Hellenic Bank Public Company Ltd ν. Ζωής Νικολαϊδου Ευσταθίου άλλως Ζωής Λάμπρου Νικολαϊδη κ.α., Αγωγή αρ. 1198/09, 8/3/12 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2012:A27 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Μαυρονικόλα, Α.Ε.Δ. Αγωγή αρ. 1198/09 Μεταξύ: Hellenic Bank Public Company Ltd εκ Λευκωσίας Εναγόντων και
- Ζωής Νικολαϊδου Ευσταθίου άλλως Ζωής Λάμπρου Νικολαϊδη εκ Πάφου
- Λευτέρη Χριστοδουλίδη εκ Πάφου
- Τροοδίας Μιτροκλή Σάββα εκ Πάφου
- Καίτης Νικολαϊδου άλλως Καίτη Λάμπρου Νικολαϊδη εκ Πάφου Εναγομένων Αίτηση ημερ. 14.1.11 Ημερομηνία: 8/3/12 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τις εναγομένες 1 και 4 - αιτήτριες: κα Μαρία - Άννα Στυλιανού για κ. Χρ. Κληρίδη Για τους ενάγοντες - καθ'ων η αίτηση: κα Στεφάνου για Α. Κακογιάννη Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την αίτηση τους ημερ. 14.1.2011 οι εναγόμενες-αιτήτριες 1 και 4 ζητούν από το Δικαστήριο: (α) Διάταγμα του σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να παραμερίζεται και/ή ακυρώνεται η απόφαση η οποία ελήφθη ερήμην των εναγομένων 1 και 4 και σε βάρος των κατά ή περί την 23.6.
- (β) Οποιαδήποτε απόφαση και/ή διάταγμα το Δικαστήριο ήθελε κρίνει δίκαια υπό τας περιστάσεις. Η αίτηση βασίζεται στους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.17 θ.10 και επίσης στην Δ.26 θ.14 και στην Δ.48, στην σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου, στο άρθρο 30 του Συντάγματος και στο άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης προάσπισης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται εκτίθενται στην ένορκη δήλωση της εναγομένης 1 ημερ. 14.1.2011 όπου αναφέρει πως ζητά παραμερισμό της απόφασης ημερ. 23.6.09 η οποία ελήφθη εναντίον της και της μητέρας της, εναγομένης
- Καταχωρεί δε την παρούσα αίτηση εκ μέρους και της μητέρας της. Το κλητήριο ένταλμα επιδόθηκε τόσο στην ίδια όσο και για την μητέρα της, στην ίδια προσωπικά στη διεύθυνση διαμονής της στην οδό Έξω Βρύση στην Πάφο. Δεν προχώρησε στο διορισμό δικηγόρου και δεν ανέφερε σε οποιοδήποτε για την ύπαρξη των κλητηρίων ενταλμάτων εναντίον της και της μητέρας της. Δεν το έπραξε λόγω της ψυχολογικής της κατάστασης. Περί της 7.11.06 απώλεσε τον γιο της λόγω επάρατης ασθένειας. Στη συνέχεια η ψυχολογική της κατάσταση διαταράχθηκε με αποτέλεσμα να οδηγηθεί σε πράξεις όπως μεταξύ άλλων και αυτοκτονίας, ημερ. 3.9.
- Επισυνάπτει πιστοποιητικό του νοσοκομείου Πάφου ως Τεκμ.
- Κατά τη διάρκεια της ασθένειας του υιού της υπέφερε από βαθειά κατάθλιψη. Για την ψυχολογική της κατάσταση επισυνάπτει επίσης γνωμάτευση του Δρ. Γαλατόπουλου ημερ. 19.9.2009 ως Τεκμ.
- Στη συνέχεια αναφέρεται σε διάφορα άλλα προβλήματα που εξακολουθούσε να έχει κατά τη διάρκεια του 2009 και 2010 όπως λόγω του μεγάλου αριθμού των αγωγών που είχε εναντίον της οδηγήθηκε σε κατάρρευση. Τον Αύγουστο του 2010 εξετάστηκε από κυβερνητικό ψυχίατρο που της έδωσε φαρμακευτική αγωγή και την παρακολουθούσε. Είχε σοβαρά προβλήματα υγείας και έχει υποβληθεί σε βιοψία για εμφάνιση ογκιδίων στο πρόσωπο. Ο σύζυγος της ολόκληρο το 2008 ήταν καθηλωμένος στο κρεβάτι με προβλήματα στην σπονδυλική στήλη. Το ίδιο διάστημα η μητέρα της που είναι μεγάλης ηλικίας υποβλήθηκε σε αφαίρεση πολύποδα και αντικατάσταση της βαλβίδας της καρδίας και χρειαζόταν την φροντίδα της. Τον Αύγουστο του 2010 πήρε την κόρη της στην Ελλάδα με πρόβλημα κατεστραμμένου μηνίσκου. Την απόφαση που εξεδόθη εναντίον της την πληροφορήθηκε περί τον Ιούνιο του 2009 αλλά λόγω της διαταραγμένης ψυχολογικής της κατάστασης και οικογενειακών προβλημάτων το απέκρυψε από όλους. Εξ όσων την συμβουλεύουν οι δικηγόροι της έχει τόσο η ίδια όσο και η μητέρα της καλή υπεράσπιση στην ουσία της αγωγής. Συγκεκριμένα αναφέρει ότι η Τράπεζα έχει παρανομήσει έχοντας ψευδώς καταχωρήσει οικιστικό δάνειο για να το δικαιολογήσει εσωτερικά με χαμηλό ποσοστό τόκου παίρνοντας ως αντάλλαγμα πολλαπλάσιας αξίας υποθήκη ακινήτου που τώρα προσπαθεί να εκποιήσει. Η τράπεζα έχει παραχωρήσει το δάνειο κατά παράβαση του καταστατικού της και των σχετικών εγκυκλίων της Κεντρικής Τράπεζας γνωρίζοντας ότι αυτό παραχωρήθηκε για καταναλωτικούς και άλλους σκοπούς και όχι για τον σκοπό που φέρεται ότι έγινε. Επισυνάπτει καταστάσεις ως Τεκμ. 3 όπου υποστηρίζει ότι φαίνεται τα μισά χρήματα του σημερινού υπολοίπου αποτελούνται από παράνομες και καταχρηστικές χρεώσεις. Επίσης αναφέρει ότι στην εικονική συμφωνία περιέχονται παράνομες ποινικές ρήτρες με μικρά γράμματα και ότι ουδέποτε πήρε νομική συμβουλή πριν την υπογράψει. Υποστηρίζει επίσης ότι η Τράπεζα έχει προβεί σε παράνομες χρεώσεις και επιβαρύνσεις αύξησε δε το επιτόκιο γύρω στο 10% δηλαδή πέραν του συμφωνηθέντος και πέραν του νομίμου επιτοκίου. Τέλος υποστηρίζει ότι η Τράπεζα προχώρησε πρώιμα, βεβιασμένα και εκδικητικά να καταχωρήσει την αγωγή αγνοώντας την προηγούμενη συνεργασία που είχαν και ζητά τον παραμερισμό της απόφασης εναντίον της και της μητέρας της για να της δοθεί το δικαίωμα να υπερασπιστεί, δικαίωμα το οποίο κατοχυρώνεται τόσο στο σύνταγμα όσο και στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Οι ενάγοντες καταχώρισαν ένσταση όπου παραθέτει 9 λόγους ένστασης και την υποστηρίζει με ένορκη δήλωση του Μενέλαου Μενελάου που βρίσκεται στην υπηρεσία της ο οποίος αναφέρει ότι έχει προσωπική γνώση των γεγονότων της υπόθεσης και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκη δήλωση. Ανέγνωσε την αίτηση των εναγομένων 1 και 4 όπως και την ένορκη δήλωση που την συνοδεύει και αρνείται πλήρως το περιεχόμενο της. Αναφέρει ότι η απόφαση εναντίον των εναγομένων 1,2,3 και 4 εκδόθηκε στις 23.6.2009 στα πλαίσια αίτησης για απόφαση ημερ. 1.6.2009 αφού οι εναγόμενοι παρέλειψαν να καταχωρήσουν εμφάνιση παρόλο που το κλητήριο ένταλμα της αγωγής επιδόθηκε στους μεν εναγόμενους 1 και 4 στις 15.5.2009 και στους εναγόμενους 2 και 3 στις 8.4.
- Στις 25.7.2009 οι δικηγόροι των εναγομένων 1 και 4 απέστειλαν επιστολή (Τεκμ. Α) στους δικηγόρους των εναγόντων διά της οποίας τους ενημέρωναν ότι θα εμφανίζονταν εκ μέρους τους και ρωτούσαν σε ποιο στάδιο βρίσκεται η αγωγή. Εις απάντηση της πιο πάνω επιστολής οι δικηγόροι των εναγόντων στις 27.7.2009 απέστειλαν απάντηση (Τεκμ. Β) στους δικηγόρους των εναγομένων 1 και 4 διά της οποία τους ενημέρωναν ότι εκδόθηκε απόφαση, αντίγραφο της οποίας και τους αποστάληκε μαζί με σχετική επιστολή. Υποστηρίζει ότι μέχρι και την 14.1.2011 υπήρξε υπέρμετρη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης. Από τις 25.7.2009 και μετέπειτα οι δικηγόροι των εναγόντων ουδεμία ενημέρωση είχαν έτσι προχώρησαν με μέτρα εκτέλεσης της απόφασης. Περαιτέρω αρνείται ότι η εναγομένη 1 έχει εξουσιοδοτηθεί από την εναγομένη 4 να προβεί εκ μέρους της στην ένορκη δήλωση και ότι αποκαλύπτουν οποιαδήποτε υπεράσπιση. Γνώριζαν δε από τις 23.7.2009 την ύπαρξη της απόφασης εναντίον τους και αμέλησαν ή παρέλειψαν να προχωρήσουν με αίτηση παραμερισμού μέχρι την 14.1.2011 αφήνοντας τους ενάγοντες να προχωρήσουν με μέτρα εκτέλεσης της απόφασης εναντίον τους. Αρνείται επίσης τους ισχυρισμούς της εναγομένης 1 ότι δεν βρισκόταν σε ψυχολογική θέση να λάβει μέτρα για παραμερισμό της απόφασης καθότι κατά το ίδιο χρονικό σημείο αλλά και πρωτύτερα της καταχώρησης της αγωγής η ίδια η εναγομένη 1 προσωπικά μετέβαινε στα γραφεία των εναγόντων όπου και συζητούσε την πιθανότητα εξεύρεσης εξώδικης διευθέτησης αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Εξ όσων τον έχει πληροφορήσει ο ιδιώτης επιδότης Παναγιώτης Θεοχάρους ο οποίος επέδωσε το κλητήριο στην εναγομένη 1 προσωπικά αυτή φαινόταν να αντιλαμβάνεται πλήρως το κλητήριο ένταλμα και μάλιστα φαινόταν ότι περίμενε την επίδοση του. Τέλος υποστηρίζει ότι οι εναγόμενες 1 και 4 δεν έχουν καμιά υπεράσπιση στην αγωγή και η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε σε προχωρημένο στάδιο και μετά την παρέλευση μεγάλου χρονικού διαστήματος από την έκδοση της απόφασης ενώ οι ίδιες αλλά και οι δικηγόροι τους γνώριζαν την ύπαρξη της. Οι δικηγόροι των διαδίκων δεν αντεξέτασαν τους ενόρκως δηλούντες. Περιορίστηκαν σε αγορεύσεις, τις οποίες υπέβαλαν γραπτώς και ανέπτυξαν προφορικά. Στην αγόρευση της η δικηγόρος των εναγομένων 1 και 4 - αιτητριών υποστηρίζει ότι κατά το χρονικό διάστημα καταχώρησης της αγωγής η εναγομένη 1 δεν βρισκόταν σε καλή ψυχολογική κατάσταση και έπασχε από κατάθλιψη. Είχε διαταραχθεί ψυχολογικά σε βαθμό που δεν μπορούσε να ελέγχει πλήρως τις πράξεις της αφού έφθασε στο σημείο της αυτοκτονίας. Η απόπειρα αυτοκτονίας έγινε στις 3.9.2008 (Τεκμ. 1). Η ψυχολογική της κατάσταση άρχισε να διαταράσσεται από το 2006 που έχασε τον υιό της λόγω επάρατης ασθένειας. Παρέπεμψε επίσης στην ιατρική γνωμάτευση του Δρ. Γαλατόπουλου ημερ. 19.10.09 (Τεκμ. 2). Επίσης αναφέρθηκε στα προβλήματα που απαρίθμησε η εναγομένη 1 - αιτήτρια στην ένορκη δήλωση της τα οποία διήρκησαν μεταξύ του 2008 και του
- Κατά την δικηγόρο τα πιο πάνω συνετέλεσαν να μην προχωρήσει στο διορισμό δικηγόρου και ούτε να αναφέρει σε οποιοδήποτε για την ύπαρξη του κλητηρίου εντάλματος εναντίον της ιδίας και της μητέρας της, η οποία είναι μεγάλης ηλικίας με προβλήματα υγείας. Όταν έμαθε για την έκδοση της απόφασης εναντίον της δεν ανέφερε σε οποιοδήποτε, ούτε στην μητέρα της - εναγομένη 4, την ύπαρξη της λόγω της άσχημης ψυχολογικής της κατάστασης και της μειωμένης ικανότητας να κρίνει. Λόγω των πιο πάνω προβλημάτων δεν ήταν σε θέση να συνεργαστεί ούτε με τον δικηγόρο ούτε με άλλα πρόσωπα. Αποδίδοντας στα πιο πάνω την καθυστέρηση να αποταθεί στο Δικαστήριο για παραμερισμό της απόφασης εισηγείται ότι έχει καταδειχθεί σοβαρός και εύλογος λόγος για την παράλειψη της ιδίας και της εναγομένης 4 να εμφανιστούν στο Δικαστήριο. Υποστήριξε επίσης ότι οι εναγόμενες 1 και 4 - αιτήτριες αποκάλυψαν εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη υπεράσπιση λέγοντας ότι η Τράπεζα ενδεχομένως να παρανόμησε παραχωρώντας δήθεν οικιστικό δάνειο σε οικοκυρά που δεν είχε την ικανότητα αποπληρωμής προβαίνοντας επίσης σε παράνομες χρεώσεις και επιβαρύνσεις. Εισηγείται ότι οι εναγόμενες 1 και 4 - αιτήτριες έχουν αποσείσει το βάρος απόδειξης ότι έχουν μια συζητήσιμη και καλή υπεράσπιση που δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ τους. Σε περίπτωση δε που η απόφαση ημερ. 23.6.2009 δεν παραμεριστεί οι εναγόμενες 1 και 4 θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά αφού θα αναγκαστούν να καταβάλουν το επιδικασθέν ποσό χωρίς να τους παρασχεθεί η δυνατότητα ή το δικαίωμα υπεράσπισης κατά παράβαση του άρθρου 30 του Συντάγματος και του άρθρου 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Η δικηγόρος των εναγόντων - καθ' ων η αίτηση στη δική της αγόρευση αντέκρουσε τις πιο πάνω θέσεις υποστηρίζοντας πως ο ισχυρισμός της εναγομένης 1 - αιτήτριας στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει το αίτημα της έρχεται σε σύγκρουση με επιστολή του δικηγόρου της και της εναγομένης 4 η οποία βρίσκεται επισυνημμένη ως Τεκμήριο Α στην ένσταση των εναγόντων - καθ' ων η αίτηση. Σύμφωνα με την επιστολή αυτή ο δικηγόρος των εναγομένων 1 και 4 ενημέρωνε τους δικηγόρους των εναγόντων ότι επρόκειτο να καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης για τις εναγόμενες 1 και 4 και ρωτούσε σε ποιο στάδιο βρίσκεται η αγωγή. Εις απάντηση της πιο πάνω επιστολής οι δικηγόροι των εναγόντων στις 27.7.2009 απέστειλαν απάντηση στο δικηγόρο των εναγομένων 1 και 4 διά της οποίας τον ενημέρωναν ότι εκδόθηκε απόφαση και αντίγραφο της οποίας του αποστάληκε μαζί με σχετική επιστολή. Συνεπώς, υποστηρίζει υπήρξε υπέρμετρη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης από την αποστολή της πιο πάνω επιστολή ημερ. 25.7.09 και μετέπειτα ουδεμία ενημέρωση είχαν οι δικηγόροι των εναγόντων και διά τούτο προχώρησαν με μέτρα εκτέλεσης της απόφασης. Η αίτηση παραμερισμού καταχωρήθηκε μετά την εκτέλεση του εντάλματος κινητών και την κατάσχεση του αυτοκινήτου της εναγομένης
- Υποστηρίζει ότι η θέση της εναγομένης 1 - αιτήτριας πως γνώριζε την έκδοση της δικαστικής απόφασης εναντίον της αλλά λόγω της κακής της ψυχολογικής κατάστασης το απέκρυψε από όλους δεν είναι ορθή καθότι αυτή διόρισε δικηγόρο γι' αυτή την υπόθεση τον Ιούλιο του
- Επίσης δεν είναι αλήθεια ότι δεν βρισκόταν σε ψυχολογική θέση να λάβει μέτρα για παραμερισμό της απόφασης καθότι κατά το ίδιο χρονικό σημείο αλλά και πριν της καταχώρησης της αγωγής η ίδια η εναγομένη 1 προσωπικά μετέβαινε στα γραφεία των εναγόντων όπου και συζητούσε την πιθανότητα εξεύρεσης εξώδικης διευθέτησης αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Περαιτέρω μπορούσε να είχε νομική συμβουλή αφού από τις 27.7.2009 ο δικηγόρος της είχε γνώση της ύπαρξης απόφασης εναντίον της. Είναι προφανές, αναφέρει, ότι ενώ υπάρχει γνώση όχι μόνο για την έγερση της αγωγής αλλά και για την έκδοση απόφασης παρατηρείται από μέρους των εναγομένων 1 και 4 - αιτητριών αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώρηση αίτησης παραμερισμού της απόφασης. Τέλος αναφέρει πως η εναγομένη 1 - αιτήτρια στην ένορκη δήλωση της που υποστηρίζει το αίτημα δεν αποκαλύπτει οποιαδήποτε εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση. Είναι γνωστές οι αρχές τις οποίες βασίζεται ένα Δικαστήριο όταν έχει ενώπιον του μια αίτηση για παραμερισμό απόφασης δικής του. Αυτές συνοψίζονται στην απόφαση Orams κ.α. v. Αποστολίδη
(2006)1 ΑΑΔ 1402 όπου αναφέρονται τα εξής: "Οι αρχές με βάση τις οποίες παραμερίζονται αποφάσεις που εκδόθηκαν ερήμην λόγω μη καταχωρήσεως εμφανίσεως είναι καλά θεμελιωμένες στο Κοινό Δίκαιο. Τα βασικό και ουσιώδες κριτήριο είναι το κατά πόσο ο εναγόμενος ικανοποιεί το δικαστήριο ότι έχει εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση στην αγωγή οπότε και του δίδεται το δικαίωμα να την προβάλει. Είναι αρκετό, τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση παραμερισμού να αποκαλύπτουν επαρκή στοιχεία που να δικαιολογούν το επανάνοιγμα της υπόθεσης (Δέστε: Phylactou v. Michael
(1982)1 C.L.R. 204). Η αποκάλυψη εκ πρώτης όψεως συζητήσιμης υπεράσπισης συνιστά τον πρωταρχικό παράγοντα που λαμβάνει υπόψη του το δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας. Δεν απαιτείται απόδειξη των γεγονότων που στοιχειοθετούν την υπεράσπιση αλλά είναι αρκετό να εγερθεί το ζήτημα το οποίο κρίνεται χωρίς αξιολόγηση της μαρτυρίας. Το δικαστήριο ερευνά τα ενώπιόν του στοιχεία για να διαγνώσει μόνον αν υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση ή συζητήσιμο θέμα χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της υπεράσπισης (Δέστε: Κωνσταντινίδη ν. Hissin
(2004)1 Α.Α.Δ. 1774). Τυχόν καθυστέρηση των αιτητών να αποταθούν στο Δικαστήριο λαμβάνεται υπόψη εις βάρος των αιτητών." Επομένως εκείνο που έχει πρωταρχική σημασία είναι το κατά πόσο οι εναγόμενες 1 και 4 - αιτήτριες πέτυχαν να δείξουν εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη υπεράσπιση ή έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου τέτοια στοιχεία που είναι δίκαιο να τους επιτραπεί να προβάλουν την υπεράσπιση τους. Χωρίς να υπεισέλθει στην ουσία της υπεράσπισης το Δικαστήριο θα ερευνήσει τα ενώπιον του στοιχεία για να διαγνώσει μόνο αν υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. α. Σύμφωνα με την εναγομένη 1 - αιτήτρια η τράπεζα παραχώρησε στην εναγομένη 1 οικιστικό δάνειο παράνομα και ψευδώς. Χαρακτηρίζει την συμφωνία ως εικονική και πως το δάνειο παραχωρήθηκε από την τράπεζα για καταναλωτικούς και άλλους σκοπούς και όχι για το σκοπό που φέρεται ότι έγινε κατά παράβαση του καταστατικού της και των σχετικών εγκυκλίων της Κεντρικής Τράπεζας. β. Ισχυρίζεται, με βάση καταστάσεις (Τεκμ. 3) ότι πέραν από τα μισά χρήματα του σημερινού υπολοίπου αποτελούνται από παράνομες και καταχρηστικές χρεώσεις. γ. Ισχυρίζεται, ότι μέσα στην συμφωνία περιέχονται παράνομες ποινικές ρήτρες με μικρά γράμματα. δ. Ότι ουδέποτε πήρε νομική συμβουλή πριν υπογράψει την συμφωνία. ε. Πως η τράπεζα αγνόησε ότι είναι οικοκυρά χωρίς καμιά ικανότητα αποπληρωμής. Της ενέκριναν το δάνειο γνωρίζοντας ότι μπορούσαν να πάρουν μέρος της ακίνητης περιουσίας της. στ. Ισχυρίζεται, ότι η ενάγουσα τράπεζα έχει προβεί σε παράνομες χρεώσεις και επιβαρύνσεις. Αύξησε το επιτόκιο γύρω στο 10% δηλαδή πέραν του συμφωνηθέντος. Εξέτασα τους πιο πάνω ισχυρισμούς της εναγομένης 1 - αιτήτριας και διαπίστωσα ότι δεν προβάλλει καμιά εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Οι ισχυρισμοί που προβάλλει, η εναγομένη 1 - αιτήτρια, κατά τρόπο γενικό και αφηρημένο χωρίς συγκεκριμένα στοιχεία δεν οδηγούν στην διάγνωση εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης. Η σύμβαση δανείου μεταξύ των διαδίκων δεν θα μπορούσε με κανένα τρόπο να θεωρηθεί παράνομη. Από τη στιγμή που ο Νόμος δεν απαγορεύει ρητά τη σύναψη της και ούτε ολόκληρος ο σκοπός της σύμβασης είναι η εκτέλεση πράξης που ο Νόμος απαγορεύει, τότε δεν τίθεται θέμα κήρυξης της σύμβασης παράνομης (βλ. Συρίμη ν. Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Παγκυπριακής Λτδ, Πολ. Έφ. 315/2005 ημερ. 12.7.2010). Στη προκειμένη περίπτωση κατά το χρόνο σύναψης της σύμβασης δανείου δεν υπάρχουν στοιχεία ότι υπήρχε παράβαση του καταστατικού της τράπεζας ή ότι υπήρχαν οποιεσδήποτε εγκύκλιοι της Κεντρικής Τράπεζας, που και αν υπήρχαν τυχόν παράβαση τους δεν σημαίνει πως θα οδηγούσε σε ακύρωση της σύμβασης δανείου. Όσον αφορά τον ισχυρισμό για παράνομες χρεώσεις και επιβαρύνσεις είναι επίσης γενικόλογος χωρίς συγκεκριμένα στοιχεία. Το τεκμήριο 3 εξετάστηκε και δεν υποστηρίζει τον ισχυρισμό. Εάν υπήρχαν μπορούσαν να διαχωριστούν και αφαιρεθούν από την αξίωση αφήνοντας ανεπηρέαστη από παρανομία και αμόλυντη την αρχική σύμβαση (βλ. Τσιακλίδης ν. Τραπέζης Κύπρου Λτδ
(2005)1 ΑΑΔ 768). Οι θέσεις υπό τα στοιχειά γ, δ, ε, πιο πάνω, τίθενται κατά γενικό τρόπο που δεν προσφέρεται για εξέταση τους. Η θέση πως οι ενάγοντες αύξησαν το επιτόκιο πέραν του συμφωνηθέντος δεν υποστηρίζεται από τη σύμβαση δανείου που βρίσκεται στο φάκελο της υπόθεσης και οι εναγόμενες 1 και 4 - αιτήτριες δεν έθεσαν στη διάθεση του Δικαστηρίου άλλο στοιχείο που να υποστηρίζει την θέση τους (βλ. Πίττας ν. Unigoods Trading company Ltd
(2004)1 AAΔ 1761, 1765). Ανεξάρτητα της πιο πάνω κατάληξης μου θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο ήταν δικαιολογημένη η παράλειψη των εναγομένων 1 και 4 - αιτητριών να εμφανιστούν και να πάρουν έγκαιρα μέτρα για την ακύρωση της απόφασης. Στην υπόθεση Siberia Air. v. Βρασίδα Πουλλίκα
(2005)1 ΑΑΔ 893, 897 ο Κραμβής, Δ. αναφέρει: «Ωστόσο, η απόδειξη εκ πρώτης όψεως καλής υπεράσπισης δεν είναι στοιχείο απόλυτα καθοριστικό για την επιτυχία της αίτησης και τον παραμερισμό της ερήμην εκδοθείσας απόφασης. Το δικαστήριο, διατηρεί την ευχέρεια να αρνηθεί το επανάνοιγμα της υπόθεσης όταν διαπιστώσει ότι η διαγωγή του διάδικου που εξαιτείται τον παραμερισμό της ερήμην εκδοθείσας απόφασης είναι τέτοια που πλήττει το συμφέρον της απονομής της δικαιοσύνης. Αν διαπιστωθεί ότι η συμπεριφορά του αιτητή είναι ασυγχώρητα περιφρονητική μέχρι βαθμού καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου του ή αδικαιολόγητα καθυστερεί ή ανεξήγητα παραλείπει να κινηθεί με την πρώτη δυνατή ευκαιρία στην προώθηση αίτησης για παραμερισμό της απόφασης, αυτή η συμπεριφορά, που με άλλα λόγια συνιστά αδιαφορία, μπορεί να αποβεί παράγων αποτυχίας της αίτησης για παραμερισμό. Βλ. Milouca Motor Trading Ltd v. Χρύσανθου Κούρτη
(1997)1 Α.Α.Δ. 941, Γερολέμου ν. ΣΠΕ Κοντέας
(2002)1 Α.Α.Δ. 818 και Alpha Bank Ltd v. Στεφάνου
(2003)1 (Β) Α.Α.Δ. 1101». Από το φάκελο της υπόθεσης φαίνεται η αγωγή επιδόθηκε στις εναγομένες 1 και 4 - αιτήτριες, νομότυπα στις 15.5.
- Τα κλητήρια εντάλματα επιδόθηκαν στην εναγομένη 1 τόσο για την ίδια όσο και για την εναγομένη 4 μητέρα της με την οποία συγκατοικούν. Λόγω μη καταχώρισης σημειώματος εμφάνισης εκ μέρους των εναγομένων 1 και 4, οι δικηγόροι των εναγόντων καταχώρισαν μονομερή αίτηση και στις 23.6.09 πέτυχαν την έκδοση απόφασης εναντίον όλων των εναγομένων για το ποσό των €166.393,06 πλέον τόκους προς 10,50% το χρόνο επί του ποσού των €163.578,15 από 1.3.09 μέχρι εξοφλήσεως, με κεφαλαιοποίηση του τόκου την 30/6 και 31/12 εκάστου έτους και έκδοση διατάγματος για εκποίηση με δημόσιο πλειστηριασμό ενός ενυπόθηκου ακινήτου και έξοδα. Είναι παραδεκτό από την εναγομένη 1 - αιτήτρια ότι την απόφαση που εκδόθηκε εναντίον της και της μητέρας της την πληροφορήθηκε περί τον Ιούνιο του
- Στις 25.7.2009 οι δικηγόροι των εναγομένων 1 και 4 - αιτητριών απέστειλαν την επιστολή (Τεκμ. Α) με την οποία πληροφορούσαν τους δικηγόρους των εναγόντων - καθ' ων η αίτηση ότι έχουν πάρει οδηγίες από τις εναγομένες 1 και 4 να εμφανιστούν στην αγωγή. Οι δικηγόροι των εναγόντων - καθ'ων η αίτηση ενημέρωσαν τους δικηγόρους των εναγομένων 1 και 4 - αιτητριών ότι εξεδόθη απόφαση στην αγωγή (Τεκμ. Β). Οι εναγόμενες 1 και 4 - αιτήτριες στις 24.1.11, 18 μήνες μετά που πληροφορήθηκαν την έκδοση της επίδικης απόφασης καταχώρισαν την παρούσα αίτηση. Σημειώνω, ότι στο φάκελο της υπόθεσης υπάρχει καταχωρημένο σημείωμα εμφανίσεως εκ μέρους των εναγομένων 1 και 4 - αιτητριών από τις 18.11.
- Η εναγόμενη 1 - αιτήτρια αποδίδει την παράλειψη της να εμφανιστεί έγκαιρα και να προωθήσει αίτηση για παραμερισμό της απόφασης στη διαταραγμένη ψυχολογική της κατάσταση. Αναφέρεται σε γεγονότα όπως ο θάνατος του γιου της στις 7.11.06 και στη λήψη φαρμάκων στις 3.9.2008 που η ίδια χαρακτηρίζει ως απόπειρα αυτοκτονίας. σύμφωνα με το ιατρικό πιστοποιητικό ημερ. 18/10/09 (Τεκμ. 2) του Δρ. Χρ. Γαλατόπουλου, η εναγομένη 1 - αιτήτρια κατά την περίοδο 2005 - 2008 βρισκόταν σε μια έντονη καταθλιπτική διάθεση που χαρακτηριζόταν από τάσεις αυτοκαταστροφής, ανεξέλεγκτα νεύρα και μειωμένη ικανότητα κρίσης. Όπως αναφέρεται πιο πάνω τα προβλήματα της εναγομένης 1 - αιτήτριας εντοπίζονται στο χρονικό διάστημα 2005 -
- Τον Αύγουστο του 2010 εξετάστηκε από κυβερνητικό ψυχίατρο, παίρνει φαρμακευτική αγωγή και παρακολουθείται. Το 2010, σύμφωνα με την ίδια, ήταν σε θέση να συνοδεύσει την κόρη της στην Ελλάδα για ιατρική γνωμάτευση. Από το φάκελο της υπόθεσης προκύπτει ότι στις 19.1.2010 καταχωρίστηκε ένταλμα κατάσχεσης κινητών εναντίον της εναγομένης 1 το οποίο εκτελέστηκε στις 16.9.2010 και κατασχέθηκε το όχημα με αρ. εγγραφής ΚΗΜ
- Στις 13.10.2010 καταχωρίστηκε από τον Δημήτρη Ευσταθίου, σύζυγο της εναγομένης 1 - αιτήτριας, αίτηση για έκδοση διατάγματος το οποίο να καθορίζει το δικαίωμα ιδιοκτησίας του εν λόγω οχήματος. Κατά την ίδια πιο πάνω ημερομηνία ο σύζυγος της εναγομένης 1 - αιτήτριας καταχώρισε και αίτηση με την οποία ζητούσε η εκτέλεση της απόφασης ημερ. 23.6.2009 εναντίον των εναγομένων 1 και 4 - αιτητριών να αναστέλλεται μέχρι την εκδίκαση της αίτησης για καθορισμό του δικαιώματος ιδιοκτησίας του πιο πάνω οχήματος. Επισημαίνω πως η παρούσα αίτηση παραμερισμού καταχωρίστηκε στις 14.1.2011 δηλαδή δύο μήνες αργότερα. Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι οι εναγόμενες 1 και 2 - αιτήτριες είχαν την ευκαιρία να προωθήσουν έγκαιρα το αίτημα τους για παραμερισμό της επίδικης απόφασης πλην όμως αδιαφόρησαν και ουσιαστικά περιφρόνησαν τη δικαστική διαδικασία. Οι εξηγήσεις που η εναγομένη 1 - αιτήτρια έδωσε για να δικαιολογήσει την καθυστέρηση στην καταχώριση εμφάνισης και στην υποβολή της αίτησης για παραμερισμό δεν ικανοποιούν το Δικαστήριο πως κατά το χρόνο μεταξύ της ημερομηνίας έκδοσης της επίδικης απόφασης και εντεύθεν συνέτρεχαν σοβαροί λόγοι ψυχικής υγείας της που δικαιολογούν την καθυστέρηση. Όπως εύστοχα παρατηρεί η δικηγόρος των εναγόντων, η θέση της εναγομένης 1 - αιτήτριας πως λόγω της κακής ψυχολογικής κατάσταση της δεν πήρε μέτρα, δεν είναι ορθή καθότι αυτή διόρισε δικηγόρο γι' αυτή την υπόθεση τον Ιούλιο του 2009 (βλ. Τεκμ. Α στην ένσταση, επιστολή ημερ. 25.7.09 των δικηγόρων της). Περαιτέρω, όπως φαίνεται ανωτέρω, ο σύζυγος της εναγομένης 1 - αιτήτριας από τις 13.10.2010 καταχώρισε αίτηση για καθορισμό του δικαιώματος ιδιοκτησίας οχήματος της εναγομένης το οποίο κατασχέθηκε στα πλαίσια εκτέλεσης εντάλματος κατάσχεσης κινητών. Είναι επομένως προφανές, ότι ενώ υπήρχε γνώση, όχι μόνο για την έγερση της αγωγής αλλά και για την έκδοση της απόφασης παρατηρείται από μέρους των εναγομένων 1 και 4 - αιτητριών αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώρηση αίτησης παραμερισμού της απόφασης. Επισημαίνω παράλληλα πως η εναγομένη 4 - αιτήτρια καμιά εξήγηση δεν έδωσε για την αδιαφορία της. Όσον αφορά την θέση των εναγομένων 1 και 4 αιτητριών ότι η απόρριψη του αιτήματος τους παραβιάζει το άρθρο 30 του συντάγματος και το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην υπόθεση Siberia (ανωτέρω) αναφέρεται: «Η νομολογία επί του θέματος βρίσκεται σε αρμονία με εκείνη του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, όπως έχει διαμορφωθεί κατά την ερμηνεία του άρθρου 6
(1)της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, το οποίο αντιστοιχεί με το άρθρο 30.2 του Συντάγματος. Αποτελεί καθήκον του δικαστηρίου η προστασία των διαδίκων από καταχρηστικές και αδικαιολόγητες καθυστερήσεις που υπονομεύουν την αποτελεσματικότητα και την αξιοπιστία του συστήματος απονομής της δικαιοσύνης». Για τους προαναφερόμενους λόγους κρίνω την αίτηση για παραμερισμό της απόφασης του Δικαστηρίου ημερ. 23.6.09 που εκδόθηκε εναντίον των εναγομένων 1 και 4 αιτητριών ως αβάσιμης και την απορρίπτω με έξοδα εις βάρος τους και υπέρ των εναγόντων - καθ' ων η αίτηση όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) ................... Μ. Μαυρονικόλας, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο