SUN GAIN ESTATES LTD ν. PAPIRIS BROS ESTATES LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 3483/06, 23.1.2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2012:A4 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3483/06 Μεταξύ: SUN GAIN ESTATES LTD εκ Πάφου Ενάγουσας Και
- PAPIRIS BROS ESTATES LTD εκ Πάφου
- Χαράλαμπος Παπίρης εκ Πάφου
- Τουριστικαί Επιχειρήσεις Χριστόφορος Παπίρης & Υιοί Λτδ εκ Πάφου Εναγομένων ------------------- Ημερομηνία: 23.1.2012 Αίτηση ημερ. 12.8.2011 Για Εναγόμενους-Αιτητές κ. Λ. Κληρίδης με κα Σ. Χ"Nεοφύτου Για Ενάγουσα-Καθ΄ ης η Αίτηση κ. Αργυρού (Για ν΄ ακούσει απόφαση κα Χρ. Κωνσταντίνου) ΑΠΟΦΑΣΗ Οι εναγόμενοι υπέβαλαν αίτηση με την οποία ζητούν τα ακόλουθα διατάγματα: «(α) Ακύρωση του ΜΕΜΟ το οποίο η ενάγουσα εταιρεία κατέθεσε στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου κατά ή περί την 09.05.2011 για λογαριασμό του δικηγόρου Σωτήρη Αργυρού μέσω του δικηγόρου Γιάννη Πίτσιλλου με βάση την Απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου ημερομηνίας 09.07.2007 στην αγωγή 3483/06 αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται. (β) Ακύρωση της εγγραφής της Δικαστικής Απόφασης ημερομηνίας 09.07.2007 στο Κτηματολόγιο Πάφου (ΜΕΜΟ αρ. εγγραφής 744/2011) και διά της διαγραφής αυτού από τα κτηματολογικά μητρώα ώστε να παύσει να αποτελεί εμπράγματο βάρος επί της περιουσίας της εναγόμενης 1.» Ο εναγόμενος 2 και διευθύνων σύμβουλος των εναγομένων 1 και 3 προέβη σε ένορκη δήλωση στην οποία αναφέρεται στο περιεχόμενο της απόφασης που εκδόθηκε στις 9.7.07 με βάση τις δηλώσεις των δικηγόρων στην παρούσα αγωγή. Η εναγόμενη 1, σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα, παρέδωσε στην ενάγουσα εταιρεία υπογεγραμμένα τα έξι πωλητήρια για τα διαμερίσματα που προβλεπόταν στην απόφαση παραδίδοντας ταυτόχρονα και την κατοχή των εν λόγω διαμερισμάτων (αντίγραφα των έξι πωλητηρίων εγγράφων επισυνάπτονται ως Παράρτημα 3). Με την υπογραφή των εν λόγω εγγράφων και την παράδοση τους στην ενάγουσα, αναφέρεται, εξοφλήθηκε το ποσό των Λ.Κ.360.000 σύμφωνα με την πρώτη αναστολή της απόφασης του Δικαστηρίου. Είναι ισχυρισμός της εναγόμενης 1 ότι η απόφαση αναστάληκε για δεύτερη φορά με στόχο την ανέγερση εκ μέρους της εναγομένης 1 των διαμερισμάτων στο Superior 86 για τελική εξόφληση της απόφασης. Η αναστολή όμως αυτή διέπεται από τους όρους του κανόνα του Δικαστηρίου στην οποία τα μέρη συμφώνησαν ότι η έναρξη των εργασιών θα γίνει το αργότερο μέσα σε 90 μέρες από την έκδοση όλων των σχετικών αδειών οικοδομής και η αποπεράτωση θα γινόταν εντός προθεσμίας 18 μέχρι 20 μηνών και όχι αργότερο των 30 μηνών. Η εναγόμενη 1 ήταν πάντοτε πρόθυμη να ανταποκριθεί στον τρόπο εξόφλησης των υπολοίπων Λ.Κ.500.000 διά της ανεγέρσεως του συγκροτήματος Superior 86 το οποίο θα ανεγειρόταν σε ακίνητο όμως το οποίο ανήκε στην ενάγουσα εταιρεία. Επομένως η ενάγουσα είναι αυτή που είχε την υποχρέωση να προβεί στην εξασφάλιση της πολεοδομικής άδειας για ανέγερση του συγκροτήματος (επισυνάπτεται αντίγραφο επιστολής του Δήμου Πέγειας προς την εναγόμενη 1 εταιρεία ως Παράρτημα 4). Ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι είναι καθαρό ότι η απόφαση δεν είναι εκτελεστή αλλά τελεί σε συνεχή αναστολή εκτέλεσης και η ημερομηνία έναρξης της αναστολής εκτέλεσης της απόφασης δεν έχει αρχίσει ακόμη διότι η ενάγουσα ουδέποτε εξασφάλισε πολεοδομική άδεια ούτε άδεια οικοδομής για την ανέγερση του εν λόγω συγκροτήματος, με αποτέλεσμα η εναγόμενη 1 να μην μπορεί να εκτελέσει το έργο για την εξόφληση του υπόλοιπου ποσού της απαίτησης. Περαιτέρω αναφέρεται ότι η ενάγουσα δεν επεφύλαξε κανένα δικαίωμα κατά την έκδοση της απόφασης του Δικαστηρίου για καταχώρηση ΜΕΜΟ και η απόφαση για το υπόλοιπο ποσό των Λ.Κ.500.00 τελεί υπό αναστολή εκτέλεσης μέχρι την εξασφάλιση εκ μέρους της ενάγουσας της πολεοδομικής άδειας και άδειας οικοδομής για να αρχίσει να μετρά ο χρόνος της αναστολής από εκείνη την ημέρα. Κατατίθεται στην ένορκη δήλωση αντίγραφο των όρων ανέγερσης των διαμερισμάτων καθώς και αντίγραφο του τίτλου του τεμαχίου. Περί τις 9.5.11 η ενάγουσα κατέθεσε στο Κτηματολόγιο Πάφου το ΜΕΜΟ με αριθμό εγγραφής 744/11 το οποίο συνοδεύεται μόνο με την συνταχθείσα απόφαση (Παράρτημα 1). Η ενάγουσα απέκρυψε από το διευθυντή του Κτηματολογίου την ύπαρξη του κανόνα του Δικαστηρίου ο οποίος σύμφωνα με τη θέση των εναγομένων 1, 2 και 3 συνιστά μία συμφωνία μεταξύ των διαδίκων η οποία δεν είναι εκτελεστή εκτός αν ληφθούν νέα δικαστικά μέτρα για την εκτέλεση της από την ενάγουσα εταιρεία, κάτι που δεν έχει συμβεί στην παρούσα περίπτωση. Πέραν των πιο πάνω η κατάθεση του ΜΕΜΟ επί ολόκληρης της περιουσίας του εναγομένου1 είναι παράνομη διότι η αξία της έχει εκτιμηθεί σε εκατομμύρια ευρώ ενώ εκκρεμεί η εκτέλεση της ανέγερσης των διαμερισμάτων εξ υπαιτιότητας της ενάγουσας. Λόγω της κατάθεσης του ΜΕΜΟ η εναγόμενη 1 υφίσταται τεράστιες ζημιές γιατί εμποδίζεται να εκπληρώσει τις συμβατικές της υποχρεώσεις με άλλους πελάτες. Στις 14.10.10 η εναγόμενη 1 απέστειλε επιστολή στους δικηγόρους της ενάγουσας θέτοντας ξεκάθαρα το θέμα της μη εξασφάλισης άδειας οικοδομής εκ μέρους της ενάγουσας και της μη λήξης του χρόνου αναστολής εκτέλεσης της απόφασης σε απάντηση επιστολής του δικηγόρου της ενάγουσας για πληρωμή του ποσού της απόφασης (Παράρτημα 7 η επιστολή ημερ. 14.10.10). Τα ίδια τέθηκαν και σε επιστολή του δικηγόρου των εναγομένων ημερ. 20.6.11 με την οποία ζητείτο η απόσυρση του ΜΕΜΟ (Παράρτημα 8 η επιστολή 20.6.11). Η ενάγουσα απάντησε με επιστολή των δικηγόρων της ημερ. 28.6.11 (Παράρτημα 9). Η ενάγουσα-καθ΄ ης η αίτηση υπέβαλε ένσταση η οποία στηρίζεται στους ακόλουθους λόγους: «
- Η αίτηση των εναγομένων με ημερομηνία 12/8/11 είναι νόμω και ουσία αβάσιμη, παράτυπη και λανθασμένη.
- Το Δικαστήριο δεν μπορεί να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα αφού κάτι τέτοιο θα ήταν αντίθετο με την υπάρχουσα νομοθεσία και νομολογία και θα ενεργούσε σαν εφετείο αναιρώντας ουσιαστικά την πρωτόδικη απόφαση του.
- Το Δικαστήριο δεν μπορεί να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα αφού τυχόν επιτυχία της αίτησης των εναγομένων-αιτητών θα απέληγε στο να καταργήσει ουσιαστικά τα μέτρα εκτέλεσης τα οποία έχει λάβει η ενάγουσα, τα οποία λήφθηκαν στα πλαίσια εκτέλεσης της απόφασης στην αγωγή με αριθμό 3483/06, η οποία εκδόθηκε στις 09/07/
- Η απόφαση στην αγωγή αρ. 3483/06 ημερ. 09/07/07, βάσει της οποίας ενεγράφησαν τα ΜΕΜΟ ημερ. 09/05/2011 με αρ. εγγρ. 744/2011, βρίσκεται ενώπιον του Σεβαστού Δικαστηρίου. Ακόμη και αν η θέση των εναγομένων είναι ότι η πιο πάνω απόφαση είναι κανόνας Δικαστηρίου αυτό πρέπει να αποφασιστεί στα πλαίσια άλλης αγωγής και όχι στα πλαίσια της παρούσας αίτησης.
- Το Δικαστήριο δεν μπορεί να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα αφού οι εναγόμενοι-αιτητές δεν έχουν επιδείξει καλό λόγο για τον οποίο να δικαιούνται όπως το Δικαστήριο ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια προς όφελος τους.
- Το Δικαστήριο δεν μπορεί να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα αφού οι εναγόμενοι-αιτητές δεν έχουν σε καμία περίπτωση μέχρι σήμερα ότι είναι διατεθειμένοι να ακολουθήσουν την απόφαση και να προβούν στα όσα οι ίδιοι οι Εναγόμενοι δήλωσαν διά μέσου του δικηγόρου τους στη απόφαση ημερομηνίας 09/07/
- Το Δικαστήριο δεν μπορεί να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα αφού οι εναγόμενοι-αιτητές δεν έχουν αποδείξει ότι οι ενάγοντες δεν έχουν καλή και/ή ισχυρή υπόθεση.
- Η εν λόγω αίτηση αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας και έχει καταχωρηθεί αποκλειστικά προς τον σκοπό της επιβράδυνσης της διαδικασίας και/ή προς τον σκοπό όπως οι εναγόμενοι κερδίσουν χρόνο αφού οι τελευταίοι στερούνται ουσιαστικής υπεράσπισης.» Η ένσταση στηρίζεται σε ένορκη δήλωση του John North, διευθυντή της ενάγουσας, στην οποία αναφέρεται ότι με την απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 9.7.07 ουδέποτε συμμορφώθηκε οποιοσδήποτε από τους εναγομένους στα χρονικά πλαίσια που τίθενται σε αυτή. Μη έχοντας άλλη επιλογή και παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις που έγιναν προς τους εναγομένους τόσο προφορικά όσο και γραπτά για συμμόρφωση τους με την απόφαση του Δικαστηρίου η ενάγουσα προέβη σε έρευνα στο Κτηματολόγιο όπου διαπίστωσε ότι από την ημέρα της έκδοσης της απόφασης η εναγόμενη 1 μεταβίβασε πολύ μεγάλο αριθμό ακινήτων. Η εναγόμενη 1 σήμερα έχει μεν στην κατοχή της μεγάλο αριθμό ακινήτων αλλά όλα είναι επιβαρυμένα και είναι αμφίβολο αν καλύπτουν το ποσό της απόφασης πλέον τους τόκους. H ενάγουσα δεν αποδέχεται τη θέση των αιτητών ότι η απόφαση αποτελεί κανόνα Δικαστηρίου. Η ενάγουσα αν και δεν είχε υποχρέωση ετοίμασε όλα τα αναγκαία σχέδια και εξασφάλισε όλες τις πολεοδομικές άδειες (Τεκμήρια 2 και 2Α) και πληροφόρησε δεόντως την εναγόμενη 1 να ξεκινήσει εργασίες επί του τεμαχίου (δέσμη επιστολών επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 3). Η εναγόμενη 1 μέχρι σήμερα όχι μόνο δεν άρχισε εργασίες αλλά δεν έχει προσφέρει καν στους ενάγοντες οποιοδήποτε οφειλόμενο ποσό. Σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση που καταχωρίστηκε εκ μέρους των αιτητών αναφέρεται ότι ουδέποτε προσκομίστηκε στους εναγομένους οποιαδήποτε πολεοδομική άδεια. Εν πάση περιπτώσει για να ξεκινήσει οικοδομικό έργο απαιτείται και άδεια οικοδομής από την αρμόδια αρχή και ουδέποτε εκδόθηκε τέτοια άδεια. Επιπρόσθετα αναφέρεται ότι ο ενόρκως δηλών ουδέποτε έλαβε τις επιστολές που επισυνάπτονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση. Μετά από άδεια του Δικαστηρίου καταχωρήθηκε συμπληρωματική ένορκη δήλωση από τον John North. Στο σημείο αυτό σημειώνεται ότι η εν λόγω ένορκη δήλωση κατατέθηκε εντός της προθεσμίας που τέθηκε από το Δικαστήριο και συνεπώς οι ισχυρισμοί των συνηγόρων των αιτητών περί του αντιθέτου είναι ανεδαφικοί. Στην εν λόγω ένορκη δήλωση επαναλαμβάνεται η θέση ότι όχι μόνο εκδόθηκαν πολεοδομικές άδειες αλλά και ότι οι αιτητές ενημερώθηκαν για αυτές από τον προηγούμενο διευθυντή της ενάγουσας και υποσχέθηκαν σε αυτό ότι περί τον Οκτώβριο του 2007 θα άρχιζε η ανέγερση του συγκροτήματος Superior
- Αναφέρεται επίσης ότι αποτελεί πάγια τακτική του Δήμου Πέγειας να επιτρέπει την ανέγερση οικοδομών με την έκδοση των πολεοδομικών αδειών, κάτι το οποίο έπραξαν και οι ίδιοι και πως η άρνηση των εναγομένων να προχωρήσουν στην ανοικοδόμηση του συγκροτήματος ήταν μια δικαιολογία για να αποφύγουν την εξόφληση των οφειλών προς την εταιρεία. Η σημερινή ανοικοδόμηση του συγκροτήματος είναι αδύνατη καθότι λόγω της συμπεριφοράς των αιτητών η εταιρεία έχει ζημιωθεί και έχει χάσει την φήμη της και βρίσκεται σε δυσμενή οικονομική κατάσταση. Αναφορικά με τα διαμερίσματα τα οποία οι αιτητές ισχυρίζονται ότι παραδόθηκαν αυτά είναι απλά πωλητήρια έγγραφα τα οποία σχεδόν καμία αξία δεν έχουν αφού το ακίνητο στο οποίο είναι κτισμένα είναι υποθηκευμένο για μεγάλα ποσά ενώ είναι αμφίβολο αν θα εξασφαλιστούν ποτέ τίτλοι αφού αυτό έχει κτιστεί παράνομα. Οι συνήγοροι των δύο πλευρών προέβησαν σε γραπτές αγορεύσεις όπου ανέπτυξαν τις αντίστοιχες θέσεις τους τις οποίες εξέτασα. Η αίτηση βασίζεται «επί των άρθρων 53 & 54 του Κεφ. 6 των Νόμων της Κύπρου και των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.4 και των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου». Το άρθρο 53 προνοεί τα ακόλουθα: «
- Ο εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτής δύναται, όπως ορίζεται πιο κάτω, αφού εγγράψει τη δικαστική απόφαση που εκδόθηκε υπέρ του στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο, να καταστήσει οποιαδήποτε ακίνητη ιδιοκτησία επί της οποίας ο εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης χρέους έχει συμφέρο (is beneficially interested) και η οποία είναι εγγεγραμμένη στο όνομα του στα βιβλία του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου, εγγύηση για την πληρωμή του εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους.» Η επιβάρυνση ακίνητης περιουσίας με την εγγραφή της δικαστικής απόφασης αποτελεί μία από τις μεθόδους εκτέλεσης δικαστικής απόφασης που διατάσσει την πληρωμή χρημάτων (άρθρο 14 του Κεφ. 6). Συνάγεται επομένως ότι σε απόφαση στην οποία προνοείται η αναστολή της εκτέλεσης της για μία χρονική περίοδο δεν μπορεί να γίνει εγγραφή επιβάρυνσης (ΜΕΜΟ) εκτός αν η απόφαση του Δικαστηρίου προνοεί ειδικά ότι οι ενάγοντες είναι ελεύθεροι να καταχωρήσουν ΜΕΜΟ επί της περιουσίας του εναγομένου. Σχετική με το θέμα είναι η υπόθεση Afroditi N. Vassiliadou v. Charilaos Eracli Harikli
(1964)C.L.R. 274). Στην παρούσα υπόθεση η απόφαση που εκδόθηκε εκ συμφώνου στις 9.7.07 τελούσε υπό αναστολή και δεν υπήρχε ειδική πρόνοια ότι οι ενάγοντες μπορούσαν να εγγράψουν ΜΕΜΟ κατά τη διάρκεια της αναστολής. Συνεπώς για να αποφασιστεί η τύχη της παρούσας αίτησης θα πρέπει να εξεταστεί πρώτα η απόφαση του Δικαστηρίου και να κριθεί κατά πόσο αυτή εξακολουθεί να τελεί υπό αναστολή ως η θέση των αιτητών ή κατά πόσο η περίοδος της αναστολής έχει παρέλθει. Θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω αυτούσιο το μέρος του πρακτικού του Δικαστηρίου όπου φαίνεται το λεκτικό της εκ συμφώνου απόφασης που εκδόθηκε στις 9.7.07: «Δικαστήριο Ενόψει των πιο πάνω εκ συμφώνου εκδίδεται απόφαση υπέρ των Εναγόντων και εναντίον των Εναγομένων 1, 2 και 3 αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα για το ποσό των £860.000 με τόκο προς 8% ετησίως από την ημέρα έκδοσης της απόφασης, πλέον £5.000 έναντι δικηγορικών εξόδων, πλέον Φ.Π.Α. επί των δικηγορικών εξόδων. Περαιτέρω εκ συμφώνου θα υπάρχει αναστολή εκτέλεσης του ποσού της απόφασης εξαιρουμένων των δικηγορικών εξόδων για περίοδο 30 ημερών. Αν κατά την περίοδο αυτή οι Εναγόμενοι 1 παραδώσουν στην Ενάγουσα εταιρεία υπογεγραμμένα πωλητήρια έγγραφα των πιο κάτω αναγραφόμενων διαμερισμάτων στην περιοχή Πέγειας συμφωνείται ότι ποσό £360.000 θα θεωρηθεί ως πληρωθέν υπό των Εναγομένων 1, 2 και 3 έναντι της απόφασης. Τα διαμερίσματα αρ. 105 και 204 στο Block A του Superior 10, τα διαμερίσματα 104, 105 και 107 στο Block A του Superior 12 και το διαμέρισμα 112 στο Block B του Superior 12. Νοουμένου ότι οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 τηρήσουν την πιο πάνω προϋπόθεση τότε περαιτέρω συμφωνείται αναστολή εκτέλεσης της απόφασης για περίοδο όχι πέραν των 30 μηνών από σήμερα για σκοπούς ανοικοδόμησης υπό της Εναγομένης 1 εταιρείας για λογαριασμό των Εναγόντων, του συγκροτήματος γνωστού ως Superior 86 στην Πέγεια σύμφωνα με τους όρους που έχουν συμφωνηθεί μεταξύ των διαδίκων όπως αναφέρθηκαν από τους συνηγόρους πιο πάνω και τους τεχνικούς όρους που έχουν καταθέσει οι συνήγοροι τα οποία καθίστανται κανόνας Δικαστηρίου. Με την εκτέλεση και παράδοση των όσων έχουν αναφερθεί πιο πάνω η όλη απόφαση θα θεωρηθεί ως πλήρως εξοφληθείσα χωρίς τόκους. Η ανταπαίτηση απορρίπτεται χωρίς έξοδα.» Με βάση το κείμενο της απόφασης είναι καθαρό ότι υπήρχε μία πρώτη αναστολή εκτέλεσης του ποσού της απόφασης για περίοδο 30 ημερών και σε περίπτωση που οι εναγόμενοι παρέδιδαν τα πωλητήρια έγγραφα σύμφωνα με τα πιο πάνω διαλαμβανόμενα τότε το ποσό των £360.000 θα θεωρείτο ως πληρωθέν και οι εναγόμενοι θα δικαιούντο σε περαιτέρω αναστολή της απόφασης (στο εξής καλούμενη η «δεύτερη αναστολή»). Χωρίς να αποφαίνομαι καθ΄ οιονδήποτε τρόπο κατά πόσο υπήρξε συμμόρφωση εκ μέρους των εναγομένων με τα όσα έπρεπε να πράξουν οι ίδιοι για να έχουν δικαίωμα στη δεύτερη αναστολή, θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο η δεύτερη περίοδος αναστολής εξακολουθεί να υφίσταται. Με βάση το λεκτικό της απόφασης η αναστολή έχει συγκεκριμένη διάρκεια, η οποία μάλιστα καθορίζεται σε «περίοδο όχι πέραν των 30 μηνών από σήμερα». Στη συνέχεια παρατίθενται οι ενέργειες που θα έπρεπε να γίνουν εντός της περιόδου της αναστολής. Βέβαια οι όροι της αναστολής που έχουν συμφωνηθεί μεταξύ των διαδίκων, αποτελεί κοινό έδαφος ότι δεν έχουν τηρηθεί, ανεξαρτήτως των λόγων που επικαλείται η κάθε πλευρά για την μη τήρηση τους. Ο ισχυρισμός των αιτητών είναι ότι για να μπορέσουν να συμμορφωθούν με τους όρους της αναστολής που περιλάμβαναν την ανοικοδόμηση των διαμερισμάτων οι ενάγοντες, ως ιδιοκτήτες της γης, έπρεπε να λάβουν πολεοδομική άδεια και άδεια οικοδομής, κάτι που παρέλειψαν να πράξουν, γι΄ αυτό και προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι δεν έχει ξεκινήσει η περίοδος της αναστολής. Παρά το ότι είναι ανορθόδοξο να συμφωνείται ως όρος αναστολής εκτέλεσης απόφασης που δίδεται προς όφελος ενός διαδίκου, η λήψη μέτρων εκ μέρους του αντιδίκου και χωρίς να προβαίνω σε οποιοδήποτε εύρημα περί του θέματος, κρίνω ότι αυτό δεν επηρεάζει καθ΄ οιονδήποτε τρόπο την έκβαση της παρούσας υπόθεσης και αυτό γιατί η αναστολή είχε συγκεκριμένη διάρκεια η οποία έχει λήξει. Η χρονική δε διάρκεια της αναστολής αποτελεί μέρος της απόφασης. Τα όσα διαλαμβάνονται στον κανόνα Δικαστηρίου και οι απορρέουσες από αυτόν υποχρεώσεις και δικαιώματα των διαδίκων αποτελούν θέματα για τα οποία το Δικαστήριο δεν μπορεί να αποφασίσει στα πλαίσια αυτής της αίτησης. Οι αιτητές μπορούν ενδεχόμενα στα πλαίσια άλλης αγωγής να τα εγείρουν. Δεν προνοείται πουθενά στην απόφαση ότι η περίοδος της αναστολής δεν ξεκινά μέχρι να ληφθούν τα μέτρα που κατ΄ ισχυρισμό των αιτητών έπρεπε να είχαν λάβει οι ενάγοντες, αντίθετα η «δεύτερη αναστολή» συναρτάται με την υλοποίηση των όρων της πρώτης αναστολής. Το Δικαστήριο σε αυτό το στάδιο δεν μπορεί να προσθέσει οτιδήποτε στα όσα συμφωνήθηκαν από τους διαδίκους. Το Δικαστήριο μπορεί μόνο να ελέγξει κατά πόσο η περίοδος της αναστολής έχει λήξει και κατά πόσο οι εναγόμενοι έχουν συμμορφωθεί με αυτή. Είναι αποδεκτό και από τις δύο πλευρές ότι δεν τηρήθηκαν οι όροι της αναστολής ανεξαρτήτως του λόγου που ο καθένας προβάλλει ως προς το ποιος ευθύνεται για την μη τήρηση τους. Αποτελεί κοινή θέση των δύο πλευρών ότι η καταχώρηση του ΜΕΜΟ έγινε στις 9.5.11 δηλαδή 46 περίπου μήνες μετά την έκδοση της εκ συμφώνου απόφασης, συνεπώς μετά την εκπνοή της περιόδου αναστολής. Ένα άλλο θέμα που εγέρθηκε από τους αιτητές είναι ότι η αξία της περιουσίας που επιβαρύνθηκε έχει εκτιμηθεί σε εκατομμύρια ευρώ και πως η εναγόμενη 1 υφίσταται τεράστιες ζημιές γιατί εμποδίζεται να εκπληρώσει τις συμβατικές της υποχρεώσεις με άλλους πελάτες. Από την άλλη, στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι η περιουσία της εναγομένης 1 εταιρείας είναι ήδη επιβαρυμένη. Ο ισχυρισμός περί της αξίας της επιβαρυνθείσας περιουσίας παρέμεινε στη σφαίρα της γενικότητας. Γίνεται αναφορά σε εκτίμηση η οποία δεν επισυνάπτεται, ούτε αναφέρεται κατά πόσο ο ενόρκως δηλών έχει γνώσεις εκτιμητού. Δεν έχουν δοθεί επίσης λεπτομέρειες της περιουσίας η οποία έχει επιβαρυνθεί ούτε της αξίας της, πέραν της πιο πάνω γενικής αναφοράς ώστε το Δικαστήριο να κρίνει κατά πόσο η επιβάρυνση της είναι καταπιεστική για τους αιτητές καθ΄ οιονδήποτε τρόπο. Συνακόλουθα καταλήγω ότι ο ισχυρισμός αυτός παρέμεινε στη σφαίρα της γενικότητας και είναι ατεκμηρίωτος. Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω η αίτηση είναι έκθετη σε απόρριψη και δεν θα προχωρήσω να εξετάσω άλλα επιμέρους θέματα που εγέρθηκαν από τους καθ΄ ων η αίτηση γιατί μόνο θεωρητική σημασία θα είχαν. Η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται εναντίον των αιτητών. (Υπ.) ................ Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο