ΧΡ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΥΙΟΣ ΛΤΔ ν. ΑΛΕΚΟΥ ΙΑΚΩΒΟΥ, Αρ. Αγωγής: 3670/07, 25.4.2012

ΧΡ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΥΙΟΣ ΛΤΔ ν. ΑΛΕΚΟΥ ΙΑΚΩΒΟΥ, Αρ. Αγωγής: 3670/07, 25.4.2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2012:A52 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Φ. Τιμοθέου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3670/07 Μεταξύ: ΧΡ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ & ΥΙΟΣ ΛΤΔ Εναγόντων - και - ΑΛΕΚΟΥ ΙΑΚΩΒΟΥ Εναγόμενου Ημερομηνία: 25.4.

1. Για Ενάγοντες: κ. Ν. Νεοκλέους με κ. Π. Μιχαηλίδη. Για Εναγόμενο: κα Μ. Ιακώβου για κ. Τσίκκο. ΑΠΟΦΑΣΗ Οι ενάγοντες με την παρούσα αγωγή αξιώνουν εναντίον του εναγόμενου το ποσό των Λ.Κ.8,406 ή το ισόποσο €14,362.50, πλέον νόμιμο τόκο, πλέον έξοδα. Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης τους οι ενάγοντες καθ' όλον τον ουσιώδη για την αγωγή χρόνο ήταν εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δια μετοχών δεόντως εγγεγραμμένη στη Κύπρο, ασχολείτο μεταξύ άλλων με τις επιδιορθώσεις και/ή συντηρήσεις μηχανοκινήτων οχημάτων και διατηρούσαν γκαράζ και/ή συνεργείο στη Πάφο. Ο εναγόμενος καθ' όλον τον ουσιώδη για την αγωγή χρόνο ήταν πελάτης των εναγόντων. Κατά/ή περί το έτος 2005 στην Πάφο, οι διάδικοι με προφορική τους συμφωνία, συμφώνησαν όπως οι ενάγοντες από την μια προβαίνουν για λογαριασμό του εναγόμενου σε όλες τις δέουσες ενέργειες και εργασίες για τη συντήρηση και/ή επιδιόρθωση των μηχανοκινήτων οχημάτων που οδηγούνταν και/ή κατέχονταν από τον εναγόμενο, παρέχοντας σε αυτά τα αναγκαία εργαλεία και/ή εξαρτήματα και/ή σύνεργα και/ή αντικείμενα για την συντήρηση και/ή επιδιόρθωση τους και ο εναγόμενος αναλάμβανε να πληρώνει τα εκάστοτε οφειλόμενα ποσά σε πρώτη ζήτηση. Δυνάμει της πιο πάνω συμφωνίας κατά ή περί το έτος 2005 μέχρι τον Απρίλιο και/ή Μάιο του 2006 οι ενάγοντες προέβησαν σε διάφορες επιδιορθώσεις και/ή συντηρήσεις των μηχανοκινήτων οχημάτων που οδηγούνταν και/ή κατέχονταν από τον εναγόμενο και που ο τελευταίος υποδείκνυε στους ενάγοντες και ο εναγόμενος πλήρωσε κατά διαστήματα στους ενάγοντες διάφορα ποσά. Κατά ή περί τον Μάιο του 2006 ο εναγόμενος όφειλε στους ενάγοντες και οφείλει μέχρι σήμερα το ποσό των Λ.Κ.8,406 για προσφερθείσες εργασίες και/ή υλικά. Ο εναγόμενος, παρά τις επαλειμμένες εκκλήσεις των εναγόντων όπως τους καταβάλει το πιο πάνω οφειλόμενο ποσό, αρνήθηκε και/ή παρέλειψε και εξακολουθεί να αρνείται και/ή παραλείπει να το πράξει μέχρι σήμερα. Ο εναγόμενος στην έκθεση υπεράσπισης του αρχικά εγείρει προδικαστική ένσταση και ισχυρίζεται ότι το όνοµα των εναγόντων είναι λανθασµένο και δεν υφίσταται εγγεγραµµένο το όνοµα τους στον Έφορο Εταιρειών. Ανεξαρτήτως δε της εν λόγω προδικαστικής ενστάσεως ο εναγόμενος αρνείται τους ισχυρισμούς των εναγόντων και υποστηρίζει τα ακόλουθα: Ουδέποτε συνεργάστηκε και/ή ήταν πελάτης των εναγόντων. Ουδέποτε συνήψε οποιαδήποτε συµφωνία µε τους ενάγοντες και ουδέποτε οι ενάγοντες προέβησαν σε επιδιορθώσεις μηχανοκίνητων οχηµάτων που οδηγούνταν και/ή κατέχονταν από τον εναγόµενο. Αναφέρει δε ότι τα µηχανοκίνητα οχήµατα που οδηγούνταν και/ή κατέχονταν από αυτόν επιδιορθώνονταν στην Πάφο από κάποιο Φίλιππο κατόπιν συνεννόησης των και όχι µέσα στα πλαίσια οποιασδήποτε συµφωνίας. Επίσης ο εναγόµενος ισχυρίζεται ότι έχει πληρώσει και έχει εξοφλήσει το εν λόγω πρόσωπο και κανένα ποσό δεν του οφείλει για επιδιόρθωση των οχηµάτων του και ότι το εν λόγω πρόσωπο δεν επιδείκνυε την δέουσα επιµέλεια κατά το χρόνο που επιδιόρθωνε και/ή συντηρούσε τα μηχανοκίνητα οχήµατα του. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι το εν λόγω πρόσωπο παρουσίαζε ψευδώς στον εναγόµενο ότι προέβαινε σε εργασίες και/ή επιδιορθώσεις στα οχήµατα του µε αποτέλεσµα τα μηχανοκίνητα οχήµατα του να υποστούν σοβαρές µηχανικές βλάβες και να αναγκαστεί να απευθυνθεί σε άλλο µηχανικό για να του τα επιδιορθώσει και έτσι να υποστεί τεράστια οικονοµική ζηµία για την οποία επιφυλάττει τα δικαιώµατα του να στραφεί εναντίον του. Τέλος ο εναγόμενος αναφέρει ότι καµία σχέση δεν έχει µε τους ενάγοντες και κανένα ποσό δεν τους οφείλει καθώς και ότι ουδέποτε κλήθηκε από τους ενάγοντες και/ή το δικηγόρο τους να τους καταβάλλει οποιοδήποτε ποσό. Ως εκ των άνω ο εναγόμενος ζητά την απόρριψη της αγωγής µε έξοδα εις βάρος των εναγόντων. Για την απόδειξη της υπόθεσης των εναγόντων κατέθεσε μόνο ο διευθυντής αυτών. Προς υποστήριξη της υπόθεσης του ο εναγόμενος κατέθεσε ενόρκως και δεν κάλεσε μάρτυρες. Περαιτέρω κατατέθηκαν συνολικά 26 τεκμήρια. Προχωρώντας στην αξιολόγηση της μαρτυρίας θα αρχίσω από τη μαρτυρία του εναγόμενου. Αυτός θα πρέπει να λεχθεί ότι δεν μου έκανε καλή εντύπωση. Κατά τη μαρτυρία του προσπάθησε να πείσει για τις θέσεις του και να καταρρίψει τις εκ διαμέτρου αντίθετες θέσεις του Μ.Ε.
2. Στην προσπάθεια του όμως αυτή περιέπεσε σε ουσιώδεις αντιφάσεις, αρκετές από τις θέσεις του στερούνται πειστικότητας ή δεν βρίσκουν έρεισμα στη λογική ή ακόμη διαψεύδονται από άλλη μαρτυρία ενώ η μνήμη του ήταν εμφανώς επιλεκτική εφόσον θυμόταν κάποια γεγονότα που ήταν βολικά για την υπεράσπιση του με κάθε λεπτομέρεια ενώ άλλα ουσιώδη γεγονότα δήλωνε ότι δεν τα θυμόταν λόγω του χρόνου που παρήλθε. Συγκεκριμένα: Στην κυρίως εξέταση του είπε ότι με τους ενάγοντες ουδέποτε είχε συνάψει οποιαδήποτε συµφωνία για να του επιδιορθώνουν τα µηχανοκίνητα οχήµατα του και ότι δεν γνώριζε καν την ύπαρξη τους παρά μόνο όταν παρέλαβε την παρούσα αγωγή. Ανέφερε δε ότι συνεργασία για να του επιδιορθώνει τα µηχανοκίνητα οχήµατα του είχε με κάποιο µηχανικό ονόματι Φίλιππο στην Πάφο. Αυτός ουδέποτε του ανέφερε οτιδήποτε για την εταιρεία και ούτε ποτέ του έδωσε οποιοδήποτε τιµολόγιο για τις εργασiες και οποιαδήποτε απόδειξη για τις πληρωµές που του έκανε. Στην αντεξέταση του είπε ότι πήγαινε στο γκαράζ του Φίλιππου 1, 2, 3 φορές τον μήνα αλλά εκεί δεν είχε ταμπέλα των εναγόντων. Και ενώ ανέφερε ότι δεν θυμάται να είχε δίπλα από το γκαράζ ταμπέλα με το όνομα των εναγομένων εντούτοις στη συνέχεια είπε ότι δεν νομίζει να είχε. Σε σχέση με τις επιταγές τεκμήρια 10-13 οι οποίες εκδόθηκαν από την εταιρεία Athinodorou Beton Ltd και στις οποίες αναγράφεται ως δικαιούχος «Χρ. Χαραλάμπους» στην αντεξέταση του είπε ουσιαστικά ότι ο ίδιος έδινε οδηγίες για να εκδοθούν οι εν λόγω επιταγές. Συγκεκριμένα είπε ότι όταν τον έπαιρνε τηλέφωνο ο Φίλιππος και του έλεγε ότι χρειάζεται λεφτά ο εναγόμενος έπαιρνε τηλέφωνο στην εταιρεία Αθηνοδώρου και τους έλεγε να βγάλουν Λ.Κ.500, Λ.Κ.1,000 και να πάει ο εναγόμενος να την πάρει στο Φίλιππο. Αλλά δεν τον άφηνε ο Φίλιππος να πάει στο λογιστήριο γιατί μόλις του έλεγε ότι έβγαλε την επιταγή πήγαινε ο Φίλιππος και την έπαιρνε. Προσπαθώντας δε να πείσει ότι ο ίδιος δεν γνώριζε ότι συναλλασσόταν με τους ενάγοντες είπε ότι στο Δικαστήριο είδε το όνομα του δικαιούχου στις επιταγές. Η όλη θέση του όμως ότι δεν γνώριζε ότι συνεργαζόταν με τους ενάγοντες δεν είναι πειστική εφόσον δεν βρίσκει έρεισμα στη λογική. Αυτό γιατί η εταιρεία Αθηνοδώρου έκδιδε τις εν λόγω επιταγές μετά από οδηγίες του εναγόμενου και κατά συνέπεια εάν ευσταθούσε η θέση αυτού τότε οι επιταγές θα εκδίδονταν φέροντας ως δικαιούχο το όνομα του Φίλιππου και όχι των εναγόντων. Στην κυρίως εξέταση του είπε ότι επειδή γνώριζε το Φίλιππο, ο οποίος εργαζόταν στο γκαράζ της εταιρείας Αθηνοδώρου, όταν έφυγε από την εταιρεία, επειδή ο εναγόμενος είχε δύο οδηγούς από την Πάφο όταν τα αυτοκίνητα ήθελαν αλλαγή λαδιού ή φίλτρα γενικά τα έπαιρναν οι οδηγοί στον Φίλιππο επειδή εκείνοι τον ήξεραν. Στην αντεξέταση του είπε ότι η συνεργασία του με το Φίλιππο ξεκίνησε γύρω στο Μάρτιο, Απρίλιο του 2006 ενώ στη συνέχεια είπε ότι δεν θυμάται αν είναι 2005 ή
3. Σε άλλο δε σημείο στην αντεξέταση του σε ερώτηση αν το 2004 δεν είχαν συνεργασία είπε ότι μπορεί να είναι και το
4. Συνεχίζοντας δεν να παρουσιάζει επιλεκτική μνήμη και προφανώς για να μην επιβεβαιώσει τις θέσεις του Μ.Ε.1 δήλωσε ότι δεν θυμόταν πόσα αυτοκίνητα έπαιρνε για επιδιόρθωση ή αλλαγή λαδιού και φίλτρων και μάλιστα διερωτήθηκε αν ήταν 2,
5. Έδωσε δε ως δικαιολογία για το ότι δεν θυμόταν, η οποία όμως εμφανώς στερείται πειστικότητας, το γεγονός ότι οι οδηγοί των αυτοκινήτων που του έφτιαχνε ο Φίλιππος ήταν Πόντιοι εξ Ελλάδος και κατοικούσαν στα Κούκλια στην Πάφο. Σε ερώτηση δε στην αντεξέταση του πόσο συχνά πήγαιναν τα αυτοκίνητα του είπε ότι περνούσαν από το γκαράζ του Φίλιππου κάθε μέρα και έπιναν καφέ μαζί που ήταν γνωστοί, προφανώς εννοώντας οι οδηγοί του. Σε ερώτηση αν πήγαιναν για καφέ ή για να τους προσφέρει υπηρεσίες προσπαθώντας να δικαιολογήσει την προηγούμενη απάντηση του αλλά και για να πείσει ότι δεν είχαν κάποια συνεννόηση έστω με το Φίλιππο για τις εργασίες που εκείνος έκανε για λογαριασμό του είπε ότι όταν τα φορτηγά ήθελαν αλλαγή λαδιού ή φίλτρα ή τακκάκια στα δισκόφρενα επειδή ήταν εύκολη και γρήγορη δουλειά μέχρι να πιουν τον καφέ τα άλλαζε ο Φίλιππος. Στην γραπτή του δήλωση (τεκμήριο 25), την οποία υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέταση του, είπε ότι σε καµία περίπτωση δεν οφείλει στους ενάγοντες ή στον Φίλιππο το ποσό των Λ.Κ.8,406 για δήθεν εργασίες που πραγµατοποίησε σε µηχανοκίνητα οχήµατα του. Είχε συνεργασiα µε το Φίλιπττο αλλά δεν είχαν κάνει οποιαδήποτε συµφωνία. Όταν κάποιο φορτηγό του εναγόμενου είχε κάποιο πρόβληµα επικοινωνούσαν µαζί, έκανε ο Φιλιππος επιδιορθώσεις, συνήθως αλλαγή λαδιού ή φίλτρων και τον πλήρωνε ο εναγόμενος µετά από λίγες µέρες. Δεν είχαν οποιαδήποτε συµφωνία ότι θα του κάνει πίστωση και ούτε οποιαδήποτε συµφωνία να του επιδιορθώνει τα φορτηγά του. Πάντα ο Φίλιππος ήθελε να πληρώνεται για τις εργασίες που εκτελούσε λίγες µέρες µετά και δεν αποδεχόταν πίστωση. Ο τρόπος που πλήρωνε τον Φίλιππο ήταν να του δίδει µετρητά µετά που τέλειωνε κάποια εργασία ή έδινε εντολή στην εταιρεία Αθηνοδώρου, για την οποία εργαζόταν και η οποία βρίσκεται σχεδόν δίπλα από το μηχανουργείο του Φίλιππου και του όφειλε χρήµατα και εκείνη εξέδιδε επιταγή για το ποσό που όφειλε στον Φίλιππο την οποία ο τελευταίος παραλάµβανε. Σε άλλο όμως σημείο στην κυρίως εξέταση του είπε ότι όταν ο Φίλιππος του έκανε τις εργασίες στα αυτοκίνητα τον ρωτούσε ο εναγόμενος πόσο στοίχισε και εκείνος του έλεγε «Περίμενε να γίνουν τα λεφτά καμιά Λ.Κ.500 διότι θέλει και το άλλο άλλαγμα λαδιών και κάποτε δισκόφρενα και θα τα κανονίσουμε». Μπορούσε να τον πάρει τηλέφωνο ο Φίλιππος και να του πει τα λεφτά πότε θα τα κανονίσει να πιουν και καφέ και ο εναγόμενος του έστελλε με τον οδηγό είτε ερχόταν ο ίδιος και του έφερνε και κάποτε ο Φίλιππος πήγαινε στην εταιρεία Αθηνοδώρου αρχή του μήνα που ήταν κάθε φορά και έπαιρνε λεφτά και τον εξοφλούσε ο εναγόμενος. Στην αντεξέταση του όμως σε ερώτηση πόσο καιρό έκανε να μαζευτεί το ποσό των Λ.Κ.500 που είπε πριν και μετά να πληρώσει είπε ότι μπορούσε να πάει ένας ή ενάμιση μήνας ή και 15 μέρες, δεν θυμάται και σε πλήρη αντίφαση με τη θέση του ότι πλήρωνε το Φίλιππο λίγες μέρες μετά και ότι εκείνος δεν δεχόταν πίστωση, είπε ότι δεν πείραζε το Φίλιππο να περιμένει ενάμιση μήνα. Εδώ να σημειωθεί ότι η θέση του για πληρωμή του Φίλιππου μέσω της εταιρείας Αθηνοδώρου στην αρχή του μήνα διαψεύδεται και από τις επιταγές τεκμήρια 10, 11 και 13 οι οποίες φέρουν ημερομηνίες 27.4.05, 23.5.05 και 22.12.
6. Στην κυρίως εξέταση του είπε ότι με το Φίλιππο δεν έκαναν ποτέ συµφωνία ότι θα αγόραζε εξαρτήµατα που αφορούσαν τα φορτηγά του. Εάν χρειαζόταν κάποιο εξάρτηµα το πλήρωνε ο εναγόμενος απευθείας στον προµηθευτή. Σε σχέση με το τιμολόγιο τεκμήριο 14 στην αντεξέταση του είπε ότι το αυτοκίνητο ΜΑΝ414 ήταν δικό του αλλά δεν θυμάται να παράγγειλε στις 5.7.05 στην εταιρεία Κ.Α. Χείρας Λτδ εξαρτήματα για το αυτοκίνητο του αυτό. Σε ερώτηση αν ξέρει κάποιον «πυροσβέστη» που αναφέρει το τιμολόγιο είπε ότι ήταν ο μακαρίτης ο πατέρας του. Εδώ να σημειωθεί όμως ότι η θέση του Μ.Ε.1 ότι τα εξαρτήματα που αναφέρονται στο εν λόγω τιμολόγιο τα πήρε ο ίδιος ο εναγόμενος από τον προμηθευτή δεν αμφισβητήθηκε στην αντεξέταση του Μ.Ε.
7. Στην κυρίως εξέταση του ο εναγόμενος είπε δε ότι στην πιάτσα δεν ήταν γνωστός µε το ψευδώνυµο «πυροσβέστης», χωρίς να πει αν είχε κάποιο άλλο παρατσούκλι και ούτε στα φορτηγά του αναγραφόταν κάτι τέτοιο. Θα πρέπει όμως εδώ να αναφερθεί ότι η θέση του Μ.Ε.1 ότι στα φορτηγά του εναγόμενου αναφραφόταν η λέξη «πυροσβέστης» επίσης δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση αυτού. Περαιτέρω σε υποβολή στην αντεξέταση του εναγόμενου ότι ο κόσμος τον γνωρίζει με το παρατσούκλι «πυροσβέστης» είπε για πρώτη φορά ότι στη Λεμεσό ή οπουδήποτε οι περισσότεροι τον γνωρίζουν με το παρατσούκλι «ελέφαντας» κάτι το οποίο δεν τέθηκε στο Μ.Ε.1, ο οποίος καθόλη τη μαρτυρία του ήταν κατηγορηματικός ότι ο εναγόμενος ήταν γνωστός ως «πυροσβέστης» όπως και ο πατέρας του. Είπε επίσης ότι με την συνεργασία τους με το Φίλιππο δεν είχαν προβλήµατα και για να δικαιολογήσει τη διακοπή στη συνεργασία τους αναφέρθηκε σε κάποιο πρόβλημα που είχε με ένα από τα αυτοκίνητα του. Εδώ να σημειωθεί αρχικά ότι σε αντίθεση με άλλα γεγονότα που η μνήμη του δεν ήταν καλή το συγκεκριμένο γεγονός το θυμόταν πολύ καλά. Έτσι είπε σχετικά ότι το πρόβληµα άρχισε τον Μάρτιο ή Απρίλιο του 2006 όταν κάποιο από το φορτηγά του είχε πρόβληµα µε το κιβώτιο ταχυτήτων του. Το µετέφεραν στο γκαράζ του Φίλιππου και για την επιδιόρθωση του ο εναγόμενος αγόρασε από την Λευκωσία από την αντιπροσωπεία της ΜΑΝ εξαρτήµατα για τα οποία πλήρωσε Λ.Κ.2,500 σε µετρητά και τα πήρε στον Φίλιππο για να επιδιορθώσει το φορτηγό του. Ο Φίλιππος για περίπου 2 µήνες είχε το φορτηγό στο γκαράζ του χωρίς να καταφέρνει να το επιδιορθώσει. Επειδή χρειαζόταν το φορτηγό για την δουλεία του άρχισε να ενοχλεί τον Φίλιππο συνεχώς καθώς είχε πληρώσει και τα εξαρτήµατα µέχρι που ο Φίλιππος του ανέφερε ότι αδυνατεί να το επιδιορθώσει και αναγκάστηκε ο εναγόμενος και πλήρωσε άλλο φορτηγό - πλατφόρµα για να µεταφέρει το φορτηγό του στην Λεµεσό όπου επιδιορθώθηκε από άλλο µηχανικό. Σύμφωνα πάντα με το εναγόμενο μετά από αυτό η συνεργασία τους σταµάτησε καθώς δεν του είχε πλέον καµία εµπιστοσύνη. Προφανώς το πιο πάνω περιστατικό αφορούσε σοβαρό μηχανικό πρόβλημα του αυτοκινήτου. Στην κυρίως εξέταση του πριν όμως ο εναγόμενος ανέφερε ότι όσον αφορά το τι εργασίες έκανε για λογαριασμό του ο Φίλιππος είπε ότι αυτές ήταν αλλαγή λαδιών και φίλτρων ή κάποτε διορθώσεις της ώρας και άρα όχι περιπτώσεις ως την πιο πάνω κάτι που επιβεβαίωσε στην αντεξέταση του όπου είπε ότι για σοβαρές ζημιές το γκαράζ που του έφτιαχνε τα αυτοκίνητα ήταν στη Λεμεσό. Στην κυρίως εξέταση του είπε για το ίδιο θέμα ότι για το εν λόγω αυτοκίνητο ρώτησε τον Φίλιππο τι θα γίνει που το είχε δύο μήνες στο γκαράζ για να το φτιάξει και πλήρωσε και «λόουτερ» να του το πάρει στη Λεμεσό και Λ.Κ.2,500 μετρητά για εξαρτήματα και ανταλλακτικά και εκείνος του είπε «Ο καθένας τη ζημιά του». Και ενώ για το γεγονός αυτό ισχυρίστηκε ότι είχε διακόψει τη συνεργασία τους και είχε πληρώσει και αρκετά χρήματα και ενώ στην αντεξέταση του είπε ότι δεν συμφώνησε με το Φίλιππο σχετικά με το «Ο καθένας τη ζημιά του» εντούτοις δήλωσε ότι δεν είχε καμία σχετική απαίτηση από το Φίλιππο. Σε ερώτηση γιατί δεν έχει απαίτηση εφόσον δεν συμφώνησε κάτι τέτοιο, γεγονός που θα ήταν λογικό να έχει, έδωσε τη μη πειστική απάντηση ότι δεν έχει λόγω της πείρας που είχε ο Φίλιππος για το αυτοκίνητο του και λόγω της ηλικίας του και επειδή τον γνώριζε στο γκαράζ του Αθηνοδώρου και έπιναν καφέ. Σε ερώτηση δε στην αντεξέταση του αν εκτός από το πιο πάνω περιστατικό είχε παράπονα με το Φίλιππο κατά το διάστημα που εκείνος του πρόσφερε τις υπηρεσίες του αναφέρθηκε σε ακόμη ένα περιστατικό με άλλο φορτηγό, το οποίο και πάλι θυμόταν με πάσα λεπτομέρεια. Σε ερώτηση αν ήταν η δεύτερη δηλ. φορά που είχε παράπονο είπε ότι δεν θυμάται γιατί και οι δύο ζημιές νομίζει ήταν ταυτόχρονης χρονολογίας. Ενώ δε στην κυρίως εξέταση του αλλά και σε αρκετά σημεία στην αντεξέταση του αναφέρθηκε σε συνεργασία που είχαν με τον Φίλιππο, σε κάποιο σημείο στην αντεξέταση του είπε ουσιαστικά, προφανώς και πάλι για να διαψεύσει τη θέση του Μ.Ε.1 ότι είχε κάποια συμφωνία με τους ενάγοντες, ότι συνεργασία για πρώτη φορά είχαν όταν είχε τα δύο προαναφερόμενα επεισόδια με τα δύο φορτηγά γιατί ως εξήγησε με το να πάει ο οδηγός και να του πει άλλαξε λάδια και φίλτρα ο ίδιος δεν το έβλεπε σαν συνεργασία αλλά σαν μια αρχή συνεργασίας και γνωριμίας στο μέλλον. Στην κυρίως εξέταση του είπε επίσης ότι όταν σταµάτησε η συνεργασία τους ο εναγόμενος δεν όφειλε στο Φίλιππο οποιοδήποτε ποσό και ούτε ποτέ του ο Φίλιππος του ανέφερε ότι του χρωστεί µέχρι που παρέλαβε την πιο πάνω αγωγή. Στην αντεξέταση του όμως και ενώ πριν αναφέρθηκε στα επεισόδια με τα δύο φορτηγά που είχε παράπονο με το Φίλιππο και για το ένα εκ των οποίων ήταν η θέση του ότι διέκοψε τη συνεργασία τους, είπε ότι μετά τη διακοπή της συνεργασίας τους ουσιαστικά είχε κάποια επαφή με τον Φίλιππο και συγκεκριμένα ότι κάποτε που ο εναγόμενος ερχόταν στην Πάφο, έπαιρνε αλμυρά και τον έπαιρνε τηλέφωνο, έκανε τον καφέ, έτρωγαν τα αλμυρά και έφευγε ο εναγόμενος για Λεμεσό. Σε ερώτηση όμως αν αυτό έγινε μετά που διέκοψαν τη συνεργασία τους υπεκφεύγοντας είπε ότι συνεργασία μαζί του είχε μόνο για το ΜΑΝ και όχι άλλη και ότι ο Φίλιππος ήταν φίλος του. Ως εκ των άνω κρίνω ότι ο εναγόμενος δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο και συνεπώς η μαρτυρία του δεν γίνεται δεκτή και απορρίπτεται στο σύνολο της. Η απόρριψη της μαρτυρίας όμως του εναγόμενου δεν συνεπάγεται από μόνη της και την επιτυχία των εναγόντων στην παρούσα αγωγή. Οι ενάγοντες με την έκθεση απαίτησης τους αξιώνουν ουσιαστικά χρεωστικό υπόλοιπο εργατικών και υλικών για εργασίες που έκαναν για λογαριασμό του εναγόμενου και συγκεκριμένα για επιδιόρθωση των οχημάτων του για την περίοδο από το 2005 μέχρι τον Απρίλιο και/ή Μάιο του
8. Προκύπτει επίσης από την έκθεση απαίτησης ότι υπήρχε προφορική συμφωνία μεταξύ των διαδίκων όπως οι ενάγοντες προβαίνουν σε τέτοιες εργασίες και ο εναγόμενος αναλάμβανε να πληρώνει τα εκάστοτε οφειλόμενα ποσά σε πρώτη ζήτηση. Περαιτέρω ως φαίνεται και από τη μαρτυρία του Μ.Ε.1 δεν υπήρχε ειδική συμφωνία για το κόστος της κάθε εργασίας. Η υπεράσπιση του εναγόμενου είναι ουσιαστικά ότι δεν οφείλει το αξιούμενο ποσό και ότι έχει πληρώσει και εξοφλήσει οποιοδήποτε ποσό για τις εργασίες που έκανε για λογαριασμό του ο Μ.Ε.1 και όχι οι ενάγοντες. Με άλλα λόγια ο εναγόμενος γενικά αρνείται την ύπαρξη χρέους στους ενάγοντες και ισχυρίζεται ότι έχει εξοφλήσει κάθε εργασία που έκανε για αυτόν ο Μ.Ε.1 χωρίς να μένει υπόλοιπο. Κατ' επέκταση δεν υπάρχει παραδοχή του χρέους και ισχυρισμός εξόφλησης του ώστε να δημιουργείται ειδικό βάρος απόδειξης εξόφλησης του, το οποίο θα έφερε ο εναγόμενος. Το γενικό βάρος απόδειξης της οφειλής ήταν λοιπόν και παρέμεινε πάντοτε στους ώμους των εναγόντων, οι οποίοι οφείλουν να αποδείξουν στο μέτρο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων ότι είναι αυτοί που παρείχαν τις εν λόγω εργασίες και υλικά, τις συγκεκριμένες εργασίες που ισχυρίζονται ότι έκαναν για λογαριασμό του εναγόμενου, το κόστος εκάστης των εργασιών, εφόσον αυτό δεν ήταν ειδικά συμφωνημένο, καθώς και το ότι δεν πληρώθηκαν για το σύνολο αυτών αλλά εξακολουθεί να οφείλεται το αξιούμενο ποσό ως υπόλοιπο (βλ. και A.I. Mantovani & Sons Ltd v. Christis Travel & Tourism Ltd