Ανδρέας Παφίτης Υιός Μεταφορές ΛΤΔ ν. Α. Panagides Constracting Ltd κ.α., Αρ. Γεν. Αίτ.: 64/11, 10 Φεβρουαρίου 2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2012:A13 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Κατσικίδη, Ε.Δ. Αρ. Γεν. Αίτ.: 64/11 Μεταξύ: Ανδρέας Παφίτης & Υιός Μεταφορές ΛΤΔ από την Πάφο Αιτήτριας Και Α. Panagides Constracting Ltd από τη Λευκωσία Κώστα Ανδρονίκου από τη Λευκωσία Καθ΄ ων η Αίτηση ------------------------- Ημερομηνία: 10 Φεβρουαρίου 2012 Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια Εταιρεία: κα Ε. Πουλλά Για Καθ΄ ης η Αίτηση 1 Εταιρεία: κος Κορακίδης (για να ακούσει την απόφαση) για Χ"Αναστασίου, Αναστασιάδη και Ιωαννίδη ΔΕΠΕ Για Καθ΄ ου η Αίτηση 2: κος Λιότης (για να καούσει την απόφαση). Για κον Α. Γεωργιάδη για Χρήστο Και Τηλέμαχο Γεωργιάδη ΔΕΠΕ ΑΠΟΦΑΣΗ Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση καταχωρήθηκε από την Αιτήτρια Εταιρεία στις 10.2.2011και ορίστηκε για πρώτη εμφάνιση στις 30.3.
- Με την εν λόγω αίτηση η Αιτήτρια Εταιρεία ζητούσε θεραπείες ως οι παράγραφοι (Α), (Β), (Γ) και (Δ) του παρακλητικού της αίτησης. Μετά που η αίτηση αναβλήθηκε σε διάφορες ημερομηνίες, στις 28.9.2011 που ήταν ορισμένη για απόδειξη, εξεδόθη εκ συμφώνου διάταγμα ως η παράγραφος (Β) της αίτησης αφού κατόπιν παραχώρησης σχετικής αδείας οι θεραπείες υπό στοιχεία (Α) και (Γ) απεσύρθησαν και απερρίφθησαν. Πρόβλημα προέκυψε στο ζήτημα των εξόδων αφού δεν υπήρξε συμφωνία μεταξύ των διαδίκων, κάτι που είχε σαν επακόλουθο η αίτηση να οριστεί για αγορεύσεις τις 9.12.2011 και στη συνέχεια μετά που αγόρευσαν οι συνήγοροι το ζήτημα να αφεθεί να αποφασιστεί από το Δικαστήριο. Κρίνω πώς προτού παραθέσω την τελική απόφαση του Δικαστηρίου επί του ζητήματος που έχει προκύψει, ότι θα πρέπει να παραθέσω το ιστορικό της παρούσας αίτησης σε σχέση με τη διαδικασία που ακολουθήθηκε από την καταχώριση της μέχρι και την ημερομηνία που εξεδόθη το διάταγμα ως η παράγραφος (Β) της αίτησης. Στις 30.3.2011 μετά που η αίτηση επιδόθηκε στους Καθ΄ ων η Αίτηση 1 και 2 γι΄ αυτούς εμφανίστηκαν συνήγοροι τους και ζήτησαν χρόνο καταχώρησης ένστασης και όπως η αίτηση οριζόταν για οδηγίες, αίτημα στο οποίο δεν έφερε ένσταση η συνήγορος της Αιτήτριας Εταιρείας. Πρόσθετα η συνήγορος της Αιτήτριας Εταιρείας ζήτησε όπως τα έξοδα για τη συγκεκριμένη εμφάνιση παραμείνουν στην πορεία και το αποτέλεσμα της αίτησης. Αυτό είχε σαν επακόλουθο η αίτηση να οριστεί για οδηγίες στις 30.5.2011 και με πρόσθετες οδηγίες να καταχωρείτο ένσταση από πλευράς των Καθ΄ ων μέχρι και 4 καθαρές ημέρες προηγουμένως. Τα δε έξοδα εκ συμφώνου παρέμειναν στην πορεία. Στις 30.5.2011 λόγω της μη καταχώρησης ένστασης από τους Καθ΄ ων η Αίτηση ζητήθηκε να αναβληθεί ξανά η αίτηση για οδηγίες και επίσης να επεκταθεί ο χρόνος καταχώρησης ένστασης, αίτημα στο οποίο δεν έφερε ένσταση η συνήγορος της Αιτήτριας, ζητήθηκαν όμως τα έξοδα για τη συγκεκριμένη εμφάνιση να είναι για μεν τον Καθ΄ ου 2 στην πορεία και το αποτέλεσμα της αίτησης, για δε τον Καθ΄ ου η αίτηση 1 στην πορεία και το αποτέλεσμα της αίτησης, σε καμία όμως περίπτωση σε βάρος των Αιτητών. Επακόλουθο των σχετικών δηλώσεων και αιτημάτων ήταν η αίτηση να οριστεί ξανά για οδηγίες στις 23.6.2011 και περαιτέρω να επεκταθεί ο χρόνος καταχώρησης ένστασης και από τους δύο Καθ΄ ων η αίτηση μέχρι και 4 καθαρές ημέρες προηγουμένως, τα δε έξοδα να παραμείνουν στην πορεία και το αποτέλεσμα της αίτησης για τον Καθ΄ ου 2 για δε τον Καθ΄ ου η αίτηση 1 στην πορεία σε καμιά όμως περίπτωση σε βάρος των αιτητών. Στις 23.6.2011 δεν καταχωρήθηκαν ενστάσεις από τους Καθ΄ ων η αίτηση 1 και 2 για τους λόγους που ανέφεραν οι συνήγοροι τους και καταγράφονται στο σχετικό πρακτικό του Δικαστηρίου. Συγκεκριμένα σαν λόγο για την μη καταχώρηση της ένστασης προέβαλαν το ενδεχόμενο διευθέτησης της διαφοράς κάτι όμως που εξυπάκουε την εξασφάλιση της αποδοχής από τον προτεινόμενο στην αίτηση διαιτητή σε αντικατάσταση του Καθ' ου 2, κάτι που δεν είχε γίνει, πάντοτε κατά την δική τους θέση, μέχρι τότε. Για το λόγο αυτό ζητήθηκε από τους συνηγόρους των Καθ΄ ων η αίτηση 1 και 2 να αναβληθεί ξανά η αίτηση σε μια άλλη ημερομηνία έτσι ώστε να ελαμβάνετο η θέσης του κ. Βακανά ήτοι του προσώπου που σύμφωνα με την αίτηση ζητείται να αντικαταστήσει τον Καθ΄ ου η αίτηση
- Στο αίτημα των συνηγόρων των Καθ΄ ων η αίτηση έφερε ένσταση η συνήγορος της Αιτήτριας εταιρείας επικαλούμενη την περαιτέρω καθυστέρηση στη διαδικασία και γι αυτό ζήτησε η αίτηση να οριστεί για απόδειξη. Περαιτέρω προεβλήθη ισχυρισμός από το συνήγορο του Καθ΄ ου η αίτηση 2 ότι η καθυστέρηση στο να εξασφαλιστεί η συγκατάθεση ή μη του κ. Βακανά στο διορισμό του σαν διαιτητής στη θέση του Καθ΄ ου η αίτηση 2, οφειλόταν στη συνήγορο της αιτήτριας εταιρείας γεγονός που απέρριψε η κα Πουλλά επσημαίνοντας ότι η συγκατάθεση του κ. Βακανά ήταν δεδομένη από την πρώτη στιγμή καταχώρησης της αίτησης αφού αυτό είναι το πρόσωπο που αναφέρεται σε αυτήν. Το Δικαστήριο αφού άκουσε όλες τις πλευρές και επεσήμανε ότι οι όποιες διαβουλεύσεις είχαν γίνει μεταξύ των διαδίκων και των συνηγόρων τους εκτός των πλαισίων της ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασίας δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο εξέτασης από το Δικαστήριο και συνακόλουθα η αίτηση ορίστηκε για απόδειξη των αιτουμένων θεραπειών εκτός εάν καταχωρούντο ενστάσεις από τους Καθ΄ ων η αίτηση, στις 28.9.2011 και ώρα 8.45 π.μ. Ο χρόνος καταχώρησης ένστασης από πλευράς των Καθ΄ ων η αίτηση 1 και 2 επεκτάθηκε μέχρι και 4 καθαρές ημέρες προηγουμένως τα έξοδα δε της συγκεκριμένης ημερομηνίας επιδικάστηκαν σε βάρος των καθ΄ ων η αίτηση 1 και 2 και υπέρ της Αιτήτριας εταιρείας. Στις 28.9.2011 όλοι οι συνήγοροι ανέφεραν στο Δικαστήριο ότι είχε συμφωνηθεί να εκδοθεί διάταγμα ως η παράγραφος (Β) της αίτησης και ότι θα αποσύροντο οι θεραπείες υπό στοιχεία (Α) και (Γ). Συνακόλουθα έγιναν οι εξής δηλώσεις: Από πλευράς της συνηγόρου για τον Καθ΄ ου η Αίτηση 2 ότι θα εκδίδετο εκ συμφώνου διάταγμα ως η θεραπεία υπό στοιχείο (Β) της αίτησης και θα αποσύροντο οι θεραπείες (Α) και (Γ), όμως σε σχέση με το ζήτημα των εξόδων δεν γινόταν αποδεκτό να επιδικαστούν προς όφελος της αιτήτριας αλλά ζήτησε ημερομηνία να αγορεύσουν όλοι οι συνήγοροι με την τελική τους εισήγηση για το ζήτημα αυτό. Την ίδια θέση εξέφρασε και ο συνήγορος που εκπροσωπούσε την Καθ΄ ης η Αίτηση Εταιρεία 1 δηλώνοντας ότι αποδεχόταν την έκδοση διατάγματος ως η θεραπεία υπό στοιχείο (Β) της αίτησης, για το ζήτημα όμως των εξόδων και αυτός εισηγήθηκε να οριστεί η αίτηση σε μια άλλη ημερομηνία για να αγορεύσει επί του συγκεκριμένου ζητήματος. Η συνήγορος της Αιτήτριας μετά που ζήτησε άδεια να αποσυρθούν οι θεραπείες (Α) και (Γ) της αίτησης συμφώνησε να εκδοθεί διάταγμα ως η θεραπεία (Β) της αίτησης και ζήτησε χρόνο επίσης για να αγορεύσει για το ζήτημα των εξόδων. Επισημαίνεται δε ότι μέχρι και την 28.9.2011 η Καθ΄ ης η αίτηση αρ. 1 δεν καταχώρησε ένσταση, ο δε Καθ΄ ου η αίτηση αρ. 2 αντί ένστασης καταχώρησε ένορκη δήλωση στις 21.9.
- Ενόψει των δηλώσεων από όλους τους συνηγόρους η αίτηση ορίστηκε για να αγορεύσουν όλες οι πλευρές για το ζήτημα των εξόδων στις 9.12.
- Στις 9.12.2011 η συνήγορος των Αιτητών ετοίμασε γραπτή αγόρευση, αντίγραφο της οποίας παρέδωσε στο Δικαστήριο και στους συνηγόρους των Καθ΄ ων η αίτηση η οποία σημειώθηκε σαν Έγγραφο Γ.Α.1 και κατόπιν δηλώσεων από όλους τους συνηγόρους και αφού την ανέγνωσαν, κατέστη ως αναγνωσθείσα ενώπιον του Δικαστηρίου. Επίσης γραπτή αγόρευση κατέθεσε η συνήγορος που εκπροσωπούσε τους Καθ΄ ων η αίτηση 1 της οποίας αντίγραφο έδωσε επίσης στους συνηγόρους της Αιτήτριας και του Καθ΄ ου η αίτηση
- Η εν λόγω γραπτή αγόρευση σημειώθηκε σαν Έγγραφο Γ.Α.2 και κατόπιν δηλώσεων από όλους τους συνηγόρους, αφού την ανέγνωσαν, κατέστη ως αναγνωσθείσα ενώπιον του Δικαστηρίου. Ο συνήγορος για τον Καθ΄ ου η αίτηση 2 ανέπτυξε προφορικά την επιχειρηματολογία του σε σχέση με το ζήτημα που είχε προκύψει αναφορικά με τα έξοδα. Το τι αναφέρουν στις γραπτές τους αγορεύσεις οι συνήγοροι της Αιτήτριας και του Καθ΄ ου η Αίτηση 1, Έγγραφα Γ.Α.1 και Γ.Α. 2, αντίστοιχα έχουν ληφθεί υπόψη στο σύνολο τους, είναι καταγεγραμμένα και δεν κρίνω σκόπιμο να τα επαναλάβω αυτολεξεί για τους σκοπούς της παρούσας. Επίσης τα όσα ανέφερε ενώπιον του Δικαστηρίου ο συνήγορος του Καθ΄ ου η Αίτηση 2 είναι καταγεγραμμένα στα πρακτικά του Δικαστηρίου, έχουν ληφθεί υπόψη στο σύνολο τους και επίσης δεν κρίνω σκόπιμο να τα επαναλάβω αυτολεξεί για τους σκοπούς της παρούσας. Στην αγόρευση της η συνήγορος της Αιτήτριας Εταιρείας εισηγείται ότι τα έξοδα της αίτησης πρέπει να επιδικαστούν προς όφελος αυτής. Προς τούτο παρέπεμψε το Δικαστήριο σε αριθμό αποφάσεων που εξεδόθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο, που κατά την άποψη της υποστηρίζουν και δικαιολογούν τη θέση της. Προς περαιτέρω επίρρωση της θέσης της πέραν της νομολογίας που επικαλέστηκε κάνει ευρεία αναφορά στους ισχυρισμούς που προβάλλονται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση και σε διάφορα γεγονότα που εκτίθενται σε αυτήν για να αποδείξει ότι υπαίτιος στην καθυστέρηση για την προώθηση της διαδικασίας διαιτησίας ήταν ο Καθ΄ ου αρ. 2 με επακόλουθο να είναι και αποκλειστικά υπαίτιος για την αναγκαιότητα καταχώρησης της παρούσας αίτησης. Οι συνήγοροι της Καθ΄ ης η Αίτηση 1 επικαλούμενοι γεγονότα και ισχυρισμούς που δεν έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου ούτε μέσα σε πλαίσια ακροαματικής διαδικασίας αλλά ούτε και υπό τύπο ενόρκου δηλώσεως ή ένστασης αφού δεν καταχωρήθηκε τέτοια από πλευράς τους, εισηγούνται ότι τα έξοδα θα πρέπει να επιδικαστούν εις βάρος της Αιτήτριας Εταιρείας καθότι οι ίδιοι σε καμία περίπτωση δεν υπήρξαν υπαίτιοι καθυστέρησης στη διαδικασία της διαιτησίας ή στην καταχώρηση και περαιτέρω πορεία της παρούσας αίτησης. Τούτο διότι, με βάση τα γεγονότα που επικαλούνται οι ίδιοι οι συνήγοροι, χωρίς αυτά να υποστηρίζονται με σχετική μαρτυρία, είχαν αποδεχθεί άμεσα το διορισμό του Καθ΄ ου η Αίτηση 2 σαν διαιτητή και περαιτέρω συγκατατέθηκαν άμεσα στο διορισμό νέου διαιτητή, ήτοι του κατονομαζόμενου στην αίτηση κ. Γιάννη Βακανά, μόλις αυτός αποδέχθηκε το διορισμό του, κάτι που αναφέρουν σε επιστολή τους που απέστειλαν προς την Αιτήτρια ημερ. 12.9.
- Συνακόλουθα είναι η εισήγηση τους ότι τα έξοδα της παρούσας αίτησης θα πρέπει να επιδικαστούν υπέρ τους ή σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να επιδικαστούν εναντίον τους. Όσον αφορά τις θέσεις και επιχειρηματολογία του συνηγόρου του Καθ΄ ου η Αίτηση 2 και αυτές κινούνται στο ίδιο πλαίσιο με τις θέσεις του συνηγόρου της Καθ΄ ης η Αίτηση Εταιρείας 1 αναφορικά με την συμπεριφορά της Αιτήτριας Εταιρείας και η οποία συμπεριφορά σύμφωνα με την εισήγηση του, ήταν τέτοια που προκάλεσε την παρατηρηθείσα καθυστέρηση για την έκδοση του διατάγματος απομάκρυνσης του Καθ΄ ου η Αίτηση 2 από διαιτητή και διορισμό σε αντικατάσταση αυτού, του κ. Γιάννη Βακανά. Περαιτέρω επικαλέστηκε και αυτός αριθμό συγγραμμάτων και νομολογίας για το ζήτημα που αφορά την επιδίκαση εξόδων, που στην προκειμένη περίπτωση εισηγείται ότι δικαιολογούν και συνηγορούν στο να μην επιδικαστούν έξοδα υπέρ της Αιτήτριας Εταιρείας και σε βάρος του Καθ΄ ου η Αίτηση
- Ιδιαίτερη αναφορά ο κ. Γεωργιάδης έκανε στο ζήτημα της συμπεριφοράς ενός διαιτητή και στο κατά πόσο και υπό ποιες προϋποθέσεις επιδικάζονται εις βάρος του έξοδα. Προς τούτο παρέπεμψε το Δικαστήριο στο σύγγραμμα Halsbury´s Laws of England, 4η Έκδοση, Τόμος 2, παράγρ. 691, με τον τίτλο «Procedure», στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Τράπεζα Κύπρου Λτδ ν. Dynacon Limited
(1998)1 Α.Α.Δ. σελ. 1978 και επίσης στην απόφαση στην υπόθεση Lendon v. Keen and Another
(1916)1K.B. σελ. 994. Πρεσβεύουσα αρχή αναφορικά με το ζήτημα της επιδίκασης εξόδων όπως αυτή έχει καθιερωθεί από τη νομολογία είναι ότι αυτό εναπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου η οποία θα πρέπει να ασκείται δικαστικά. Βασικός δε παράγοντας που διέπει την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου είναι το αποτέλεσμα της δίκης. Βλέπε υποθέσεις Όμηρος Σάββα Χαψή και άλλοι v. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας
(1997)1Γ Α.Α.Δ. σελ. 1403, Ελλάδα Διονυσίου Κυπριανού v. Κώστα Νικόλα Πιλλακούρη,
(2000)1Γ Α.Α.Δ. σελ. 1873 και Νίτσα Θρασυβούλου v. ARTO ESTATES LIMITED
(1993)1 A.A.Δ. σελ.
- Η απόφαση δε του Δικαστή Πική στην υπόθεση Θρασυβούλου v. ARTO (ανωτέρω) είναι ιδιαίτερα διαφωτιστική και αποτελεί σημείο αναφοράς σε όλες σχεδόν τις μετέπειτα αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Όπως λοιπόν αναφέρεται στη σελίδα 15 της εν λόγω απόφασης: «Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου ασκείται δικαστικά μόνο εφόσον εκπηγάζει από τη στάθμιση των σχετικών γεγονότων, των εσωγενών παραγόντων, αποκλειομένου κάθε εξωγενή παράγοντα. Είναι θεμελιωμένο ότι ο βασικός παράγοντας που διέπει την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου ως προς τα έξοδα, είναι το αποτέλεσμα της δίκης. Θεωρείται ασύννομο ο δικαιωθείς διάδικος να επωμίζεται τα έξοδα της υπεράσπισης των δικαιωμάτων του και εύλογο να τα επωμίζεται ο αποτυχών διάδικος, η αδικαιολόγητη προσφυγή του οποίου στο Δικαστήριο (όπως τεκμηριώνεται από το αποτέλεσμα) αποτέλεσε τη γενεσιουργό αιτία των εξόδων. Κλασσικό παράδειγμα εξαίρεσης από τον κανόνα αποτελεί η περίπτωση επιτυχόντα διαδίκου ο οποίος συμβάλλει με το χειρισμό της υπόθεσης του στην αύξηση των εξόδων της δίκης· σ' εκείνη την περίπτωση δικαιολογείται ο μετριασμός της εφαρμογής του κανόνα (τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα) και η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, ώστε να αντανακλάται η συμβολή του επιτυχόντα διαδίκου στη διόγκωση των εξόδων. Δεν είναι όμως παραδεκτή η αποστέρηση των εξόδων του επιτυχόντα διαδίκου χωρίς αποχρώντα λόγο. Όπως τονίστηκε στη Georghios Ε. Glykys v. Ioannis Stylianou Ioannides (1959 - 60) 24 C.L.R. 220, η επίδειξη καλής προαίρεσης (kindness) από το δικαστήριο προς τον αποτυχόντα διάδικο προς μετριασμό αισθημάτων πικρίας του αποτυχόντα διαδίκου, δε συνιστά δικαστική άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου» Σχετική επίσης για το ζήτημα που εξετάζεται στην παρούσα κρίνω ότι είναι και η υπόθεση Κυπριανού v. Πιλλακούρη (ανωτέρω) στην οποία ο Δικαστής Καλλής στις σελίδες 1883, 1884 και 1885 αφού παραθέτει τις αρχές της νομολογίας όπως καθιερώθηκαν σε παλαιότερες αποφάσεις αναφέρει και τα εξής: «Στην παρούσα υπόθεση ο εφεσίβλητος διεκδίκησε ποσό της τάξεως των £6.000 ως ειδικές αποζημιώσεις. Απέσυρε αυτό το κονδύλι της αξίωσης στο στάδιο των τελικών αγορεύσεων. Για να αντικρούσει αυτό το μέρος της αξίωσης η εφεσείουσα κάλεσε ειδικό εκτιμητή του οποίου η μαρτυρία καλύπτει δύο σελίδες από τα πρακτικά. Με βάση τη μαρτυρία του το πρωτόδικο δικαστήριο διαπίστωσε ότι η αξία του επίδικου μέρους ήταν της τάξεως των £
- Πρόσθετα η εφεσείουσα έχει επωμισθεί, έναντι του δικηγόρου της, τα έξοδα υπεράσπισης της σε σχέση με αξίωση εναντίον της η οποία ήταν της τάξεως των £6.
- Η διογκωμένη απαίτηση του εφεσίβλητου, η οποία στο τέλος αποσύρθηκε, και οι συνέπειες από τη διόγκωση, όπως τις έχουμε προδιαγράψει πιο πάνω, αποτελούσαν καλό λόγο για να στερηθεί από τον εφεσίβλητο μέρος των εξόδων της δίκης. Υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης θεωρούμε δίκαιο όπως επιδικασθεί στον εφεσίβλητο το 1/2 των εξόδων της πρωτόδικης διαδικασίας επί της κλίμακας £25-250.» Έχοντας λοιπόν υπόψη τις πιο πάνω αρχές κρίνω ότι δύο είναι οι καθοριστικοί παράγοντες που θα πρέπει να εξεταστούν για να αποφασιστεί το ζήτημα το οποίο έχει προκύψει: · Ο πρώτος και βασικός παράγοντας είναι βεβαίως το αποτέλεσμα της αίτησης και στο κατά πόσο έχει η Αιτήτρια εταιρεία επιτύχει στις θεραπείες που αξίωνε, και · ο δεύτερος παράγοντας στο κατά πόσο η Αιτήτρια, εφόσον έχει επιτύχει στην έκδοση διατάγματος ως η παράγραφος (Β) της αίτησης, με τη συμπεριφορά της έχει συμβάλει στην πρόκληση περιττών ή στη διόγκωση των εξόδων. Όπως παρατίθεται πιο πάνω στο ιστορικό και την πορεία της αίτησης μέχρι την έκδοση του διατάγματος, οι δοθείσες αναβολές οφείλοντο: · Στις 30.3.2011 λόγω μη επίδοσης στον Καθ΄ ου αρ. 2 και λόγω μη καταχώρισης ένστασης από πλευράς του Καθ΄ ου αρ.
- · Στις 30.5.2011 επίσης η αίτηση αναβλήθηκε λόγω μη καταχώρησης ένστασης από πλευράς των Καθ΄ ων η αίτηση. · Στις 23.6.2011 επίσης λόγω μη καταχώρισης ένστασης από πλευράς των Καθ΄ ων η αίτηση. · Στις δε 28.9.2011 ενόψει του ζητήματος που είχε προκύψει, για να ετοιμαστούν όλες οι πλευρές για να αγορεύσουν για το ζήτημα των εξόδων. Θα πρέπει επίσης να επισημάνω ότι δυνάμει των όσων αναφέρονται στην υπόθεση Τράπεζα Κύπρου Λτδ v. Dynacon Limited
(1998)1 A.A.Δ. σελ. 1978, για διαδικασία που ακολουθείται σε αιτήσεις ως η παρούσα και εφόσον δεν έχει εκδοθεί Διαδικαστικός Κανονισμός ρυθμιστικός των διαβημάτων που μπορεί να ληφθούν, το άρθρο 30 της σχετικής νομοθεσίας καθιστά εφαρμοστέους, τηρουμένων των αναλογιών, τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Αιτήσεις δε παρόμοιας φύσης ως η παρούσα διέπονται από τη Δ.48 και το διαδικαστικό μέσο το οποίο προβλέπουν οι Θεσμοί για την υποβολή υπεράσπισης επηρεαζομένου προσώπου, όπως ορίζεται από τη Δ.48 Θ.4, είναι η ένσταση (Βλέπε σελίδες 1982-1983 της απόφασης του Δικαστή Πική στην εν λόγω υπόθεση, την οποία και ό ίδιος ο συνήγορος του Καθ' ου η αίτηση 2 επικαλέστηκε και παρέπεμψε το Δικαστήριο). Συνακόλουθα κρίνω ότι η καταχωρηθείσα ένορκος δήλωση του Καθ΄ ου η αίτηση 2 στις 21.9.2011 δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι συνιστά ορθό δικονομικό διάβημα που να την καθιστά ένσταση. Επίσης η παραπομπή του συνηγόρου του Καθ΄ ου η αίτηση 2 στο σύγγραμμα Halsbury´s Laws of England, 4η έκδοση, τόμος 2, στην παράγραφο 691, αλλά και στην υπόθεση Lendon v. Keen and Another, δεν μπορεί να ενισχύσει την εισήγηση του διότι και στις δύο αναφορές τα όσα εξετάστηκαν ήταν σε διαδικασία όχι παρόμοιας φύσης με την παρούσα. Τα όσα εξετάστηκαν και αποφασίστηκαν στις εν λόγω αναφορές αφορούν διαδικασία που ακολουθείται για την παραπομπή σε ή παραμερισμό καθορισθείσας αμοιβής από διαιτητή από το Δικαστήριο και όχι ακύρωση διορισμού διαιτητή. Συναφώς η επιχειρηματολογία του ευπαίδευτου συνηγόρου του Καθ΄ ου η αίτηση 2 ακόμη και αν τα όσα υποστήριξε γινόντουσαν αποδεκτά σε σχέση με τα γεγονότα που επικαλέστηκε, δεν μπορεί να ενισχύσει την εισήγηση του όσον αφορά τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας. Ακόμη όπως και στο στάδιο των αγορεύσεων το Δικαστήριο επεσήμανε στους συνηγόρους, η αναφορά σε γεγονότα που δεν απετέλεσαν ευρήματα του Δικαστηρίου μετά από αξιολόγηση μαρτυρίας και δεν προκύπτουν μέσα από τους εσωγενείς παράγοντες της διαδικασίας δεν ήταν δυνατό και δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο. Τούτο διότι δεν έλαβε χώρα ακροαματική διαδικασία και συνακόλουθα η κρίση του Δικαστηρίου μόνο επί των όσων προκύπτουν από τα πρακτικά κατά τις ενώπιον του εμφανίσεις των μερών μπορούν να ληφθούν υπόψη. Από το περιεχόμενο δε των εν λόγω πρακτικών κρίνω ότι δεν υπήρξε από πλευράς της Αιτήτριας υπαίτια καθυστέρηση ή διόγκωση των εξόδων. Αντιθέτως οι πλείστες των αναβολών οφείλοντο αποκλειστικά σε αιτήματα των Καθ΄ ων η αίτηση προς καταχώριση ενστάσεων που στο τέλος μάλιστα, όχι μόνο δεν καταχώρησαν αλλά πρόσθετα αποδέχθηκαν την έκδοση διατάγματος ως η αίτηση παράγραφος (Β). Έχοντας λοιπόν υπόψη όλα τα πιο πάνω κρίνω ότι εφόσον η Αιτήτρια εταιρεία έχει επιτύχει στην έκδοση διατάγματος και δη εκ συμφώνου σε μια από τις τρείς αιτούμενες δια της αιτήσεως της θεραπείες, η διακριτική μου ευχέρεια πρέπει να ασκηθεί προς όφελος της και να επιδικαστούν τα έξοδα της αίτησης προς όφελος της και εις βάρος των Καθ΄ ων η αίτηση 1 και 2. Mε έχει προβληματίσει περαιτέρω κατά πόσο με δεδομένη την επιτυχή έκβαση της αίτησης μόνο σε μία από τις αιτούμενες θεραπείες, θα πρέπει να επιδικαστεί μέρος των εξόδων και όχι ολόκληρο το ποσό. Κρίνω ότι με βάση τα όσα προκύπτουν από το ιστορικό που παρατίθεται ανωτέρω σε σχέση με τις ενώπιον του Δικαστηρίου εμφανίσεις και διαδικασία, η προσθήκη ακόμη δύο θεραπειών, ήτοι των θεραπειών υπό στοιχεία (Α) και (Γ) στην αίτηση, δεν έχει προκαλέσει την δημιουργία περιττών η πρόσθετων η την διόγκωση των εξόδων και συνακόλουθα δεν θα πρέπει η απόσυρση τους να επενεργήσει για την μείωση των εξόδων της Αιτήτριας (Βλέπε Κυπριανού v. Πιλλακούρη, ανωτέρω). Συνακόλουθα εκδίδεται διάταγμα με το οποίο τα έξοδα της παρούσας αίτησης επιδικάζονται προς όφελος της Αιτήτριας εταιρείας και εις βάρος των Καθ΄ ων η αίτηση 1 και 2, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Αυτά δε θα καταβληθούν εξ ημισείας από ένα έκαστον των Καθ' ων η αίτηση. Επειδή δε τα έξοδα των εμφανίσεων στις 28.9.2011 και 9.12.2011 είχαν επιφυλαχθεί από το Δικαστήριο, αυτά καθορίζονται όπως και τα σημερινά, στην πορεία και το αποτέλεσμα της αίτησης, ήτοι υπέρ της Αιτήτριας . (Υπ.) ............. Τ. Κατσικίδης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο