← Κύπρος

SVETA HOMES LTD ν. KARL UNTERBRUNNER κ.α., Αρ. Αγωγής: 2578/07, 30.3.2012

SVETA HOMES LTD ν. KARL UNTERBRUNNER κ.α., Αρ. Αγωγής: 2578/07, 30.3.2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2012:A36 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2578/07 Μεταξύ: SVETA HOMES LTD Ενάγουσας και

  1. KARL UNTERBRUNNER
  2. URSULA SOPHIE PAMPERL Εναγομένων ----------------------- Ημερομηνία: 30.3.2012 Για Ενάγοντες: κ. Χ. Γεωργιάδης (Για ν΄ ακούσει απόφαση κ. Αγ. Γεωργιάδης) Για Εναγόμενους: κ. Χριστοφόρου (Για ν΄ ακούσει απόφαση κα Χρ. Μίτλεττον) ΑΠΟΦΑΣΗ Οι ενάγοντες είναι εταιρεία ανάπτυξης γης και οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες ακινήτου στη Τσάδα όπου ανήγειραν 9 οικίες. Μία από αυτές πωλήθηκε δυνάμει πωλητηρίου εγγράφου στους εναγομένους. Αποτελεί ισχυρισμό των εναγόντων ότι ήταν εξυπακουόμενος όρος του πωλητηρίου εγγράφου ότι οι εναγόμενοι δεν θα διενεργούσαν οποιεσδήποτε προσθήκες και μετατροπές στην εν λόγω οικία χωρίς την προηγούμενη εξασφάλιση όλων των απαιτούμενων από το Νόμο αδειών. Κατά παράβαση του όρου αυτού οι εναγόμενοι προέβησαν σε προθήκες και μετατροπές με αποτέλεσμα να μείνει στάσιμη η διαδικασία έκδοσης ξεχωριστών πιστοποιητικών εγγραφής για κάθε οικία και οι ενάγοντες να μη μπορούν να εισπράξουν το μέρος του τιμήματος που η πληρωμή του είχε συνδεθεί με την έκδοση των πιστοποιητικών των οικιών που πώλησαν σε τρίτους, να έχουν απώλεια τόκων και να επιβαρύνονται και οι ίδιοι με τόκους για τα δικά τους χρέη. Περαιτέρω υπάρχει ο κίνδυνος ορισμένοι από τους αγοραστές να τερματίσουν τις συμφωνίες πώλησης και να εγείρουν αγωγές με τις οποίες να αξιώνουν αποζημιώσεις και να πληγεί το καλό συναλλακτικό όνομα των εναγόντων. Επίσης καθορίζονται ως ειδικές ζημιές οι ακόλουθες: (α) οποιαδήποτε ποσά, έξοδα, τόκους και ΦΠΑ καταδικασθούν να πληρώσουν στους ενάγοντες σε αγωγές που θα εγκριθούν από τους τρίτους-αγοραστές που αναφέρθηκαν. (β) οποιοδήποτε ποσό δικηγορικών και άλλων εξόδων οι ενάγοντες επιβαρυνθούν από τον νομικό χειρισμό των παραπάνω αγωγών. Περαιτέρω η Επαρχιακή Διοίκηση Πάφου προειδοποίησε τόσο τους ενάγοντες όσο και τους εναγόμενους ότι θα διωχθούν με ποινική διαδικασία για τις παράνομες προσθήκες και μετατροπές και περαιτέρω με αυτόν τον τρόπο έχει πληγεί το καλό συναλλακτικό όνομα των εναγόντων και θα υποστούν ζημιές ανάμεσα σε άλλες για δικηγορικά έξοδα και άλλα έξοδα που θα υποστούν από το νομικό χειρισμό της ποινικής διαδικασίας. Οι ενάγοντες κάλεσαν τους εναγόμενους με επιστολή τους όπως άρουν τις παράνομες προσθήκες και μετατροπές χωρίς όμως αυτοί να συμμορφωθούν. Με την αγωγή ζητείται ειδική εκτέλεση του εξυπακουόμενου όρου της συμφωνίας και/ή διάταγμα που να διατάσσει την άρση των προσθηκών και μετατροπών και επαναφορά της οικίας στην κατάσταση που βρισκόταν όταν παραδόθηκε στους εναγόμενους και επιπρόσθετα αποζημιώσεις. Στην υπεράσπιση προβάλλονται δύο προδικαστικές ενστάσεις ήτοι ότι τα επίδικα θέματα αφορούν την Επαρχιακή Διοίκηση Πάφου και τους εναγομένους και ότι λανθασμένα καταχωρήθηκε η παρούσα αγωγή από τους ενάγοντες και επίσης ότι η αγωγή είναι πρόωρη γιατί αφορά πιθανές μελλοντικές ζημιές. Οι εναγόμενοι πέραν του ότι παραδέχονται την υπογραφή του αγοραπωλητηρίου εγγράφου αρνούνται τους υπόλοιπους ισχυρισμούς των εναγόντων. Ισχυρίζονται περαιτέρω ότι η αγωγή εγέρθηκε κακόπιστα από τους ενάγοντες οι οποίοι μέχρι σήμερα δεν προέβησαν στις κατάλληλες ενέργειες έτσι ώστε να εκδοθούν τίτλοι ιδιοκτησίας. Τον Φεβρουάριο του 2003, αναφέρεται, οι αρμόδιες αρχές διαπίστωσαν αλλαγές στα σχέδια που υποβλήθηκαν στην Πολεοδομία για όλες τις οικίες του συγκροτήματος και ανέφεραν στον αρχιτέκτονα των εναγομένων, DI Jurgen Vohringer ότι λόγω αυτών των αλλαγών ήταν αδύνατο να εκδοθεί πιστοποιητικό έγκρισης και ότι ήταν αναγκαίο να ετοιμαστούν τροποποιημένα σχέδια. Οι εναγόμενοι αμέσως ανέθεσαν στον κ. Γιώργο Κουρίδη την ετοιμασία τροποποιητικών σχεδίων ο οποίος ζήτησε από το διευθυντή των εναγόντων κ. Φραγκουλίδη να υπογράψει τη σχετική αίτηση αυτός όμως αρνήθηκε να το πράξει. Ακολούθησε επιστολή τον Φεβρουάριο του 2006 από την Επαρχιακή Διοίκηση Πάφου, οι εναγόμενοι ζήτησαν και πάλι τις υπηρεσίες του Κουρίδη ο οποίος με τη σειρά του ζήτησε από τον Φραγκουλίδη να υπογράψει νέα σχετική αίτηση. Παρόλο που αυτός υποσχέθηκε ότι θα το έπραττε τελικά αρνήθηκε να υπογράψει. Ο Κώστας Φραγκουλίδης, διευθυντής των εναγόντων, ήταν ο μοναδικός μάρτυρας των εναγόντων ο οποίος με γραπτή δήλωση (Έγγραφο «Α») επιβεβαίωσε ουσιαστικά όλους τους ισχυρισμούς που περιλαμβάνονται στην έκθεση απαίτησης. Θεωρώ σκόπιμο να αναφερθώ στις ισχυριζόμενες μετατροπές στην επίδικη οικία οι οποίες σύμφωνα τόσο με την έκθεση απαίτησης όσο και τη μαρτυρία του Φραγκουλίδη ήταν οι ακόλουθες: «(α) Επεκτάσεις στο ισόγειο και στον όροφο. (β) Προσθήκη μεγάλου δωματίου στο ισόγειο του οποίου η απόσταση από το οδικό σύνορο είναι πολύ λιγότερη από 3 μέτρα. (γ) Προσθήκη μεταλλικής εξωτερικής σκάλας. (δ) Προσθήκη κλιμακοστασίου. (ε) Προσθήκη μικρού δωματίου στο ισόγειο και μεγάλου δωματίου στον όροφο στη νότια πλευρά πολύ κοντά στο πλαϊνό σύνορο. (στ) Αλλαγές στην όψη και την αρχιτεκτονική μορφή.» Επιπλέον κατατέθηκαν τα ακόλουθα τεκμήρια: Πιστοποιητικό εγγραφής του ακινήτου όπου έχει ανεγερθεί το συγκρότημα κατοικιών (Τεκ. 1) το οποίο δείχνει ως ιδιοκτήτες τους ενάγοντες. Πωλητήριο έγγραφο ημερομηνίας 23.8.1999 μεταξύ εναγόντων και εναγομένων για την οικία αριθμός 8 (Τεκ. 2). Επιστολή ημερομηνίας 22.9.2006 από το Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου προς τους ενάγοντες όπου αναφέρεται ότι για σκοπούς οριζόντιου διαχωρισμού της γης και των κτιρίων που βρίσκονται στο επίδικο ακίνητο απαιτείται άδεια οικοδομής και πιστοποιητικό εγκρίσεως για όλες τις προσθήκες που έχουν γίνει (Τεκ. 3). Επιστολή ημερομηνίας 9.2.2006 από Επαρχιακή Διοίκηση Πάφου προς τους εναγομένους με την οποία τους πληροφορούν ότι κατά την επίσκεψη αρμόδιου λειτουργού διαπιστώθηκαν μεγάλες επεκτάσεις τόσο στο ισόγειο όσο και στον όροφο ήτοι στο ισόγειο έγινε προσθήκη δωματίου στην πρόσοψη της οικίας διαστάσεων 8Χ4μ. περίπου του οποίου η απόσταση από το οδικό σύνορο είναι λιγότερη των 3μ. περίπου 1.5μ., και στον όροφο έγινε προσθήκη δωματίου 6Χ4μ. του οποίου η απόσταση από το πλαϊνό σύνορο είναι 1.5μ. αντί 3μ.. Ενόψει αυτών δίδετο προθεσμία δύο μηνών έτσι ώστε είτε να κατεδαφιστούν οι παράνομες προσθηκομετατροπές είτε να αποταθούν στην Πολεοδομική Αρχή για εξασφάλιση πολεοδομικής άδειας δίδοντας ταυτόχρονα προειδοποίηση ότι σε αντίθετη περίπτωση θα ληφθούν δικαστικά μέτρα εναντίον του (Τεκ.4). Επιστολή ημερομηνίας 16.5.2007 από την Επαρχιακή Διοίκηση Πάφου προς τους εναγομένους με κοινοποίηση στους ενάγοντες όπου δίδεται τελευταία προθεσμία δύο μηνών για πλήρη συμμόρφωση, αναφέροντας παράλληλα ότι σε αντίθετη περίπτωση θα ληφθούν δικαστικά μέτρα εναντίον τόσο των εναγομένων όσο και της ιδιοκτήτριας εταιρείας (Τεκ.5). Επιστολή ημερομηνίας 2.10.2007 από την Επαρχιακή Διοίκηση Πάφου προς το δικηγόρο των εναγόντων όπου επαναλαμβάνονται οι διαπιστώσεις αρμόδιου λειτουργού για επεκτάσεις στην επίδικη οικία, δίδοντας προθεσμία 60 ημερών για κατεδάφιση τους ή εξασφάλιση πολεοδομικής άδειας (Τεκ. 6). Επιστολή ημερομηνίας 22.3.2007 από το δικηγόρο των εναγόντων προς τους εναγομένους με την οποία δίδεται προειδοποίηση σ΄ αυτούς 40 ημερών να κατεδαφίσουν όλες τις προσθήκες και να επαναφέρουν το κτίριο στην προτέρα του κατάσταση (Τεκ. 7). Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας διευκρίνισε ότι το Τεκ. 2 υπεγράφη ξεχωριστά από τους ενάγοντες και τους εναγομένους και πως με τους εναγόμενους υπεγράφη και συμβόλαιο για την πώληση ενός άλλου studio με πισίνα στο ίδιο συγκρότημα για το οποίο όμως δεν υπήρξε οποιαδήποτε παρατυπία και έχει εκδοθεί πιστοποιητικό έγκρισης. Αποτελούσε όρο του επίδικου συμβολαίου ότι οι εναγόμενοι είχαν αποκλειστικό δικαίωμα χρήσης της αυλής (όρος 1 του συμβολαίου). Από το ρητό αυτό όρο, είπε ο μάρτυρας, εξυπακούεται ότι οι εναγόμενοι δεν μπορούσαν να προβούν σε οποιεσδήποτε προσθήκες στην επίδικη οικία. Παρά το ότι η εν λόγω οικία, είπε, είχε πωληθεί προηγουμένως σε άλλο αγοραστή, ακυρώθηκε η προηγούμενη συμφωνία και ακολούθως υπεγράφη το Τεκ. 2, ενώ οι μετατροπές έγιναν από τους εναγόμενους και όχι από τους προηγούμενους ιδιοκτήτες. Άλλωστε, τόνισε, στα σχέδια που επισυνάπτονται στο συμβόλαιο (Τεκ. 2) δεν περιλαμβάνονται οι προσθήκες. Ερωτηθείς κατά πόσο κινήθηκαν οποιεσδήποτε αγωγές εναντίον των εναγόντων γι αυτό το θέμα απάντησε αρνητικά, προσθέτοντας ότι οι ενάγοντες έχουν κινήσει μια αγωγή εναντίον ενός άλλου αγοραστή ο οποίος επίσης έχει προβεί σε αλλαγές στην οικοδομή του. Αυτές όμως οι τροποποιήσεις τελικά δεν επηρεάζουν την έκδοση τίτλων. Όπως δε ανέφερε ο μάρτυρας, λόγω τροποποίησης της νομοθεσίας εντός των ημερών και μετά από καθυστέρηση 5 χρόνων θα εκδοθούν οι τίτλοι για τις υπόλοιπες οικίες. Παραμένει μόνο ο τίτλος για την οικία των εναγομένων ο οποίος, όπως είπε, θα είναι «κόκκινος». Αυτό όμως δεν επιτρέπει στους ενάγοντες να προχωρήσουν σε μεταβίβαση του ακινήτου στους εναγομένους παραβαίνοντας με αυτόν τον τρόπο το μεταξύ τους συμβόλαιο πέραν του ότι θα πρέπει οι ενάγοντες να πληρώνουν φόρους ιδιοκτησίας. Ο Γεώργιος Κουρίδης, πολιτικός μηχανικός υπήρξε ο μοναδικός μάρτυρας εκ μέρους των εναγομένων. Υιοθέτησε γραπτή κατάθεση (Έγγραφο «Β») στην οποία αναφέρει ότι τον Φεβρουάριο του 2006 ο εναγόμενος 1 του ανέθεσε να αποτυπώσει την κατοικία του στην Τσάδα, να βρει από την Επαρχιακή Διοίκηση τη φωτοτυπία του σχεδίου της άδειας οικοδομής και να προβεί σε αίτηση για άδεια οικοδομής των προσθηκών. Η αίτηση δεν καταχωρήθηκε γιατί σύμφωνα με την ισχύουσα τότε νομοθεσία έπρεπε να υποβληθεί από τον εγγεγραμμένο ιδιοκτήτη και όχι τους εναγομένους. Ζήτησε από τον Φραγκουλίδη να την υπογράψει όμως αυτός του κατέστησε σαφές ότι δεν πρόκειτο να υπογράψει. Ο ίδιος δηλώνει σίγουρος ότι αν υπογραφόταν τότε η αίτηση από τους ενάγοντες η παρούσα υπόθεση θα ήταν αχρείαστη. Σύμφωνα με την νέα νομοθεσία για αμνηστία η οποία ψηφίστηκε πριν από λίγους μήνες και των πρόσφατων τροποποιήσεων της δεν τίθεται πλέον πρόβλημα στην έκδοση των τίτλων, ανέφερε. Με τη νέα νομοθεσία επιτρέπεται στους αγοραστές να υποβάλουν οι ίδιοι σχετική αίτηση για αμνηστία χωρίς πλέον να χρειάζεται η υπογραφή του εγγεγραμμένου ιδιοκτήτη καθιστώντας με αυτό τον τρόπο πιο εύκολη την προώθηση της διαδικασίας για έκδοση ξεχωριστών τίτλων. Ο ίδιος, είπε, έχει ήδη λάβει εντολή από τον εναγόμενο 1 να προβεί στις απαραίτητες ενέργειες δυνάμει των πρόσφατων τροποποιήσεων στη νομοθεσία και πιστεύει ότι σε εύλογο χρονικό διάστημα που δεν θα υπερβαίνει τους 10-12 μήνες θα διευθετηθεί το όλο θέμα. Αναφέρει επίσης ότι τα έξοδα που θα υποστούν οι εναγόμενοι σε περίπτωση κατεδάφισης θα είναι δυσανάλογα περισσότερα απ΄ ότι αν προχωρήσουν οι διαδικασίες για νομιμοποίηση των προσθηκών και επιπρόσθετα θα απωλέσει εισοδήματα η Δημοκρατία από την είσπραξη τελών για τη νομιμοποίηση των προσθηκών και από την πώληση συντελεστή δόμησης στους εναγομένους, ανάλογα φυσικά με την απόφαση των αρμοδίων αρχών. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι οι προσθήκες που υφίστανται στην οικοδομή είναι περίπου το 90% αυτών που αναφέρονται στην έκθεση απαίτησης. Συγκεκριμένα από τις λεπτομέρειες της παραγράφου 5 της έκθεσης απαίτησης τις οποίες επίσης ανέφερε και ο Φραγκουλίδης δέχθηκε το στοιχείο (α). Σε ότι αφορά το στοιχείο (β) ανέφερε ότι υπήρχε μια μεγάλη βεράντα η οποία μετετράπη σε τζαμαρία. Ανάφερε επίσης ότι δεν έγινε προσθήκη κλιμακοστασίου και η προσθήκη μεταλλικής εξωτερικής σκάλας δεν επηρεάζει την άδεια που εκδόθηκε από την Πολεοδομία ή την Επαρχιακή Διοίκηση. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι είναι το έτος 2006 που πήρε οδηγίες γι΄ αυτή την υπόθεση και που ζήτησε από τον κ. Φραγκουλίδη να υπογράψει αίτηση για να δοθεί άδεια για τις προσθήκες. Ερωτηθείς σχετικά με το συντελεστή δόμησης ο μάρτυρας ανέφερε ότι το τμήμα γης επί του οποίου έχει ανεγερθεί η οικία είναι περίπου 440 τ.μ. όμως λόγω του ότι ο πελάτης είχε προβεί σε αγορά του διπλανού τεμαχίου το συνολικό εμβαδόν ανέρχεται σε περίπου 900 τ.μ. και συνεπώς δεν υπάρχει πρόβλημα με το συντελεστή δόμησης. Λαμβάνοντας δε υπόψη το συνολικό εμβαδόν των δύο τεμαχίων υπάρχει δικαίωμα ανοικοδόμησης 180 τ.μ. που δεν υπερβαίνει το συνολικό εμβαδόν των προσθηκών και των υφιστάμενων κτιρίων. Στο πλαϊνό τεμάχιο υπάρχουν μόνο βοηθητικά κτίρια τα οποία δεν περιλαμβάνονται στο συντελεστή δόμησης. Έχοντας δει τους δύο αυτούς μάρτυρες να καταθέτουν ενώπιον μου είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη συμπεριφορά και τις αντιδράσεις τους. Σαν γενικό σχόλιο και οι δύο μάρτυρες δεν μου έδωσαν την εντύπωση ότι ήρθαν στο Δικαστήριο με διάθεση να ψευσθούν, παρά το ότι σε κάποια σημεία τα γεγονότα που παρέθεσαν είναι διαφοροποιημένα. Σημειώνεται επίσης η αρχή αξιολόγησης της μαρτυρίας ενός πραγματογνώμονα ο οποίος έχει υποχρέωση να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία που να το βοηθούν να καταλήξει στα δικά του ευρήματα. (Βλ. Vassiliko Cement Works Ltd v. Stavrou

(1978)1 C.L.R. 389, Νικολάου ν. Σταύρου
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 746, Star Fiber Glass Ltd v. Elneda Trading Ltd
(1992)1 Α.Α.Δ. 875 και Χαραλάμπους ν. Αβραάμ κ.α.
(1999)1 Α.Α.Δ. 1441). Η μαρτυρία του Φραγκουλίδη παρέμεινε αναντίλεκτη ως προς τα γεγονότα που έλαβαν χώρα πριν το 2006 οπόταν πήρε οδηγίες ο Κουρίδης να βοηθήσει τον εναγόμενο
  1. Συνακόλουθα η θέση του Φραγκουλίδη ότι οι εναγόμενοι προέβησαν σε προσθήκες και μετατροπές στην επίδικη οικία παρέμεινε αναντίλεκτη και γίνεται αποδεκτή. Η υποβολή της υπεράσπισης ότι οι προσθήκες και μετατροπές ήταν υφιστάμενες όταν αγόρασαν την οικία οι εναγόμενοι έχει πέσει στο κενό. Όσον αφορά τις λεπτομέρειες των προσθηκών και μετατροπών που ισχυρίζονται οι ενάγοντες ότι έχουν γίνει επί της επίδικης οικίας υπάρχει μια γενικότητα τόσο στην έκθεση απαίτησης όσο και στη μαρτυρία του Φραγκουλίδη ο οποίος υιοθέτησε τις ίδιες αναφορές. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι το στοιχείο (α) των λεπτομερειών φαίνεται να περικλείει τα στοιχεία (β)(γ)(δ) και να μην αποτελεί ξεχωριστή ενότητα. Η περί του αντιθέτου θέση του Φραγκουλίδη δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή στην απουσία σαφήνειας στις θέσεις του. Ο Κουρίδης από την άλλη δεν αρνήθηκε την ύπαρξη τροποποιήσεων και προσθηκών επί της οικίας περιόρισε όμως αυτές στις προσθήκες και μετατροπές που ουσιαστικά περιλαμβάνονται στις επιστολές της Επαρχιακής Διοίκησης Πάφου. Αποδέχτηκε την δημιουργία εξωτερικής σκάλας αναφέροντας ότι αυτή δεν επηρεάζει τις άδειες της Πολεοδομίας και της Επαρχιακής Διοίκησης κάτι που επίσης συνάδει με τις επιστολές της Επαρχιακής Διοίκησης. Θεωρώ ότι η πλευρά των εναγόντων που έχει το βάρος απόδειξης και κυρίως έχοντας υπόψη ότι ζητείται διάταγμα κατεδάφισης τους, όφειλε να παρουσιάσει με περισσότερη λεπτομέρεια σε ποιες προσθήκες και μετατροπές προέβησαν οι εναγόμενοι κατά παράβαση της σχετικής νομοθεσίας. Είναι νομίζω σημαντικό να σημειωθεί ότι αυτό που ενδιαφέρει για σκοπούς της παρούσας αγωγής είναι οι προσθήκες και μετατροπές που κατ΄ ισχυρισμό έγιναν στην επίδικη οικία κατά παράβαση της σχετικής νομοθεσίας. Στην απουσία λοιπόν σαφήνειας στη μαρτυρία των εναγόντων, κρίνω ότι οι τροποποιήσεις που θα μπορούσε να λεχθεί ότι εμπίπτουν σε αυτή την κατηγορία είναι αυτές που περιλαμβάνονται στην επιστολή της Επαρχιακής Διοίκησης Τεκ.
  2. Είναι γεγονός ότι υπάρχει κάποια αντίφαση μεταξύ των δικογράφων των εναγομένων και της μαρτυρίας του Κουρίδη με κύρια αυτήν που αφορά το χρόνο που ο συγκεκριμένος μάρτυρας έλαβε οδηγίες από τον εναγόμενο 1 καθώς και το ότι το 2006 αρχικά ο Φραγκουλίδης του υποσχέθηκε ότι θα υπέγραφε την αίτηση για τις τροποποιήσεις. Έχοντας υπόψη ότι ο εν λόγω μάρτυρας δεν είναι διάδικος και δεν υπάρχει ενώπιον μου μαρτυρία ότι είναι αυτός που έδωσε τις οδηγίες για ετοιμασία της υπεράσπισης δεν κρίνω ότι αυτές οι αντιφάσεις επηρεάζουν τη δική του αξιοπιστία παρά μόνο αποκλείουν την εξαγωγή οποιουδήποτε ευρήματος στη βάση των αναφορών της έκθεσης υπεράσπισης. Ο μάρτυρας αυτός άλλωστε κατά την αντεξέταση απαντούσε με άμεσο τρόπο και χωρίς να κάνει προσπάθεια σκόπιμα να παραποιήσει γεγονότα προς όφελος των πελατών του. Το γεγονός ότι ο μάρτυρας δεν ερώτησε ποιος έκανε τις προσθήκες και δε παρουσίασε στο Δικαστήριο το γραπτό διορισμό του από τους εναγόμενους, τα σχετικά τιμολόγια και τις αποδείξεις είσπραξης, δεν θεωρώ ότι επηρεάζουν την αξιοπιστία του όπως εισηγήθηκε ο κ. Γεωργιάδης ούτε κρίνω ότι θα ήταν αναμενόμενο ότι θα του ζητούντο, έχοντας υπόψη τα επίδικα θέματα. Ο κ. Γεωργιάδης εισηγήθηκε πως οι ενέργειες των εναγομένων να προβούν σε τροποποιήσεις στην οικία που αγόρασαν από τους ενάγοντες αποτελούν παράβαση εξυπακουόμενου όρου της μεταξύ τους συμφωνίας. Ως προς το πότε δικαιολογείται η συμπερίληψη τέτοιου όρου σε συμφωνία ο ευπαίδευτος συνήγορος παρέπεμψε σε νομολογία στην οποία αναλύονται οι αρχές που διέπουν το θέμα ως ακολούθως: Στην Bauer v. Διογ. Ηροδότου & Υιών Λτδ
(1994)1 Α.Α.Δ. σελ. 325, σελ. 333, αναφέρεται: «Δικαιολογείται η συμπερίληψη όρου σε συμφωνία, ως εξυπακουόμενου, εφόσον η αναγκαιότητα είναι τέτοια για την πρόσδοση εμπορικής υπόστασης στη συμφωνία ώστε με βεβαιότητα να μπορεί να λεχθεί ότι οι συμβαλλόμενοι, αν είχαν ερωτηθεί, αναντίλεκτα θα έλεγαν ότι ο όρος συνιστούσε μέρος της συμφωνίας. Κάτω από εκείνες τις συνθήκες η συμφωνία διευρύνεται με τη συμπερίληψη και του όρου ο οποίος εξυπακούεται : Βλ. Δημοκρατία v. Μουξούρη και άλλων
(1990)1 Α.Α.Δ. 134, National Bank of Greece v. Pinios Shipping Co [1989] All E.R. 213, Beer v. Bowden [1981] 1 All E.R. 1070 (CA).» Στην Τσιαλής v. Χατζηανδρέου (Τσιαλή)
(2000)1 Β Α.Α.Δ. 1250, σελ. 1257-1259, αποφασίστηκε ότι: «Η διαπίστωση εξυπακουόμενου όρου είναι θέμα ερμηνείας της συμφωνίας προς εξαγωγή της πραγματικής πρόθεσης των μερών την οποία δεν διατύπωσαν μεν ρητά στους γραπτούς όρους της αλλά η οποία εξάγεται από αυτούς κατ΄ αναγκαία συνέπεια. ................................ Η διακρίβωση εξυπακουόμενου όρου ως θέμα ερμηνείας της συμφωνίας είναι παλαιόθεν γνώρισμα του έργου του δικαστηρίου, εδραζόμενη στην αναγνώριση ότι τα μέρη δεν διατυπώνουν πάντοτε ρητά στη γραπτή τους συμφωνία παρά μόνο τα βασικά της στοιχεία, αφήνοντας άλλα να προκύπτουν έστω και αν δεν ελέχθησαν. Η διακρίβωση εξυπακουόμενου όρου αποδίδεται στην ανάγκη να δοθεί αποτελεσματικότητα και πληρότητα στη συμφωνία, εκφράζοντας εκείνο που, αν δεν ελέχθη, αντιπροσωπεύει την εμφανή και αναγκαία πρόθεση των μερών.» Ο όρος που σύμφωνα με την εισήγηση του ευπαίδευτου συνήγορου εξυπακούεται στη συμφωνία Τεκ. 2 είναι ότι οι συμβαλλόμενοι δεν θα ενεργούν, διατηρούν και υποχρεούνται να άρουν οποιεσδήποτε παρανομίες που εμποδίζουν το διαχωρισμό του κτήματος και την έκδοση ξεχωριστού πιστοποιητικού εγγραφής κάθε οικίας του κτήματος. Χωρίς αυτό τον όρο, συνεχίζει η εισήγηση, δεν θα μπορεί να λειτουργήσει και να υλοποιηθεί και καθίσταται παράνομη η ίδια η σύμβαση. Έχω εξετάσει τις πρόνοιες της συμφωνίας (Τεκ. 2) υπό το φως των πιο πάνω αρχών. Στην εν λόγω συμφωνία υπάρχει πρόνοια για υποχρέωση των εναγόντων να λάβουν όλα τα ενδεικνυόμενα μέτρα για να καταστεί εφικτή η έκδοση ξεχωριστών τίτλων ιδιοκτησίας. Για να μπορεί βέβαια να έχει ισχύ αυτός ο όρος νοείται ότι οι αγοραστές δεν θα προβαίνουν οι ίδιοι σε κάποια ενέργεια που να εμποδίζει την έκδοση και μεταβίβαση ξεχωριστών τίτλων. Η διενέργεια προσθηκών και τροποποιήσεων στην οικία χωρίς την άδεια της αρμόδιας αρχής εμπόδιζε κατά τον ουσιώδη χρόνο την έκδοση ξεχωριστών τίτλων και τη μεταβίβαση του ακινήτου στους εναγομένους. Συνακόλουθα συμφωνώ με την εισήγηση του κ. Γεωργιάδη ότι στην απουσία του όρου που αναφέρεται πιο πάνω δεν μπορεί να λειτουργήσει και να υλοποιηθεί η σύμβαση. Ζητείται με την αγωγή ειδική εκτέλεση του εξυπακουόμενου αυτού όρου της συμφωνίας. Ο κ. Γεωργιάδης εισηγήθηκε πως στη παρούσα περίπτωση οι αποζημιώσεις δεν είναι επαρκής θεραπεία αφού είναι δύσκολο να υπολογισθούν και θα πολλαπλασιάζονται. Πέραν τούτου, υπό τις περιστάσεις η ειδική εκτέλεση του όρου θα αποδώσει ουσιαστικά και αποτελεσματικά δικαιοσύνη. Παρέπεμψε το Δικαστήριο σε αποσπάσματα από το σύγγραμμα Chitty on Contracts 30η έκδοση όπου αναφέρεται ότι πωλητής ακίνητης ιδιοκτησίας μπορεί να επιτύχει ειδική εκτέλεση και το διάταγμα μπορεί να είναι προστακτικό. Αναφέρθηκε σε παράδειγμα που δίδεται στη παρ. 27-060 "if he has already broken his contract (e.g. by fencing land that he promised to leave open) he may be ordered by a mandatory injunction actually to undo the breach". Το άρθρο 76 του περί Συμβάσεων Νόμου που επίσης με παρέπεμψε ο κ. Γεωργιάδης προνοεί ότι σύμβαση είναι δεκτική ειδικής εκτέλεσης εφόσον δεν είναι άκυρη δυνάμει Νόμου, είναι διατυπωμένη γραπτώς και υπογραμμένη από το μέρος που έχει το βάρος της, το δε Δικαστήριο κρίνει ότι η ειδική εκτέλεση της δεν θα ήταν ανεπιεικής, παράλογη ή πρακτικά ανεφάρμοστη. Στην παρούσα περίπτωση η συμφωνία μεταξύ των μερών (Τεκ. 2) είναι μεν γραπτή, όμως εδώ ζητείται ειδική εκτέλεση εξυπακουόμενου όρου της σύμβασης. Συνακόλουθα δεν τηρείται η προϋπόθεση που θέτει ο νόμος όπως η συμφωνία είναι γραπτή και υπογραμμένη από το μέρος που έχει το βάρος της. Πέραν τούτου θεωρώ ότι η έκδοση διατάγματος όπως ζητείται από τους ενάγοντες θα ήταν ανεπιεικής ή πρακτικά ανεφάρμοστη υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης όπως έχουν διαμορφωθεί τα γεγονότα μετά την έγερση της αγωγής. Και οι δύο πλευρές αναφέρθηκαν στη τροποποίηση της νομοθεσίας ήτοι τον περί Ρύθμισης Οδών και Οικοδομών (Τροποποιητικό)(Αρ. 3) Νόμο του 2011 και τον περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας (Τροποποιητικό)(Αρ. 3) Νόμο του
  1. Με βάση τις πρόνοιες των εν λόγω νομοθετημάτων καθίσταται πλέον εφικτό, σε περιπτώσεις όπως την παρούσα, όπου η λήψη πιστοποιητικού έγκρισης και η έκδοση ξεχωριστού τίτλου εμποδίζετο λόγω της ύπαρξης μετατροπών που έγιναν χωρίς την άδεια της αρμόδιας αρχής, να εκδοθεί πιστοποιητικό έγκρισης, να γίνει διαχωρισμός του ακινήτου και να εκδοθούν ξεχωριστοί τίτλοι με εξαίρεση την συγκεκριμένη οικοδομή όπου έχουν διενεργηθεί οι μετατροπές σε συνάρτηση με την οποία θα εκδίδεται πιστοποιητικό μη εξουσιοδοτημένων εργασιών το οποίο αποστέλλεται στο Κτηματολόγιο και λειτουργεί ως εγγραφή απαγόρευσης εκούσιας μεταβίβασης και επιβάρυνση της επηρεαζόμενης ακίνητης ιδιοκτησίας. Συνεπώς δεν τίθεται πλέον θέμα να παραμείνει στάσιμη η διαδικασία έκδοσης τίτλων. Πέραν τούτου, με τις τροποποιήσεις στη νομοθεσία προνοείται δυνατότητα υποβολής αίτησης εκ μέρους οποιουδήποτε προσώπου έχει συμφέρον στην οικοδομή με σκοπό την έγκριση υφιστάμενης οικοδομής, νοουμένου ότι οι παρατυπίες είναι της φύσης και έκτασης που περιλαμβάνονται στο Παράρτημα. Στην παρούσα περίπτωση ο Κουρίδης ως πολιτικός μηχανικός ανέφερε ότι έχει ετοιμάσει σχετική αίτηση για να υποβάλει στις αρμόδιες αρχές και θεωρεί ότι θα τύχουν νομιμοποίησης οι τροποποιήσεις που έγιναν στην επίδικη οικία. Βέβαια το Δικαστήριο δεν μπορεί να ελέγξει τις θέσεις που προβλήθηκαν είτε από τον Κουρίδη είτε από τον Φραγκουλίδη ο οποίος εισηγήθηκε ότι οι τροποποιήσεις είναι τέτοιας έκτασης που δεν θα μπορούσαν να τύχουν έγκρισης. Και ο λόγος είναι γιατί καμία πλευρά δεν έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου με σαφήνεια τα αναγκαία στοιχεία για να ελέγξει την ορθότητα των ισχυρισμών τους όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, πέραν του ότι δεν θα μπορούσε εκ προοιμίου και με τη γενικότητα που τέθηκαν τόσο στο δικόγραφο όσο και στη μαρτυρία οι προσθήκες που έγιναν στην επίδικη οικία να αποκλειστεί η πιθανότητα να νομιμοποιηθούν οι προσθήκες που έχουν γίνει. Άλλωστε με βάση τη μαρτυρία οι εναγόμενοι έχουν αγοράσει και το διπλανό τεμάχιο επί του οποίου υπάρχουν μόνο βοηθητικά κτίρια. Επιπρόσθετα, μετά τη τροποποίηση της σχετικής νομοθεσίας το παράπονο των εναγόντων ουσιαστικά περιορίζεται στην αδυναμία τους να προχωρήσουν σε μεταβίβαση μόνο της επίδικης οικίας στους εναγομένους κάτι για το οποίο βέβαια μπορεί κάποιος να ισχυριστεί ότι ενδιαφέρει πρωτίστως τους ίδιους τους εναγόμενους, έχοντας υπόψη ότι με βάση το Τεκ. 2 έχουν αποπληρώσει το τίμημα πώλησης της οικίας χωρίς να υπάρξει τιτλοποίηση της στο όνομα τους. Ένα άλλο στοιχείο που επηρεάζει τη κρίση του Δικαστηρίου επί του θέματος είναι και η ασάφεια που υπάρχει ως προς τις οικοδομές που επιζητείται να κατεδαφιστούν. Συνακόλουθα κρίνω ότι η αιτούμενη ειδική εκτέλεση του εξυπακουόμενου όρου της σύμβασης και το αιτούμενο διάταγμα άρσης, μετακίνησης και αφαίρεσης των προσθηκών και μετατροπών που αναφέρονται πιο πάνω δεν μπορεί να επιτύχει. Η ενάγουσα περαιτέρω αξιώνει αποζημιώσεις. Ο κ. Χριστοφόρου στην αγόρευση του εισηγήθηκε πως δεν έχει προσκομιστεί η ελάχιστη μαρτυρία από την ενάγουσα σε σχέση με τις ζημιές που αξιώνει στη παράγραφο 7 της έκθεσης απαίτησης. Επίσης αναφορικά με τις γενικές και ειδικές αποζημιώσεις που αξιώνονται για παράβαση σύμβασης ο ευπαίδευτος συνήγορος αμφισβήτησε ότι υπήρξε παραβίαση της σύμβασης αλλά σε περίπτωση που ήθελε κριθεί ότι υπήρξε τέτοια παραβίαση τότε το μόνο που θα μπορούσε να επιδικαστεί υπέρ της ενάγουσας είναι νόμιμες αποζημιώσεις. Από την άλλη ο κ. Γεωργιάδης εισηγήθηκε ότι πέραν από την έκδοση διατάγματος άρσης των παρανομιών το Δικαστήριο μπορεί να επιδικάσει γενικές αποζημιώσεις για τις ζημιές και απώλειες που έχουν υποστεί όπου ο δυσμενής επηρεασμός της επιχειρηματικής φήμης των εναγόντων δεν αποκλείεται να ληφθεί υπόψη. Εισηγήθηκε δε ότι λαμβάνοντας υπόψη το είδος και το μέγεθος των απωλειών και ζημιών και κυρίως τη διάρκεια τους που καθορίζεται σε 12 χρόνια, το ποσό των αποζημιώσεων ανέρχεται σε €36,
  2. Όπως πολύ ορθά αναφέρεται στην αγόρευση του κ. Χριστοφόρου οι ειδικές αποζημιώσεις πρέπει να δικογραφούνται και να αποδεικνύονται αυστηρά (βλ. μεταξύ άλλων Σπύρου ν. Χατζηχαραλάμπους,
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 298, Πίριλλου ν. Κονναρή
(2000)1 Α.Α.Δ. 1153, Παναγή κ.ά. ν. Κακόψιτου κ.ά.
(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 839 και R.K.B. LEATHERGOODS LTD v. Αγγελίδη
(2004)1(Β) Α.Α.Δ. 1071). Σχετικό είναι και το απόσπασμα που με παρέπεμψε ο συνήγορος από το σύγγραμμα McGregor on Damages, 16η έκδοση σελ 236: «A plaintiff claiming damages must prove his case. To justify an award of substantial damages he must satisfy the court both as to the fact of damage and as to its amount. If he satisfies the court on neither, his action will fail, or at the most he will be awarded nominal damages where a right has been infringed. If he fact of damage is shown but no evidence is given as to its amount so that it is virtually impossible to assess damages, this will generally permit only an award of nominal damages, this situation is illustrated by Dixon v. Deveridge and Twyman v. Knowles.» Σε ελεύθερη μετάφραση: «Ένας ενάγων που απαιτεί αποζημιώσεις πρέπει να αποδείξει την απαίτηση του. Για να δικαιολογήσει την επιδίκαση αποζημιώσεων για ένα σημαντικό ποσό θα πρέπει να ικανοποιήσει το δικαστήριο τόσο ότι υπέστη τη ζημιά όσο και το ποσό αυτής. Αν δεν ικανοποιήσει το δικαστήριο για οποιοδήποτε από τα πιο πάνω η αγωγή του θα πρέπει να απορριφθεί ή το πιο πολύ να του επιδικασθούν ονομαστικές αποζημιώσεις εφόσον φανεί ότι έχει παραβιαστεί το δικαίωμα του. Αν το γεγονός της ζημιάς αποδεικνύεται αλλά δεν έχει δοθεί μαρτυρία αναφορικά με το ύψος της με αποτέλεσμα να είναι αδύνατο να υπολογιστούν, αυτό γενικά επιτρέπει την επιδίκαση ονομαστικών μόνο αποζημιώσεων. Αυτή η κατάσταση απεικονίζεται στην Dixon v. Deveridge and Twyman v. Knowles.» Στην παρούσα περίπτωση δεν έχει δοθεί οποιαδήποτε μαρτυρία περί ειδικών ζημιών που έχει υποστεί η ενάγουσα συνεπώς η αξίωση για τέτοιες αποζημιώσεις είναι έκθετη σε απόρριψη. Σε ότι αφορά την αξίωση για γενικές αποζημιώσεις στο απόσπασμα που με παρέπεμψε ο κ. Γεωργίαδης από το σύγγραμμα Chitty on Contracts αναφέρεται ότι «general damages are given in respect of such damage as the law presumes to result from the infringement of a legal right or duty: damage must be proved but the claimant cannot quantify exactly any particular items in it». Περαιτέρω στη παράγραφο 26-086 του ιδίου συγγράμματος γίνεται αναφορά σε αποζημιώσεις για απώλεια φήμης όπου αναφέρεται ότι «However, where the breach of contract causes a loss of reputation which in turn causes foreseeable financial loss to the claimant, he may recover damages for that financial loss...». Στην υπό κρίση υπόθεση δεν έχει δοθεί μαρτυρία για επηρεασμό της επιχειρηματικής φήμης των εναγόντων έτσι ώστε να μπορεί να υπολογιστεί σε απόδοση γενικών αποζημιώσεων ούτε υπάρχουν ενώπιον μου οποιαδήποτε στοιχεία που να μπορούν να καθοδηγήσουν το Δικαστήριο στην επιδίκαση αποζημιώσεων όπως ισχυρίζονται οι ενάγοντες. Σε περιπτώσεις όπου αποδεικνύεται παράβαση εκ μέρους του εναγομένου αλλά ο ενάγοντας αποτυγχάνει να αποδείξει τη ζημιά του, όπως ορθά αναφέρθηκε από τον κ. Χριστοφόρου, αυτό που δικαιούται είναι ονομαστικές αποζημιώσεις (Βλ. μεταξύ άλλων Ttantis v. Hadjimichael and another
(1982)1 C.L.R. 301, Παπακόκκινου ν. Θεοδότου
(1991)1 Α.Α.Δ. 379, Χατζηκυπρής& άλλοι ν. Sanifex Agencies Ltd
(1993)1 A.A.Δ. 44). Κατά τη μαρτυρία του κ. Φραγκουλίδη αυτός αναφέρθηκε σε ζημιά που υφίσταται λόγω του ότι πληρώνει φόρους ακίνητης ιδιοκτησίας. Έχοντας εξετάσει τη συμφωνία διαπιστώνω ότι το τίμημα πώλησης έχει εξοφληθεί κατά την υπογραφή της συμφωνίας και πως η πληρωμή των φόρων βαρύνει τους εναγομένους. Υπό το φως των πιο πάνω και έχοντας υπόψη όλα τα περιστατικά της υπόθεσης θεωρώ ότι θα πρέπει να αποδοθεί στην ενάγουσα ποσό €200 ονομαστικές αποζημιώσεις. Στην υπόθεση Παπακόκκινου κ.ά. ν. Θεοδότου
(1991)1 Α.Α.Δ. 379, στη σελίδα 384 «σε περιπτώσεις που επιδικάζονται μόνο ονομαστικές αποζημιώσεις το δικαστήριο έχει την ευχέρεια να στερήσει τον ενάγοντα των εξόδων του ή ακόμη να τον καταδικάσει στην πληρωμή εξόδων της άλλης πλευράς» (βλέπε επίσης GALATARIOTIS TELECOMMUNICATIONS LTD v. Δημήτρη Ι. Σουκιούρογλου Λτδ, Πολ. Έφ. Αρ. 12163). Στην παρούσα υπόθεση έχοντας υπόψη ότι υπήρξε διαφοροποίηση των δεδομένων της υπόθεσης με την τροποποίηση της νομοθεσίας όπως αναλύθηκε πιο πάνω και αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μην τίθεται πλέον θέμα οι ενάγοντες να μην μπορούν να διαχωρίσουν το ακίνητο και να μεταβιβάσουν ξεχωριστούς τίτλους εγγραφής στους πελάτες τους θεωρώ ότι δεν είναι κατάλληλη περίπτωση να στερηθούν οι ενάγοντες των εξόδων τους. Συνακόλουθα τα έξοδα της υπόθεσης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται εναντίον των εναγομένων. (Υπ.) ................... Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.