Σόλωνα Μάρκου ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, Αρ. Αγωγής: 2196/09, 10.1.2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2012:A1 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2196/09 Μεταξύ: Σόλωνα Μάρκου, από την Πάφο Ενάγοντα-Αιτητή και Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας από τη Λευκωσία Εναγόμενου-Καθ΄ ου η αίτηση --------------------- Αίτηση ημερομηνίας 24.5.2011 για προσωρινό διάταγμα --------------------- Ημερομηνία: 10.1.2012 Για τον Ενάγοντα-Αιτητή: κ. Λ. Λουκαϊδης (για ν΄ ακούσει απόφαση ο κ. Ν. Χ"Κλεοβούλου) Για τον Εναγόμενο-Καθ΄ ου η αίτηση: κ. Σ. Ερωτοκρίτου για κ. Α. Μαππουρίδη (για ν΄ ακούσει απόφαση ο κ. Α. Χ"Κύρου) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση ο ενάγοντας ζητεί την έκδοση του ακόλουθου διατάγματος: «Διάταγμα εναντίον του εναγομένου σύμφωνα με το οποίο να παύσει και/ή να παρεμποδίζεται ο εναγόμενος-Υπουργείο Παιδείας, ή αντιπρόσωποι ή λειτουργοί ή υπάλληλοι του από το να επεμβαίνουν, χρησιμοποιούν, εκμεταλλεύονται ή αλλιώς παραβιάζουν το δικαίωμα ιδιοκτησίας και κατοχής του ενάγοντα σε σχέση με την ακίνητη του περιουσία τεμάχιο υπ΄ αρ. 125, Φ/Σχ. LI/20.W.1 μερίδιο όλο το οποίο βρίσκεται στο Δήμο Γεροσκήπου της Επαρχίας Πάφου και το οποίο αποτελεί αντικείμενο της πιο πάνω αγωγής μέχρι την αποπεράτωση της δίκης στην εν λόγω αγωγή.» Στην ένορκη δήλωση του ενάγοντα αναφέρεται ότι είναι ιδιοκτήτης του επίδικου ακινήτου για το οποίο εκδόθηκε ειδοποίηση απαλλοτρίωσης που δημοσιεύθηκε στις 10.3.2006 για σκοπούς ανέγερσης του Λυκείου Γεροσκήπου και κατασκευής οδικού δικτύου που θα εξυπηρετούσε το σχολείο αυτό. Για την ίδια περιουσία εκδόθηκε διάταγμα επίταξης. Στις 17.2.2009 το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε τόσο την απαλλοτρίωση όσο και την επίταξη. Στο μεταξύ οι αρχές της Δημοκρατίας κατεδάφισαν την οικία και την αποθήκη του ενάγοντα και κατέστρεψαν οπορωφόρα δέντρα που βρίσκονταν στο επίδικο τεμάχιο γης. Έχουν επίσης ανεγείρει σχολικό κτίριο το οποίο συνεχίζουν να διατηρούν και να φιλοξενούν σε αυτό μαθητές του λυκείου. Ο ενάγων προέβη σε επανειλημμένες προσπάθειες ματαίωσης των ισχυριζομένων παρανόμων ενεργειών και επεμβάσεων εις βάρος της περιουσίας του, με τη μορφή καταγγελιών προς διάφορα αρμόδια όργανα (αντίγραφα σχετικών-καταγγελιών επιστολών επισυνάπτονται ως Τεκ. α-ξ), χωρίς όμως αποτέλεσμα. Αντίθετα, οι αρμόδιες αρχές προσπαθούν, όπως αναφέρει, να μονιμοποιήσουν τις παράνομες ενέργειες τους λειτουργώντας παράνομα το λύκειο με στόχο την παγίωση των παράνομων τετελεσμένων. Περαιτέρω προσπαθούν με διάφορες προσφορές ποσών αποζημιώσεων προς τον ίδιο τις οποίες αυτός ουδέποτε αποδέχτηκε να τον δελεάσουν να αποδεχθεί την αποστέρηση της περιουσίας του. Η αγωγή του, ισχυρίζεται ο αιτητής, εγείρει σοβαρά θέματα αυθαιρεσίας εκ μέρους του κράτους και παραβίασης των ατομικών του δικαιωμάτων με πιθανότητα επιτυχίας. Σε περίπτωση δε που δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα η παρανομία θα παγιωθεί και θα δημιουργήσει τετελεσμένα που θα είναι δύσκολο να ανατραπούν έτσι ώστε να αποκατασταθεί η νομιμότητα και να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη με επιστροφή της περιουσίας του στην κατάσταση που θα βρισκόταν αν δεν λάμβαναν χώρα οι εν λόγω παρανομίες. Καταχωρήθηκε ένσταση εκ μέρους του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας η οποία στηρίζεται στους ακόλουθους λόγους: «(Α) Δεν υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση καθότι το ακίνητο κατά την ώρα ανέγερσης του Λυκείου Γεροσκήπου καλυπτόταν από τη Γνωστοποίηση Απαλλοτρίωσης ΔΠ220/10/3/2006 και το Διάταγμα Επίταξης ΔΠ 223/10/3/2006, τα οποία όμως στη συνέχεια ακυρώθηκαν στις 17/2/2009 με τις προσφυγές υπ. Αρ. 883/06 και 2341/
- Σήμερα το ακίνητο καλύπτεται από Γνωστοποίηση απαλλοτρίωσης με αριθμό ΔΠ 548 ημερομηνίας 24.7.
- (Β) Το Δικαστήριο μέσα στην άσκηση της Πολιτικής του Δικαιοδοσίας δεν παραχωρεί αποζημιώσεις για στέρηση ιδιοκτησίας σε περίπτωση δημοσίευσης απαλλοτρίωσης, δεδομένου ότι αρμόδιο να υπολογίσει τις αποζημιώσεις δυνάμει απαλλοτρίωσης είναι το Ειδικό Δικαστήριο Καθορισμού Αποζημιώσεων. (Γ) Ο αιτητής μέσω των δικηγόρων του είχε συζητήσει συγκεκριμένη πρόταση εξώδικης διευθέτησης για την αποζημίωση του ακινήτου σε τρέχουσες τιμές, πράγμα το οποίο δημιουργεί κώλυμα στη διεκδίκηση του αιτούμενου διατάγματος με το οποίο να εμποδίζονται οι εναγόμενοι να επεμβαίνουν, χρησιμοποιούν και εκμεταλλεύονται την επίδικη ιδιοκτησία. (Δ) Η οποιαδήποτε θεραπεία του αιτούντος μπορεί να διεκδικηθεί στα πλαίσια αιτήσεως για καθορισμό της αποζημίωσης για την απαλλοτρίωση και επομένως δεν υπάρχει πιθανότητα ότι ο αιτών διάδικος δικαιούται θεραπεία με την παρούσα διαδικασία. Το ποσό της αποζημίωσης όπως αυτό θα καθοριστεί ενώπιον του ειδικού δικαστηρίου καθορισμού αποζημιώσεων, βαρύνεται με τόκο 9% από τις 24.6.11 το οποίο είναι κατά πολύ ψηλότερο του νόμιμου επιτοκίου. Η οποιαδήποτε θεραπεία του αιτούντος είναι χρηματική και ο καθ΄ ου η αίτηση με την αναστολή της λειτουργίας του Λυκείου θα υποστεί δυσανάλογα μεγαλύτερη ζημιά από αυτή την οποία κατ΄ ισχυρισμό του ιδίου θα υποστεί ο αιτητής αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. (Ε) Αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα ο αιτητής δεν θα υποστεί ζημιά αφού η Δημοκρατία είναι φερέγγυος και επομένως δεν θα είναι δύσκολο ή αδύνατον να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη εις μεταγενέστερο στάδιο.» Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση και γίνεται από την Ασπασία Λάμπρου, Κτηματολογικό Λειτουργό Α΄ στο Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, αναφέρονται οι λόγοι ακύρωσης της απαλλοτρίωσης οι οποίοι είναι διαφορετικοί από αυτούς που αναφέρει ο αιτητής. Ότι δε κατεδαφίστηκε ήταν σκελετός οικοδομής που ανεγέρθηκε διαρκούσης της ισχύος του διατάγματος επίταξης και προϋφιστάμενα παλαιά κτίσματα τα οποία δεν προσέδιδαν επιπλέον αξία στο ακίνητο (αντίγραφο έκθεσης εκτίμησης ημερ. 30.4.2010 επισυνάπτεται ως Τεκ. 1). Μετά την ακύρωση των διαταγμάτων απαλλοτρίωσης και επίταξης ακολούθησαν διαπραγματεύσεις και στις 24.6.2011 δημοσιεύθηκε η γνωστοποίηση απαλλοτρίωσης υπ΄ αρ. ΔΠ
- Περαιτέρω, δεδομένου ότι η κατασκευή του λυκείου είχε ολοκληρωθεί, ο εναγόμενος βρισκόταν σε διαρκή συνεννόηση με τους δικηγόρους του ενάγοντα προς τους οποίους πρότεινε την καταβολή της τρέχουσας αγοραίας αξίας του ακινήτου ως αποζημίωση στα πλαίσια απαλλοτρίωσης κάτι που προκύπτει από τις επιστολές της Νομικής Υπηρεσίας που απεστάλησαν στις 16.3.2011 και 22.7.2011 (Τεκ. 2 και 3 αντίστοιχα). Παράλληλα με τις προσπάθειες διευθέτησης στις οποίες προέβαιναν οι δικηγόροι των εναγόντων αποστέλλονταν και τα τεκμήρια α-ξ της ένορκης δήλωσης του αιτητή. Υπεβλήθησαν επίσης εκθέσεις εκτίμησης και επισυνάπτεται αυτή που υποβλήθηκε εκ μέρους του ενάγοντα ημερ. 15.5.2009 (Τεκ. 4). Ο λόγος της καθυστέρησης της δημοσίευσης γνωστοποίησης απαλλοτρίωσης αμέσως μετά την ακύρωση της αρχικής, αναφέρεται, ήταν η συνεχής προσπάθεια των διαδίκων για εξεύρεση εύλογου και δίκαιου ποσού αποζημίωσης όπως φαίνεται και από την επιστολή ημερ. 13.10.2011 προς το δικηγόρο του ενάγοντα (Τεκ. 5). Και ενώ εγίνοντο οι διαπραγματεύσεις ο ενάγοντας καταχώρησε την παρούσα αίτηση ενώ παράλληλα μέσω του δικηγόρου του απέστειλε νέα εκτίμηση της αγοραίας και ενοικιαστικής αξίας του ακινήτου (έκθεση εκτίμησης ημερ. 28.9.2011 επισυνάπτεται ως Τεκ. 6). Σε περίπτωση που τελικά ο ενάγοντας δεν συμφωνήσει με την καταβολή αποζημίωσης η απαλλοτροιούσα αρχή θα προχωρήσει σε δημοσίευση νέου διατάγματος απαλλοτρίωσης. Η απαλλοτρίωση θα καθοριστεί με βάση τους Κανονισμούς Περί Καθορισμού Αποζημιώσεων οι οποίοι παραπέμπουν σε ειδικό Δικαστήριο. Συνεπώς δεν μπορεί να παγιωθεί οποιαδήποτε παρανομία και η απονομή της δικαιοσύνης δεν καθίσταται αδύνατη, όπως ισχυρίζεται ο αιτητής. Ο κ. Λουκαϊδης στην αγόρευση του ανέφερε ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις για έκδοση του αιτουμένου διατάγματος. Τόνισε την αυθαιρεσία του κράτους κατά των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του αιτητή. Παρά την ακύρωση της απαλλοτρίωσης και επίταξης του επίδικου ακινήτου από το 2009 μέχρι σήμερα το κράτος κατακρατεί και αποστερεί από τον ενάγοντα την περιουσία του χωρίς κανένα δικαίωμα. Ακόμη και η γνωστοποίηση απαλλοτρίωσης δεν δίδει στο κράτος δικαίωμα κατοχής. Αντίθετα, de facto του αποστερεί το δικαίωμα να απολαύσει την περιουσία του. Από την άλλη στη γραπτή αγόρευση του καθ΄ ου η αίτηση αναφέρεται ότι δεν υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση καθότι το ακίνητο κατά το χρόνο ανέγερσης του σχολείου καλυπτόταν από γνωστοποίηση απαλλοτρίωσης και διάταγμα επίταξης και μέχρι σήμερα λειτουργεί με αποτέλεσμα η απόδοση του ακινήτου στον ενάγοντα να μην είναι εφικτή καθότι θα πρέπει να κατεδαφιστεί το σχολείο. Το δε Δικαστήριο κατά την άσκηση της πολιτικής του δικαιοδοσίας δεν παραχωρεί αποζημιώσεις για στέρηση ιδιοκτησίας σε περίπτωση δημοσίευσης απαλλοτρίωσης δεδομένου ότι αρμόδιο να υπολογίσει αποζημιώσεις είναι το ειδικό Δικαστήριο καθορισμού αποζημιώσεων μετά την έκδοση διατάγματος απαλλοτρίωσης. Ο αιτητής έχει συζητήσει συγκεκριμένη πρόταση εξώδικης διευθέτησης και αυτό δημιουργεί κώλυμα στη διεκδίκηση του αιτουμένου διατάγματος. Η οποιαδήποτε θεραπεία του αιτητή μπορεί να διεκδικηθεί στα πλαίσια αίτησης για καθορισμό αποζημίωσης για την απαλλοτρίωση και δεν υπάρχει πιθανότητα ο αιτητής να δικαιούται θεραπεία με την παρούσα αγωγή. Αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, συνεχίζει η εισήγηση, ο αιτητής δεν θα υποστεί ζημιά με δεδομένο ότι η Δημοκρατία είναι φερέγγυα και επομένως δεν θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Εγέρθηκε επίσης το θέμα του επείγοντος τονίζοντας ότι η αγωγή καταχωρίστηκε με γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα στις 6.7.2009, η έκθεση απαίτησης στις 29.10.2010, η υπεράσπιση στις 28.2.2011 και η παρούσα αίτηση στις 24.5.2011 και πως ο ενάγοντας θα μπορούσε να προωθήσει την υπόθεση του με δικονομικά παραδεκτό τρόπο και όχι με την παρούσα αίτηση. Η αίτηση βασίζεται στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίου Νόμου 14 του 1960, και άρθρο 4 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6 και επί των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.1-4, 7, 9(η) και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Προτού προχωρήσω να εξετάσω την παρούσα αίτηση θεωρώ σκόπιμο να αναφερθώ στην πορεία της υπόθεσης όπως προκύπτει από το φάκελο. Η αγωγή καταχωρίστηκε στις 6.7.2009, η έκθεση απαίτησης στις 29.10.2010 και η υπεράσπιση στις 28.2.
- Στις 21.4.2011 υπήρξε αλλαγή δικηγόρου του ενάγοντα και ζητήθηκε ταυτόχρονα όπως η υπόθεση οριστεί για ακρόαση. Στις 24.5.2011 υπεβλήθη η υπό εξέταση αίτηση. Σύμφωνα με το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 οι τρεις βασικές προϋποθέσεις που τίθενται για έκδοση συντηρητικών διαταγμάτων είναι:
(1)Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση,
(2)Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας, και
(3)Εκτός αν εκδοθεί το διάταγμα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο.(βλ. Odysseos v. Pieris Estates and others
(1982)1 C.L.R.557). Για σκοπούς ικανοποίησης της πρώτης προϋπόθεσης, της ύπαρξης δηλαδή σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, είναι αρκετό αν αποκαλύπτεται, με βάση τα δικόγραφα, συζητήσιμη υπόθεση. Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, αυτή δηλαδή της ύπαρξης πιθανότητας επιτυχίας, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί με βάση τη μαρτυρία που έχει προσαχθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας του ενάγοντα στην αγωγή, ο δε βαθμός στον οποίο θα ικανοποιηθεί, αν και περισσότερος από απλή πιθανότητα εντούτοις, δεν ισοδυναμεί με το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που απαιτείται σε πολιτικές υποθέσεις. Η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32, συναρτάται με τα συγκεκριμένα γεγονότα της κάθε υπόθεσης, όπως δε τονίστηκε στην υπόθεση Odysseos (πιο πάνω) το ζήτημα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων εξετάζεται μέσα στα πλαίσια της προϋπόθεσης αυτής. Όσο απομακρύνεται η πιθανότητα να συνιστά η θεραπεία των αποζημιώσεων επαρκή θεραπεία, τόσο ενισχύεται η πιθανότητα να πληρείται η τρίτη προϋπόθεση. Αφού ικανοποιηθούν οι πιο πάνω προϋποθέσεις, το Δικαστήριο θα κρίνει με γνώμονα το τι είναι δίκαιο ή πρόσφορο, έχοντας υπόψη τα γεγονότα της υπόθεσης, αν πρέπει ή όχι να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Με βάση το άρθρο 4 του Κεφ. 6 το Δικαστήριο δύναται να εκδίδει διάταγμα για την προστασία περιουσίας που αποτελεί αντικείμενο της αγωγής κατά τη διάρκεια της εκκρεμότητας της αγωγής ή μέχρι την εκτέλεση της απόφασης. Με γνώμονα τις πιο πάνω αρχές, θα εξετάσω την παρούσα υπόθεση, έχοντας υπόψη ότι το Δικαστήριο κατά την εκδίκαση της αίτησης για προσωρινό διάταγμα πρέπει να αποφεύγει να καταλήξει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Αυτό εναπόκειται στην κρίση του πρωτόδικου Δικαστηρίου, κατά τη δίκη της ουσίας της υπόθεσης (Jonitexo Ltd. v. Adidas
(1984)1 C.L.R.263, Άκης Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστίνας Χριστοφόρου κ.ά.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Στην υπόθεση Τ.Α. Micrologic Consulats Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 Α.Α.Δ. 1802, τονίστηκε πως σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας της ύπαρξης του. Θα εξετάσω τις πρώτες δύο προϋποθέσεις του άρθρου 32 μαζί. Τα γεγονότα της υπόθεσης είναι απλά και δεν έχει αμφισβητηθεί ότι το διάταγμα απαλλοτρίωσης και επίταξης που υπήρχε επί της επίδικης ακίνητης ιδιοκτησίας ακυρώθηκε το 2009, ότι στο επίδικο ακίνητο έχει ανεγερθεί και συνεχίζει να λειτουργεί σχολείο και πως μέχρι σήμερα δεν έχει καταβληθεί οποιαδήποτε αποζημίωση στον ενάγοντα. Βέβαια έχουν τεθεί από τον καθ΄ ου η αίτηση στοιχεία περί διαπραγματεύσεων για να δοθεί αποζημίωση στον ενάγοντα. Τα θέματα αυτά όμως θα εξεταστούν από το Δικαστήριο που θα εκδικάσει την υπόθεση. Αναφορικά δε με το γεγονός που επικαλείται ο καθ΄ ου και δεν έχει αμφισβητηθεί από τον αιτητή ότι τον Ιούνιο του 2011 δημοσιεύθηκε γνωστοποίηση απαλλοτρίωσης σε συνάρτηση με το επίδικο ακίνητο, αυτό δεν μπορεί να έχει καταλυτική επίπτωση στην υπόθεση, με δεδομένο ότι πρόκειται μόνο περί ειδοποίησης απαλλοτρίωσης σε αυτό το στάδιο. Έχοντας υπόψη τα γεγονότα της υπόθεσης όπως έχουν τεθεί ενώπιον μου υπό μορφή ενόρκων δηλώσεων, τα τεκμήρια που έχουν κατατεθεί και τα δικόγραφα και με γνώμονα το στάδιο που βρισκόμαστε όπου το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε τελικά ευρήματα ως προς τα γεγονότα ή τη νομική πτυχή της υπόθεσης, κρίνω ότι πληρούνται οι δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32. Στρέφομαι τώρα να εξετάσω την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32. Η εξέταση της τρίτης προϋπόθεσης συναρτάται με τα συγκεκριμένα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Το ζήτημα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων εξετάζεται μέσα στα πλαίσια της προϋπόθεσης αυτής. Στην υπόθεση Αναφορικά με το Φιλελεύθερο Λτδ κ.ά.
(2003)1 Α.Α.Δ. 1729 αναφέρεται ότι μια περίπτωση που μπορεί να εμπίπτει στην τρίτη προϋπόθεση είναι εκείνη κατά την οποία ο ενάγων δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί καθότι θα είναι αδύνατος ο υπολογισμός τυχόν αποζημιώσεων που θα δικαιούται. Αντίθετα, εκεί που η ζημιά μπορεί να υπολογιστεί, έστω και με κάποια δυσκολία, τότε δεν θεωρείται ανεπανόρθωτης φύσης και γι΄ αυτό δεν μπορεί να ευσταθήσει ο ισχυρισμός ότι το Δικαστήριο δεν θα είναι σε θέση να αποδώσει πλήρη δικαιοσύνη. Στην υπόθεση Μ & CH Mitsingas Trading Ltd κ.ά. v. The Timberland Co
(1997)1 A.A.Δ. 1791 αναφέρεται στη σελ. 1799 «Όπως επισημαίνεται στην Papastraris v. Petrides
(1979)1 C.L.R.231, 240, .το κριτήριο για την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος είναι η αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς αλλά, με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου τη θεραπεία». Στην παρούσα περίπτωση ανεγέρθηκε ήδη και συνεχίζει να λειτουργεί εντός του ακινήτου σχολείο. Ο ενάγοντας με την αγωγή του αξιώνει αποζημιώσεις και επιπρόσθετα ή εναλλακτικά επιστροφή του ακινήτου. Δεν έχει υποδειχθεί ούτε βρίσκω ότι ο υπολογισμός αποζημιώσεων είναι δύσκολος, ούτε υπάρχει ισχυρισμός ότι το κράτος δεν είναι φερέγγυο, έτσι ώστε να μη μπορεί να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό αποζημιώσεων ήθελε εκδικαστεί από το Δικαστήριο. Από δε τα γεγονότα της υπόθεσης προκύπτει ότι υπήρξε και ανταλλαγή εκτιμήσεων μεταξύ των διαδίκων. Με την αγωγή του βέβαια ο ενάγων ζητά την επιστροφή του ακινήτου καθιστώντας με αυτό το τρόπο το επίδικο ακίνητο αντικείμενο της αγωγής. Σε περίπτωση που δεν τελεσφορήσει η διαδικασία της απαλλοτρίωσης τότε ενδεχόμενα ο ενάγων να έχει τέτοιο δικαίωμα. Ακόμα όμως και σε αυτή τη περίπτωση, σύμφωνα με τα ιδιαίτερα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης δεν κρίνω ότι χωρίς το αιτούμενο διάταγμα θα είναι δύσκολο να αποδοθεί στον ενάγοντα αυτή η θεραπεία, ειδικότερα έχοντας υπόψη ότι στο ακίνητο έχει ήδη ανεγερθεί και λειτουργεί σχολείο. Δεν πρόκειται για περίπτωση όπου το αιτούμενο διάταγμα στοχεύει στο να διατηρήσει την κατάσταση πραγμάτων ως έχει (status quo) έτσι ώστε να καθίσταται ευχερέστερη η απόδοση τελικής θεραπείας στον ενάγοντα σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής του. Εδώ έχει ήδη ανεγερθεί και λειτουργεί σχολείο και με την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος ουσιαστικά παρέχεται τελική θεραπεία από αυτό το στάδιο. Συνακόλουθα δεν θεωρώ ότι πληρείται η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32, αλλά ακόμα και αν κατέληγα ότι αυτή πληρείται θεωρώ ότι δεν θα ήταν ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Και αυτό λόγω της καθυστέρησης που παρουσιάστηκε στην υποβολή της αίτησης. Η καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης δεν είναι χωρίς σημασία όταν η αίτηση είναι δια κλήσεως. Το γεγονός ότι ο αιτητής αντιμετώπιζε το ίδιο πρόβλημα για μια διετία χωρίς να προβεί σε αίτηση για παρεμπίπτον διάταγμα παρά μόνο μετά που έγινε αίτηση για να οριστεί η υπόθεση για ακρόαση αποφάσισε να υποβάλει την παρούσα αίτηση, είναι παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη στη χορήγηση ενδιάμεσης θεραπείας έστω και αν η αίτηση είναι δια κλήσεως. Πέραν τούτου, με βάση τα περιστατικά της υπόθεσης, η αδικία η οποία θα προκληθεί στον εναγόμενο εάν εκδοθεί το διάταγμα και αργότερα ο ενάγοντας αποτύχει στην αγωγή του, είναι μεγαλύτερη από την αδικία που θα υποστεί ο ενάγοντας αν η αίτηση του για παρεμπίπτον διάταγμα απορριφθεί και ακολούθως πετύχει στην αγωγή του. Και αυτό γιατί με την έκδοση του διατάγματος θα πρέπει να σταματήσει τη λειτουργία του το σχολείο και να κατεδαφιστεί. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής επιδικάζονται εναντίον του αιτητή. (Υπ.) ................ Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. Πιστόν, αντίγραφο Πρωτοκολλητής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο