Επί τοις αφορώσι τον ΑΝΤΩΝΗ ΑΓΓΕΛΗ ΓΑΒΑΛΑ, Ειδ. Πτωχ.: 247/12, 13/12/2012

(3)και 102 του Περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ.5, στους καν. 16,18,38,39,43 και 188 των Περί Πτωχεύσεως Κανονισμών και στις Δ.40, Δ.48 και Δ.

1. Συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του ιδίου στην οποίαν αναφέρει μεταξύ άλλων ότι: i. Στις 16-12-11 εκδόθηκε απόφαση εναντίον του για €10.179,93 συν τόκους στην αγ. 3014/11 Ε. Δ. Λάρνακας και στην αίτηση δεν αναφέρεται πώς έχει προκύψει σήμερα το αναφερόμενο υπόλοιπο των €6.213,70 συν τόκους. ii. Δεν αναφέρονται τα πραγματικά γεγονότα στην αίτηση και η έκδοση της Ειδοποίησης αποτελεί κατάχρηση διότι έχει καταχωριστεί για να ασκήσουν πίεση. iii. Δεν λήφθηκαν όλα τα αναγκαία μέτρα εκτέλεσης πριν την έναρξη της διαδικασίας, αφού από την έκδοση της απόφασης ο ίδιος δεν έχει οχληθεί με οποιονδήποτε τρόπο. iv. Η διαδικασία προκαλεί στον ίδιο τεράστια προβλήματα και ταλαιπωρία, αφού είναι 73 ετών και πέραν της σύνταξης των €250 μηνιαίως δεν έχει εισοδήματα και πόρους για να ζήσει, ενώ ο πρωτοφειλέτης είναι φερέγγυο άτομο και είναι σε θέση να εξοφλήσει το χρέος του. Ο πρωτοφειλέτης έχει εκχωρήσει προς όφελος των Πιστωτών τέσσερα ρυμουλκούμενα οχήματα, ενώ ένα βαρύ φορτηγό έχει ήδη πωληθεί σε δημόσιο πλειστηριασμό για ποσόν €5.000 και ο πρωτοφειλέτης κατέβαλε την ίδια στιγμή άλλα €
2. v. Το υπόλοιπο που παραμένει σήμερα, εξ όσων έχει πληροφορηθεί από τον Πρωτοφειλέτη είναι €4.500 και οι συμφωνίες εκχώρησης των ρυμουλκούμενων οχημάτων ημερ. 16-12-05 καλύπτουν πλήρως το χρέος και θα μπορούσαν να προχωρήσουν και για εκείνα με δημόσιο πλειστηριασμό. Η ένσταση των πιστωτών βασίζεται στα άρθρα 3,5 και 102 του Κεφ.5 και περιλαμβάνει εννέα λόγους ένστασης οι οποίοι συνοψίζονται στο ότι:
3. Η αίτηση είναι αβάσιμη.
4. Το υπόλοιπο του εξ αποφάσεως χρέους είναι €6.213,70 συν τόκους και ούτως ή άλλως δεν υπάρχει ισχυρισμός ότι το χρέος είναι μικρότερο των Λ.Κ 500 (που προνοεί ο νόμος).
5. Η ύπαρξη εξασφάλισης δεν συνιστά κώλυμα στην πτωχευτική διαδικασία και αυτή θα πρέπει να εξεταστεί στα πλαίσια της αίτησης πτώχευσης.
6. Η μη λήψη μέτρων εκτέλεσης δεν αποτελεί τροχοπέδη στην διαδικασία.
7. Δεν είναι η ειδοποίηση πτώχευσης που συνιστά κατάχρηση, αλλά η αίτηση για ακύρωση της. Στην συνοδεύουσα ένορκη του δήλωση ο υπάλληλος των πιστωτών κ. Χριστάκης Φουλής αρνείται τους ισχυρισμούς του Οφειλέτη, επιβεβαιώνει το αναφερόμενο στην ένσταση υπόλοιπο, επαναλαμβάνει επί λέξει τους λόγους ένστασης και εξηγεί ότι: α. Στην αγ. 3014/11 οι πιστωτές ζήτησαν διατάγματα παράδοσης των ρυμουλκούμενων οχημάτων, πλην όμως ο Πρωτοφειλέτης αντιτάχθηκε στην έκδοση τους και επίκειται ακροαματική διαδικασία. β. Το άλλο όχημα (βαρύ φορτηγό) πωλήθηκε κατόπιν υπογραφής των εγγυητών (Τεκμ. Α) από τον ίδιο τον Πρωτοφειλέτη έναντι €6.
8. Το εισπραχθέν όντως καταβλήθηκε έναντι του εξ αποφάσεως χρέους. Νομική Πτυχή. Η διαδικασία προχώρησε στη βάση των ενόρκων δηλώσεων και οι διάδικοι περιορίστηκαν σε αγορεύσεις στις οποίες ανέλυσαν ο καθένας τα επιχειρήματα του, παραπέμποντας και σε σχετική νομολογία. Οι διάφοροι λόγοι ακύρωσης, τους οποίους επικαλείται η πλευρά του Οφειλέτη εξετάζονται κατωτέρω. Πριν απ' οτιδήποτε άλλο όμως να σημειωθεί πως και οι δύο συνήγοροι συμφωνούν ότι όταν ο οφειλέτης επιθυμεί να αποταθεί για ακύρωση της Ειδοποίησης Πτώχευσης για λόγους άλλους από αυτούς που αναφέρονται στον καν. 40

(2)θα πρέπει να καταχωρίσει αίτηση, όπως δηλαδή έπραξε και ο Οφειλέτης στην παρούσα περίπτωση (βλ. Λαϊκή Τράπεζα Λτδ v. Δημητρίου

(2008)1 Α ΑΑΔ 425). Επίσης θα πρέπει να αναφερθεί ότι το βάρος για την στοιχειοθέτηση των λόγων αυτών ανήκει στον Αιτητή σε κάθε περίπτωση και ιδιαίτερα στην παρούσα κατά την οποία οι πιστωτές αρνήθηκαν ρητώς με την ένσταση τους, συγκεκριμένους ισχυρισμούς του οφειλέτη (βλ. υπ. Σεβαστού v. Σεβαστού

(2002)1 Α.Α.Δ 1980). Όπως έχει λεχθεί πιο πρόσφατα στην υπ. Thinking Steel International BV v. Caramondani Bros Public Co Ltd, Πολ. Έφ. 361/08, ημερ. 29-6-12, τα αμφισβητούμενα γεγονότα σε αιτήσεις επιβάλλεται να αποδεικνύονται από τον διάδικο που τα επικαλείται. Όταν υπάρχουν αναντίλεκτες θέσεις του Καθ' ου και αντικρουόμενες εκδοχές δημιουργείται κενό, το οποίο οφείλει να συμπληρώσει ο αιτητής, όπως εξηγείται στην ίδια υπόθεση.

1. Μη αναφορά των καν. 38-
2. Ο Οφειλέτης παραπονείται ότι στην αίτηση για έκδοση της Ειδοποίησης δεν είχαν αναφερθεί οι καν. 38-43, πράγμα που ευσταθεί. Πλην όμως σύμφωνα με το πτωχευτικό έντυπο αρ. 3, βάσει του οποίου πρέπει να γίνεται η εν λόγω αίτηση, δεν απαιτείται η συμπερίληψη της νομικής βάσης στην αίτηση αυτή. Όπως εξάλλου δεν απαιτείται και η προσκόμιση ένορκης δήλωσης του Πιστωτή βάσει του εν λόγω εντύπου, παρά την επιτακτική πρόνοια του καν. 16, η οποία όμως φαίνεται να αφορά άλλου είδους αιτήσεις της πτωχευτικής διαδικασίας.
3. Οφειλόμενο υπόλοιπο. Παραπονείται ο οφειλέτης ότι οι Πιστωτές δεν εξηγούν "από πού προκύπτει το ποσόν που αναγράφουν" και "δεν επισυνάπτουν οποιοδήποτε αποδεικτικό στοιχείο δια του οποίου να φαίνεται ο λογαριασμός και ή το πραγματικό σημερινό υπόλοιπο". Εν πρώτοις πρέπει να σημειωθεί ότι το προαναφερθέν πτωχευτικό έντυπο απαιτεί από τον πιστωτή να παρουσιάσει επίσημο αντίγραφο της απόφασης εναντίον του οφειλέτη, πράγμα το οποίο έχουν πράξει οι Πιστωτές στην παρούσα. Σύμφωνα με αυτήν ο Οφειλέτης (ως Εναγόμενος 3) καταδικάστηκε στην πληρωμή ποσού €10.179,93 συν τόκο προς 11,25% ετησίως επί ποσού €8.910,52 από 1-7-11 μέχρι εξόφλησης με κεφαλαιοποίηση του τόκου την 30/6 και 31/12 εκάστου έτους. Οι ίδιοι οι Πιστωτές αναφέρουν ότι ο Οφειλέτης οφείλει στους ίδιους το ποσό των €6.213,70 συν τόκο 11,25% επί ποσού €5.309 από 20-7-12 μέχρι εξόφλησης. Η αναφορά αυτή σημαίνει ότι κατά την έκδοση της Ειδοποίησης, προφανώς λόγω κάποιων πληρωμών έναντι, το οφειλόμενο υπόλοιπο ήταν κατ' ισχυρισμόν των Πιστωτών €6.213,70 και το τοκοφόρο υπόλοιπο ήταν €5.309,
4. Αναμφίβολα λοιπόν και από πού προέρχεται το χρέος αναφέρεται στην αίτηση, αλλά και ποιο είναι το σημερινό υπόλοιπο. Ειδικότερα όμως ο οφειλέτης ισχυρίζεται στην αίτηση του ότι από την πώληση ενός οχήματος σε δημόσιο πλειστηριασμό εισπράχθηκε ποσόν €5.000 έναντι του χρέους, καθώς και ότι κατά την ίδια περίοδο ο Πρωτοφειλέτης (Εναγόμενος 1) κατέβαλε ακόμη €
5. Αντί οποιουδήποτε άλλου στοιχείου ο Οφειλέτης παρουσιάζει (ως Τεκμ. Α) κάποιαν απόδειξη είσπραξης από τους πιστωτές ημερ. 4-4-12 ποσού €6.000, το οποίο ποσό κατέθεσε ο Πρωτοφειλέτης. Δεν υπάρχει κανένα στοιχείο δηλαδή ότι πωλήθηκε κάποιο όχημα σε πλειστηριασμό. Αντιθέτως οι Πιστωτές για το ίδιο θέμα επισυνάπτουν συγκατάθεση του Οφειλέτη και της Εναγόμενης 2 ημερ. 19-3-12 (Τεκμ. Α) δια της οποίας έδωσαν τη συγκατάθεση τους όπως ο Πρωτοφειλέτης πωλήσει ο ίδιος το όχημα υπ' αρ. εγγρ. KHR 163 για ποσό €6.000 νοουμένου ότι αυτό θα καταβληθεί έναντι του χρέους του. Ο Οφειλέτης λοιπόν είχε το βάρος να αποδείξει τον ισχυρισμό του, πράγμα που δεν έχει πράξει. Αντιθέτως όλα τα στοιχεία επιβεβαιώνουν τους ισχυρισμούς των Πιστωτών. Όπως και να έχουν όμως τα πράγματα η ουσία είναι πως καταβλήθηκε έναντι του χρέους στις 4-4-12 ποσόν €6.
6. Δεν υπάρχει ισχυρισμός για καταβολή οποιουδήποτε άλλου ποσού. Ο Οφειλέτης (στην παρ. 9) παραπέμπει σε εξ ακοής πληροφόρηση που είχε από τον Πρωτοφειλέτη ότι το σημερινό υπόλοιπο (δηλ. στις 10-8-12) ήταν "περί τις €5.000", πράγμα που συνάδει πλήρως με το τοκοφόρο υπόλοιπο των €5.309,92 που είχαν αναφέρει στην αίτηση τους οι Πιστωτές. Είναι προφανές ότι εκείνο που παραλείπει να πράξει ο Οφειλέτης είναι τον συνυπολογισμό των τόκων και την κεφαλαιοποίηση σύμφωνα με την δικαστική απόφαση.
7. Μη λήψη μέτρων εκτέλεσης. Δεν υπάρχει νόμος ή κανονισμός ο οποίος να προβλέπει "ενδεδειγμένα και ή αναγκαία μέτρα εκτέλεσης πριν την έναρξη της παρούσας διαδικασίας" και συνεπώς ο σχετικός ισχυρισμός του Οφειλέτη δεν ευσταθεί. Ούτε υπάρχει υποχρέωση να οχληθεί είτε ο Οφειλέτης, είτε η άλλη Εναγόμενη 2 στην αγωγή, είτε να αναμένουν την έκβαση της αγωγής εναντίον του Πρωτοφειλέτη. Η διαδικασία πτώχευσης δεν συνιστά μέθοδο εκτέλεσης (Οικονομίδης v. Λαϊκή Τράπεα Λτδ

(1997)1 ΑΑΔ 1255) και είναι νομολογημένο πως η λήψη μέτρων εκτέλεσης δεν αποτελεί αναγκαίο προαπαιτούμενο για την προώθηση πτωχευτικής διαδικασίας (υπ. Πετράκης v. Κίμωνος

(2006)1 ΑΑΔ 1311 και Πετρίδης v. Alpha Bank Ltd, Πολ. Εφ. 249/08, ημερ. 18-3-11). Κατά συνέπειαν οι Πιστωτές δεν είχαν τέτοια υποχρέωση.

1. Πώληση των ρυμουλκούμενων οχημάτων. Η θέση των Πιστωτών ότι τα ρυμουλκούμενα διεκδικούνται ακόμα από τον Πρωτοφειλέτη στην εκκρεμούσα αγωγή 3014/11 ακριβώς για να καταστεί δυνατή η πώληση τους δεν έχει αμφισβητηθεί από τον Οφειλέτη, ο οποίος είχε και εδώ το βάρος απόδειξης του ισχυρισμού του. Ούτως ή άλλως όμως και πάλιν δεν θα ήταν υποχρεωτική η λήψη αυτών των μέτρων πριν την παρούσα, εκτός εάν εξασφαλίζετο αναστολή εκτέλεσης για τους εγγυητές.
2. Φερεγγυότητα Πρωτοφειλέτη. Το κατά πόσον ο Πρωτοφειλέτης είναι φερέγγυος και μπορεί να ικανοποιήσει την οφειλή του επίσης δεν προσθέτει οτιδήποτε δεδομένου μάλιστα ότι εκείνος δεν φαίνεται να αναγνώρισε την οφειλή του στην αγωγή ή και να προέβη σε άλλη πληρωμή από τις 4-4-12 και εντεύθεν.
3. Ασφαλισμένοι Πιστωτές. Όσον αφορά τον ισχυρισμό του Οφειλέτη ότι οι Πιστωτές είναι πλήρως εξασφαλισμένοι, πέραν των προηγηθέντων επισημάνσεων για τα ρυμουλκούμενα οχήματα, πρέπει να συμφωνήσω με την κα Ραφαήλ ότι αυτό είναι θέμα το οποίο εξετάζεται στα πλαίσια μιας πιθανής αίτησης για διάταγμα παραλαβής όπου οι Πιστωτές θα πρέπει να συμμορφωθούν με τις πρόνοιες του άρθρου 5 του Κεφ. 5, το οποίο καθορίζει ακριβώς τις προϋποθέσεις για υποβολή αίτησης για πτώχευση.
4. Κατάχρηση διαδικασίας. Όσον αφορά την εισήγηση περί κατάχρησης της διαδικασίας, στην υπ. London Clubs Ltd κ.α. ν. Ρόδου Παπαδοπούλου

(2002)1 Α.Α.Δ. 1699 λέχθηκε πως σκοπός της πτωχευτικής διαδικασίας είναι η προστασία και διασφάλιση της περιουσίας του υπό πτώχευση προσώπου ώστε να χρησιμοποιηθεί όπως ο νόμος ορίζει για την ικανοποίηση εξ ολοκλήρου ή μερικώς και κατ' ισονομία όλων των πιστωτών. Δεν αποσκοπεί στον εξαναγκασμό του χρεώστη να εξοφλήσει το χρέος του προς συγκεκριμένο άτομο. Ο Οφειλέτης στην παρούσα, χωρίς να παραθέτει οποιαδήποτε στοιχεία ή γεγονότα που θα στοιχειοθετούσαν ή έστω θα αποτελούσαν ένδειξη για κάτι τέτοιο, ισχυρίζεται πως αυτό ακριβώς πράττουν οι Πιστωτές με την Ειδοποίηση που εξέδωσαν. Όμως όπως έχει τονιστεί στην Μερκής ν. Intertobacco (Cyprus) Ltd

(2006)1 Α.Α.Δ. 788 «δεν ασκείται έλεγχος εσωτερικών ελατηρίων και δεν είναι με αναφορά σε τέτοια αλλά στον τρόπο χρησιμοποίησης των διαδικασιών» που κρίνεται το θέμα. Αυτή ήταν η ειδοποιός διαφορά ως προς την London Clubs (ανωτέρω) στην οποίαν κρίθηκε ως καταχρηστική η χρήση της διαδικασίας πτώχευσης κατ΄ επανάληψη με επακόλουθο την συγκατάθεση του οφειλέτη σε αύξηση του προϋπάρχοντος διατάγματος μηνιαίων δόσεων. Ουσιαστικά το θέμα της κατάχρησης οριοθετήθηκε στην υπ. Πετράκης (ανωτέρω) ως εξής: «Το όλο θέμα είναι θέμα γεγονότων. Εκεί όπου δεν υπάρχουν στοιχεία δόλου ή αθέμιτης εξασφάλισης χρημάτων ή πλεονεκτημάτων προς όφελος του συγκεκριμένου αιτητή-πιστωτή και εις βάρος του χρεώστη και των άλλων πιστωτών του, αίτηση εκδόσεως διατάγματος παραλαβής δεν θεωρείται ότι γίνεται για παράλληλο και αθέμιτο σκοπό ή κατά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, έστω και αν έχει σαν συνεπαγόμενο αποτέλεσμα κάποιο πλεονέκτημα για τον πιστωτή». Τα πιο πάνω ισχύουν κατά τη γνώμη μου κατ' αναλογίαν και στην περίπτωση Ειδοποίησης Πτώχευσης. Στην παρούσα δεν έχουν αναφερθεί στοιχεία δόλου ή εξασφάλισης χρημάτων ή πλεονεκτημάτων προς όφελος των Πιστωτών. Βεβαίως η ίδια η ειδοποίηση πτώχευσης εμπεριέχει στο λεκτικό της την παραίνεση εξόφλησης της απόφασης, πλην όμως αυτή από μόνη της δεν είναι δυνατό να εξισώνεται με κατάχρηση δεδομένου ότι κάθε πιστωτής έχει εκ του νόμου μεταξύ άλλων δικαιωμάτων και αυτό της έκδοσης τέτοιας ειδοποίησης. Χωρίς άλλα στοιχεία λοιπόν, η άσκηση ενός τέτοιου δικαιώματος δεν μπορεί να κριθεί ως καταχρηστική. 8. Δυσμενείς επιπτώσεις Ως προς τον τελευταίο λόγο θα πρέπει απλώς να σημειωθεί πως το δικαστήριο με τα υπάρχοντα στοιχεία δεν είναι σε θέση να γνωρίζει τις ειδικότερες συνέπειες που θα υποστεί ο Οφειλέτης πέραν των όποιων νόμιμων συνεπειών ή την οιανδήποτε νόμιμη και πάλι ωφέλεια που θα έχουν ειδικότερα οι Πιστωτές. Οι νόμιμες επιπτώσεις καθορίζονται και για τους δύο διαδίκους στο νόμο και τους κανονισμούς και όντως μπορεί να διαφέρουν από περίπτωση σε περίπτωση αναλόγως της εργασίας του Οφειλέτη, της υπάρχουσας περιουσίας και του αριθμού των πιστωτών. Η μόνη αναφορά του Οφειλέτη εντοπίζεται στην παρ. 6 της ένορκης δήλωσης του όπου δέχεται ότι είναι συνταξιούχος 73 ετών. Καμία δηλαδή αναφορά για επαγγελματική απασχόληση ή περιουσιακή κατάσταση η οποία πιθανόν να επηρεαστεί. Πέραν του ότι δεν παρέχεται τέτοια πληροφόρηση στην παρούσα μέχρι στιγμής, πρέπει να τονίσω πως ούτως ή άλλως δεν θα μπορούσε να ακυρωθεί η Ειδοποίηση για τέτοιους λόγους. Κατάληξη Από το σύνολο των πιο πάνω συνάγεται πως δεν ευσταθεί οποιοσδήποτε από τους λόγους που έχει προβάλει ο Οφειλέτης προς ακύρωση. Ως εκ τούτου η αίτηση του απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Πιστωτών και εις βάρος του Οφειλέτη ως θα υπολογιστούν συν Φ.Π.Α. Σημειώνω ότι η Ειδοποίηση είχεν επιδοθεί στις 6-8-12 και ότι η προθεσμία έχει ήδη συμπληρωθεί και η πράξη πτώχευσης έχει ήδη συντελεστεί. (Υπ.)..................................... Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο