ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ ΖΟΥΡΙΔΗΣ, Αρ. Αγωγής: 3971/11, 21/12/2012

(2)της ένορκης δήλωσης του Μιχάλη Στυλιανού ημερ. 17-05-2012." Στηρίζει την αίτηση του στις Δ.28 θ.2 και 11, Δ.48 θ.1-4 και στις συμφυείς εξουσίες του δικαστηρίου. Στην συνοδεύουσα ένορκη δήλωση του αναφέρει μεταξύ άλλων τα εξής:

1. Οι Ενάγοντες αποδέχθηκαν την έκδοση διατάγματος με το οποίο διατάσσονται να προβούν σε ένορκο αποκάλυψη εγγράφων.
2. Οι Ενάγοντες όπως φαίνεται από το φάκελο της δικογραφίας του Δικαστηρίου καταχώρησαν στο Δικαστήριο ένορκο δήλωση ημερ. 17-5-12 με την οποία, κατ' ισχυρισμό, αποκάλυπταν τα έγγραφα που είναι ή ήταν στην κατοχή τους.
3. Οι Ενάγοντες παρέλειψαν να αποκαλύψουν λεπτομερή κατάλογο των παραστατικών κάθε δοσοληψίας καθώς και τις ημερομηνίες καταλόγων προμηθειών και χρεώσεων της Τράπεζας ως η παράγραφος 5

(2)της ένορκης δήλωσης του Μιχάλη Στυλιανού ημερ. 17-5-

2. Είναι απαραίτητο όπως οι Ενάγοντες αποκαλύψουν τα παραστατικά όλων των δοσοληψιών και πράξεων τους με εμένα καθώς και τις ημερομηνίες των καταλόγων προμηθειών και χρεώσεων της Τράπεζας ως η παράγραφος 5

(2)της ένορκης δήλωσης του Μιχάλη Στυλιανού ημερ. 17-5-2012, για να μπορέσω να ελέγξω την νομιμότητα και εγκυρότητα των δοσοληψιών και πράξεων μεταξύ εμού και της Ενάγουσας.

1. Όπως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου, οι Ενάγοντες έχουν καθήκον και υποχρέωση που προκύπτει από το σχετικό διάταγμα του Δικαστηρίου να αποκαλύψουν τα πιο πάνω αναφερόμενα έγγραφα τα οποία αφορούν ουσιώδη γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η απαίτηση των Εναγόντων και τα οποία αμφισβητώ έντονα." Οι Ενάγοντες καταχώρισαν ένσταση στην οποία παραθέτουν πέντε λόγους ένστασης ως εξής: "
2. Η Αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη.
3. Η Αίτηση είναι αντικανονική ή/και παράτυπη.
4. Η Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση είναι έκδηλα ανεπαρκής.
5. Οι Αιτητές επιδιώκουν την καθυστέρηση και παρέλκυση της διαδικασίας, καθιστώντας την Αίτηση καταχρηστική και ενοχλητική.
6. Η αιτούμενη θεραπεία είναι δυσνόητη και μη αντιληπτή και δεν αποτελεί θεραπεία, η οποία μπορεί να λάβει τη μορφή διατάγματος προς συμμόρφωση." Στην ένορκη δήλωση του ο υπάλληλος τους κ. Μιχάλης Στυλιανού αναφέρεται στο ιστορικό της έκδοσης του διατάγματος αποκάλυψης εις βάρος των Εναγόντων ημερ. 8-5-12 και ισχυρίζεται ότι με την Ένορκη Δήλωση τους ημερ. 17-5-12 οι Ενάγοντες αποκάλυψαν όλα τα έγγραφα που έχουν στην κατοχή τους σε σχέση με τα επίδικα ζητήματα και προσθέτει στις § 5 + 6: "
7. Επιβεβαιώνω και δια της παρούσης ότι οι Ενάγοντες δεν έχουν οποιαδήποτε άλλα έγγραφα στην κατοχή τους που σχετίζονται με τα επίδικα ζητήματα και ότι έχουν αποκαλύψει όλα τα σχετικά με τα επίδικα ζητήματα έγγραφα, με τα οποία οι Ενάγοντες προτίθενται να στοιχειοθετήσουν την απαίτηση τους.
8. Αν κατά την ακροαματική διαδικασία διαφανεί ότι οι Ενάγοντες δεν ανταποκρίθηκαν δεόντως στο διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου, θα εναπόκειται στην κρίση του, αν οποιαδήποτε μη αποκαλυφθείσα μαρτυρία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για σκοπούς απόδειξης της υπόθεσης." Νομική πτυχή Όπως έχει αναφερθεί στην υπ. Τυλληρή v. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ

(1998)1 ΑΑΔ 2271: "Η αποκάλυψη εγγράφων, υπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και στοχεύει .... στη λήψη πληροφοριών και στην παρουσίαση εγγράφων που σχετίζονται με τη διαφορά που προέκυψε μεταξύ των διαδίκων για το σκοπό προετοιμασίας για την ακρόαση και μπορεί να ζητηθεί από οποιοδήποτε από τους διαδίκους. Αίτημα για αποκάλυψη απορρίπτεται όπου εύλογα μπορεί να λεχθεί ότι τέτοια αποκάλυψη δεν θα χρησιμεύσει σε οτιδήποτε ή όπου μπορεί να θεωρηθεί κάτω από τις περιστάσεις ως μη αναγκαία για τη δίκαιη διεκπεραίωση της δίκης. Τέτοια έγγραφα είναι τα έγγραφα που περιέχουν πληροφορίες που μπορεί άμεσα ή έμμεσα να βοηθήσουν την υπόθεση του, είτε να βλάψει την υπόθεση του αντιδίκου του, είτε που να μπορούν δίκαια (fairly) να οδηγήσουν στις πιο πάνω συνέπειες και είναι άσχετο με το κατά πόσο μπορούν ή όχι να δοθούν σαν μαρτυρία. Κάθε έγγραφο που μπορεί να ρίξει φως στην υπόθεση είναι σχετικό. Επίσης, θα πρέπει να αναφερθεί ότι δεν επιτρέπεται η αποκάλυψη για σκοπούς «ψαρέματος» μαρτυρίας ή όπου εύλογα μπορεί να λεχθεί ότι τέτοια αποκάλυψη δεν θα χρησιμεύσει σε οτιδήποτε ή όπου μπορεί να θεωρηθεί κάτω από τις περιστάσεις ως μη αναγκαίο για τη δίκαιη διεκπεραίωση της δίκης. Ο χρόνος που διατάσσεται η αποκάλυψη των εγγράφων δεν προσδιορίζεται περιοριστικά στη Δ.28 αλλά συνήθως γίνεται μετά την ολοκλήρωση των εγγράφων προτάσεων, γιατί τότε διαφαίνονται τα επίδικα θέματα. Είναι σημαντικό για ένα διάδικο να έχει την πρέπουσα αποκάλυψη πριν προχωρήσει στη δίκη". Η αποκάλυψη εγγράφων δυνατόν να είναι είτε γενική βάσει της Δ.28 θ.1 που αντιστοιχεί με την αγγλική διάταξη 0.31 r.12, είτε ειδική βάσει της Δ.28 θ.11 που αντιστοιχεί με την 0.31 r. 19A

(3). Οι Ενάγοντες - Καθ' ων είχαν ήδη σε παλαιότερο στάδιο δεχθεί τη γενική αποκάλυψη και με βάση το σχετικό Διάταγμα αποκάλυψαν με την ένορκη δήλωση τους ημερ. 17-5-12 ότι έχουν στην κατοχή τους μόνον τα πιο κάτω έγγραφα:

(1)Αίτηση για έκδοση πιστωτικής κάρτας ημ. 24-10-05.

(2)Κατάλογο Προμηθειών και Χρεώσεων.

(3)Επιστολή ημερ. 2-7-10.

(4)Επιστολή τερματισμού ημερ. 19-11-10.

(5)Κατάσταση λογαριασμού. Αυτό που ουσιαστικά ζητά με την αίτηση του ο Εναγόμενος είναι να διαταχθούν να καταχωρίσουν Περαιτέρω Ένορκη Δήλωση (Further Affidavit) με την οποίαν να αποκαλύψουν οι Ενάγοντες: i. Παραστατικά κάθε δοσοληψίας χωριστά. ii. Ημερομηνίες καταλόγων προμηθειών και χρεώσεων τους ως η § 5

(2)της αρχικής ένορκης δήλωσης τους. Είναι γεγονός πως από τα σχόλια στις 0.31 r.12 και 0.31 r.19A

(3)στο Annual Practice 1958 προκύπτει πως υπάρχει όντως τέτοια εξουσία του δικαστηρίου τόσο εν σχέσει με γενική, όσο και ειδική αποκάλυψη που έχει προηγηθεί. Πλην όμως υπάρχουν προϋποθέσεις όπως συνάγεται από το πιο κάτω απόσπασμα στη σελ. 713: "Upon Application for Further Affidavit. - (see r. 19A, under which a further affidavit can be ordered as to particular documents.) The Court is not restricted to requiring from a party one affidavit of documents only: it may require another at any time if it is not unreasonable tο suppose......, from certain sources ...... or there is a reasonable probability or presumption or ground for suspicion derived from such sources that he has other relevant documents in his possession..... if, for example, he has excluded documents under a misconception of the case". Συνεπώς θα πρέπει είτε να μην είναι παράλογο να υποτεθεί με βάση τις συγκεκριμένες πηγές (certain sources), είτε να υπάρχει εύλογη πιθανότητα ή τεκμήριο ή υπόβαθρο για υποψία προερχόμενη από τις εν λόγω πηγές, ότι ο Καθ' ου έχει και άλλα σχετικά έγγραφα στην κατοχή του. Εάν δεν καταδειχθεί με αυτό τον τρόπο ότι η αρχική ένορκη δήλωση αποκάλυψης είναι ανεπαρκής δεν διατάσσεται Περαιτέρω Ένορκη Δήλωση αποκάλυψης (Further Affidavit). Ως πηγές εννοούνται μόνον η αρχική ένορκη δήλωση αποκάλυψης, τα αναφερόμενα σ' αυτήν έγγραφα, τα τυχόν προσκομισθέντα έγγραφα και τα δικόγραφα. Όπως αναφέρεται στη σελ. 685 του Annual Practice 1958: For the purpose of considering whether a further affidavit of documents should be ordered, the affidavit of documents, the documents therein referred to (any documents produced) .... and the pleadings were, according to Jones v. Montevideo Co., 5 Q. B. D. p. 558; ..... the only sources. Όπως δε προκύπτει περαιτέρω από τη σελ. 713: "Unless the affidavit is shown from these sources to be insufficient no further affidavit can be ordered;" Στο Annual Practice, σελ. 725 αναφέρεται επίσης πως μια εκ πρώτης όψεως περίπτωση σχετικότητας και κατοχής των εγγράφων είναι αρκετή για να επιτραπεί στον αιτητή το διάταγμα ("A prima facie case of relevancy and possession of the documents is sufficient to entitle the applicant to the order"). Στην ίδια περικοπή και ειδικά εν σχέσει με την 0.31 r.12 (Δ.28 θ.2) αναφέρεται ότι: "A further affidavit may be ordered under r.12, supra, on an application without an affidavit in support, but under r.12 only when the Court is clearly satisfied from particular sources that the assertions in the affidavit of documents are untrue or cannot be accepted." Με βάση λοιπόν όλα τα ανωτέρω στην υπό κρίσιν περίπτωση παρατηρούνται τα εξής: 1. Οι Ενάγοντες έχουν ήδη προβεί σε γενική αποκάλυψη και δεν υπάρχει κανένα στοιχείο από το οποίο μπορεί να εξαχθεί συμπέρασμα ότι ο Εναγόμενος ζήτησε μέχρι σήμερα να επιθεωρήσει τα έγγραφα που αποκαλύφθηκαν όπως είχε δικαίωμα να πράξει. 2. Οι Ενάγοντες, στην παράγραφο 5

(2)της ένορκης δήλωσης τους ημερ. 17-5-12 είχαν αποκαλύψει "κατάλογο προμηθειών και χρεώσεων" και όχι "καταλόγους" όπως διατείνεται ο Εναγόμενος. Ο ίδιος θα μπορούσε πολύ εύκολα ασκώντας το δικαίωμα της επιθεώρησης εγγράφων να πληροφορηθεί την ημερομηνία του εν λόγω καταλόγου ή έστω να βεβαιωθεί για ποιον κατάλογο μιλούν οι Ενάγοντες. Ούτως ή άλλως όμως οι "ημερομηνίες καταλόγων" δεν συνιστούν έγγραφα και κατά συνέπειαν δεν μπορεί να τίθεται θέμα αποκάλυψης "ημερομηνιών". Ενδεχομένως να είναι θέμα λεπτομερειών. Πάντως η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει ως προς αυτό το θέμα.

1. Στην παράγραφο 4 της αρχικής τους ένορκης δήλωσης αποκάλυψης οι Ενάγοντες δήλωσαν ότι δεν έχουν στην κατοχή τους οποιοδήποτε άλλο έγγραφο και ειδικά απόδειξη πληρωμής ή είσπραξης, επιστολή, σημείωμα, χαρτί ή γραφόμενο ή αντίγραφο τέτοιων εγγράφων ή άλλο έγγραφο σχετικό με τα εγειρόμενα ζητήματα στην αγωγή. Αυτό επανέλαβαν ενόρκως και στην ένσταση τους και ισχυρίζονται πως δεν έχουν αντιληφθεί ποια είναι τα παραστατικά των οποίων ζητά αποκάλυψη ο Εναγόμενος.
2. Η αγωγή αφορά αξίωση από υπόλοιπο πιστωτικής κάρτας και σύμφωνα με την παράγραφο 4(δ) της Ε/Α ο Εναγόμενος θα ευθυνόταν για όλες τις συναλλαγές που θα προέκυπταν από τη χρήση της. Όπως αναφέρεται στην παράγραφο 4(ε) οι Ενάγοντες θα χρέωναν το λογαριασμό με όλα τα ποσά των συναλλαγών και ο Εναγόμενος θα ευθυνόταν να πληρώσει όλα τα ποσά που θα είχαν χρεωθεί ανεξάρτητα αν έχει υπογραφεί δελτίο πωλήσεως και ή δελτίο πληρωμής μετρητών. Στην παράγραφο 6 της Ε/Α αναφέρονται τα ακόλουθα: "Οι Ενάγοντες συμφώνως των όρων της επίδικης συμφωνίας χρέωσαν τον λογαριασμό του με όλα τα δελτία πώλησης και/ή πληρωμής μετρητών τα οποία προέρχονταν από την χρησιμοποίηση της κάρτας, το χρεωστικό υπόλοιπο του οποίου ανήλθε στα €20.875,87 πλέον τόκο 18,50% από 14/1/2011 επί του ποσού των €20.726,74."
3. Είναι προφανές από τα πιο πάνω πως η εν λόγω αναφορά στοιχειοθετεί εκ πρώτης όψεως εύλογη πιθανότητα και ισχυρή μάλιστα υποψία ότι κάποια στιγμή οι Ενάγοντες είχαν στην κατοχή τους "δελτία πώλησης και/ή πληρωμής μετρητών" τα οποία σχετίζονται με τα επίδικα θέματα και τα οποία δεν αποκάλυψαν στην αρχική ένορκη δήλωση τους. Βασικά ο Εναγόμενος με τον όρο "παραστατικά δοσοληψιών" εννοεί τα εν λόγω έγγραφα και κάθε έγγραφο που χρησιμοποιήθηκε για χρέωση στο λογαριασμό του. Υπενθυμίζω πως ήταν υποχρέωση τους να αποκαλύψουν και έγγραφα που "είχαν" στην κατοχή τους, έστω δηλαδή και αν τώρα δεν τα έχουν. Θεωρώ κατά συνέπειαν πως η αίτηση θα πρέπει να επιτύχει ως προς αυτό το μέρος, αφού τα εν λόγω έγγραφα προφανώς περιέχουν πληροφορίες οι οποίες μπορεί άμεσα ή έμμεσα να βοηθήσουν τον Εναγόμενο και να ρίξουν φως στην υπόθεση. Κατάληξη. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η αίτηση επιτυγχάνει εν μέρει και εκδίδεται Διάταγμα με το οποίο διατάσσονται οι Ενάγοντες όπως εντός 30 ημερών από σήμερα καταχωρίσουν Περαιτέρω Ένορκη Δήλωση Αποκάλυψης αποκαλύπτοντας κατά πόσον είχαν ή έχουν υπό την κατοχή ή έλεγχο ή εξουσίαν τους παραστατικά κάθε δοσοληψίας που αναφέρεται στην κατάσταση λογαριασμού της επίδικης πιστωτικής κάρτας. Το αίτημα ως η παράγραφος Α(β) της αίτησης απορρίπτεται. Ενόψει της μερικής επιτυχίας της αίτησης επιδικάζεται υπέρ του Εναγομένου και εναντίον των Εναγόντων το ½ των εξόδων της αίτησης ως θα υπολογιστούν συν Φ.Π.Α και έξοδα επίδοσης, πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.)..................................... Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο