Θεοχάρη Παρασκευ κ.α. ν. Δήμου Πόλεως Χρυσοχούς, Αγωγή αρ. 968/12, 9/7/2012 (ΜΕ1), Άντρη Ευαγγέλου (ΜΕ2), Καίτη Ματθαίου (ΜΕ3), Μάριος Γεωργίου (ΜΕ4), Παναγιώτης Μαρτούδης (ΜΕ5) ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2012:A94 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Μαυρονικόλα, Α.Ε.Δ. Αγωγή αρ. 968/12 Μεταξύ:
- Θεοχάρη Παρασκευά, από την Αργάκα
- Νίκου Ματθαίου, από Νέο Χωριό Εναγόντων και Δήμου Πόλεως Χρυσοχούς Εναγομένων ------------------- Αίτηση ημερ.17.4.12 Ημερομηνία: 9.7.12 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους ενάγοντες - αιτητές: κα Α. Κωνσταντίνου για κ. Πουργουρίδη Για τους εναγομένους: κ. Παπαχαραλάμπους με κα Μαλά για κ. Μελίδη Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με το γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα (Δ.2, θ.1) στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή που καταχωρίστηκε 17.4.12 οι ενάγοντες απαιτούν εναντίον του εναγομένου Δήμου: Α. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι οι δύο άδειες που ο εναγόμενος Δήμος παραχώρησε έναντι ανταλλάγματος στους ενάγοντες για παροχή υπηρεσιών και διευκολύνσεων σε δύο σημεία της παραλίας, η οποία παραλία ευρίσκεται εντός των δημοτικών ορίων του εναγομένου Δήμου δεν μπορεί να ανακληθεί από τον εναγόμενο Δήμο πριν από την λήξη της συμφωνηθείσας χρονικής περιόδου, εκτός και αν οι ενάγοντες παραβούν ουσιώδεις όρους της εν λόγω αδείας. Β. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι οι δύο επίδικες άδειες εξακολουθούν να ισχύουν και μπορούν να ανακληθούν και/ή τερματιστούν μόνο μετά την λήξη εύλογης προειδοποίησης την οποία ο εναγόμενος Δήμος υποχρεούται να δώσει στον καθένα εκ των εναγόντων. Γ. Διαζευκτικά δήλωση του Δικαστηρίου ότι οι δύο επίδικες άδειες συνεχίζουν να ισχύουν και να είναι έγκυρες μέχρι και την λήξη εξάμηνης και/ή άλλης εύλογης προειδοποίησης την οποία ο εναγόμενος Δήμος υποχρεούται να δώσει στους ενάγοντες. Δ. Νόμιμες αποζημιώσεις, τόκο και έξοδα. Κατά την ίδια ημερομηνία καταχώρισης της αγωγής οι ενάγοντες - αιτητές καταχώρισαν μονομερή αίτηση και αυθημερόν εξασφάλισαν διατάγματα όπως: Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύει στον εναγόμενο Δήμο να υπογράψει συμφωνία και/ή συμφωνίες με τις οποίες να παραχωρεί σε τρίτα πρόσωπα, φυσικά ή νομικά, άδεια παροχής υπηρεσιών και διευκολύνσεων στα Σημεία 2 και 3 της παραλίας τα οποία σήμερα κατέχουν δυνάμει άδειας οι Εναγόμενοι 1 και 2 αντίστοιχα. Β. Διάταγμα που να απαγορεύει στο Δήμο να απαιτεί από τους Ενάγοντες, να μετακινήσουν τα κρεβατάκια, ομπρέλες και άλλα αντικείμενα τους από τα Σημεία 2 και 3 της παραλίας μέχρι τις 19.4.
- Η αίτηση ως νομικό υπόβαθρο έχει τον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρα 4,5 και 9 στο Περί Δικαστηρίων Νόμο του 1960 άρθρο 32, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς, Δ.48 θ.1 και 4 και στην Πρακτική του Δικαστηρίου. Τα δε γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση εκτίθενται στην ένορκη δήλωση του Θεοχάρη Παρασκευά, ενάγοντα 1, από την Αργάκα ημερ. 17.4.
- Αναφέρει στην ένορκη δήλωση του ότι είναι εξουσιοδοτημένος και από τον ενάγοντα 2 όπως προβεί στην παρούσα και για δικό του λογαριασμό. Υποστηρίζει ότι περί τον Μάρτιο του 2007 ο Δήμος Πόλεως Χρυσοχούς προκήρυξε δημόσιες προσφορές για την παραχώρηση σε ενδιαφερόμενα πρόσωπα αδειών για την παροχή υπηρεσιών και διευκολύνσεων σε διάφορα σημεία της παραλίας που ευρίσκονται εντός των δημοτικών ορίων. Οι προσφορές αφορούσαν τρία σημεία και προνοούσαν για την παραχώρηση άδειας διάρκειας ενός χρόνου με δικαίωμα ανανέωσης για άλλα δύο χρόνια. Τόσο ο ίδιος όσο και ο ενάγων 2 πήγαν στο Δημοτικό Μέγαρο και υπέγραψαν γραπτές συμφωνίες οι οποίες ρύθμιζαν τους όρους παραχώρησης της άδειας καθώς και το τίμημα που θα πλήρωναν. Ο Δήμαρχος απουσίαζε και τους λέχθηκε από τον δημοτικό γραμματέα να υπογράψουν και ο δήμαρχος θα υπέγραφε αργότερα και θα τους εδίδετο αντίγραφο. Μετά την υπογραφή πλήρωσαν το τίμημα για την παραχώρηση της άδειας και ακολούθως έλαβαν κατοχή των σημείων 2 και 3 αντίστοιχα και εγκατέστησαν σ' αυτά κρεβατάκια της θάλασσας και ομπρέλες της παραλίας. Αντίγραφο της συμφωνίας δεν τους δόθηκε και όταν πριν λίγες μέρες το ζήτησαν τους λέχθηκε από το δημοτικό γραμματέα ότι οι συμφωνίες έχουν χαθεί και δεν μπορεί να τους δοθεί αντίγραφο. Η διάρκεια της άδειας που τους παραχώρησε ο Δήμος για τον πρώτο χρόνο κάλυπτε την περίοδο από 1.5.2007 έως 30.4.
- Με επιστολή του ο δημοτικός γραμματέας ημερ. 9.6.2008 (Τεκμ. 1) τον κάλεσε να προσέλθει μέχρι την Παρασκευή 13.6.2008 για να καταβάλει το ετήσιο ποσό για ανανέωση του συμβολαίου. Παρόμοια επιστολή στάληκε και στον ενάγοντα
- Ο ενάγων 2 πλήρωσε και η απόδειξη (Τεκμ. 2) εξεδόθηκε στο όνομα της εταιρείας του για ενοικίαση παραλίας στο camping για την περίοδο 1.5.2008 έως 30.4.
- Απόδειξη που δόθηκε στον ενάγοντα 2 για την περίοδο 1.5.2007 έως 30.4.2008 επισυνάφθηκε ως Τεκμ.
- Απόδειξη για την περίοδο 1.5.2009 έως 30.4.2010 επισυνάφθηκε ως Τεκμ. 4 και για την περίοδο 1.5.2009 έως 30.4.2010 επεσύναψε δική του απόδειξη ως Τεκμ.
- Επίσης επισύναψε τις δικές του αποδείξεις για τις αντίστοιχες περιόδους ως Τεκμ. 2Α και 3Α. Ο Δήμαρχος Πόλεως Χρυσοχούς με επιστολή του ημερ. 18.9.2011 τον κάλεσε να απαντήσει γραπτώς αν ενδιαφερόταν να ανανεώσει την άδεια για την χρονιά Μάιος 2011 έως Απρίλιος 2012 (Τεκμ. 6). Απάντησε με το Τεκμήριο
- Παρόμοια επιστολή στάληκε και στον ενάγοντα
- Και οι δύο πλήρωσαν τα ποσά που τους ζητήθηκαν για την περίοδο 1.5.2011 έως 30.4.
- Για τις περιόδους 1.5.2010 έως 30.4.2011 και 1.5.2011 έως 30.4.2012 ο Δήμος δεν προκήρυξε προσφορές και προχώρησε στην ανανέωση των αδειών των υφιστάμενων αδειούχων. Αρχές Απριλίου 2012 πληροφορήθηκαν ότι ο Δήμος προκήρυξε προσφορές για την παραχώρηση αδειών στα σημεία που είχαν. Σχετική προκήρυξη ημερ. 6.3.2012 κατατέθηκε ως Τεκμ.
- Σύμφωνα με τους όρους οι προσφορές που θα υποβάλλονταν θα αφορούσαν την περίοδο 15.4.2012 έως 15.11.
- Στις 12.4.2012 τους επιδόθηκε επιστολή του Δήμου ιδίας ημερομηνίας που τους καλεί ως το αργότερο 19.4.2012 να απομακρύνουν τα κρεβατάκια θάλασσας, ομπρέλες ή άλλα αντικείμενα που τοποθέτησαν παράνομα στην παραλία (Τεκμ. 9). Όταν πληροφορήθηκαν για την προκήρυξη των προσφορών αποτάθηκαν στον δικηγόρο κ. Χρίστο Πουργουρίδη ο οποίος απέστειλε στον Δήμο δύο επιστολές ημερ. 4.4.2012 και 10.4.2012 (Τεκμ. 10 και 11 αντίστοιχα). Ο Δήμος δεν απάντησε. Όπως υποστηρίζει η ετήσια άδεια που τους παραχώρησε ο Δήμος έληγε στις 30 Απριλίου κάθε χρόνο και επομένως ο Δήμος δεν έχει δικαίωμα να προκηρύξει προσφορές και να παραχωρεί άδεια σε τρίτα πρόσωπα που να ισχύει από τις 15.4.2012 για τα σημεία που οι ίδιοι νόμιμα κατέχουν μέχρι τις 30.4.
- Ούτε να τους καλεί να απομακρύνουν τα κρεβατάκια μέχρι τις 19.4.
- Ο Δήμος δεν τους απέστειλε προειδοποίηση ότι δεν θα ανανεώσει τις άδειες τους για την περίοδο 1.5.2012 έως 30.4.2013 όπως έκαμνε όλα τα προηγούμενα χρόνια από το 2007, ούτε τους ειδοποίησε ότι θα προκηρύξει προσφορές. Όπως τον συμβουλεύει ο δικηγόρος τους ο Δήμος όφειλε να τους δώσει έγκαιρη προειδοποίηση για την πρόθεση του να ανακαλέσει ή να μην ανανεώσει τις άδειες τους εφόσον οι ίδιοι πλήρωναν τα δικαιώματα που απαιτούσε ο Δήμος ετησίως και οι άδειες τους είχαν διάρκεια ένα χρόνο και η ανανέωση εγίνετο από χρόνο σε χρόνο. Τέλος υποστηρίζει πως είναι κατ' επείγον να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα γιατί ο Δήμος έχει πρόθεση «μεθαύριο Πέμπτη» να υπογράψει συμφωνία με την οποία να παραχωρεί ως οι όροι των προσφορών άδεια στα πρόσωπα που έκαμαν τις μεγαλύτερες προσφορές για τα σημεία 2 και 3 που οι ίδιοι κατέχουν νόμιμα μέχρι τις 30.4.2012 και εκτός εάν εμποδιστεί με διάταγμα του Δικαστηρίου ο Δήμος έχει πρόθεση να στείλει υπαλλήλους του και να μετακινήσουν τα κρεβατάκια, τις ομπρέλες και άλλα αντικείμενα μας με την χρήση βίας αν δεν τα μετακινούσαν μέχρι τις 19.4.
- Στις 25.4.2012 ο εναγόμενος Δήμος καταχώρισε ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης στην αίτηση. Οι λόγοι της ένστασης είναι οι ακόλουθοι:
- Τα γεγονότα που εκτίθενται στην ένορκη δήλωση ημερ. 17/04/12 δεν αποκαλύπτουν οποιοδήποτε δικαίωμα των αιτητών αστικής φύσης εναντίον των καθ' ων η αίτηση και συνεπώς η παρούσα αγωγή στερείται αγωγής (cause of action).
- Δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητα των Επαρχιακών Δικαστηρίων η διάγνωση παρανομίας και/ή ενεργειών και/ή παραλείψεως Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου στα πλαίσια άσκησης των διοικητικών αρμοδιοτήτων και/ή καθηκόντων τους και συνεπώς οι σχετικοί ισχυρισμοί των αιτητών πρέπει να αγνοηθούν.
- Το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου δεν είχε ούτε έχει δικαιοδοσία να εκδώσει Διατάγματα όπως αυτά που εκτίθενται στο Α και Β του αιτητικού μέρους της αίτησης ημερ. 17/04/
- Οι αιτητές δεν υπέδειξαν στο Δικαστήριο το στοιχείο του κατεπείγοντος ή άλλες περιστάσεις ώστε να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος μονομερώς.
- Επιπρόσθετα και/ή διαδοχικά, η αγωγή είναι εικονική και/ή οι αιτητές δεν έχουν καλή βάση αγωγής, ούτε υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση, ούτε ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αξίωσής τους.
- Οι αιτητές παρουσίασαν στο Δικαστήριο λανθασμένα και/ή απέκρυψαν σχετικά γεγονότα και/ή ενήργησαν κακόπιστα.
- Η παρούσα αίτηση αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας και η αγωγή εγέρθηκε αντικανονικά από δύο πρόσωπα για διαφορετικές αιτίες και/ή βάσεις αγωγής και/ή που δεν μπορούσαν να συνενωθούν ως ενάγοντες.
- Η συνέχιση της ισχύος των διαταγμάτων προσβάλλει το δικαίωμα του ελευθέρως συμβάλλεσθαι των καθ' των η αίτηση.
- Σε περίπτωση που παύσουν να ισχύουν τα διατάγματα, ουδέν πρόβλημα ορθής απονομής της δικαιοσύνης θα δημιουργηθεί σε μεταγενέστερο στάδιο.
- Σε περίπτωση που παύσουν να ισχύουν τα διατάγματα, ουδεμία ζημιά θα προκληθεί στους Αιτητές ενώ αντίθετα η συνέχιση της ισχύος των διαταγμάτων θα προκαλέσει μεγάλη και ανεπανόρθωτη ζημιά στους καθ' ων η αίτηση.
- Χωρίς βλάβη των παραπάνω, επιπρόσθετα και/ή διαδοχικά, οι Αιτητές απέτυχαν να αποσείσουν το βάρος ότι η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου πρέπει να ασκηθεί υπέρ τους.
- Δεν είναι ορθή και δίκαιη η έκδοση και διατήρηση των ρηθέντων διαταγμάτων και/ή το ισοζύγιο της ευχέρειας δεν ήταν υπέρ της έκδοσής τους. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η ένσταση αναφέρονται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση του Δημήτρη Χριστοφόρου ημερ. 25.4.
- Αναφέρει ότι είναι ο δημοτικός γραμματέας στην υπηρεσία του εναγομένου Δήμου και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβεί στην παρούσα ένορκη δήλωση. Όπως τον συμβουλεύουν οι δικηγόροι του Δήμου τα γεγονότα που εκτίθενται στην ένορκη δήλωση ημερ. 17.4.2012 δεν αποκαλύπτουν οποιοδήποτε δικαίωμα των Αιτητών αστικής φύσης εναντίον του καθ' ου η αίτηση και συνεπώς η παρούσα αγωγή στερείται βάσης αγωγής (cause of action). Περαιτέρω υποστηρίζει ότι δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητα των επαρχιακών δικαστηρίων η διάγνωση παρανομίας ή ενεργειών και παραλείψεων νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου στα πλαίσια άσκησης των διοικητικών αρμοδιοτήτων και καθηκόντων τους και συνεπώς οι σχετικοί ισχυρισμοί των αιτητών πρέπει να αγνοηθούν. Το δε Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου δεν είχε ούτε έχει δικαιοδοσία να εκδώσει διατάγματα όπως αυτά εκτίθενται στο Α και Β του αιτητικού μέρους της αίτησης ημερ. 17.4.
- Αναφέρει ότι ο εναγόμενος Δήμος αρνείται και απορρίπτει τους ισχυρισμούς των αιτητών όπως αυτοί εκτίθενται στην ένορκη δήλωση του Θεοχάρη Παρασκευά ημερ. 17.4.2012 και υποστηρίζει πως τα πραγματικά γεγονότα έχουν ως ακολούθως: (α) ο εναγόμενος Δήμος περί της 26.3.2007 ζήτησε προφορές για την παροχή υπηρεσιών, ενοικίαση κρεβατιών και ομπρελών σε διάφορα σημεία της παραλίας που βρίσκονται στα δημοτικά του όρια (Τεκμ. 1). Σύμφωνα με τους όρους οι προσφορές θα αφορούσαν την περίοδο 1.6.2007 έως 30.12.2007 (Όρος 7). Η άδεια χορηγείται με βάση τον Περί Προστασίας της Παραλίας Νόμο και είναι προσωποπαγής (Όρος 8). Πριν από την έκδοση της άδειας, η οποία θα είναι ετήσια και θα ανανεώνεται κάθε χρόνο για 2 χρόνια εφ΄ όσον υποβληθεί αίτηση για ανανέωση, ο επιτυχών προσφοριοδότης οφείλει να καταβάλλει προκαταβολικά στην Τοπική Αρχή ολόκληρο το τέλος της ετήσιας άδειας (Όρος 9). (β) οι Αιτητές υπόβαλαν προσφορές με βάση την αναφερόμενη προκήρυξη και στις 30.4.2007 ο εναγόμενος Δήμος αποφάσισε να κατακυρώσει προσφορά στους ενάγοντες για την παροχή υπηρεσιών στα σημεία 2 και 3 αντίστοιχα της παραλίας στην Πόλη Χρυσοχούς. (γ) οι Αιτητές περί τις αρχές Ιουνίου 2007 πλήρωσαν τα απαιτούμενα τέλη και τους παραχωρήθηκε άδεια για παροχή υπηρεσιών επί των αναφερομένων σημείων της παραλίας δυνάμει του περί προστασίας της παραλίας νόμου. Εκ παραδρομής στις αποδείξεις (Τεκμ. 2Α και 3) της ενόρκου δηλώσεως του Παρασκευά γράφτηκε «η περίοδος 1.5.2007 έως 30.4.2008». Η άδεια που παραχωρήθηκε στους αιτητές ίσχυε για την περίοδο από 1.6.2007 μέχρι 30.12.2007 όπως προνοούσε ο όρος 7 των προσφορών. Τα σχετικά έντυπα της άδειας τα οποία υπογράφηκαν από τον Δήμαρχο Πόλεως Χρυσοχούς δόθηκαν στους αιτητές. Υποστηρίζει πως οι ισχυρισμοί των αιτητών ότι είπε στους αιτητές να υπογράψουν συμφωνίες ή ότι υπέγραψαν γραπτές συμφωνίες και ότι η διάρκεια της άδειας κάλυπτε την περίοδο από 1.5.2007 έως 30.4.2008 είναι αναληθείς. (δ) η επιστολή που επισυνάπτεται ως Τεκμ. 1 στην ένορκη δήλωση του Παρασκευά απευθύνεται προς τον ενάγοντα 2 και όχι προς τον ενάγοντα 1 και εκ παραδρομής γράφτηκε σε αυτή η φράση «συμβόλαιο ενοικίασης παραλίας το οποίο έχει λήξει στις 30.4.2008». Οι αιτητές περί τον Ιούνιο του 2008 πλήρωσαν τα απαιτούμενα τέλη και οι καθ' ων η αίτηση ανανέωσαν την άδεια παροχής περιουσιών για την περίοδο 1.6.2008 μέχρι 30.12.
- Στη συνέχεια η άδεια παροχής υπηρεσιών στους ενάγοντες ανανεώθηκε για την περίοδο 1.6.2009 μέχρι 30.12.2009 και για την περίοδο 1.6.2010 μέχρι 30.12.
- Υποστηρίζει ότι εκ παραδρομής στις αποδείξεις που επισυνάπτονται ως Τεκμ. 2, 3Α, 4 και 5 στην ένορκη δήλωση του αιτητή 1 γράφτηκε «για ενοικίαση παραλίας». Αναφέρει δε ότι ο ενάγων 1 δεν πλήρωνε έγκαιρα τα οφειλόμενα τέλη και τούτο φαίνεται από τις αποδείξεις ημερομηνίας 1.9.2010 και 1.11.2010 Τεκμ. 2 και 3 αντίστοιχα. Επίσης ότι ο ενάγων 2 δεν πλήρωνε έγκαιρα τα οφειλόμενα τέλη και τούτο φαίνεται από τις αποδείξεις 6.5.2011, 15.6.2011 και 30.6.2011, Τεκμ. 4, 5 και
- Ο ενάγων 1 παρέλειψε να αναφερθεί στις εν λόγω αποδείξεις. (ε) είναι η θέση του εναγόμενου Δήμου ότι με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου ημερ. 14.2.2011 (Τεκμ. 7) στάληκαν επιστολές με ημερομηνία 18.2.2011 (Τεκμ. 8 και 9) προς τους αιτητές με τις οποίες τους ζητούσαν να απαντήσουν γραπτώς κατά πόσο ενδιαφέρονταν να τους παραχωρηθεί άδεια παροχής υπηρεσιών για το έτος 2011 επί των σημείων 2 και 3 της παραλίας δυνάμει του Περί Προστασίας της Παραλίας Νόμου. Οι αιτητές απάντησαν με τις επιστολές (Τεκμ. 10 και 11) ότι ενδιαφέρονταν. Παραχωρήθηκε άδεια στους αιτητές για την περίοδο 1.6.2011 μέχρι 30.12.2011 παρά το γεγονός ότι εξακολουθούσαν να οφείλουν τέλη. Ο ενάγων 1 πλήρωσε το ποσό €13,984 και οφείλει €1,398.55 και ο ενάγων 2 πλήρωσε €5,000 και οφείλει €10,382.55 (Τεκμ. 12 και 13). Λόγω των οφειλών δεν υπογράφτηκαν και δεν τους δόθηκαν τα έντυπα της άδειας (Τεκμ. 14 και 15). Αναφέρει πως οι ισχυρισμοί του ενάγοντος 1 - αιτητή (παρ. 9 της ένορκης δήλωσης του) ότι ο Δήμαρχος του εναγόμενου Δήμου κάλεσε τους αιτητές να απαντήσουν αν τους ενδιαφέρει η ανανέωση της άδειας για τη περίοδο Μάιος του 2011 έως Απρίλιος του 2012 και ότι οι αιτητές πλήρωσαν τα ποσά που τους ζητήθηκαν για την εν λόγω περίοδο δεν είναι ορθοί. Η άδεια που τους παραχωρήθηκε έληξε στις 30.12.
- (στ) ο Δήμος περί την 6.3.2012 προκήρυξε διαγωνισμό ζητώντας προσφορές για την παροχή υπηρεσιών σε διάφορα σημεία της παραλίας και στις 9.4.2012 το Συμβούλιο Προσφορών του Δήμου αποφάσισε την κατακύρωση τους σε τρίτα πρόσωπα στα σημεία 2 και 3 της παραλίας εντός των ορίων του. Στην συνέχεια ο ενόρκως δηλών επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης και στο τέλος υποστηρίζει ότι σε περίπτωση που παύσουν να ισχύουν τα διατάγματα ουδεμία ζημιά θα προκληθεί στους αιτητές ενώ αντίθετα η συνέχιση της ισχύος των διαταγμάτων θα προκαλέσει μεγάλη και ανεπανόρθωτη ζημιά στον Δήμο με το ενδεχόμενο οι επιτυχόντες προσφοροδότες να λάβουν δικαστικά μέτρα εναντίον του (Τεκμ. 16). Και οι δύο πλευρές περιορίστηκαν σε αγορεύσεις τις οποίες υπέβαλαν γραπτώς αφού δήλωσαν ως παραδεκτά γεγονότα τα εξής:
(1)Ότι τις αποδείξεις για τα χρόνια 2007-10 δεν τις έχει υπογράψει ο ενόρκως δηλών, δημοτικός γραμματέας αλλά έχουν υπογραφεί από άλλο άτομο από τον Δήμο, για λογαριασμό του Δήμου.
(2)Δεν υπάρχει αντίγραφο οποιασδήποτε άδειας εκτός των ανυπόγραφων αδειών (Τεκμ. 14-15). Η πλευρά του Δήμου, είναι η θέση της, πως για το έτος 2007 εκδόθηκαν άδειες για τους Αιτητές αλλά δεν κράτησε αντίγραφα. Οι άδειες τους δόθηκαν αλλά δεν μπορεί να παρουσιάσει αντίγραφα. Οι Αιτητές ισχυρίζονται πως ουδέποτε τους δόθηκαν οποιεσδήποτε άδειες. Με την γραπτή αγόρευση του ο δικηγόρος των Εναγόντων - Αιτητών υποστηρίζει πως οι άδειες που παραχώρησε ο εναγόμενος Δήμος στους Ενάγοντες - Αιτητές για να χρησιμοποιούν τμήματα της παραλίας που βρίσκεται εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Πόλεως Χρυσοχούς και να τοποθετούν σ' αυτά κρεβατάκια και ομπρέλες θάλασσας εξακολουθούν να ισχύουν. Ισχυρίζεται πως οι άδειες των εναγόντων έληγαν στις 30.4.2012 και πως αυτές δεν μπορούσαν να ανακληθούν πριν από την 30.4.
- Ο εναγόμενος Δήμος χωρίς καμιά προηγούμενη προειδοποίηση προς τους Ενάγοντες - Αιτητές επιχείρησε να ανακαλέσει τις άδειες από τις 15.4.2012 και να παραδώσει τα τμήματα της παραλίας που κατείχαν δυνάμει των αδειών σε άλλα πρόσωπα. Επιχειρήθηκε ανάκληση των αδειών με την προκήρυξη προσφορών από τον εναγόμενο Δήμο για την παραχώρηση αδειών για τα τμήματα των παραλιών που κατείχαν δυνάμει άδειας οι Ενάγοντες - Αιτητές. Με την προκήρυξη των προσφορών ο εναγόμενος Δήμος είχε πρόθεση να τερματίσει τις άδειες των Εναγομένων - Αιτητών πριν από τη λήξη τους και αυτός ο τερματισμός θα ήταν παράνομος. Δηλώνει ότι αποτελεί κοινό έδαφος ότι περί τον Μάρτιο του 2007 ο εναγόμενος Δήμος προκήρυξε δημόσιες προσφορές για παραχώρηση σε ενδιαφερόμενα πρόσωπα αδειών για τη παροχή υπηρεσιών και διευκολύνσεων σε διάφορα σημεία της παραλίας που βρίσκονται εντός των δημοτικών ορίων. Οι Ενάγοντες - Αιτητές υπέβαλαν προσφορά και στον Ενάγοντα 1 παραχωρήθηκε άδεια για να τοποθετεί κρεβατάκια και ομπρέλες στο σημείο 2 της παραλίας και στον Ενάγοντα 2 στο σημείο
- Είναι η θέση των Εναγόντων - Αιτητών ότι έλαβαν άδεια από τον εναγόμενο Δήμο για να συνεχίσουν για τα έτη 2010 και
- Η άδεια για τα έτη αυτά τους δόθηκε χωρίς τη προκήρυξη προσφορών και ισχυρίζονται ότι η άδεια για το έτος 2011 καλύπτει τη περίοδο από 1.5.2011 μέχρι 30.4.2012 και δεν μπορούσε να ανακληθεί πριν από τη λήξη δηλ. πριν από τις 30.4.
- Δηλώνει πως δεν συμφωνεί με τη θέση του εναγόμενου Δήμου ότι η διαφορά δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητα των Επαρχιακών Δικαστηρίων αφού πρόκειται για πράξη η οποία δεν εμπίπτει στην σφαίρα του ιδιωτικού δικαίου. Είναι η θέση των Εναγόντων - Αιτητών σαφώς αντίθετη και ο επιχειρηθείς παράνομος τερματισμός της συμβατικής άδειας δεν είναι πράξη στη σφαίρα του δημοσίου δικαίου. Υποστηρίζει πως οι Ενάγοντες - Αιτητές έχουν καλή βάση αγωγής: αναποτελεσματικός και παράνομος τερματισμός συμβατικής άδειας που δεν μπορούσε να ανακληθεί, ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση και ορατή πιθανότητα επιτυχίας και πως το θέμα ήταν εξαιρετικά επείγον αφού ο εναγόμενος Δήμος θα προχωρούσε να υπογράψει σε 1-2 μέρες συμφωνία με την οποία από τις 15.4.2012 θα παρέδιδε τα τμήματα της παραλίας που κατείχαν οι ενάγοντες σε τρίτα πρόσωπα. Τέλος υποστηρίζει ότι ακόμα και μια άδεια που μπορεί να ανακληθεί για να ανακληθεί νόμιμα επιβάλλεται να δοθεί προηγουμένως εύλογη προειδοποίηση και αν δεν δοθεί η άδεια εξακολουθεί να ισχύει. Ο εναγόμενος Δήμος μπορούσε πριν τις 30.4.2012 που έληγαν οι άδειες να έδιδε εύλογη προειδοποίηση ότι δεν θα της ανανέωνε όπως έκανε τα δύο προηγούμενα χρόνια, δεν το έκαμε όμως έτσι οι άδειες εξακολουθούν να ισχύουν και τα υπό συζήτηση διατάγματα καλώς εξεδόθησαν και θα πρέπει να καταστούν απόλυτα. Οι δικηγόροι του εναγομένου Δήμου με τη γραπτή αγόρευση τους υποστηρίζουν πως στην παρούσα υπόθεση μέσα από την ένορκη δήλωση Παρασκευά δεν αποκαλύπτεται οποιοδήποτε δικαίωμα των Αιτητών αστικής φύσης εναντίον των Καθ' ου η Αίτηση και συνεπώς η παρούσα αγωγή στερείται βάσης αγωγής (cause of action). Το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου δεν είχε ούτε έχει δικαιοδοσία να εξετάσει ή να ελέγξει τους ισχυρισμούς των παραγράφων 11, 15,16,17 και 18 της ένορκης δήλωσης Παρασκευά, ούτε να εκδώσει διατάγματα όπως αυτά εκτίθενται στο Α και Β του αιτητικού μέρους της αίτησης ημερ. 17.4.12 και δηλώσεις όπως αυτές που εκτίθενται στο Α, Β και Γ του αιτητικού μέρους της αγωγής. Οι Καθ' ων η Αίτηση αποτελούν δημόσιο πρόσωπο του δημοσίου δικαίου και έχουν εξουσία ως η Αρχή με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 5Γ του Περί Προστασίας της Παραλίας Νόμου και των σχετικών κανονισμών να εκδίδουν άδειες παροχής υπηρεσιών σε τμήματα της παραλίας τα οποία εμπίπτουν σε κρατική παραλιακή γη που έχει παραχωρηθεί από το κράτος. Θεωρεί αβάσιμους τους ισχυρισμούς της παρ. 18 της ένορκης δήλωσης Παρασκευά αναφορικά με το κατ' επείγον της έκδοσης του διατάγματος που δεν τεκμηριώνονται. Ειδικότερα υποστηρίζουν ότι οι ισχυρισμοί του Ενάγοντα 1 ότι «ο Δήμος έχει πρόθεση μεθαύριο Πέμπτη να υπογράψει συμφωνία με τα πρόσωπα που έκαμαν τις μεγαλύτερες προσφορές για τα σημεία 2 και 3 που οι Αιτητές κατέχουν νόμιμα μέχρι τις 30.4.2012» είναι ανυπόστατοι και ψευδείς. Υποστηρίζουν ότι η άδεια παροχής υπηρεσιών που παραχωρήθηκε στους Αιτητές έληξε στις 30.12.2011 και οι Καθ' ων η Αίτηση περί τις 6.3.2012 προκήρυξαν ως η σχετική νομοθεσία διαγωνισμό ζητώντας προσφορές για τη παροχή υπηρεσιών σε διάφορα σημεία της παραλίας που βρίσκονται στα διοικητικά όρια τους περιλαμβανομένων και των σημείων 2 και
- Με τη κατακύρωση των προσφορών στους επιτυχόντες προσφοροδότες οι Καθ'ων η Αίτηση θα παραχωρήσουν σ' αυτούς άδεια παροχής υπηρεσιών σύμφωνα με τις διατάξεις του Περί Προστασίας της Παραλίας Νόμου. Επομένως οι Αιτητές δεν υπέδειξαν στο Δικαστήριο το σημείο του κατ' επείγοντος ή άλλες περιστάσεις ώστε να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος μονομερώς και το Δικαστήριο δεν μπορεί να διατάξει τη συνέχιση της ισχύος του. Περαιτέρω υποστηρίζουν ότι οι Ενάγοντες - Αιτητές δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια αφού απέκρυψαν σκόπιμα από το Δικαστήριο τη προκήρυξη ημερ. 26.3.07 τα έντυπα προσφορών και τους όρους υποβολής των προσφορών, Τεκμ. 1 της ένστασης με βάση τα οποία υπέβαλαν προσφορές για τα σημεία 2 και 3 της παραλίας εντός των διοικητικών ορίων των Καθ' ων η Αίτηση. Σύμφωνα με τον όρο 7 του Τεκμ. 1 οι προσφορές που υπέβαλαν αφορούσαν τη περίοδο 1.6.2007 - 30.12.
- Ακόμη οι Αιτητές απέκρυψαν από το Δικαστήριο το γεγονός ότι δεν πλήρωναν έγκαιρα όλα τα οφειλόμενα τέλη αναφορικά με τις άδειες παροχής υπηρεσιών. Από τα πιο πάνω προκύπτει πως οι Αιτητές δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και ενήργησαν χωρίς καλή πίστη και ότι παρουσίασαν λανθασμένα και απέκρυψαν σχετικά γεγονότα που μπορούσαν να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική κρίση και εισηγούνται την ακύρωση των διαταγμάτων χωρίς την ουσιαστική εξέταση της αίτησης. Όσον αφορά την ουσία της αίτησης υποστηρίζουν πως δεν υφίστανται οι ουσιαστικές προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/
- Το πρώτο κριτήριο δεν ικανοποιείται με την αποκάλυψη μιας συζητήσιμης υπόθεσης σε αναφορά και συνάρτηση με τα καταχωρημένα δικόγραφα εφόσον η άρνηση των Καθ' ων η Αίτηση να ανανεώσουν τις άδειες παροχής υπηρεσιών όσο και κατακύρωση προσφορών σε τρίτα πρόσωπα αποτελούν διοικητικές πράξεις ή αποφάσεις οι οποίες ελέγχονται μόνο από το Ανώτατο Δικαστήριο κατά την αναθεωρητική του δικαιοδοσία και όχι από τα Επαρχιακά Δικαστήρια. Το Επαρχιακό Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να εκδώσει δηλώσεις όπως αυτές εκτίθενται στο Α, Β και Γ του αιτητικού της αγωγής. Αναφορικά με το δεύτερο κριτήριο της ύπαρξης ορατής πιθανότητας επιτυχίας οι Αιτητές ισχυρίζονται παράβασης συμφωνίας εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση καμιά όμως συμφωνία που να υποστηρίζει τον ως άνω ισχυρισμό έχουν αποκαλύψει επειδή δεν υπήρξε ότι μπορούσε ποτέ να υπάρχει. Δεν επρόκειτο περί ενοικίασης ούτε περί συμφωνίας παραχώρησης άδειας όπως οι Αιτητές παρουσιάζουν αλλά περί χορήγησης άδειας παροχής υπηρεσιών μετά από προκήρυξη διαγωνισμού ως προβλέπει ο Περί Προστασίας της Παραλίας Νόμος η οποία με βάση τα Τεκμ. 7,8,9 και 11 της ένστασης και δυνάμει του Περί Προστασίας της Παραλίας Νόμου έληξε στις 30.12.
- Όσον αφορά το 3ον κριτήριο του Άρθρου 32 στη παρούσα υπόθεση δεν υπάρχει οποιαδήποτε μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου που να καταδεικνύει ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Δεν υπάρχει ίχνος μαρτυρίας ότι οι Αιτητές θα υποστούν οποιαδήποτε ζημιά σε περίπτωση που παύσει να ισχύει το διάταγμα. Αντίθετα οι Καθ' ων η Αίτηση πρόβαλαν τον ισχυρισμό ότι η συνέχιση της ισχύος του διατάγματος θα τους προκαλέσει μεγάλη και ανεπανόρθωτη ζημιά. Τέλος εισηγούνται ότι οι Αιτητές απέτυχαν να αποσείσουν το βάρος απόδειξης που τους βαρύνει και η αίτηση τους θα πρέπει να απορριφθεί με έξοδα εναντίον τους και τα εκδοθέντα διατάγματα να ακυρωθούν. Προτού προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις για έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων, θα εξετάσω τους λόγους ένστασης όπως εξειδικεύονται και υποστηρίζονται με γεγονότα (βλ. Σοφοκλέους ν. Ταβελούδη κ.α.
(2002)1 Α.Α.Δ. 92). Πρώτα θα εξετάσω αν ευσταθεί ο ισχυρισμός των Εναγομένων-Καθ' ων η Αίτηση ότι οι Ενάγοντες-Αιτητές δεν αποκάλυψαν στο Δικαστήριο όλα τα γεγονότα που θα μπορούσαν να επηρεάσουν την κρίση του Δικαστηρίου κατά την εξέταση της μονομερούς αίτησης. Αποτελεί πάγια θέση της νομολογία ότι μια μονομερής αίτηση είναι υψίστης πίστεως ("uberrima fides") και παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου που μπορεί να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική κρίση, οδηγεί στην ακύρωση της διαταγής που δόθηκε στη μονομερή αίτηση. Σε παράλειψη παρουσίασης των γεγονότων αυτών ενώπιον του Δικαστηρίου στην ex parte αίτηση, η οποία μπορεί να θεωρηθεί ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου, το Δικαστήριο απαντά: «Δεν σας ακούω πλέον» και ακυρώνει τη διαταγή που έδωσε. Στην Τimberland Co. v. Evans & Sons Ltd κ.ά.
(1998)1 A.A.Δ. 1179, 1186 ο Γ.Μ. Πικής, Π. με αναφορά στη Demstar Limited v. Zim Israel Navigation Co Limited κ.ά.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 597 και την M & CH Mitsingas Trading Ltd κ.ά. ν. Τhe Timberland Co of USA 1
(1997)(Γ) Α.Α.Δ. 1791 θέτει το ζήτημα ως εξής: «. η αποκάλυψη συναρτάται με την καλή πίστη, η οποία πρέπει να επιδεικνύεται σε κάθε εξαιρετική περίπτωση που επιζητείται θεραπεία στην απουσία αντιδίκου. Η απόκρυψη ουσιώδους γεγονότος επενεργεί καταλυτικά, διασαλεύει τη βάση του διατάγματος, ανεξάρτητα από την ύπαρξη πρόθεσης για εξαπάτηση του δικαστηρίου. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Συναρτάται (η μη αποκάλυψη) με τις, εξ αντικειμένου, συνέπειες στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου, όπως επισημαίνεται στην Demstar Limited v. Zim Israel Navigation Co Limited κ.ά. (ανωτέρω): - (σελ. 601-602) «Ό,τι ανατρέπει τη βάση του διατάγματος είναι η μη αποκάλυψη γεγονότων εξ αντικειμένου ουσιώδους σημασίας για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Στην απουσία τους, η απόφαση του δικαστηρίου καθίσταται ακροσφαλής.» Στη Μ & CH Mitsingas Trading Ltd. κ.ά. v. The Timberland Co of USA, (ανωτέρω), αποφασίστηκε ότι το ουσιώδες ενός ζητήματος προσδιορίζεται στο πλαίσιο της αντιδικίας των μερών. Δεν αποτελεί υποχρέωση του αιτούντος η προβολή αντεκδικήσεων τρίτων προς τα δικαιώματα του, τις οποίες αμφισβητεί. Ό,τι πρέπει να αποκαλυφθεί, τονίζεται, σε κάθε περίπτωση, είναι:- (σελ. 1798) «. γεγονότα γνωστά στον αιτητή ή γεγονότα τα οποία θα μπορούσε να ανακαλύψει με εύλογες προσπάθειες, τα οποία σχετίζονται με: (α) το βάσιμο του δικαιώματος του όπως διαγράφεται στο δικόγραφό του, και (β) τη σοβαρότητα του ζητήματος το οποίο εγείρεται, καθώς και (γ) την πιθανότητα επιτυχίας.» (βλ. επίσης την υπόθεση Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, 264) και αναφορικά με την αίτηση της FEDOSSOVA LARISSA (Αρ. 2)
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1333), Δήμος Πάφου v. Βοσκού
(2001)1 ΑΑΔ 1168, 1172-3. Ο Θεοχάρης Παρασκευά, Ενάγων 1, στην ένορκη δήλωση του ημερομηνίας 17.4.2012 αναφέρει ότι ο Δήμος Πόλεως Χρυσοχούς περί τον Μάρτιο του 2007 προκήρυξε δημόσιες προσφορές για την παραχώρηση αδειών για την παροχή υπηρεσιών και διευκολύνσεων σε διάφορα σημεία της παραλίας που ευρίσκονται εντός των δημοτικών ορίων. Κατά την γνώμη μου οι Ενάγοντες-Αιτητές αποκάλυψαν όλα τα ουσιαστικά γεγονότα που θα μπορούσαν να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική κρίση και δεν ήταν απαραίτητο να επισυνάψουν τα σχετικά έγγραφα, όπως εισηγείται ο δικηγόρος του Εναγόμενου Δήμου. Περαιτέρω, εάν πλήρωσαν έγκαιρα όλα τα οφειλόμενα τέλη αναφορικά με τις άδειες παροχής υπηρεσιών, επίσης δεν έχει σημασία εφ΄ όσον οι Καθ΄ ων η Αίτηση δεν ανακάλεσαν τις επίδικες άδειες. Δεύτερος λόγος για τον οποίο ο Εναγόμενος Δήμος ζητά την ακύρωση των εκδοθέντων διαταγμάτων είναι ότι «οι Αιτητές δεν υπέδειξαν στο Δικαστήριο το σημείο του κατ΄ επείγοντος ή άλλες περιστάσεις ώστε να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος μονομερώς». Τα γεγονότα τα οποία στοιχειοθετούν την επείγουσα ανάγκη για την παροχή θεραπείας περιέχονται στην παράγραφο 18 της ένορκης δήλωσης του Θεοχάρη Παρασκευά και υποστηρίζονται από την επιστολή - Τεκμήριο 9 της ένορκης δήλωσης του όπου ο Εναγόμενος Δήμος τον καλεί το αργότερο μέχρι τις 19.4.2012 να απομακρύνει τα κρεβατάκια θάλασσας, ομπρέλες ή άλλα αντικείμενα από την παραλία. Τα πιο πάνω καταδεικνύουν την ύπαρξη ανάγκης για την παροχή θεραπείας άνευ καθυστερήσεως. To ζήτημα του κατά πόσο το προσωρινό διάταγμα το οποίο εκδόθηκε μετά από μονομερή αίτηση θα συνεχίσει να βρίσκεται σε ισχύ, αποφασίζεται με βάση τα γεγονότα που υποστηρίζουν τη μονομερή αίτηση για την έκδοση του προσωρινού διατάγματος. Ο κανόνας είναι ότι δεν επιτρέπεται η επανόρθωση παράλειψης πρωθύστερα έτσι ώστε να μεταβληθεί ή αλλοιωθεί η εικόνα που δόθηκε πρωταρχικά στο δικαστήριο (βλ. αναφορικά με την Νicolaou Bros Tourist Enterprises Ltd
(1999)1 Α.Α.Δ. 201, 214, Stav. Geor. & Son (Scrap Metals) Ltd v. Πλοίου Lipa
(2000)1 A.A.Δ. 1976, 1981). Το βάρος απόδειξης βρίσκεται καθ' όλη τη διάρκεια της διαδικασίας οριστικοποίησης στους Ενάγοντες-Αιτητές. Η μόνη υποχρέωση που έχουν οι Εναγόμενοι-Καθ'ων η αίτηση είναι να δείξουν ότι ο αιτητής κατά το στάδιο της μονομερούς αίτησης δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις έκδοσης του διατάγματος (βλ. GCC Computers Ltd v. Pencil Datacom Ltd
(2000)1 A.A.Δ. 1584 που αφορά αίτηση για επίδοση κλητηρίου στο εξωτερικό. Η αρχή όμως είναι η ίδια). Με κριτήριο τις πιο πάνω αρχές και με αναφορά στα γεγονότα όπως προβάλλονται στις ένορκες δηλώσεις και στα τεκμήρια που υποστηρίζουν την αίτηση και την ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης αντίστοιχα, που γίνεται αναφορά πιο πάνω και έχοντας υπόψη ότι στο παρόν στάδιο το Δικαστήριο δεν εξετάζει σε βάθος την προσφερόμενη μαρτυρία για να προβεί σε αξιολόγηση της αξιοπιστίας των μαρτύρων και δεν καταλήγει σε ευρήματα γεγονότων, εκτός μόνο για εξακρίβωση εκείνων των αναγκαίων στοιχείων που θεωρούνται απαραίτητα για τη θεμελίωση των κριτηρίων του άρθρου 32 (βλ. Καραγιώργη ν. Λάμπρου
(2004)1 Α.Α.Δ. 1528), το Δικαστήριο θα προχωρήσει στην εξέταση του ζητήματος οριστικοποίησης ή μη των εκδοθέντων διαταγμάτων. Ο τρόπος εφαρμογής του άρθρου 32 εξετάστηκε και αναλύθηκε σε μεγάλο αριθμό υποθέσεων. Υποδεικνύονται στη Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου κ.ά.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248 τα εξής: «Στη διαδικασία του προσωρινού διατάγματος, το έργο του Δικαστηρίου είναι περιορισμένο. Το καθήκον του περιορίζεται στη διαπίστωση κατά πόσο ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις που απαιτούνται για επιτυχία: (α) Σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση. (β) Ορατή προοπτική και/ή πιθανότητα ότι ο ενάγων δικαιούται σε θεραπεία στην αγωγή. (γ) Να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του διατάγματος. Το Δικαστήριο κατά την εκδίκαση αίτησης για προσωρινό διάταγμα, πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Αυτό εναπόκειται στην κρίση του πρωτόδικου Δικαστηρίου, κατά τη δίκη της ουσίας της υπόθεσης.» Το Δικαστήριο στο τελικό στάδιο πρέπει πρόσθετα να σταθμίσει και το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει τέτοιο διάταγμα (βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή ν. Χ"Βασίλη
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 152). Δεν τίθεται θέμα οριστικής διάγνωσης στο πλαίσιο διαδικασίας για έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος ως προς τα θέματα που συνάπτονται προς τα επίδικα της αγωγής. Είναι στοιχειώδες πως δεν τίθεται σε αυτό το στάδιο ζήτημα απόδειξης της βάσης της αγωγής. (Βλ. Νικόλα ν. Κεφάλα κ.ά.
(1998)1 Α.Α.Δ. 1400). Έχει δε επεξηγηθεί στην Τσιολάκκη κ.ά ν. Στυλιανίδης
(1992)1 Α.Α.Δ. 782 ο όρος «υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκασιν» που τίθεται στην επιφύλαξη του άρθρου 32
(1)του περί Δικαστηρίων Νόμου 1960 (Ν.14/60). Επιβάλλει την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης (arguable case) ως προϋπόθεση για την έκδοση συντηρητικού διατάγματος (βλ. Οdysseos v. Pieris Estates Ltd
(1982)1 A.A.Δ. 557, στη σελ. 569). Η δεύτερη προϋπόθεση του πιο πάνω άρθρου αναλύθηκε στην υπόθεση Πουργουρίδης κ.ά. ν. Μέζου κ.ά.
(1994)1 Α.Α.Δ. 201, στη σελίδα 207 όπου αναφέρθηκαν τα εξής: «Η δεύτερη προϋπόθεση επιβάλει στις εφεσείουσες να δείξουν ότι έχουν πιθανότητα επιτυχίας. Όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates & Others
(1982)1 C.L.R. 557, η έννοια της πιθανότητας περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι το μέτρο απόδειξης στις αστικές υποθέσεις. Σύμφωνα με τη Odysseos (πιο πάνω), στη σελίδα 569, η πιθανότητα στα πλαίσια της επιφύλαξης του άρθρου 32
(1)του Νόμου 14/60, απαιτεί από τις εφεσείουσες να δείξουν ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας.» Η έκδοση διατάγματος υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Η άσκηση διακριτικής εξουσίας δεν πρέπει να παραγνωρίζει και την ποιότητα της αξίωσης, η διάγνωση της οποίας δεν μπορεί να γίνει παρά μόνο στη βάση της προσκομισθείσας μαρτυρίας (βλ. την Ανδρέα Κυτάλα ν. Άννας Χρυσάνθου κ.ά.
(1996)1 Α.Α.Δ. 253). Σ΄ αυτό το στάδιο το Δικαστήριο δεν θα επιλύσει την ουσιαστική διαφορά των Αιτητών με τους Καθ΄ ων η Αίτηση. Αναπόφευκτα όμως θα πρέπει να διαπιστώσει κατά πόσο ικανοποιούνται οι δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/
- Μέχρι σήμερα οι Ενάγοντες-Αιτητές δεν έχουν καταχωρήσει την έκθεση απαίτησης τους και περιορίζομαι στο τι ισχυρίζεται ο Θεοχάρης Παρασκευά, Ενάγων 1 στην ένορκη δήλωση του και στη δήλωση του δικηγόρου του ως προς το τι αποτελεί κοινό έδαφος όπως την καταγράφω πιο πάνω στη σελίδα
- (Η έκθεση απαίτησης καταχωρίστηκε στο φάκελο της υπόθεσης σήμερα το πρωί, αφού όπως φαίνεται καταχωρίστηκε στο Πρωτοκολλητείο την Παρασκευή 6.7.2012). Οι Αιτητές υποστηρίζουν ότι η ετήσια άδεια που τους παραχώρησε ο Δήμος έληγε στις 30 Απριλίου κάθε χρόνου και επομένως ο Δήμος δεν είχε δικαίωμα να προκηρύξει προσφορές και να παραχωρήσει άδεια σε τρίτο πρόσωπο που να ισχύει από τις 15.4.2012 για τα σημεία που οι ίδιοι νόμιμα κατέχουν μέχρι τις 30.4.2012, ούτε να τους καλεί να απομακρύνουν τα κρεβατάκια μέχρι τις 19.4.
- Διαφορετική θέση υποστηρίζει ο Εναγόμενος Δήμος ότι δηλαδή η άδεια παροχής υπηρεσιών που παραχωρήθηκε στους Αιτητές έληξε στις 30.12.2011 και προκήρυξαν προσφορές στις 6.3.2012 για την παροχή υπηρεσιών στο σημείο 2 και 3 της παραλίας σύμφωνα με τις διατάξεις του Περί προστασίας της Παραλίας Νόμου. Σύμφωνα με τα Τεκμήρια 2, 3, 4 και 5 που επισυνάπτονται στην ένορκη δήλωση του Θεοχάρη Παρασκευά η περίοδος της άδειας καθορίζεται να διαρκεί ένα χρόνο και να λήγει στις 30 Απριλίου. Οι όροι των προσφορών (Τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση του Δημήτρη Χριστοφόρου) προνοούν για ετήσια άδεια, δηλαδή να διαρκεί για ένα χρόνο. Σύμφωνα με τα παραδεκτά γεγονότα, τις αποδείξεις για τα χρόνια 2007-2010 δεν τις έχει υπογράψει ο ενόρκως δηλών, Δημοτικός Γραμματέας αλλά έχουν υπογραφεί από άλλο άτομο από τον Δήμο για λογαριασμό του Δήμου. Συνεπώς, αυτό που υποστηρίζει ο Δημοτικός Γραμματέας ότι εκ παραδρομής γράφτηκε στα πιο πάνω τεκμήρια ότι η ενοικίαση έληγε στις 30.4 δεν είναι αποδεκτό σαν μαρτυρία για να τεκμηριώσει λάθος ή αβλεψία κάποιου άλλου άγνωστου τρίτου προσώπου. Εξ΄ άλλου μου φαίνεται παράδοξο πώς ένας Δήμος να μην κρατά αντίγραφα των αδειών που παραχώρησε στους Ενάγοντες-Αιτητές. Οι Ενάγοντες-Αιτητές στήριξαν τα δικαιώματα τους στην άδεια που τους χορηγήθηκε. Η εν λόγω άδεια ήταν περιορισμένης χρονικής διάρκειας. Έληξε στις 30.4.2012 και στα πλαίσια της παρούσας αγωγής, η έκταση των αξιώσεων των Εναγόντων-Αιτητών οριοθετούνται ανάλογα. Η απόφαση κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις αυτές, εάν δηλαδή οι Αιτητές έχουν καλή βάση αγωγής και ορατή πιθανότητα επιτυχίας, θα κριθεί και στο κατά πόσο το Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει την αγωγή των Εναγόντων. Όπως έχει υποδειχθεί στις αποφάσεις Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1992)1 Α.Α.Δ. 882 και Shoham (Cyprus) Ltd v. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(2000)1 Α.Α.Δ. 404, ο σκοπός για τον οποίο λαμβάνεται η απόφαση, ή γίνεται πράξη σε συνάρτηση με τις εξουσίες δημοσίας αρχής αποτελεί το γνώμονα για την ταξινόμηση τους στο ένα ή στο άλλο πεδίο του δικαίου. Εφόσον η πράξη ανάγεται ή σχετίζεται με την επίτευξη των σκοπών δημόσιας αρχής ή οργάνου, αυτή επενεργεί στον τομέα του δημοσίου δικαίου. Δημόσιος σκοπός είναι εκείνος για τον οποίο εξ αντικειμένου το κοινό ή τμήμα του έχουν εκ της φύσεως των πραγμάτων συμφέρον στην ευόδωσή του. Στον τομέα του ιδιωτικού δικαίου εμπίπτουν όχι μόνο πράξεις διαχείρισης δημόσιας αρχής ή οργάνου, αλλά και μονομερείς πράξεις κρατικής εξουσίας που έχουν ως αντικείμενο τη ρύθμιση ή διακανονισμό δικαιωμάτων στον τομέα του ιδιωτικού δικαίου. Σύμφωνα με τα Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου Επικρατείας 1929-59 σελ. 235, πράξεις που απορρέουν από διοικητική αρχή και αφορούν δικαιώματα και υποχρεώσεις που διέπονται από διοικητικούς νόμους υπάγονται εις την αρμοδιότητα του Συμβουλίου Επικρατείας: «Ούτω εθεωρήθη παραδεκτώς προσβληθείσα πράξις εκδοθείσα κατ΄ εφαρμογήν διοικητικών νόμων ρυθμιζόντων τα του ελέγχου και της εποπτείας της πολιτείας επί της εν γένει εκμεταλλεύσεως των δασών, δημοσίων τε και ιδιωτικών». Σύμφωνα με τον Περί Προστασίας της Παραλίας Νόμο, Κεφ. 59, άρθρο 5Γ.
(1): «Κανένα πρόσωπο δεν δύναται να προβαίνει σε παροχή υπηρεσιών ή διευκολύνσεων στην παραλία χωρίς την προηγούμενη άδεια της οικείας αρχής και κατά παράβαση των όρων που διαλαμβάνει η άδεια αυτή.......» Το άρθρο 5Θ.
(1)(α) προνοεί ότι: «Τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου
(2), σε περίπτωση που αρχή τοπικής διοικήσεως αποφασίσει να μην παρέχει η ίδια υπηρεσίες σύμφωνα με το εδάφιο
(2)του άρθρου 5Γ, θα χορηγεί σχετικές άδειες σε πρόσωπα, μόνο έπειτα από προσφορές.» Το άρθρο 5Ι.
(1)προνοεί ότι: «Οποιοδήποτε πρόσωπο δεν ικανοποιείται από απόφαση που εκδόθηκε δυνάμει των διατάξεων των άρθρων 5Β, 5Γ και 5Θ μπορεί μέσα σε δεκαπέντε ημέρες από την κοινοποίηση σε αυτόν της σχετικής απόφασης, να υποβάλει έγγραφη προσφυγή στην Κεντρική Επιτροπή Παραλιών, στην οποία να αναφέρει τους λόγους για υποστήριξη της, κοινοποιώντας ταυτόχρονα την προσφυγή του στην οικεία αρχή.» Στην παρούσα υπόθεση, με δοσμένο το σκοπό της οικείας αρχής προς διαχείριση, προστασία και εκμετάλλευση των παραλιών που συνιστά σημαντική κρατική λειτουργία, με το κοινό να έχει συμφέρον στην ευόδωση τους, καταλήγω ότι η ενδεχόμενη απόφαση της οικείας αρχής, του Δήμου Πόλης Χρυσοχούς, να παραχωρήσει άδεια παροχής υπηρεσιών ή διευκολύνσεων σε τρίτους στους χώρους που διεκδικούν οι Ενάγοντες θα είναι διοικητικής φύσεως απόφαση εμπίπτουσα στο πεδίο του δημοσίου δικαίου. Εφόσον η εν λόγω απόφαση της οικείας αρχής καταστεί εκτελεστή όσων τα έννομα συμφέροντα θα έχουν επηρεαστεί συνεπεία αυτής θα δικαιούνται να προσφύγουν ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου με βάση το άρθρο 146.1 του Συντάγματος επιζητώντας την ακύρωση της. Η πιο πάνω δικαιοδοσία είναι αποκλειστική και το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν έχει εξουσία σε τέτοια περίπτωση να επιληφθεί. Συνεπώς, κάτω από τα δεδομένα της παρούσας υπόθεσης καταλήγω πως η απόφαση του Εναγομένου Δήμου για παραχώρηση άδειας παροχής υπηρεσιών εμπίπτει στο χώρο του δημοσίου δικαίου και δεν παρέχεται δικαιοδοσία για παρέμβαση, στο πλαίσιο αγωγής, σε θέματα που άπτονται της νομιμότητας χορήγησης σχετικών αδειών κατά την ενάσκηση της δημόσιας εξουσίας του. Είναι φανερό από τα πιο πάνω, ότι δεν ικανοποιούνται οι δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60, η μόνη θεραπεία που μπορεί να επιδιώξουν οι Ενάγοντες-Αιτητές εναντίον του Εναγομένου Δήμου, αν δικαιούνται σε οποιαδήποτε θεραπεία, είναι αυτή των αποζημιώσεων για τυχόν ζημιές που υπέστησαν πριν τις 30.4.2012. Δεν τίθεται ζήτημα ανάκλησης ή τερματισμού της άδειας παροχής υπηρεσιών ή διευκολύνσεων από τον Εναγόμενο Δήμο. Η εν λόγω άδεια των Εναγόντων-Αιτητών ήταν ορισμένης χρονικής διάρκειας και έληξε. Ως εκ των ανωτέρω η αίτηση απορρίπτεται και τα εκδοθέντα διατάγματα παύουν να ισχύουν. Επειδή οι Ενάγοντες-Αιτητές κατά το χρόνο έκδοσης των διαταγμάτων κατείχαν άδεια τα έξοδα της παρούσας αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, παραμένουν στο αποτέλεσμα της αγωγής. (Υπ.) ................... Μ. Μαυρονικόλας, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο