SOCIETE GENERALE CYPRUS LTD ν. Stone Heaven (Village Houses) Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής 2425/08, 19/9/2012 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2012:A106 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: A. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 2425/08 Μεταξύ: SOCIETE GENERALE CYPRUS LTD Ενάγουσας και
- Stone Heaven (Village Houses) Ltd
- Νικόλαο Μουλαζίμη
- Δήμητρα Γεωργίου Μουλαζίμη
- Νικόλαο Γεωργίου
- Θεοδούλα Γεωργίου Εναγομένων Ως τροποποιήθη δυνάμει Διατάγματος Δικαστηρίου ημερ. 4.5.2011 Αρ. Αγωγής: 2425/08 Μεταξύ: SOCIETE GENERALE BANK - CYPRUS LIMITED (πρώην SOCIETE GENERALE CYPRUS LIMITED) Ενάγουσας και
- Νίνος Χατζηρούσος ως παραλήπτης και διαχειριστής της περιουσίας STONE HEAVEN (VILLAGE ΗOUSES) LTD
- Νικόλαο Μουλαζίμη
- Δήμητρα Γεωργίου Μουλαζίμη
- Νικόλαο Γεωργίου
- Θεοδούλα Γεωργίου Εναγομένων Αίτηση για τροποποίηση του τίτλου της αγωγής ημερ. 24.11.2011 Ημερομηνία: 19 Σεπτεμβρίου, 2012 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενους - Αιτητές: κα Νεοφύτου για κ. Μαθηκολώνη Για Εναγόμενο 1 - Καθ΄ ου η Αίτηση: κ. Μιτίδης για κ. Χ΄΄ Χάννα Για Ενάγοντες - Καθ΄ ων η Αίτηση: κα Αρέστη για Χρυσοστομίδη ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή οι Ενάγοντες εξαιτούνται εναντίον του Εναγομένου 1 απόφαση για τα ποσά των €4.490,60 και €543.196,03 πλέον τόκους καθώς και διάταγμα για πώληση με δημόσιο πλειστηριασμό της υποθηκευμένης ακίνητης ιδιοκτησίας. Επίσης εξαιτείται απόφαση εναντίον των εναγομένων 2, 3, 4 και 5 αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα με τον εναγόμενο 1 για το ποσό €547.686,63 πλέον τόκους. Συγκεκριμένα είναι η θέση τους ότι στη βάση γραπτής συμφωνίας μεταξύ των εναγόντων και της εταιρείας Stone Heaven (Village Houses) Ltd (που στο εξής θα αναφέρεται ως «η εταιρεία») οι ενάγοντες προέβησαν σε παροχή δανείων και άλλων τραπεζικών διευκολύνσεων στην εταιρεία ο λογαριασμός της οποίας στις 30.6.2008 παρουσίαζε χρεωστικό υπόλοιπο εκ €3.415,09 πλέον τόκους. Στη βάση άλλης γραπτής συμφωνίας ημερ. 11.5.2005 μεταξύ των ιδίων προσώπων παραχωρήθηκε στην εταιρεία επιπρόσθετο δάνειο ύψους €459.000 διάρκειας 5 ετών αποπληρωτέο με μηνιαίες δόσεις. Προς εξασφάλιση της αποπληρωμής του δανείου δόθηκαν ως εξασφαλίσεις υποθήκες και εκχωρήσεις ασφαλειών πυρός, σεισμού, ζωής, τα εισοδήματα της εταιρείας, πρώτη κυμαινόμενη επιβάρυνση επί της περιουσίας της, καθώς και προσωπικές εγγυήσεις των εναγομένων 2, 3, 4 και
- Στις 30.6.2008 ο πιο πάνω λογαριασμός της εταιρείας παρουσίαζε χρεωστικό υπόλοιπο εκ €543.196,03 πλέον τόκους. Λόγω παραβίασης των όρων αποπληρωμής του δανείου και των άλλων διευκολύνσεων από μέρους της εταιρείας οι ενάγοντες προέβησαν σε τερματισμό της λειτουργίας των πιο πάνω λογαριασμών με την επιστολή τους ημερ. 29.1.08 και απαίτησαν την εξόφληση κάθε χρεωστικού υπόλοιπου. Οι εναγόμενοι με την υπεράσπιση τους αρνούνται ότι οφείλουν οποιοδήποτε ποσό στους ενάγοντες προβάλλοντας τη θέση περί αυθαίρετων χρεώσεων από μέρους των εναγόντων και άλλης αντισυμβατικής συμπεριφοράς από μέρους τους. Αξιώνουν ανταπαιτητικώς δήλωση του Δικαστηρίου ότι οι επίδικες υποθήκες είναι άκυρες και ανεφάρμοστες και θα πρέπει να εξαλειφθούν. Στο στάδιο αυτό λόγω της φύσης της αίτησης κρίνω σκόπιμο να ανατρέξω στο ιστορικό της υπόθεσης όπως διαφαίνεται από το περιεχόμενο του φακέλου και ιδιαίτερα σ΄ όσον αφορά τον τίτλο της υπόθεσης και τους διαδίκους. Από την έρευνα διαφάνηκε ότι στις 4.5.2011 εκ συμφώνου εκδόθηκε διάταγμα τροποποίησης του τίτλου της αγωγής, κατόπιν σχετικής αίτησης των εναγόντων, με το οποίο η εταιρεία που ήταν η εναγόμενη 1 αντικαταστάθηκε με το Νίνο Χατζηρούσο ως παραλήπτη και διαχειριστή της περιουσίας της εταιρείας. Στις 24.6.11 καταχωρήθηκε σημείωμα εμφάνισης από μέρους του νέου εναγόμενου 1 από το δικηγορικό γραφείο του Φραγκίσκου Γ. Χατζηχάννα ενώ την εταιρεία εκπροσωπούσε μέχρι το διάταγμα τροποποίησης το δικηγορικό γραφείο του Ανδρέα Θ. Μαθηκολώνη & Σία. Μετά την καταχώρηση του τροποποιημένου δικογράφου η αγωγή αναβλήθηκε για οδηγίες με σκοπό εξώδικης διευθέτησης. Ακολούθησε στις 24.11.11 η καταχώρηση της παρούσας αίτησης από τους δικηγόρους Ανδρέα Μαθηκολώνη & Σία εκ μέρους των εναγομένων γενικά, με την οποία ζητείται διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διαγράφεται το όνομα του Νίνου Χατζηρούσου και να αντικαθίσταται με το όνομα της εταιρείας, που ήταν η αρχική εναγόμενη
- Αν και δεν διευκρινίζεται εκ μέρους ποιών συγκεκριμένων εναγομένων υποβάλλεται η αίτηση εκείνο που μπορεί το Δικαστήριο να υποθέσει είναι ότι είναι εκ μέρους των εναγομένων 2, 3, 4 και 5 εφόσον ο εναγόμενος 1 εκπροσωπείται από άλλο δικηγόρο. Η αίτηση συνοδεύεται από δύο ενόρκους δηλώσεις του εναγόμενου 2 διοικητικού συμβούλου της εταιρείας, η μία ημερομηνίας 24.11.2011 και η συμπληρωματική 24.2.
- Ως κύριος λόγος για τον οποίον επιζητείται η τροποποίηση του τίτλου της αγωγής προβάλλεται το γεγονός ότι κατόπιν μελέτης του ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης που είναι μέρος των εξασφαλίσεων που παραχώρησε η εταιρεία προς τους ενάγοντες, διαπιστώθηκε από τους δικηγόρους της εταιρείας ότι οι ενάγοντες δεν είχαν δικαίωμα να διορίσουν παραλήπτη και διαχειριστή ολόκληρης της περιουσίας της περιλαμβανομένου και του παθητικού της, αλλά δικαιούντο να διορίσουν παραλήπτη μόνο για το ενεργητικό της εταιρείας. Η αίτηση για τροποποίηση προσέκρουσε στην ένσταση των εναγόντων και του Νίνου Χατζηρούσου-εναγόμενου 1 οι οποίοι καταχώρησαν ξεχωριστές ενστάσεις αλλά με τους ίδιους ουσιαστικά λόγους ένστασης. Η μεν ένσταση των εναγόντων υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του κ. Νικόλα Τελεβάντου ημερ. 26.3.2012 ενώ εκείνη του εναγόμενου 1 από ένορκη δήλωση του ιδίου ημερ. 25.4.
- Κύριοι λόγοι ένστασης είναι ισχυρισμοί περί κατάχρησης δικαστικών διαδικασιών από μέρους των αιτητών, μη ικανοποίηση των προϋποθέσεων έκδοσης του διατάγματος, δυσμενής επηρεασμός των Καθ΄ ων η αίτηση, κακοπιστία από μέρους των αιτητών με απώτερο σκοπό την καθυστέρηση της εκδίκασης της υπόθεσης κ.α.. Με τις ένορκες δηλώσεις οι ενάγοντες και ο εναγόμενος 1 προτάσσουν ότι το ίδιο το ομόλογο δίνει ξεκάθαρο δικαίωμα στους ενάγοντες να διορίσουν παραλήπτη και διαχειριστή για «ολόκληρον την επιχείρησιν (UNDERTAKING) και περιουσίαν αυτής πάσης μορφής» όπως και έγινε. Οι δικηγόροι των διαδίκων κατά την ακρόαση της αίτησης υποστήριξαν τις αντίστοιχες θέσεις τους με την καταχώρηση γραπτών αγορεύσεων παραπέμποντας το Δικαστήριο και σε σχετική νομολογία. Ιδιαίτερη αναφορά στις επιμέρους εισηγήσεις τους θα γίνεται στα κατάλληλα σημεία. Η αίτηση βασίζεται στη Δ.9 θ.10, Δ.48 θ.1-12 και στη Δ.64 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών καθώς και στη συμφυή εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Το ζήτημα διαγραφής ή προσθήκης διαδίκων διέπεται από τη Δ.9 θ.10 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών η οποία αντιστοιχεί με τη Δ.16 θ.11 των παλιών Αγγλικών Κανονισμών. Οι πρόνοιες της Δ.9 Θ.10 υπήρξαν αντικείμενο εξέτασης σε αριθμό αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου όπως στις υποθέσεις Παγκυπριακή Ασφαλιστική Λτδ ν. Μηνά
(2003)1 ΑΑΔ 1818 και Οδυσσέως ν. Λαική Κυπριακή Τράπεζα
(2001)1 ΑΑΔ 1372. Όπως προκύπτει από τη Δ.9 θ.10 και νομολογία, το Δικαστήριο έχει ευρεία διακριτική εξουσία να προβαίνει σε διαγραφή των ονομάτων διαδίκων που προστέθησαν λανθασμένα είτε ως ενάγοντες είτε ως εναγόμενοι ή σε προσθήκη διαδίκων των οποίων η παρουσία είναι αναγκαία και να επιφέρει τέτοιες αλλαγές που αποσκοπούν στην αποτελεσματική εκδίκαση όλων των επίδικων θεμάτων (βλ. Wilson v. Balcarres
(1893)1 Q.B. 422 C.A., Robinson v. Geisel
(1894)2 Q.B. 688 και McCheane v. Gyles (No. 2)
(1902)Ch. P.917). Το Δικαστήριο όταν επιλαμβάνεται αιτήσεωv στη βάση της πιο πάνω Διαταγής δεν αποφασίζει επί των δικαιωμάτων των διαδίκων (βλ. Proctor v. Cheshire C.C.
(1891)W.N.43). Ένας από τους λόγους ένστασης είναι ότι στη νομική βάση της αίτησης δεν περιλαμβάνεται η Δ.25 που αφορά σε τροποποίηση δικογράφων. Ο δικηγόρος των αιτητών στην γραπτή του αγόρευση διευκρινίζει ότι η Διαταγή 25 σκόπιμα παραλήφθηκε λόγω μη εφαρμογής της στην παρούσα περίπτωση όπου η αίτηση αφορά μόνο σε αντικατάσταση διαδίκου. Συνεπώς δεν τίθεται θέμα εξέτασης της αίτησης στη βάση της Δ.25. Σύμφωνα με τη Διαταγή 9 θ.10 η προσθήκη ή διαγραφή διαδίκων είναι εφικτή σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England 4η έκδοση 38 σελ. 270 παρ. 225, αναφέρεται ότι η αίτηση θα πρέπει να γίνει έγκαιρα, σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας είτε πριν ή κατά την ακρόαση ή ακόμη και μετά την απόφαση, κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις. Στην παρούσα περίπτωση ναι μεν η αίτηση καταχωρήθηκε πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, ακολούθησε όμως άλλη αίτηση από μέρους των εναγόντων για τροποποίηση του τίτλου της αγωγής με την οποία αντικαταστάθηκε το όνομα της εταιρείας Stone Heaven (Village Houses) Ltd με τον Νίνο Χατζηρούσο υπό την ιδιότητα του ως παραλήπτη και διαχειριστή της περιουσίας της. Σημειώνεται ότι το διάταγμα για την τροποποίηση του τίτλου της αγωγής εκδόθηκε με τη σύμφωνη γνώμη όλων των εναγομένων. Ουσιαστικά εκείνο που επιζητείται με την παρούσα αίτηση είναι η ακύρωση του διατάγματος τροποποίησης ημερ. 4.5.11 και η επαναφορά του τίτλου της αγωγής όπως ήταν κατά την καταχώρηση της αγωγής και πριν την τροποποίηση του από τους ενάγοντες. Συνεπώς οι αιτητές έχουν αυξημένο βάρος αιτιολογίας όχι μόνο της καθυστέρησης που παρατηρείται στην προώθηση της αίτησης αλλά κυρίως λόγω της συμπεριφοράς τους στην αίτηση που προηγήθηκε όπου όλοι οι εναγόμενοι περιλαμβανομένης και της εταιρείας οι οποίοι εκπροσωπούντο από τον ίδιο δικηγόρο δεν έφεραν ένσταση στην τροποποίηση του τίτλου της αγωγής. Στην υπόθεση K.S.R Commercio v. Blue Coral Navigation Ltd
(1995)1 AAΔ 309 τονίστηκε ότι η παράλειψη διαδίκου να εγείρει σε προηγούμενη διαδικασία οτιδήποτε θα μπορούσε να εγείρει καταβάλλοντας εύλογη επιμέλεια, θα πρέπει να αντιμετωπίζεται από το Δικαστήριο κατά τρόπο αποφασιστικό προς παρεμπόδιση κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας. Στην υπόθεση Anna Latouf Agini v. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε.
(1999)1 ΑΑΔ 11 υιοθετήθηκε το εξής απόσπασμα από την υπόθεση Μιχάλης Παπόρης ν. Maskinfabriken «SIO» A/S
(1996)1 (B) 1037 σε σχέση με το θέμα κατάχρησης της διαδικασίας. «Η διακριτική εξουσία του δικαστηρίου να αποτρέπει κατάχρηση των διαδικασιών που είναι βαθειά ριζωμένη στους θεσμούς της δικαιοσύνης που είχαμε δεχθεί και αναπτύξει. Χωρίς το όπλο αυτό, το όλο σύστημα απονομής της δικαιοσύνης θα μπορούσε να καταντήσει άθυρμα στα χέρια των επιτηδείων. Παράλληλα θα επερχόταν επικίνδυνη υπονόμευση και αποδυνάμωση της κοινωνικής αποστολής της δικαιοσύνης. Η εξουσία του δικαστηρίου, όπως τόνισε ο Λόρδος Diplock στο ψηλότερο δυνατό επίπεδο της δικαστικής κρίσης, στην Hunter v. Chief Constable of West Midlands & Another
(1981)3 All E.R. 727, 729, έχει σύμφυτο χαρακτήρα και μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε κάθε πρόσφορη περίπτωση για την περιφρούρηση της αποτελεσματικής λειτουργίας των δικαστικών διαδικασιών». Είναι η θέση του δικηγόρου των αιτητών στη γραπτή του αγόρευση ότι ο Νίνος Χατζηρούσος δεν μπορεί να ενάγει ή να ενάγεται υπό την ιδιότητα του ως παραλήπτη και διαχειριστή της περιουσίας της εταιρείας για τους λόγους που εισηγείται. Όμως το θέμα αυτό η ίδια η εταιρεία θα μπορούσε να το εγείρει καταχωρώντας ένσταση στην αίτηση για τροποποίηση που προηγήθηκε της παρούσας εκθέτοντας τους λόγους της ένστασης χωρίς κανένα πρόβλημα. Αντίθετα όλοι οι εναγόμενοι είχαν συγκατατεθεί μετά ασφαλώς που είχε μελετηθεί η αίτηση από μέρους της εταιρείας και τους δικηγόρους της. Ακόμη και να μην ήταν ενήμεροι οι εναγόμενοι της συγκεκριμένης πρόνοιας του επίδικου ομολόγου θα μπορούσαν να λάβουν γνώση της ύπαρξης της καταβάλλοντας εύλογη επιμέλεια εφόσον αναμφίβολα ήταν γνώστες της ύπαρξης του επίδικου ομόλογου. Δεν υπάρχει εξάλλου αντίθετη εισήγηση από μέρους του εναγομένου 2 στην ένορκη του δήλωση. Σε περίπτωση που το Δικαστήριο εγκρίνει την αίτηση θα έχει ως αποτέλεσμα την ανατροπή του προηγούμενου διατάγματος του Δικαστηρίου για αντικατάσταση του ονόματος της εταιρείας με εκείνο του παραλήπτη-διαχειριστή της περιουσίας της, πράγμα ανεπίτρεπτο. Το Δικαστήριο επιλήφθηκε της προηγούμενης αίτησης και εξέδωσε εκ συμφώνου διάταγμα τροποποίησης του τίτλου όπως εμφανίζεται σήμερα. Για τους πιο πάνω λόγους είμαι της γνώμης ότι το αιτούμενο διάταγμα δεν μπορεί να εγκριθεί. Επιπρόσθετα, εξετάζοντας τη φύση της αλλαγής στους διαδίκους που επιζητείται με την παρούσα αίτηση και τους λόγους για την αλλαγή, κρίνω ότι αυτή δεν είναι εφικτή στη βάση της Δ.9 θ.10 και θα εξηγήσω τους λόγους. Η εν λόγω Διάταξη αναφέρεται σε λανθασμένη συνένωση ενός διαδίκου στη διαδικασία που δεν είναι η περίπτωση μας. Εδώ διάδικος εξακολουθεί να είναι η εταιρεία απλά ενάγεται μέσω του παραλήπτη και διαχειριστή της περιουσίας της. Ο διορισμός του παραλήπτη δεν επηρεάζει καθ΄ οιονδήποτε τρόπο την ύπαρξη και οντότητα της εταιρείας. Σχετική με το πιο πάνω θέμα είναι η Αίτηση 116/11 του Νίνου Χατζηρούσου υπό την ιδιότητα του ως Παραλήπτη Διαχειριστή της Y Liasides Developers Ltd, ημερομηνίας 6.10.11 στην οποία αναφέρθησαν τα εξής: «Όπως υπέδειξε επίσης η απόφαση στην Gomba Holdings Uk Ltd v. Homan
(1986)3 All E.R. 94: «Although nominally the agent of the company, his primary duty is to realise the assets in the interests of the debenture holder and his powers of management are really ancillary to that duty.» Τα πιο πάνω είναι σύμφωνα με τη γενικότερη αρχή ότι με το διορισμό παραλήπτη αυτός λαμβάνει υπό τον έλεγχο του τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας, οι δε εξουσίες της εταιρείας και των διευθυντών της να ενεργούν σε σχέση με το συγκεκριμένο περιουσιακό στοιχείο που καλύπτει το ομόλογο σταματούν, χωρίς όμως να επηρεάζεται η νομική ύπαρξη και οντότητα της εταιρείας. (Moss Steamship Co v. Whinney
(1912)AC 254). Βέβαια, εάν το ομόλογο καλύπτει την ουσία ολόκληρη ή το πλείστο μέρος της περιουσίας της εταιρείας, τότε οι διευθυντές της εταιρείας ουσιαστικά δεν ελέγχουν την εμπορική δραστηριότητα της.» Tο παρόν Δικαστήριο δεν μπορεί να επιληφθεί του θέματος νομιμότητας διορισμού του Νίνου Χατζηρούσου ως παραλήπτη - διαχειριστή της εταιρείας γιατί δεν είναι επίδικο θέμα της παρούσας αίτησης αλλ' ούτε και της αγωγής. Σημειώνεται ότι επίδικο θέμα της αίτησης είναι απλά τροποποίηση του τίτλου της αγωγής. Τυχόν έγκριση του αιτήματος θα διευρύνει τα επίδικα θέματα και θα οδηγήσει την αγωγή σε νέα διάσταση πραγμάτων μετατρέποντας τη φύση της αγωγής σε κάτι παντελώς διαφορετικό. Επίσης τυχόν έγκριση του αιτήματος θα προκαλούσε περαιτέρω καθυστέρηση στην εκδίκαση της αγωγής η οποία αν και καταχωρήθηκε στις 15.10.08 εντούτοις δεν έχει ακόμα οριστεί για ακρόαση. Σύμφωνα με τα πιο πάνω η αίτηση δεν μπορεί να πετύχει στη βάση της Δ.9 θ.10. Επιπρόσθετα οι αιτητές δεν δικαιολογούν επαρκώς την καθυστέρηση. Η αναγκαιότητα τροποποίησης του τίτλου της αγωγής διαφάνηκε, σύμφωνα με την ένορκη δήλωση του εναγόμενου 2, κατά τη μελέτη του ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης από τον δικηγόρο της εταιρείας Ανδρέα Μαθηκολώνη. Σίγουρα το γεγονός της ύπαρξης του ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης δεν είναι καινούργιο στοιχείο. Δεν δόθηκε καμιά εξήγηση ως προς το χρόνο που τα στοιχεία που καθιστούν απαραίτητη την τροποποίηση περιήλθαν σε γνώση του δικηγόρου. Εκείνο που καθίσταται σαφές είναι ότι έχει παρέλθει διάστημα σχεδόν 7 μηνών από το πρώτο διάταγμα τροποποίησης του τίτλου μέχρι την προώθηση της παρούσας αίτησης. Αφού στάθμισα όλους τους σχετικούς παράγοντες και ιδιαίτερα το ιστορικό της διαδικασίας, κρίνω ότι η τροποποίηση δεν πρέπει να επιτραπεί γιατί είναι εναντίον των συμφερόντων της δικαιοσύνης. Όσον αφορά την εισήγηση περί κακοπιστίας εκ μέρους των αιτητών δεν μπορώ να καταλήξω με βεβαιότητα σε τέτοια διαπίστωση στη βάση των δεδομένων που τέθηκαν ενώπιον μου. Ως εκ τούτου για όλους τους πιο πάνω λόγους η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των εναγόντων και εναγομένου 1 - καθ΄ ων η αίτηση, τα οποία να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της δίκης. (Υπ.) ........... Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής. Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: Αίτηση για τροποποίηση του τίτλου της αγωγής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο