Μιχαήλ Μιχαήλ κ.α. ν. Y Liasides Developers Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 2899/07, 6.2.2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2012:A10 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2899/07 Μεταξύ: 1. Μιχαήλ Μιχαήλ από την Έμπα 2. Δάφνης Σταυρή από την Πέγεια 3. Αλισαβούς Παναγιώτου από την Πέγεια Εναγόντων Και Y. Liasides Developers Ltd από την Πάφο Γιάννη Λιασίδη από την Πάφο Εναγομένων ----------------------- Ημερομηνία: 6.2.2012 Αίτηση ημερ. 14.3.2011 Για Ενάγοντες-Αιτητές κ. Μ. Γεωργιάδης (κα Μ. Πατσαλίδου για ν΄ ακούσει απόφαση) Για Εναγόμενη 1 - Καθ΄ ης η Αίτηση κ. Μυτίδης για κ. Χ"Χάννα ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση οι αιτητές ζητούν την έκδοση των ακολούθων διαταγμάτων: «(α) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσονται η Εταιρεία Y. Liasides Developers Ltd, υπό την διαχείριση του Νίνου Χ/Ρούσου και/ή ο τελευταίος προσωπικά (μαζί οι Αιτητές), να δώσουν ασφάλεια και/ή ικανοποιητική εγγύηση για τα έξοδα των καθ΄ ων η αίτηση, σε περίπτωση που η «αίτηση» των Αιτητών ημερ. 25/02/11 αποτύχει, δηλαδή €21.000,00+6.000,00=€27.000,00 και/ή διαδοχικά €6.000,00 σε 30 μέρες από την έκδοση του Διατάγματος και/ή οποιαδήποτε άλλη ασφάλεια και/ή εγγύηση το Δικαστήριο κρίνει δίκαιο και ορθό να δοθεί για τα έξοδα των καθ΄ ων η αίτηση. (β) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να αναστέλλεται η εκδίκαση της «αίτησης» ημερ. 25/02/11 μέχρι να δοθεί η ασφάλεια και/ή εγγύηση για τα έξοδα και περαιτέρω, με το οποίο να διατάσσεται η απόρριψη της εν λόγω «αίτησης», με έξοδα υπέρ των καθ΄ ων η αίτηση, στην περίπτωση που δεν δοθεί η ασφάλεια και/ή εγγύηση εντός της προθεσμίας που θα καθορίσει το Δικαστήριο.» Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η αίτηση περιλαμβάνονται σε ένορκη δήλωση της Δάφνης Σταυρή, εναγόμενης 2 στην αγωγή και μίας εκ των καθ΄ ων η αίτηση στην αίτηση για παραμερισμό απόφασης ημερ. 25.2.11. Στις 8.10.10 εκδόθηκε τελική απόφαση στην πιο πάνω αγωγή όπου, μεταξύ άλλων, η εναγόμενη 1 εταιρεία (στο εξής καλούμενη «η εταιρεία») καταδικάστηκε να πληρώσει τα έξοδα τα οποία ανέρχονται στο ποσό των €15.763,76 πλέον νόμιμο τόκο και Φ.Π.Α. (Τεκμήριο Α). Οι ενάγοντες καταχώρησαν αίτηση για έκδοση εντάλματος εκτέλεσης για πώληση κινητής περιουσίας εναντίον της εταιρείας αναφορικά με τα εν λόγω έξοδα χωρίς όμως να καταστεί δυνατή η εκτέλεση του εντάλματος, όπως φαίνεται από το αντίγραφο της ειδοποίηση ημερ. 2.2.11 (Τεκμήριο Β). Επίσης ο Ν. Χ"Ρούσος παρά την επιστολή των δικηγόρων των εναγόντων ημερ. 17.12.10 (Τεκμήριο Γ) ουδέποτε πλήρωσε ή προσφέρθηκε να πληρώσει έναντι των εξόδων. Από την ένορκη δήλωση του Ν. Χ"Ρούσου ημερ. 22.2.11 (που συνοδεύει την αίτηση για παραμερισμό της απόφασης) προκύπτει σαφής παραδοχή ότι η εταιρεία είναι αναξιόχρεη και ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της. Συνεπώς σε περίπτωση αποτυχίας της αίτησης των αιτητών θα είναι αδύνατο ή εξαιρετικά δύσκολο να εκτελεστεί η υπέρ των καθ΄ ων η αίτηση διαταγή για έξοδα. Στο ίδιο συμπέρασμα οδηγεί η μη πληρωμή της απόφασης ημερ. 8.10.10 πιο πάνω, η εκκρεμούσα αίτηση αρ. 20/09 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου (Τεκμήριο Δ), η εκκρεμούσα αγωγή αρ. 2359/10 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου (Τεκμήριο Ε), εκκρεμότητα πληθώρας άλλων διαδικασιών, η έκδοση αποφάσεων, η ύπαρξη άλλων απαιτήσεων εναντίον της εταιρείας και οι επιβαρύνσεις του Τεκμηρίου ΣΤ. Περαιτέρω αναφέρεται ότι τα γραφεία της εταιρείας είναι κλειστά, δεν λειτουργούν τα τηλέφωνα, οι συσκευές τηλεμηνυμάτων και ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της εταιρείας και δεν παραλαμβάνει την αλληλογραφία που της αποστέλλεται, γεγονότα που επίσης οδηγούν σε συμπέρασμα αφερεγγυότητας της εταιρείας. Ο Ν. Χ"Ρούσος και η εταιρεία δεν είναι οι πραγματικοί αιτητές της αίτησης παραμερισμού αλλά αυτή καταχωρήθηκε στο όνομα του Χ"Ρούσου και της εταιρείας ενώ στην πραγματικότητα ενεργεί για λογαριασμό της Alpha Bank Cyprus Ltd που τον διόρισε ως διαχειριστή της εταιρείας για την προαγωγή των συμφερόντων της τράπεζας και που προφανώς τον αμείβει και καλύπτει τα έξοδα του. Επισυνάπτεται επίσης στην ένορκη δήλωση προκαταρκτικός κατάλογος εξόδων (Τεκμήριο Ζ). Στην αίτηση καταχωρήθηκε ένσταση η οποία στηρίζεται στους ακόλουθους λόγους: «1. Η Αίτηση των Εναγόντων είναι εκδικητική και καταπιεστική, ασκείται δε προσχηματικά και καταχρηστικά προκειμένου να απορριφθεί η αίτηση ημερ. 25/2/2011, χωρίς να διερευνηθεί περαιτέρω η ουσία της υπόθεσης. 2. Ο Διαχειριστής Παραλήπτης αναμένει μετά την απόφαση του Ε.Δ. Πάφου ημερ. 28.1.2011 στην Αίτ. Αρ. 120/09 που ουσιαστικά διατάττει όπως ο διευθυντής της Εταιρείας Y. LIASIDES DEVELOPERS LTD ή/και αντιπρόσωποι ή/και εκδοχείς ή/και υπάλληλοι αυτής ετοιμάσουν και υποβάλουν την Έκθεση του Ενεργητικού και Παθητικού της Εταιρείας, να λάβει γνώση της κατάστασης της Εταιρείας ώστε να συμμετέχει σε όλες τις δικαστικές και/ή εξώδικες διαδικασίες, πράγμα που επί του παρόντος είναι ανέφικτο λόγω της μη συμμόρφωσης των αξιωματούχων της Εταιρείας στην ως άνω απόφαση. 3. Στην προκειμένη περίπτωση οι Ενάγοντες γνωρίζουν πάρα πολύ καλά ότι η Εταιρεία όχι μόνο δεν έχει ακίνητη περιουσία αλλά δεν έχει πια καθόλου οικονομικούς πόρους δεδομένου ότι δεν ασκεί πλέον εμπορική δραστηριότητα, και δεν έχει τα οικονομικά αποθέματα ώστε να ανταποκριθεί στις αξιώσεις που τίθενται στην Αίτηση ημερ. 14/3/2011. 4. Επίσης ο Παραλήπτης Διαχειριστής δεν δύναται να θέσει υπό ασφάλεια εξόδων την προσωπική του περιουσία, ως αξιώνεται κατά την αίτηση ημερ. 14/3/2011 των Εναγόντων, αφού ο ίδιος δεν μετέχει στη διαδικασία ως διάδικος αλλά ως ο Διαχειριστής Παραλήπτης της Εταιρείας. 5. Εάν δοθούν οι αιτούμενες θεραπείες που αξιώνονται στην Αίτηση των εναγόντων ημερ. 14/3/2011 δεν θα είναι δυνατόν να διασφαλιστούν στο μέλλον τα στοιχειώδη δικαιώματα τόσο της διαχείρισης της Εταιρείας όσο και των δικαιωμάτων των λοιπών πιστωτών περιλαμβανομένων και των Εναγόντων λόγω της έλλειψης οικονομικών πόρων της Εταιρείας. 6. Οι Ενάγοντες σκοπίμως και εντέχνως ουδεμία αναφορά κάνουν στην Αίτηση τους διά την δυνατότητα επιτυχίας της αίτησης ημερ. 25/2/2011, η οποία έχει πολύ καλή πιθανότητα επιτυχίας.» Επισυνάπτεται στην ένσταση ένορκη δήλωση του Νίνου Χ"Ρούσου στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Στις 26.11.09 διορίστηκε παραλήπτης - διαχειριστής της εναγόμενης 1 εταιρείας για ολόκληρη την περιουσία της δυνάμει ομολόγων κυμαινόμενης επιβάρυνσης προς όφελος της Alpha Bank Cyprus Ltd, (τα τρία ομόλογα επισυνάπτονται Τεκμ. ΜΧ1 α, β, γ,). Αντίγραφο της γνωστοποίησης του διορισμού του ως παραλήπτη - διαχειριστή της εταιρείας στον Έφορο Εταιρειών επισυνάπτεται Τεκμ. ΜΧ2. Παρατίθενται οι ενέργειες στις οποίες προέβη μετά που διορίστηκε ως παραλήπτης - διαχειριστής της εταιρείας επεξηγώντας ότι μέχρι σήμερα δεν έχουν λάβει σχετική έκθεση αναφορικά με την περιουσιακή κατάσταση της εταιρείας από τους αξιωματούχους της δυνάμει των άρθρων 340 και 341 των περί Εταιρειών Νόμου. Περαιτέρω αναφέρεται η άποψη του ενόρκως δηλούντα ότι οι ενάγοντες γνωρίζουν πολύ καλά τα γεγονότα αυτά και πως ο μοναδικός λόγος για τον οποίο υπεβλήθη η παρούσα αίτηση είναι προκειμένου να απορριφθεί η αίτηση που υποβλήθηκε από τον ίδιο ως παραλήπτη διαχειριστή της εταιρείας για παραμερισμό της απόφασης χωρίς να διερευνηθεί περαιτέρω η ουσία της υπόθεσης, αποστερώντας με αυτό τον τρόπο από την εταιρεία ή από τον ίδιο ως παραλήπτη διαχειριστή η πρόσβαση στη δικαιοσύνη, αφού η εταιρεία από τις 26.11.09 βρίσκεται κάτω από τη διαχείριση του ενόρκως δηλούντα με βάση το νόμο, πράγμα που οι ενάγοντες γνώριζαν ή όφειλαν να γνωρίζουν και δεν έλαβαν τα αναγκαία και προσήκοντα μέτρα. Πέραν τούτου δεν μπορεί ο ίδιος να παραχωρήσει ασφάλεια εξόδων ως εισηγούνται οι ενάγοντες αφού δεν αποτελεί διάδικο στην όλη διαδικασία αλλά μέρος αυτής υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστή - παραλήπτη της περιουσίας της εταιρείας. Η εταιρεία δεν διαθέτει ακίνητη περιουσία ούτε οικονομικούς πόρους δεδομένου ότι δεν ασκεί εμπορική δραστηριότητα πλέον. Συνακόλουθα το αίτημα των εναγόντων θα πρέπει να απορριφθεί διότι η έκδοση τέτοιου διατάγματος θα θέσει την εταιρεία σε ακόμα πιο δυσμενή οικονομική θέση. Προβάλλεται επίσης ο ισχυρισμός ότι η αίτηση είναι καταχρηστική και υποβλήθηκε μετά που οι ενάγοντες αντιλήφθηκαν ότι η αίτηση για παραμερισμό της απόφασης έχει πιθανότητες επιτυχίας κάτι για το οποίο δεν κάνουν καθόλου αναφορά οι ενάγοντες στα πλαίσια της παρούσας αίτησης. Περαιτέρω αναφέρεται ότι η απόρριψη της παρούσας αίτησης επενεργεί προς όφελος των συμφερόντων όλων των πιστωτών και της ίδια της εταιρείας ώστε να προχωρήσει η εξέταση της αίτησης για παραμερισμό της απόφασης, να αποκατασταθεί η νομική πραγματικότητα της υπόθεσης και να διασφαλιστούν τα δικαιώματα τόσο της υπό διαχείριση εταιρείας όσο και των πιστωτών αυτής. Οι συνήγοροι των δύο πλευρών ανέπτυξαν τις αντίστοιχες θέσεις τους σε γραπτές αγορεύσεις τις οποίες εξέτασα. Σε αυτό το στάδιο θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω κάποια στοιχεία που προκύπτουν από το φάκελο της υπόθεσης. Κατά την ακροαματική διαδικασία της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής η εναγόμενη εταιρεία αντιπροσωπευόταν από δικηγόρο. Σε κάποιο στάδιο της ακρόασης δόθηκε, μετά από αίτημα, άδεια στη συνήγορο της εταιρείας να αποσυρθεί από την υπεράσπιση. Συνεχίστηκε η ακροαματική διαδικασία χωρίς να διοριστεί νέος δικηγόρος εκ μέρους της εταιρείας. Στις 8.10.10 εξεδόθη από το Δικαστήριο απόφαση εναντίον και των δύο εναγομένων και απερρίφθη η ανταπαίτηση τους. Στις 25.2.2011 καταχωρήθηκε αίτηση της εταιρείας «Y. Liasides Developers Ltd υπό διαχείριση διά του Νίνου Χ"Ρούσου» με την οποία ζητείται διάταγμα παραμερισμού (set aside) της πιο πάνω απόφασης η οποία ήταν ορισμένη στις 24.3.2011. Πριν την ημερομηνία αυτή και συγκεκριμένα στις 14.3.2011 καταχωρήθηκε η υπό εξέταση αίτηση. Η παρούσα αίτηση βασίζεται στο άρθρο 382 του περί Εταιρειών Νόμου, στο Κ.3 των Περί Εταιρειών Διαδικαστικών Κανονισμών, στη Δ.2, στη Δ.60 Κ.4, 5 και 6 και στη Δ.48 Κ.2 και 9(
- t)των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Το άρθρο 382 του περί Εταιρειών Νόμου προνοεί τα ακόλουθα: «382. Όταν εταιρεία είναι ενάγουσα σε οποιαδήποτε αγωγή ή άλλη νομική διαδικασία, κάθε δικαστής που έχει δικαιοδοσία στο θέμα δύναται, αν φαίνεται με αξιόπιστη μαρτυρία ότι υπάρχει λόγος να πιστεύει ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα έξοδα του εναγόμενου αν αυτός επιτύχει στην υπεράσπισή του, να ζητήσει να δοθεί ικανοποιητική εγγύηση για τα έξοδα εκείνα, και δύναται να αναστείλει όλες τις διαδικασίες μέχρι να δοθεί η εγγύηση.» Στις ερμηνευτικές διατάξεις των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών Δ.1 κ.2
(1)προνοούνται τα ακόλουθα: «"action" means a civil proceeding commenced by any law or rules of court; "plaintiff¨" includes every person asking any relief (other than a defendant asking relief by way of counter-claim) against any other person by any form of proceeding, whether the proceeding is by action, petition, motion, summons or otherwise; "defendant" includes any person served with any writ of summons or process,, or served with notice of, or entitled to attend any proceedings;» Η ασφάλεια εξόδων επιζητείται για σκοπούς της αίτησης ημερ. 25.2.2011 η οποία έγινε από την εταιρεία «Y. Liasides Developers Ltd υπό διαχείριση διά του Νίνου Χ"Ρούσου» και αφορά αίτηση παραμερισμού της απόφασης που έχει εκδοθεί από το Δικαστήριο στις 8.10.2010, μετά από ακροαματική διαδικασία, όπως αναφέρθηκε ανωτέρω. Η εν λόγω αίτηση με βάση το λεκτικό του άρθρου 382 καθώς και των ερμηνευτικών διατάξεων της Δ.1 Κ.2
(1)θεωρώ ότι καλύπτεται από τις πρόνοιες του άρθρου 382, άλλωστε δεν υπήρξε οποιαδήποτε περί του αντιθέτου εισήγηση. Από τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον μου από τους αιτητές και δεν αμφισβητήθηκαν, προκύπτει ότι η εταιρεία δεν έχει καταβάλει το ποσό των εξόδων που έχουν επιδικαστεί εναντίον της στην αγωγή. Ένταλμα Πώλησης της κινητής περιουσίας που έχει καταχωρηθεί εναντίον της εταιρείας δεν κατέστη δυνατό να εκτελεστεί. Όπως δε προκύπτει από το τεκμήριο Β που συνοδεύει την ένορκη δήλωση της αίτησης ο λόγος της μη εκτέλεσης είναι ότι η εταιρεία εγκατέλειψε τη δοθείσα διεύθυνση. Εκκρεμεί επίσης η μη πληρωμή άλλων αποφάσεων, η εκκρεμότητα αγωγής και άλλων διαδικασιών καθώς και επιβαρύνσεις όπως αναφέρονται στην παράγραφο 6 της ένορκης δήλωσης της Δάφνης Σταυρή και περιέχονται στα τεκμήρια Δ, Ε και ΣΤ που επισυνάπτονται σ΄ αυτήν. Περαιτέρω, τα γραφεία της εταιρείας είναι κλειστά, δεν λειτουργούν τα τηλέφωνα, οι συσκευές τηλεμηνυμάτων και ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της εταιρείας και αυτή δεν παραλαμβάνει την αλληλογραφία που της αποστέλλεται. Πέραν των πιο πάνω, η κακή οικονομική κατάσταση της εταιρείας προκύπτει από την ένορκη του δήλωση του Ν. Χ"Ρούσου προς υποστήριξη της ένστασης στην παρούσα αίτηση όπου στην παράγραφο 9 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Στην ένδικη αυτή δε περίπτωση οι Ενάγοντες γνωρίζουν πάρα πολύ καλά ότι η Εταιρεία όχι μόνο δεν έχει ακίνητη περιουσία αλλά δεν έχει καθόλου οικονομικούς πόρους, δεδομένου ότι δεν ασκεί εμπορική δραστηριότητα πλέον...» Από το σύνολο των πιο πάνω στοιχείων κρίνεται ότι έχει δοθεί ικανοποιητική και πειστική μαρτυρία ως προς την αδυναμία της εταιρείας να καταβάλει τα έξοδα. Συνακόλουθα κρίνω ότι έχει τεθεί το θεμέλιο για άσκηση της δικαιοδοσίας που προνοείται στο άρθρο 382 πιο πάνω. Η εξουσία του Δικαστηρίου είναι διακριτικής φύσης όπως προκύπτει από τη λέξη «δύναται» που χρησιμοποιείται στο κείμενο της εν λόγω νομοθετικής διάταξης. Στο σύγγραμμα Halsbury´ s Laws of England, 4η έκδοση, παρ. 304, αναλύεται η διακριτική ευχέρεια για παροχή ασφάλειας εξόδων ως ακολούθως: "
- Discretion to order security for costs. The court may order security for costs, in the cases in which power to do so exists, only if, having regard to all the circumstances of the case, it thinks it just to do so. The court thus has a discretion whether or not to order the security for costs to be given, both under the Rules of the Supreme Court and under its statutory powers. Thus, if there is a strong prima facie likelihood that the defendant will fail in his defence, he may be refused security, and so also if he admits his liability, even where he counterclaims or admits an amount equal to the security that would have been ordered or if the plaintiff has an unsatisfied judgment against the defendant. Under the court´s discretionary power it is unlikely that security for costs will be ordered while there is a pending a summons for summary judgment." Ο κ. Γεωργιάδης εισηγήθηκε πως μπορεί να εκδοθεί διάταγμα ασφάλειας εξόδων σε τέτοια υπόθεση με βάση τις αρχές που εφαρμόζονται σε υποθέσεις εφέσεων. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Genemp Trading Ltd v. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Δημόσιας Εταιρείας Λτδ ex Λαικής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ, Πολιτική Έφεση 281/2007, ημερ. 14.7.2011, στην οποία εξετάστηκε αίτηση ασφάλειας εξόδων κατ΄ έφεση με βάση τη Δ.35 Θ.2 και το άρθρο 382 του περί Εταιρειών Νόμου αναφέρθηκαν τα ευρύτερα κριτήρια για την παροχή ασφάλειας εξόδων όπου «συγκαταλέγεται και η δύναμη της υπόθεσης του ενάγοντα διότι αν έχει καλή υπόθεση, η δε υπεράσπιση φαίνεται να μην ευσταθεί, τότε θα ήταν αντίθετο με το πνεύμα της δικαιοσύνης να διαταχθεί η καταβολή ασφάλειας εξόδων επιβραβεύοντας έτσι ουσιαστικά τον εναγόμενο και καθυστερώντας την όλη διαδικασία. Ο χρόνος υποβολής της αίτησης είναι ένα πρόσθετο στοιχείο που λαμβάνεται υπόψη και δεν αποκλείεται η περίπτωση η καθυστέρηση του διαδίκου να αποταθεί εγκαίρως για ασφάλεια εξόδων, σε συσχετισμό με άλλους ενισχυτικούς παράγοντες, να οδηγήσει το Δικαστήριο στην απόρριψη του αιτήματος». Περαιτέρω, στη σελίδα 3 της ίδιας απόφασης αναφέρεται ότι «η εξουσία επομένως παροχής ασφάλειας εξόδων κατ΄ έφεση είναι δυνατή, με κριτήρια που έχουν νομολογιακά καθιερωθεί κατά την ενάσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου κάτω από τη Δ.
- Περαιτέρω, το άρθρο 382 του κεφ. 113, δίνει την ευχέρεια στο Δικαστήριο εκεί όπου φαίνεται με αξιόπιστη μαρτυρία ότι υπάρχει εύλογη υπόνοια ότι η εταιρεία δεν θα μπορεί να καταβάλει τα έξοδα, να εκδώσει εναντίον της διάταγμα για την ασφάλεια εξόδων, αναστέλλοντας στο μεταξύ όλες τις διαδικασίες». Στην υπόθεση Conway v. Ηλία
(2002)1 Α.Α.Δ. 1653 κρίθηκε παραδεκτή αίτηση για την παροχή ασφάλειας για τα έξοδα του εφεσίβλητου, στο πλαίσιο της Δ.60 Θ.1 (βλ. επίσης Πλοίο "Arabella" v. Επιτροπής Σιτηρών Κύπρου
(2004)1 Α.Α.Δ. 297). Στην υπόθεση TBF (Cyprus) Ltd κ.ά. ν. Εμπ. Μελετών Σχεδ. & Επιχ. Κεφ. Α.Ε. κ.ά
(2003)1 Α.Α.Δ. 459 εξετάστηκε θέμα ασφάλειας εξόδων σε διαδικασία έφεσης με βάση τη Δ.35 Θ.2. Στη παρούσα περίπτωση παρά το ότι δεν πρόκειται περί έφεσης εν τούτοις έχοντας υπόψη ότι η διαδικασία που εκκρεμεί είναι αίτηση παραμερισμού απόφασης που έχει εκδοθεί μετά από ακροαματική διαδικασία, θεωρώ ότι μπορούν να εφαρμοστούν ανάλογες αρχές. Η υπόθεση ΤBF (Cyprus) Ltd κ.ά. (ανωτέρω) που με παρέπεμψε ο κ. Γεωργιάδης είναι σχετική. Στην υπόθεση εκείνη το Δικαστήριο διέταξε την παροχή ασφάλειας εξόδων σε διαδικασία έφεσης αφού διαπίστωσε τα ακόλουθα στις σελίδες 464-465 τα οποία θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω λόγω της ομοιότητας που υπάρχει με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης: «Α. Οι καθ΄ων η αίτηση 1 - εφεσείοντες είναι υπεράκτια εταιρεία που προφανώς είναι ανενεργός, αφού ουδείς υπάρχει στα εγγεγραμμένα της γραφεία και ούτε και διαθέτει περιουσιακά στοιχεία στην Κύπρο. Η εφεσείουσα εταιρεία 2 είναι Αγγλική με έδρα εκτός Κύπρου και προφανώς χωρίς οποιαδήποτε περιουσιακά στοιχεία εδώ. Ο εφεσείων 3 είναι φυσικό πρόσωπο, το οποίο διαμένει στη Μεγάλη Βρεττανία, χωρίς οποιοδήποτε δεσμό με την Κύπρο. Β. Σε προηγούμενη καταδίκη των εφεσειόντων για πληρωμή εξόδων, αυτά δεν έχουν καταβληθεί και ούτε κατέστη δυνατή η εκτέλεση τους, όπως προκύπτει από τα όσα έχουμε προαναφέρει. Διάταγμα για ασφάλεια εκδόθηκε σε παρόμοια περίπτωση όπου ο εφεσείων απέτυχε να πληρώσει ψηφισθέντα έξοδα στο πρωτόδικο Δικαστήριο (Clarke v. Roche [1877] 25 W.R. 309). Γ. Ο ισχυρισμός των εφεσειόντων ότι έχουν καλή υπόθεση με μεγάλη πιθανότητα επιτυχίας, που βασίζεται στη δική τους αποκλειστικά εκτίμηση, δεν είναι αρκετός για να αποτρέψει το Δικαστήριο από διάταγμα για παροχή ασφάλειας για έξοδα, εν όψει των άλλων περιστάσεων της υπόθεσης. Δ. Ο ισχυρισμός και μόνο των εφεσειόντων ότι διάταγμα παροχής ασφάλειας για έξοδα θα καταστήσει αδύνατη την προσφυγή τους στο Δικαστήριο, είναι ενδεικτικός της ανικανότητάς τους να πληρώσουν. Επίσης δεν εγείρεται, κατά την κρίση μας οποιοδήποτε θέμα κατάχρησης της διαδικασίας του Δικαστηρίου ή παράβαση του Άρθρου 6
(1)της Ευρωπαϊκής Σύμβασης .» Τα πιο πάνω στοιχεία διαπιστώνονται κατ΄ αναλογία και στην παρούσα υπόθεση, ήτοι: (α) Οι αιτητές στην αίτηση για παραμερισμό της απόφασης ημερομηνίας 25.2.2011 είναι ανενεργός εταιρεία αφού τα γραφεία της είναι κλειστά και δεν έχει οικονομικούς πόρους, όπως αναλύεται πιο πάνω. (β) Σε προηγούμενη καταδίκη των αιτητών για πληρωμή εξόδων στα πλαίσια της παρούσας αγωγής ήτοι του ποσού των €15.763,76 πλέον νόμιμο τόκο και Φ.Π.Α. αυτά δεν έχουν καταβληθεί ούτε κατέστη δυνατή η εκτέλεση τους σύμφωνα με τα στοιχεία που σημειώνονται πιο πάνω. Περαιτέρω, αναφέρεται σαφώς στην ένορκη δήλωση του Ν. X"Ρούσου περί ανικανότητας της εταιρείας να πληρώσει τα έξοδα. (γ) Προβάλλεται ο ισχυρισμός εκ μέρους των καθ΄ ων η αίτηση ότι η αίτηση παραμερισμού έχει πολύ καλές πιθανότητες επιτυχίας, στοιχείο που σκόπιμα δεν αναφέρθηκε από τους αιτητές. Είναι γεγονός ότι δεν γίνεται οποιαδήποτε αναφορά στην αίτηση στην πιθανότητα επιτυχίας ή όχι της αίτησης παραμερισμού. Ταυτόχρονα δεν μπορεί να λεχθεί ότι αυτό γίνεται σκόπιμα έχοντας υπόψη ότι όλα τα στοιχεία της υπόθεσης ευρίσκονται στο φάκελο του Δικαστηρίου. Έχοντας υπόψη τη φύση της αίτησης ημερ. 25.2.2011 όπου ζητείται παραμερισμός απόφασης για λόγους που σχετίζονται με τον ισχυρισμό ότι η εταιρεία είχε τεθεί υπό διαχείριση και στη διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου δεν αντιπροσωπευόταν ο διαχειριστής, δεν θα μπορούσαν να λεχθούν πολλά γι΄ αυτό το στοιχείο. Εν πάση περιπτώσει με βάση τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης ακόμα και αυτός ο ισχυρισμός περί καλής υπόθεσης με πιθανότητες επιτυχίας δεν μπορεί να έχει οποιαδήποτε καταλυτική επίδραση στην υπόθεση. Άλλωστε, ακόμη και σε περίπτωση επιτυχίας της αίτησης ημερ. 25.2.2011 είναι δυνατό να ζητηθεί η καταβολή των εξόδων. (δ) Αναφορικά με τον ισχυρισμό των καθ΄ ων η αίτηση ότι διαταγή για παροχή ασφάλειας εξόδων θα αποτελέσει εμπόδιο στο δικαίωμα για πρόσβαση στο Δικαστήριο σίγουρα αυτό είναι ενδεικτικό της ανικανότητας τους να καταβάλουν τα έξοδα σε περίπτωση απόρριψης της αίτησης τους. Πέραν τούτου, επαναλαμβάνω αυτό που αναφέρθηκε στην υπόθεση Genem Trading Ltd (πιο πάνω) ότι δηλαδή οι δικονομικές πρόνοιες δεν μπορούν να εφαρμόζονται μόνο προς όφελος της εταιρείας με την απρόσκοπτη δυνατότητα καταχώρισης εκ μέρους της αίτησης παραμερισμού απόφασης αλλά όχι και προς όφελος της καθ΄ ης η αίτηση ώστε να μην είναι γι΄ αυτή λογικό να αναζητήσει ασφάλεια εξόδων. Αναφορικά με τους λόγους ένστασης
(2)και
(5)που αναφέρονται πιο πάνω αυτοί δεν αποτελούν παράγοντες που μπορούν να επηρεάσουν την κρίση του Δικαστηρίου σε αυτή την υπόθεση. Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω κρίνω ότι η διακριτική μου ευχέρεια θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ της έκδοσης διατάγματος παροχής ασφάλειας εξόδων εναντίον των αιτητών στην αίτηση παραμερισμού ημερ. 25.2.
- Υπήρξε εισήγηση όπως στα πλαίσια της παρούσας αίτησης εκδοθεί διάταγμα ασφάλειας εξόδων εναντίον του Ν. Χ"Ρούσου προσωπικά στη βάση προνοιών της Δ.60 θ.4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Έχοντας υπόψη ότι αιτητές στην αίτηση ημερ. 25.2.2011 είναι η εταιρεία «Y. Liasides Developers Ltd υπό διαχείριση διά του Νίνου Χ"Ρούσου» θεωρώ ότι το διάταγμα πρέπει να εκδοθεί εναντίον των αιτητών και δεν θα πρέπει να υπάρξει οποιοσδήποτε διαχωρισμός του Ν. Χ"Ρούσου από την εταιρεία ούτε θα πρέπει να εκδοθεί διάταγμα ασφάλειας εξόδων εναντίον του Ν. Χ"Ρούσου προσωπικά. Στην αίτηση επισυνάπτεται προκαταρκτικός κατάλογος με τα υπολογισθέντα έξοδα ως Τεκμήριο Ζ. Έχω εξετάσει τον κατάλογο αυτό και καταλήγω πως ποσό ύψους €4.000 για ασφάλεια εξόδων της αίτησης παραμερισμού είναι λογικό υπό τις περιστάσεις. Η αίτηση βέβαια επεκτείνεται και σε παροχή εγγύησης όλων των εξόδων που έχουν ήδη εκδικαστεί από το Δικαστήριο στα πλαίσια της αγωγής μέχρι την έκδοση της απόφασης. Τα έξοδα όμως αυτά δεν κρίνω ότι καλύπτονται από τις πρόνοιες του άρθρου 382 πιο πάνω. Συνακόλουθα εκδίδεται διάταγμα όπως οι αιτητές, στην αίτηση ημερ. 25.2.2011 για παραμερισμό, καταθέσουν υπό μορφή μετρητών ή τραπεζικής εγγύησης στην ικανοποίηση του Πρωτοκολλητή ασφάλεια εξόδων στο ποσό των €4.000 εντός 40 ημερών από σήμερα. Μέχρι την παροχή της πιο πάνω ασφάλειας ή την εκπνοή του χρόνου που έχει καθοριστεί η διαδικασία της πιο πάνω αίτησης αναστέλλεται. Σε περίπτωση που η διαταχθείσα ασφάλεια εξόδων στο ως άνω ποσό δεν κατατεθεί εντός του ορισθέντος χρόνου των 40 ημερών τότε η αίτηση ημερ. 25.2.2011 θα θεωρείται ως αυτομάτως εγκαταληφθείσα και απορριφθείσα. Οι καθ΄ ων η αίτηση (στην αίτηση ημερ. 25.2.2011) θα δικαιούνται τα έξοδα της αίτησης μέχρι τώρα όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των αιτητών-καθ΄ ων η αίτηση στην αίτηση ημερ. 25.2.
- (Υπ.) ................ Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο