ΒΕΡΕΓΓΑΡΙΑΣ Π. ΠΑΠΑΚΟΚΚΙΝΟΥ κ.α. ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Αρ. Αγωγής: 942/04, 7/6/2012

ΒΕΡΕΓΓΑΡΙΑΣ Π. ΠΑΠΑΚΟΚΚΙΝΟΥ κ.α. ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Αρ. Αγωγής: 942/04, 7/6/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2012:A82 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 942/04 Μεταξύ:

1. ΒΕΡΕΓΓΑΡΙΑΣ Π. ΠΑΠΑΚΟΚΚΙΝΟΥ
2. ΑΛΕΚΑΣ Π. ΠΑΠΑΚΟΚΚΙΝΟΥ Εναγουσών-Αιτητριών και ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
3. Μέσω του ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
4. Μέσω του ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΩΣ Εναγομένων-Καθ΄ ων η αίτηση ------------------------ Αίτηση ημερομηνίας 30.4.2012 ------------------------ Ημερομηνία: 7.6.2012 Για Ενάγουσα 1-Αιτήτρια: κα Α. Παπακόκκινου (για ν΄ ακούσει απόφαση κ. Μ. Μυτίδης) Ενάγουσα 2-Αιτήτρια παρούσα προσωπικά (για ν΄ ακούσει απόφαση κ. Μ. Μυτίδης) Για Εναγόμενους-Καθ΄ ων η αίτηση: κ. Σ. Χαραλάμπους (για ν΄ ακούσει απόφαση κα Γ. Κωμοδρόμου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση ζητείται διάταγμα ακύρωσης και/ή παραμερισμού και/ή διαγραφής της υπεράσπισης στην τροποποιημένη έκθεση απαίτησης που καταχωρήθηκε στις 16.2.2011 σε συνάρτηση με τις παραγράφους 2-18 και 21-24 όπως λεπτομερώς αναφέρεται στην αίτηση. Στην ένορκη δήλωση της Βερεγγάριας Παπακόκκινου, ενάγουσας 1 που συνοδεύει την αίτηση, αναφέρεται ότι μετά από τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης δυνάμει σχετικής διαταγής του Δικαστηρίου καταχωρήθηκε εκ μέρους των εναγομένων στις 16.2.2011, δικόγραφο το οποίο τιτλοφορείται « Απάντηση» ακολούθως διορθώθηκε σε Υπεράσπιση. Οι εναγόμενοι τροποποίησαν αυθαίρετα και χωρίς οποιοδήποτε δικαίωμα την προηγούμενη έκθεση υπεράσπισης τους η οποία είχε καταχωριστεί στις 10.1.2008 προβάλλοντας θέματα και ισχυρισμούς που δεν προέκυψαν από την τροποποιημένη έκθεση απαίτησης. Οι νέοι ισχυρισμοί των εναγομένων είναι διαφορετικοί, επιπρόσθετοι και εν πολλοίς αντικρουόμενοι μεταξύ τους αναφέρεται στην ένορκη δήλωση. Λεπτομέρειες των παραγράφων της υπεράσπισης που ζητείται να διαγραφούν με σχετικές παραπομπές και στην έκθεση απαίτησης δίδονται στην παράγραφο 6 της ένορκης δήλωσης η οποία καταλαμβάνει τις σελίδες 4-9 τις έχω εξετάσει και δεν θεωρώ σκόπιμο να επαναλάβω στα πλαίσια της παρούσας απόφασης. Η ενόρκως δηλούσα αναφέρει περαιτέρω ότι σε περίπτωση που δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα οι ενάγουσες τίθενται σε δυσμενή θέση εν αντιθέσει προς τους εναγομένους οι οποίοι τίθενται σε πλεονεκτική θέση. Η υπόθεση βρίσκεται σε αρχικό στάδιο, στην αντεξέταση του πρώτου μάρτυρα των εναγουσών, εμπειρογνώμονα Αντώνη Λοϊζου. Προφορικό αίτημα είχε γίνει και σε προγενέστερο στάδιο μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας όπου ζητήθηκε αναβολή η οποία δεν έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο καθότι δεν υπήρχε γραπτό αίτημα. Κατά την προσαγωγή μαρτυρίας από τον Μ.Ε.1 επιφυλάχθησαν τα δικαιώματα των εναγουσών να ζητήσουν διαγραφή της τροποποιημένης υπεράσπισης. Σημειώνεται επίσης ότι ο συνήγορος των εναγομένων ενώπιον του Δικαστηρίου ανέφερε ότι σε περίπτωση που το Δικαστήριο κρίνει ότι η τροποποιημένη Υπεράσπιση είναι διαφορετική από αυτήν που καταχώρησαν αρχικά τότε το Δικαστήριο δεν θα την λάβει υπόψη και θα αγνοήσει τις προσθήκες. Συνεπώς, καταλήγει η ενόρκως δηλούσα με αυτό τον τρόπο ο συνήγορος αποδέχθηκε ότι οι εναγόμενοι δεν δικαιούντο να κάνουν τις εν λόγω τροποποιήσεις. Η ένσταση των εναγομένων στηρίζεται στους ακόλουθους λόγους: «(α) Η αίτηση είναι νόμο και ουσία αβάσιμη (β) Η αίτηση καταχωρήθηκε με μεγάλη καθυστέρηση χωρίς να δίδεται ικανοποιητική εξήγηση για τους λόγους της καθυστέρησης. (γ) Επηρεάζεται το συνταγματικό δικαίωμα των Εναγομένων για γρήγορη απονομή της δικαιοσύνης. (δ) Η αίτηση έγινε κακόπιστα αφού είχε ήδη αρχίσει η ακρόαση της αγωγής, και η διαδικασία βρισκόταν στο στάδιο της αντεξέτασης του πρώτου μάρτυρα των εναγουσών. (ε) Η αίτηση είναι γενική αόριστη και επιδιώκει σχεδόν την διαγραφή ολοκλήρου της υπεράσπισης στην τροποποιημένη έκθεση απαίτησης. (στ) Η καταχώρηση της αίτησης έγινε μετά που οι ενάγουσες καταχώρησαν την απάντηση των στην υπεράσπιση των εναγομένων. (ζ) Οι ενάγουσες κατά το στάδιο της αντεξέτασης και επανεξέτασης του μάρτυρα κ. Λοϊζου στηρίχθηκαν, βασίστηκαν και υπέβαλαν ερωτήσεις με βάση το περιεχόμενο της υπεράσπισης των εναγομένων στην τροποποιημένη έκθεση απαίτησης.» Στην ένορκη δήλωση του Αντρέα Καραπατάκη, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εμφανίζεται για τους εναγόμενους γίνεται αναφορά στο ιστορικό της υπόθεσης. Περαιτέρω, αναφέρεται ότι με την τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης τους οι ενάγουσες τροποποίησαν σχεδόν εξ΄ ολοκλήρου την παράγραφο 7 της αρχικής απαίτησης τους και αντικατέστησαν ολόκληρη την παράγραφο
5. Αποτελεί ισχυρισμό των εναγομένων ότι όλες οι παράγραφοι της έκθεσης υπεράσπισης ημερομηνίας 16.2.2011 απαντούν στους ισχυρισμούς των εναγουσών όπως αυτοί έχουν διατυπωθεί στην τροποποιημένη έκθεση απαίτησης τους. Ειδικότερα αναφέρεται ότι οι εναγόμενοι απαντούν στην παράγραφο 7 της τροποποιημένης έκθεσης απαίτησης με τις παραγράφους 3, 2, 22, 8, 11, 15, 10, 5(β), 5(δ), 5(α), 12, 6, 7, 9, 21 και 14 , ενώ στην παράγραφο 8 με τις παραγράφους 16, 17, 18, 19, 20, και
6. Περαιτέρω αναφέρεται ότι κατά το στάδιο της αντεξέτασης και επανεξέτασης του Μ.Ε.1 έγινε αναφορά από τη συνήγορο των εναγουσών στο εν λόγω δικόγραφο και αυτή στηρίχθηκε στην τροποποιημένη έκθεση υπεράσπισης για σκοπούς επανεξέτασης του μάρτυρα, ζητώντας του να σχολιάσει την κάθε παράγραφο που περιλαμβάνεται σ΄ αυτήν. Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης οι ενάγουσες είναι εγγεγραμμένες ιδιοκτήτριες ενός ακινήτου επί του οποίου είχαν πρόθεση να ανεγείρουν ξενοδοχείο όμως λόγω απόφασης του Υπουργικού Συμβουλίου ημερομηνίας 1.6.1989 απεκλείσθη η δυνατότητα τους να ανεγείρουν ξενοδοχείο επί των επιδίκων ακινήτων με αποτέλεσμα να επηρεαστούν τα συνταγματικά τους δικαιώματα και να υποστούν ζημιές τις οποίες αξιώνουν. Με την αρχική έκθεση υπεράσπισης οι εναγόμενοι αρνούνται τους ισχυρισμούς των εναγουσών περί ανέγερσης ξενοδοχείου στα επίδικα ακίνητα και ότι προκλήθηκε οποιαδήποτε ζημιά στα ακίνητα τους λόγω της απόφασης του Υπουργικού Συμβουλίου. Παραδέχονται την ύπαρξη απόφασης του Υπουργικού Συμβουλίου αλλά αρνούνται ότι επήλθε ουσιώδης μείωση της αξίας των επιδίκων ακινήτων ή καταπάτηση δικαιωμάτων ισχυριζόμενοι ότι με την εν λόγω απόφαση εισάγονται συνταγματικά επιτρεπτοί περιορισμοί για σκοπούς δημοσίας ωφέλειας και ισχυρίζονται ότι οι ενάγουσες δεν δικαιούνται οποιαδήποτε αποζημίωση αφού δεν επήλθε οποιαδήποτε ουσιώδης μείωση της ιδιοκτησίας τους. Με την τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης προσετέθησαν μεταξύ άλλων και ισχυρισμοί στην παράγραφο 7 ως ακολούθως: «.Και λαμβάνοντας υπ΄ όψιν της προνομιούχου θέσεως, της τουριστικής ζώνης που έκειντο και κείνται, της καίτοι τουριστικής, που ενώ παρέμειναν και παραμένουν αλλά του περιορισμού των δικαιωμάτων των Εναγουσών, του αποκλεισμού των δικαιωμάτων που είχαν οι Ενάγουσες μέχρι τότε, την αλλαγήν της ζώνης, την απαγόρευσην και τον αποκλεισμόν της ανέγερσης και της κατασκευής ξενοδοχείου στα συγκεκριμένα κτήματα, την μείωση του συντελεστού δόμησης του περιορισμού των χρήσεων, ως και όλων των απαγορεύσεων που προκάλεσε η εν λόγω απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου, και συνεπεία αυτής και σε συνδυασμό της εν λόγω απόφασης με τους Κανονισμούς ΚΟΤ, και τις δυσμενείς επιπτώσεις που προεκλήθησαν και προκαλούνται στα εν λόγω ακίνητα των Εναγουσών κα/ή άλλως πως, αλλά πάντοτε αποκλειστικά συνεπεία της εν λόγω απόφασης, ως και/ή σε σχέση και σε συνδυασμό με τους ως άνω σχετικούς Κανονισμούς του ΚΟΤ σε σχέση με την εν λόγω Απόφαση του Υπ. Συμβουλίου. Και περαιτέρω λαμβάνοντας, υπ΄ όψιν ότι μπορούσε από το έτος 1977 να ανεγερθή και κατασκευαστή ξενοδοχείο πράγμα που ήθελαν διακαώς να κάμουν αι Ενάγουσαι, και ενώ ήσαν έτοιμοι και πρόθυμοι το 1989 να ανεγείρουν το εν λόγω ξενοδοχείο, τις πρόλαβε, η εν λόγω απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου 1989 και τους στέρησε το εν λόγω δικαίωμα τους. Και λαμβάνοντας υπ΄ όψιν ότι από το 1989 και εντεύθεν υπήρχαν συνεχώς και αδιαλείπτως όλοι οι εν λόγω περιορισμοί μειώσεις απαγορεύσεις και/ή άλλως πως. Και λαμβάνοντας υπ΄ όψιν ότι η εν λόγω απαγόρευση στην ανέγερση ξενοδοχείου εσυνεχίσθη και μετά την καταχώριση της Εκθέσεως Απαιτήσεως ήτοι συνεχίσθη μέχρι και/ή περί τα μέσα Ιουλίου 2007 ήτοι για 18 χρόνια, αλλά και πάλιν με μειωμένο συντελεστή δόμησης και πολλούς άλλους περιορισμούς με αποτέλεσμα να ζημιωθούν και εζημιώθησαν αι Ενάγουσαι και τα άνω κτήματα των τεράστια ποσά όπως λεπτομερώς περιγράφονται πιο κάτω. Και εζημιώθησαν τα κτήματα των και οι Ενάγουσες ως κατωτέρω περιγράφεται.» Με την παράγραφο 8 προσετέθησαν οι ακόλουθοι ισχυρισμοί: «Εν όψει όλων των ανωτέρω παράγ. 1-8 Ζημίαι προκληθείσαι συνεπεία αλλαγής της ζώνης, συνεπεία απαγόρευσης ανέγερσης και/ή κατασκευής ξενοδοχείου, διαφορά κόστους ανέγερσης ξενοδοχείου, μείωση του συντελεστή δόμησης, περαιτέρω περιορισμοί στα εμβαδά, μείωση τιμής ζήτησης και/ή άλλως πως, ως κατωτέρω εκτίθενται λεπτομερώς. Ι(α) €1,025,600 ευρώ ζημίαι κατά τον ουσιώδη χρόνον, συνεπεία του περιορισμού των δικαιωμάτων των Εναγουσών και των απαγορεύσεων, μειώσεως ουσιωδώς της αξίας των εν λόγω ακινήτων, και/ή της οικονομικής αξίας των ακινήτων, συνεπεία της ανωτέρω αποφάσεως του Υπουργικού Συμβουλίου, συνεπεία της αλλαγής της ζώνης, συνεπεία της απαγόρευσης ανέγερσης και/ή κατασκευή ξενοδοχείου, μείωση των συντελεστών δόμησης, περαιτέρω περιορισμός σε σχέσει με το εμβαδόν και αλλαγή της χρήσεως και/ή χρήσεων και/ή περιορισμοί στην χρήση και/ή άλλοι περιορισμοί, διαφοροποιήσεις συντελεστών συνεπώς και μείωση στις τιμές ζήτησης. Λαμβανομένων όλων των ως άνω προεκλήθη η ως άνω ζημία και/ή η οικονομική ζημία και/ή η μείωση ουσιωδώς της αξίας και/ή της οικονομικής αξίας των ακινήτων ως μία πτυχή των ζημιών συνεπεία των ως άνω. β) €1.025,600 ευρώ Ζημίαι του αυτού ποσού, λαμβανομένων υπ΄ όψιν της συνολικής αξίας των εν λόγω κτημάτων προ της ως άνω δημοσιεύσεως της Διοικητικής πράξεως και/ή λήψεως της αποφάσεως του Υπ. Συμβουλίου ήτο €2,050,321 ευρώ, μετά δε την εν λόγω Δ. Πράξην και/ή απόφαση της 1/6/89, δημοσιευθείσης την 2/6/89, ως άνω αναφέρεται, ήτοι κατά τον ουσιώδη χρόνον εμειώθη ουσιωδώς ή αξία των ως άνω ακινήτων και/ή η οικονομική αξία τούτων στο ήμισυ και σε αριθμούς €1,025,600 ευρώ συνεπεία των ως άνω, ως μία των πτυχών της προκληθείσης ως άνω ζημίας. ΙΙ Επιπλέον ζημία €3,860,000 ευρώ και/ή ουσιώδεις ζημίαι και/ή Οικονομικαί ζημίαι, συνεπεία της διαφοράς κόστων ανέγερσης ξενοδοχείου, λόγω αυξήσεως των κόστων κατασκευής ξενοδοχείου από 1989 μέχρι 2007 συνεπεία των ως άνω περιορισμών των δικαιωμάτων των Εναγουσών, που απεκλείοντο στην ανέγερση ξενοδοχείου από 1989-
7. ΙΙΙ Συνεπώς ή συνολική ζημία ως και/ή μείωσης της αξίας και/ή της οικονομικής αξίας των εν λόγω κτημάτων και η ζημία και/ή η οικονομική ζημία και/ή άλλως πως συνεπεία των περιορισμών των δικαιωμάτων των Εναγουσών, και το σύνολο των ζημιών που υπέστησαν συνεπεία όλων των ανωτέρω τα κτήματα των Εναγουσών και ως εκ τούτου αι Ενάγουσαι συνολικώς υπέστησαν ζημίας €4,885,600 ευρώ, τώρα δε κατά πολύ πολλαπλάσια και το ποσόν τούτο απαιτείται ως Δικαία Αποζημίωση από τις Ενάγουσες εναντίον των Εναγομένων.» Με την υπεράσπιση στην τροποποιημένη έκθεση απαίτησης οι εναγόμενοι πρόσθεσαν διάφορους ισχυρισμούς στα σημεία που με λεπτομέρεια αναφέρονται στην παρούσα αίτηση. Δεν θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω τους ισχυρισμούς αυτούς παραπέμποντας στο κείμενο του δικογράφου που έχει καταχωρηθεί στις 16.2.
8. Οι προσθήκες αυτές αφορούν, μεταξύ άλλων, τα χαρακτηριστικά των επιδίκων ακινήτων, τις δυνατότητες αξιοποίησης τους καθώς και αναφορές στις ζώνες που αυτά έχουν ενταχθεί και στην αξία των ακινήτων σε συνάρτηση με την ισχυριζόμενη από τις ενάγουσες ζημιά που έχουν υποστεί συνεπεία της απόφασης του Υπουργικού Συμβουλίου. Μια γενική διαπίστωση ως προς την τροποποιημένη υπεράσπιση είναι ότι τόσο το λεκτικό όσο και η έκταση της διαφέρουν από την αρχική έκθεση υπεράσπισης. Ένα παράδειγμα είναι αυτό της παραγράφου 2 όπου στην πρώτη υπεράσπιση αναφέρεται ότι οι εναγόμενοι αγνοούν και ως εκ τούτου αρνούνται τους ισχυρισμούς που περιέχονται στην παράγραφο 2 της έκθεσης απαίτησης. Ενώ η παράγραφος 2 της έκθεσης απαίτησης δεν έχει τροποποιηθεί, στην τροποποιημένη υπεράσπιση τους οι εναγόμενοι αναφέρουν σε συνάρτηση με το ίδιο θέμα «οι εναγόμενοι αρνούνται το περιεχόμενο της παραγράφου 2 της Έκθεσης Απαίτησης και ισχυρίζονται ότι το επίδικο ακίνητο εντάχθηκε την 7/8/1981 στην Τουριστική Ζώνη Α2 και σήμερα εμπίπτει στην Τουριστική Ζώνη Τ2β3.» Το ίδιο μοτίβο επαναλαμβάνεται και στο μεγαλύτερο μέρος της τροποποιημένης υπεράσπισης. Η αίτηση στηρίζεται «επί των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών Δ.25 Θ.1-5, Δ.33 Θ.1-15, Δ.16 Θ.1-11, Δ.64 Θ.1-4 ως ετροποποιήθη και αντικατεστάθη, Δ.19 Θ.1-27, Δ.20 Θ.1-5, Δ.21 Θ.1-15, Δ.24 Θ.2-6, Δ.27 Θ.1,2,3, Δ.57 Θ.2-4, Δ.48 Θ.1, 2, 3, 4, 8, 9, επί της εξουσίας του Δικαστηρίου ex-detito justitiae επί των Estoppels (Αποκλεισμού) επί της κατάχρησης της Δικαστικής Διαδικασίας επί του Ν.14/60, περί Δικαστηρίων αρ. 29, 31, 32, 39, επί του Συντάγματος αρ. 30, παρ. 1, 2, 3, επί του όρου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης, επί της νομολογίας και της Δικαστηριακής Πρακτικής επί των γενικών συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου και επί των κανόνων φυσικής δικαιοσύνης». Παρά την εκτεταμένη νομική βάση της αίτησης θεωρώ ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να αποφασίζει διαγραφή ενός δικογράφου παρέχεται είτε με τη Δ.19 Θ.26 όταν επιχειρείται η διαγραφή μέρους του δικογράφου είτε με βάση τη Δ.27 Θ.3 όταν ζητείται η διαγραφή ολόκληρου του δικογράφου. Η νομολογία υποδεικνύει ότι η άσκηση της εξουσίας αυτής του Δικαστηρίου πρέπει να ασκείται με προσοχή και φειδώ (βλ. Mavromoustaki v. Yeroudis