοντες στις αγωγές) αποζημιώσεις για το ποσό των €163.539,
13. Στο ποσό της ανταπαίτησης περιλαμβάνεται και το ποσό των €39.297,83 σεντ που κατέβαλαν στους τριτοδιάδικους έναντι του τιμήματος πώλησης με βάση την μεταξύ τους συμφωνία. Η αίτηση των τριτοδιαδίκων όπως πιο πάνω αναφέρεται στηρίζεται μεταξύ άλλων στη Δ.10 Θ.7

(3)η οποία προνοεί ότι η διαδικασία τριτοδιαδίκου μπορεί οιανδήποτε στιγμή να παραμερισθεί από το Δικαστήριο ή Δικαστή. Η Δ.10 Θ.1 που περιέχει τις προϋποθέσεις κάτω από τις οποίες το Δικαστήριο μπορεί να δώσει άδεια για την έκδοση και επίδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου και τον τρόπο καταχώρησης της σχετικής αίτησης προνοεί τα ακόλουθα: «

(1)Όταν σε οποιανδήποτε αγωγή ο Εναγόμενος απαιτεί εναντίον οιουδήποτε προσώπου που δεν είναι ήδη διάδικος στην αγωγή, (σ' αυτή τη Διάταξη καλείται «τριτοδιάδικος»). α) Ότι δικαιούται συνεισφοράς ή αποζημιώσεως ή β) Ότι δικαιούται θεραπεία σχετική με τα αρχικά αίτια της αγωγής και ουσιαστικά την ίδια ή μερική θεραπεία που απαιτείται από τον Ενάγοντα ή, γ)Ότι οιονδήποτε ζήτημα σχετικό με το αντικείμενο της αγωγής είναι ουσιαστικά το ίδιο με το ζήτημα που αναφύεται μεταξύ του Ενάγοντος και του Εναγομένου και έπρεπε κανονικά να εκδικασθεί όχι μόνον μεταξύ του Ενάγοντος και του Εναγομένου αλλά μεταξύ του Ενάγοντος και του Εναγομένου και του τριτοδιαδίκου ή μεταξύ οιουδήποτε εξ αυτών, το Δικαστήριον ή ο Δικαστής μπορεί να δώσει άδεια στον Εναγόμενον να εκδώσει και να επιδόσει «ειδοποίηση τριτοδιαδίκου». Στην υπόθεση Ιωάννου v. Βιολάρης

(2001)1Β Α.Α.Δ 1424 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Είναι αυτονόητο πως μπορεί να τίθεται θέμα χορήγησης άδειας για έκδοση και επίδοση κλήσης τριτοδιαδίκου αν η περίπτωση εντάσσεται σε μια από τις τρεις που εξειδικεύει η Δ.10,θ1 (α)(β)(γ). Και είναι σαφές πως, ενώ το θέμα δεν κρίνεται οριστικά σε εκείνο το αρχικό στάδιο, χρειάζεται τουλάχιστον να φαίνεται εκ πρώτης όψεως πως η περίπτωση είναι τέτοια. Χωρίς εκ πρώτης όψεως διαπίστωση τέτοιας φύσης δεν διανοίγεται δυνατότητα άσκησης διακριτικής εξουσίας αναφορικά με οτιδήποτε άλλο.» Αφού διαπιστωθεί ότι πληρείται η πιο πάνω προϋπόθεση τότε το Δικαστήριο έχει ευρεία διακριτική ευχέρεια να χορηγήσει την άδεια, όπως έχει πράξει και στη παρούσα περίπτωση, λαμβάνοντας υπόψη την αποφυγή της πολλαπλότητας των διαδικασιών και τη δημιουργία περαιτέρω εξόδων. Παράλληλα το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη την πιθανότητα ταλαιπωρίας στον ενάγοντα ή την πρόκληση καθυστέρησης στην υπόθεση. Η Δ.10 Θ.7 ρυθμίζει την αίτηση για οδηγίες που ακολουθεί την έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου. Στα πλαίσια των οδηγιών το Δικαστήριο εξετάζει δυνάμει της εν λόγω διαταγής την εγκυρότητα της ειδοποίησης και τυχόν ενστάσεις του τριτοδιαδίκου. Είναι αναγκαίο δε να εξεταστεί αρχικά κατά πόσον η υπόθεση εμπίπτει σε οποιανδήποτε από τις περιπτώσεις που προβλέπει η Δ.10 Θ.1 (βλ. Baxter v. France & Others

(1895)1 QB 455 και Ιωάννου v. Κ. Βιολάρης (πιο πάνω)). Στην υπόθεση Asimenos v. Chrysostomou κ.α.

(1982)1 C.L.R 145 λέχθηκαν τα ακόλουθα: "It is clear, however, form the said notes in the Annual Practice and the authorities referred to therein that questions such as embarrassment or delay to the plaintiff or where the questions at issue cannot be completely disposed in the action, or whether the procedure will be allowed to continue, are matters which will have to be considered on the application for directions and not on the application for leave to issue the notice. It is also presumed that if a prima facie case is made out which would bring the matter within any paragraph of rule 1 and leave to issue a third party notice is granted the court will not, in granting leave, consider the merits of the claim." Προκύπτει συνεπώς ότι το ορθό στάδιο για την υποβολή ένστασης στην έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου είναι αυτό της κλήσης για οδηγίες δυνάμει της Δ.10 Θ.7. Ο τριτοδιάδικος όμως δεν στερείται του δικαιώματος να καταχωρήσει ξεχωριστή αίτηση για ακύρωση της ειδοποίησης αφού σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.10 Θ.7

(3), η ειδοποίηση τριτοδιαδίκου μπορεί να ακυρωθεί σε οιονδήποτε στάδιο της διαδικασίας (Asimenos πιο πάνω). Η καθυστέρηση όμως στην καταχώρηση της αίτησης μπορεί να επηρεάσει δυσμενώς τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου στην ακύρωση της ειδοποίησης (βλ. Κουμούλη v. Yasmingh

(1999)1A A.A.Δ. 323). Στην υπόθεση (Νικήτα v. Medcon Construction Ltd κ.α.

(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 646) λέχθησαν τα ακόλουθα: «Μετά την επίδοση της Ειδοποίησης τριτοδιάδικου, ο τριτοδιάδικος καθίσταται διάδικος στην αγωγή αυτή και έχει τα ίδια δικαιώματα σχετικά με την υπεράσπιση του ως εάν να είχε εναχθεί με κανονική αγωγή από τον εναγόμενο. Ο τριτοδιάδικος όμως, δεν είναι εναγόμενος στην υφιστάμενη αγωγή του ενάγοντα εναντίον του εναγομένου, εκτός αν ο ενάγων αποφασίσει και τον καταστήσει συνεναγόμενο. Η Διαδικασία Τριτοδιάδικου είναι εντελώς ξεχωριστή και ανεξάρτητη διαδικασία από την προϋπάρχουσα αγωγή (Βλ. Stott v. West Yorkshire Road Car Co. [1971] 3 All E.R.534, Annual Practice 1958, σελ. 381 κ.ε.). Σκοπός της Διαδικασίας Τριτοδιιαδίκου είναι η αποφυγή πολλαπλότητας αγωγών, η αποφυγή εξόδων, η δέσμευση του τριτοδιάδικου με το αποτέλεσμα αγωγής μεταξύ ενάγοντος και εναγομένου και η δυνατότητα απόφασης επί του θέματος που σχετίζεται με τη διαδικασία τριτοδιάδικου αμέσως μετά την απόφαση στην αγωγή, για να μην είναι αναγκασμένος ο εναγόμενος να περιμένει να αποδείξει την αξίωσή του εναντίον του τριτοδιάδικου με άλλη αγωγή ενώ ο ενάγων θα έχει την ευκαιρία να εκτελέσει την απόφαση εναντίον του.» Στο στάδιο αυτό και πριν προχωρήσω στην εφαρμογή των πιο πάνω νομικών αρχών στη παρούσα υπόθεση, θεωρώ ορθό όπως ασχοληθώ με τη θέση που προβάλλεται στην ένσταση των εναγομένων σύμφωνα με την οποία οι τριτοδιάδικοι έχουν παραιτηθεί του δικαιώματος να απαιτούν ακύρωση της διαδικασίας τριτοδιαδίκου επειδή δεν έχει προηγηθεί εκ μέρους τους εμφάνιση υπό αίρεση. Η πιο πάνω θέση δεν ευσταθεί. Η Δ.16 θ.9, η οποία ρυθμίζει την ακύρωση και/ή τον παραμερισμό της επίδοσης κλητηρίου εντάλματος ή ειδοποίησης κλητηρίου εντάλματος, δεν εφαρμόζεται στη διαδικασία τριτοδιάδικου παρά τις αναλογίες που υπάρχουν μεταξύ της διαδικασίας αυτής και της αγωγής. Είναι γεγονός πως η ειδοποίηση τριτοδιαδίκου υπέχει μορφή αγωγής του εναγομένου εναντίον του τριτοδιαδίκου και πως μετά την επίδοση της ο τριτοδιάδικος καθίσταται διάδικος στην αγωγή και έχει, όσον αφορά στην υπεράσπιση του, τα ίδια δικαιώματα ως εάν να είχε εναχθεί από τον εναγόμενο δια κανονικής αγωγής (Νικήτα v. Medcon Construction (πιο πάνω). Είναι, ακόμη, γεγονός πως, δυνάμει της Δ.10 θ.2, η ειδοποίηση τριτοδιαδίκου σφραγίζεται και επιδίδεται με τον ίδιο τρόπο που σφραγίζεται και επιδίδεται κλητήριο ένταλμα. Όμως, αυτά δεν αναιρούν τη διαφοροποίηση μεταξύ κλητηρίου εντάλματος και ειδοποίησης τριτοδιαδίκου. Στην υπόθεση (Padley n. Dobson κ.α.

(1999)1(Γ) Α.Α.Δ. 1583, 1592) λέχθησαν τα ακόλουθα: «.. Σίγουρα δεν υπάρχει οτιδήποτε στη Δ.10 ως σύνολο ή επί μέρους που να καθιστά την ειδοποίηση τριτοδιαδίκου κλητήριο ένταλμα πέραν των κοινών συνεπειών τους. Στους θεσμούς δεν δίδεται ορισμός του όρου «κλητήριο ένταλμα», όμως ο ορισμός του όρου action («a civil proceeding commenced by writ or in such other manner as may be prescribed..») δείχνει τη διαφοροποίηση μεταξύ κλητηρίου εντάλματος και άλλων εναρκτήριων διαδικασιών και αν ακόμα η ειδοποίηση τριτοδιαδίκου εθεωρείτο εναρκτήρια διαδικασία» Έτσι, σε αντίθεση προς τα όσα η Δ.16 θ.9 επιβάλλει για την παραδεκτή καταχώριση αίτησης για την ακύρωση και/ή τον παραμερισμό επίδοσης κλητηρίου εντάλματος, η παραδεκτή καταχώριση αίτησης για την ακύρωση και/ή τον παραμερισμό ειδοποίησης τριτοδιαδίκου δεν προϋποθέτει την απουσία σημειώματος εμφάνισης ή, σε περίπτωση όπου τέτοιο σημείωμα έχει ήδη καταχωριστεί, δεν προϋποθέτει αυτό να τελεί υπό αίρεσιν (conditional appearance) (G. J. Magdon Ltd v. A.L.Metal Trading Ltd

(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 2046, 2066-7). Δεδομένου ότι η Δ.10 θ.7

(3)προβλέπει πως η αίτηση για την ακύρωση και/ή τον παραμερισμό διαδικασίας τριτοδιαδίκου μπορεί να καταχωριστεί καθ'οιονδήποτε στάδιο της διαδικασίας έπεται πως η αίτηση αυτή δεν μπορεί να εξαρτάται από το είδος του σημειώματος εμφάνισης που ο τριτοδιάδικος κατεχώρισε. Ερχόμενη τώρα στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, η απαίτηση των εναγομένων εναντίον των τριτοδιαδίκων όπως αυτή αποκρυσταλλώνεται από τα δικόγραφα, στηρίζεται στην μεταξύ τους συμφωνία ημερομηνίας 9/8/2008 δυνάμει της οποίας αγόρασαν από τους τριτοδιάδικους διάφορα αντικείμενα μεταξύ των οποίων και το επίδικο όχημα και κατέβαλαν έναντι του τιμήματος πωλήσεως το ποσό των €39,297.83 σεντ. Ισχυρίζονται περαιτέρω ότι κατά παράβαση των όρων της αναφερόμενης συμφωνίας οι τριτοδιάδικοι μέχρι σήμερα αρνούνται και/ή παραλείπουν και/ή αμελούν να λάβουν μέτρα για τη μεταβίβαση των αντικειμένων και του επίδικου οχήματος επ' ονόματι τους και γι' αυτό το λόγο δεν έχει καταστεί εφικτή μέχρι σήμερα η εγγραφή του επ' ονόματι των εναγόντων. Από τη πλευρά τους οι τριτοδιάδικοι με την Έκθεση Υπεράσπισης τους προβάλλουν ότι η παράβαση της συμφωνίας έγινε εκ μέρους των εναγομένων οι οποίοι ανακάλεσαν την πληρωμή των δέκα επιταγών που εξέδωσαν και τους παρέδωσαν για την πληρωμή του υπόλοιπου του τιμήματος πωλήσεως των αντικειμένων μεταξύ των οποίων και το επίδικο όχημα. Παράλληλα στις τρείς αγωγές, όπως φαίνεται μέσα από τα δικόγραφα, οι ίδιοι πιο πάνω εκατέρωθεν ισχυρισμοί προβάλλονται τόσο με την αξίωση των τριτοδιαδίκων (εκεί εναγόντων) όσο και με την υπεράσπιση των εναγομένων αντίστοιχα. Είναι συνεπώς προφανές ότι η παραμονή των τριτοδιαδίκων στη παρούσα διαδικασία θα έχει ως αποτέλεσμα τα ίδια επίδικα θέματα να εκδικαστούν και αποφασιστούν δύο φορές από διαφορετικά Δικαστήρια. Με βάση τις αρχές που τάσσει η νομολογία η διαδικασία τριτοδιάδικου είναι ξεχωριστή και ανεξάρτητη διαδικασία από την προϋπάρχουσα αγωγή και σκοπός της είναι η αποφυγή πολλαπλότητας αγωγών, η αποφυγή εξόδων, η δέσμευση του τριτοδιάδικου με το αποτέλεσμα της αγωγής μεταξύ ενάγοντα και εναγομένου και η δυνατότητα απόφασης επί του θέματος που σχετίζεται με τη διαδικασία τριτοδιαδίκου αμέσως μετά την απόφαση στην αγωγή, για να μην είναι αναγκασμένος ο εναγόμενος να περιμένει να αποδείξει την αξίωση του εναντίον του τριτοδιάδικου με άλλη αγωγή ενώ ο ενάγοντας θα έχει την ευκαιρία να εκτελέσει την απόφαση εναντίον του. Στην παρούσα υπόθεση, εάν από την προσκομισθείσα κατά την εκδίκαση της υπόθεσης μαρτυρία προκύψει ή αποδειχθεί ότι οι εναγόμενοι δεν έχουν παραβεί την επίδικη συμφωνία και/ή ότι η αγωγή των εναγόντων έχει καταχωρηθεί πρόωρα τότε αυτή θα απορριφθεί. Εάν από την άλλη η αγωγή των εναγόντων επιτύχει οι εναγόμενοι δεν θα χρειαστεί να προσφύγουν εναντίον των τριτοδιαδίκων με άλλη αγωγή όπως ισχυρίζονται. Τούτο διότι, με την ανταπαίτηση τους στις πιο πάνω αναφερόμενες αγωγές, έχουν ήδη ασκήσει το δικαίωμα τους να προβάλουν την αξίωση τους εναντίον των τριτοδιαδίκων τόσο για αποζημίωσεις όσο και για την επιστροφή του ποσού που έχουν καταβάλει έναντι του τιμήματος πωλήσεως των αντικειμένων μεταξύ των οποίων και το επίδικο όχημα. Τούτου δεδομένου δεν ευσταθεί η θέση των εναγομένων ότι παραμερισμός της διαδικασίας τριτοδιαδίκου θα τους προκαλέσει ζημιά επειδή υπάρχει ο κίνδυνος η αξίωση τους εναντίον των τριτοδιαδίκων να παραγραφεί. Έχοντας κατά νου όλα τα πιο πάνω και εφαρμόζοντας τις νομολογημένες αρχές κρίνω ότι η παρουσία των τριτοδιαδίκων στη παρούσα υπόθεση δεν ενδείκνυται. Στη προκειμένη περίπτωση η διαδικασία τριτοδιαδίκου δεν εξυπηρετεί κανένα σκοπό αλλά απεναντίας θα περιπλέξει αχρείαστα τη διαδικασία εμπλέκοντας σε αυτή τις διαφορές τριτοδιαδίκων και εναγομένων. Κάτι τέτοιο, δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι θα προκαλέσει ταλαιπωρία στους ενάγοντες διότι μέσα στα πλαίσια της δικής τους αγωγής θα πρέπει να επιλυθούν όλες οι διαφορές μεταξύ των εναγομένων και των τριτοδιαδίκων οι οποίες ήδη αποτελούν το αντικείμενο προς εκδίκαση σε άλλες αγωγές και ανταπαιτήσεις που εκκρεμούν παράλληλα. Αποδεδειγμένα στην προκειμένη περίπτωση η συνέχιση της διαδικασίας τριτοδιαδίκου θα επιφέρει πολλαπλότητα διαδικασιών αλλά και καθυστέρηση στη διαδικασία εκδίκασης της αγωγής των εναγόντων. Η υπεράσπιση των εναγομένων έναντι της αξίωσης των εναγόντων καθώς και η απαίτηση τους έναντι των τριτοδιαδίκων δεν βρίσκω να έχουν κοινή πραγματική βάση, αφού πρόκειται για δύο διαφορετικές συμφωνίες. Τούτο αποτελεί ακόμα ένα λόγο να μην παρουσιάζεται ευχερής ή εκδίκαση αυτών στα πλαίσια της ίδιας διαδικασίας. (Ιωάννου v. Κώστα Βιολάρη και Υιοί Λτδ

(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 1424). Έχοντας κατά νου όλα τα πιο πάνω βρίσκω ότι στην υπό εξέταση περίπτωση, δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που θέτει η Δ.10 θ1

(1)για την διατήρηση των αιτητών ως τριτοδιαδίκων. Κρίνω ότι δεν εξυπηρετείται ο σκοπός της διαδικασίας τριτοδιαδίκου όπως αναλύεται με τη σχετική επί του θέματος νομολογία. Ερχόμενη τώρα να εξετάσω το τελευταίο θέμα που παραμένει και είναι αυτό της καθυστέρησης στην υποβολή της αίτησης, όπως πιο πάνω αναφέρω, σύμφωνα με τις νομολογημένες αρχές το επιθυμητό στάδιο για τη καταχώρηση αίτησης για ακύρωση ή παραμερισμό της διαδικασίας τριτοδιαδίκου είναι το στάδιο της έκδοσης οδηγιών. Σύμφωνα όμως με τις ίδιες νομολογημένες αρχές, ο τριτοδιάδικος έχει δικαίωμα να καταχωρήσει ξεχωριστή αίτηση για ακύρωση της ειδοποίησης τριτοδιαδίκου αφού σύμφωνα με την Δ.10 θ7

(3)η ειδοποίηση τριτοδιαδίκου μπορεί να ακυρωθεί σε οποιονδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Στην υπό εξέταση περίπτωση παρατηρώ ότι η αίτηση των τριτοδιαδίκων καταχωρήθηκε στις 17/2/12 ενώ το σημείωμα εμφάνισης από μέρους τους καταχωρήθηκε στις 12/5/10, χωρίς βέβαια να παραγνωρίζω, ότι μεσολάβησε αίτηση εκ μέρους των εναγομένων για την τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης τους εναντίον των τριτοδιαδίκων. Οι τριτοδιάδικοι σε σχέση με τη καθυστέρηση προβάλλουν ότι από λάθος και/ή εκ παραδρομής δεν εντοπίστηκε ενωρίτερα η καταλυτική σημασία των τριών πιο πάνω αναφερόμενων αγωγών στη διαδικασία τριτοδιαδίκου παρόλο που ήταν γνωστή η ύπαρξη τους σε όλες τις πλευρές. Η καθυστέρηση στη καταχώριση της αίτησης αποδεδειγμένα υπάρχει. Από την άλλη τα όσα προβάλλουν οι τριτοδιάδικοι σε σχέση με την καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης δεν υποδεικνύουν κακοπιστία εκ μέρους τους ή κατάχρηση της διαδικασίας. Παράλληλα αποτελεί κατάληξη του Δικαστηρίου ότι η διατήρηση της διαδικασίας τριτοδιαδίκου θα περιπλέξει την υπόθεση σε βάρος των εναγόντων και ταυτόχρονα θα οδηγήσει σε πολλαπλότητα αγωγών. Σταθμίζοντας όλα τα πιο πάνω κρίνω ότι αυτά συγκλίνουν υπέρ της έγκρισης της αίτησης και όπως η καθυστέρηση στην υποβολή της να μην αποτελέσει από μόνη της λόγο απόρριψης της. Υπό το φως των πιο πάνω η αίτηση των τριτοδιαδίκων πετυχαίνει. Εκδίδεται διάταγμα με το οποίο ακυρώνεται εξ' υπαρχής η διαδικασία τριτοδιαδίκου και κατ' επέκταση τα οποιαδήποτε μετέπειτα καταχωρημένα δικόγραφα και οδηγίες του Δικαστηρίου. Τα έξοδα επιδικάζονται προς όφελος των αιτητών και εναντίον των καθ΄ων η αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............. Στ. Λουκίδου-Βασιλείου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο