ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ ΠΑΦΟΥ ΛΤΔ ν. ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΕΡΙΚΕΝΤΗ κ.α., Γενική Αιτ. 224/11, 6/3/12 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2012:A26 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Μαυρονικόλα, Α.Ε.Δ. Γενική Αιτ. 224/11 Μεταξύ: ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ ΠΑΦΟΥ ΛΤΔ, από την Πάφο Αιτητών και
- ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΕΡΙΚΕΝΤΗ, από την Πάφο
- ΚΥΡΙΑΚΟΥΣ ΠΕΝΤΑΛΙΩΤΟΥ, από την Τίμη Καθ' ων η αίτηση ----------------------------- Αίτηση ημερ. 15.6.11 Ημερομηνία: 6/3/12 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια - Καθ' ης η αίτηση 2: κ. Ε. Κορακίδης Για τους Καθ' ων η Αίτηση - Αιτητές: κα Κ. Χ"Χαραλάμπους Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την αίτηση της η καθ' ης η αίτηση 2 στην γενική αίτηση με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό ζητά την έκδοση διατάγματος για παραμερισμό της απόφασης του Δικαστηρίου ημερ. 7.6.2011 που εκδόθηκε εναντίον της στην πιο πάνω αίτηση. Η αίτηση της βασίζεται στους Διαδικαστικούς Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.17 θ.10, Δ.33 θ.5 και Δ.48 θ1-
- Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται αναφέρονται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση της ημερ. 15.6.11 όπου αναφέρει πως μετά την επίδοση της έδωσε οδηγίες στους δικηγόρους Επαμεινώνδας Κορακίδης Δ.Ε.Π.Ε. να εμφανιστούν εκ μέρους της και να φέρουν ένσταση. Όπως την πληροφόρησε ο δικηγόρος Επαμεινώνδας Κορακίδης αυτός κατά την 7.6.2011 παρουσιάστηκε αρχικά σε δικαστική αίθουσα όπου θα εκδικαζόταν η πιο πάνω υπόθεση αλλά επειδή η δικηγόρος των αιτητών δεν ήταν παρούσα πήγε σε άλλες δικαστικές αίθουσες για να διεκπεραιώσει άλλες υποθέσεις του και όταν επέστρεψε η υπόθεση είχε ήδη εκδικαστεί με την έκδοση απόφασης εναντίον της. Αναφέρει πως καμιά διαιτητική διαδικασία δεν προηγήθηκε σε σχέση με την πιο πάνω υπόθεση. Μετά από ειδοποίηση παρευρέθηκε στα γραφεία των αιτητών όπου εκεί καμιά διαιτητική διαδικασία δεν έγινε. Ούτε και εκδόθηκε απόφαση σε διαιτητική διαδικασία. Ούτε και μπορούσε ο οποιοσδήποτε διαιτητής να εκδώσει οποιοδήποτε διάταγμα. Όπως την πληροφορούν οι δικηγόροι της έχει καλή υπεράσπιση στην γενική αίτηση και θα πρέπει να της δοθεί η δυνατότητα να υπερασπιστεί. Πιστεύει δε ότι ο λόγος της μη εμφάνισης της είναι τέτοιος ώστε να δικαιολογείται ο παραμερισμός της εκδοθείσης απόφασης. Οι καθ' ων η αίτηση - αιτητές στις 18.10.2011 καταχώρισαν ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης τους στην αίτηση. Οι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι:
- Η αίτηση είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη και αστήρικτη.
- Δεν αποκαλύπτεται με την αίτηση και/ή δεν υπάρχει βάση και/ή καλή βάση Υπεράσπισης και/ή ένστασης και/ή εύλογη Υπεράσπιση και/ή βάσιμος λόγος Ένστασης και/ή εκ πρώτης όψεως Υπεράσπιση και/ή οι προβαλλόμενοι ισχυρισμοί αποτελούν γενική άρνηση.
- Με την αίτηση προκαλείται και/ή θα προκληθεί περαιτέρω και/ή μεγαλύτερη ζημία και/ή αδικία στους Καθ' ων η Αίτηση - Αιτητές με την καθυστέρηση πληρωμής του ποσού της διαιτητικής απόφασης που σκοπό έχει να παραβλάψει τα συμφέροντα των Καθ' ων η Αίτηση - Αιτητών και θα ήταν άδικο και ανεπιεικές το Σεβαστό Δικαστήριο να εκδώσει Διάταγμα που να απορρίπτει και/ή παραμερίζει και/ή ακυρώνει την απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 7/6/2011 και/ή να εκδώσει οποιαδήποτε άλλη Διαταγή και/ή θεραπεία.
- Δεν αποκαλύπτεται κανένας λόγος με την ένορκη δήλωση της Αιτήτριας - Καθ' ης η αίτηση Νο.2 γιατί να παραμεριστεί η απόφαση ημερ. 7/6/
- Η αίτηση αποτελεί κατάχρηση των της διαδικασίας του Δικαστηρίου και της Συνταγματικής επιταγής για γρήγορη απονομή της δικαιοσύνης και έγκαιρη διάγνωση των δικαιωμάτων των Καθ' ων η Αίτηση - Αιτητών, αφού η Αιτήτρια - Καθ' ης η Αίτηση Νο.2 θα έπρεπε να καταχωρίσει Έφεση εντός 21 ημερών από της γνωστοποιήσεως της διαιτητικής απόφασης και παρέλειψε να το πράξει και έτσι η απόφαση κατέστη τελική. Οι ισχυριζόμενοι στην αίτηση και στην συνοδεύουσα αυτήν ένορκη δήλωση λόγοι δεν δικαιολογούν τον παραμερισμό της διαιτητικής απόφασης. Η ένσταση υποστηρίζεται από γεγονότα που εκτίθενται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση του Χρίστου Παπαβασιλείου, υπαλλήλου των καθ' ων η αίτηση - αιτητών ο οποίος δηλώνει πως γνωρίζει πλήρως όλα τα γεγονότα της υπόθεσης και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκη δήλωση. Αναφέρει ότι περί την 21.6.2010 εκδόθηκε διαιτητική απόφαση εναντίον τόσο του καθ' ου η αίτηση 1 όσο και εναντίον της καθ' ης η αίτηση 2, αιτήτριας στην παρούσα αίτηση. Η εν λόγω διαιτητική απόφαση γνωστοποιήθηκε προς την αιτήτρια κατά ή περί τις 19.10.2010 και αυτή υπέγραψε τον τύπο αρ. 46 (Τεκμ. 1) όπου αναγράφεται πως η υπόθεση εκδικάστηκε στην παρουσία της και εκδόθηκε η σχετική απόφαση και εάν έχει οποιαδήποτε ένσταση κατά της απόφασης είχε δικαίωμα έφεσης εντός 21 ημερών από της γνωστοποιήσεως της πράγμα που δεν έπραξε με αποτέλεσμα η διαιτητική απόφαση να καταστεί τελική. Περί την 14.4.2011 καταχωρίστηκε η γενική αίτηση για εγγραφή και εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης ημερ. 21.6.2010 και επιδόθηκε στην καθ' ης η αίτηση 2 - αιτήτρια στις 13.5.
- Στις 7.6.2011 ημερομηνία κατά την οποία ήταν ορισμένη για πρώτη εμφάνιση η αίτηση η Κατερίνα Χ"Χαραλάμπους δικηγόρος των αιτητών - καθ' ων η αίτηση παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο όπου η καθ' ης αίτηση 2 - αιτήτρια φωνάχθηκε από τον κλητήρα και αφού δεν παρουσιάστηκε η ίδια ούτε και οποιοσδήποτε δικηγόρος για να την εκπροσωπήσει εκδόθηκε διάταγμα εγγραφής της διαιτητικής απόφασης σύμφωνα με το νόμο. Η παρούσα αίτηση επιδόθηκε στην δικηγόρο των καθ' ων η αίτηση - αιτητών στην οποία δεν αποκαλύπτεται καμιά υπεράσπιση ή ένσταση και η καθ' ης η αίτηση 2 - αιτήτρια θα έπρεπε να καταχωρίσει έφεση κατά της διαιτητικής απόφασης εντός 21 ημερών από της γνωστοποιήσεως της σ' αυτή σύμφωνα με τον Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου, πράγμα το οποίο παρέλειψε να πράξει και ως εκ τούτου η απόφαση κατέστη τελική και οι ισχυριζόμενοι στην αίτηση λόγοι δεν δικαιολογούν τον παραμερισμό και/ή ακύρωση της διαιτητικής απόφασης ημερ. 7.6.
- Υποστηρίζεται πως προκαλείται ζημιά και αδικία στους καθ' ων η αίτηση - αιτητές με την καθυστέρηση πληρωμής του ποσού της απαίτησης και θα ήταν άδικο να εκδοθεί διάταγμα που να παραμερίζει ή ακυρώνει την απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 7.6.
- Οι δικηγόροι των διαδίκων δεν αντεξέτασαν τους ενόρκως δηλούντες. Περιορίστηκαν σε αγορεύσεις υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Έχω εξετάσει τις θέσεις των δύο πλευρών όπως έχουν στις γραπτές αγορεύσεις των δικηγόρων των διαδίκων. Η αίτηση της καθ' ης η αίτηση 2 - αιτήτριας στηρίζεται μεταξύ άλλων και στην Δ.48, θ.1-
- Η Δ.48, θ.11 παρέχει εξουσία στο Δικαστήριο για να εξετάσει κατά πόσο το διάταγμα ημερ. 7.6.2011 με το οποίο διατάχθηκε η εγγραφή της απόφασης ημερ. 21.6.10 θα πρέπει να παραμεριστεί ή όχι. Έμμεσα ο θ.11 της Δ.48 ενσωματώνει τα κριτήρια που διέπουν τον παραμερισμό αποφάσεων που εκδίδονται στην απουσία διαδίκου σε αγωγή, όπως προβλέπεται στη Δ.17, θ.10 και όπως έχουν ερμηνευθεί σε αριθμό αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Ηλία ν. Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αγίας Νάπας
(2009)1 ΑΑΔ 365). Είναι γνωστές οι αρχές στις οποίες βασίζεται ένα Δικαστήριο όταν έχει ενώπιον του μια αίτηση για παραμερισμό απόφασης δικής του. Η γενική αρχή είναι ότι για να επιτύχει τον παραμερισμό μιας απόφασης ο αιτητής θα πρέπει να πείσει με στοιχεία ότι έχει μια εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση στην απαίτηση που προβάλλεται εναντίον του και επίσης ότι η καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης για παραμερισμό, ήταν, υπό τις περιστάσεις δικαιολογημένη. Συνεπώς, στην προκειμένη περίπτωση, το ερώτημα είναι κατά πόσο η καθ' ης η αίτηση 2 - αιτήτρια πέτυχε να δείξει εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη υπεράσπιση ή έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου τέτοια στοιχεία που θα είναι δίκαιο να της επιτραπεί να προβάλει την υπεράσπιση της. Εξέτασα όλα τα ενώπιον μου στοιχεία και δεν έχω πειστεί ότι καμιά διαιτητική διαδικασία δεν έγινε, ούτε πως δεν εκδόθηκε απόφαση σε διαιτητική διαδικασία. Όπως προκύπτει από τα ενώπιον μου στοιχεία, η καθ' ης η αίτηση 2 - αιτήτρια ήταν παρούσα κατά την έκδοση της διαιτητικής απόφασης σε διαιτητική διαδικασία με βάση τον Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο του 1985 (Ν.22/85ως έχει τροποποιηθεί) στις 21.6.2010, οπότε εκδόθηκε διαιτητική απόφαση εναντίον της για το ποσό των €129.003,73 πλέον τόκους προς 12.25% ετησίως από 18.2.2010 επί του εκάστοτε υπολοίπου μέχρι τελείας εξοφλήσεως και εκποίηση της υποθήκης με αριθμό Υ2933/03 πλέον €73.00 έξοδα διαιτητικής απόφασης. Κατά την έκδοση της διαιτητικής απόφασης η καθ' ης η αίτηση 2 - αιτήτρια ήταν παρούσα, βλ. Τεκμήριο 1 στην αίτηση για εγγραφή και εκτέλεση διαιτητικής απόφασης ημερ. 14.4.2011. Στις 14.4.2011 καταχωρίστηκε η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Γενική Αίτηση για εγγραφή και εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης ημερ. 21.6.10. Στις 7.6.2011 ημερομηνία κατά την οποία ήταν ορισμένη η αίτηση για πρώτη φορά η καθ' ης η αίτηση - αιτήτρια δεν εμφανίστηκε στο Δικαστήριο, ενώ της είχε επιδοθεί η αίτηση, έτσι η διαιτητική απόφαση ημερ. 21.6.10 ενεγράφη για σκοπούς εκτέλεσης της στη βάση του άρθρου 52 του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου, Ν.22/85, όπως τροποποιήθηκε. Στην προκειμένη περίπτωση δεν εφαρμόζεται το άρθρο 21 του Περί Διαιτησίας Νόμου, Κεφ. 4. Το άρθρο αυτό αφορά διαιτησίες βάσει συνυποσχετικού και όχι διαιτησίες που καθορίζονται βάσει Νόμου. Εδώ εφαρμογής τυγχάνει το άρθρο 52 του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου 22/85, όπως τροποποιήθηκε. Το άρθρο 52
(2)του εν λόγω Νόμου προβλέπει για παραπομπή σε διαιτησία των διαφορών που ανακύπτουν στη βάση του άρθρου 52
(1)μεταξύ Συνεργατικής και ανάμεσα σ' άλλους οφειλέτες ή των εγγυητών τους. Στη κατηγορία αυτή εμπίπτει και η διαφορά μεταξύ της καθ' ης η αίτηση 2 - αιτήτριας και των αιτητών - καθ' ων η αίτηση. Το άρθρο 52
(4)και
(5), καθορίζει τη διαδικασία που ακολουθεί της εκδόσεως της διαιτητικής απόφασης, καθώς επίσης και τα δικαιώματα των εμπλεκομένων μερών. Συγκεκριμένα προβλέπει τα εξής: «52
(4)Οιοσδήποτε θεωρεί τον εαυτόν του ηδικημένον από την απόφασιν οιουδήποτε διαιτητού ή διαιτητών δύναται να υποβάλη έφεσιν εις το Δικαστήριον εντός είκοσι και μιας ημερών από της ημερομηνίας της προς αυτόν γνωστοποιήσεως της αποφάσεως.
(5)Αν οποιαδήποτε απόφαση του διαιτητή ή των διαιτητών, με βάση το εδάφιο
(2), δεν έχει εφεσιβληθεί στο δικαστήριο, σύμφωνα με το εδάφιο
(4), ή αν η έφεση κατ' αυτής εγκαταλειφθεί ή αποσυρθεί, η διαιτητική απόφαση είναι τελική και εκτελείται κατά τον ίδιο τρόπο ως αν να ήταν απόφαση πολιτικού δικαστηρίου». Στην Αίτηση 110/95 της Σωτηρούλας Κωνσταντινίδου
(1995)1 Α.Α.Δ. 827, 831αναφέρονται σχετικά τα ακόλουθα: «Αντικείμενο της αίτησης είναι το διάταγμα που εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο για την καταχώριση και εγγραφή της απόφασης του Διαιτητή. Δεν έχει εξηγηθεί όμως ποια είναι η σύνδεση της δικαστικής απόφασης, η οποία αφορούσε μόνο στην καταχώριση και εγγραφή της απόφασης του Διαιτητή και συνακόλουθα της παροχής άδειας για εκτέλεση, με το πιο πάνω ζήτημα ουσίας που εγείρεται. Δεν είναι αντικείμενο αυτής της διαδικασίας η απόφαση του Διαιτητή και, εν πάση περιπτώσει, επισημαίνω πως το άρθρο 52
(4)του Ν.22/85 παρέχει σε όποιον θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από την απόφαση του Διαιτητή δικαίωμα έφεσης στο Επαρχιακό Δικαστήριο που πρέπει να ασκείται μέσα στην προθεσμία που τάσσει. Δεν έχει ασκηθεί έφεση εναντίον της απόφασης του Διαιτητή, η απόφαση αυτή κατέστη τελεσίδικη και δεν έχει εξηγηθεί πώς θα μπορούσε να εκδηλωθεί τώρα, στο πλαίσιο αυτής της διαδικασίας που, επαναλαμβάνω, αναφέρεται μόνο στην απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου που ακολούθησε, τέτοιο παράπονο». Όπως προκύπτει από τη διαιτητική απόφαση ημερ. 21.6.10 (Τεκμ. 1 στην κυρίως αίτηση) η καθ' ης η αίτηση - αιτήτρια ήταν παρούσα κατά την έκδοση της διαιτητικής απόφασης η οποία και της γνωστοποιήθηκε γραπτώς στις 19.10.10. Δεν άσκησε έφεση εντός της ταχθείσας προθεσμίας των 21 ημερών και με την παράλειψη της αυτή, εγκατέλειψε το δικαίωμα να ζητήσει αναθεώρηση της διαιτητικής απόφασης και να προβάλει ενστάσεις σε ό,τι αφορά την ορθότητα της εκδοθείσας διαιτητικής απόφασης. Συνεπώς τα όσα η καθ' ης η αίτηση 2 - αιτήτρια υποστηρίζει σε σχέση με τη διαδικασία έκδοσης της διαιτητικής απόφασης δεν μπορεί να προβάλλονται εκπρόθεσμα και στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας. Η διαιτητική απόφαση δεν είναι πλέον αναθεωρήσιμη. Ο δικαστικός έλεγχος που ασκείται είναι μόνο σε ό,τι αφορά τις τυπικές προϋποθέσεις του Νόμου. Στην υπόθεση Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αγίας Νάπας ν. Κυριακίδη κ.α.
(2008)1 (Α) Α.Α.Δ. 716, 719 αναφέρονται σχετικά τα εξής: «Η διαδικασία που οδηγεί στην εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης ως απόφαση δικαστηρίου είναι, κατά την άποψη μας, ζήτημα τύπου. Για να εκτελεστεί οποιαδήποτε απόφαση Δικαστηρίου χρειάζεται η εμπλοκή του ιδίου, που αφενός την διατάσσει και ταυτόχρονα την εποπτεύει. Επομένως, η διαιτητική απόφαση πρέπει κατά κάποιο τρόπο να καταχωριστεί, να «εγγραφεί» δηλαδή στα αρχεία του πρωτοκολλητείου ως απόφαση Δικαστηρίου, για να προχωρήσει η εκτέλεση της. Γι' αυτό το σκοπό υπεβλήθη η υπό συζήτηση αίτηση, και μάλιστα επιδόθηκε στους εφεσίβλητους για να προβάλουν ενώπιον του Δικαστηρίου, ο,τιδήποτε ήθελαν με αναφορά ασφαλώς μόνο στο επίδικο θέμα, της προώθησης δηλαδή της εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης». Για τους προαναφερόμενους λόγους κρίνω την αίτηση για παραμερισμό της απόφασης του Δικαστηρίου ημερ. 7.6.2011 που εκδόθηκε εναντίον της καθ' ης η αίτηση 2 - αιτήτριας ως αβάσιμης και την απορρίπτω με έξοδα εις βάρος της και υπέρ των καθ' ων η αίτηση αιτητών όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) ................... Μ. Μαυρονικόλας, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο